Tuesday, January 3, 2017

နတ္သမီးေပးတဲ႔ .. ခ်စ္လက္ေဆာင္ - (၂)



ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အခန္းထဲ ျပန္လာၿပီး ... သြားတိုက္ မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး ... အိပ္ယာထဲမွာ လွဲခ်လိုက္သည္ ... မနက္ ၅ နာရီ ထႏုိင္ေအာင္ ... ႏိႈးစက္ေလးကို ေပးထားၿပီး ... ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ ... ဖ်က္ကနဲ ျပန္ႏိုးလာေတာ့ ... ငါးနာရီထိုးဖို႔ တမိနစ္အလို ... အိပ္ယာကေန ျမန္ျမန္ထ ... ေရမိုးခ်ိုးျပီး ... သပ္သပ္ရပ္၀တ္ျပီး ... ဘၾကီးခန္႔ကေတာ့ ျပံဳးစိစိနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္ေနတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ... ရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႔ ... ခပ္သုတ္သုတ္ ... ေျမနီကုန္းဘက္ ထြက္လာခဲ့တယ္ ... 

၅း၄၅ ... ခ်စ္ရသူေလးကေတာ့ ... မထြက္လာေသးဘူး ... သီရိထြက္လာမယ့္ လမ္းေလးကို .. ေစာင့္ၾကည့္ေနရင္း ... ကၽြန္ေတာ္ရင္ေတြ ခုန္လာတယ္ ... သီရိရယ္ ... ဘာေၾကာင့္ ... သီရိအေၾကာင္းေတြးရင္ ရင္ေတြ ခုန္ရတာလဲ ... ဘာေၾကာင့္ ... သီရိအလွေတြကို ... ေတြးမိရင္ ... ေသြးေတြက ဆူပြက္လာတာလဲ ... မေတြးတတ္ဘူးဗ်ာ ... ခ်စ္တယ္ဗ်ာ ... ခ်စ္ခ်င္တယ္ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ႏွလံုးကို ဖမ္းစားထားတဲ့ ... အခ်စ္နတ္သမီးက ... ေဟာ ... လာပါျပီ ... ပန္းႏုေရာင္ဇာ ၀မ္းဆက္ေလးနဲ႔ ... လွလိုက္တာဗ်ာ ... နုထြားတဲ့ ... ေရႊရင္မို့မို့ကို ... ပန္းနုေရာင္ ဖိုင္ေလးနဲ႔ ... ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ... ကြယ္ထားသည္ ... သီရိလမ္းေလွ်ာက္ပံုက ... ေမာ္ဒယ္ေတြလို ... မ်ဥ္းတေျပးတည္း ... ဒါ့ေၾကာင့္ထင္ပါရဲ့ ... မေန့က ... သီရိေလွ်ာက္တာ ... အလွုပ္အျပု နည္းနည္းေလး ... ၾကမ္းတယ္လို့ထင္တာ ... ပန္းေရာင္ ေဒါက္ဖိနပ္ေလးကို ... စီးထားတဲ့ ... ေျခဖ၀ါးေလးက ... မ်ဥ္းတေျပးတည္းက်ေအာင္ ... လွမ္းေတာ့ ... အေနာက္က ... တင္းသာဆိုင္ေတြ ... လွုပ္ခါျပီေပါ့ဗ်ာ ... သိပ္လွတဲ့ သီရိ ... လမ္းေလ်ွာက္လာတာက ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ... နတ္သမီးေလး ေလ်ွာက္လာသလိုပဲ ... ခ်စ္ရတဲ့သူဆိုေတာ့ ... အျပစ္မျမင္ဘူးေပါ့ ... အနားကို နီးလာေတာ့ ... သီရိမ်က္နွာေလးက ... သာမန္ေလာက္ပဲ ျပင္ထားသည္ ... ဒါေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္တာက ... ပန္းႏုေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းေလး ... ပန္းေရာင္ ၀မ္းဆက္ဖက္ရွင္လား မသိပါဘူးဗ်ာ ... သီရိ ႏႈတ္ခမ္းက မထူမပါး ... အေပၚႏႈတ္ခမ္းက ... ပါးတယ္ ... ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းက ထူတယ္ ... နမ္းးခ်စ္စရာေလးဗ်ာ ... အသဲယားလာျပီ ... ေနအံုးေပါ့ ... သီရိရယ္ ... ခ်စ္တယ္လို့ ... အေျဖေပးတဲ့ေန့ ... အားရေအာင္ ... နမ္းပစ္လိုက္အံုးမယ္ဗ်ာ ... စိတ္ဆိုးခ်င္လည္း ဆိုးပေလ့ေစ ... အသဲယားတယ္ဗ်ာ ...

"ေရာက္ေနတာ ... ၾကာျပီလား ...
"ဟင့္အင္း ၾကာေသးဘူး ...

သီရိ ... ကားေပၚေရာက္တဲ့ အထိ ... ေစာင့္ေနလိုက္တယ္ ... ကားေပၚ ေစြ႔ကနဲ ၀င္လာေတာ့ ... တင္သားဆိုင္အိအိေလးက ... အိကနဲ ... ျပားသြားသည္ ... ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းေလး တခ်က္ ခိုးခ်လိုက္သည္ ...

"အရမ္းလွတယ္ေနာ္ သီရိ ... "
"အပိုေတြ ... လာေျမွာက္မေနနဲ႔ ... မုန္႔ဟင္းခါး၀ယ္ေကၽြးမယ္ေနာ္"
"ခဏေလးေနာ္ ... သီရိ ..."
"ဘာလုပ္မလို့လဲ ..."
"ေစာင့္ၾကည့္ေန ..."

သီရိ ကားေပၚကေန ... ကၽြန္ေတာ့္ကို လိုက္ၾကည့္ေနတယ္ ... ကားေပၚက ဆင္းျပီး ... ျပည္လမ္း ဟိုဘက္ျခမ္းကို ...ကူးလိုက္တယ္ ... ကားက ရွင္းေတာ့ ... ေအးေဆးေပါ့ ... ဒီဘက္ျပန္လာတယ္ ... ကားထဲ၀င္ျပီး ...

"ေတြ႔လား ... သီရိ ..."
"ဘာလုပ္တာလဲဟင္"
"ကားလမ္းကူးျပတာ ..."
"ခစ္ ... ခစ္ ... အပိုေတြ ..."
"အေျဖေပးေတာ့ေလ ... ကို ... ကားလမ္းကူးတတ္သြားျပီ ..."
"အံမယ္ ... လူလည္ေတာ္ေတာ္က်တယ္ ... ကားမွမရွိတာ ... ကူးရဲတာေပါ့ ..."
"မရဘူး ... မရဘူး ... သီရိပဲ ေျပာျပီးေတာ့ ... ကားလမ္းကူးရဲရင္ ... ျပန္ခ်စ္မယ္ဆို ..."
"အို ... ခန္႔ေနာ္ ..."
"သီရိေနာ္ ... မညစ္ပတ္ရဘူး ... ကတိတည္ရမယ္ေလ ..."
"ဟာ ... မရဘူးေလ ... တို႔ေျပာတာက ... လမ္း ၃၀နားက ကူးခိုင္းတာ ... ခန္႔ ဥာဏ္မမ်ားနဲ႔ေနာ္ ..."
"ဟုတ္သားပဲ ..."

ခ်စ္လြန္းလို႔ လူလည္က်ၾကည့္တာ ... ရဘူးဗ် ... သီရိက လည္တယ္ ... အေျဖေပးေသးဘူး ... ညစ္ထားတယ္ ... သီရိ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္တာ ... သိသာပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ သိတယ္ ... ဒီေန႔ေတြ႔ ... ဒီေန႔ႀကိဳက္ ... ဒီေန႔အေျဖေပးရင္ ... တန္ဖိုးမထားမွာ စိုးလို႔ထင္ပါရဲ့  ... အခ်ိန္ဆြဲထားတယ္ ... ဒါေၾကာင့္ေျပာတာ ... အခ်ိန္က တန္ဖုိးရွိပါတယ္လို႔ ... မတတ္နိုင္ဘူးေလ ... ေစာင့္ရမွာေပါ့ ... ကိုယ္ကခ်စ္မိေနျပီဆိုေတာ့လဲ ... 

"မုန္႔ဟင္းခါး ၾကိဳက္လား ..."
"အင္း ႀကိဳက္တယ္ ... သီရီေလာက္ေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး ..."
"ခန္႔ေနာ္ ... ခဏခဏေျပာနဲ႔ ... ဟုိဘက္ကိုေမာင္း ..."

ဆစ္ကနဲ ... လက္ေမာင္းက ... နာသြားသည္ ... ခ်စ္မ်က္ေစာင္းက ... ဒိုင္းကနဲ ေရာက္လာသည္ ... ဟင္းေနာ္ ... ခ်စ္ခ်င္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ... လာဆြေပးေနတယ္ ... မ်က္ေစာင္းေလးထုိးၾကည့္ေနတဲ့ ... သီရိကိုၾကည့္ျပီး ... ဖက္နမ္းပစ္လိုက္ခ်င္တယ္ ... ဟင္း ... စိတ္ထိန္း ... စိတ္ထိန္း ...

"ဟုတ္ကဲ့ ခင္ဗ်"

သီရိေျပာတဲ့အတိုင္း ေမာင္းျပီး တေနရာေရာက္ေတာ့ ... မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္မွာ ... ၀င္စားျဖစ္သည္ ...

"သီရိ ဘာစားမလဲ ..."
"ခန္႔ေကာ ဘာစားမလဲ ..."

သီရိက ... ကၽြန္ေတာ္ ဘာစားမလဲ သိခ်င္သည္ ... ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ... သူဘာစားမလဲ သိခ်င္သည္ ...

"ညွပ္ေခါက္ဆြဲ ... ဗူးသီးေၾကာ္ ... ဟင္းရည္နည္းနည္း ..."
"သီရိေရာ ..."
"အတူတူပဲ ... စားေတာ့မယ္ ..."

အရင္က သီရိဘာႀကိဳက္တတ္မွန္းမသိေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္ မွာတာကို ... သူလိုက္စားတာ ... ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာသည္ ... ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တသားတည္းျဖစ္ဖို႔ ... ကၽြန္ေတာ့္အၾကိဳက္လိုက္စားသည္ ဟု ... ထင္သည္ ... ဟဲ ... ဟဲ ... ကိုယ့္အထင္နဲ ့ ကိုယ္ေတာ့ ဟုတ္ေနတာပဲဗ်ာ ... မုန္႔ဟင္းခါး ပံုစံတူ ႏွစ္ပြဲမွာလုိက္သည္ ... မုန္႔ဟင္းခါး ... ခပ္သြက္သြက္ ... စားျပီးေတာ့ ... ေက်ာင္းဘက္ကို ေမာင္းေတာ့သည္ ... ကားေပၚမွာ ... တီတီတာတာနဲ႔ ... ပလီပလာ စကားမ်ားဆုိၾကသည္ ... သီရိကို မထိတထိ စလိုက္ ... သူ ဆြဲ ဆိတ္လိုက္ ... ၾကာရင္ေတာ့ ... ခက္ရခ်ည္ရဲ့ ... ဟင္းေနာ္ ... ဖက္နမ္းပစ္ခ်င္စိတ္ကို ... အတင္းထိန္းထားရတယ္ ... သိပ္လွတယ္ ... သီရိရယ္ ...


အေကြ႔တစ္ခုမွာ ... ကၽြန္ေတာ္ ... အရွိန္နဲ႔ ေကြ႔ေနတုန္း ... ျဗဳန္းဆို ... ဟိုဘက္က ... ၂၁၆ ကားႀကီး ... ေပၚလာေတာ့ ... ဆတ္ကနဲ ... ေဘးကို ဆြဲခ်ပစ္လိုက္သည္ ... ေတာ္ေသးသည္ ... ဘာမွ မျဖစ္ ... သီရိခႏၶာကိုယ္ေလးက ... အိကနဲ ... ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ ယိုင္က်လာသည္ ... စကားေျပာေနရင္း ...ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ... တခုခုကို ဖမ္းကိုင္ဖို႔ မမွီေတာ့ ... ၿပိဳယိုင္လဲကုန္သည္ ...

"အရမ္းေမာင္းတာပဲ ... ခန္႔ရယ္ ..."
"ေဆာရီး ... လန္႔သြားလား ..."
"အင္း ..."

ကၽြန္ေတာ္ ကားေလးကို ... ရပ္လိုက္တယ္ ... လမ္းကလဲ ရွင္းတယ္ ... ေဘးဘက္မွာလည္း ကြင္းျပင္ႀကီး ... ဘယ္သူမွ မရွိတုန္း ... သီရိကို ၾကင္ၾကင္နာနာေလး ေမးလိုက္တယ္ ... သီရိရဲ႕ ေရႊရင္ႏွစ္မႊာက ... အထိတ္တလန္႔ေၾကာင့္ ... တသိမ့္သိမ့္တုန္ေနသည္ ... ဖားဖုိလို နိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုက္နဲ႔ ...

"ဆက္ေမာင္းေလ ... ခန္႔ရဲ႕ ..."
"အရမ္းလန္႔သြား တယ္မွတ္လား ..."
"အင္း"

သီရိက ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ရႊန္းရႊန္းစားစား ျပန္ၾကည့္လို႔ ...

"မွန္းစမ္း ... ရင္ေတြ တုန္ေနလား"

ကၽြန္ေတာ္လက္က ... သူ႔ေရႊရင္ေတြကို ... စမ္းဖုိ႔ လက္ေျမွာက္ရံုပဲရွိေသးတယ္ ... သူ႔ရင္ႏွစ္မႊာကို ... လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ကာထားရင္း ... သီရိ ... အတင္းျငင္းေတာ့သည္ ...

"အို ... ခန္႔ေနာ္ ... လက္ႀကီးက ..."
"သီရိ ... ကို ေလ ... သီရိလက္ေလးကို ... မေန႔ကလိုပဲ ကိုင္ထားခ်င္တယ္ ..."
"ဟြန္႔ ... အေျဖမွ မေပးရေသးတာကိုကြယ္ ..."
"မရဘူး ... ကို အရမ္းကိုင္ခ်င္တယ္ ... တမိနစ္ေလာက္ ေပးကိုင္ပါေနာ္ ..."

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ... ျပင္းျပတဲ့ ဆႏၵကို ... သူနားလည္တယ္ ထင္ပါရဲ႕ ... ခ်စ္ရည္ရႊမ္းတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ... ၃ စကၠန္႔ေလာက္ ... စုိက္ၾကည့္တယ္ ...

"ခန္႔က ... တုိ႔ကို ... တကယ္ခ်စ္တာလား"
"အင္း ... ခ်စ္တယ္ ..."
"တို႔ကို ... တကယ္လက္ထပ္ႏုိင္ပါ့မလား"
"အခု လက္ထပ္ျပရမလား ..."
"ဟုတ္လို႔လား ... တုိ႔က အပ်ိဳမဟုတ္ဘူးေနာ္ ... "
"ဟား ဟား ... သီရိက အပ်ိဳမဟုတ္လို႔ ... တခုလပ္ျဖစ္ျဖစ္ ... တလင္ကြာျဖစ္ျဖစ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ကိုခ်စ္လို႔ ... သစၥာရွိမယ္ဆို ... ယူမယ္ဗ်ာ ... ဒီအတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္ထဲမထားဘူး ..."
"တယ္ဆိုတဲ့ စာပါလား ..."
"စာဆိုမဟုတ္ဘူးဗ်ာ ... တကယ္ခ်စ္တာ ... သီရိက မယံုလို႔လား ..."
"ယုံေအာင္ ဘယ္လိုသက္ေသျပမလဲဟင္"
"အင္း ... ယံုေအာင္ ... ဒီလိုျပမယ္ေလ ..."
"သီရိမ်က္စိမွိတ္လိုက္ ..."
"အင္း ... မွိတ္လိုက္ၿပီ ..."
"ခိုးမၾကည့္ရဘူးေနာ္"
"အင္း ..."

မ်က္စိမွိတ္ထားတဲ့ ... သီရိ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ ကပ္ေအာင္ တိုးသြားလုိက္သည္ ... ပန္းႏုေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းဖူးေလးကို ... နမ္းခ်င္လိုက္တာဗ်ာ ... တိုးတယ္ ... တလက္မခ်င္း တိုးၾကည့္တယ္ ... ဆီးေစ့ေလာက္အကြာအေ၀းမွာ ... ကၽြန္ေတာ္ရပ္လိုက္တယ္ ... သီရိရယ္ ... အနားကပ္တာနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ့္ တကိုယ္လံုး ၾကက္သီး တျဖန္းျဖန္းထသြားသည္ ... ကၽြန္ေတာ့္ပံုစံက နမ္းသည္လည္း မဟုတ္ေသး ...

"ခန္႔ ... ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲဟင္ ... ၾကက္သီးေတြထလာၿပီ ... အို ... ခန္႔ေနာ္ ... "

ဟုတ္ပဗ်ာ ... သီရိ တကိုယ္လံုး ... ၾကက္သီးဘုေလးေတြ ထလာသည္ ... ၾကက္သီးေလးထလာေတာ့ ... သီရိ မေနႏိုင္ ... မ်က္စိေလးဖြင့္လိုက္ေတာ့ ... မ်က္ႏွာခ်င္းက ကပ္ေတာ့မတတ္ ... သီရိ မ်က္ႏွာေလး လႊဲဖို႔ ႀကိဳးစားလုိက္သည္ ... ရင္ထဲမွာ ... ဟာကနဲ ျဖစ္သြားေပမယ့္ ... လႊတ္ေပးလိုက္ပါသည္ ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ႏုိင္ေအာင္ ထိန္းၿပီး ... ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္ ... ခ်စ္သူက ခြင့္ျပဳခ်က္မရမခ်င္း ... မထိမကိုင္ပါလို႔ ...

"ခန္႔ေနာ္ ... ဘာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္မွန္းမသိဘူး ... ရင္ေတြ အရမ္းခုန္တာပဲကြာ ..."
"ရင္ေတြ အရမ္းခုန္တာ ... အရမ္းခ်စ္လို႔တဲ့ ... ယုံၿပီလား"
"ဟြန္႔ ... ေတာ္ေတာ္ တတ္တယ္ ... ဘာလို႔ ... တို႔ကို ... မနမ္းတာလဲဟင္"
"အရမ္းခ်စ္လို႔ ..."
"အို ..."
"မယံုရင္ ... သီရိလည္း ျပန္စမ္းၾကည့္ေလ ... တုိ႔က ခ်စ္လား မခ်စ္လား ... သိရေအာင္"
"အပိုေတြ ... ခစ္ ... ခစ္ ... ခန္႔ကို ... မယံုဘူး ... စမ္းၾကည့္မယ္"
"စမ္းၾကည့္ေလ ..."

"မ်က္စိကို မွိတ္"
"အင္း ... မွိတ္လိုက္ၿပီ ..."
"ခိုးမၾကည့္ရဘူးေနာ္"
"အင္း ..."

ရီေတာ့ ရီရတယ္ ... သီရိက ... ကၽြန္ေတာ္ေျပာသလိုမ်ိဳးေျပာ ... ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ... သူေျပာသလို ျပန္ေျပာ ... ဟား ဟား ... သီရိ ... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာနားကို ကပ္လာသည္ ... မ်က္စိမွိတ္ထားေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္ သိတယ္ ... ဟာဗ်ာ ... ၾကက္သီးေတြ ထလိုက္တာဗ်ာ ...

သီရိႏႈတ္ခမ္းေလး ... ကၽြန္ေတာ့္ ႏႈတ္ခမ္းကို ကပ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ... ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြ ... ေျဗာင္းဆန္သြားတယ္ဗ်ာ ... ထိေတာ့မယ္ ... သိတယ္ ... ထိၿပီ ... ထိတယ္ ... ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္ခု ... အိကနဲ ကပ္သြားတယ္ ... သိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ျပန္ကြာသြားတယ္ ... တကယ္ပါ ... ငါးစကၠန္႔ ... ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ေလးက ... ကၽြန္ေတာ့္ တသက္တာမွာ ... အေက်နပ္ဆံုး အခ်ိန္တခုလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္ ... သီရိေပးတဲ့ ... အနမ္းဦးကို ... ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူးဗ်ာ ... မေမ့ဘူး ... ကၽြန္ေတာ္ေသသြားရင္ေတာင္ ... မွတ္မိေနအံုးမွာ ... ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အေျဖကို ... သိပ္လွတဲ့ ... သီရိက ... ဒီလိုေလး ျပန္ေပးေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ေတြ တသိမ့္သိမ့္တုန္သြားသည္ ... အရမ္းေက်နပ္တယ္ဗ်ာ ... ေက်နပ္တယ္ ... ခ်စ္တတ္လိုက္တာ ... သီရိရယ္ ...

"သီရိေနာ္ ... ဘာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္မွန္းမသိဘူး ... ကို႔ ရင္ေတြ အရမ္းခုန္တာပဲကြာ ..."
"ရင္ေတြ အရမ္းခုန္တာ ... အရမ္းခ်စ္လို႔တဲ့ ... ယုံၿပီလား"
"ဟြန္႔ ... ေတာ္ေတာ္ တတ္တယ္ ... ဘာလို႔ ... ကို႔ကို ... နမ္းတာလဲဟင္"
"အရမ္းခ်စ္လို႔ ..."
"တကယ္လား"
"တကယ္ေပါ့"
"တခါေလာက္ နမ္းခ်င္တယ္ကြာ"
"ဟင့္အင္း ... နမ္းနဲ႔ ..."
"မရဘူး ... နမ္းလိုက္ၿပီ ... ရႊတ္ ..."
"ဟာ ... ခန္႔ ... အုိ ... အရမ္းဆိုးတယ္ကြာ ..."

ရႊတ္ကနဲ ... သီရိပါးေလးကို နမ္းပစ္လိုက္တယ္ ... ခ်စ္တယ္ဗ်ာ ... သိပ္ခ်စ္တယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ မမ်ိဳသိပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ... ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္းကိုေလ ... ဆစ္ကနဲ ပူသြားေအာင္ ... ဆြဲလိမ္ပစ္လိုက္တယ္ ... ဟဲ ဟဲ ... နာေတာ့နာတာေပါ့ ... ဒါေပမယ့္ ေက်နပ္တယ္ဗ်ာ ... အနမ္းဆုိတာမ်ိဳးက ... ဆားငန္ေရလိုပဲ ... နမ္းၿပီးတိုင္း ... နမ္းခ်င္ေနတာ ... အခ်စ္ရဲ႕ ဆြဲအားလို႔ ေျပာရမယ္ ထင္ပါရဲ႕ ... ရွက္လြန္းလို႔ ... ရုန္းဖယ္ေနတဲ့ ... ခ်စ္သူေလးကို ... အနမ္းမိုးေတြ ေျခြပစ္လိုက္တယ္ ... တခါ ... ႏွစ္ခါ ... သံုး ေလးခါ ...

"ဟိတ္ ... ခန္႔ ... ေတာ္ၿပီေနာ္ ... ကားလမ္းေဘးမွာ ... ေတာ္ေတာ္ကဲေန ..."
"ဟဲ ... ဟဲ ..."
"ခ်စ္တယ္ေနာ္ ... သီရိ ..."
"ခ်စ္တယ္ကြယ္ ... ေက်ာင္းေရာက္ရင္ ... မကဲရဘူးေနာ္ ..."
"မကဲပါဘူး ... သီရိရယ္ ..."
"ခန္႔ကို ... အရမ္းခ်စ္မိသြားလို႔ ... အေျဖေပးလိုက္တာေနာ္ ..."
"သိပါတယ္ဗ်ာ ... သီရိ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ..."
"သူမ်ားေတြ မသိေစခ်င္ေသးဘူးကြယ္ ..."
"အင္း ..."
"ေက်ာင္းမွာ ... အေနအထိုင္ ဆင္ျခင္ရမယ္ေနာ္..."
"ဟုတ္ကဲ့ ..."


စည္းမ်ဥ္းေတြ အထပ္ထပ္ ထုတ္ျပန္ေနတဲ့ ... ခ်စ္သူေလးေျပာသမၽွကို ... ဟုတ္ကဲ့ ... ဟုတ္ကဲ့ နဲ႔ နာခံလိုက္ပါတယ္ ...

ေက်ာင္းထဲကို ... တက္ႂကြတဲ့အျပဳံးမ်ားနဲ႔ ... ေမာင္းလာရင္း ... ခ်စ္ဦးသူေလးကို ... ခဏခဏ ၾကည့္ရတာလည္း အေမာ ... ၾကည့္မဝဘူးဗ်ာ ... ကန္တင္းဘက္ေရာက္လာေတာ့ ... နည္းနည္း ... ကိုယ္ရွိန္သပ္လိုက္သည္ ... ယြန္းအိနဲ႔ ... ေအးျမတ္ ေရာက္ေနၿပီ ... ယြန္းအိ ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို လက္ယပ္ ... လွမ္းေခၚေနပါတယ္ ... ယြန္းအိကေတာ့ ... တကယ့္ကေလးပဲ ... ယြန္းအိနဲ႔ ... ေအးျမတ္က ... အတူတူထိုင္ေနၾကတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္က သူတို႔ ေရွ႕မွာ ၀င္ထိုင္တယ္ ... သီရိက ... ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ ... ယြန္းအိလည္း ... ဒီေန႔လွပါတယ္ ... ဂ်ပန္ကာတြန္းပုံ ... အ႐ုပ္မေလးပါတဲ့ ... တီရွပ္ကို ၀တ္ထားတယ္ ... ယြန္းအိရဲ့ ... ရင္ႏွစ္မႊာက ... သိပ္မေပၚေတာ့ဘူး ... ဒါေပမယ့္ ... ခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္ ... ေအးျမတ္ကလည္း ... တီရွပ္နဲ႔ ... ဂ်င္းေဘာင္းဘီနဲ႔ ... ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ... ကိုရီးယားမင္းသမီးက်ေနတာပဲ ... သူလည္း လွတာပဲ ...

"ကိုခန႔္ ... မေန႔က ... သီရိကို ဘယ္ေခၚသြားတာလဲဟင္ ... မွန္မွန္ေျပာေနာ္ ... ယြန္းအိသိတယ္ ..."
"မေခၚပါဘူး ..."
"အိမ္ကို ..."

ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ... သီရိ ... အတိုင္အေဖာက္ လြဲသြားၿပီ ... ကၽြန္ေတာ္က ျငင္းတယ္ ... သီရိက ေလၽွာက္ေျပာတယ္ ... ဟား ဟား ... ယြန္းအိတို႔က ရိပ္မိတာေပါ့ ...

"မင္းသားနဲ႔ မင္းသမီး ... အတိုင္အေဖာက္ မညီဘူးေနာ္ ..."
"ေအးေလ ... နဲနဲ ညႇိပါအုံး ... "
"ေအးျမတ္ ... နင္မေန႔ကရတဲ့ ... ၿဂိဳလ္တုသတင္းက ဘာလဲ ... ေျပာျပလိုက္စမ္း ..."
"ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၅ နာရီ ၀န္းက်င္တြင္ ... မဟာဗႏၶဳလႏွင့္ ... လမ္း ၃၀ ေထာင့္တြင္ ... အရမ္းေခ်ာေမာလွပေသာ ... မိန္းကေလးတဦးက ... ေယာက္်ားေလးတစ္ဦးကို ... လက္ဆြဲေျပးျခင္း ..."

ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ... သီရိ ... တေယာက္ကို တေယာက္ ၾကည့္ၿပီး ... ေသၿပီ ဆရာ ... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ ပ်က္ေနတာေတာ့ ေသခ်ာသည္ ... သီရိကေတာ့ ေအးေဆး ... ပုံမွန္ပါပဲ ... ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ ရီေနတယ္ ...

"ရွင္းတယ္ေနာ္ ... သတင္းအတိအက် ရထားတယ္ ... ကဲ ... သတင္းေထာက္ေတြကို ... ႏွုတ္ပိတ္ခ ... ဘာေကၽြးမွာလဲ ..."
သီရိက ... "စားခ်င္တာစား" တဲ့ ... ကၽြန္ေတာ္က ရွက္ရမ္းရမ္းၿပီး ... ေလၽွာက္ေျပာမွ ပိုဆိုးကုန္သည္ ...

"ယြန္းအိကလည္း ... ငါ လမ္းမကူးတတ္လို႔ပါကြ ... သီရိက ... သေဘာရိုးနဲ႔ ... ကူညီတာပါ ..."
"ဟယ္ ... ေအးျမတ္... နင္ယုံလား ..."
"ဟင့္အင္း ယုံဘူး ..."
"ဂ်ီတီေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ လူက ... လမ္းကူးတတ္ဘူးတဲ့ ..."
"ဟား ဟား ဟား ... ေတာသား ..."

ယြန္းအိ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို တမုန္းၾကပ္ေတာ့သည္ ... ယြန္းအိ ဟားရင္လည္း ... ခံရမွာပဲ ... ကၽြန္ေတာ္က ကူးမွ မကူးရဲတာ ...

"မွန္မွန္ေျပာေနာ္ ... ေတာသား ... တို႔ၿမိဳ႕သူလွလွေလးကို ... သနားေအာင္ ဉာဏ္ဆင္တာမွတ္လား "
"မဟုတ္ပါဘူး ... ယြန္းအိကလည္း ... ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မကူးရဲတာပါ ... "
"ဟုတ္ပါၿပီ ... ဒါဆို ... ဒီက မင္းသမီးကေကာ ... ဘာျဖစ္လို႔ ... ေတာသားလက္ကို အတင္းဆြဲရတာလဲ ..."
"ဟုတ္တယ္ ... ဟုတ္တယ္ ... ေျဖရွင္းခ်က္ေပးပါ ..."

ျမႇားဦးက ... သီရိဘက္လွည့္သြားသည္ ... သီရိကလည္း ငေလာင္ ...

"အမွန္က ... တို႔က ... လက္ဆြဲေျပးဖို႔ ... မရည္ရြယ္ပါဘူး ... "
"ဟုတ္ကဲ့ရွင့္ ... ဆက္ေျပာပါအုံး ..."
"ကားလမ္းေဘးမွာေလ ... ေတာသားတေယာက္ ... ေၾကာက္ဒူးတုန္ေနတာနဲ႔ ... သနားၿပီး ...  လမ္းကူၿပီး ကူးေပးတာပါ ... လမ္းကူးတာေလ ... မ်က္ႏွာေလးက သနားစရာ ... ဟိုအေစ့ေလာက္ပဲရွိတယ္ ..."
"ဟဲ့ ... ဟဲ့ ... ဘယ္အေစ့လဲ ..."
"ဆီးေစ့ ..."
"ခစ္ ... ခစ္ ... ခစ္ ..."
"မွန္မွန္ေျပာေနာ္ ... ဒီေန႔မနက္ကားေပၚမွာ ... သီရိကို ... ဘာလုပ္ေသးလဲ ..."
"ဟင့္အင္း ... မလုပ္ပါဘူး ... သီရိက လုပ္လိုက္တာ ..."
"ဟယ္ ... ဘာလုပ္လိုက္တာလဲ ... ရင္ေတြ တုန္လိုုက္တာ ... ခစ္ ခစ္ ..."
"ေျပာျပကြာ ... သီရိကလည္း ... "
"ဟင့္အင္း ... သိခ်င္ရင္ ... ေတာသားကို ေမးၾကည့္ ... ခစ္ ခစ္ ခစ္ ..."

မီးမ်ားမီးနိုင္ ... ေရမ်ားေရနိုင္ တဲ့ ... သီရိတို႔သုံးေယာက္ ... ဆြမ္းႀကီးဝိုင္းေလာင္း ... သမၽွ ခံေပေတာ့ ... ေတာသားေရ ... ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းေတာင္ မေဖာ္နိုင္ဘူး ... ရွက္လိုက္တာဗ်ာ ... သိမယ္ ... ဟားတိုက္ရီေနတဲ့ သီရိ ... အျပန္က်မွ ... အျပစ္ေပးတဲ့အေနနဲ႔ ... အားရေအာင္ နမ္းပစ္လိုက္အုံးမယ္ ... အုပ္စုေတာင့္တုန္းေတာ့ ... ရီထားအုံး ... ဟား ဟား ဟား ...

ယြန္းအိက ... မုန႔္ဟင္းခါး ... မွာစားသည္ ... ေအးျမတ္က ... ပဲျပဳတ္ဆီဆမ္း ... ၾကက္ဥေၾကာ္နဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ... သီရိက ... ေကာ္ဖီ ...

"ေအးျမတ္ရယ္ ... မုန႔္ဟင္းခါးက ... ေကာင္းလိုက္တာ ... ယြန္းအိ ... ၀ေတာင္ မဝဘူး ..."
"မဝရင္ ထပ္မွာေလ ... ဒီမွာ ဒကာမေလးက ... ေတာင့္ပါတယ္ ..."
"ဟဲ့ ... ဘာေတာင့္တာလဲ ..."
"ဟီး ဟီး ... စပြန္စာေတာင့္တယ္ ... ေျပာတာပါ ... ခစ္ခစ္ ... ဟုတ္တယ္ေနာ္ ... ကိုခန႔္ ..."
"အင္း ..."
"ဘာအင္းလဲ ... ေတာသားေနာ္ ... ရိုးမလိုနဲ႔ ... ေတာ္ေတာ္ လက္သြက္တယ္ ..."

မရေတာ့ ... မရေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ ... အလူးအလဲကို ခံေနရသည္ ... ဘာမွလည္း ျပန္မေျပာနိုင္ ... ၾကာရင္ ... မ်က္ႏွာပူလြန္းလို႔ ... အရည္ေပ်ာ္သြားနိုင္သည္ ... ေဘးက ... ေကာင္ေလးေတြက ... ၀ိုင္းၾကည့္ေနသည္ ... အားက်သည့္ ... ပုံစံမ်ိဳး ... ဟား ဟား ... ကုသိုလ္ကံက ... ေကာင္းလြန္းသလိုလိုနဲ႔ ... မ်က္ႏွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ပူတယ္ဗ်ာ ... နာရီဝက္ေလာက္ ၾကာတဲ့ ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ အေပ်ာ္ေလးက ... လူတေယာက္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားပါတယ္ ... ၾကက္သေရတုံးလိုက္တာဗ်ာ ...

ေဘးဝိုင္းက ... ေကာင္တေကာင္က ... ဘာမေျပာညာမေျပာ ... သီရိေဘးနားမွာ လာထိုင္သည္ ... ကြိဳင္ပဲ ... ဘာလဲဟ ... ငတိပုံစံက ... လူမင္းလိုလို ... မင္းဦးလိုလို ပုံစံမ်ိဳး ... ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ... ဗလေတာင့္ေတာင့္ ... ငတိက ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဂ႐ုလုံးဝမစိုက္ဘူးဗ် ... သီရိကို ၾကည့္ၿပီး ...

"ကၽြန္ေတာ္က ... mechnical က သန႔္ေဇာ္ပါ ..."
"ဟုတ္ ..."
"ကိုယ္က ... ခင္ခ်င္လို႔ပါ ... ရတယ္မွတ္လား"
"ခင္ခ်င္တယ္ ..."
"ကိုယ္ေလ ... မင္းကို စေတြ႕ေတာ့ ... ေလာကႀကီးက ရပ္သြားသလိုပဲ ..."
"ဪ ... ဟုတ္လား"

ယြန္းအိတို႔က ၿပံဳးစိစိနဲ႔ ... ၾကည့္ေနတုန္း ... အေျခအေနကေတာ့ ... မမိုက္ဘူးဗ်ာ ... ဘာလဲဗ် ... ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ... တင္းလာတယ္ဗ်ာ ... ဘယ့္ႏွယ့္ ... ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလးကို ကိုယ့္ေရွ႕မွာ ... လာေၾကာင္ေနတာ ... ဘယ္လို သည္းၿငီးခံရမွာလဲ ... သီရိကေတာ့ ... ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ နားေထာင္ေနတယ္ ... သေဘာမက်ဘူးဗ်ာ ... ထထိုး ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ ေဒါပြေနတာ့ ၀င္ေျပာပစ္လိုက္တယ္ ...

"အဲဒီေတာ့ ... မင္းက ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ..."
"မင္းနဲ႔ မပတ္သတ္ရင္ ၀င္မေျပာပါနဲ႔လား ..."
"ဘာကြ ... ေတာက္"

ကၽြန္ေတာ့္လက္ကေလ ... အေအးပုလင္းကို ... တင္းတင္းဆုပ္ထားေနၿပီ ... သီရိရဲ့ စကားတခြန္းသာ ၀င္မေျပာရင္ ... ရိုက္ထည့္ပစ္လိုက္ၿပီ ...

"ရီးစား စကားဆိုရင္ေတာ့ ... ကန္ေတာ့ဆြမ္းပါရွင့္ ... သီရိမွာ ခ်စ္သူရွိပါတယ္ ... ေဆာရီးေနာ္ ... ဆက္ဧည့္မခံနိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ ... ၀မ္းနည္းပါတယ္ ..."
"ရီးစားရွိတာ ... မယံုဘူးဗ်ာ ... သီရိရယ္ ... ကိုယ္က ... တကယ္ခ်စ္တာပါ ... ကိုယ့္ကို စဥ္းစားေပးပါလားဗ်ာ ... ေနာ္"

ျဖတ္ကနဲ ကၽြန္ေတာ္ ... သီရိကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ... သူ႔အၾကည့္က ... လက္မပါဖို႔တားေနတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ သည္းၿငီးခံလိုက္ပါတယ္ ... သီရိေျပာပုံကို ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ ... အျပတ္ပဲ ... ရီးစားရွိတယ္ ... ဒိုးေတာ့ ... စကားဆက္မေျပာခ်င္ဘူးလို႔ ...

"သီရိ ေျပာၿပီးၿပီပဲ ... သီရိမွာ ခ်စ္သူရွိတယ္လို႔ ... နားလည္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ ..."
"ခ်စ္သူရွိတာ ... ေယာက္်ားရွိတာမွ မဟုတ္ပဲဗ်ာ ... လူပ်ိဳအပ်ိဳခ်င္း ... ခ်စ္ခြင့္ရွိပါတယ္ ... ဟုတ္တယ္ဟုတ္ ..."

သန႔္ေဇာ္ ေျပာတဲ့ပုံစံက ... ရင့္တယ္ထင္တာပဲဗ်ာ ... စည္းမရွိ ... ကမ္းမရွိ ... ေတာက္ ... ဟာကြာ ... ထရိုက္ပစ္လိုက္ရင္ေတာ့ ... ရန္ေတြ ျဖစ္ကုန္ေတာ့မယ္ ...


"မင္းကဘာေကာင္လဲ ... မဆုိင္ရင္ ... ၿငိမ္ၿငိမ္ေန ... ဟုတ္ၿပီလား ... "
"ၿငိမ္ၿငိမ္မေနေတာ့ ... ဘာျဖစ္လဲကြာ ... ငါက သီရိရဲ႕ ..."

ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္က ေျပာခါနီးဆဲဆဲမွ ... ခ်စ္ဦးသူေလး ... သီရိရဲ႕ တားျမစ္ခ်က္ေတြကို ... သတိရလိုက္သည္ ... ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ... သီရိ ... ခ်စ္ေနၾကတာ ... ဘယ္သူမွမေျပာရ ...

"မင္းဘာသာ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ... ငါကေတာ့ ခ်စ္ခြင့္ရွိတယ္ ... ရီးစားစကားေျပာခြင့္ရွိတယ္ ... ဟုတ္ၿပီလား"

ကၽြန္ေတာ့္အသားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတယ္ ... ေဒါသေၾကာင့္ ... ဒင္းကို အမႈန္႔ႀကိတ္ပစ္ခ်င္စိတ္ေတြ ... တဖြားဖြား ေပၚလာသည္ ...

"ခ်ခ်င္လို႔လား ... လာေလ ... ေကာက္ရုိးပံုေစာင့္တဲ့ ေခြးလိုေတာ့ ... လာမေဟာင္နဲ႔"
"ဘာကြ ..."

ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေဒါသထြက္သြားသည္ ... ေတာ္ရံုဆို ကၽြန္ေတာ္ သည္းၿငီးခံႏုိင္ပါတယ္ ... ေက်ာင္းသားက ... ေက်ာင္းသူကို ႀကိဳက္လုိ႔ ရီးစားစကားေျပာတယ္ ... ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာေပါ့ဗ်ာ ... ေဘးက လူေတြကိုပါ ... လာဆဲေတာ့ ... ၀ုန္းကနဲ ကၽြန္ေတာ္ ထၿပီး ... အေအးပုလင္းနဲ႔ ေကာက္ရုိက္ပစ္လိုက္သည္ ...

"မလုပ္နဲ႔ ... ခန္႔"

ၾကားထဲက ... သီရိ တားျမစ္သံေလးကုိ ... ကၽြန္ေတာ္ မနာခံေတာ့ ... လူကို ေခြးနဲ႔ ႏႈိင္းတဲ့ေကာင္ ...

"ငါ့ကို ေခြးနဲ႔ လာမႏိႈင္းနဲ႔ ... ကဲကြာ ..."

ဒီေခြးမသားကလည္း ... ကၽြန္ေတာ့္ထက္ပိုလ်င္သည္ ... ကၽြန္ေတာ္ ပုလင္းနဲ႔ ... ရိုက္မယ္ဆိုတာ ... သိမ်ားသိေနလားမသိပါဘူး ... ဆတ္ကနဲ ... ေရေႏြးခြက္နဲ႔ ... ေကာက္ပက္ပစ္လိုက္သည္ ... အရမ္းနီးလြန္းေတာ့ ... ဘယ္လိုမွေရွာင္မရ ... ေအးျမတ္ ... ေခြးမသားကို ... ေဆာင့္တြန္းပစ္လုိက္တာေတာ့ သိလိုက္သည္ ...

"အား ..."

ပူလိုက္တာဗ်ာ ... ေရေႏြးပူပူေတြက ... ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးထဲကို တန္းတန္းမတ္မတ္ ၀င္ခ်လာသည္ ... မရေတာ့ဘူး ... ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိဖြင့္မရေတာ့ ... ေတာ္ရံုေရေႏြးဆို ဒီေလာက္ျဖစ္မွာမဟုတ္ ... မနက္ေစာေစာ ... ၾကြက္ၾကြက္ဆူေအာင္တည္ထားတဲ့ ... ေရေႏြးဆိုေတာ့ ... အရမ္းပူသည္ ... ျပႆနာပဲဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိ ဖြင့္မရေတာ့ဘူး ... ပူလိုက္တာဗ်ာ ... ကန္တင္းက ေက်ာင္းသားေတြ အားလံုး ... ေၾကာင္သြားသည္ ... ရန္ျဖစ္မည္ဟု မထင္ၾက ... ျဖစ္လွ်င္လည္း ... ဒီလိုမ်ိဳး ... မ်က္ႏွာကို ေရေႏြးနဲ႔ အပက္ခံရမယ္လို႔ မထင္ ... သြားၿပီဗ်ာ ... သြားၿပီ ... ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္စိကန္းသြားၿပီ ... သီရိတို႔ ... ေတြ ကက္ကန္လန္ ရန္ေတြ႔ၾကတာလည္း ... ကၽြန္ေတာ္ မသိေတာ့ ... မ်က္စိကို လက္၀ါးနဲ႔ အုပ္ၿပီး ... ေခြးမသား ရွိမယ့္ ဘက္ကိုမွန္းၿပီး ... စိတ္ရွိလက္ရွိ ... ေအာ္ပစ္လုိက္တယ္ ...

"ေခြးမသား ... @^#*Q#@&$($*()@#"

မ်က္စိထဲမွာ ... တဆစ္ဆစ္နဲ႔ ... ပူေလာင္ေနတဲ့ ... ဒဏ္ရာက ... ခံရခက္လိုက္တာဗ်ာ ... အရမ္းခံရခက္တာက ... ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မျမင္ရေတာ့ဘူးဗ်ာ ... ဘာမွ မျမင္ရေတာ့ဘူး ... လုပ္ၾကပါအံုးဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မျမင္ရေတာ့ဘူးဗ်ာ ... သီရိတို႔ ... ေဆးရံုကို အျမန္ေခၚသြားေပမယ့္ ... အေျခအေနက ထူးမလာပါဘူးဗ်ာ ... ေဆးေတြထည့္ေပးလို႔ ... စပ္ဖ်င္းဖ်င္း ဒဏ္ရာေတြ ေပ်ာက္သြားေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္စိကန္းသြားၿပီဗ်ာ ... ဟီး ... ဘာမွမျမင္ရေတာ့ဘူး ... သီရိေလ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို အတင္းဖက္ထားၿပီး ... ႏွစ္သိမ့္ရွာပါတယ္ ... ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ... ဒါေပမယ့္ ... ၀မ္းနည္းၿပီး ... အားငယ္တဲ့ စိတ္က ... အလံုးအရင္း ၀င္လာေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ ငိုခ်ပစ္လိုက္တယ္ ... ဟီး ...

အိစက္ေနတဲ့ ... သီရိရင္ခြင္ေလးကလည္း ... ကၽြန္ေတာ့္ အပူကို ... မေအးေစပါဘူး ... ၀ိုင္းၿပီး အားေပးၾကတဲ့ စကားသံေတြကိုလည္း ... ကၽြန္ေတာ္ မၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး ... ကၽြန္ေတာ္ဗ်ာ ... လူျဖစ္ရႈံးၿပီဗ် ... တသက္လံုး အကန္းျဖစ္သြားၿပီ ... ၀မ္းနည္းလြန္းလို႔ ... ရႈိုက္ႀကီးတင္ ... ရႈိက္ငိုရင္း ... သီရိအက်ႌေတြ ... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ရည္ေၾကာင့္ ... ရႊဲရႊဲစိုကုန္ပါတယ္ ... ဒါေပမယ့္ ... သီရိေလ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို မလႊတ္ဘူး ... အရမ္းဖက္ထားတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း၀မ္းနည္းတယ္ဗ်ာ ... ၀မ္းနည္းတယ္ ... ဒီတသက္ ... ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ... သီရိကို ... ေတြ႔ခြင့္မရႏုိင္ေတာ့ဘူး ... သီရိေပးတဲ့ ... လတ္ဆတ္တဲ့အနမ္းေတြက ... ေန႔ေတာင္ မကူးဘူးဗ်ာ ... ၿပံဳးေပ်ာ္ေနတဲ့ ... ခ်စ္ဦးသူမ်က္ႏွာေလးကုိ ... ထပ္ေတြ႔ခြင့္ ... ဟာဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ... ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ... အရည္ေပ်ာ္သြားၿပီး ... ၀မ္းနည္းျခင္းသာ ... ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ကို ... တခ်ိန္လံုး ... ဖံုးလႊမ္းသြားပါတယ္ ...

"ခန္႔ ... မငိုနဲ႔ေနာ္ ... ခန္႔ ... ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ... ဘာစားခ်င္လဲ ... တို႔ လုပ္ေပးမယ္ေနာ္"
"ကၽြန္ေတာ္ ... ေၾကာက္တယ္ ... အရမ္းေၾကာက္တယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိ မျမင္ရေတာ့ဘူး ... ဟီး ..."
"ခန္႔ရယ္ ... သိပ္မၾကာခင္ ျပန္ေကာင္းသြားမွာပါ ... ေနာ္ ... မငိုရဘူးေနာ္ ... တိတ္ ... တိတ္"

သီရိရဲ႕ ... ႏွစ္သိမ့္စကားက ... ကၽြန္ေတာ္သာ ကေလးဆို ယံုလိုက္ပါ့မယ္ ... ဒါေပမယ့္ ... ကုိယ့္အနာကို ကိုယ္က ပိုသိတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္စိေလ ... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိ ... ကန္းသြားၿပီဗ် ... ဟီး ... 

"မကန္းပါဘူး ... ခန္႔ရယ္ ... မကန္းပါဘူး ... ျပန္ျမင္ရမွာပါ ..."
"ဟင့္အင္း ... ဟင့္အင္း ... မျမင္ရဘူး ... မျမင္ရေတာ့ဘူး ..."
"ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းမို႔ပါ ... ခန္႔ရယ္ ... စိတ္ကိုေလွ်ာ့ေနာ္ ... ဘာမွမေၾကာက္နဲ႔ ... အနားမွာ တို႔ရွိတယ္ ... ဟုတ္ၿပီလား ..."
"ခြဲမသြားရဘူးေနာ္ ..."
"အင္းပါ ... အင္းပါ ... ခဏအိပ္လိုက္ေနာ္ ... ခန္႔ ... အရမ္း ေမာေနျပီ ... အိပ္လုိက္ေနာ္ ... ဆရာ၀န္ကေျပာတယ္ ... မ်က္စိအနာသက္သာေအာင္ ... မငိုရဘူးတဲ့ ..."
"မသြားပါနဲ႔ေနာ္ ..."
"အင္းပါ ... ခန္႔နားမွာ တခ်ိန္လံုး ရွိေနမယ္ ... ဟုတ္ၿပီ ... ခဏအိပ္လိုက္ ..."

အရမ္းငိုထားလို႔ ... ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း အားအင္ေတြလည္း မရွိေတာ့ဘူး ... အေမွာင္ရယ္ ... အလင္းရယ္ ... ဒါပဲေတြ႔ေနရေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... စိတ္ေတြ ... ေတာ္ေတာ္က်သြားတယ္ ... ဘာမွလည္း ... မသိခ်င္ေတာ့ဘူး ... ဘာမွလည္း မၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး ... ေျပာသမွ် အားေပးစကားေတြလည္း နားမေထာင္ခ်င္ေတာ့ဘူး ... ဆရာ၀န္က ေဆးတလံုးလာထိုးေပးပါတယ္ ... သိပ္မၾကာဘူး ... ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ ...  အိမ္မက္ထဲမွာ ... ေဖေဖရယ္ ... ေမေမရယ္ ... ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ... လာၾကည့္တယ္ ... ၾကင္နာစြာနဲ႔ ... ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ ဆံပင္ေလးေတြကို သပ္ေပးတယ္ ... ေဖေဖက ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို ကိုင္ၿပီး အားေပးတယ္ ... ေမေမ့ကိုေလ ... ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း ၀မ္းနည္းတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပတယ္ ... ေမ့ေမ့ကို ဖက္ၿပီး ... ငုိတယ္ ... ရႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုတယ္ ... ဟီး ... ေနာက္ေတာ့ ... သီရိေရာက္လာတယ္ ... သိပ္လွတဲ့ သီရိ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖက္ထားၿပီး ... သူလည္း အရမ္းငိုတယ္ ... သီရိကို ... အတင္းဖက္ထားေပမယ့္ ... သီရိက ... မီးခိုးလုိပဲ ... တေျဖးေျဖး ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မက္ထဲမွာ ... ေတြးမိတာက ... သီရိက သိပ္လွတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္သာ ဒီလိုမျဖစ္ခဲ့ရင္ ... သီရိနဲ႔ ခ်စ္ခြင့္ရမယ့္ အနာဂတ္ေတြကို ... ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ေနရတယ္ ... ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္က ကန္းသြားၿပီဗ် ... တက္ကန္းသြားၿပီ ... အိမ္မက္ျဖစ္ပါေစလို႔ ... ဆုေတာင္းေနပါတယ္ ... ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ... တကယ္ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ... အျဖစ္အပ်က္မို႔ ... ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း၀မ္းနည္းမိပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးနဲ႔ အသက္မရွင္ခ်င္ဘူး ... မႏိုးေသာ အိပ္စက္ျခင္းမ်ိဳးနဲ႔ ... ဘ၀ကို အဆံုးသတ္လိုက္ခ်င္ပါတယ္ ...

ကၽြန္ေတာ္ တေရးႏိုးလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ... ကၽြန္ေတာ့္ ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးေနတယ္ ... ေမွာင္မည္းေနတဲ့ ... ပတ္၀န္းက်င္က ... ေအးစက္စက္ ... ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ကမာၻမ်ားေရာက္ေနတာလဲဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ ေသသြားၿပီလား ... ဟင့္အင္း ... မျဖစ္ႏုိင္ဘူး ... ကၽြန္ေတာ္ ကန္းေနတယ္ ... ဘာမွမျမင္ရဘူး ... ဟင္း ... ကၽြန္ေတာ့္မွာ ... အာရံုစိုက္စရာ ... နားနဲ႔ ႏွာေခါင္းပဲ ရွိတယ္ ... အသံေတြက တိတ္ဆိတ္ေနတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ ... သီရိ ... ယြန္းအိ ... ေအးျမတ္ ... ဘယ္မွာလဲဗ်ာ ... ဘႀကီးခန္႔ ... သူေရာ ... ကၽြန္ေတာ္ ေနမေကာင္းျဖစ္တာ သိရဲ႕လား ... ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္ဆုိးေနမလား ... ရန္ျဖစ္လို႔ေလ ... သူ႔တူက အကန္းျဖစ္သြားေတာ့ ... ေခၚခ်င္ပါ့အံုးမလား ... ဒိတ္ကနဲ စိုးထိတ္သြားတာက ... သီရိ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ... ဘယ္ခ်စ္ေတာ့မလဲေနာ္ ... ဒီလိုအကန္းတေယာက္ကို ... သိပ္လွတဲ့ သီရိက ဆက္ခ်စ္ပါ့မလား ... ခ်စ္ႏိုင္သည္ပဲထားပါအံုး ... သူ႔အေမက ... ဘေဘာတူမွာမဟုတ္ ... အေတြးေတြေၾကာင့္ ... ရင္ထဲမွာ ပိုလို႔ ပူေလာင္လာသည္ ... ၀မ္းနည္းစိတ္က ... ကၽြန္ေတာ္ရင္ေတြကို ... ပူေလာင္ေစသည္ ... အနားမွာက ... ဘယ္သူမွမရွိ ... ကြ်န္ေတာ္က ... ေဆးရံုမွာလား ... ဟုတ္ေသးဘူး ... ေဆးရံုမွာဆို ... အသံဗလံေတြ ျကားေနရမယ္ ... ညဘက္ဆိုရင္ေတာင္မွ ... ေခ်ာင္းဆိုးသံေတြျကားေနရမယ္ ... အထူးခန္းလိုမ်ိုးထဲမွာလား ... ျဖစ္ေတာ့ျဖစ္နိုင္သည္ ... ေမြ့ယာကို နမ္းျကည့္သည္ ... မဟုတ္ ... ဘာေဆးနံ့မွမရ ... ေသခ်ာေလ်ွာ္ဖြပ္ထားတဲ့ ... ဆပ္ျပာနံ့ေလးရသည္ ... ဟင္း ... နွာေခါင္းက အာရံုခံတာလည္း ... ဘာမွမရွိ ...

နားေလးကို စြံ႔ၾကည့္ေတာ့ ... ပထမ ဘာမွမၾကားရ ... ေနာက္မွ ... ညာဘက္နားမွာ ... အသက္ရွဴသံတိုးတိုးေလး ... ၾကားမိသည္ ... သီရိလား ... မဟုတ္ဘူး ... ရွန္ပူအနံ႔သင္းသင္းေလးက ... သီရိ အနံ႔မဟုတ္ ... ခ်စ္ဦးသူရဲ႕ အနံ႔မ်ိဳးမဟုတ္ ... ကၽြန္ေတာ္သိသည္ ... ဒီအနံ႔က ... မိန္းကေလးအနံ႔ ... သူဘယ္သူလဲ ... လက္ကေလးနဲ႔ ေလ်ွာက္စမ္းၾကည့္တယ္ ... အိကနဲ လုံးလုံးေလးကို ... ထိမိတယ္ ... ဟိုက္ ... ငါေတာ့ မွားကိုင္ၿပီနဲ႔တူတယ္ ... ဒါက ...ဒါက ... မိန္းကေလး တေယာက္ရဲ့ ... ရင္သားလား ... ဟုတ္ေသးဘူးနဲ႔တူတယ္ ... မိန္းကေလးတေယာက္က ... ဒီအတိုင္းခၽြတ္ထားမယ္ ... မထင္ ... ဒါဆို ... ငါကိုင္မိတာ ဘာလဲ ... စဥ္းစားၾကည့္သည္ ... မေျပာတတ္ဘူးဗ်ာ ... ဟင္း ... သက္ျပင္းကို ခပ္ျပင္းျပင္းခ်လိုက္သည္ ... 

သိခ်င္တာ သိခြင့္မရေလ ... ပိုသိခ်င္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ ... ခုနက ... အသားအိအိေလးကို ... ျပန္ကိုင္ၾကည့္သည္ ... အိကနဲ အထိအေတြ႕က ... ျဖန္းကနဲ ၾကက္သီးထေစသည္ ... ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္း တေလၽွာက္ ... ၾကက္သီးဘုေလးေတြ အတန္းလိုက္ေပၚလာသည္ ... ဟာကြာ ... ဘယ္သူလဲ ...

"ဘယ္သူလဲဟင္ ... သီရိလား"

ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလး ... အုပ္ကိုင္ၿပီး ... လႈပ္ႏိႈးလိုက္သည္ ... အသားေလးက ... အိအိေလး ...

"ကိုခန႔္ ... နိုးလာၿပီလား ..."
"အင္း ... ေအးျမတ္လား ..."
"ဟုတ္ ... ေရေသာက္မလားဟင္ ... "
"ဟင့္အင္း ... ကၽြန္ေတာ္ ... ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲဟင္ ..."
"ကိုခန႔္တို႔ ... အိမ္မွာ ..."
"ေအာ္"
"ကိုခန႔္ အိပ္ေပ်ာ္တာ ... တရက္ေလာက္ ရွိၿပီ ..."
"ဟုတ္လား ..."
"အင္း ... မေန႔က ေဆး႐ုံမွာ ... ေဆးထိုးလိုက္တာ မွတ္မိလား ..."
"မွတ္မိတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိ ... ျပန္ေကာင္းပါ့မလားဟင္ ... အမွန္အတိုင္း ေျပာျပပါေနာ္ ..."
"ျပန္ေကာင္းမွာပါ ... ကိုခန႔္ရယ္ ..."

ေအးျမတ္အသံက သိပ္အားမရ ... ကၽြန္ေတာ္ သိပါတယ္ ... သြားၿပီဆိုတာ ...

"သီရိတို႔ေရာ ..."
"ျပန္သြားၾကၿပီ ... ျမတ္က ညအိပ္ေစာင့္ေပးေနတာ ..."
"ဟုတ္လား ... "
"ကိုခန႔္အိမ္ကို ျပန္ေခၚလာေတာ့ ... ကိုခန႔္က အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ ... အိပ္ေဆးအရွိန္ မျပယ္ေသးလို႔နဲ႔တူတယ္ ..."
"ဟုတ္လား ... ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို ဘယ္လိုသိတာလဲဟင္ ..."
"ေက်ာင္းသားေရးရာမွာ ... ျမတ္ သြားေမးထားတာ ..."
"တယ္ေတာ္ပါလား ... ျမတ္က ဉာဏ္အရမ္းေကာင္းတယ္ေနာ္"
"အင္း ... ဒီေလာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး ... ကိုခန႔္က တေယာက္ထဲေနတာလား ..."
"ဟင့္အင္း ... ဘႀကီးခန႔္နဲ႔ အတူေနတာ ... ေမေမတို႔က ... ဆုံးသြားၿပီ ..."

ေမေမတို႔ ... ဆုံးသြားၿပီ ဆိုတဲ့စကားကို ... ကၽြန္ေတာ္ မေျပာခ်င္ပါဘူး ... ၀မ္းနည္းစိတ္ေတြ တဖန္ျပန္ေပၚလာမွာစိုးလို႔ ... ေအးျမတ္ စကားေျပာင္းလိုက္သည္ ...

"ဘႀကီးခန႔္"
"ဟုတ္တယ္ေလ ... ဘႀကီးခန႔္ကို မေတြ႕ဘူးလား"
"ဟင့္အင္း ... ေတြ႕ဘူး ... ျမတ္တို႔က ... ကိုခန႔္ တေယာက္ထဲေနတယ္ထင္တာ ..."

တျခားဟာေတြ ေလၽွာက္ေမးသည္ ... ဟိုေကာင္ကို ... ေက်ာင္းက ဆရာေတြ လိုက္ရွာေနတဲ့အေၾကာင္း ... သီရိ အရမ္းငိုတဲ့အေၾကာင္း ... ယြန္းအိလည္း ... ငိုတဲ့အေၾကာင္း ... သီရိကို ... သူ႔အေမက ... ဒီအိမ္မွာလာေခၚတဲ့အေၾကာင္း ... နားေထာင္ေနရင္း ... ေအးျမတ္အသံက ... သီရိအေမကို သိပ္မေက်နပ္တဲ့ ေလသံမ်ိဳး ျဖစ္ေနသည္ ... ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ပိုညစ္သြားမွာစိုးလို႔ ... တခုခု ဖုံးကြယ္ၿပီး ေျပာေနတဲ့အသံ ... မ်က္ႏွာကို ... မျမင္ရေတာ့ ... အသံတုန္ေနတာ ... စကားလႊဲတာ ... ကို ခန႔္မွန္းၾကည့္တာပါ ... အင္း ... ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ေလ ... သီရိအေမက ... ရွုပ္ရွုပ္ရွက္ရွက္ေတြ ... မႀကိဳက္ဘူး ထင္ပါရဲ့ ... သူ႔သမီးအေခ်ာအလွကို ... ျပန္ေခၚသြားမွာေပါ့ ... ကၽြန္ေတာ္ မဲ့ျပဳံးၿပံဳးေလး ... ၿပံဳးလိုက္မိပါတယ္ ... ရင္ထဲမွာေတာ့ ဆစ္ကနဲ နာက်င္သြားသည္ ...


"ဘယ္ႏွစ္နာရီ ရွိၿပီလဲဟင္ ..."
"မနက္ ၂ နာရီ ... "
"ေအးျမတ္က ... ဘယ္မွာေနတာလဲဟင္ ..."
"ျမတ္က .. အမဝမ္းကြဲနဲ႔ ... ေနတာ ..."
"နယ္ကလား ..."
"အင္း ... ေတာင္တြင္းႀကီးဘက္က ..."
"ျမတ္ အခုဘယ္လိုအိပ္တာလဲဟင္ ..."
"ထိုင္ခုံေပၚမွာထိုင္ ... ခုတင္ေပၚမွာ ေမွာက္အိပ္ ..."
"အယ္ ... "
"မအယ္နဲ႔ေလ ... ခစ္ ခစ္ ... ျမတ္ အိပ္တတ္ပါတယ္ ... ကိုခန႔္ ဗိုက္ဆာေနၿပီလား ..."
"အင္း ... နည္းနည္းဆာတယ္ ..."
"မ်ားမ်ားဆာတယ္လုပ္ပါ ... တေန႔လုံးအိပ္ေနတာ ... ဗိုက္ဆာေရာေပါ့ ... ေခါက္ဆြဲျပဳတ္စားမလား ..."
"အင္း စားမယ္ ..."
"ခဏေစာင့္ေနာ္ ... သြားျပဳတ္လိုက္အုံးမယ္ ..."
"ဒီလိုဆို ... ေအးျမတ္ ... ပင္ပန္းပါတယ္ ... ေကာ္ဖီနဲ႔ မုန႔္နဲ႔ပဲ စားေတာ့မယ္ ... အားနာစရာႀကီး ..."
"ဟိတ္ ... အားနာမေနနဲ႔ ... သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ... တေယာက္ ဒုကၡေရာက္ရင္ ... တေယာက္က ေစာင့္ေရွာက္ရမယ့္ တာဝန္ရွိတယ္ ..."
"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ... ေအးျမတ္ရယ္ ..."
"ေက်းဇူးတကယ္တင္ရင္ ... ျမတ္လို႔ေခၚ ... ေအးျမတ္ဆိုတဲ့ နာမည္ကို မႀကိဳက္ဘူး ..."
"ဟုတ္လား ... ေဆာရီး ... ျမတ္လို႔ပဲ ေခၚမယ္ေနာ္ ..."
"အိုေက ... ကိုခန႔္ ... ေကာ္ဖီမေသာက္နဲ႔ေနာ္ ... အိပ္မေပ်ာ္ပဲေနလိမ့္မယ္ ... အိုဗာတင္း ရွိလား ..."
"ေျပာတတ္ဘူး ... ေၾကာင္အိမ္ထဲမွာ ရွာၾကည့္လိုက္ေနာ္ ..."
"အင္း ... ခဏေစာင့္ ..."

ကၽြန္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္တုန္း ... ကူညီေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရယ္ ... တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ... ျမတ္သာ ... ညအိပ္မေစာင့္ေပးရင္ ... ကၽြန္ေတာ္ နိုးလာတုန္း ... ဘယ္ေရာက္ေနလို႔ေရာက္မွန္းသိမွာမဟုတ္ဘူး ... မ်က္စိအလင္း မရေတာ့တဲ့ အျဖစ္က ... ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္ ... ဘာမွမျမင္ရေတာ့ ... အကုန္လုံး စမ္းတဝါးဝါး ... ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဒုကၡေရာက္သည္ ... ကၽြန္ေတာ္ ဘဝကို ဘယ္လိုေရွ႕ဆက္ရမလဲဗ်ာ ... တေယာက္ေယာက္ အနားမွာမရွိရင္ ... မျဖစ္နိုင္ဘူးနဲ႔တူတယ္ ... ဒုကၡပါပဲ ... အေတြးေတြ ရွုပ္ရွက္ခတ္လာေတာ့ ... ေဇာေခၽြးကျပန္လာသည္ ... လူက ငိုခ်င္လာသည္ ... ငိုခ်ေတာ့မလို ျဖစ္တုန္း ... ျမတ္ အခန္းထဲ ျပန္ဝင္လာသည္ ...

"ေဟး ... ေယာက္်ားဆိုတာ မငိုရဘူးေလ ... စိတ္ကိုခိုင္ခိုင္ထားရမယ္ေနာ္ ... ကိုခန႔္ေနာ္ ... ငိုနဲ႔ ..."
"ျမတ္ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... ကၽြန္ေတာ္ မျမင္ရေတာ့ဘူး ... ကန္းေနၿပီဗ် ..."
"ေရာ္ ... ခက္ေတာ့တာပဲ ... ခ်က္ခ်င္းေတာ့ ဘယ္ျပန္ျမင္ရအုံးမလဲ ... အနာက်က္တဲ့အခ်ိန္ေတာ့ ေစာင့္ရမွာေပါ့ ... ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြး ေလၽွာက္မေတြးနဲ႔ ... ဒီအခ်ိန္မွာ ... အေရးႀကီးတာ ... မ်က္စိအနာ ျမန္ျမန္က်က္ဖို႔ပဲ ... ကိုခန႔္ငိုရင္ ... အနာေတြ မက်က္ပဲေနလိမ့္မယ္ ... အို ... ေခၽြးေတြလည္း ... စိုရႊဲေနပါလား ..."
"အင္း ... အရမ္းအိုက္တယ္ ..."
"ဟုတ္ပါရဲ႕ ... ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေလး ... စားလိုက္အုံးေနာ္ ... ၿပီးမွ အဝတ္လဲေပးမယ္ ..."

ေခါက္ဆြဲျပဳတ္အန႔ံေလးက ... ႏွာေခါင္းထဲကို ... ၀င္လာသည္ ... စားခ်င္လိုက္တာ ... ဗိုက္ကေတာ္ေတာ္ဆာလာသည္ ... ဗိုက္ကလည္း ... ေတာ္ေတာ္ အလိုက္မသိ ... ဂြီ ကနဲ ထျမည္သည္ ... ျမတ္ ... တခစ္ခစ္ရီတယ္ ...

"အရမ္းပူေသးတယ္ ... ကိုခန႔္ရဲ့ ... ခဏေလးေနာ္ ... ျမတ္ခြံ႔ေကၽြးမယ္ ... ပါးစပ္ဟ ..."

အားနာလိုက္တာ ျမတ္ရယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကင္ၾကင္နာနာနဲ႔ ဂ႐ုတစိုက္ေကၽြးတာ ... ဒီတသက္ ေက်းဇူးမေမ့ပါဘူးဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ... ေမေမကၽြန္ေတာ့္ကို ... ထမင္းခြံ့ေကၽြးတာကို ... သတိရမိပါတယ္ ... အဲဒီလိုပဲ ... သားေရ ... ထမင္းစားမယ္ ... ပါးစပ္ဟ ဆိုၿပီးေကၽြးတာ ... ကၽြန္ေတာ္ ထမင္းစားလို႔ ... ပါးစပ္မွာ ေပေရေနရင္လည္း ... ေမေမက ... လက္သုတ္ပုဝါေလးနဲ႔ သုတ္ေပးပါတယ္ ... အခုလည္းၾကည့္ ... ကၽြန္ေတာ္စားတာ ... ပါးစပ္မွာ ေပသြားေတာ့ ... ျမတ္ ... တစ္ရွူးေလးနဲ႔ သုတ္ေပးတယ္ ... ၾကင္နာတတ္လိုက္တာ ... ျမတ္ရယ္ ... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ဘဝ အေမွာင္က်ေနတုန္း ... အေမတေယာက္ အစားျပန္ရသလို ခံစားမိပါတယ္ ...

"စားလို႔ေကာင္းလား ..."
"အင္း ... အရမ္းေကာင္းတယ္ ... ျမတ္က ... လုပ္တတ္တယ္ေနာ္ ..."
"အဟဲ ... သိပ္မခ်ီးက်ဴးနဲ႔အုံး ... ျမတ္တို႔ ညီအမက ... ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ပဲ ေန႔တိုင္းစားတာ ..."
"ဟုတ္လား"
"ဗိုက္မဝေသးဘူးမွတ္လား ... ေရာ့ ဒီမွာ ထပ္စားအုံး ..."
"ျမတ္ေရာ ... မစားဘူးလား ..."
"ရပါတယ္ ... ထပ္ျပဳတ္လိုက္မယ္ေလ ... "
"ဟင့္အင္း ... ဒီဟာကိုစား ... ကၽြန္ေတာ္ ခြံ့ေကၽြးမယ္ ..."
"ဟား ဟား ... တကယ္ ... ကိုခန႔္က ... ေကၽြးတတ္လို႔လား ..."
"အံမယ္ ... ေကၽြးတတ္တာေပါ့ ... ပန္းကန္ေပး ... ပါးစပ္ဟထားေနာ္ ..."

ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲက ... ေခါက္ဆြဲပန္းကန္ကို ... ခပ္ၿပီး ...  ျမတ္ ပါးစပ္ ရွိမယ့္ေနရာကို မွန္းၿပီး ... ဇြန္းကို ေရွ႕တိုးလိုက္သည္ ... ျမတ္က ... အလိုက္သိသည္ ... အမွန္က ... ပါးစပ္နဲ႔ ... ဇြန္းက ... တလြဲ ... သူက အတင္းလိုက္ၿပီး ... ပါးစပ္ဟကာ ... စားလိုက္သည္ ... ကၽြန္ေတာ္မ်က္စိမျမင္လို႔ ... အဆင္မေျပတာကို ... မသိေစခ်င္ ...

"ဟဲ ဟဲ ... ေကာင္းတယ္ ... ကိုခန႔္က ေတာ္တယ္ေနာ္ ... ေကၽြးတတ္တယ္ ..."
"ေကၽြးတတ္တာေပါ့ ... ျမတ္ကို ... ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ရတယ္ ... "
"တကယ္လား ..."
"အင္း ..."

ကၽြန္ေတာ္  စိတ္ေပ်ာ္ေအာင္ ေနာက္ေျပာင္ေနေပမယ့္ ... ျမတ္ လိုက္ေျပာေနေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း သိပါတယ္ ...

"ပန္းကန္ေပးေတာ့ေနာ္ ... ျမတ္ဘာ့သာ ျမန္ျမန္စားလိုက္ေတာ့မယ္ ..."
"အင္း ..."

ျမတ္ ... ရွလြတ္ ရွလြတ္နဲ႔ ... အျမန္စားတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ၾကားပါတယ္ ... သူေတာ္ေတာ္ ဗိုက္ဆာေနတဲ့အသံ ... အားလုံးစားၿပီးေတာ့ ... ျမတ္က ... ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို ဆြဲၿပီး ... ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေခၚသြားသည္ ... သြားတိုက္ဖို႔ ျပင္ေပးေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္သြားတိုက္လိုက္သည္ ... မ်က္စိမျမင္ေတာ့ ... အကုန္လုံး အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ ... ေန႔စဥ္လုပ္ေနက် ကိစႆစေလးေတြကလည္း ... အဆင္မေၿပ ... ဟိုေခ်ာ္ ဒီေခ်ာ္နဲ႔ ... ဒုကၡပါပဲဗ်ာ ... ေတာ္ေသးသည္ ... ျမတ္က ကူလုပ္ေပးသည္ ... အဝတ္လဲေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ ရွက္လိုက္တာဗ်ာ ... အေပၚအက်ီလဲေတာ့ ... ကိစၥမရွိဘူး ... ေအာက္က ပုဆိုးလဲေတာ့ ... ဒုကၡပါပဲဗ်ာ ... မိန္းကေလး တေယာက္ရဲ့ အေရွ႕မွာ ... ပုဆိုးလဲရမွာ ... အဆင္ေျပရင္ ေကာင္းရဲ့ ... ကို႔ယို႔ကားယား ျဖစ္ရင္ ... ရွက္စရာႀကီးဗ်ာ ... 


"ဟိတ္ ... ပုဆိုးလဲအုံးေလ ..."

"အဟဲ ... ျမတ္ ဟိုဘက္လွည့္ေန ..."

"ေအာင္ျမတ္ေလး ... ကိုလူပ်ိဳရဲ့ ... ျမတ္ကမရွက္ရဘူး ... သူက ရွက္ေနတယ္ ... အင္းပါ ... လွည့္လိုက္ၿပီ ... လဲေတာ့ ... ခစ္ ... ခစ္ ..."



ကၽြန္ေတာ္ ပုဆိုးကို ... ျမန္ျမန္လဲလိုက္သည္ ... ေတာ္ေသးတယ္ ... အဆင္ေခ်ာလို႔ ...



"ရျပီလား ..."

"အင္း ရျပီ ..."

"တယ္ဟုတ္ပါလား ... ၀တ္တတ္သားပဲ ..."



ဟဲ ဟဲ ... ကြ်န္ေတာ္ ရီလိုက္မိသည္ ... ျမတ္ရဲ့ ... အားေပးစကားေျပာပံုေလးကို ... ကြ်န္ေတာ္ အသိအမွတ္ ျပုလိုက္ပါတယ္ ... သူက ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေလး ေပ်ာ္ေစခ်င္သည္ ထင္ပါရဲ့ ... ယံုျကည္မွုကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေပးေနတဲ့ ... ျမတ္က ... ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ... မီးအိမ္ရွင္မေလးလား ... ကြ်န္ေတာ္ မ်က္စိမျမင္ရတာ ... ခဏေလာက္ ေမ့သြားသည္ ...



"ကိုခန္႔... အိပ္ေတာ့ေနာ္ ... ၃ နာရီေတာင္ထိုးေတာ့မယ္ ..."

"အင္း ... ျမတ္ေရာ ဘယ္မွာအိပ္မွာလဲ ..."

"ခုနကလိုအိပ္မယ္ေလ ...

"ဟင့္အင္း ... အဲလို မအိပ္နဲ႔ ..."

"အဲလို မအိပ္ရင္ ဘယ္လိုအိပ္ရမွာလဲ ..."

"ကြ်န္ေတာ့္ေဘးမွာလာအိပ္ ..."

"ရွင္ ..."

"ျမတ္ေနာ္ ... တျခား ဘာစိတ္မွမေတြးနဲ႔ ... ျမတ္ကို ... မွဲ႔တစ္ေပါက္ မစြန္းေစရဘူး ... ဟုတ္ၿပီလား"

"အဲလိုလဲ မဟုတ္ပါဘူး ... ကိုခန္႔ကို ယံုပါတယ္ ..."

"အံဆြဲထဲမွာ ဓါးတစ္ေခ်ာင္းရွိတယ္ ... ကြ်န္ေတာ္ ... တခုခု ... ျမတ္ကိုအတင္းလုပ္ရင္ ... ထိုးသာ ထိုးလိုက္ ... ဟုတ္ျပီလား ..."

"အင္း ..."

"ဒါဆိုလာအိပ္လာ ..."



ကြ်န္ေတာ္ မျမင္ရေပမယ့္ ... စာနာေပးနုိင္ပါတယ္ ... ညအိပ္လာေစာင့္ေပးတဲ့ ျမတ္က ... ခုတင္ေဘးမွာ ထုိင္လ်က္အိပ္တာ ... ဘယ္လိုလုပ္အဆင္ေျပမွာလဲ ... ကြ်န္ေတာ့္ ခုတင္က ... တေယာက္ ကုတင္ ... ဒါေပမယ့္ ...က်ယ္ပါတယ္ ... ကြ်န္ေတာ္ ဟိုဘက္ကပ္အိပ္ရင္ ... ျမတ္ ေကာင္းေကာင္းအိပ္လို႔ရတယ္ ... ကြ်န္ေတာ္ ဟိုဘက္ေရႊ႕ျပီး ... အိပ္ေတာ့ ... ျမတ္က ... ေဘးနားမွာလာအိပ္သည္ ... တကယ္ပါ ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ... ဟုိုလိုလို ဒီလိုလို ျဖစ္ခ်င္ေပမယ့္ ... အတင္းတားျမစ္လိုက္ပါတယ္ ... မေကာင္းဘူးေလ ... ကိုယ့္ကို ေစတနာနဲ႔ လာေစာင့္ေပးတဲ့ ... သူငယ္ခ်င္းကို ... မညစ္ပတ္ခ်င္ဘူး ... စိတ္ယုတ္ေတြနဲ႔ ... မႀကံစည္ခ်င္ဘူး ... ေက်းဇူးကန္းတဲ့ေကာင္ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး ... ကြ်န္ေတာ္ ... ေတာေတြး ေတာင္ေတြးနဲ႔ ... ေမွးကနဲ ျဖစ္သြားေတာ့မယ့္အခ်ိန္မွာ ... ျမတ္ဆီက ... သက္ျပင္းေလး ... ခိုးခ်သံ ... ကၽြန္ေတာ့္နားနဲ႔ ဆတ္ဆတ္ ၾကားလိုက္ပါတယ္ ... ျမတ္လည္း ရင္ခုန္ေနတယ္ ထင္ပါရဲ့ ... ကၽြန္ေတာ္ ဇာတ္လမ္းစလိုက္ရင္ ... ခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္ ... ဒါေပမယ့္ ... ကြ်န္ေတာ္ မလုပ္ရက္ဘူးဗ်ာ ... ကြ်န္ေတာ့္လို ... မ်က္မျမင္တေယာက္ဘ၀ထဲ ... ျဖဴျဖဴစင္စင္ သူငယ္ခ်င္းေလးကို ... ဆြဲမသြင္းခ်င္ပါဘူး ...



ေမွးကနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္း ... တီတီ တီတီနဲ႔ ... ႏိႈးစက္သံေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ႏိုးလာပါတယ္ ... ၅ နာရီ ထိုးၿပီ ... မေန႔က ... ဒီအခ်ိန္မွာ ... ကြ်န္ေတာ္ ... သီရိကို ႀကိဳဖို႔ ... အိမ္ကေန စထြက္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ ... ဟင္း ... ပထမဆံုး သတိထားမိတာက ... ျမတ္ ... ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘတ္ေပၚကို ... လက္ေလးတင္ၿပီး ... ကြ်န္ေတာ့္ကို ဖက္ထားပါတယ္ ... ျမတ္ရဲ႕ ... ရင္ႏွစ္မႊာက ... ကြ်န္ေတာ့္ ညာဘက္ခါးကို ... ကပ္ထားသလို ျဖစ္ေနေတာ့ ... ဟင္း ... ေႏြးပါသည္ ... အိပါသည္ ... အတြင္းကအခုအခံေတြ ရွိေပမယ့္ ... ျမတ္ရဲ႕ ရင္ေငြ႔က ေႏြးေႏြးေလး ... သူ႔ႏွာေခါင္းက ... ရွဴထုတ္လိုက္တဲ့ ... ေလပူေလးကလည္း .. ကြ်န္ေတာ့္ ပုခံုးကို ... ေႏြးကနဲ ေႏြးကနဲ ... ျဖစ္သြားေစသည္ ... ေအာ္ ... သနားပါတယ္ ... ျမတ္ရယ္ ... ကြ်န္ေတာ့္ကို ... လာေစာင့္ေပးတာ ... ေတာ္ေတာ္ အိပ္ေရးပ်က္ရွာတယ္နဲ႔ တူတယ္ ... အခန္းေလးက ... နည္းနည္းေအးေတာ့ ... ေႏြးေအာင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဖက္ထားသလားမသိ ... စိတ္ထဲမွာ ျဖဴျဖဴစင္စင္ထားေပမယ့္ ... ေသြးမေတာ္ သားမစပ္ ... အဖိုနဲ႔အမ ... ဖက္အိပ္ေတာ့ ... ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ေလးက ... ဟိုဘက္ဒီဘက္ ... ယိမ္းယိုင္စ ျပဳလာပါသည္ ... ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းေလးကို ေစာင္းၿပီး ... ျမတ္ ႏွဖူးေလးကို ... တခ်က္နမ္းလိုက္ပါတယ္ ... ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ... ကြ်န္ေတာ္ ... ျမတ္ကို နမ္းၾကည့္ခ်င္သည္ ... ခ်စ္တာလား ... ဟင့္အင္း ... မေျပာတတ္ဘူး ... ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္တာ သီရိလို႔ထင္သည္ ... ဒါျဖင့္ ... ဘာလို႔နမ္းတာလဲ ... ျမတ္ႏိုးတာ ... ဟုတ္တယ္ ... ျမတ္ႏိုးတာ ... ဒုကၡေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ... လာကူညီေပးတာ ... ေႏြးေထြးမႈေပးတာ ... ကြ်န္ေတာ့္အေမလိုပါပဲ ... ရင္ထဲက ... ျမတ္ႏိုးစိတ္ေၾကာင့္ ... ဖြဖြေလး ... နမ္းလိုက္ပါတယ္ ...



ဒီအခ်ိန္ထိ ... ျမတ္မနိုးေသး ... အိပ္ေရးပ်က္ေတာ့ ... နွစ္နွစ္ခ်ိုက္ခ်ိုက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္နဲ့ တူတယ္ ... ကြ်န္ေတာ္ေလ ... ေနာက္ထပ္ အနမ္းတပြင့္ ထပ္ေခြ်လိုက္တယ္ ... အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္ ဒုကၡရာက္တာပဲ ...

No comments:

Post a Comment