Friday, February 10, 2017

က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး - (၁)



ဒီႏွစ္ေႏြရာသီကအပူရွိန္ေတာ္ေတာ္ေလးျပင္းလြန္းတယ္။ အပူလိႈင္းျဖတ္တယ္ဘာညာေတာ့လူေတြေျပာေနသံႀကားတယ္။
ပံုမွန္ေႏြဖက္ဆိုခပ္စိမ့္စိမ့္ေလးျဖစ္ေနတတ္တဲ့က်ေနာ္တို.ျမိဳ.ေလးမွာေတာင္ ေတာ္ေတာ္သိသာလာတယ္ဗ်။ သႀကၤန္လြန္သြားတာနဲ.ေကာ့ေနေအာင္ကိုပူလာတာ။ အဲ့ဒီအပူလႈိင္းျဖတ္တဲ့ကိစၥေႀကာင့္
က်ေနာ္ခင္ဗ်ားတို.ကိုခုေျပာျပမယ့္ဇတ္လမ္းကျဖစ္လာတာေလ။ အပူဒဏ္ ဘယ္ေလာက္ျပင္းသလဲဆိုရင္ခါတိုင္း ရြာရိုးကိုးေပါက္ေလွ်ာက္သြားေနတတ္တဲ့ က်ေနာ္တို.ရပ္ကြက္ထဲက အဟန္ရႈပ္ဆို
တဲ့တရုတ္လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ကိုေရႊဘတစ္ေယာက္ေတာင္မနက္ေစာေစာနံျပားရိုက္ပီးတာနဲ.ရပ္ကြက္စာႀကည့္တိုက္က ရႈမ၀မဂၢဇင္းအေဟာင္းေလး၃-၄အုပ္ေလာက္ဆြဲပီးရပ္ကြက္ထိပ္ကအရိပ္
ေကာင္းတဲ့ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲလစ္ေတာ့တာပဲဗ်။အပူေရွာင္တာေပါ့ေလ။ ေမးလိုက္ရင္ေတာ့..ဟေကာင္ရ!! ဘုရားရိပ္တရားရိပ္ဆိုတာကဆိုပီး အာလူးေတြဖုတ္ျပလိမ့္မယ္။ အမွန္ကဒင္းဘုန္းႀကီး
၀ိုင္းကဆြမ္းဟင္းအက်ေတြအ၀တြယ္ပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းထဲကမရမ္းပင္အုပ္အုပ္ေတြမိုးထားတဲ့ေစတီေသးေသးေလးရဲ.ရင္ျပင္မွာေက်ာခင္း၊မဂၢဇင္းဖတ္ပီးဇိမ္နဲ.သြားသြားအိပ္ေနတာမသိတာ
လိုက္လို.။ အဲ့လိုေနရထိုင္ရခက္တဲ့ရာသီဥတုနဲ.စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းရတဲ့အထဲျပႆနာတစ္ခုက က်ေနာ့္ဆီအလိုလိုေရာက္လာပါေလေရာလား။
က်ေနာ့္ေဖေဖရဲ.ဘႀကီးဆိုလားေတာ္စပ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊က်ေနာ္နဲ.ဆို အဘိုး ေတာ္မယ္ထင္ပါရဲ. အဲ့ဒီဆရာသမားကဗမာေျပအလယ္ပိုင္းက ေျမလတ္ျမိဳ.တစ္ျမိဳ.မွာအေျခခ်ေနတာက်ေနာ့္တစ္သက္
ေလာက္ရွိပီ။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ျမင္ဖူးပါတယ္။ အရင္တစ္ေခတ္ဆီက အလံနီဆိုလားဘာလားဗ်ာ။ စကားေျပာလက္ေပါက္အေတာ္ကပ္တယ္လို.နာမည္ႀကီး။ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့အဲ့ဒီျမိဳ.သူနဲ.ဆံ
ထံုးေနာက္ေရာင္ပါေျပာင္းသြားလိုက္တာျမင္ေတာင္မျမင္ရေတာ့တာႀကာလွေပါ့။ ျပႆနာကဗ်ာ..အဲ့ဒီက်ေနာ့္အဘိုး ကဒီေလာက္ပူေနတဲ့ကာလႀကီးမွာ ေန.လည္ခင္းဖက္ရွပ္ကီခ်လိုက္တာေဆး
ရံုတင္လိုက္ရေရာဆိုပါေတာ့။ သူတို.လင္မယားမွာကသားသမီးကမထြန္းကားခဲ့ေတာ့ခုလို အေရးအေႀကာင္းဆိုရင္ မိန္းမဖက္က အမ်ိဳးေတြရွိေပမယ့္ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ဖို.အေရးေပၚလူလိုလာ
တယ္။ အိမ္ကိုဖုန္း၀င္လာေတာ့ က်ေနာ့္ညီက အိမ္အလုပ္ေတြကိုအေႀကာင္းျပပီးေရွာင္တယ္။ ဒါနဲ.ပဲက်ေနာ့္ဆီဒီျပႆနာက ေရာက္လာေရာ။ ဒီေလာက္နာမည္ေက်ာ္တဲ့ လူ.ဂြစာႀကီးကိုေဆးရံု
ေပၚမွာသြားျပဳစုရမယ္ဆိုတာေတြးႀကည့္တာနဲ.တင္စိတ္ေလစရာဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္က်ေနာ့္မွာေရွာင္လို.မရတဲ့အေႀကာင္းတရားကရွိေနတယ္ဗ်ာ။ ဒီလို.. က်ေနာ္ကဘြဲ.ရပီးအိမ္ျပန္လာတာ၄-၅လ
ေလာက္ရွိေနပီ။ အိမ္ျပန္ေရာက္ခါစကေတာ့ မိဘေတြကဘာမွမေျပာဘူးႀကည္ႀကည္ျဖဴျဖဴပဲ။ အဲ့ဒီေခတ္ကသိပ္မေပါေသးတဲ့ အဂ်ၤင္နီယာဘြဲ.ေလးရလာတာဆိုေတာ့ သူတို.အေနနဲ.ဘာမွမေျပာ
သာေသးဘူးေပါ့ေလ။ တစ္ျမိဳ.လံုးမွတစ္ေယာက္တစ္ေလေလာက္ရတဲ့ဘြဲ.မ်ိဳးေလးရထားတာဆိုေတာ့ငါတို.သားေလးကေတာ္တယ္ဆိုပီးတျပံဳးျပံဳး။ ဒါနဲ.က်ေနာ္လည္းအခြင့္ေကာင္းယူပီးအိမ္
အလုပ္လည္း၀င္မကူဟိုေယာင္ေယာင္ဒီေယာင္ေယာင္လုပ္ေနလိုက္တာ ႀကာလာေတာ့သိပ္မႀကည္ခ်င္ေတာ့ဘူးဗ်။
မႀကည္ခ်င္စရာကလည္းအေႀကာင္းရွိေနတာကိုး။
ခုနက ေျပာတဲ့ကိုေရႊဘနဲ.ေပါင္းေပါင္းပီးတေန.တေန.အေရမရအဖတ္မရ ျမစ္ဆိပ္ဖက္ဆင္းပီးငါးမွ်ား၊လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ရပ္ကြက္ထဲကခ်ာတိတ္ေတြနဲ.ထိုင္ရင္းဆရာႀကီးဂိုက္နဲ.လက္ခ်ာ
ေတြရိုက္၊ညေနေစာင္းလာရင္ ကိုေရႊဘနဲ.၂ေကာင္သားျမိဳ.ျပင္က ဗ်စ္ရည္ဆိုင္ကိုဒိုင္လွ်ိဳေလးတူတူလစ္၊ အမယ္... ပီးတာနဲ.အိမ္ျပန္တယ္မထင္နဲ. ဘယ္ရပ္ကြက္မွာအသုဘအိမ္ရွိလဲစံုစမ္းပီး
မိုးလင္းေပါက္ဖဲခ်ေတာ့တာပဲ။ ဖဲ၀ိဇၨာနဲ.အဂ်ၤင္နီယာေပါင္းမိမွေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲေလ။ ျမိဳ.ထဲမွာလူမေသလို. အသုဘမျဖစ္ရင္လည္းလက္ေလွ်ာ့မယ္ထင္သလား? ဟုတ္ကဲ့တျခား ျမိဳ.နယ္ေတြ
ထိအသုဘအိမ္ရွာပီးလိုက္ရိုက္တာဗ်။ အသုဘအိမ္မွာေစတနာ့၀န္ထမ္း ေစာင့္အိပ္ေပးတဲ့လူကို က်ေနာ္တို.အရပ္ေဒသမွာ အိပ္ဖန္ေစာင့္လို.ေခၚတယ္။ အင္း..ကိုေရႊဘနဲ.ဖိုးသက္ ဆိုရင္လူေတြ
က၄ျမိဳ.နယ္အိပ္ဖန္ေစာင့္ေတြလို.ေခၚတဲ့အထိအလုပ္ေတြျဖစ္ေနႀကတာဟီးဟီး။
အဲ့ဒီေတာ့ က်ေနာ့္မိဘေတြကလည္းေတာ္ေတာ္ေလးမ်က္စိေနာက္လာပီ။
ခုေျပာတဲ့ကိစၥေပၚလာေတာ့ လူႀကီးေတြလည္းအေတာ္ပဲဆိုပီး ေမာင္ဖိုးသက္ခုခ်က္ခ်င္းအထုပ္ျပင္ပီးသြားေစလို.အမိန္.ေတာ္မွတ္ကေရာဗ်ာ။ တတ္ႏိုင္ပါဘူးေလ။ ထားရာမွာေနေစရာကိုသြား..
ဘ၀မ်ိဳးဆိုေတာ့လည္းထြက္ေတာ္မူနန္းကခြါရေတာ့တာေပါ့။ ဒီလိုနဲ.ခရီးထြက္လာခဲ့ရေရာဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ ေလယာဥ္ကြင္းလိုက္ပို.တဲ့ ကိုေရႊဘက ေႀကကြဲေနေသးတယ္။ ေအေပးေလး!! ျမန္ျမန္
ျပန္လာေနာ္.. မင္းမပါပဲငါတစ္ေယာက္ထဲဖဲသြားခ်လို. ျပႆနာတက္ရင္ ငါတစ္ေကာင္ထဲရိုက္ရႏွက္ရမွာ.. ပီးေတာ့မင့္အဘိုးေသလို. အသုဘျဖစ္ရင္ ဖဲ၀င္မရိုက္နဲ.အဲ့ဒီျမိဳ.ကေကာင္ေတြကဖဲ
လိမ္တတ္တယ္လို.နာမည္ႀကီးဆိုပီးမွာေနေသးတယ္။
ဒီလိုနဲ.ပဲက်ေနာ္ခရီးထြက္ခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ။
ေဆးရံုေပၚက အဘိုးကိုစိတ္ပူရမယ့္အစား ခုက်ေနာ္ေရာက္မယ့္ျမိဳ.ကိုပဲစိတ္၀င္စားေနမိတယ္။ ဗမာေျပအလယ္ပိုင္းက ျမိဳ.။ အပူရွိန္အင္မတန္ျပင္းထန္တဲ့ျမိဳ.။ အံ့ႀသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္
လွပတဲ့စကားလံုးေတြနဲ.ကဗ်ာစပ္တတ္တဲ့ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာေတြ၊ႏိုင္ငံေက်ာ္ကာတြန္းဆရာေတြ၊စာေရးဆရာေတြေနတဲ့ျမိဳ.ကိုက်ေနာ္သြားေနပီ။ ဘာေတြဘယ္လိုႀကံဳရမလဲဆိုတာ ေတြးေန
ရင္းေလယာဥ္ေပၚမွာက်ေနာ္အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တယ္။







ေလယာဥ္ဘီးနဲ.ေျပးလမ္းေဆာင့္မိတဲ့အခ်ိန္က်မွက်ေနာ္လန္.ႏိုးလာတယ္။ ေရာက္ပါပီဗ်ာ။
က်ေနာ္အိပ္ခ်င္မူးတူးေႀကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ.ေလယာဥ္ေပၚကေန အိတ္ကေလးလြယ္ပီးဆင္းလာခဲ့တယ္။ ေပါင္းအိုးထဲဆင္းလာရသလိုျဖစ္သြားတယ္။ အင္း..ငါေတာ့ဘယ္ေလာက္ႀကာဦးမယ္မသိ
ဘူးလို.ေတြးရင္းစိတ္ပ်က္သြားတယ္ဗ်။ ေလဆိပ္ထဲ၀င္လာရင္းဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္ႀကည့္ရင္း ရွာလိုက္ေတာ့ ဖုန္းႀကိဳဆက္ထားပီး လာႀကိဳခိုင္းထားတဲ့ နယ္ခံကာတြန္းဆရာကိုအလြယ္တကူေတြ.ရ
လို.၀မ္းသာအားရဖက္ရမ္းႏႈတ္ဆက္ရင္း ေလဆိပ္အျပင္ဖက္ထြက္လာခဲ့ႀကတယ္။ ေလဆိပ္အျပင္ဖက္မွာရပ္ထားတဲ့ ဒီေကာင့္ဂ်စ္ကားေလးဆီ သြားရင္းေနေရာင္စူးစူးႀကီးရဲ.ဒဏ္ကိုစပီးခံေနရပီ။
အားးး!! ေနေရာင္ကငါ့မ်က္လံုးကိုလက္သီးနဲ.ထိုးလိုက္သလိုပဲကြာ*.. ခုခ်ိန္မ်ားငါ့လက္ထဲေျခာက္လံုးပူးေသနတ္တစ္လက္ေလာက္ရွိရင္ျမင္ျမင္ရာလူေတြကိုအကုန္ပစ္သတ္မိမလားမသိဘူး**..လို.ေျပာလိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္ေက်ာင္းေနဖက္ ကာတြန္းဆရာကတဟားဟား
ရယ္ရင္းခုေစာေသးတယ္ငါ့ေကာင္၊မြန္းတည့္ရင္ပိုဆိုးတာမင္းေတြ.လိမ့္မယ္လို.ျပန္ေျပာတယ္ဗ်။ (* ** အဲ့ဒါအဲလဘတ္ကမ်ဴးရဲ.၀တၳဳတစ္ပုဒ္ထဲကစာသား။ ဇတ္လိုက္ကေနေရာင္လက္လက္မွာစိတ္
ေဖာက္သလိုျဖစ္ပီးလူတစ္ေယာက္ကို ေျခာက္လံုးပူးနဲ.ပစ္သတ္မိတဲ့ဇတ္လမ္း။ ကာတြန္းဆရာကအဲ့ဒီ၀တၳဳကိုအလြတ္ကိုရတဲ့အထိႀကိဳက္တာမို.လို.တခါထဲသေဘာေပါက္ပီးရယ္ေနတာဗ်)
ေဟ့ေကာင္..သူငယ္ခ်င္းငါ့ကိုဆံသဆိုင္ေလးအရင္ပို.ေပးပါကြာ..ဆံပင္ညွပ္ခ်င္လို.
အဲ့လိုေျပာလိုက္ေတာ့က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါကအိုေကဆိုပီး ဂ်စ္ကားေလးကိုျမိဳ.ထဲဖက္ကိုေမာင္းေနရင္းစကားေတြေဖာင္ဖြဲ.ေနျပန္တယ္။ က်ေနာ့္ဆံပင္နဲ.အလံနီလက္ေဟာင္းအဘိုးရွိတဲ့ေဆးရံုကို
သြားလို.မျဖစ္ဘူးဗ်။ ေတာ္ႀကာ..သူ.ေျမးက်ေနာ္ဟာ..ေခတ္စနစ္ဆိုးေအာက္မွာသားေကာင္ျဖစ္သြားပါပီဘာညာဆိုတဲ့လက္၀ဲအယူအဆေတြနဲ.ဆိုဆံုးမတာနဲ.ပဲေရာဂါပိုသည္းလာပီးေရွာသြား
ႏိုင္တယ္။ က်ေနာ့္ဆံပင္ကလည္းေက်ာလည္ေလာက္ေရာက္ေအာင္ကိုရွည္ေနတာကိုး။ အဲ့ဒီေခတ္က တအံုးအံုးထေနတဲ့Rocker: ႀကီးေတြကိုအားက်လို.မထင္နဲ.ဗ်ာ။ ရွက္ရွက္နဲ.၀န္ခံရရင္...
ရည္းစားကပစ္ေျပးသြားကထဲကဆံပင္မညွပ္ပဲပစ္ထားတာေလ။ ဘာဆိုင္လို.လဲလို.ခင္ဗ်ားတို.ကေမးခ်င္တာလား? မေတာ္လို.မ်ား စိတ္ေျပာင္းပီး က်ေနာ့္ဆီကိုျပန္လာခဲ့ရင္ မမရယ္..က်ေနာ့္
အလြမ္းေတြဟာေဟာ့ဒီက်ေနာ့္ဆံပင္ေတြေလာက္ေတာင္ရွည္ေနပါပီဘာညာနဲ.ခၽြဲမယ္ေပါ့ေလ။ အဟိ..လြန္ခဲ့တဲ့၃-၄လက မမတစ္ေယာက္တနယ္တေႀကးမွာအိမ္ေထာင္က်လို.ကေလးေတာင္ရ
ေနပီဆိုတာႀကားမွစိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ရတာ။ ဒါေပမယ့္ခ်က္ခ်င္းႀကီး ဆံပင္ေတြညွပ္မပစ္ရဲဘူး။ လိပ္ျပာမလံုလို.ဟီးဟီး။ ခုမွပဲပူတာရယ္ အဘိုးကိုေတြ.ရမွာရယ္ကိုအေႀကာင္းျပလို.ရပီဆိုေတာ့ညွပ္
ပစ္လိုက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ... .... ... ...
ဆံပင္ညွပ္လိုက္ေတာ့မွလူကိုေပါ့ေပါ့ပါးပါးျဖစ္သြားတယ္။
တအားမတိုပဲဂုတ္ေထာက္ေလာက္ျဖတ္ခ်ထားလိုက္တယ္။ အိုေက! ရပီ။ အဘိုးအိမ္ကိုေပးလိုက္တဲ့လိပ္စာအတိုင္းလိုက္ရွာေတာ့ ျမိဳ.ထဲမက်ျမိဳ.ျပင္မက်ရပ္ကြက္ထဲက ျခံ၀င္းက်ယ္က်ယ္တစ္ခု
ကုိေရာက္သြားတယ္။ ပ်ဥ္ေထာင္ သြပ္မိုးနဲ.ေရနံ၀ေနတဲ့ႏွစ္ထပ္ေရွးအိမ္မဲမဲႀကီးဗ်။ ျခံ၀င္းထဲမွာ၀ါးရံုပင္ေတြသရက္ပင္ေတြနဲ.အရိပ္ခပ္ေကာင္းေကာင္းပဲ။ ျခံ၀င္းထဲကိုက်ေနာ္နဲ.ကာတြန္းဆရာတို.
ဂ်စ္ကားေလးကိုေမာင္း၀င္သြားေတာ့ လူသူေလးပါးမရွိဘူး။ အိမ္ေရွ.ဆင္၀င္ေအာက္မွာကားရပ္လိုက္ပီးႀကည့္လိုက္ေတာ့ တံခါးမႀကီးကိုေသာ့ခေလာက္ႀကီးနဲ.ခတ္ထားတာေတြ.ရတယ္။
ျပႆနာပဲ..ဘယ္သူမွမရွိပါလားဗ်ာ။ ၂ေကာင္သား ခပ္တည္တည္နဲ. အိမ္ေရွ.က၃-၄ထစ္ေလာက္ရွိတဲ့ေလွကားခံုမွာ ထိုင္ေနရင္းဘယ္လိုလုပ္မလဲတိုင္ပင္ေနလိုက္ႀကတယ္။
ေဟ့ေကာင္သူငယ္ခ်င္း..ဘယ္သူမွမလာလို.အဆင္မေျပရင္..ငါ့အိမ္ကိုသာလိုက္ခဲ့ေတာ့ကြာ လို.ကာတြန္းဆရာကေျပာတာကိုလိုက္သင့္မလိုက္သင့္စဥ္းစားေနတံုး....
ကိုဖိုးသက္ဆိုတာလားရွင္!!
ဆိုတဲ့အသံလြင္လြင္ေလးႀကားလိုက္ေတာ့ ေမာ့ႀကည့္လိုက္မိတယ္။
အသက္၂၅-၃၀ႀကားေလာက္ရွိမယ့္အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ အိမ္ေသာ့တြဲေလးကိုင္ပီး က်ေနာ္တို.ေရွ.မွာလာရပ္ေနတာျမင္ရတယ္။ အသားခပ္ညိဳညိဳ အရပ္ျမင့္ျမင့္နဲ.မ်က္နာကခပ္တည္တည္ဗ်။
ရွပ္အင္းက်ီလက္ရွည္ကိုေနပူဒဏ္ကာကြယ္ဖို.အတြက္၀တ္ထားတာေတာင္ သူ.ေရႊရင္အစံုကမို.မို.ေမာက္ေမာက္ျဖစ္ေနတာအသိသာႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ ထမီအ၀ါႏုေရာင္ေလးနဲ. ဆံပင္ရွည္ေတြ
ကိုလက္ကိုင္ပု၀ါအျဖဴေလးနဲ.စည္းေႏွာင္ပီးပုခံုးအေရွ.တစ္ဖက္ျခမ္းကိုခ်ထားတယ္။ ေခါင္းေပၚမွာက ျမက္ခေမာက္ျပားျပားေလးကိုေဆာင္းလို.။ က်ေနာ္လည္းေျခဆံုးေခါင္းဆံုးအကဲခတ္ေနရာ
ကေခ်ာင္းတစ္ခ်က္ဟန္.လိုက္ပီး မတ္တပ္ထရပ္လိုက္တယ္။
အဟမ္း.. ဟုတ္က်ေနာ္ဖိုးသက္ပါ.. အဘြားေလးေမဘယ္မ်ားသြားသလဲမသိဘူးဗ်..ေဆးရံုမွာလား..(အဘြားေလးေမဆိုတာ က်ေနာ့္အဘိုးရဲ.ဇနီး)
က်မဟိုဖက္ျခံကပါ.. အရီးေမေဆးရံုသြားပါတယ္.. ကိုဖိုးသက္လာရင္ ေသာ့ဖြင့္ေပးဖို.က်မကိုမွာထားလို.ပါ.. ညဖက္က်မွေဆးရံုလိုက္လာပါလို.မွာထားပါတယ္...
အာ..ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။
အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးကအိမ္တံခါးမႀကီးေသာ့ကိုဖြင့္ဖို.ျပင္ေနတံုးကာတြန္းဆရာက ေဟ့ေကာင္ငါ့ပြဲရံုမွာအလုပ္ေတြက်ေနတယ္ဟ.. ညမွတစ္ခါျပန္လာပီးမင့္ကိုေဆးရံုလိုက္ပို.မယ္။ ခုေတာ့ငါလစ္လိုက္ေတာ့မယ္ဆိုပီး သူ.ကားေပၚတက္ပီး စက္ႏိုးရင္း က်ေနာ့္ကိုမ်က္စိတစ္ဖက္မွိတ္ျပတယ္။ ဟိုအမ်ိဳးသမီးဖက္ကို မ်က္စပစ္ျပတယ္။ ေသာက္ခြက္က မခ်ိဳမခ်ဥ္နဲ.။ က်ေနာ့္အိတ္
ကိုေကာက္ကိုင္လိုက္ပီး ကားေမာင္းထြက္သြားတဲ့ဒီေကာင့္ကို အသံမထြက္ပဲပါးစပ္လႈပ္ျပပီး ဆဲလိုက္ေသးတယ္။ ပီးေတာ့မွအိမ္ထဲ၀င္လာမိတယ္။
ေနာက္ေဖးျခံထဲကေရတြင္းမွာေရခ်ိဳးလိုက္ပါ.. က်မထမင္းပြဲျပင္ထားေပးပါ့မယ္.. လို.ဟိုအမ်ိဳးသမီးက က်ေနာ့္ကိုမႀကည့္ပဲေျပာတယ္။
ဘယ္လိုဟာလဲမသိဘူးဗ်။ ရုပ္တည္ႀကီးနဲ.။ အဘြားေမနဲ.ဘာေတာ္လဲေတာ့မသိဘူး။ က်ေနာ္လည္းေရလဲပုဆိုး၊ဆပ္ျပာ၊တဘက္ေတြယူပီး ေရေအးေအးေလးကိုဇိမ္နဲ.ခ်ိဳးပီးမွအိမ္ဖက္ျပန္လာခဲ့
တယ္။ က်ေနာ့္အတြက္ေနရာခ်ထားေပးတဲ့အခန္းထဲကေနအ၀တ္အစားလဲပီးျပန္ထြက္လာေတာ့ ထမင္းစားခန္းထဲမွာ ခုနကမိန္းမ ထမင္းပြဲျပင္ထားပီးပီ။ ေဆာင္းထားတဲ့ျမက္ခေမာက္ကိုခၽြတ္
ထားေတာ့ မ်က္နာကိုေသခ်ာျမင္ရတယ္။ မ်က္နာေႀကာတာမတင္းရင္ေတာ္ေတာ္ႀကည့္ရတာေခ်ာတယ္လို.ေျပာလို.ရတဲ့မိန္းမဗ်။ ခုက်ေနာ့္ကိုေက်ာေပးထားေတာ့ ထမီအ၀ါႏုေလးေအာက္က
သူ.တင္ပါး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးကလည္း ႀကည့္ရတာမ်က္စိေအးလိုက္တာ။ ရုတ္တရက္ဖတ္ကနဲက်ေနာ့္ဖက္လွည့္ႀကည့္လာမွ သတိလက္လြတ္ေငးေနမိတာလူမိသလိုျဖစ္သြားလို.ရွက္သြားတယ္။
သူ.မ်က္နာလည္းရွက္၀ဲ၀ဲျဖစ္သြားတာေပါ့။ တစိမ္းေယာက်္ားတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ဖင္ကိုမ်က္စိဇိမ္ခံေနတာေတြ.လိုက္ရတာကိုး။ က်ေနာ္လည္းအရွက္ေျပထမင္းစားပြဲကိုျမန္ျမန္၀င္ထိုင္လိုက္ပီး
ခပ္တည္တည္နဲ.ခူးခပ္စားပလိုက္မိတယ္။
စားေသာက္ပီးေတာ့ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြကို သူမတစ္ေယာက္သိမ္းဆည္းေနတံုး က်ေနာ္ဧည့္ခန္းဖက္ထြက္လာပီး စီးကရက္တစ္လိပ္ေလာက္ဖြာရင္းထိုင္ေနမိတယ္။
ခဏေနေတာ့ သူမထြက္လာပီး ထံုးစံအတိုင္းက်ေနာ့္မ်က္နာကိုမႀကည့္ပဲ.. တေရးေလာက္အိပ္ခ်င္အိပ္ထားပါကိုဖိုးသက္..ညဖက္က်ရင္ေဆးရံုမွာေစာင့္အိပ္ရမယ္လို. အရီးေမကေျပာထားပါ
တယ္။ တစ္ခုခုလိုရင္ ဟိုဖက္ျခံမွာက်မရွိပါတယ္လွမ္းေခၚလိုက္ပါလို.ခပ္တည္တည္ေျပာရင္း ျပန္သြားေရာ။ က်ေနာ္လည္းေက်ာေပးပီး ခပ္ျမန္ျမန္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးရဲ.ေနာက္ပိုင္း
အလွကိုေသခ်ာလိုက္ႀကည့္ရင္း ဧည့္ခန္းထဲကဆက္တီခံုရွည္ေပၚလွဲအိပ္လိုက္မိတယ္။







အိပ္ယာႏိုးလာေတာ့ ပူစပ္ပူေလာင္ႀကီးဗ်ာ။
ညေနေစာင္းစျပဳလာတာေတာင္ ေနေရာင္ကေတာ္ေတာ္ေလးျပင္းေသးသလိုပဲ။ အာေခါင္ေျခာက္သလိုျဖစ္ပီးေနရခက္လိုက္တာ။ ဓာတ္ဆားေလးဘာေလးႀကိဳပီးေဖ်ာ္ေသာက္ထားရင္ေကာင္းမယ္။
၀တ္ထားတဲ့တီရွပ္ကိုဆြဲခၽြတ္လိုက္ပီး ထိုင္းထိုင္းမိႈင္းမႈိင္းျဖစ္ေနတာေသြးပူလာေအာင္လို. ရွဲဒိုးေဘာက္ဆင္ေလးနည္းနည္းကစားလိုက္ေသးတယ္။ တအားႀကီးေတာ့ေလ့က်င့္ခန္းမလုပ္ရဲဘူးဗ်။
နဂိုကေခၽြးတစိုစိုျဖစ္ေနတာ အားကုန္မွာေႀကာက္ရတယ္။ တလက္စထဲေရခ်ိဳးေတာ့မွဆိုပီးအိမ္ေပၚတက္ ပီးဆပ္ျပာခြက္ေတြ၊ေရလဲပုဆိုးေလးေတြယူပီး ေနာက္ေဖးျခံ၀င္းထဲကေရတြင္းကိုထြက္လာ
ခဲ့တယ္။ ကိုယ့္အေတြးနဲ.ကိုယ္ေလွ်ာက္လာခဲ့တာသတိမထားမိလိုက္ဘူး။ ေရတြင္းေဘးကိုေရာက္မွ လူတစ္ေယာက္ေရခ်ိဳးေနတာ သတိထားမိတယ္။ ဟိုအမ်ိဳးသမီးဗ်။ ဒုကၡပဲ။ ခုမွျပန္ေကြ.သြားရ
ေအာင္လည္းမေကာင္း၊တစိမ္းမိန္းမတစ္ေယာက္နဲ.ေရတြင္းတစ္ခုမွာ၂ေယာက္ထဲေရခ်ိဳးရမွာကိုလည္းစိတ္က က်ဥ္းက်ပ္ေနတာအမွန္ပဲ။ မတတ္ႏိုင္ဘူးဗ်ာ။
ေရခ်ိဳးေနတာလား အမ!! လို.ေျပာရင္းျပံဳးျပလိုက္တယ္။ သူကေတာ့ေခါင္းျငိမ့္ျပရံုပဲ။ ေတာ္ေတာ္ေသာက္ေႀကာတင္းတဲ့ဟာမဗ်။ က်ေနာ္လည္းလက္ကသယ္လာတဲ့ေရလဲေတြဆပ္ျပာခြက္
ေတြကိုေရတြင္းေဘးကအုတ္ခံုေလးေပၚတင္ရင္း အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးကိုလွမ္းႀကည့္လိုက္ေတာ့ ေရပံုးႀကိဳးမဲမဲေလးကိုဆြဲရင္းေရတြင္းထဲကေရငင္ေနတယ္ဗ်။ ပံုစံကိုႀကည့္ရတာ တြင္းထဲကေရကိုငင္ပီး
ပံုးလိုက္ေလာင္းခ်ိဳးေနပံုရတယ္။ ေဘးတိုက္ျမင္ေနရတဲ့သူ.ကိုယ္လံုးေလးမွာေရစိုထမီက ကပ္ေနေတာ့ေကာက္ေႀကာင္းေတြကထင္းေနတဲ့အျပင္.. ေရငင္ေနေတာ့ လႈပ္ရွားေနတာေႀကာင့္ေရစိုထမီ ေအာက္က ႏို.ႀကီး၂လံုးတုန္တုန္ တုန္တုန္ျဖစ္ေနတယ္။ ေျခဖ်ားေလးေထာက္ထားေတာ့ ေအာက္ကတင္ပါးေလးကလည္းတစ္တစ္ရစ္ရစ္ေလးဗ်။ က်ေနာ္အာ
ေခါင္ေျခာက္လာျပန္ပီ။ ဒီတစ္ခါအာေခါင္ေျခာက္တာက ဘာေႀကာင့္လဲဆိုတာသေဘာေပါက္တယ္မလား။ ေရခ်ိဳးမယ္ဆိုပီး ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကလည္း၀တ္မလာေတာ့ ပုဆိုးတစ္လႊာေလးပဲ
ကာထားတဲ့ အငယ္ေကာင္ကလည္းေငါက္ကနဲထေထာင္ခ်င္သလိုလိုျဖစ္လာတယ္။ ဖူးးးးးးး!! စိတ္ကိုမနည္းထိန္းေနရတယ္။ စိတ္ကိုထိန္းဖို.ႀကိဳးစားေနေပမယ့္ က်ေနာ့္မ်က္လံုးေတြကအဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးရဲ.ေရစိုကိုယ္လံုးေပၚမွာပဲ စံုခ်ည္ဆန္ခ်ည္ေျပးလႊားေနတယ္။ သူကေတာ့ က်ေနာ့္ကိုရွိတယ္လို.ကိုသေဘာထားပံုမရဘူး။ ေရတစ္ပံုးငင္လိုက္ ေခါင္းကေနေလာင္းခ်ိဳးလိုက္၊ေရပံုးႀကိဳးကိုေလွ်ာ့ခ်လိုက္အဲ့လိုေအးေအးလူလူပဲလုပ္ေနတာဗ်။ က်ေနာ့္မွာသာစိတ္ကတေျဖးေျဖးေဖာက္ျပန္လာလို. ဟိုဒင္းျဖစ္ပီး ထိုင္ရမလုိထရမလိုကုန္းကြကြ
ႀကီးျဖစ္လာပီ။ ခုခ်ိန္သာက်ေနာ့္ဖက္ကိုလွည့္ႀကည့္လာရင္ ပုဆိုးေအာက္ကေနထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥျမင္ေတာ့မယ္ဗ်။
ကဲ..အရွက္မကြဲခင္ျမန္ျမန္ကာကြယ္မွဆိုပီး ခါးေလာက္ရွိတဲ့ ေရတြင္းေဘာင္နားကို၀င္ကပ္လိုက္ရင္း...
အမ!! ေပးက်ေနာ္ေရငင္ေပးမယ္ ဆိုပီးေလာကြတ္လုပ္ပီး သူ.လက္ထဲကဆြဲတင္လက္စေရပံုးႀကိဳးေလးကိုဆြဲယူလိုက္တယ္။ ေငါက္ေတာက္ေတာက္ျဖစ္ေနတဲ့ ေအာက္ကကိစၥကေရတြင္းေဘာင္နဲ.ကြယ္သြားေတာ့ အဆင္ေျပသြားတယ္။ သူ.လက္ထဲကေရပံုးႀကိဳးက်ေနာ့္လက္ထဲေရာက္လာေတာ့မွေအာက္ကေရပါလာတဲ့ေရပံုး၀ိတ္ကေတာ္ေတာ္အေလး
ခ်ိန္စီးမွန္းသတိထားမိတယ္။ ဆြဲတင္မလို.လုပ္တံုး သူကအတင္းျပန္လုတယ္ခင္ဗ်။ မလိုဘူးရွင့္!! က်မဖာသာငင္ပါ့မယ္.. က်ေနာ္ကလည္း ဟာ..က်ေနာ္ဆြဲေပးမယ္.. အဲ့လိုေတြျဖစ္ႀကရင္းေရပံုး
ႀကိဳးကိုသူတစ္ျပန္ကိုယ္တစ္ျပန္လုက်ရင္း အဓိကရုန္း(အဲေလ) ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ေတြျဖစ္ကုန္တယ္ဗ်။ ေရအျပည့္ပါတဲ့ေရပံုး၀ိတ္က ေလးပါတယ္ဆိုမွ၊ေရပံုးႀကိဳးလုပ္ထားတဲ့ သားရည္ႀကိဳးမဲမဲ
ေလးကေရေတြစက္လက္နဲ.ဆိုေတာ့ ေခ်ာထြက္သြားတာက်ေနာ့္လက္ကလႊတ္ထြက္သြားပီး သူ.လက္ထဲကိုမမိတမိပါသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္မိမိရရမဟုတ္တဲ့အျပင္ ေဆာင့္ပီးလႊတ္လိုက္သလို
ျဖစ္သြားေတာ့ ေရပံုးႀကိဳးကရႊီးကနဲ သူ.လက္ႀကားထဲက ေလွ်ာထြက္သြားတာကို လိုက္ဖမ္းေနတံုး သူ.ထမီရင္လ်ားကေျပက်သြားေရာဗ်။ ခ်က္ခ်င္းဖတ္ကနဲသူ.ဘယ္ဖက္လက္နဲ. ေျပက်သြား
တဲ့ထမီကိုလွမ္းအဆြဲ ညာလက္ကဆြဲထားတဲ့ ေရပံုးႀကိဳးရဲ.ေဆာင့္ဆြဲတဲ့၀ိတ္ကိုမခံႏိုင္ေတာ့ပဲ ဒယိမ္းဒယိုင္ျဖစ္ပီးေရွ.ကိုငိုက္ကနဲ ပါသြားတယ္။ က်ေနာ္လည္းလန္.သြားပီး သူ.ကိုယ္လံုးေလးကို
လွမ္းဖက္ပီးဆြဲယူလိုက္ေတာ့ ေအာက္ကေရစိုစိုျဖစ္ေနတဲ့သံမံတလင္း ေခ်ာက်ိက်ိေႀကာင့္ ၂ေယာက္သားလံုးေထြးပီး ဘိုင္းကနဲလဲသြားကေရာ။ ေရပံုးေရာႀကိဳးေရာေရတြင္းထဲျပဳတ္က်သြားတာ
၀ုန္းကနဲပဲဗ်။
သတိ၀င္လာတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ က်ေနာ္က သူ.အေပၚကိုဖိပီးလဲွေနတာဗ်။ သူလည္းေတာ္ေတာ္အီစိမ့္သြားတယ္ေနမွာ။ ေတာ္ေသးတယ္ပက္လက္လွန္လဲွက်တာေနာက္ေစ့ေတြဘာေတြ
မထိသြားလို.။ မ်က္နာေလးက ရွံဳ.မဲ့ေနရွာတယ္။ ရွက္လည္းေတာ္ေတာ္ေလးရွက္သြားပီဗ်။ အင္းက်ီဗလာျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္က အိစက္စက္အထိအေတြ.ကိုခံစားေနရတာသတိထား
လိုက္မိတယ္။ ဟိုက္!! သူ.ထမီကခါးေလာက္ထိေလွ်ာက် ေနတာကိုးဗ်။ ဒီႀကားထဲ က်ေနာ့္ပစၥည္းက အေခ်ာင္းလိုက္သူ.ဗိုက္ေပၚမွာဖိကပ္ထားမိေနပီ။ အမ!! ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ.. ရလား??
က်ေနာ္ေမးတာကို ျပန္မေျဖပဲ အေပၚကဖိမိေနတဲ့ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကိုတြန္းထားရင္း .. ဖယ္ေတာ့ရွင္..ဖယ္ေတာ့လို. ေတာင္းပန္ေနတဲ့အသံေလးနဲ.ေျပာေနရွာတယ္။ စိတ္အရမ္းလႈပ္ရွားေနရွာ
ေတာ့သူ.ႏႈတ္ခမ္းပါးလ်လ်ေလးေတြကတဆတ္ဆတ္တုန္ေနတယ္။ ခ်က္ခ်င္းအားနာသြားပီး ဖယ္ေပးဖို.လက္၂ဖက္ကိုစံုေထာက္ပီး က်ေနာ့္ကိုယ္လံုးကိုျကြလိုက္ေတာ့... .... .... ... .... .....
ဖိုးသက္!! ေဟ့ေကာင္... ဖိုးသက္.. ဘယ္မွာလဲဟ!! ငါလာပီေလ..ဖိုးသက္..
အဲ့လိုေအာ္သံနဲ.အတူ အိမ္ေနာက္ေဖး ျခံ၀န္းထဲ လူတစ္ေယာက္ေလွ်ာက္လာတဲ့အသံႀကားရတယ္။ ဟိုက္!! သြားပီဆရာ.. က်ေနာ္တို.၂ေယာက္ခုျဖစ္ေနတဲ့ပံုကိုလည္းခင္ဗ်ားတို.စဥ္းစားႀကည့္ဦး
ဘာလုပ္ေနသလိုလို..ဘာဂလိုတိုတိုအေနအထားႀကီး။ ေတာ္ေသးတာတစ္ခုက ေရတြင္းရဲ.ဒီဖက္ကြယ္ေနတဲ့အျခမ္းမွာျဖစ္ေနလို.ဗ်။ ဒါဟိုေကာင္ ကာတြန္းဆရာရဲ.အသံဆိုတာက်ေနာ္သိတယ္။
ထလိုက္လို.ေရတြင္းနားကပ္လာရင္ျမင္ေတာ့မယ္။ က်ေနာ့္ရင္ခြင္ေအာက္က ဟိုအမ်ိဳးသမီးကလည္းခ်က္ခ်င္းထိတ္လန္.ေနတဲ့အရွက္မ်က္နာနဲ.ျဖစ္ေနပီ။ ဟိုသူေတာင္းစားကေရတြင္းနဲ.
ေျခလွမ္း ၄-၅-၁၀လွမ္းနားအထိေရာက္လာပီး က်ေနာ့္ကိုေအာ္ေခၚေနတာဆိုေတာ့ကပ္လွ်က္ကေလး။ က်ေနာ္က လက္ခြပီးေထာက္ထားတဲ့ေနရာကေန ေအာက္က သူမကိုတိတ္တိတ္ေနဆိုတဲ့
အမူအရာလုပ္ျပေတာ့ ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္။ ဟိုေကာင့္ေျခသံတေျဖးေျဖးေ၀းသြားပီး အိမ္ေရွ.ဖက္ကိုျပန္ထြက္သြားမွ က်ေနာ္ေအာက္ကိုငံု.ႀကည့္လိုက္မိတယ္။ ဗလာက်င္းေနတဲ့ ေရႊရင္ျဖိဳးဖ်ႏွစ္မႊာ
ကခပ္ထြားထြားေလး လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးဗ်။ က်ေနာ္ငံု.ႀကည့္တာခ်က္ခ်င္းသတိထားမိသြားပီးခါးနားကိုေလွ်ာက်ေနတဲ့ သူ.ေရစိုထမီေလးကို ဖတ္ကနဲဆြဲတင္ပီး သူ.ႏို.၂လံုးကိုကာဖို.ႀကိဳးစားတယ္
ပီးေတာ့မွ ဖယ္ပါေတာ့ရွင္... က်မရွိႀကီးခိုးပါတယ္လို. တုန္တုန္ရီရီေျပာလာမွ သတိ၀င္လာပီး.. ေဆာရီးအမရယ္...ေဆာရီးဆိုပီးဖယ္ေပးလိုက္မိတယ္။ ခ်က္ခ်င္းထလိုက္ရင္း အုတ္ခံုေပၚက
သူ.တဘက္ကိုယူျခံဳ၊ဆပ္ျပာခြက္ကေလးကိုယူပီး တဖက္ျခံဖက္လစ္ကနဲထြက္ေျပးသြားေရာဗ်ာ။
ဖူးးးး!! က်ေနာ့္မွာသာတစ္ေယာက္ထဲ ေရတြင္းေဘးမွာငုတ္တုတ္ေလးထိုင္လို. ရင္တလွပ္လွပ္နဲ.က်န္ေနခဲ့တာေပါ့။







ျပဳတ္က်သြားတဲ့ႀကိဳးတပ္လွ်က္ေရပံုးကို ျပန္ဆြဲတင္ပီး ေရကိုျမန္ျမန္ပီးေအာင္ခ်ိဳးေနတံုး ဟိုေကာင္ကာတြန္းဆရာျပန္ေရာက္လာျပန္တယ္။
ဟမ္! ခုနကမင့္ကိုဒီနားထိလာေအာ္ပီးငါလာရွာတာမေတြ.ပါလားကြ.. တဲ့
ကိုယ္ေပ်ာက္ေနလို.ေဟ့ .. လို.ေငါ့ေတာ့ေတာ့ျပန္ေျပာရင္းေရကိုခပ္သြက္သြက္ေလးခ်ိဳးရင္းလက္စသတ္လိုက္တယ္။ ညေနေစာင္းပီဆိုေတာ့ေဆးရံုကိုလူနာေစာင့္အိပ္ဖို.သြားမွ။
သူငယ္ခ်င္းရဲ.ဂ်စ္ကားေလးနဲ.ေဆးရံုကိုေရာက္သြားပီး ဟိုရွာဒီရွာလိုက္ရွာေနရေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေဆးရံုႀကီးအေဆာင္(၂)ရဲ. အေပၚထပ္ေထာင့္ဆံုးက ပိုက္ဆံေပးရတဲ့သီးသန္.အခန္းထဲမွာ
က်ေနာ့္အဘိုးဂြစာႀကီးကိုသြားရွာလို.ေတြ.ကေရာဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။
အဘြားေလးေမက ကုတင္ေဘးမွာထိုင္လို.မ်က္နာကသိပ္မေကာင္းရွာဘူး။ သား!! မင့္အဘိုး ႀကီးမိုက္ႀကီးကိုႀကည့္ပါဦးဆိုပီး ငိုရွာတယ္။
မေတြ.တာႀကာတဲ့က်ေနာ့္ အဘိုးတစ္ေယာက္ေဆးရံုသံကုတင္ေလးေပၚမွာပက္လက္ကေလး။ နဖူးကေတာ္ေတာ္ေျပာင္ေနရွာပီ၊ မုတ္ဆိတ္ေတြ၊ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြနဲ.ေသခ်ာႀကည့္ေလေလ ပစၥည္းမဲ့
ေခါင္းေဆာင္ႀကီး လီနင္နဲ.တူေလေလပဲ။ လူကသာတစ္ကိုယ္လံုးပိုက္ေတြတန္းလန္းျဖစ္ေနတာ..က်ေနာ့္ကိုလွမ္းႀကည့္တဲ့မ်က္လံုးက အရင္ကလိုခပ္မာမာပဲဗ်။ အဘြားေလးေမကိုႏွစ္သိမ့္ပီးက်ေနာ့္
ေဘာ္ဒါရဲ.ဂ်စ္ကားနဲ.ျပန္လိုက္ပို.ေပးလိုက္ဖို.စီစဥ္ေပးလိုက္တယ္။ ညဖက္တစ္ခုခုအေရးေပၚအတြက္ စပါယ္ရွယ္နာ့စ္တစ္ေယာက္ေခၚထားတယ္၊က်ေနာ္က ဘိုးေတာ္ေသာင္းက်န္းရင္ေဘးကထိန္းေပးဖို.ေစာင့္အိပ္ရမယ္လို.မွာသြားတယ္။ ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေစာေသးလို.ငွါးထားတဲ့သူနာျပဳဆရာမ ေရာက္မလာေသးဘူးတဲ့။ က်ေနာ့္အဘိုးက
ဆီးခ်ိဳေကာႏွလံုးေကာရွိေနတာကို ရွပ္ကီသြားခ်လိုက္ေတာ့ ဘာျဖစ္သြားလဲမသိေတာ့ပဲ ခုလိုအေျခေနျဖစ္သြားတာလို.ေျပာတယ္။ ခုဆီးမသြားႏိုင္ျဖစ္ပီး ဆီးပိုက္တန္းလန္း၊လက္ဖ်ံမွာလည္း
ေဆးပုလင္းေတြခ်ိတ္ထားရပီ။ ေတာ္ေသးတယ္ရထားတဲ့အခန္းက အစြန္ဆံုးက်လို.ျပဴတင္းေပါက္ေတြဖြင့္ထားရင္ေလ၀င္ေလထြက္မဆိုးဘူး။ အဘိုးရဲ. ကုတင္ေဘးကခံုရွည္မွာ ၀င္ထိုင္လိုက္
ရင္းမွိန္းေနတဲ့သူ.ကိုက်ေနာ္ေငးႀကည့္ေနမိတယ္။ အင္း.. က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္မမွီလိုက္ေပမယ့္ ႀကားဖူးသမွ် ဒီအဘိုးအေႀကာင္းကေတာ့ အံ့ႀသစရာေတြဗ်။
က်ေနာ္တို.တစ္ျမိဳ.လံုးခုထိသူ.အေႀကာင္းေျပာပီးရယ္ႀကတံုး။ ေတာ္ေတာ္ဂြတိုက္တဲ့လူႀကီး။
ခုသူ.ဇနီးဘြားေလးေမက က်ေနာ္တို.ျမိဳ.ကိုတာ၀န္က်လာတဲ့ ေက်ာင္းဆရာမေလးေပါ့။ အဲ့ဒါကိုေတာျပန္သူပုန္ အလံနီႀကီးဆိုပီး လူတိုင္းလန္.ရတဲ့က်ေနာ့္ အဘိုးကရည္းစားစာေပးတယ္။
ေက်ာင္းစိမ္းေလးနဲ.ဆရာမေလးကိုလမ္းက ေစာင့္ပီး ဆရာမေလးေရွ.ကပိတ္ရပ္ပီး ေဟ့..ေနဦး..ေရာ့ဆိုပီး ေလသံမာႀကီးနဲ.သူ.စာကိုထိုးေပးလိုက္ေတာ့ ဘြားေလးေမက ဒါဘာလဲလို.ေမးသတဲ့
ဘာရမလဲ..ရည္းစားစာနင့္အတြက္ဆိုပီး က်ေနာ့္အဘိုးကပိတ္ေဟာက္ေသးတယ္ဆိုပဲ။ အို!! မယူႏိုင္ပါဘူးရွင္ ဆိုပီးျပန္လည္းေျပာေရာ.. က်ေနာ့္အဘိုးကေဒါသူပုန္ထေတာ့တာပဲ။ စာကိုအစိပ္
စိပ္အျမြာျမြာျဖစ္ေအာင္ဆြဲျဖဲလိုက္ပီး.. -ီး မွမယူခ်င္ေနကြာတဲ့.. ငါ့မွာေတာ့သူ.ကိုျမတ္ႏိုးလြန္းလို.တစ္ညလံုးမအိပ္ပဲထိုင္ေရးလာတာ ဆိုပီး ေတာက္ အက်ယ္ႀကီးေခါက္ပီးလွည့္ထြက္သြားေရာတဲ့
ဗ်ာ။ ဘယ္ႏွယ့္လူလဲမသိပါဘူးဗ်ာ။ အဲ့ဒါကိုႀကားတဲ့ေဘးကေအာင္သြယ္ေတြက လူရိုးလူေကာင္းႀကီးပါဘာညာနဲ. ၀ိုင္းပီးေလွာ္ေပးရင္းႀကိဳက္သြားႀကတာလို.ေျပာတာပဲေလ။ ရွိေသးတယ္... ....
ေနာက္ဆက္တြဲက..သမီးရည္စားျဖစ္ေတာ့အဲ့ဒီေခတ္က ေရွးဆန္တယ္မလားသိုသိုသိပ္သိပ္ကေလးေနရတဲ့ေခတ္ကိုး။ အဲ့ဒါခ်ိန္းေတြ.ႀကေတာ့ ဘြားေလးေမက လူျပတ္တဲ့ေနရာမသြားရဲပါဘူး
လို.ျငင္းေတာ့ ေဒါကထြက္လာတဲ့က်ေနာ့္အဘိုးက လက္ကိုအတင္းဆြဲပီး ျမိဳ.လယ္ေခါင္က ရုပ္ရွင္ရံုအတက္အဆင္းေလွကားမွာ သြားထိုင္ေရာ။ ပီးေတာ့ပတ္၀န္းက်င္ကို ဂရုမစိုက္ပဲလက္ကေလးကိုင္၊ပါးကေလးကိုင္လုပ္ပီးခ်ိန္းေတြ.ေနတာ..တစ္ျမိဳ.လံုးကျမင္ပီး အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္းျဖစ္ကုန္ေရာတဲ့။ ဒါနဲ.ပဲ လူေတြသိကုန္ပီးျမန္ျမန္ညားသြားတယ္လို.ႀကားဖူး
တယ္ဗ်။
ခုက်ေနာ္နဲ.ထိပ္တိုက္ေတြ.ေနပီဗ်။ ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ အဘိုးႀကီးမွိန္းေနတယ္။ ႏိုးလာရင္ေတာ့မလြယ္ဘူး။ ဒီတိုင္းငုတ္တုတ္ထိုင္ေနရင္း ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ.ညမိုးခ်ဳပ္စျပဳလာပီ။
ဟိုေကာင္က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါကို ဖတ္စရာစာအုပ္ကေလးဘာေလးနည္းနည္းပါးပါးလာပို.ပါလို.မွာလိုက္တာ ခုထိလဲမလာေသးဘူးဗ်ာ။ ႀကာလာေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲငုတ္တုတ္ႀကီး ပ်င္းလာပီ။
အဘိုးကလည္း တုတ္တုတ္ေတာင္မလႈပ္ဘူး။ အခန္းထဲမွာလဲနည္းနည္းပူလာပီဗ်။ က်ေနာ္အေပၚကထပ္၀တ္လာတဲ့ရွပ္လက္ရွည္အျဖဴကို ခၽြတ္လိုက္ပီး အခန္းနံရံက သံေခ်ာင္းတစ္ခုမွာခ်ိတ္
လိုက္တယ္။ စြပ္က်ယ္လက္ျပတ္နဲ.မွေတာ္ေတာ္ေလးေအးသြားတယ္။
ရိပ္ကနဲ အခန္း၀မွာလူတစ္ေယာက္ကိုေတြ.လိုက္လို.လွမ္းႀကည့္လိုက္ေတာ့.. ... ... ...
ထမီအနီရဲရဲ..ခါးတိုအင္းက်ီအျဖဴဆြတ္ဆြတ္ကေလးနဲ.သူနာျပဳဆရာမေလးတစ္ေယာက္ဗ်။ မ်က္နာ၀ိုင္းစက္စက္ကေလးကခ်ိဳျပံဳးေနတာ လွမ္းႀကည့္လိုက္တဲ့က်ေနာ့္ ရင္ထဲမွာေတာင္ေအးစိမ့္
သြားတာပဲဗ်ာ။ ရင္ခြင္ထဲမွာစာအုပ္ထူထူေလး၂အုပ္ကိုေပြ.ထားရင္းအခန္းထဲ၀င္လာတယ္။ စာအုပ္ေတြေပြ.ထားတဲ့လက္ဖ်ံေလးေတြက ျဖဴျဖဴသြယ္သြယ္ေလးေတြ။ အရပ္ကေလးကမနိမ့္မျမင့္
နဲ.ယူနီေဖာင္းနဲ.ရုပ္ကေလးနဲ.ဟပ္ေနတာႀကည့္လို.အေတာ္ေကာင္းတယ္ဗ်။
ဦးရဲျမင့္.. ရဲ.လူနာေစာင့္လားရွင္!! အန္တီႀကီး ဒီညေစာင့္မအိပ္ဘူးေပါ့..ဟုတ္လား!!
က်ေနာ့္မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ကုတင္ေဘးတစ္ဖက္မွာ၀င္ရပ္ပီး အသံခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ.စကားလွမ္းေျပာတယ္။ ေခ်ာလိုက္တာဗ်ာ။ က်ေနာ့္မွာ ဆရာမေလးရဲ.ရူပါရံုအဖမ္းစားခံထားရေတာ့ စကားျပန္မေျပာ
ႏိုင္ပဲေခါင္းျငိမ့္ျပရံုပဲတတ္ႏိုင္ေတာ့တယ္။ သူ.လက္ထဲကစာအုပ္ေတြကို ခံုအရွည္ေပၚခ်လိုက္ပီး အဘိုးလက္ေမာင္းကို ကိုင္ရင္းေသြးေပါင္ခ်ိန္ေတြဘာေတြတိုင္းဖို.ျပင္ေနတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့
ရင္တဆတ္ဆတ္ခုန္ေနပီ။ အနီေရာင္နတ္သမီးေလးနဲ. တစ္ညလံုးတူတူ ေစာင့္အိပ္ရေတာ့မွာေလ။ မႀကီးမငယ္နဲ.ေျခတုန္လက္တုန္ေတာင္ျဖစ္လာတယ္ဟီး။ သူမလုပ္စရာရွိတာေတြဟိုလုပ္ဒီ
လုပ္ လုပ္ပီးတာနဲ.က်ေနာ့္ကိုလွမ္းႀကည့္ပီး..
အကို!! အျပင္ေတြဘာေတြသြားခ်င္သြားေနာ္ရတယ္.. ဦးရဲျမင့္ကိုျပဳစုဖို.ကက်မတာ၀န္ယူထားတာ..ေဆးရံု၀န္းထဲမွာလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြဘာေတြရွိတယ္..သြားထိုင္လို.ရတယ္
လြတ္လြတ္လပ္လပ္သာေန...ဆိုပီး ျပံဳးျပံဳးေလးေျပာပီး ခံုရွည္ေပၚထိုင္ခ်လိုက္ရင္း သူယူလာတဲ့စာအုပ္ထူထူတစ္အုပ္ကိုဖြင့္ပီးဖတ္ေနတယ္။ က်ေနာ့္မွာခုထိေသာက္အႀကီးလိုပဲ စကားတစ္လံုးမွ
ျပန္မေျပာျဖစ္ေသးဘူး။ က်ေနာ့္အေရွ.မွာကိုယ္လံုးကိုမတ္မတ္ကေလး လုပ္ပီးစာဖတ္ေနတဲ့ ဆရာမေလးကိုမသိမသာခိုးခိုးႀကည့္ပီး ရင္ခုန္ေနတယ္။ အနီးကပ္ႀကည့္မွေတာ္ေတာ္ေလး လွမွန္းပို
သတိထားမိတယ္ဗ်။ စာအုပ္ဖတ္ရင္းမ်က္ေမွာင္ႀကံဳ.ထားေတာ့ မ်က္ခံုးႏွစ္ခုကတြန္.တြန္.ေလးျဖစ္ေနတာ၊ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးကို လွ်ာနဲ.သပ္လိုက္တာ၊ အသက္ရွဴလိုက္တိုင္း
ႏွိမ့္ခ်ည္ျမင့္ခ်ည္ျဖစ္သြားတဲ့ ခါးတိုအင္းက်ီႀကပ္ႀကပ္ေလးေအာက္က ရုန္းကန္ျကြတက္မတတ္ျဖစ္ေနတဲ့ ရင္ခ်ီခ်ီေလးရယ္.. က်ေနာ္ေတာ့စိတ္ေတာ္ေတာ္လႈပ္ရွားေနပီဗ်။ အဘိုးေနရာမွာက်ေနာ္
ပဲလူနာတက္လုပ္ပလိုက္ခ်င္ပီ။
သူနာျပဳဆရာမေလးကသူ.စာအုပ္ထဲဘယ္ေလာက္စိတ္၀င္စားေနလဲဆိုတာ က်ေနာ္သူ.ကိုေသခ်ာအကဲခတ္ပီး ေခၚေတာအႀကည့္နဲ.ႀကည့္ေနတယ္ဆိုတာေတာာင္သတိမထားမိဘူး။
အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ လူနာအဘိုးရဲ.အသက္ရွဴသံရယ္၊ဆရာမေလးရဲ.စာရြက္လွန္တဲ့အသံတဖ်တ္ဖ်တ္ရယ္ကလႊဲပီးတိတ္ဆိတ္ေနတာေပါ့။ က်ေနာ့္ဖာသာ ဆရာမေလးကိုခိုးခိုးႀကည့္ပီး
ဖီးလ္တက္ေနတံုး .. ဟိုေကာင္သူေတာင္းစားကာတြန္းဆရာျပန္ေရာက္လာတယ္။ ထမင္းသြားစားမယ္ဖိုးသက္ေရဘာညာဆိုပီး လာေခၚေရာ.. က်ေနာ့္ကိုစကားေျပာရင္းနဲ. ဆရာမေလးကိုျမင္
သြားေတာ့ မေအေပးက မခ်ိဳမခ်ဥ္ျပီတီတီျဖစ္သြားတယ္။
ဆရာမ..က်ေနာ္ထမင္းသြားစားလိုက္ဦးမယ္ခင္ဗ် လို.ေျပာရင္း ဒီေကာင့္ကိုအတင္းဆြဲေခၚလာရတယ္။
ထမင္းဆိုင္ေရာက္ေတာ့.. ေမာင္ရင့္စပါယ္ရွယ္နာ့စ္ကေလးက အႏွိပ္ကေလးဗ်ဆိုပီး တဟီးဟီး လုပ္ေနလို. က်ေနာ္ကဦးေအာင္စစ္ေႀကျငာထားရေသးတယ္။ ငါေျကြေနပီသူငယ္ခ်င္းရာ..
အဲ့ဒါငါရင္းႏွီးေအာင္ဒီညပဲခ်က္ခ်င္း အင္ထရို၀င္ေတာ့မယ္။ လိုအပ္တဲ့ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းေလး ရွာေပးေနာ္ဆိုပီးႀကိဳကာကြယ္ထားလိုက္တယ္။ စားေသာက္ပီးတာနဲ.ညေရးညတာလိုမယ္ထင္တာ
ေလးေတြ၀ယ္ပီး ဒီေကာင္ယူလာတဲ့စာအုပ္၃-၄အုပ္နဲ.၊စီးကရက္ဗူးကိုအိတ္တစ္လံုးထဲထည့္ပီး ေဆးရံုေပၚျပန္တက္လာခဲ့တယ္။ ဒါေတာင္ဟိုေကာင္က အေပၚထိလိုက္ပို.ရမလားဆိုပီး လုပ္ေသး
တာ။ ဟာ.. မလိုပါဘူးဆိုပီးမနည္းႏွင္လႊတ္လိုက္ရတယ္။







အခန္းေလးထဲျပန္၀င္လာေတာ့ သူနာျပဳဆရာမေလးေခ်ာေခ်ာေလးကျပံဳးျပတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းေလးေပၚလက္ညိဳးတင္ပီးရွဴးတိုးတိုးဆိုတဲ့အမူအရာလုပ္ျပလို.က်ေနာ္ေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္တယ္။
အဘိုးႀကီးကတရွဴးရွဴးနဲ.အိပ္ေပ်ာ္ေနတံုးပဲ။ က်ေနာ္လည္းကုတင္ေဘးတစ္ဖက္ကဆရာမေလးရဲ.မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ဖက္က ခံုရွည္မွာ၀င္ထိုင္လိုက္ပီး ဟိုေကာင္ေပးသြားတဲ့စာအုပ္ေတြကိုထုတ္ရင္း
အပ်င္းေျပအခ်ိန္ကုန္ေအာင္ဖတ္ဖို.စာအုပ္ေရြးေနမိတယ္။ ခ်ားလ္စ္ဒစ္ကင္းရဲ. Great Expectations: ပ်င္းစရာႀကီးဖတ္ရင္းအိပ္ငိုက္လာမယ္။ Jack Londonရဲ. The Sea-Wolf: အိုေကဗ်ာ..
ဖတ္ခ်င္လို.လိုက္ရွာေနတာႀကာပီ။ စာအုပ္ကိုစဖတ္လိုက္တာ စိတ္အေတာ္ႏွစ္သြားတယ္။ တေစၦဆိုတဲ့ပင္လယ္ဓားျပသေဘာၤေပၚမွာ ၀ံပုေလြလာဆင္ဆိုတဲ့ဓားျပဗိုလ္ႀကီး ႀကမ္းေနပီ။ စာေရးဆရာ
လူယဥ္ေက်းေလး George Leach တစ္ေယာက္ စာတတ္ေပတတ္ဓားျပႀကီး Wolf Larsen:ရဲ.ပညာေပးတာခံေနရပီ။ဇတ္ရွိန္ေတာ္ေတာ္တက္လာတယ္။
အကို..ေကာ္ဖီေသာက္မလား..က်မေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေသာက္မလို.တလက္စထဲတစ္ခြက္ပိုေဖ်ာ္လိုက္မယ္..
အဲ့လိုေလသံေလးနဲ.ေျပာသံႀကားလို.ေမာ့ႀကည့္လိုက္ေတာ့..ဆရာမေလးကျပံဳးျပံဳေလးႀကည့္ပီး ေမးေနတာေတြ.လို.ကမန္းကတမ္းေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္မိတယ္။ ကုတင္ေဘးက ဗီရိုပုေလးေပၚမွာေရ
ေႏြးဓာတ္ဗူးေတြ၊ေကာ္ဖီမႈန္.ေတြအသင့္ရွိေနတာကိုမတ္ခြက္၂ခြက္ထဲထည့္ပီး သူမေဖ်ာ္ေနတာကို ေငးႀကည့္ေနလိုက္တယ္။ ေဖ်ာ္လို.ရလာေတာ့ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ထပီး ဆရာမေလးဆီကယူဖို.
ကုတင္တစ္ဖက္ျခမ္းသူမအနားကိုသြားလိုက္တယ္။
ေက်းဇူးပါခင္ဗ်!! လို.တိုးတိုးေလးေျပာလိုက္ေတာ့ ခ်စ္စဖြယ္သြားတက္ကေလးေပၚေအာင္ျပံဳးျပတယ္။
က်ေနာ္လည္းေကာ္ဖီမတ္ခြက္ေလးကို ကိုင္ရင္းျပဴတင္းေပါက္နား မွာသြားရပ္ပီး တစိမ့္စိမ့္အရသာခံေသာက္ေနမိတယ္။ ေကာ္ဖီကုန္ေတာ့မွ ခြက္ကို ဗီရိုေလးေပၚျပန္တင္ထားလိုက္ရင္းဆရာမ
ေလးကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့ ေကာ္ဖီခြက္ကိုလက္တစ္ဖက္က ကိုင္ရင္းစာအုပ္ထဲစိတ္၀င္စားေနတယ္ခင္ဗ်။ က်ေနာ္ကထိုင္ေနတဲ့သူ.ကိုအေပၚစီးက မိုးထားေတာ့ သူဖတ္ေနတဲ့စာအုပ္နာမည္ကိုျမင္
ေနရတယ္။ဆရာလင္းယုန္ေမာင္ေမာင္ဘာသာျပန္တဲ့ ရဲေခါင္ေပ်ာက္က်ား အာနက္စတိုေခ်ေဂြဗားရားဆိုပါလားဗ်။ အမယ္..ဒီသူနာျပဳဆရာမေလးက ေတာ္လွန္ေရးသမားအတၳဳပတၱိေတြ..ဖတ္
ေနပါလား။
က်ေနာ္သူ.စာအုပ္ကိုငံု.ႀကည့္ေနတာသတိထားမိလို.လားမသိဘူး ေမာ့ႀကည့္လာတယ္။
က်ေနာ္ခ်က္ခ်င္းျပံဳးျပပီး.. ေလသံတိုးတိုးနဲ. လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းကိုေဆးကုဖို.ထက္တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ကိုေဆးကုဖို.က်ေနာ္ပိုပီးစိတ္၀င္စားတယ္ဗ်ာလို.ေျပာလိုက္ေတာ့ အံ့ႀသပီး၀မ္း
သာသြားတဲ့ပံုစံေလးနဲ.မ်က္ခံုးပင့္သြားတယ္။ ဟဲဟဲ.. အဲ့ဒါသူဖတ္ေနတဲ့စာအုပ္ထဲကလက္တင္အေမရိကန္ေတာ္လွန္ေရးသမားေျပာတဲ့စကားေလဗ်။ က်ေနာ္အႀကိမ္ႀကိမ္ဖတ္ဖူးတဲ့စာအုပ္ကိုး။
ဖတ္လက္စ စာမ်က္နာကိုအသာေလးေခါက္ပီးမွတ္ထားလိုက္ရင္း သူမစာအုပ္ကိုပိတ္လိုက္တယ္။
ဟ!! အကိုက ဒီလိုစာအုပ္ေတြဖတ္တယ္ေပါ့? ေလသံေလးနဲ.စကားလွမ္းေျပာေတာ့ က်ေနာ္လည္းသူ.ေဘးကနားကို၀င္ထိုင္လိုက္ရင္း...
က်ေနာ့္ အႀကိဳက္ေပါ့ဗ်ာ.. အလြတ္ရတဲ့အခန္းေတြေတာင္ရွိေသးတယ္.. မိန္းကေလးေတြဒီလိုစာအုပ္ဖတ္တာမျမင္ဖူးပါဘူး..
အင္း..က်မက ေဖေတာ့ေမာင္ေတာ့ေတြမႀကိဳက္ဘူးသိလား ..ဒီလိုစာအုပ္ေတြဆိုအရူးအမူးပဲရွင့္!!
အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ ၀ါသနာတူစကား၀ိုင္းေလးျဖစ္သြားေရာဗ်ာ။
သိတယ္မလား။ စာအုပ္ဂ်ပိုးေတြက ခ်က္ခ်င္းရင္းႏွီးတတ္တာကိုးဗ်။ တစ္ေယာက္နဲ.တစ္ေယာက္လည္း အထင္ႀကီးသလို ဖတ္ထားသမွ်အျပန္အလွန္ေတြေဆြးေႏြးရင္း အလိုလိုေပ်ာ္လာတာကိုးေနာ္။ က်ေနာ့္ေသာက္က်င့္ကလည္း သိတယ္မလား။ စကားနည္းနည္းေျပာႀကည့္တာနဲ. တဖက္လူဘာႀကိဳက္လဲဆိုတာခ်က္ခ်င္း ခန္.မွန္းႏိုင္တာကိုးဗ်။ ဆက္ပီးတိုးတိုး
တိုးတိုးနဲ.စာအေႀကာင္းေပအႀကာင္းဆက္ေျပာလိုက္ႀကတာ မနက္၅နာရီ အဘိုးႏိုးလာမွ ရပ္ေတာ့တယ္ဗ်ာ။ ၂ေယာက္စလံုးသိသိသာသာေပ်ာ္သလိုျဖစ္ေနႀကတယ္။ ဒါကစာသမားေတြပဲနား
လည္မယ့္ခံစားခ်က္ေလ။
မနက္ေရာက္ေတာ့ ဆရာမေလးျပန္သြားတယ္။ ျပန္ခါနီး... ညမွျပန္ေတြ.မယ္ေနာ္ အကို ဆိုပီးအိပ္ခ်င္မူးတူးအျပံဳးေလးနဲ.နႈတ္ဆက္သြားေသးတယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့ အိပ္ယာႏိုးလာပီျဖစ္တဲ့အဘိုးကို ေျခဆုပ္လက္နယ္ျပဳေပးရင္း ဆရာမေခ်ာေခ်ာေလးနဲ.ေလေပး ေျဖာင့္သြားတဲ့ အတြက္ ေက်နပ္ပီးမ်က္နာက စပ္ျဖဲျဖဲျဖစ္ေနတယ္။ မနက္၆.၃၀
ေလာက္က်ေတာ့ အဘြားေလးေမေရာက္လာတယ္။ က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါပဲ လိုက္ပို.ေပးတာေပါ့။ သားေလး!! အိမ္ျပန္ပီး အိပ္ေတာ့ဆိုတာနဲ. ဟုတ္ကဲ့ဆိုပီး ကာတြန္းဆရာနဲ.၂ေကာင္သားေဆးရံု
ေအာက္ကိုဆင္းလာခဲ့တယ္။ အိမ္ကိုတိုက္ရိုက္မျပန္ေသးပဲ ျမိဳ.ထဲမွာ မနက္စာ၀င္စားရင္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ဘယ္လိုလဲမေန.ညက အေျခေနဆိုတဲ့ ကာတြန္းဆရာရဲ.အင္တာဗ်ဴးကို မိႈရတဲ့
မ်က္နာနဲ.က်ေနာ္က ေတာ္ေတာ္ခရီးေပါက္ေနပီဟ လို.ျကြားမိေသးတယ္။
အိမ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ တံခါးမႀကီးဖြင့္ထားတာေတြ.တယ္။ ဟိုေကာင္ကအလုပ္ရွိေသးတယ္ မင္းလည္းအိပ္လိုက္ဦးဆိုပီး က်ေနာ့္ကိုဆင္၀င္ေအာက္မွာ ခ်ေပးပီးတာနဲ.လစ္သြားေရာ။
ဗိုက္ကေလးလာေတာ့ လူလည္းအိပ္ငိုက္လာပီ။ အိမ္ထဲမွာဘယ္သူမွ မျမင္တာနဲ.အေပၚကရွပ္ကိုခၽြတ္ ပလိုက္ပီးစြပ္က်ယ္ပဲခ်န္ထားလိုက္တယ္။ ေအာက္ကပုဆိုးကိုလည္း ခၽြတ္ခ်ပလိုက္ပီး
ေဘာင္းဘီတုိနဲ.အိမ္ေပၚထပ္တက္တဲ့ အိမ္အတြင္းဖက္ေလွခါးရင္းေအာက္က ကြပ္ပ်စ္ေလးေပၚ ပက္လက္လွန္လွဲပီးအေညာင္းဆန္.ရင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ဗ်ာ... ... ... ...
ဘယ္ေလာက္ႀကာႀကာအိပ္ေပ်ာ္ေနမိလဲမသိဘူး။
ပူအိုက္အိုက္နဲ.ေခၽြးေစးေတြျပန္လာလို.ႏိုးလာတယ္။ ခ်က္ခ်င္းမထေသးပဲမွိန္းေနရင္း.. က်ေနာ္တက္အိပ္ေနတဲ့ ကြပ္ပ်စ္ေျခရင္းဖက္မွာ လူရိပ္တစ္ခုေတြ.လို.မ်က္လံုးေသခ်ာမဖြင့္ပဲ ခပ္ေမွးေမွး
လုပ္ထားရင္းလွမ္းႀကည့္လိုက္ေတာ့.. ... ... ... .... .... ....
... .... .... .... ..... ....
..... .... .... ..... .... .... .... .....







အိမ္အတြင္းဖက္ေလွခါးရင္းေအာက္နားမွာဆိုေတာ့ နည္းနည္းေမွာင္ပီး ၀ိုးတ၀ါးျဖစ္ေနတယ္ဗ်။
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖစ္ေနေသးေတာ့ ေသခ်ာမျမင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဆံပင္ရွည္ရွည္ကိုေသခ်ာစည္းေႏွာင္ထားပီး ရင္ဘတ္အေရွ.ဖက္ခ်ထားတဲ့မိန္းမတစ္ေယာက္ဆိုတာ
သတိထားမိလိုက္တယ္။ ဟ!! က်ေနာ္အိပ္ေနတဲ့ ေျခရင္းမွာလာပီးဘာကိစၥ မတ္တပ္လာရပ္ေနရတာလဲမသိဘူးဗ်။ ဒါဟိုဖက္ျခံက မေန.ကေရတြင္းမွာဘာညာျဖစ္ခဲ့တဲ့အမ်ိဳးသမီးဆိုတာေသခ်ာ
တယ္။ ျပႆနာပဲ။ က်ေနာ္ကေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ. အိပ္ေနမိတာဗ်။ ဒါကိုက်ေနာ္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ထင္ပီး လာရပ္ႀကည့္ေနတာလား။ ဘာလာလုပ္ေနတာလဲေတြးရခက္ႀကီး။ အေရးထဲအိပ္ယာ
ႏိုးႏိုးခ်င္းထံုးစံအတိုင္း ရွဴးကေပါက္ခ်င္လာပီ။ ဆီးအိမ္ကိုတင္းေနတာပဲ။ေနရခက္လိုက္တာဗ်ာ။ ဒီမိန္းမဘာျဖစ္ေနတာလဲမသိဘူး။ တစိမ္းေယာက်္ားေလး ကိုဒီလိုခိုးေႀကာင္ခိုး၀ွက္ႀကည့္တယ္ဆို
တာျမီးေကာင္ေပါက္မေလးေတြလုပ္တဲ့အလုပ္ေလ။ ခုဟာက က်ေနာ့္ပံုစံကိုလည္းႀကည့္ဦး ၀တ္ထားတာက စြပ္က်ယ္နဲ.ေဘာင္းဘီတိုေလး၊ အိပ္ေနတဲ့ပံုစံက ပက္လက္ႀကီးျဖဲကားေနတာဗ်။
ဒီႀကားထဲေဘာင္းဘီတိုကအေပၚကို လိပ္ပီးေပါင္ဂြႀကားနားေရာက္ေနေတာ့ ရွဴးေပါက္ခ်င္ေနတဲ့ ေအာက္ကအငယ္ေကာင္ကထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနတာေလ။
ကဲဗ်ာ!! မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ရွဴးကလည္းတအားကိုေပါက္ခ်င္ေနပီ။
အင္းးးး ...အားးးးး ဆိုပီး ႏိုးေတာ့မလိုလိုထေတာ့မလိုလိုလုပ္ပလိုက္တယ္။ လွစ္ကနဲအဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးက်ေနာ့္ေျခရင္းမွာရပ္ေနရာကေန မီးဖိုေခ်ာင္ဖက္ထြက္ေျပးသြားကေရာ။ အဲ့ဒါကိုျမင္ေတာ့မွ
သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္။ အသာေလးထထိုင္ပီး ေခၽြးေတြရႊဲနစ္ေနတဲ့ စြပ္က်ယ္ကိုခၽြတ္ပီး အင္းက်ီတံုးလံုး ေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ. အိမ္ေနာက္ဖက္ကအိမ္သာဆီသုတ္သုတ္ေလးေျပးလာခဲ့တယ္။
တင္းေနတဲ့ကိစၥကိုရွင္းပီးေတာ့မွ အိမ္မႀကီးဖက္ျပန္လွည့္လာပီး မီးဖိုေခ်ာင္ဖက္တခ်က္ေလာက္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ခုနကမိန္းမထမင္းပြဲျပင္ေနတာေတြ.ရတယ္။
ကိုဖိုးသက္ထမင္းစားလို.ရပါပီ.. လို.က်ေနာ့္ကိုမႀကည့္ပဲလွမ္းေျပာတယ္။ အမယ္..ခုနကသူမဟုတ္သလိုပဲဗ်။ က်ေနာ္လည္းေသာက္ျမင္ကပ္ကပ္နဲ. မီးဖိုေခ်ာင္ေဘစင္မွာမ်က္နာသစ္လိုက္ပီး
ထမင္းစားပြဲမွာ၀င္ထိုင္၊ သူခူးထားတဲ့ထမင္းပန္းကန္ကိုဆြဲယူပီးစားေနရင္း ေသေသခ်ာခ်ာကို ေပၚတင္ႀကည့္ေနလိုက္တယ္။ ပံုစံကိုႀကည့္တာနဲ.သိသာတယ္ဗ်။ စိတ္လႈပ္ရွားေနတာ မ်က္နာမွာ
ေပၚလြင္ေနတယ္။ ဟင္းေတြခူးခပ္ထည့္ေပးေနတဲ့ပံုစံကကိုကတုန္ကယင္ျဖစ္ေနတာေလ။ ရွန္သားအင္းက်ီ အပါးေလး၀တ္ထားတယ္။ အသက္ရွဴတာျမန္ေနေတာ့ (ခုနကလူမိမလိုျဖစ္သြားတာကိုး)
မို.ေမာက္ေနတဲ့ရင္အစံုက ႏွိမ့္ခ်ည္ျမင့္ခ်ည္ျဖစ္ေနတာကို က်ေနာ္လည္းေသခ်ာမ်က္စိအရသာခံႀကည့္ေနမိတယ္။ ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္ သြယ္လ်လ်ေလးေပမယ့္ တင္ပါးကငြါးစြင့္စြင့္ေလးနဲ.
ထြားတယ္။ ဆံပင္ကေတာ္ေတာ္ရွည္ရွည္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ေလး။ ျခံဳႀကည့္ရင္ ညိဳေခ်ာေလးလို.ေျပာလို.ရမယ္။ ဒါေပမယ့္ မ်က္နာက မ်က္နာေသႀကီး။ ခုမီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ၂ေယာက္သားတူတူရွိေနတာ
ေတာင္ စကားေလးဘာေလးစမလာဘူးဗ်။ က်ေနာ့္ေသာက္က်င့္ကလည္း သိတယ္မလား။ လူမႈေရးမွာ အားလံုးကိုခ်ိဳခ်ိဳသာသာေအာက္က်ိဳ.ပီးေပါင္းတတ္ေပမယ့္ ဒီလိုမာရည္ေက်ာရည္အခ်ိဳး
မ်ိဳးလာလုပ္ျပလို.ကေတာ့ ျပန္ပီးအဖက္မလုပ္တတ္ဘူး။ ခပ္စူးစူးစိုက္စိုက္ႀကည့္ေနတဲ့ က်ေနာ္နဲ.မ်က္လံုးခ်င္းဆံုမိတိုင္း မ်က္လႊာခ်ခ်သြားတယ္ဗ်။ စိတ္ထဲမွာရယ္ခ်င္လာပီး ေနာက္ခ်င္ေျပာင္
ခ်င္တဲ့စိတ္ကျဖစ္လာတယ္။
အမ!! ဒီအိမ္ႀကီးကႀကီးလြန္းေတာ့ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမသိုးမသန္.ျဖစ္လိုက္တာဗ်ာ.. လို.စကားစေျပာေတာ့ ဘာမွျပန္မေျပာပဲက်ေနာ့္ကိုႀကည့္ေနတယ္။
သရဲေတြဘာေတြမ်ား မေျခာက္ဘူးလား? ျပန္မေျပာဘူးဗ်..ေခါင္းခါျပတယ္..ဒါေပမယ့္ အူတူတူနဲ.ေ၀ခြဲမရသလိုပံုေပါက္ေနတယ္။
အင္း.. က်ေနာ္အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ အိပ္မက္ မက္ေနေသးတယ္သိလား.. အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ က်ေနာ့္ေျခရင္းမွာလာရပ္ေနသလိုလို..ဘာလိုလို
ဂလံု...ဂြမ္ !!
ခ်က္ျပဳတ္ပီးလို.ေဘစင္မွာအိုးခြက္ေတြေဆးေနတဲ့ သူ.လက္ထဲကဒန္အိုးျပဳတ္က်သြားတာဗ်။ ဟားဟား.. စိတ္ထဲမွာအက်ယ္ႀကီးေအာ္ရယ္ေနမိေပမယ့္ အျပင္မွာေတာ့က်ေနာ့္မ်က္နာကရိုးရိုး
သားသားေျပာေနသလိုမ်က္နာေသေလးလုပ္ထားတယ္။ မလံုမလဲတစ္ခ်က္လွမ္းႀကည့္ပီး ေဆးေႀကာလက္စကိုဆက္ေဆးေနတယ္။ မွတ္ပလား..ေသနာမေလး။ ေနဦး မပီးေသးဘူး။ ဖိုးသက္..
အေႀကာင္းဒင္းသိေအာင္ျပဦးမယ္။ စားေသာက္တာလက္စသတ္လိုက္ပီး က်ေနာ့္ထမင္းပန္းကန္ကို ယူပီးကိုယ့္ဖာသာေဆးေတာ့မလိုလိုနဲ. ေဘစင္မွာရပ္ေနတဲ့ သူ.အနားကပ္သြားတယ္။ သူက
သူေဆးပါ့မယ္ဆိုတဲ့ပံုစံနဲ.က်ေနာ့္လက္ထဲကပန္းကန္ကိုလွမ္းယူတယ္။ မေပးပဲလက္ကိုရို.ပီးေရွာင္လိုက္တယ္။ ပီးမွေဘစင္မွာရပ္ေနတဲ့ သူ.ကိုယ္လံုးကိုက်ေနာ့္ကိုယ္လံုးနဲ.ပူးကပ္လိုက္ရင္းပန္း
ကန္ကိုေဆးဖို.လုပ္လိုက္တဲ့အခါသူက အတင္းက်ေနာ့္လက္ထဲကျပန္လုဖို.လုပ္တယ္။ လက္ေတြရႈပ္ပီး လံုးေထြးေနေတာ့မွပန္းကန္ကိုလႊတ္ေပးလိုက္ပီး အင္းက်ီလက္ျပတ္ကေလး၀တ္ထားလို.
ေပၚေနတဲ့သူ.ပုခံုးအိအိေလး၂ဖက္ကို က်ေနာ့္လက္၂ဖက္နဲ.စံုဖမ္းကိုင္လိုက္ပီးမ်က္နာခ်င္းဆိုင္ရပ္ရင္း သူ.မ်က္လံုးထဲကိုစိုက္ႀကည့္ပီး.. ... ...
မ်က္နာေႀကာတင္းတာေလးေလွ်ာ့လိုက္ရင္... အရမ္းလွသြားမယ္ဗ်ာ .. လို.တိုးတိုးေလးကပ္ေျပာလိုက္တယ္။
ေျပာပီးတာနဲ.လွည့္ထြက္ခဲ့လိုက္တယ္။ ... .... .... ......
... .... .... .... .... ....
..... .... .... .... .... .... ...
..................................
ညေနေရာက္လာေတာ့ေရတြင္းမွာမဆံုမိေအာင္ သူတမင္ေရွာင္ေနမွန္းသိသာေနတယ္ဗ်။ က်ေနာ္ကေတာ့ရယ္ခ်င္ေနတယ္။
တစ္အိမ္လံုးမွာ၂ေယာက္ထဲရွိေနတာကို က်ေနာ့္ကိုမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာကိုးဗ်။ ညေနေရမိုးခ်ိဳးပီးတာနဲ. က်ေနာ့္ေဘာ္ဒါအႀကိဳေရာက္လာတယ္။ ေစာေသးေတာ့ ျမိဳ.ထဲတစ္ပတ္ေလာက္
ပတ္ပီး က်ေနာ္အရွင္လတ္လတ္ေတြ.ခ်င္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြထိုင္ေနႀက ဘံုဆိုင္ကိုလိုက္ပို.ခိုင္းေသးတယ္။ ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာေတြ၊ကာတြန္းဆရာေတြ၊စာေရးဆရာေတြ အကုန္လံုးစံုပီး၀ိုင္းဖြဲ.
ရင္းရွပ္ကီခ်ေနႀကတာဗ်။ ကိုယ္အရမ္းသေဘာက်ခဲ့ရတဲ့ဆရာသမားေတြ ဆိုေတာ့အတင္း၀င္ေရာပီး သူတို.ေသာက္သမွ်ဒကာခံလိုက္ေသးတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့လူနာေစာင့္ရမွာရယ္၊ပူလြန္း
တဲ့ရာသီဥတုရယ္ေႀကာင့္မေသာက္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ။ ေဆးရံုကိုအသြား အရက္ဆိုင္ကထြက္လာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကာတြန္းဆရာကို ..ေဟ့ေကာင္!! မင္းတို.ျမိဳ.က ကဗ်ာဆရာေတြတအားမ်ားေနတာ
ထူးထူးဆန္းဆန္း အေတြးေတြနဲ.ကာတြန္းဆရာေတြထြက္လာတာငါခုသိပီကြ.. ပူရတဲ့ႀကားထဲအရက္ေတြစြတ္ေသာက္ပီး ဦးေႏွာက္ပ်က္တဲ့လူေတြမ်ားလို.ေနမွာ..ဆိုပီးေျပာေတာ့ က်ေနာ္ေဘာ္
ဒါကတဟားဟားရယ္ေနတယ္ဗ်။
မိုးခ်ဳပ္ခါနီး ေဆးရံုထဲ၀င္လာေတာ့ က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေခ်ာေခ်ာေလးနဲ.တစ္ညလံုးတူတူပူးပူးကပ္ကပ္ထိုင္ရင္း မိုးလင္းေပါက္စကားေတြေျပာရေတာ့မယ္ဆုိတဲ့အေတြးနဲ.အလို
လိုေပ်ာ္ေနမိတယ္ဗ်။







ဒီလိုနဲ.ပဲဒီျမိဳ.ကိုေရာက္တာရက္ေတြေတာ္ေတာ္ႀကာလာခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ့္အဘိုးလည္း ေသမလိုျဖစ္ေနရာကျပန္ပီး ထူထူေထာင္ေထာင္ေလးျဖစ္စျပဳလာပါတယ္။ ေဆးရံုကေတာ့ဆင္းလို.ရတဲ့အေနအထားမေရာက္ေသးဘူးေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္နဲ.သူနာျပဳဆရာမေလး
ရဲ.အေျခေနကလည္းေတာ္ေတာ္ေလးတိုးတက္စျပဳလာပါပီ။ ညတိုင္းပူးပူးကပ္ကပ္ကေလး ထိုင္ပီး အဘိုးကိုမျပဳစုရတဲ့အခ်ိန္ေတြဆို စာေပအေႀကာင္းေဆြးေႏြး ျငင္းခုန္ရင္းနဲ.ဆက္ဆံေရးတစ္ခုကို
တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ့္စိတ္ေတြကလည္း တေျဖးေျဖးတြယ္ျငွိစျပဳလာပီဗ်။ က်ေနာ့္ပင္ကိုယ္ဗီဇက ကိုအေတြးအေခၚအသိဥာဏ္နည္းတဲ့မိန္းမေတြကိုဆို ဘယ္ေလာက္ပဲလွလွစိတ္ကိုမ
၀င္စားတတ္ဘူးေလ။ သူနာျပဳဆရာမေလးရဲ.နာမည္က နီနီခ်ိဳတဲ့ဗ်ာ။ သူ.အသက္၂၃ႏွစ္ဆိုတာနဲ.မလိုက္ေအာင္ရင့္က်က္ေနတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္စကားေျပာႀကည့္ရင္းနဲ.ပိုပိုသိလာတယ္ဗ်။ အျမဲ
တမ္းျပံဳးခ်ိဳေနတဲ့မ်က္နာေလးနဲ.စိတ္ႏွလံုးျဖဴစင္ပီးခပ္ရိုးရိုးေအးေအးေလး။
ပီးေတာ့ သူကိုယ္တိုင္လည္း က်ေနာ့္အေပၚသံေယာဇဥ္ရွိလာပီဆိုတာ က်ေနာ္ရိပ္မိလာတယ္ေလ။
ရင္းႏွီးမႈက ျမန္လြန္းတယ္လို.မထင္ပါနဲ.ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေျပာခဲ့သလိုပဲ.. စာသမားအခ်င္းခ်င္းကအဲ့လိုပဲ ခဏေလးနဲ.ကိုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာသိကၽြမ္းခဲ့သလိုခ်က္ခ်င္းျဖစ္သြားတတ္တာကိုးဗ်။ မိန္းမေတာ္
ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ.စိတ္ကလည္းခင္ဗ်ားတို.သိတဲ့အတိုင္း သူတို.အျမင္မွာ အထင္ႀကီးစရာေကာင္းတဲ့ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စျပႏိုင္ရင္ခ်က္ခ်င္း ကိုရင္းရင္းနွီးႏွီးျဖစ္လြယ္တယ္ေကာ။ အနီေလးနဲ.က်ေနာ္..(အနီေလးဆိုတာ သူ.ကိုက်ေနာ္ခ်စ္စႏိုးေခၚတဲ့နာမည္) တစ္ေယာက္ေနာက္က်ေနလို. ေရာက္မလာေသးရင္တစ္ေယာက္ကတေမွ်ာ္ေမွ်ာ္လုပ္ေနတတ္တာ ထူထူေထာင္
ေထာင္ျဖစ္လာတဲ့လူနာက်ေနာ့္အဘိုးေတာင္ေဘးကေနရိပ္မိလာပီဗ်။ က်ေနာ္တို.၂ေယာက္ ညဖက္သူမအိပ္ေသးတဲ့အခ်ိန္ စာအေႀကာင္းေပအေႀကာင္းေဆြးေႏြးႀကရင္ အဘိုးတစ္ေယာက္
ကုတင္ေပၚမွာခပ္ေစာင္းေစာင္းမွီပီး ထိုင္ရင္း က်ေနာ္တို.ေျပာသမွ်နားေထာင္၊ တျပံဳးျပံဳးနဲ.သေဘာေတြက်ေနတတ္တယ္။ ဆရာမေလးေဆြးေႏြးတဲ့ စာအုပ္မွန္သမွ်က်ေနာ္ကဖတ္ဖူးေနတာကို
အဘိုးေကာဆရာမေလးပါအထင္ႀကီးေနႀကတာဗ်။ လူေတြေျပာသလိုက်ေနာ့္အဘိုးဂြစာႀကီး ဆိုတာလည္း ခုက်ေနာ္နဲ.ေတြ.မွေႀကာင္ေပါက္ကေလးလိုျဖစ္ေနတယ္။
ညွင္းသိုးသိုးျဖစ္ေနတဲ့ အဘိုးရဲ.ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြ၊မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြက်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ရိပ္ေပးထားလို. အဘြားေလးေမေတာင္အံ့ႀသတႀကီးျဖစ္ေနတာေလ။
ဒီလိုပဲသူ.အႀကိဳက္ေလးေျပာပီးရိပ္ေပးရတာေပါ့။ အဘိုးကလိမၼာပါတယ္၊ ေခ်ေဂြဗားရားေတာင္ ဘိုလီးဗီးယားကိုေတာ္လွန္ေရးလုပ္ဖို.အသြားမွာ ရုပ္ဖ်က္တဲ့အေနနဲ. မုတ္ဆိတ္ေမႊး၊ႏႈတ္ခမ္းေမႊး
ေတြရိပ္သြားရတာဗ်၊ ေဆးရံုေပၚမွာမို.လို.ခဏမ်က္နာႀကည္လင္သြားေအာင္ရိပ္မယ္ေနာ္ဘာညာနဲ. ေခ်ာ့ပီးေျပာေတာ့.. ခ်ီး..မင့္သေဘာပဲကြာဆိုပီးလက္ခံတာပဲေလ။ က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမ
ေလးက..ျပံဳးစိစိနဲ.ႀကည့္ပီး အကိုကလူလည္ေနာ္လို.တိုးတိုးေလးကပ္ေျပာေသးတယ္။ ဆရာမေလးအလစ္မွာ အဘိုးကလည္း.. ေျမး..မင္းဆရာမေလးကိုသေဘာမက်ဘူးလား? အဘိုးေဆးရံု
ဆင္းရင္လိုက္ေတာင္းေပးရမလားလို.ေမးစျပဳလာပီ။ က်ေနာ္ကလည္းႏြားျပာႀကီးေအာက္သြားမရွိဆိုသလို.. အဟီးဟီး..အဘိုးကလည္းဆိုပီးသေဘာေတြက်ေနတတ္တာေပါ့။
အသားျဖဴဆြတ္ဆြတ္၊ျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳမ်က္နာေပးေလး၊ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ေတာင့္ေတာင့္ေလးနဲ.ဒီေလာက္လွတဲ့ဆရာမေခ်ာေခ်ာေလးကို က်ေနာ္မႀကိဳက္ပဲေနပါ့မလားဗ်ာ။
ပိုပီးသေဘာက်တာက.. ရိုးေအးေအးေလးနဲ.သြက္သြက္လက္လက္ကေလးဗ်။ လူႀကီးျဖစ္တဲ့က်ေနာ့္ အဘိုးေတာင္ငါ့ေျမးမေလး ဆိုပီးခ်စ္ေသးရင္ က်ေနာ္ကေကာဘာမွမျဖစ္ပဲေနမလားဗ်ာ။
စေတြ.စကထဲကရုပ္ကေလးကိုႀကည့္ပီးႀကိတ္ေျကြခဲ့တာပါဆို။ ခုလိုရင္းရင္းႏွီးႏွီးျဖစ္လာေတာ့ အေႀကာင္းသိပီး ပိုေတာင္တြယ္တာလာပီ။ ဒါေပမယ့္က်ေနာ္ကအျပင္ကသူ.ဘ၀အေႀကာင္းဘာမွ
မသိေသးဘူးဗ်။ သူ.မွာခ်စ္သူရွိခ်င္ရွိေနႏိုင္တာကိုး။ အဲ့လိုေတြးလိုက္ရင္လူကိုအသားလြတ္ေနရင္းေဆြးသလိုျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ။ မျဖစ္ေတာ့ဘူး ကြဲကာမွကြဲေရာဆိုပီး အရဲစြန္.ဖို.ဆံုးျဖတ္
လိုက္တယ္။ တရက္က်ေတာ့ မနက္ေ၀လီေ၀လင္းမွာ အဘိုးကိုမ်က္နာသစ္ေပး၊မနက္စာေကၽြး၊ေဆးတိုက္ပီးလို. ဆရာမေလးႏႈတ္ဆက္ပီး အျပန္က်ေနာ္ အခန္းအျပင္ဖက္ထိေျပးလိုက္သြားပီး
အနီေလး.. ခဏ !! လို.လွမ္းေအာ္လိုက္ေတာ့ ေကာ္ရစ္ဒါ နားမွာရပ္ပီးက်ေနာ့္ကိုေစာင့္ေနတယ္။ ေ၀လီေ၀လင္းဆိုေတာ့ ေဆးရံုႀကီးေကာ္ရစ္ဒါမွာလူရွင္းေနတယ္ဗ်။
သူ.အနားေရာက္သြားေတာ့ ေရာ့ဆိုပီးစာအုပ္တစ္အုပ္ထိုးေပးလိုက္ေတာ့ အူေႀကာင္ေႀကာင္နဲ.လွမ္းယူသြားတယ္။
ဗီယက္နမ္ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဟိုခ်ီမင္း ရဲ.အတၳဳပတၳိ။ ေက်းဇူးပဲ..အကိုလို.ျပန္ေျပာေနတံုး... စာအုပ္ေနာက္ေက်ာဖံုးအတြင္းဖက္မွာက်ေနာ္ ဆရာမေလးအတြက္ေရးထား
တဲ့စာေႀကာင္းေတြပါတယ္..ဖတ္ႀကည့္လို.ေျပာပီးတာနဲ.တခါထဲလွည့္ပီးျမန္ျမန္လစ္ေျပးလာခဲ့တယ္။ ရင္ေတြအရမ္းခုန္လိုက္တာဗ်ာ။ စာအုပ္ကိုျပန္လာေပးမလားလို.ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ.ေနာက္
ေက်ာမလံုဘူး။ အဲ့ဒီစာအုပ္ေနာက္ေက်ာဖံုးမွာစာ၃-၄ေႀကာင္းေလာက္ပါတယ္ဗ်။

** ဆရာမေလး မနီနီခ်ိဳ..
ဗီယက္နမ္ျပည္သူေတြနယ္ခ်ဲ.လက္ကလြတ္ေျမာက္ေအာင္ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ဟိုခ်ီမင္းကိုက်ေနာ္ဦးညႊတ္ေလးစားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္တရုတ္ျပည္သူသန္းေပါင္းမ်ားစြာကို စုစည္းပီးေတာ္လွန္ခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေမာ္စီတံုးရဲ.ဘ၀ကိုက်ေနာ္ပိုပီးသေဘာက်တယ္ဗ်ာ။
သူ.မွာစာေပ၀ါသနာပါတဲ့ ဇနီးမဒမ္ ခ်န္ခ်င္း ဆိုတဲ့လက္တြဲေဖာ္ရွိခဲ့လို.ေပါ့။
ဆရာမေလးကိုက်ေနာ္ခ်စ္တယ္ဗ်ာ... ...
ဖိုးသက္**




မိုးစင္စင္လင္းလို. အဘြားေလးေမ ေဆးရံုမွာလူလာခ်ိန္းေပးပီး သူငယ္ခ်င္းနဲ.မနက္စာတူတူသြားစားေနတဲ့အထိ လူကဘယ္လိုႀကီးမွန္းမသိဘူးဗ်။
ငါဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္ ဒီလိုလုပ္လိုက္တာလြန္သြားပီလား၊ငါ့ကိုမ်ားပစ္ပစ္ခါခါျငင္းလိုက္ရင္ ရင္ကြဲရေခ်ရဲ. လို.ေတြးရင္းေနမထိထိုင္မသာ နဲ.ေႀကာက္စိတ္ေတြ၀င္လာတယ္။ ဟူးး.... ... ... ....
လူကအဲ့လိုႀကီးျဖစ္ေနပါတယ္ဆိုမွဟိုမေအေပး ကာတြန္းဆရာကလည္း တဟီးဟီးနဲ.ေက်ာင္းတက္တံုးကအေႀကာင္းေတြစျမံဳ.ျပန္ေျပာရင္း အူျမဴးေနလို. အင္း..အဲ နဲ.အလိုက္သင့္ေျပာေပးေနရ
ေသးတယ္ဗ်ာ။ မနက္စာကိုျမန္ျမန္လက္စသတ္စားရင္း အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့တယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ဟိုအမ်ိဳးသမီး မီးဖိုေခ်ာင္ဖက္မွာခ်က္ျပဳတ္ေနတာလွမ္းေတြ.ရတယ္။ ခုေနာက္ပိုင္းတစ္လေလာက္ရွိ
ပီဆိုေတာ့..က်ေနာ့္ကိုအေရာ၀င္ခ်င္သလိုလာလာလုပ္ေနတာသတိထားမိတယ္။ ဟိုတစ္ခါေသာက္ျမင္ကပ္ကပ္နဲ. ပုခံုးကိုင္ပီး ညဳလိုက္တဲ့ကိစၥေႀကာင့္လားဘာလားေတာ့မသိဘူး။ က်ေနာ္၀င္လာ
တာျမင္ေတာ့ အနားမွာဟိုဟာလုပ္သလိုလိုဒီဟာလုပ္သလိုလိုနဲ. ရစ္သီသီလာလုပ္ေနတယ္။ သူ.ကိုဂရုကိုမစိုက္အားဘူး။ ကိုယ့္ျပႆနာနဲ.ကိုယ္စိတ္ကအိုက္ေနပီေလ။ ထံုးစံအတိုင္း စြပ္က်ယ္၊
ေဘာင္းဘီတိုေလးနဲ.ေလွကားရင္းနားက ကြပ္ပ်စ္ကေလးေပၚလက္လက္လွန္ အိပ္ရင္း စီးကရက္ေတြတစ္လိပ္ပီးေသာက္ေနမိတယ္။ အိပ္လို.ကလည္းမရဘူးဗ်ာ။ ဒီသူနာျပဳေလးကိုက်ေနာ္.. ...
တကယ္ေျကြေနပီဗ်။ ကိုယ့္ဖာသာလည္း ရယ္ခ်င္ေနတယ္။ ဆက္ေက်ာ္သက္အရြယ္လည္းမဟုတ္ပဲနဲ.ဘယ္လိုေတြျဖစ္ေနတာလဲမသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ ဒုကၡ!!
ေမွးကနဲအိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ ညေနေစာင္းေဆးရံုျပန္သြားဖို.ဟိုအမ်ိဳးသမီးက်ေနာ့္ကို လာလႈပ္ပီးႏိုးေတာ့မွထလာျဖစ္တယ္။
ဒီျပႆနာကလည္းတမ်ိဳးဗ်ာ။ က်ေနာ့္ကိုလာႏိုးတာ ေကာင္းေကာင္းမႏိုးဘူး။ ရင္ဘတ္ကိုလာပြတ္သပ္ပီးႏိုးတာဗ်။ ပထမေတာ့ အိပ္မက္လိုလိုဘာလိုလိုနဲ. ရင္ဘတ္ကိုလက္ဖ၀ါးနဲ.အသာေလး
ပြတ္ေနသလိုျဖစ္ေနတာ။ ဇတ္ကနဲမ်က္လံုးဖြင့္ႀကည့္လိုက္မွ အဲ့ဒီမိန္းမဗ်။ ရုပ္ကေတာ့ရုပ္တည္ပဲ.. ထေတာ့အကို ေဆးရံုသြားေတာ့မွာမလား..ေန.လည္စာလည္းထမစားဘူး လို.ေျပာရင္းစိုက္
ႀကည့္ေနတာဗ်။ က်ေနာ္လည္း အူတူတူေကာင္မွမဟုတ္တာ စိတ္ထဲမွာ ဘာမွဖီးလ္မလာ လို.မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ပီးေန ေနလိုက္တာ။ ေရမိုးခ်ိဳး၊ျပင္ထားတဲ့ထမင္းျမန္ျမန္ေလးစားလိုက္တယ္
ေဆးရံုကိုဟိုေကာင္နဲ.တူတူထြက္လာေတာ့ မိုးေတာင္ေတာ္ေတာ္ေလးခ်ဳပ္စျပဳလာပီ။ ေဆးရံုေပၚတက္ရမွာ ဒူးမခိုင္သလိုျဖစ္ေနတယ္။ စိတ္အားတင္းပီး .. အဘိုးရဲ.အခန္းေလးထဲ၀င္လိုက္ေတာ့.. ...
အဘြားေလးေမရယ္.. သူနာျပဳဆရာမအသက္ႀကီးႀကီး တစ္ေယာက္ေရာက္ေနတယ္ဗ်။
သားဖိုးသက္ေရ!! ဘြားေလး ေမျပန္မယ္ေနာ္.. ဒီညဆရာမေလး မလာျဖစ္ေတာ့ဘူးလို.ေျပာတယ္ကြယ္။ အဲ့ဒါေႀကာင့္ေဟာ့ဒီဆရာမကိုထပ္ပီး ငွါးလိုက္တယ္။ ဘြားေလးေမျပန္သြားေတာ့။အဲ့ဒီ
အသက္နည္းနည္းႀကီးတဲ့ဆရာမက က်မညစာသြားစားဦးမယ္ဆိုပီးထြက္သြားေရာ။ က်ေနာ္ေတာ့ ဘယ္လိုနားလည္ရမွန္းမသိပဲ ငိုင္ေနမိတယ္။ ဆရာမေလးကဘာလို.မလာတာလဲဗ်ာ။ က်ေနာ့္
ေႀကာင့္လား? သူ.ဖာသာလူမႈေရးကိစၥေႀကာင့္လား? က်ေနာ္အသည္းကြဲခ်င္သလိုလိုျဖစ္လာပီ။ ဖူးးးးးး!! အကယ္လို.က်ေနာ့္ကိုေရွာင္သြားတာဆိုရင္ေတာင္ ဘယ္ကိုလိုက္လို.လိုက္ရမွန္းမသိ
ေသးဘူးေလ။ ဒုကၡပါပဲဗ်ာ။
ေဟ့ေကာင္!! လို.ေခၚသံႀကားမွေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ပီး ငိုင္ေနတဲ့က်ေနာ္လန္.ပီးလွမ္း ႀကည့္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္အဘိုးက ျပံဳးစိစိနဲ.စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုလွမ္းေပးေနတာေတြ.လို.လွမ္းယူလိုက္
တယ္။ ဟိုက္!! ဒါဆရာမေလးကိုက်ေနာ္ေပးလိုက္တဲ့ စာအုပ္ပါလား.. ဟိုခ်ီမင္း အတၳဳပတၳိေလ။ နားမလည္ႏိုင္တဲ့ အႀကည့္နဲ. အဘိုးကိုလွမ္းႀကည့္လိုက္ေတာ့.. ေျမး!! မင့္ေကာင္မေလးလာေပး
သြားတာဟ.. ညေနကဒီကိုလာေပးသြားတာ..အဘိုးဘာမွမဖတ္ထားပါဘူး .. လို.ေျပာရင္း မ်က္နာေႀကာတင္းပါတယ္ဆိုတဲ့က်ေနာ့္အဘိုးက တဟားဟားရယ္ေနတယ္။ က်ေနာ့္မွာရွက္ေတာင္
မရွက္အားပဲ တုန္ရီေနတဲ့လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ. စာအုပ္ေနာက္ေက်ာဖံုး အတြင္းဖက္ကိုျမန္ျမန္လွန္ႀကည့္လိုက္ေတာ့.. ... ... ၀ိုင္းစက္စက္လက္ေရးေလးနဲ.ဒီလိုေရးထားတယ္.. .. ...

အကို..
ဘာလို.ဒီလိုစကားေတြေျပာရဲတာလဲဟင္? က်မ ကိုအထင္ေသးလို.မလား?
က်မတို.ေတြ.တာတခဏတာေလာက္နဲ.အကိုက ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ျဖစ္ခ်င္ေနပီဆိုတာက်မ ရယ္ခ်င္လိုက္တာရွင္ရယ္။
ရွင့္ကိုအထင္ႀကီးမိတာမွားသြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္။
နီနီခ်ိဳ

စာကေလး၃ေႀကာင္းေလာက္နဲ.က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ထိသြားပီဗ်။
သံေယာဇဥ္ဆိုတာ အခ်ိန္ကာလနဲ.ဆိုင္လို.လား က်ေနာ့္ အနီကေလးရာ။ ဒါဆိုက်ေနာ့္ကိုေရွာင္ပုန္းသြားတာေပါ့ေနာ္။ စိတ္ထိခိုက္သြားလို. ျပဴတင္းေပါက္နားသြားရပ္ပီး စီးကရက္တစ္လိပ္
ေလာက္ရပ္ပီးဖြာေနမိတယ္။ အဘိုးေရွ.မွာ က်ေနာ္မ်က္ရည္၀ဲေနရင္ ကေလာ္ဆဲခံရမွာစိုးလို.။ ကြဲတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ကြဲေနပီ။ အရင္ရည္းစား မမရဲ.လက္ခ်က္နဲ.အကင္းေသစေလးပဲရွိေသးတဲ့
က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ထပ္ ပီးထိျပန္ပီ။ ဘယ္မွာလိုက္ရွာရမလဲ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ အနီကေလးရာ..မင္းထင္သလို အေပါစားမဆန္မွန္း အကို.ကိုရွင္းျပခြင့္ကေလးေပးပါလားကြယ္။ ေတြေတြေငးေနရင္း
အဘိုးကုတင္ေဘးျပန္ေရာက္လာေတာ့.. ေဟ့ေကာင္ငါ့ေျမး.. ဟိုခ်ီမင္း ကတကယ္လူပ်ိဳႀကီးလား ငါေတာင္သတိမထားမိဘူး ဆိုပီး အဘိုးကတဟားဟားရယ္ေနလို. အာဗ်ာ!! ဆိုပီးပိုရွက္သြား
တယ္။
အဲ့ဒီတစ္ညလံုး မိုးသာလင္းသြားတယ္ က်ေနာ္မိႈင္ေငးေနခဲ့ရတာေပါ့။ ဟိုးအရင္ကညေတြလို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ဘ၀ေလးမရွိေတာ့ဘူးဗ်ာ။
မိုးလင္းလို.ေဆးရံုေပၚကဆင္းလာေတာ့ က်ေနာ္ခါတိုင္းလိုတက္တက္ျကြျကြမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာေတာ္ေတာ္သိသာေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတာင္ ခ်က္ခ်င္းရိပ္မိသြားတယ္။ ဖိုးသက္!! ဘာျဖစ္ျပန္
ပီလဲ..မင့္မ်က္နာကညတြင္းခ်င္း အိုစာသြားတယ္ဟ..လို.ေတာင္ေမးယူရတဲ့အထိပဲ။ က်ေနာ္ဘာမွျပန္မေျပာပဲေခါင္းခါျပမိတယ္။ ကားေမာင္းေနတဲ့သူ.ကို ကမ္းနားလမ္းကိုေမာင္းကြာလို.ေျပာ
လိုက္ေတာ့..ဘာလုပ္ဖို.လဲလို.အံ့ႀသတႀကီးျပန္ေမးလာလို. .. ခ်ီးတယ္ကြာ..ေမာင္းမွာသာေမာင္း ေရာက္ရင္ေျပာျပမယ္လို.ပိတ္ေဟာက္လိုက္မိေသးတယ္။
ကမ္းနားလမ္းက ဘံုဆိုင္မွာ ဘီအီးတစ္လံုးေထာင္ပီး ေစာေစာစီးစီး က်ေနာ့္အသည္းကြဲဇတ္လမ္းကိုရင္ဖြင့္ေနမိတယ္။
ငါ့ကို..စံုစမ္းေပးပါကြာ..သူငယ္ခ်င္းရာ လို.ေတာင္းပန္ေတာ့ မင္းကေတာ့ကြာလို.ေျပာရင္း မပူနဲ.လို.ဂတိေပးလာတယ္။
မနက္ခင္းေစာေစာပိုင္းမွာကို က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ေလး မူးသြားတယ္။ ဘီအီးဆိုတာ က်ေနာ္တို.လိုအေအးပိုင္းကလာတဲ့လူအတြက္ေရမလိုပဲေမာ့ေသာက္လို.ရတယ္ဆိုေပမယ့္။ ခုဟာကအိပ္ေရး
ကလည္းမ၀ မေသာက္တာလဲႀကာပီဆိုေတာ့ နည္းနည္းေျခလွမ္းမမွန္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဟိုေကာင္ကလည္းမနက္ႀကီးကြာဆိုပီး ေသာက္မွမေသာက္တာကိုးဗ်။ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ထဲဆိုေတာ့ထိ
တာေပါ့။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဘာမွမေတြးေတာ့ပဲ ထံုးစံအတိုင္းထိုးအိပ္ပလိုက္တယ္။ ဘာဆိုဘာမွမေတြးခ်င္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။ တံုးကနဲအိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ၄နာရီေလာက္မွႏိုးလာေတာ့တယ္။
လူကအံ့ႀသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ႀကည္လင္ေနသလိုပဲ။ ေခၽြးေတြ အရက္နံ.ေတြနဲ.တကိုယ္လံုးနံေစာ္ေနလို. ေရခ်ိဳးေတာ့မယ္ဆိုပီးေရတြင္းဖက္ကိုထြက္လာေတာ့ ဟိုမိန္းမေရခ်ိဳးရင္းအ
၀တ္ေလွ်ာ္ေနတာေတြ.လို.စိတ္အိုက္သြားတယ္။ သူ.ကိုဂရုမစိုက္ပဲ ခပ္တည္တည္နဲ. စြပ္က်ယ္အင္းက်ီကိုခၽြတ္ပလိုက္ပီး ေရတစ္ပံုးျမန္ျမန္ေလးငင္၊ ေခါင္းကေနေလာင္းခ်ိဳးပလိုက္တယ္။
အားးးးးး!! ေအးစိမ့္သြားတာပဲ။ ေနာက္ထပ္တစ္ပံုးထပ္ငင္ပီးထပ္ေလာင္းခ်လိုက္တယ္။ ၃-၄ပံုးေလာက္ဆက္တိုက္ေလာင္းလိုက္ပီး ဟိုမိန္းမကို သတိထားမိလို.ႀကည့္လိုက္ေတာ့ တေရာ္ကင္
မြန္း ရည္ေတြကိုဇလံုတစ္ခုနဲ.ထည့္ပီး ေဆာင့္ေႀကာင့္ထိုင္ရင္း သူ.ဆံပင္ရွည္ရွည္ေတြကိုေလွ်ာ္ေနတာေတြ.လို.က်ေနာ္လည္း တေရာ္ကင္ပြန္းနဲ.ေခါင္းေလွ်ာ္ခ်င္လာတယ္။ ညစ္ေနတာေတြႀကည္သြားေအာင္လို.အေတြးေပါက္မိလို. သူ.မ်က္နာခ်င္းဆိုင္မွာ ေဆာင့္ေႀကာင့္၀င္ထိုင္ပီး က်ေနာ့္ကိုလည္း နည္းနည္းေလာက္ဗ်ာ..ေခါင္းေလွ်ာ္ခ်င္လို. ဆိုပီးေျပာလိုက္တယ္။
ဘုရားေပးေပးက်မ္းေပးေပးပါဗ်ာ.. အဲ့ဒီအခ်ိန္ထိက်ေနာ့္မွာ ဘာစိတ္ယုတ္မာမွမရွိခဲ့ဘူးဆိုတာက်ိန္၀ံ့ပါတယ္။
ရုတ္တရက္ႀကီး ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ. တေရာ္ကင္မြန္း အရည္ေတြကိုလက္ခုပ္၂ဖက္နဲ.ခတ္ပီး က်ေနာ့္ေခါင္းေပၚေလာင္းခ်လိုက္ေတာ့ လန္.ေတာင္လန္.သြားတယ္။ ပီးမွဂုတ္ေထာက္ေနတဲ့
က်ေနာ့္ဆံပင္ေတြကိုေသေသခ်ာခ်ာလက္၂ဖက္နဲ.ေလွ်ာ္ေပးေတာ့တာဗ်။ ထထြက္သြားရေအာင္လည္းမဟုတ္တတ္ဗ်ာ။ မထူးေတာ့ဘူးဆိုပီး ျငိမ္ျငိမ္ေလး သူလုပ္သမွ်ခံေနလိုက္ရေတာ့တာေပါ့။







ပထမေတာ့အံ့ႀသစိတ္ကႀကီးစိုးသြားေသးတယ္။ ဒီမိန္းမငါ့ကို ဘာလုပ္တာပါလိမ့္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တေရာ္ကင္မြန္းနံ.သင္းသင္းေလးရွဴရင္း သူက်ေနာ့္ဆံပင္ေတြကိုစိတ္ရွည္လက္ရွည္ေသခ်ာပြတ္ေလွ်ာ္ေပးေနတာကို သံမံတလင္းေပၚဖင္ထိုင္ခ်ပီး မ်က္လံုးမွိတ္လို.ဇိမ္ခံေနမိတယ္။ အိပ္ယာထထလာခ်င္းတံုးက ညစ္ေထးေထးျဖစ္ေနတာ၊
ပူေလာင္အိုက္စပ္ေနတာေတြေျပေပ်ာက္သြားလို.လူကလည္းေတာ္ေတာ္ေလးေနလို.ထိုင္လို.ေကာင္းလာပီ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ.မ်က္လံုးဖြင့္ပီး ေခါင္းကိုမသိမသာေမာ့ရင္း မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ကိုႀကည့္
လိုက္ေတာ့ ထမီရင္လ်ားထားတဲ့ေအာက္က ႏို.ႀကီး၂လံုးကေရစိုထမီေအာက္မွာထင္းေနတာပဲဗ်ာ။ က်ေနာ့္ကိုေခါင္းေလွ်ာ္ေပးေနေတာ့ စိတ္လႈပ္ရွားေနလို.ေနမွာ ျကြတက္လာလိုက္နိမ့္ဆင္းသြား
လိုက္ျဖစ္ေနတယ္။ လူသူမနီးတဲ့ျခံ၀င္းက်ယ္ႀကီးထဲက အရိပ္ေကာင္းေကာင္းသစ္ပင္ေတြေအာက္က ေရတြင္းမွာ ဖိုနဲ.မ၂ေယာက္ထဲ တိတ္တဆိတ္ပူးကပ္ေနေတာ့ စိတ္ကသူ.အလိုလိုေဖာက္ျပန္
လာေတာ့တာပဲ။ က်ေနာ့္ေရစိုေဘာင္းဘီတိုေလး ေအာက္ကအငယ္ေကာင္ကလည္း တေျဖးေျဖးေထာင္ပီးထလာခဲ့ပီ။ က်ေနာ္စိတ္ကိုအေတာ္ထိန္းေနရတယ္။ မလြယ္ဘူးဗ်ာ။ ဖူးးးးးးးးးး !!!!
ေရဖလားနဲ.ေရတြင္းေဘးမွာေရျဖည့္ထားတဲ့စဥ့္အင္တံုအႀကီးႀကီးထဲက ေရေအးေအးေလးေတြခတ္ပီးက်ေနာ့္ေခါင္းကိုေလာင္းခ်ေပးေနျပန္တယ္။
က်ေနာ္တုတ္တုတ္ေတာင္မလႈပ္မိေသးဘူး။ ေခါင္းကိုေရေလာင္းေပးေနတာရပ္သြားေတာ့ က်ေနာ့္ကိုယ္ေပၚကပ္ညွိေနတဲ့ တေရာ္ကင္မြန္း အဖတ္ေတြကို ပုခံုးေပၚကေနေရေလာင္းခ်ပီးေဆးခ်ေပး
ေနျပန္တယ္။ အဲ့ဒီမွာျပႆနာစတက္တာဗ်။ ရိုးရိုးေရေလာင္းေပးတာမဟုတ္ပဲ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ေပၚကို လက္တစ္ဖက္နဲ.လာပြတ္ေနျပန္ပီ။ က်ေနာ္ေရစိုပီးကပ္ေနတဲ့မ်က္နာေပၚကဆံပင္ေတြကို
လက္နဲ.သပ္လိုက္ရင္း သူ.ကိုေမာ့ႀကည့္လိုက္ေတာ့ သူ.မ်က္လံုးေတြကပံုမွန္မဟုတ္ဘူး။ ေရစိုလို.အေခ်ာင္းေခ်ာင္းျဖစ္ေနတဲ့ သူ.ဆံပင္ရွည္ေတြက မ်က္နာေပၚမွာတြန္.တြန္.ေလးေတြျဖစ္ပီးကပ္
ေနတဲ့ႀကားထဲက က်ေနာ့္ကိုစူးစိုက္ႀကည့္ေနတဲ့သူ.မ်က္လံုးေတြက တစ္ခုခုကိုဆာေလာင္ေနတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္သိတယ္။ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကို ပြတ္ေနတဲ့သူ.လက္ေတြက ခ်က္ေအာက္ဆီးစပ္
နားကိုဆင္းခ်သြားတယ္။ ရုတ္တရက္လန္.ပီး ေအာက္ကိုငံု.ႀကည့္လိုက္ေတာ့..
ဟိုက္!! က်ေနာ့္ အငယ္ေကာင္က ေဘာင္းဘီတို အ၀ါေရာက္ေအာက္ကေနေထာင္ထေနတာ သိသိသာသာႀကီး။ ဒါကိုသူမလည္းႀကည့္ေနတယ္ဗ်။
က်ေနာ့္အသိစိတ္ေတြ လႊတ္ထြက္သြားပီဗ်ာ။ သူမကိုက်ေနာ့္ ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းပီး ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးကို ဆြဲစုပ္ပီးနမ္းပလိုက္မိတယ္။ ၂ေယာက္သားသံမံတလင္းေပၚမွာလံုးေထြးကုန္ပီ။
ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းစုပ္ေနတာကိုမလႊတ္ပဲ သူ.ႏို.ႀကီး၂လံုးကိုေရစိုထမီေပၚကေန အုပ္ကိုင္ပီး ေသေသခ်ာခ်ာေခ်ေပးေနမိတယ္။ သူ.ပါးစပ္က .. အင္းးးးး!! ဆိုတဲ့သံရွည္ဆြဲပီးညည္းသံတစ္ခ်က္ပဲထြက္
လာတယ္။ လည္တိုင္ရွည္ရွည္ေလးတေလွ်ာက္လဲလွ်ာနဲ. အျပားလိုက္ အစုန္အဆန္လွ်က္ေပးလိုက္မိတယ္။ က်ေနာ္ဆြဲအဖက္မွာဒူးေထာက္ပါလာတဲ့ သူမတေျဖးေျဖးေပ်ာ့က်လာပီး သံမံတလင္းေပၚတအိအိေခြဆင္းလာလို.က်ေနာ္လက္နဲ.သိုင္းဖက္ပီးထိန္းေပးထားရတယ္။ နမ္းရႈံ.ေနရင္းပဲ သူ.ထမီရင္ေခါင္းလ်ားေလးကို က်ေနာ္ဆြဲခၽြတ္လိုက္ေတာ့ သူမအတင္းသံမံတလင္းေပၚ ပက္လက္လွဲခ်ပီး မ်က္လံုးကိုစံုမိွတ္ ႏို.၂လံုးကိုလက္၂ဖက္နဲ.အုပ္ပီး ကားထားတယ္။ ရွက္စိတ္ေႀကာင့္လားမသိဘူး သူမႏႈတ္ခမ္းေတြတဆတ္ဆတ္တုန္ေနတယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့ဘယ္လိုမွေနာက္မဆုတ္ေတာ့ဘူးလို.ဆံုးျဖတ္ပီးပီ။ ခါးအထိေလွ်ာက်ေနတဲ့ သူ.ေရစိုထမီကို ေပါင္၂ေခ်ာင္းဆြဲေထာင္ပလိုက္ပီး အကုန္လံုးဆြဲခၽြတ္ပလိုက္တယ္။ အို!! လို.က်ယ္
က်ယ္ေလးေအာ္ပီး သူ.ေ-ာက္ဖုတ္ကို လက္တစ္ဖက္နဲ.အုပ္ပီး ဖံုး၊က်န္တဲ့လက္တစ္ဖက္က ႏို.ႀကီး၂လံုးကိုကာဖို.ႀကိဳးစားရွာတယ္။ မွိတ္ထားတဲ့မ်က္လံုးေလးေတြပြင့္လာပီး.. ယုန္သူငယ္မေလး
လိုမ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးေတြနဲ.က်ေနာ့္ကိုေႀကာက္လန္.တႀကားႀကည့္ေနရွာပီ။
က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့... ဒီေလာက္ေတာင္ ငါ့ကိုေသာက္ေက်ာတင္းထားတဲ့ မိန္းမ... ငါအိပ္ေပ်ာ္ေနရင္လာလာရပ္ႀကည့္ပီး စိတ္ေဖာက္ျပန္ေနတဲ့မိန္းမ ေမွ်ာ့သြားေအာင္ -ိုး ပစ္မယ္ဆိုပီး
ႀကံဳး၀ါးေနမိတယ္။ က်ေနာ္လုပ္ေနတာေတြမွားသလားမွန္သလား ဘာမွမေတြးေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ေဒါသထြက္ေနတဲ့ ကၽြဲေပါက္တစ္ေကာင္လို တရွဴးရွဴးျဖစ္လာတဲ့အထိလိင္
စိတ္ျကြလာပီေကာ။ ခါးကိုမတ္၊ဒူးေထာက္ပီး က်ေနာ့္ေဘာင္းဘီတို အ၀ါေလးကိုဆြဲခၽြတ္ခ်လိုက္ေတာ့ မာန္ဖီေနတဲ့ က်ေနာ့္ အငယ္ေကာင္က ေျဖာင္းကနဲအျပင္ကိုထြက္က်လာတယ္။မာတင္းပီး
ေျပာင္လက္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ပစၥည္း ကိုငိုမဲ့မဲ့မ်က္နာနဲ.ေငးႀကည့္ေနတယ္။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာေဒါသနဲ.လိင္စိတ္ေရာေထြးေနပီ။ (နင္ကိုယ္တိုင္ဒီလိုျဖစ္ေအာင္ဖန္တီးယူခဲ့ပီးေတာ့ ခုမွေႀကာက္မေန
နဲ.လာခဲ့မီးပြင့္ေအာင္တြယ္ျပမယ္)။ က်ေနာ္သံမံတလင္းေပၚထိုင္ခ်လိုက္ပီး သူ.ႏို.၂လံုးေပၚကိုကုန္းပီးမ်က္နာအပ္လိုက္တယ္။ ဘယ္ဖက္လက္နဲ.ႏို.အံုကို ေသေသခ်ာခ်ာပယ္ပယ္နယ္နယ္ဆုပ္
ေခ်ေပးပီး ႏို.သီးေခါင္းစူတူတူ ညိဳတိုတိုေလးကိုလွ်ာဖ်ားေလးနဲ.ကစားေပးေနလိုက္တယ္။ က်ေနာ့္ညာလက္က သူ.ေ-ာက္ဖုတ္ကိုအုပ္ကိုင္လိုက္ပီး လက္ခလယ္နဲ.အစိေလးကိုကစားေပးလိုက္၊
အကြဲေႀကာင္းကေလးအတိုင္းပြတ္ေပးေနလိုက္ေတာ့ အသံတိတ္ပီး သူမတစ္ကိုယ္လံုးထြန္.ထြန္.လူးလာတယ္။ ႏို.၂လံုးကိုဘယ္ညာေျပာင္းကိုင္လိုက္ပီးေခ်ေပးလိုက္၊ ႏို.သီးေခါင္းေလးေတြကို
တျပြတ္ျပြတ္စို.ေပးလိုက္၊လွ်ာဖ်ားေလးနဲ.ကစားေပးလိုက္နဲ.ေတာ္ေတာ္ေလးႀကာလာေတာ့..ေ-ာက္ဖုတ္ပြတ္ေပးဆြေပးေနတဲ့ က်ေနာ့္ညာလက္ခလယ္ကို သူ.ေ-ာက္ဖုတ္အ၀ႏႈတ္ခမ္းသားကို
ပြတ္ေနရင္းရုတ္တရက္ထိုးထည့္လိုက္ေတာ့.. အေမ့!! ဆိုပီးသူ.ဆီကေအာ္သံထြက္လာတယ္။ အရည္ေတြတအားရႊဲေနလို.(က်ေနာ့္ကိုေခါင္းေလွ်ာ္ေပးေနကထဲကစိတ္ထေနပံုရတယ္) ေခ်ာေခ်ာ
ရွဴရွဴ ၀င္သြားေပမယ့္ ေ-ာက္ဖုတ္အတြင္းနံရံေတြက က်ေနာ့္လက္ေခ်ာင္းကိုအတင္းဆုတ္ကိုင္ထားသလိုပဲ။ ခ်က္ခ်င္းဘာမွဆက္မလုပ္ေသးပဲ အေပၚပိုင္းမွာတိုက္စစ္ဆက္ဖြင့္ေနရင္း နည္းနည္း
အခ်ိန္ႀကာလာမွ သူေ-ာက္ဖုတ္ထဲက က်ေနာ့္လက္ခလယ္ကို အသြင္းအထုတ္မွန္မွန္ေလး ကစားေပးေနလိုက္တယ္။
အိုေက! ဒီေလာက္ဆိုရေလာက္ပီ။ က်ေနာ္လည္းတအားတင္းလြန္းလို. ေအာင့္ေတာင္ေအာင့္သလိုျဖစ္လာပီ။
ဆတ္ကနဲထပီး သူ.ေပါင္ႀကားထဲ၀င္ပီး ေနရာယူလိုက္တယ္။ ထိတ္လန္.ေနတဲ့မ်က္နာေလးနဲ. က်ေနာ့္ကိုသနားစဖြယ္လွမ္းႀကည့္ေနတယ္။ မရေတာ့ဘူးေလ..ဒီအေျခေနႀကမွဘယ္လိုေနာက္
ဆုတ္လို.ျဖစ္ေတာ့မလဲဗ်ာ။ ဒူးေထာင္ေပါင္ကားပက္လက္ကေလးျဖစ္ေနတဲ့ သူမ ေခါင္းကေလးေထာင္လာပီး မာေတာင့္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ -ီး ကို အရင္းကတင္းတင္းဆုတ္ကိုင္ပီး သူ. ေ-ာက္ဖုတ္
၀မွာေတ့ေနတာကိုလွမ္းႀကည့္ပီး ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ကိုက္ထားရင္း အံႀကိတ္ထားတယ္။ ဖိသြင္းခ်လိုက္တယ္။ အားးးးး!! ေႏြးေနတာပဲ... စီးလိုက္တဲ့ေ-ာက္ဖုတ္ေလးဗ်ာ။ က်ေနာ္ခါးကိုခပ္
ဆဆေလးကစားရင္း ေရွ.တိုးေနာက္ငင္ အ၀င္ေခ်ာေအာင္လုပ္ေပးေနတယ္။ ဒီမိန္းမ ေတာ္ေတာ္သတၱိရွိပံုရတယ္ဗ်။ အံႀကိတ္ မ်က္လံုးေလးေမွးပီး အသံမထြက္၊ နည္းနည္းေလးမွမရုန္း မကန္
ပဲေအာင့္ခံေနတာဗ်။ က်ေနာ္အသက္ကိုျပင္းျပင္းရွဴသြင္းလိုက္ပီး အင့္ကနဲေနေအာင္ေဆာင့္ခ်ပလိုက္ေတာ့ အဆံုးထိ၀င္သြားမွ.. အေမေရ!! လို.အက်ယ္ႀကီး သူ.ပါးစပ္ကေအာ္သံထြက္လာတယ္။
မရေတာ့ဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္တိရိစၦာန္စိတ္၀င္သြားပီ။ မညွာတာႏိုင္ေတာ့ဘူး။ လက္၂ဖက္နဲ.သူ.ေပါင္၂လံုးကိုဒူးေခါက္ေကြးနားက ေနကိုင္ပီးဒူးနဲ.သူ.ရင္ဘတ္ထိေအာင္တြန္းကပ္ေပးလိုက္ေတာ့..
ေ-ာက္ဖုတ္ထဲ က်ေနာ့္ -ီး အ၀င္အထြက္ကိုျမင္ေနရတယ္။ ဖင္အိအိႀကီးေတြကလည္း သံမံတလင္းေအာက္ကိုမထိေတာ့ပဲျကြတက္လာေတာ့ ႀကည့္ရတာစိတ္က ပိုပီးျကြလာတယ္။ တဖန္းဖန္းျမည္ေအာင္ေဆာင့္ေဆာင့္ခ်ပီး အားပါးတရ -ိုး ေနမိတယ္။ ဒီေလာက္မီးကုန္ယမ္းကုန္ ေဆာင့္ပီး -ိုး ေနမွေတာ့ ဘယ္လိုမွ ႀကာႀကာမထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။ ေဆာင့္ေႀကာင့္ထိုင္သူ.ႏို.
အႀကီးႀကီး၂လံုးကိုစံုလွမ္းကိုင္ေခ်ရင္း ရွိသမွ်အားေတြ အကုန္သံုးပီး ေဆာင့္ -ိုး ရင္းသုတ္ရည္ ပူပူေတြသူ. ေ-ာက္ဖုတ္ထဲပန္းထုတ္ပလိုက္မိတယ္။ ခ်က္ခ်င္းလူလည္းႏံုးေခြသြားပီး သူမအေပၚ
ကိုေမွာက္အိပ္လိုက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးကိုစုပ္ရင္းဇိမ္နဲ.အေမာေျဖေနလိုက္တယ္ဗ်ာ။
...
အပိုင္း(၂) ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္

No comments:

Post a Comment