Friday, December 30, 2016

နတ္သမီးေပးတဲ့ ... ခ်စ္လက္ေဆာင္ - (၁)





၀ါသနာဆိုတာမ်ဳိးကေလ ... တေယာက္မွာ တမ်ိဳးဆီေတာ့ ရွိၾကတာပဲ ... တံဆိပ္ေခါင္းစုတာ ၀ါသနာပါတဲ့လူ ... ေရွးေဟာင္း ပစၥည္း စုတာ ၀ါသနာပါတဲ့လူ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ... စာအုပ္အေဟာင္းေတြ စုတာ ၀ါသနာပါတယ္ ... ထားပါေတာ့ဗ်ာ ... ဘႀကီးခန္႔ဆိုတဲ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေလးက ... လူ႔ဂြစာဗ် ... သူ႔၀ါသနာက အဆန္း ... ပုလင္းေသးေသးေလးေတြကို စုေဆာင္းရတာ အရမ္း၀ါသနာပါတယ္ ... သူက လူပ်ိဳႀကီး .. အင္းယားျမိဳင္က ျခံထဲမွာ ေနတာ ... ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ေမြးစားအေဖ ေက်းဇူးရွင္လို႔လည္း ေျပာလုိ႔ ရပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္တို႔က ျပည္ ေပါင္းတည္ ဇာတိ ... ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့နွစ္မွာ ... ကၽြန္ေတာ့္ မိဘေတြက ဆံုးသြားေတာ့ ... အေမ့ရဲ့ အစ္ကိုႀကီး ... ဘႀကီးခန္႔က ကၽြန္ေတာ့္ကို ... ေမြးစားလိုက္တာ ... ေဆြမ်ိဳးဆိုလို႔လဲ ဒီတူအရီးနွစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာ ... ဘႀကီးခန္႔က ... စိတ္ရင္းေတာ့ အရမ္းေကာင္းတယ္ ... လူေျဖာင့္လို႔ ေျပာရင္ရတယ္ ... ဘယ္ေလာက္ ေျဖာင့္သလဲဆုိရင္ ... ေပတံေတာင္ သူ႔ေလာက္မေျဖာင့္ဘူး ... ရိုးရိုးသားသားေနတယ္ ... မနက္ေစာေစာထ ... ဘုရားရွိခိုး ... လမ္းေလွ်ာက္ ... ျပန္လာရင္ ... ေကာ္ဖီနဲ႔ မုန္႔စား ... ျပီးရင္ ... သူ႔အခန္းေဘးက ... ပုလင္းေတြသိမ္းထားတဲ့ ... ေျမေအာက္ခန္းကို ဖြင့္ ... ရွိသမ်ွပုလင္းေတြကို ... အ၀တ္သန္႔သန္႔ေလးနဲ႔ ထုိင္သုတ္ေတာ့တာပဲ ... ဘႀကီးခန္႔က အလုပ္မလုပ္ဘူးဗ် ... အဘိုးလက္ထက္က အေမြေတြက ... ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ ... ဘဏ္ထဲမွာ အပ္ထားတယ္ ... ေနာက္ျပီး အင္းယားလမ္းထဲမွာ ျခံတျခံအေမြရတယ္ ... အဲဒီျခံကို နိုင္ငံျခားကုမၸဏီတခုကို ... ေဒၚလာနဲ႔ ငွားစားထားတာ ... တလ သိန္း သံုးဆယ္ေလာက္ ရပါတယ္ ... ရတဲ့ပိုက္ဆံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တူအရီးႏွစ္ေယာက္ ေလာက္ငွပါတယ္ ... ပိုေတာင္ပုိေသးတယ္ ... ေဟာ့ေဟာ့ရမ္းရမ္း သံုးၾကတာမွ မဟုတ္တာ ... ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ဂရုစိုက္ပါတယ္ ... အေဖအေမ ဆံုးထားေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ညစ္ေနမွာစိုးလို႔ ... သံုးခ်င္တာသံုးဖို႔ ... တလ သံုးသိန္း သံုးခြင့္ေပးထားပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္က သိပ္မ၀ယ္တတ္ပါဘူး ... စာအုပ္ေတြ ဖတ္ရတာေတာ့ ႀကိဳက္တယ္ ... ဘႀကီးခန္႔က ... ပန္းဆိုးတန္းမွာ ... စာအုပ္ေတြ လိုက္၀ယ္ေပးပါတယ္ ...ဘႀကီးခန္႔က ... ကၽြန္ေတာ့္အေပၚေကာင္းရွာပါတယ္ ...



ကၽြန္ေတာ္တို႔တဲ့ ေနတဲ့ ... အိမ္ေလးက ... တထပ္တိုက္ ... ခပ္မိႈင္းမိႈင္း မီးခိုးေရာင္ သုတ္ထားပါတယ္ ... ၀င္၀င္ခ်င္းက ဧည့္ခန္း ... ဘယ္ဘက္ေျခရင္းက ... ကၽြန္ေတာ့္အခန္း ... ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ တခန္းလြတ္တယ္ ... ဧည့္သည္လာရင္တည္းဖို႔ ... တခါမွလည္း ဧည့္သည္မလာပါဘူး ... ညာဘက္ေခါင္းရင္းက ... ဘုရားခန္း ... ဘုရားခန္းေဘးက ... ဘႀကီးခန္႔ ... ေနတယ္ ... အခန္းတိုင္းမွာ ... ေရခ်ိဳးခန္း အိမ္သာ ပါၿပီးသား ... ေနာက္မွာေတာ့ ထမင္းစားခန္းန႔ဲ ... မီးဖိုခန္းရွိတယ္ ... တထပ္တိုက္ေပမယ့္ ... ေအာက္မွာ ေျမေအာက္ခန္းရွိတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔ အခန္းထဲကေန ၀င္ရတာ ... သူ႔ပုလင္းေတြ ထားတဲ့ အခန္းေပါ့ ... အိမ္ေဘးမွာေတာ့ ... ေရကူးကန္ေလး ရွိပါတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔ ေျပာတာေတာ့ ... ေရမကူး ျဖစ္တာ ၾကာၿပီတဲ့ ... ဒါေပမယ့္ ... ေရကူးကန္က ... သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း ရွိပါတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔က ... တနဂၤေႏြေန႔တုိင္း သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ေရာက္လာေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ပဲ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္တယ္ ... ဘႀကီးခန္႔က ... အဆုတ္သိပ္မေကာင္းဘူး ... နည္းနည္းေအးတာနဲ႔ ... ေခ်ာင္းဆိုးခ်င္တယ္ ... ေခ်ာင္းဆိုးရင္ ... ျမန္မာေဆးပဲ ေသာက္တယ္ ... အဂၤလိပ္ေဆးေတြကို ... မယံုဘူးတဲ့ ... တခါတေလ ... ဘႀကီးခန္႔က ... ဂြ ... တကယ့္ဂြ ...




ဘႀကီးခန္႔က တျခားကိစၥေတြဆို ေတာ္ေတာ္အလိုလိုက္ပါတယ္ ... ဘာစားခ်င္သလဲ ... ဘာ၀တ္ခ်င္သလဲ ... သြား၀ယ္ေခ် ... သြားစားေခ် ... ဒါေပမယ့္ ... အဲဒီအခန္းထဲကိုေတာ့ ၀င္တာ လံုး၀ လံုး၀ မၾကိဳက္ဘူး ... မွတ္မွတ္ရရ ... တခါပဲ ေရာက္ဖူးပါတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔ စိတ္လိုလက္ရ ... ျပတာ ... ေပ ၃၀ ပတ္လည္ေလာက္ရွိတဲ့ ေျမေအာက္ခန္းထဲမွာ ... ပုလင္းေတြဗ်ာ ... နည္းတာ မဟုတ္ဘူး ... ဗီဒိုထဲမွာ စီထားတာမွ အစီအရီပဲ ... သူ႔ပုလင္းေတြက ... အႀကီးႀကီးေတြေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ် ... ေရေမႊးပုလင္းလို ... ေသးေသးေလးေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ... ပုလင္းေတြေဘးမွာ စာရြက္ေလးေတြ ကပ္ထားတယ္ ... စာရြက္ေပၚမွာ ... ဘယ္ႏွခုႏွစ္က ဘယ္ကရတယ္ ... ဘယ္သူ႔ပစၥည္း စတာေတြ ေရးထားတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔ ေျပာတာေတာ့ ... ပုလင္းတလံုးခ်င္းဆီမွာ ရာဇ၀င္ေတြ ရွိတယ္တဲ့ ... ပုလင္းေလးေတြက ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္ ... ကႏုတ္ပန္းေလးေတြနဲ႔ ပုလင္းေလးေတြရဲ့ပံုစံက ... ေတာ္ေတာ္ထူးျခားပါတယ္ ... ပုလင္းတလံုးဆို ... ဂရိဘက္ကလာတာတဲ့ ... ေျမေအာက္ခန္းထဲမွာ ... မီးခံေသတၱာ တလံုးလဲ ရွိပါတယ္ ... အဲဒီထဲမွာေတာ့ ... အရမ္းတန္ဖိုးႀကီးတဲ့ ေရွးေဟာင္းပုလင္းေတြ ထည့္ထားတယ္တဲ့ ... ကၽြန္ေတာ္က စိတ္မ၀င္စားတာနဲ႔ ... သူေျပာသမွ် နားထဲမေရာက္ပါဘူး ... သူကလည္း ... ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မ၀င္စားတာ ရိပ္မိေတာ့ ... ေနာက္ပိုင္း မေျပာေတာ့ပါဘူး ...







ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အိမ္မွာ ... တျခားလူ မရွိဘူး ... ဘႀကီးခန္႔ရယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ... နွစ္ေယာက္ထဲ ... ေနတယ္ ... အိမ္ကို သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြ အလည္မေခၚရဘူး ... လမ္းႀကံဳလို႔၀င္လာရင္လည္း ... လက္မခံရဘူး ... တမ်ဳိးပဲဗ် ... ေပါင္းရသင္းရခက္သလားဆုိေတာ့လည္း ... မဟုတ္ျပန္ဘူး ... မနက္အိပ္ရာထရင္လည္း ... နိုးျပီလား ... သား ဘာစားခ်င္သလဲ ... ဘာညာနဲ႔ ဂရုစိုက္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ မသိတဲ့ အေၾကာင္းေတြဆို ... စိတ္လိုလက္ရ ရွင္းျပတတ္တယ္ ... သူ ေျပာတာေတာ့ ... အိမ္ကို ဧည့္သည္လာတာ မၾကိဳက္ဘူး ... လံုး၀မၾကိဳက္ဘူး ... အိမ္ကို ဧည့္သည္ လာတာ မၾကိဳက္တာ ... ဘႀကီးခန္႔က ... လကုန္ရက္မ်ိဳး ... အထူးသျဖင့္ ... လကြယ္ရက္မ်ဳိးမွာ ... အျပင္သြားေလ့ရွိတယ္ဗ် ... သံုးေလးရက္ေလာက္ ျပန္မလာဘူး ... ဘယ္သြားလဲ ေမးေတာ့လည္း ... မသိခ်င္ပါနဲ႔ကြာတဲ့ ... ေနာက္မေမးနဲ႔ ... အိမ္မွာသာ ေကာင္းေကာင္း ေစာင့္ေနတယ္တဲ့ ... အစပိုင္းေတာ့ ေနရတာ နည္းနည္း ပ်င္းေပမယ့္ ... တကၠသိုလ္က်ာင္းေတြ ဖြင့္ေတာ့ ... ေက်ာင္းတက္ ... ျပန္လာ ... စာဖတ္နဲ႔ ... ေနသားက်သြားတယ္ ...



သန္လ်င္နည္းပညာေကာလိပ္ (GTC) တဲ့ ... ေက်ာင္းစဖြင့္တာ ႏွစ္ရက္ရွိၿပီ ... ကၽြန္ေတာ္ မတက္ခ်င္ပါဘူး ... ကားကို အၾကာႀကီး ေမာင္းမွ ရာက္တဲ့ ေက်ာင္း ... ေက်ာင္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့လည္း အခန္းေရာက္ဖို႔ အေတာ္ကို လမ္းေလွ်ာက္ရသည္ ... ေက်ာင္းတက္ရတာ စိတ္မပါ ... ေက်ာင္းစဖြင့္ေတာ့ ... အခန္းထဲက ... ေကာင္ေတြက သိပ္မမိုက္ဘူးဗ် ... ေျပာခ်င္သလိုလို မေျပာခ်င္သလိုလို ... မိန္းကေလးေတြလည္း ... ဒီအတုိင္းပဲ ... ကိုယ္က ခင္ခ်င္လို႔ မိတ္ဆက္တာေတာင္ ... ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြမရွိဘူး ... ေခၚခ်င္သလိုလို မေခၚခ်င္သလိုလို ... ေနေပါ့ကြာ ... အထာေတြ လာမကိုင္နဲ႔ ... အဲဒီလို လူမ်ိဳးေတြနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး ... သူတို႔က ခပ္တည္တည္ဆိုေတာ့ ကုိယ္လည္း ခပ္တည္တည္ပဲ ေနရေတာ့မွာေပါ့ ... အတင္းလိုက္ေရာရင္ ငေပါျဖစ္သြားမယ္ေလ ... ရန္ကုန္ကလူေတြက တမ်ိဳးဗ် ... သိပ္ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြမရွိဘူးဗ် ... ခပ္တည္တည္နဲ႔ တမ်ိဳးပဲ ... ေက်ာင္းနဲ႔ အိမ္က ေတာ္ေတာ္ ေ၀းပါတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔က ... ေက်ာင္းသြားရင္ စီးဖို႔ ... အမည္းေရာင္ ေဘာက္စဂြန္ကားေလး တစီး၀ယ္ေပးပါတယ္ ... ညေနဘက္ ... ကားေမာင္းသင္ရင္း ... ေနာက္ပိုင္းေမာင္းတတ္ေတာ့ ... မနက္ဆုိ ... ကိုယ့္ကားကို ေမာင္းသြား ... ျပန္လာ ... အဆင္ေျပပါတယ္ ... ေက်ာင္းစတက္တဲ့ေန့က ... နည္းနည္းေတာ့ ရြာလည္ပါတယ္ ... ရန္ကုန္ကလမ္းေတြက နည္းနည္းရွုပ္တယ္ဗ် ... ေက်ာင္းစတက္တဲ့ေန႔က ... ဘႀကီးခန္႔လိုက္ပို့ေပးေတာ့ ... မွတ္မိေသးတယ္ ... ေနာက္ေန႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္သြားေေတာ့ ... လမ္းနည္းနည္းမွားသြားတယ္ ... သာေကတဘက္မွာ လည္ေနလို႔ ... မနည္းေမးျပီး ... သန္လ်င္ဘက္ သြားရပါတယ္ ... သန္လ်င္တံတားေက်ာ္သြားေတာ့မွ ... လမ္းကို မွတ္မိတယ္ဗ် ... ဒီအတိုင္းေမာင္းရင္း ... ေက်ာင္းေရွ့ေရာက္ေတာ့ ... ၁၀ နာရီခြဲေက်ာ္သြားျပီ ... တခ်ိန္ေတာ့ လြတ္သြားျပီနဲ႔တူတယ္ ...




ေက်ာင္းသားေရးရာအေရွ့ေရာက္ေတာ့ ... လူေတြ သိပ္မရွိဘူး ... ရွင္းေနတယ္ ... စာသင္ေနၾကျပီနဲ႔တူပါတယ္ ... အရိပ္ရတဲ့ေနရာမွာ ... ကားရပ္လိုက္တယ္ ...အခ်ိန္စာရင္းအရ ... Drawing အခ်ိန္ ... တီေပတံရယ္ ... လြယ္အိတ္ရယ္ ယူျပီး ... အခန္းေလွ်ာက္ရွာၾကည့္ပါေသးတယ္ ... အခန္းက ဘယ္နားမွာမွန္း မသိဘူး ... ဟိုေလွ်ာက္ ဒီေလွ်ာက္နဲ႔ .. မေတြ႔တာနဲ႔ ... ေက်ာင္းသား တေယာက္ကို .. ေမးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ... အခန္းက နည္းနည္း ေ၀းေသးတယ္ ... ကားကိုလည္း မေရႊ႕ခ်င္ေတာ့ပါဘူး ... ဒီအတိုင္း ေလွ်ာက္လာရင္း ... ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ... ငုိမဲ့မဲ့နဲ႔ ထိုင္ေနတယ္ ... သူ႔ပံုစံေလးက ... လွတယ္ဆိုရံုေလး လွတယ္ ... ေခ်ာတယ္ ဆိုရံုေလး ေခ်ာတယ္ ... ထူးျခားတာေလးက ... သူ႔မ်က္နွာ ... အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္ ... ရင္ေအးေစတဲ့ မ်က္နွာေပါက္မ်ိုးဆို ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္ ... ရင္ထဲမွာ ေအးကနဲ ျဖစ္သြားတယ္လို႔ ... ခံစားမိတယ္ဗ်ာ ... ၾကည့္ရတာ ... သူလည္း ကၽြန္ေတာ့္လိုပဲ အခန္းေပ်ာက္ေနတယ္နဲ႔ တူတယ္ ... လမ္းေပၚမွာလည္း ဘယ္သူမွ မရွိေတာ့ ... သနားပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ေလွ်ာက္လာတာ ျမင္ေတာ့ ... အားကုိးတဲ့အၾကည့္နဲ႔ လွမ္းၾကည့္ေနပါတယ္ ...




"တခုေလာက္ ေမးပါရေစရွင့္ ... Drawing အခန္းက ဘယ္နားမွာလဲမသိဘူးေနာ္"

"ညီမက ... ဘယ္အတန္းကလဲ"

"Electrical Power ပထမနွစ္ပါရွင့္"

"ဟင္ ... ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူတူပဲဗ် ... ကၽြန္ေတာ္လည္း EP ပဲ"

"ဟုတ္လား ... အိ ... ၀မ္းသာလိုက္တာ ... ေက်ာင္းေနာက္က်ေတာ့ ... အခန္းက ဘယ္လိုမွ ရွာမရဘူး ... ငိုေတာင္ ငိုခ်င္တယ္"

"ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ... ခန္႔မင္းပါ ... "

"ဟုတ္ကဲ့ရွင့္ ... အိနာမည္အရွည္က ... ယြန္းအိလို႔ ေခၚပါတယ္ ... သူငယ္ခ်င္းေတြက ယြန္းအိလို႔ ေခၚၾကတယ္"

"ကၽြန္ေတာ္လည္း ... အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္ ... ယြန္းအိ ... လို႔ပဲ ေခၚမယ္ဗ်ာ"




"ဟုတ္ကဲ့ရွင့္ ... ကိုခန္႔လို႔ ေခၚရင္ရတယ္မွတ္လား"

"ရပါတယ္ ခင္ဗ် ..."




ယြန္းအိ ... နာမည္ေလးကလည္း ျမန္မာဆန္ဆန္ေလးနဲ႔ ... ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းသား ... အသံေလးက ခ်ိဳျပီး ... နားထဲေအးသြားေစတဲ့ အသံ ... အရင္ဘ၀က ေရခဲတံုးေတြ အမ်ားႀကီး လွဴခဲ့တယ္ထင္ပါရဲ့ ...




"အင္း ... ဒါနဲ႔ အေဆာင္က မေရာက္ေသးဘူးလားဟင္"

"ေရာက္ေသးဘူး ... ဟိုးမွာ လိုေသးတယ္"

"ေညာင္းလာၿပီ ... ဟင့္"




သယ္လာတာ ေလးလို႔ ထင္ပါရဲ႕ ... ယြန္းအိ ... ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလး ကိုက္ရင္း ... မ်က္ႏွာေလးက နီရဲရဲေလးျဖစ္ေနတယ္ ... ခ်စ္ဖို႔ေတာ့ အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ် ...




"ျခင္းေတာင္းကိုင္ေပးမယ္ေလ ... ေလးေနၿပီနဲ႔ တူတယ္ ... ေပးပါဗ်ာ"

"အို ... ရပါတယ္ရွင့္"




ကၽြန္ေတာ္ ... ယြန္းအိ လက္ထဲက ျခင္းေတာင္းကို အတင္းယူလိုက္ပါတယ္ ... ယြန္းအိလက္ကေလးက ... အရမ္းႏူးညံ့တာပဲဗ်ာ ... မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္ကို ... တကယ္ပါ ... ပထမဆံုး ကိုင္ဖူးတာပါ ... လူကဖိန္းကနဲ ရွိန္းကနဲ ျဖစ္သြားေပမယ့္ ... ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့ မသိေသးပါဘူး ... သူလည္း တြန္႔ကနဲ ျဖစ္သြားပါတယ္ ... သူလည္း ေညာင္းေနၿပီ ထင္ပါရဲ႕ ... သိပ္မျငင္းရွာဘူး ... ယြန္းအိ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဆို ... ကၽြန္ေတာ္က ေခါင္းတစ္လံုးေလာက္ ပိုျမင့္တယ္ဗ် ... ယြန္းအိ က ဂါ၀န္အျဖဴေရာင္ ၀မ္းဆက္ေလး ၀တ္ထားတယ္ ... မွတ္မိတာေပါ့ဗ်ာ ... နည္းနည္းခြာေလွ်ာက္တယ္ ဆိုေပမယ့္ ... ယြန္းအိ သံုးတဲ့ ေရေမႊးအန႔ံက သင္းပ်ံ႕ေနတာပဲ ... အဲဒီတုန္းက ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ စိတ္ေတြက ျဖဴျဖဴစင္စင္ေလးေတြမုိ႔ ... ဟိုဟိုဒီဒီ မေတြးတတ္ေသးပါဘူး ... ယြန္းအိ သိပ္လွတာေတာ့ သိပါတယ္ ...




"ေျဖးေျဖးေလွ်ာက္ပါ ... ကိုခန္႔ရယ္ ... ေနာက္က က်ားလိုက္လာတာက်ေနတာပဲ"

"ေဆာရီး ... ယြန္းအိ ... ေမာေနၿပီလား"

"အင္း ... ေခၽြးေတာင္ နည္းနည္းစို႔လာၿပီ"

"ဟိုေရွ႕က အေဆာင္က ... Drawing ခန္းပဲ "

"ဟုတ္ကဲ့ရွင့္"




ယြန္းအိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ... အခန္းထဲ၀င္လာေတာ့ ... အတန္းထဲက လူေတြ အားလံုး ၀ိုင္းၾကည့္ၾကတယ္ ... ဆရာ့ကို ... ခြင့္ေတာင္းၿပီး ... သံုးတန္းေျမာက္ ခံုမွာ ... ေနရာယူလိုက္ပါတယ္ ... ဆရာက ပံုအသစ္ သင္ဖို႔ စလုပ္ေနတုန္း ... ဆိုေတာ့ ... အေတာ္ပါပဲ ... ကၽြန္ေတာ္ ပံုေကာင္းေကာင္းဆြဲဖုိ႔ လုပ္ေနတုန္း ... ယြန္းအိ ဘက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ... ယြန္းအိမွာ ပံုဆြဲစာရြက္မပါဘူးေလ ... သနားပါတယ္ ... ဗလာစာအုပ္ထုတ္ၿပီး ... ငိုမဲ့မဲ့ေလး ျဖစ္ေနရွာတယ္ ...




"ယြန္းအိ ... စာရြက္မပါဘူးလား"

"ဟင့္အင္း ... ဗလာစာအုပ္ေတြပဲပါတယ္"

"ေရာ့ ... တရြက္ယူၿပီး ဆြဲ"



ကၽြန္ေတာ့္ ပံုဆြဲ စကၠဴေလးငါးရြက္ထဲက ... တရြက္ယူၿပီး ... ယြန္းအိ စားပြဲေပၚမွာ ခင္းေပးလိုက္တယ္ ... ပံုဆြဲတဲ့ခံုေတြက ... ေသခ်ာမစီထားေတာ့ ... နည္းနည္း ၾကပ္တယ္ဗ် ... အမွတ္မထင္ပါပဲ ... ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္းက ... ယြန္းအိ ရင္သားေလးကို ... ထိသြားတယ္ဗ် ... ပြတ္ဆြဲသြားတယ္ ... ဖိန္းကနဲ ရွိန္းကနဲဗ်ာ ... ခံစားခ်က္ကို ... ေသခ်ာေတာ့မေျပာတတ္ဘူး ... လက္ေမာင္း တေလွ်ာက္ ... ၾကက္သီးေတြ ထသြားတာေတာ့ သိလိုက္တယ္ ... ယြန္းအိကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ... မ်က္ႏွာ ရဲကနဲ ျဖစ္သြားၿပီး ... သူ႔ကိုယ္လံုးေလး တြန္႔ကနဲ ျဖစ္သြားတယ္ ... အားနာလိုက္တာ ယြန္းအိရယ္ ...


"ဟာ ... မေတာ္လို႔ပါဗ်ာ ... ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ ... ယြန္းအိ ... ကၽြန္ေတာ္ တမင္သက္သက္လုပ္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္"

"ရပါတယ္ ... ကိုခန္႔ရဲ႕ ..."


ယြန္းအိ ... မ်က္ႏွာေလး ... ပိုရဲသြားတယ္လို႔ထင္ပါတယ္ ... နည္းနည္းေတာ့ ရွက္သြားမယ္ ထင္တယ္ဗ်ာ ... အားနာလိုက္တာဗ်ာ ... တကယ္ပါ ... တမင္သက္သက္ လုပ္တာ မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ ...




ယြန္းအိ ... အသံေလးတိတ္သြားတယ္ ... သူလည္း တခါမွ ... ဒါမ်ိဳး မျဖစ္ဘူးဖူးနဲ႔ တူပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို နည္းနည္းေလး ... ရွိန္သြားတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို အခြင့္အေရးယူတတ္တဲ့ေကာင္လုိ႔မ်ား ... ထင္သြားလား မသိပါဘူးဗ်ာ ... စကားလည္း ျပန္မေျပာေတာ့ဘူးဗ် ... ငါးမိနစ္ေလာက္ ၿငိမ္ေနၿပီး ... လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ... ယြန္းအိ ပံု သိပ္မဆြဲတတ္ဘူးထင္ပါရဲ႕ ... ေနာက္ၿပီး ယြန္းအိေပတံေလးက တုိတိုေလး ... ခဲတံကလည္း ... ေကာင္းေကာင္းမပါဘူး ...




"ကိုခန္႔ ... လုပ္ပါအံုး ... ဘယ္ကဘယ္လို စဆြဲရမွန္းမသိေတာ့ဘူး"

"ယြန္းအိ ... ေပတံအရွည္မပါဘူးလားဟင္"

"ဟင့္အင္း ... မပါဘူး"

"ေရာ့ ... ဒီေပတံနဲ႔ဆြဲ"




ကၽြန္ေတာ့္ ေပတံရွည္ကို ... ယြန္းအိကိုေပးလိုက္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ ... ယြန္းအိခံုနား ကပ္ၿပီး ... ဟုိလိုဆြဲ ဒီလိုဆြဲနဲ႔ ... သင္ေပးပါတယ္ ... ယြန္းအိ ေပတံကိုင္တာက အစ ... လြဲေနတယ္ ... ဒါမ်ိဳးက ျဖစ္တတ္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ငယ္ငယ္က ေဖေဖသင္ေပးလို႔ ... ဒါမ်ိဳးေတြက ဆြဲတတ္ေနတာပါ ... ယြန္းအိလိုမ်ိဳး အခုမွ စသင္ရရင္ ... ေယာင္ခ်ာခ်ာ ျဖစ္ေနမွာေပါ့ဗ်ာ ... ယြန္းအိအနားမွာ ကပ္ၿပီး သင္ေပးေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ... လႈပ္ရွားေနပါတယ္ ... မိန္းကေလးေတြနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ... မေနဖူးေတာ့ ... ဒီလိုမ်ိဳးအနီးကပ္ေနလိုက္ရင္ ... ကၽြန္ေတာ့္ တကိုယ္လံုး ၾကက္သီးေလးေတြ ထသြားတာ ဘာလို႔လဲဗ်ာ ... ရင္ထဲမွာ ... တမ်ိဳးပဲဗ်ာ ... ေနရတာ ရႈိ႕တို႔ရွန္းတန္းနဲ႔ ... နည္းနည္း ရွက္သလိုလို ... ေက်နပ္သလိုလို ျဖစ္ေနတာ ... ဘာမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး ... ယြန္းအိ ရွက္ေနမွာစိုးလို႔ ... ေနာက္မျဖစ္ရေအာင္ ... ဂရုတစိုက္ေတာ့ ထိန္းတာပဲဗ်ာ ... ပံုဆြဲတာကို ... ျပေပးေတာ့ ... တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ... ေျခာက္လက္မေလာက္ပဲ ကြာပါတယ္ ... ယြန္းအိ ကုိယ္လံုးေလးက ... ေႏြးေႏြးေလးဗ် ... ကၽြန္ေတာ္ မထိေတြ႔ရေပမယ့္ ... ခံစားလို႔ရပါတယ္ ... ယြန္းအိေရာ ... ရင္ေတြခုန္ေနလား မသိပါဘူး ... ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ရင္ေတြ ခုန္လာတယ္ ... တခ်က္တခ်က္ ... အၾကည့္ခ်င္း ဆံုမိရင္ ... ယြန္းအိ မ်က္၀န္းေလးက ... ပထမပိုင္းမွာ လႊဲလႊဲပစ္လိုက္ေပမယ့္ ... ေနာက္ေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ရႊန္းရႊန္းစားစားနဲ႔ ျပန္ၾကည့္ပါတယ္ ... စားပြဲခံုက ... နည္းနည္းပုေတာ့ ... ခါးကိုင္းၿပီးနဲနဲဆြဲရပါတယ္ ... ယြန္းအိ ၀တ္လာတဲ့ ... အျဖဴေရာင္ဂါ၀န္ေလးက ... လည္ပင္းေပါက္ နည္းနည္းေတာ့ က်ယ္တယ္ ... လွစ္ကနဲ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ... အတြင္းခံ ဘရာစီယာေလးက ... အျဖဴေလးဗ် ... ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္လဲ ၾကည့္ခ်င္တယ္ ... မၾကည့္လဲ မၾကည့္ရဲပါဘူး ... စိတ္ထဲမွာ ... မေကာင္းဘူးထင္လို႔ ... အတင္း မၾကည့္ေတာ့ပဲ ေနလိုက္တယ္ ...




ဒီလိုနဲ႔ ... အတန္းၿပီးသြားေတာ့ ... ယြန္းအိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ... ပိုၿပီး ရင္းႏွီးသြားပါတယ္ ... သူကလည္း ... ေက်ာင္းသူသစ္ဆုိေတာ့ ... အားကိုးတယ္ေလ ... ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ... ကၽြန္ေတာ့္ကို အေရးတယူရွိတဲ့ ေကာင္မေလးဆုိေတာ့ ... ခင္မင္မိတာေပါ့ဗ်ာ ... အတန္းၿပီးေတာ့ ... ကန္တင္းသြားၾကေတာ့ ... ယြန္းအိျခင္းေတာင္းေလးကို ... ကၽြန္ေတာ္ပဲ ကိုင္ပါတယ္ ... ယြန္းအိက ... အားနာေနတယ္ ... စကားေျပာရင္းနဲ႔ သူ႔အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ ... သိလာပါတယ္ ... သူက ယုဇန ပလာဇာနားမွာ ေနတယ္ ... ညီမေလး တစ္ေယာက္ ရွိတယ္ ... သူ႔အေဖက ... ပလာဇာမွာ ေခါက္ထီးေတြ ေရာင္းတယ္ ... သူ႔အေၾကာင္းေျပာၿပီးေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း ေျပာျပျဖစ္တယ္ ... ယြန္းအိ ... ကၽြန္ေတာ့္ အေၾကာင္းသိသြားေတာ့ ... သနားသြားတယ္ ...




"ေအာ္ ... ဒါေၾကာင့္ ... ကိုခန္႔က ... ပံုဆြဲတာ အရမ္းေတာ္ေနတာေပါ့ ..."

"ေတာ္ပါဘူး ... နည္းနည္းပါးပါး ဆြဲတတ္တာပါ"

"ေတာ္ပါတယ္ ... ယြန္းအိကို ... ကူညီေပးလို႔ ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔ ... ေကာ္ဖီတိုက္မယ္ေနာ္"

"ဟိတ္ ... ယြန္းအိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ၾကားမွာ ေက်းဇူးခံ ေက်းဇူးစား မျဖစ္ခ်င္ဘူး ... ကၽြန္ေတာ္တို႔က သူငယ္ခ်င္းေတြေလ ... ဟုတ္တယ္ဟုတ္"

"ေဆာရီး ... ယြန္းအိ စကားမွားသြားတယ္ ... သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္ ... ေကာ္ဖီတိုက္မယ္ေနာ္"

"အင္း ... ဒီလိုမွေပါ့ ... ယြန္းအိရဲ႕"



ကန္တင္းမွာ ထမင္းစားေတာ့ ... ပဲျပဳတ္ဆီဆမ္းနဲ႔ ၾကက္ဥေၾကာ္ေလး တလံုး ... မွာစားျဖစ္တယ္ ... ယြန္းအိက ... သူ႔ဟင္းခြက္ထဲက ... ပုဇြန္တေကာင္ထည့္ေပးတယ္ဗ် ...




"ကုိခန္႔ ... ပုစြန္စားတယ္မွတ္လား"

"အင္း ... စားတာေပါ့ ... ကၽြန္ေတာ္က ... အမဲသားပဲ မစားတာ"

"အတူတူပဲ ... ေရာ့"




ကၽြန္ေတာ္လည္း ... အလယ္က အႏွစ္ကုိ မပါေအာင္ ... ပိုင္းၿပီး ... ၾကက္ဥေၾကာ္ တျခမ္းကို ... သူ႔ခ်ိဳင့္ေလးထဲ ထည့္ေပးတယ္ ...




"ၾကက္ဥစားတယ္မွတ္လား"

"အို ... စားပါ ကိုခန္႔ရဲ႕ ..."

"တေယာက္တ၀က္ေပါ့ေနာ့ ... ယြန္းအိက အလယ္က အႏွစ္မစားဘူး မွတ္လား"

"ဘယ္လိုသိလဲဟင္ ..."

"ကၽြန္ေတာ္က အၾကားအျမင္ရတယ္ေလ"

"ဟုတ္လား ... တကယ္"

"အင္း ... ဟုတ္တယ္ ... တခါတေလ စိတ္ထဲက ထင္ရင္ မွန္တယ္ ... အတင္းေမးရင္ မွန္ေတာ့ဘူး"

"ထူးဆန္းတယ္ေနာ္ ..."

"အင္း ... သိပ္ရင္းႏွီးတဲ့ လူမွ ... ကၽြန္ေတာ္ ေျပာျပတာ ... ႏို႔မို႔ဆုိရင္ ... ေဂါက္ေနလားလို႔ ေျပာခံရမွာ"

"ဟုတ္တယ္ေနာ္ ... "




ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စားၿပီးေတာ့ ... ေကာ္ဖီ ေသာက္မလို႔ လုပ္တုန္း ... ယြန္းအိက ...




"ကိုခန္႔ ... ခြက္ခ်င္းတိုက္ရအံုးမယ္ေလ"

"အင္"




ကၽြန္ေတာ္ ေၾကာင္သြားတယ္ ... ယြန္းအိ ဘာလုပ္ခ်င္တာလဲ ... ကၽြန္ေတာ္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ေနတာၾကည့္ၿပီး ... ယြန္းအိ ရီတယ္ ...




"ကိုခန္႔ကလဲ ... သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္ ..."

"ေအာ္ ... ဟုတ္ၿပီ ... ဟား ဟား ဟား"

"သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္ ... ခ်ီးယား ... ဟား ဟား ဟား"

"ခစ္ ... ခစ္ ... ခစ္"




ယြန္းအိ ... ရီေနတာေလးကို ... အရမ္းသေဘာက်တာပဲဗ်ာ ... တကယ္ပါ ... ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြကို ... ၾကည္ႏူးေစတဲ့ ... ယြန္းအိ အၿပံဳးေတြ ေအာက္မွာ ... ကၽြန္ေတာ္ သာယာ သြားပါတယ္ ... ေဘး၀ိုင္းက ေကာင္ေတြ ... မသိမသာနဲ႔ ရိႈးေနတာကို ... သိသားပဲ ... ယြန္းအိကို ... စိတ္၀င္စားတဲ့အၾကည့္ေတြနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ... ယြန္းအိနဲ႔ ... ဘယ္လိုလဲဆုိတာ ေတြးေနၾကတယ္ထင္ပါတယ္ ... အဲဒီလို အၾကည့္ေတြေၾကာင့္ ... ကၽြန္ေတာ္ ယြန္းအိအေပၚ စိတ္၀င္စားတာေတြက ... အေရာင္ေျပာင္းသြားပါတယ္ ... ယြန္းအိသာ ... ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူေလးဆုိရင္ ... ဟာ ... ငါ ဘာေတြ ေလွ်ာက္ေတြးေနမွန္းမသိပါဘူး ... ယြန္းအိ သိသြားရင္ ... မေကာင္းဘူး ... အခုမွ ခင္မင္ကာစ ရွိေသးတယ္ ... အခြင့္အေရးယူတတ္တဲ့ ေကာင္လို႔ ထင္သြားအံုးမယ္ ...




"ကိုခန္႔ ... တကယ္ အၾကားအျမင္ရတာလား"

"အင္း ... တခါတေလ အာရံုရတယ္"

"မွန္းၾကည့္ေပးပါလား ... ယြန္းအိ ... အိမ္က စာၾကည့္စားပြဲေပၚမွာ ဘာပစၥည္းတင္ထားလဲဟင္ ... မနက္ဆို ယြန္းအိ ဘာမွ မတင္ထားဘူး ... အကုန္ရွင္းထားတယ္ ... ညီမေလး ဘာေတြ လာတင္ထားမလဲဆိုတာ"

"၀က္၀ံရုပ္ႀကီး ... အျဖဴေရာင္"




ကၽြန္ေတာ့္ ပါးစပ္က ... လႊတ္ကနဲ ထြက္သြားတယ္ ... ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ မသိ ... ယြန္းအိ မ်က္ႏွာေလးက ... ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာကို သိပ္ေတာ့ မယံုဘူး ...




"ခဏေလးေနာ္ ... ကိုခန္႔ ... အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ၾကည့္မယ္ ... ဟုတ္မဟုတ္ ... ဟုတ္တယ္ဆိုရင္ ... မနက္ျဖန္က်ရင္ ... မုန္႔၀ယ္ေကၽြးမယ္ေနာ္"

"အင္း ..."




ကၽြန္ေတာ္ အေတြးက ... ဟုတ္ခ်င္မွလည္း ဟုတ္မွာပါ ... တခါတေလလည္း မွန္တယ္ ... တခါတေလလည္း ... လြဲတယ္ ... ယြန္းအိ ထသြားေတာ့ ... ေနာက္က လိုက္ၾကည့္မိပါတယ္ ... ဂါ၀န္အျဖဴေရာင္ေလး ... ေအာက္က ... ကားတက္ေနတဲ့ ... ယြန္းအိ တင္သားက်စ္က်စ္ေလးေတြက ... နည္းနည္းေတာ့ ... ထြားတယ္ ... အရမ္းႀကီး သိသိသာသာ ကားတက္ေနတာမဟုတ္ေပမယ့္ ... လမ္းေလွ်ာက္သြားတုိင္း ... တင္သားဆိုင္ေလးေတြ ... သိမ့္ကနဲ ... ညိမ့္ကနဲ ... ယမ္းခါသြားတာကို ... ၾကည့္ျပီး ... ရင္ထဲမွာ က်လိက်လိ ျဖစ္သြားပါတယ္ ... လွတယ္ ယြန္းအိရယ္ ... လွတယ္ ... လွပ္ကနဲ ေပၚေပၚသြားတဲ့ ... ေျခသလံုးသား ျဖဴျဖဴေလးေတြကိုလည္း ... နမ္းပစ္လုိက္ရင္ ... ေကာင္းမယ္နဲ႔ တူတယ္ေနာ္ ... ရင္ထဲမွာ ... အေတြးရိုင္းေတြေၾကာင့္ ပူေလာင္လာေတာ့ ... သက္ျပင္းခ်ၿပီး ... ေျဖေဖ်ာက္ပစ္လိုက္တယ္ ... မေကာင္းပါဘူးေလ ... ဒီအေတြးေတြက ...




ယြန္းအိ ... ေကာင္တာက ... ဖုန္းနဲ႔ အိမ္ကို ဆက္ၿပီး ... ေမးေနတယ္ ... ယြန္းအိ ပံုစံေလးက ... ကေလးေတာ့ ဆန္တယ္ ... ဒီပံုစံေလးက ... ခ်စ္ဖို႔လည္း ေကာင္းပါတယ္ ... ယြန္းအိ ဖုန္းေျပာေနရင္းနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကို ၾကည့္ၿပီး ... မယံုႏိုင္တဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးနဲ႔ ... မ်က္လံုးေတြ ျပဴးျပတယ္ ... ၿပီးေတာ့ ... သေဘာေတြ က်ေနတယ္နဲ႔ တူတယ္ ... ၿပံဳးၿပံဳး ၿပံဳးၿပံဳး နဲ႔ ဖုန္းခ်သြားတယ္ ... ယြန္းအိ ... ကၽြန္ေတာ့္ ေရွ႕က ... ထိုင္ခံုေလးမွာ ... ျမန္ျမန္ ထိုင္ၿပီး ...



"ကိုခန္႔ ... ေျပာတာ ... အရမ္းမွန္တယ္ ..."

"ဟင္ ... ဟုတ္လား ... ကၽြန္ေတာ္က ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ"

"မဟုတ္ပါဘူး ... တကယ္ ... ယြန္းအိ စားပြဲေပၚမွာ ... ၀က္၀ံရုပ္ႀကီး အႀကီးႀကီး တေကာင္ေရာက္ေနတယ္တဲ့ ... အေရာင္က အျဖဴေရာင္တဲ့ ..."

"ဟား ဟား ဟား ... ယြန္းအိအတြက္ ... ဘယ္သူ၀ယ္ေပးတာလဲဟင္ ..."

"ေဘးအိမ္က ... အန္တီေလး ... စကၤာပူကေန ျပန္လာတာ ... ယြန္းအိတုိ႔ ညီအမအတြက္ လက္ေဆာင္၀ယ္လာတာတဲ့"

"ဟုတ္လား ... မုိက္တယ္ေနာ္"

"ကိုခန္႔ ... အရမ္းေတာ္တာပဲေနာ္ ... ကိုခန္႔ ... အၾကားအျမင္ရတယ္ဆိုတာ ... အဟုတ္ပဲ"

"ရွဴးတိုးတိုး ... သူမ်ားေတြ ၾကားကုန္မယ္"

"အင္ ... ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္"

"ကၽြန္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္လိမ့္မယ္ ... ယြန္းအိ ... ဂတိတခုေတာ့ ေပးရမယ္ေနာ္ ... တျခားဘယ္သူမွ မေျပာပါဘူးဆိုတဲ့ ဂတိ"

"အင္းပါ ... ဘယ္သူမွ မေျပာျပဘူး ... ဟိ ဟိ ... ကိုခန္႔ ထီဂဏန္းမွန္းၿပီး ထိုးပါလား ... ဒါဆို သိန္း ၁၀၀၀ ဆုေတြ ေပါက္မွာ"

"မဟုတ္ဘူး ... ယြန္းအိ ... ထင္တာ လြဲေနၿပီ"

"ဘယ္လိုလြဲတာလဲဟင္"

"ကၽြန္ေတာ္က ... လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာကိုပဲ ... သိတာ ... အတိတ္အေၾကာင္းတို႔ ... အနာဂတ္အေၾကာင္းတို႔ မျမင္ရဘူး"

"ဟုတ္လား ... ကိုခန္႔ ... ငယ္ငယ္ေလးထဲက ... ျမင္ရတာလား"

"အင္း ဟုတ္တယ္ ... ငယ္ငယ္တုန္းက .. ပါးစပ္ ပိုစီးတယ္ ..."

"ပါးစပ္စီးတယ္ ... အဲဒါက ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲဟင္"

"ပါးစပ္စီးတယ္ဆိုတာက ... က်ိန္ဆဲရင္ ... ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္းျဖစ္တတ္တာမ်ိဳးေပါ့ ..."

"ဟုတ္လား ... ေၾကာက္စရာႀကီး"

"ဟုတ္တယ္ ... ငယ္ငယ္တုန္းက ... ေဘးအိမ္က ... ေကာင္ေလးတေယာက္က ... ကၽြန္ေတာ့္ကို တအား အႏိုင္က်င့္တာ ... ခဏခဏ လုပ္ေတာ့ သည္းၿငီးမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး ... အပင္ေပၚက ... ျပဳတ္က်ပါေစ လို႔ က်ိန္ဆဲလိုက္တာ ... သိပ္မၾကာပါဘူး ... ညေနဘက္လည္း ေရာက္ေရာ ... မန္က်ည္းပင္ေပၚက ... ျပဳတ္က်တာ ... ေပါင္က်ိဳးသြားတယ္ေလ ..."

"ဟယ္ ... ဟုတ္လား"

"အင္း ... အေမသိသြားေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ... ေနာက္မလုပ္ပါဘူးလို႔ ဂတိေတာင္းတယ္"

"ကိုခန္႔ ... ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ေတာ္ေတာ္ထိန္းရမယ္ေနာ္"

"ကၽြန္ေတာ္ ... ေဒါသမထြက္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ ... ျပႆနာတက္မွာစိုးလို႔ ... လူေတြနဲ႔ သိပ္အေပါင္းအသင္းမလုပ္ဘူး ..."

"ယြန္းအိနဲ႔ က်ေတာ့ေရာ ..."

"ယြန္းအိကို ... ျမင္ျမင္ခ်င္း ခင္သြားလို႔ပါ ... ေနာက္ ... ယြန္းအိ ပံုစံက ေအးတယ္ေလ"

"ခစ္ ... ခစ္ ... ယြန္းအိလည္း ... ကိုခန္႔ကို ခင္ပါတယ္ ..."



စကားတေျပာေျပာနဲ႔ ... စာသင္ခန္းထဲ ေရာက္လာေတာ့ ... စကားစျပတ္သြားတယ္ ... ယြန္းအိလည္း ... ေကာင္မေလး ႏွစ္ေယာက္ ထုိင္ေနတဲ့ ... အတန္းမွာ သြားထုိင္တယ္ ... ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ေနာက္က အတန္းမွာသြားထိုင္ၿပီး ... စာအုပ္ေတြ ထုတ္လိုက္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ထုိင္တဲ့အတန္းက ... ဘယ္သူမွ မထုိင္ၾကဘူး ... ေကာင္းပါတယ္ ... တေယာက္ထဲ ... ေနတာ ပိုအဆင္ေျပတယ္ ... ယြန္းအိ ထုိင္တဲ့ အတန္းက ... ေကာင္မေလး ႏွစ္ေယာက္က ... ေတာ္ေတာ္ေခ်ာပါတယ္ ... သီရိထြန္းစံ ... ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထင္ ... ဒီအတန္းထဲမွာ ကြင္းျဖစ္မယ့္ တစ္ေယာက္ ... ေခ်ာသည္ ... လွသည္ ... ေတာင့္သည္ ... ေျဖာင့္သည္ ... ပထမေန႔က ... ေက်ာင္းကို ... သူကုိယ္တိုင္ ကားေမာင္းၿပီး ... လာတာေတြ႔လိုက္ေသးသည္ ... ဒီေန႔ေတာ့ ... ကားပါသလား ... မပါသလား ... မပါဘူးထင္တယ္ ... ထူးထူးျခားျခား ... ၀င့္ၾကြားတဲ့ ရင္ႏွစ္မႊာက ... မ်က္စိလႊဲမရေအာင္ ... ထြားမို႔သည္ ... နႏၵလိႈင္လို ... မဟာဆန္သည္ ... ဆံပင္ ဂုတ္၀ဲကို ... အဖ်ားေကာက္ထားသည္ ... မ်က္လံုး၀ိုင္းသည္ ... ဒါေပမယ့္ ... စကားေျပာတာ နည္းနည္း ... ရင့္သည္ ... အလွတရားေၾကာင့္ ... မာနတက္ေနသလားေတာ့ ... မသိ ... အခန္းထဲက ... ေကာင္ေလးေတြကေတာ့ ... သူနဲ႔ ခင္မင္ခ်င္ၾကသည္ ... စကားေျပာခ်င္သည္ ... အေရာ၀င္ခ်င္သည္ ... ျဖစ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္လည္း ... သူ႔မ်က္လံုးက ... ညွိဳ႕မ်က္လံုး ... သူ႔မ်က္လံုးနဲ႔ တည့္တည့္ၾကည့္ၿပီး ... စကားေျပာရင္ ... ေတာ္ရံုေယာက်္ားေလး ေၾကြေလာက္သည္ ... ကၽြန္ေတာ္လား ... သူနဲ႔ မခင္ခ်င္ဘူး ... အရမ္းလွၿပီး ... မာနႀကီး ေကာင္မေလးမ်ိဳးကို ... ေၾကာက္တယ္ ... သူလိုလူမ်ိဳးနဲ႔ ... ေပါင္းရင္ ... အနည္းဆံုး ... လူကို ရင္ပူေစသည္ ... ေသြးၾကြေစသည္ ... မျဖစ္ ... လံုး၀မျဖစ္ ... ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္သာ သိသည္ ...




ေနာက္တေယာက္ကို နာမည္ မသိဘူး ... ေမာ္ဒယ္တေယာက္လို ... ပိန္တယ္ ... မ်က္ႏွာေလးက သြယ္တယ္ ... ယြန္းအိလို ... မ်က္စိေအးတဲ့ အလွမ်ိဳးရွိသည္ ... ထူးျခားတာက ... မ်က္၀န္း ... ဥႆဖရားေက်ာက္လို ... သူ႔မ်က္၀န္းက ... တဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္ေနသည္ ... ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြး အလြန္ထက္ျမက္မည္ဆုိတာ ေသခ်ာသည္ ... စကားေျပာတာေတာ့ ... သီရိထြန္းစံလို ... မရင့္ ... ယဥ္ေက်းသည္ ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ထိုင္တဲ့ေနရာ ေဘးမွာ ... ျပတင္းေပါက္ ... ေန႔လည္ေန႔ခင္းဆိုေပမယ့္ ... ေလက တျဖဴးျဖဴးနဲ႔ ... ခဏခဏ တိုက္ေနသည္ ... ေလက ... အပ်ိဳကညာ သံုးဦးကို ... ျဖတ္ၿပီး ... သင္းရနံ႔ေတြ သယ္ေဆာင္လာတာ ... ကၽြန္ေတာ့္ ႏွာေခါင္းက သိသည္ ... ခ်ိဳအီေမႊးေနတဲ့ ... အနံ႔ေတြက ... အပ်ိဳနံ႔ေတြ ... ၾကာၾကာရွဴမိရင္ ... တဏွာထၾကြလာလိမ့္မယ္ ... ထူးထူးျခားျခား ... ေအးကနဲ သင္းပ်ံ႕ေနတာက ... သီရိထြန္းစံ ... သူဆြတ္ထားတဲ့ ... ေရေမႊးက ... ေတာ္ေတာ္ ေစ်းႀကီးလိမ့္မယ္ ... အတန္း တခ်ိန္ေလာက္ ... ကၽြန္ေတာ့္ႏွာေခါင္းက ... အပ်ိဳသံုးေယာက္ အနံ႔ရွဴေနရေတာ့ ... ေခါင္းက အီလည္လည္ ျဖစ္လာသည္ ... မျဖစ္ေသးပါဘူး ... အတန္းၿပီးေတာ့ ... သာလိကာမေလး သံုးေယာက္ ... အေနာက္ဖက္ကို လွည့္ၿပီး ... ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စကားေျပာသည္ ... အဓိက ေသြးေဆာင္သူက ... ယြန္းအိ ... ခုနကတုန္းက ... ေက်ာင္းလာတာ ... ဘက္စ္ကား ေတာ္ေတာ္ၾကပ္တဲ့အေၾကာင္း ... အခန္း ေပ်ာက္ေနတဲ့ အေၾကာင္း ... ကယ္တင္ရွင္ ... ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း ... ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္ ... သူတို႔ကို ေျပာျပသည္ ... ယြန္းအိ ... တခုေတာ့ ေကာင္းသည္ ... ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း ... ဘာမွမေျပာ ... ႏႈတ္လံုသည္ ... ယြန္းအိက ... သီရိထြန္းစံကို ပုခံုးဖက္ၿပီး ...




"ဒီမမက ... မသီရိထြန္းစံ"

"ဒီညီမေလးက ... ေအးျမတ္လိႈင္"

"ဟုတ္ကဲ့ ... ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ နာမည္ ..."

"ကိုခန္႔မင္း ... ဟုတ္တယ္ဟုတ္ ..."

"အင္ ... ဘယ္လိုသိတာလဲဗ်"

"ယြန္းအိ ... ေျပာျပထားတာ ... ဒီေန႔ အခန္းေပ်ာက္ေနတုန္း ... ကယ္တင္ရွင္ ေပၚလာလို႔ ... ႏုိ႔မို႔ဆို ... ယြန္းအိ ... ငိုေတာ့မယ္ ..."

"ဟုတ္ဘူးေနာ္ ... ယြန္းအိ ... မငိုပါဘူး"

"ငိုခ်င္ရင္ ငိုခ်င္တယ္ေပါ့ ... ေအးျမတ္တုိ႔ ... ငိုခ်င္လည္း ... ကုိခန္႔ကို အကူအညီေတာင္းမယ္ေနာ္ ... ခစ္ ခစ္"

"ေအာ္ ... ေအာ္ ... ဟုတ္ကဲ့ ... တတန္းထဲဆုိေတာ့ ... အကူအညီလုိရင္လည္း ေျပာပါ ... တတ္ႏုိင္သေလာက္ ကူညီပါ့မယ္ ..."

"ဟုတ္ကဲ့ရွင့္"




သံုးေယာက္လံုး ... သံၿပိဳင္ေအာ္လိုက္တာ ... ကၽြန္ေတာ္ လန္႔သြားသည္ ... မလြယ္ ... သိပ္ေတာ့ မလြယ္ ... ဒီသံုးေယာက္ ... အခ်ိန္ တစ္နာရီေလာက္ေလးအတြင္း ... ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္လို ... ေပါင္းမိသြားသည္ ... ယြန္းအိအတြက္ေတာ့ ေကာင္းသည္ ... မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းရၿပီေပါ့ ...




"ကိုခန္႔ ... ဒီႏွစ္ ... ယြန္းအိတို႔အခန္းမွာ ... ကြင္းဘယ္သူရမယ္ထင္လဲဟင္ ... ယြန္းအိေတာ့ ... မသီရိရမယ္လို႔ထင္တယ္ ..."

"အင္း ... ဟုတ္တယ္ ... ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္"




ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ စကားကို ... သီရိ ... နည္းနည္းေတာ့ ... မႏွစ္ၿမိဳ႕တဲ့ အရိပ္အေယာင္ေလး ... သမ္းသြားသည္ ... ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ... ျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္လုိက္သည္ ... ကၽြန္ေတာ္ စကားနည္းနည္းမွားသြားသည္ ... ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ ေျပာရမွာ မဟုတ္ဘူး .. ျဖစ္ကိုျဖစ္တယ္ ... ေသခ်ာတယ္ေျပာရမွာ ... ယြန္းအိက ...




"ကိုခန္႔ကလည္း ... ျဖစ္ႏုိင္တယ္ မဟုတ္ဘူး ... ျဖစ္ကိုျဖစ္မွာ ... ဟုတ္တယ္ေနာ္ ... ေအးျမတ္"

"ဟုတ္တယ္ ... ကိုခန္႔ရဲ႕ ... ဒီအခန္းထဲမွာ ... သီရိက အလွဆံုး"

"ယြန္းအိ ေျပာတာ ဟုတ္တယ္ ... ျဖစ္ကို ျဖစ္မွာ ဟဲ ဟဲ"




ယြန္းအိနဲ႔ ... ေအးျမတ္ ... သီရိအလွကို ၀ုိင္းခ်ီးမြမ္းၾကလို႔ ... သီရိ ... မ်က္ႏွာ နည္းနည္း ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ ျပန္ျဖစ္လာသည္ ... နည္းနည္းေတာ့ ေက်နပ္သြားတဲ့ ပံုပါပဲ ... ဒါေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္ သိသည္ ... သူ႔အတြင္းစိတ္ေလးက ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ... ေတးထားၿပီ ... ဟင္း ... ခက္ေတာ့တာပဲ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ ... နည္းနည္း ပင့္ေပးမွနဲ႔ တူတယ္ ...




"သီရိ ... ေက်ာင္းလာတက္ကတည္းက ... ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ ... ဒီေမဂ်ာရဲ႕ ကြင္းျဖစ္မယ္ဆိုတာ ..."




ဒီလိုေလး အပင့္စကားေလး ေျပာေတာ့ ... ယြန္းအိက သိပ္မေက်နပ္ ...




"ကိုခန္႔က ... သီရိကို သိၿပီးသားေပါ့"

"ဟင့္အင္း ... ျမင္တယ္ေျပာတာပါ ... အခု ယြန္းအိ မိတ္ဆက္ေပးမွ စကားေျပာျဖစ္တာ"

"ဟုတ္လို႔လား ... မေန႔က ... ကိုခန္႔ ... ေမွာက္ခုံလဲၿပီး ဒူးၿပဲသြားတယ္ဆို ... "

"ဟုတ္လား"




ေအးျမတ္နဲ႔ ... သီရိ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ... ၀ိုင္းေမးသည္ ... ခက္ၿပီ ... ယြန္္းအိ အခၽြန္နဲ႔ မၿပီ ... မိန္းကေလးေတြ စိတ္ကေလ ... မွန္းရခက္သည္ ... စကားေလး တခြန္းမွားတာနဲ႔ ... တသက္လံုး ရန္သူျဖစ္သြားႏုိင္သည္ ...




"အင္ ... မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ"

"ဟုတ္ပါတယ္ ... သိၿပီသိၿပီ ... သီရိကို ... အငမ္းလြန္သြားတာ ဟုတ္တယ္ဟုတ္"

"အာ"




ယြန္းအိ ... ေပၚတင္ႀကီး စလုိက္ေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ ရွက္သြားသည္ ... မ်က္ႏွာ တခုလံုး ပူထူသြားတာပဲ ... သီရိကေတာ့ ... ဘာမွမျဖစ္ ... ဒါမ်ိဳး ႀကံဳေနၾက ျဖစ္ဟန္တူသည္ ... ရိုးေနၿပီဆုိတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ... ေနာက္ ဒီလိုမ်ိဳး ... သူ႔အလွမွာ ... ေကာင္ေလးေတြ ေၾကြသြားတာကို ... သေဘာက်သည္ ... ထင္သည္ ... ကၽြန္ေတာ္ ... ေဇာေခၽြးေတြ ျပန္လာသည္ ... မ်က္ႏွာက နီလာသည္ ... မဟုတ္ပါဘူးလို႔လည္း ... မျငင္းရဲ ... သီရိ ... စိတ္ခုသြားမွာ စိုးသည္ ...




"ခဏေလးေနာ္ ... ေရသြားေသာက္လိုက္အံုးမယ္ ..."

"အို ... ကိုခန္႔ကလည္း ... မရွက္ပါနဲ႔ဆိုမွ ..."




ကၽြန္ေတာ္ ... ၾကာၾကာမထိုင္ရဲ ... လစ္မွရေတာ့မည္ ... ယြန္းအိကို ... လက္သီးေလး ဆုပ္ျပၿပီး ... အခန္းအျပင္ဘက္ ထြက္လာသည္ ... ယြန္းအိတ႔ုိ ... တခစ္ခစ္နဲ႔ က်န္ခဲ့သည္ ... ယြန္းအိ ... ယြန္းအိ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ... မ လိုက္တာ ... ဘုိးေတာ္ထက္ဆိုးသည္ ...



ကၽြန္ေတာ္ ... ကန္တင္းက ... ေရသန္႔ဘူး ... တဘူး၀ယ္ၿပီး ... ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ... ကန္တင္းမွာ ထိုင္ေနလိုက္ေသးတယ္ ... အခန္းကို ခ်က္ခ်င္း မျပန္ခ်င္ေသးဘူး ... အခန္းဘက္ ျပန္လာေတာ့ ... အခန္းထဲ မ၀င္ခ်င္ ... နည္းနည္းေတာ့ ရွိန္သည္ ... တျခားေကာင္ေလးေတြလို ... မိန္းကေလးေတြရဲ႕ အထာေတြကို မနပ္ေတာ့ ... စကားေျပာရတာ သိပ္အဆင္မေျပဘူး ... နည္းနည္းေလးမွားတာနဲ႔ ... ၀ိုင္းၾသဘာေပးခံရတယ္ ... ခက္လုိက္တာဗ်ာ ... အခန္းနားေရာက္ေတာ့ ... အခန္းထဲက လူေတြ ... လြယ္အိတ္ ကိုယ္စီနဲ႔ ... ထြက္လာၾကၿပီ ... အတန္းမရွိတာလား ... အတန္းေျပာင္းတာလား ... အခန္းထဲ ခပ္သြက္သြက္၀င္သြားေတာ့ ... ယြန္းအိတို႔ပဲ က်န္ေတာ့တယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ေစာင့္ေနတာ ထင္တယ္ ...




"ကိုခန္႔ရယ္ ... ၾကာလိုက္တာ ... ေရသြားေသာက္တာလား ... ကန္တင္းက ေကာင္မေလးေတြ သြားငန္းေနတာလား"

"မဟုတ္ပါဘူး ... ယြန္းအိကလည္း ... အတန္းထဲမွာ ဘယ္သူမွလဲ မရွိေတာ့ဘူး ... အတန္းမရွိေတာ့ဘူးလား"

"အင္း ... မရွိေတာ့ဘူး ... ျပန္ရေတာ့မယ္ ... ယြန္းအိတို႔က ... ကိုခန္႔ကို ေစာင့္ေနတာ ..."

"ဟုတ္လား ... ေက်းဇူးပဲဗ်ာ ..."




ကၽြန္ေတာ္ စာအုပ္ေတြ ျမန္ျမန္သိမ္းၿပီး ... အျပင္ေရာက္ေတာ့ ... ယြန္းအိက ...




"ကိုခန္႔ ... ဘယ္ျပန္မွာလဲဟင္ ... "

"လွည္းတန္း"

"သီရိက ... ေျမနီကုန္း"

"ေအးျမတ္က ... ယြန္းအိနဲ႔ ... အတူတူပဲ ... အိမ္ခ်င္းနီးတယ္ ..."

"ဟုတ္လား ... ယြန္းအိ ... အေဖာ္ရတာေပါ့"

"အင္း ... တလမ္းေက်ာ္ပဲ ေ၀းတယ္ ... ေအးျမတ္နဲ႔ ... တာေမြမွာဆင္းၿပီး ... အတူတူျပန္မယ္ေလ"




ေက်ာင္းေရွ႕ကို လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ ... ပထမေတာ့ ... ေလးေယာက္ အတူတူ ေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္ ... အေဆာင္ သံုးေလးခု ေက်ာ္ေရာ ... သူတို႔သံုးေယာက္ကအေရွ႕ကေလွ်ာက္တယ္ ... ကၽြန္ေတာ္က အေနာက္က ေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္ ... တမင္သက္သက္ ေနာက္ခ်န္ၿပီး ... ေလွ်ာက္တာ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ... သူ႔အလုိလို ... က်န္ခဲ့တာပါ ... အဲဒီမွာ ဇာတ္လမ္းစတာပဲဗ်ာ ... အပ်ိဳေခ်ာေလး သံုးဦး ... အေရွ႕ကေန ... လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ ... ေလွ်ာက္တာ ... သိပ္လွတယ္ ... ပထမ ... ကၽြန္ေတာ္ မၾကည့္ရဲပါဘူး ... တစ္ခ်က္ဗ်ာ ... တစ္ခ်က္ ... ကၽြန္ေတာ္ခိုးၾကည့္မိပါတယ္ ... ေကာင္မေလး သံုးေယာက္ရဲ႕ ... ေနာက္ပိုင္းအလွေတြက ... ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြ ... ပူလာေစတယ္ ... တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ... အလံုးအထည္မတူဘူးဗ် ... ေအးျမတ္က တင္သိပ္မရွိဘူး ... ပါးပါးေလး ... သီရိ ... ေနာက္ပိုင္းက ... ေတာ္ေတာ္ေတာင့္သည္ ... မယ္ျမန္မာ အေသးစားေလးဆုိ ... ပိုမွန္လိမ့္မယ္ ... သိမ္တဲ့ ခါးကေန ဆင္းလာတဲ့ ... တင္သားဆုိင္ေတြက ... ရုတ္တရက္ ... မို႔ေမာက္သြားသည္ ... ကားစြံ႔လာသည္ ... တင္သားႏွစ္ခုက တင္းၿပီး ... က်စ္လစ္ေပမယ့္ ... နည္းနည္းထြားေတာ့ ... ပန္းအိုးေလးေတာင္ ... တင္ထားလို႔ ရမယ္ထင္တယ္ ... ထမီအနက္ေရာင္ေလးကလည္း ... အသားေပ်ာ့ေတာ့ ... တင္သားဆိုင္ေတြကို ... အရွိအတုိင္း ... ေပၚေစသည္ ... တကယ္ပါဗ်ာ ... အနိမ့္အျမင့္ အတက္အက်ေတြက ... မတူဘူးဗ် ... ပစၥည္းႀကီးေလ ... အတက္အက် ပိုၾကမ္းေလပဲ ... ယြန္းအိ တင္ေလးက ... သီရိေလာက္ မထြား ... သူ႔ပစၥည္းနဲ႔ သူ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းသည္ ... အိအိေလးနဲ႔ ... သိမ့္ကနဲ ၿငိမ့္ကနဲ ... လႈပ္ရွားတတ္သည္ ... ယြန္းအိ တင္ေလး ... လႈပ္တာကို ... ကၽြန္ေတာ္ ပိုစိတ္၀င္စားသည္ ... ခ်စ္ဖို႔လည္း ေကာင္းသည္ဟုထင္သည္ ... ၿငိမ့္ကနဲ သိမ့္ကနဲက ... မ်က္စိထဲကို စြဲေစသည္ ... သီရိက်ေတာ့ ... ဒီလိုမဟုတ္ ... ရင္ပူေစသည္ ... ထြာဆိုင္ေတြက ... အလႈပ္အျပဳ ၾကမ္းသည္ ... တျခားေကာင္ေလးေတြဆိုရင္ေတာ့ ... သည္းသည္းလႈပ္သေဘာက်လိမ့္မည္ ... လွပါသည္ ... ၾကြပါသည္ ... ကားကားေလးနဲ႔ ... ျပည့္ေနတဲ့ ... အိုးေလးက ... ညဘက္ ... အိပ္ရာ၀င္တုိင္း ... ေတြးခ်င္စရာ ... ဟာ ... မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ ... အေတြးေတြက ... ရိုင္းလိုက္တာ ... ကၽြန္ေတာ္ အေတြးေတြကို ... အျမန္ဖယ္ထုတ္လိုက္တယ္ ... သူတို႔ကို ... မၾကည့္ပဲ ဟိုဘက္မ်က္ႏွာလႊဲၿပီး ေလွ်ာက္ေတာ့ ... ရင္ထဲက အပူေလ်ာ့သြားသည္ ... မလြယ္ဘူး ... တကယ္မလြယ္ဘူး ...



ကံကလည္း ဆိုးခ်င္ေတာ့ ... ဟိုဘက္ေငးရင္း ... ခလုတ္တုိက္ၿပီးလဲပါေရာ ... ရွက္လိုက္တာဗ်ာ ... ယြန္းအိတုိ႔ သံုးေယာက္ ... ေနာက္လွည့္ၿပီး ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ၀ုိင္းရီၾကတယ္ ... ရွက္လိုက္တာဗ်ာ ... ရွက္လိုက္တာ ...

သီရိက ... "ကိုခန္႔ေနာ္ ... ေနာက္ကေန ... ဘာေတြ အငန္းလြန္ၿပီးေခ်ာ္လဲ ... အဲ ... ဟုတ္ပါဘူး ... ဘာေတြ အေတြးလြန္ေနတာလဲဟင္"




ဟာ ... သြားပါၿပီဗ်ာ ... ဘယ္လိုရွင္းျပရမလဲ မသိေတာ့ဘူး ... သူတို႔ အုိးေလးေတြကို ... ငမ္းလို႔ ... ေခ်ာ္လဲသြားတယ္ဆိုရင္လည္း ... ႏွာဘူးက်တဲ့ေကာင္လုိ႔ ထင္သြားအံုးမယ္ ... သီရိက ... ဒါမ်ိဳးေတြ ႀကံဳေလ့ရွိတယ္နဲ႔ တူပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခ်ာင္ပိတ္ေမးခြန္း ေမးတယ္ ... သူေမးတာ အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး ... ယြန္းအိ စိတ္ထဲ တမ်ိဳးထင္သြားမွာ ... ကၽြန္ေတာ္ စိုးရိမ္တယ္ ...




"ဟာ ... မဟုတ္ရပါဘူး ... သီရိကလည္း ..."

"ဘာ မဟုတ္တာလဲ ... ကိုခန္႔ရဲ႕"




သီရိ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကပ္ေနၿပီ ... ရွက္လိုက္တာဗ်ာ ... ေတာ္ေတာ္လည္း စိတ္အိုက္တယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ ဘာေျပာရမွန္းမသိဘူး ... ရွက္စိတ္ေၾကာင့္ ... ကၽြန္ေတာ့္ တကိုယ္လံုး နီရဲတြတ္လာသည္ ...




"ဟုိေလ ... ပုဆိုးနဲ႔ ေျခေထာက္ ၿငိၿပီး ... ေခ်ာ္လဲတာ"




ယြန္းအိက ... ကၽြန္ေတာ့္ လြယ္အိတ္က ... ဖုန္ေတြကို ခါေပးပါတယ္ ...




"ကိုခန္႔ကလည္း ... ကေလးက်ေနတာပဲ ... ေမွာက္ခုံလဲရတယ္လို႔ ... လြယ္အိတ္မွာ ဖုန္ေပသြားၿပီ ... ဆက္ခါလိုက္အံုး"




ယြန္းအိ ... ကၽြန္ေတာ့္လြယ္အိတ္ကို ... ဖုန္ခါေပးတာကို ... သီရိက ၾကည့္ေနတယ္ ... သီရိအၾကည့္က ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ... သိပ္မသကၤာတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳး ... သီရိက စကားနာ ထိုးသည္ ...




"ယြန္းအိက ... အရမ္းၾကင္နာတတ္တယ္ေနာ္ ..."

"အင္း ... ကိုယ့္ေရွ႕မွာ ေခ်ာ္လဲေနတဲ့လူေတြ႔ရင္ ... ယြန္းအိက ... ဖာသိဖာသာ မေနတတ္ဘူး ... အဟဲ"

ေအးျမတ္က "ယြန္းအိ စိတ္ထားက လွတယ္ေနာ္"

သီရိက "ဟုတ္တယ္ ... ယြန္းအိက ... စိတ္ထားေကာင္းတယ္ေနာ္"

ယြန္းအိက ... "ဟုတ္ ... ေက်းဇူးေနာ္"




ကၽြန္ေတာ္လည္း ... မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး ... ယြန္းအိကုိ ... ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာရေတာ့တာေပါ့ ...




"ယြန္းအိ ... ေက်းဇူးပဲဗ်ာ"

"အုိ ... ရပါတယ္ ... ကိုခန္႔ကလည္း ... သူငယ္ခ်င္းေတြပဲဟာကို ..."




သီရိနဲ႔ ... ေအးျမတ္က ... အေရွ႕ကေလွ်ာက္သည္ ... ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ယြန္းအိက ... အလိုလို ... ေနာက္က်န္ေနခဲ့သည္ ... ဒီတစ္ခါေတာ့ ... သီရိ အိုးလွလွေလးကို ... ကၽြန္ေတာ္ ... မငမ္းရဲေတာ့ၿပီ ... ခပ္စိုက္စိုက္နဲ႔ ေလွ်ာက္လာရင္း ... ကၽြန္ေတာ့္ ကားရပ္ထားတဲ့ေနရာကို ေရာက္လာသည္ ...




"ယြန္းအိ ... ကၽြန္ေတာ္ ကားပါလာတယ္ ... အကုန္လံုးကို လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေလ ..."

"အင္ ... ဘယ္မွာလဲ ..."




ေဘာက္စဂြန္ ကားေလးကို လက္ညွိဳးထိုးျပၿပီး ...




"ဒီကားေလ ..."

"ဟင္ ... တကယ္ေျပာတာလား"

"အင္း ... တကယ္ေပါ့ ... ဒီမွာၾကည့္"




ယြန္းအိ ... ယံုေအာင္ ... ကားတံခါး ဖြင့္ျပလိုက္သည္ ...




"သီရိ ... ခဏေလး ... ကိုခန္႔က ကားပါတယ္တဲ့ ... အကုန္လံုးကို ... လိုက္ပို႔ေပးမယ္တ့ဲ ..."




သီရိတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ... ျပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီး ...




"ဟုတ္လား ... တကယ္လိုက္ပို႔ေပးရမွာေနာ္ ... ကိုခန္႔"

"အင္း ... လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေလ ... တက္တက္ ..."

"ညာၿပီး ... အိမ္မေခၚသြားရဘူးေနာ္"

"ေအာင္မေလးဗ်ာ ... ေခၚသြားမွာ ... စိတ္ခ် ..."

"အံမယ္ ... ေခၚရဲ ေခၚၾကည့္ပါလား ... ခစ္ ... ခစ္ ... ခစ္ ..."




ကၽြန္ေတာ္ ... သူတို႔ အေၾကာကို ... နည္းနည္းေတာ့ နပ္လာတယ္ ... အလိုက္သင့္ ... ဟိုလိုဒီလိုလို ... ေျပာေတာ့ ... ရီရတာေပါ့ဗ်ာ ... သာလိကာမေလး သံုးေယာက္ ... ကားေပၚတက္ၾကတယ္ ... ယြန္းအိနဲ႔ ... ေအးျမတ္က ေနာက္မွာ ထိုင္တယ္ ... သီရိက ... အေရွ႕မွာ ထိုင္တယ္ ... တမ်ိဳးပဲဗ်ာ ... နည္းနည္းေတာ့ ... ရွိန္းတိန္းတိန္းႏိုင္တယ္ ... ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာင္မေလး သံုးေယာက္နဲ႔ ... ဒီလိုမ်ိဳး သြားလာရတာ ... တမ်ိဳးပဲဗ် ... ေက်နပ္သလိုလို ... ၀မ္းသာေနသလိုလို ...




"ကိုခန္႔ ... သီရိတုိ႔ သံုးေယာက္လံုး ... အိမ္ေခၚသြားၿပီး ... ဘာလုပ္မွာလဲဟင္"

"တေယာက္ကို ... ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ခိုင္းမယ္ ... တေယာက္ကုိ ... ထမင္းခူးခိုင္းမယ္ ... တေယာက္ကို ... ေရခ်ိဳးခိုင္းမယ္ ..."

"အယ္ ... ေတာ္ေတာ္ ညစ္ပတ္တယ္ ... ကိုခန္႔ေနာ္ ... "




ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး ... စလိုက္ေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ့္ ... လက္ေမာင္း ... ဆစ္ကနဲ နာသြားသည္ ... သီရိေလ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆြဲဆိတ္တယ္ ... ဟာကြာ ... ဒီေကာင္မေလးကေတာ့ ... ဖက္နမ္းပစ္လုိက္ရင္ေတာ့ ... အကုန္လံုး ရႈပ္ကုန္မယ္ ... ကၽြန္ေတာ္က ... ကၽြန္ေတာ့္အသားနာရင္ မႀကိဳက္ဘူးဗ် ... ဒီလိုမ်ိဳး လက္ပါတာမ်ိဳးလည္း မႀကိဳက္ဘူး ... ဒါေပမယ့္ ... ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္က ေတာေျပာေတာင္ေျပာ ... ေလွ်ာက္ေျပာမိတာကိုး ... အဲဒီမွာ ပါးစပ္ေသနတ္ သံုးလက္ ၀ိုင္းပစ္တာ ခံရေတာ့တာပဲ ... နားထဲ အူေနတာပဲ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... ေခါင္းေတာင္ မေဖာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ... သံုးေယာက္တေယာက္ဆိုေတာ့ ... မႏိုင္ဘူးေလ ... မီးမ်ားမီးႏုိင္ေပါ့ ... တာေမြနား အထိ ... စကားေတြ တတြတ္တြတ္ ... တီတီတာတာေတြေျပာလာၾကတာ ... ကားေပၚကေန ... ဟီးဟီးဟားဟား ရီေမာသံေတြက ... လွ်ံထြက္ေနတာပဲဗ်ာ ... ယြန္းအိ အိမ္ကို အရင္ေရာက္တယ္ ... ေနာက္ကေန ... ဟိုဘက္ေကြ႔ ... ဒီဘက္ေကြ႔ ... လမ္းညႊန္ေပးရင္း ... အိမ္ေရာက္ေတာ့ ...




"ကိုခန္႔ ... ေက်းဇူးပဲေနာ္ ... ညက်ရင္ေလ ... စာေမးလို႔ရေအာင္ ... ဖုန္းနံပါတ္ ေပးအံုး"

"အင္း ... xxx xxx xxx"

"xxx xxx xxx ေနာ္ ... အိမ္ဖုန္းလား ... စကားေျပာလုိ႔ရတယ္ မွတ္လား ..."

"ရတယ္ ... ရတယ္ ... လွမ္းေခၚလိုက္ေနာ္ ... ဘိုင့္"

"တာ့ တာ ... မနက္ျဖန္မွ ေတြ႔မယ္ေနာ္"




ကၽြန္ေတာ့္ကားေလး ... လမ္းထိပ္ ေရာက္တဲ့အထိ ... ယြန္းအိ ရပ္ၾကည့္ေနတုန္း ... အင္း ... နည္းနည္းေတာ့ စိတ္မေကာင္းဘူး ... စေတြ႔တာ တရက္ပဲရွိေပမယ့္ ... ယြန္းအိကိုေလ ... ရင္ထဲက သံေယာဇဥ္ ျဖစ္မိပါတယ္ ... ယြန္းအိ က်န္ေနခဲ့တာကို ... စိတ္မေကာင္းဘူး ... ဟူး ... မတတ္ႏုိင္ဘူးေလ ... မနက္ျဖန္က်ရင္ ေတြ႔ရအံုးမွာပဲဟာကို ...




ေအးျမတ္အိမ္က ... တလမ္းေက်ာ္မွာ ... ေအးျမတ္ကလည္း ... ငေလာင္ ...




"ကိုခန္႔ ... ေက်းဇူးပဲေနာ္ ..."

"ရပါတယ္ ... မနက္ျဖန္မွ ေတြ႔မယ္ေနာ္"

"ကိုခန္႔ ... သီရိကို အိမ္ေရာက္တဲ့အထိ ... ေသခ်ာပို႔ေပးလိုက္အံုးေနာ္ ..."

"အင္းပါ ... စိတ္သာခ် ... ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္ေခၚသြားမယ္ ..."

"ဟား ဟား ဟား ... တကယ္လား ... သီရိက ... တုိက္ကြမ္ဒို ... တတ္တယ္ေနာ္ ... ဟိ ဟိ ... စိတ္ခ်မယ္ေနာ္ ... ကိုခန္႔ ... ခစ္ ... ခစ္ ခစ္"



အ ... ဆစ္ကနဲ ... နာသြားျပန္ၿပီ ... လုပ္ျပန္ၿပီ ေနာက္တစ္ခါ ...




"တာ့ ... တာ"

"သြားၿပီေနာ္ ... ေအးျမတ္"

"ဟုတ္ ... တာ့တာ"




ကားေလး ေမာင္းထြက္လာေတာ့ ... စစခ်င္း ... တမိနစ္ေလာက္ ... ၿငိမ္သြားသည္ ... သီရိ ... ဟိုဘက္ေငးၿပီး ... ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနသည္ ... အခုမွ သတိထားမိသည္ ... သီရိက ... ေတာ္ေတာ့္ကို လွသည္ ... မ်က္ခံုး ... မ်က္လံုး ... ႏွာတံ ... မ်က္ႏွာေပါက္ ... ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစား ... ေဘးကေနၾကည့္ရတာ ... ေတာ္ေတာ္ေလးကို လွသည္ ... အထူးျခားဆံုးက ... သီရိရဲ႕ ရင္ႏွစ္မႊာ ... ထြားသည္ ... မို႔သည္ ... တခ်က္ၾကည့္ၿပီးရင္ ... မ်က္စိမခြာႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ... ထြားသည္ ... ဘရာစီယာခြက္ပဲ ႀကီးေနတာလား ... တကယ္ ရင္သားႀကီးတာလား ... ခၽြတ္ၾကည့္မွ သိမယ္ထင္တယ္ေနာ္ ...




"ဟိတ္ ... ဘာလို႔ ဒီေလာက္ ... ၾကည့္ေနတာလဲဟင္ ... အေရွ႕ကို တည့္တည့္ၾကည့္ေမာင္း"

"အရမ္းလွလို႔"

"ဟုတ္လို႔လား ... ယြန္းအိနဲ႔ ... သီရိ ... ဘယ္သူပုိလွလဲဟင္"

"ယြန္းအိက ... ကေလးတစ္ေယာက္လို ... ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာ ... သီရိက ... တကယ့္မိန္းမေခ်ာ ... ေခ်ာတယ္လို႔ ေျပာရမယ္ ... မတူဘူး"




ဒီလိုမ်ိဳး ... ေမးခြန္းေတြကို ... နည္းနည္းေတာ့ ေရွာင္တတ္လာၿပီ ... မုဆိုး စိုင္သင္ေပါ့ ... စိုင္လွလွေတာင့္ေတာင့္ေလး ... သင္ေပးလို႔ေလ ...




"ကိုခန္႔က ... သီရိကို ဘယ္လိုျမင္လဲဟင္ ..."




ဟိုက္ ... ဘယ္လိုျမင္တယ္ ေျပာရမလဲ ... လွတယ္ ... ေခ်ာတယ္ ... ေတာင့္တယ္ ေျဖာင့္တယ္ ... ေျပာရမလား ... အတိုခ်ဳံးေျပာမွရမယ္ ...




"အရမ္းလွတယ္ ... အရမ္းေခ်ာတယ္ ..."

"ဟုတ္လို႔လား ... ဘယ္လို လွတာလဲဟင္"

"ေယာက္်ားေလး တစ္ေယာက္ ... ငမ္းငမ္းတက္ ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ ... လွတယ္ ..."

"အဟား ... ကိုခန္႔က အရမ္းေျမွာက္ေျပာတတ္တယ္ေနာ္ ... "

"ကၽြန္ေတာ္က ... ေျမွာက္ပင့္ မေျပာတတ္ဘူးဗ် ... အရွိတရားအတုိင္း ... အမွန္အတိုင္း ေျပာျပတာ ... သီရိရဲ႕ ... စိတ္ေနစိတ္ထားေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ မေျပာတတ္ေသးဘူး ... တပတ္ တလေလာက္ေနရင္ေတာ့ ... အကဲျဖတ္လို႔ရၿပီ ..."

"အင္း ... မုန္႔၀ယ္ေကၽြးမယ္ေနာ္ ... သီရိကုိ ငမ္းတဲ့ ထဲမွာ ... ကိုခန္႔လည္း ပါတယ္မွတ္လား"




ဟာဗ်ာ ... သီရိဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးက ... ရုပ္ေလးလွသေလာက္ ... သူမ်ားကုိ ေခ်ာင္ပိတ္ေမးတာ ... ေတာ္ေတာ္ အက်င့္ပါေနလားမသိပါဘူး ...




"သီရိရယ္ ... မိန္းကေလး တေယာက္ ... သိပ္လွရင္ ... မၾကည့္တဲ့ ေယာက္်ားရွိလို႔လား"

"တကယ္ေျပာတာလား ... ဒါဆို ... ကုိခန္႔ ေမွာက္ခံုလဲတာ ... သီရိေၾကာင့္လားဟင္ ... ခစ္ ... ခစ္"




ေခ်ာင္ပိတ္ေမးခြန္းေတြက ... မမိုက္ဘူးဗ်ာ ... အဲဒါမေကာင္းဘူးဗ် ... မေကာင္းဘူး ... လူတေယာက္ကို ... အႏုနည္းနဲ႔ ... အႏိုင္က်င့္တာ ... ကၽြန္ေတာ္ သေဘာေပါက္လိုက္တာက ... သီရိက ... အလွတရားေၾကာင့္ ... မာနေတြ ေသြးနားထင္ေရာက္ေနတဲ့ ... ေကာင္မေလးတေယာက္ဆိုတာကိုပဲ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ... ရြဲ႕ခ်င္တဲ့ စိတ္က ေပၚလာတယ္ ...




"ဟုတ္တယ္ ... သီရိကို အငမ္းလြန္တာ ... ေမွာက္ခံုလဲတာပဲ ... ဟား ဟား"

"အယ္ ... ကုိခန္႔ ေနာ္ ... ဟြန္႔ ..."




သီရိ ... ရွက္သလိုလို ရြံ႕သလိုလိုနဲ႔ ... မ်က္ႏွာေလးက နည္းနည္းရဲလာသည္ ... ျဖစ္မွာေပါ့ ... မိန္းကေလးတေယာက္က ... သူ႔ေနာက္ပုိင္းအလွကို ... ေပၚတင္ႀကီး အငမ္းခံရတာ ... ငမ္းပါေၾကာင္း ... ၾကည့္တဲ့အေၾကာင္း ... ေပၚတင္ႀကီး ၀န္ခံလိုက္ေတာ့ ... ရွက္သြားတယ္နဲ႔ တူတယ္ ... မွတ္ထား သီရိေရ ... ကၽြန္ေတာ္က ... စိတ္မထင္ရင္ ... ရြဲ႕တတ္တယ္ ... သူ႔ဘက္ကုိ နည္းနည္းတိုးၿပီး ...




"ဟိတ္ ... တကယ္ အိမ္ေခၚသြားမွာေနာ္ ..."

"ဟင္ ... ကိုခန္႔ေနာ္ ... "

"လိုက္မယ္မွတ္လားဟင္"




သီရိ ... နည္းနည္းေလး ... မ်က္ႏွာေလး ပ်က္သြားသည္ ... ေၾကာက္သြားသည့္ ပံုစံ ... မ်က္ႏွာႏွစ္ခုက ... ေပ၀က္ေလာက္ပဲ ေ၀းေတာ့သည္ ... ကၽြန္ေတာ္ သီရိမ်က္လံုးေတြကို ... စိုက္ၾကည့္တာ ... ဆယ္စကၠန္႔ေလာက္ ၾကာသြားသည္ ...




"အုိ ... ကိုခန္႔ကလည္း ..."

"တကယ္ေျပာတာ ... သီရိကို ၾကည့္ၿပီး ... အရမ္း ရင္ေတြ ခုန္တယ္ဗ်ာ ..."

"အို ..."




သီရိ ... အၾကည့္ခ်င္း လႊဲဖယ္သြားသည္ ... ၿငိမ္သြားသည္ ... နည္းနည္း ... စိတ္အိုက္သြားသည့္ပံု ... ဒီေလာက္လွတဲ့ မိန္းကေလးတေယာက္ ... ဒီလိုမ်ိဳး ရီးစားစကားေတြ ... အေျပာခံရတာ မဆန္းပါဘူး ... ဆန္းတာက ... ကားေပၚမွာ ... ႏွစ္ေယာက္ထဲေလ ... ေရွာင္ေျပးလို႔လဲမရ ... မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္လို႔လဲမရ ...




"ဟိတ္ တကယ္ အိမ္ေခၚသြားရမွာလားဟင္ ..."

"ကုိခန္႔ေနာ္ ... သိပ္မစနဲ႔ ... တကယ္လိုက္ခဲ့မွ ... ဟိုလိုလို ... ဒီလိုလို မလုပ္နဲ႔ ..."

"အိုေက ... ဒါဆို ... အိမ္မျပန္နဲ႔ေတာ့ေနာ္ ..."

"အင္ ... အဲဒီလို မေနာက္ရဘူးေလ ... ခစ္ ... ခစ္"

"ေရာ္ ... ခက္ေတာ့တာပဲ ... အမိကလည္း ... တကယ္ေျပာတာပါဆို ..."

"ဟင့္အင္းေနာ္ ... သီရိက ... ငယ္ေသးတယ္ ..."

"ဘာငယ္တာလဲဟင္ ..."




ကၽြန္ေတာ့္ စကားက ... နည္းနည္းေတာ့ လြန္သည္ ... မတတ္ႏိုင္ ... မာန မိုးမႊန္ေအာင္ ႀကီးေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို ... နည္းနည္းေတာ့ ... ႏွိပ္စက္အံုးမယ္ ....




"အုိ ... ကုိခန္႔ကလည္း ..."




သီရိ ... သူ႔ကိုသူ ... မလံုမလဲ ... ရင္ဘတ္ေလးေပၚ ... လက္ဖိလိုက္သည္ ... သီရိ ... ရင္ေတြ ခုန္ေနပံုရသည္ ... သူ႔ပစၥည္းသူ ထြားမွန္း သိပံုရသည္ ...




"ကိုခန္႔ေနာ္ ... သိပ္မဆိုးနဲ႔ ... သီရိက ... ရိုးရိုးသားသားခင္တာ ... ဟုိစိတ္ဒီစိတ္ မေမြးရဘူးေလ"

"ဘယ္စိတ္ကို ေျပာတာလဲဟင္"

"အုိ ... ေျပာေလ ... ကဲေလပဲ ..."

"ကဲမွာေပါ့ ... သီရိက ... သိပ္လွတာကိုး"

"အိုး ... ကိုခန္႔ေနာ္ ... ဟြန္႔ ... တိုင္ေျပာမယ္ ၾကည့္ေန"

"တုိင္တလံုး ... ငါးျပား ... ႀကိဳက္တဲ့လူကိုတိုင္ ... တရားသူႀကီးေတာ့ သြားမတုိင္နဲ႔ေနာ္ ... တခါထဲ လက္မွတ္ထိုးပစ္လုိက္မယ္ ... ဟား ဟား ဟား"




အတည္လိုလို ... အရႊန္းလိုလိုနဲ႔ ... သီရိကို ၾကပ္ေနသည္ ... မသိရင္ပဲ ... ကၽြန္ေတာ့္ပံုစံက ... တခါတည္း ... လက္ထပ္ပစ္လိုက္ေတာ့မယ့္ပံုစံ ...




"အို ... ကိုခန္႔ေနာ္ ... သိပ္မစနဲ႔ ... သီရိ ရွက္လာၿပီေနာ္"

"ဟား ဟား ... အလကားေျပာတာေနာ္ ... စိတ္မဆိုးနဲ႔"

"ေတာ္ေတာ္ အူျမဴးေနတယ္ ... ဟြန္႔"




ဆစ္ကနဲ ... နာသြားျပန္ၿပီ ... ေနာက္တစ္ခါ ... ဆြဲဆိတ္ျပန္တယ္ ... သီရိ ... သီရိ ... ေနာက္တခါ မဆိတ္ရဲေအာင္ ... ဖက္နမ္းပစ္မွနဲ႔တူတယ္ ...




"ကိုခန္႔ကို ... အကူအညီတခုေတာင္းမလုိ႔ ... အရမ္းစေတာ့ ... မေတာင္းေတာ့ပါဘူး ..."

"အလကား ေလွ်ာက္စေနတာ ... ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ... ေျပာပါ ... အားမနာပါနဲ႔"

"ဟိုေလ ... သီရိ ... ပံုဆြဲဖို႔ ... စာရြက္ေတြရယ္ ... ပစၥည္းေတြရယ္ ... ၀ယ္ရမယ္ ... ဘယ္မွာ ၀ယ္ရမလဲဟင္"

"လမ္း ၃၀ မွာ ေရာင္းတယ္ ... ၿမိဳ႕ထဲလမ္းေတာ့ ... သိပ္မကၽြမ္းဘူးေနာ္ ..."

"အင္း ... သိၿပီ ... ထရိတ္ဒါး ေအာက္ဘက္က ဘေလာက္ ... "

"အဲဒီပဲ ေမာင္းလိုက္မယ္ေနာ္ ..."

"ဟုတ္"




"သီရိက ... ေမာင္ႏွမေတြရွိေသးလား"

"မရွိဘူး ... ကိုခန္႔ရဲ႕ ... သီရိက ... တဦးတည္းေသာ သမီး"

"အတူတူပဲ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ... တဦးတည္းေသာ သား"

"ဟယ္ ... ဟုတ္လား ... ဒါဆို ... လူဆိုးေတြေပါ့"

"အင္း ... ဒါေပမယ့္ ... မိဘေတြက ... မရွိေတာ့ဘူး ... ေပါင္းတည္က အိမ္မွာ ဆံုးသြားၾကတယ္ ..."

"ဟင္ ... ဟုတ္လား ... သနားပါတယ္ ..."

"ဟုတ္တယ္ ... သီရိရဲ႕ ... ကၽြန္ေတာ္ စိတ္တအားညစ္လို႔ ... ေလွ်ာက္စေနတာ ... တမ်ိဳးေတာ့ မထင္နဲ႔ေနာ္ ..."

"အာ ... ရပါတယ္ ... စိတ္မညစ္ပါနဲ႔ ... ကိုခန္႔ရဲ႕ ... သီရိတို႔ရွိပါတယ္ ... ေပ်ာ္ေအာင္သာေနေနာ္ ... စိတ္မညစ္ရဘူး"

"အင္း ... ေက်းဇူး"

"အခုေကာ ... ဘယ္သူနဲ႔ ေနလဲဟင္"

"ကၽြန္ေတာ့္ ဘႀကီးနဲ႔ အတူတူေနတယ္ ..."

"ဟုတ္လား ... ဘႀကီးက ... အိမ္ေထာင္န႔ဲလား ..."

"ဟုတ္ဘူး ... လူပ်ိဳႀကီး ..."

"ထမင္းစားေတာ့ ... ၀ယ္စားတာလား"

"အင္း ... ၀ယ္စားတယ္ ... သူလည္း သူႀကိဳက္တာ ၀ယ္တယ္ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ... ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တာ စား"

"ေနာက္ေန႔ ... ထမင္းဘူး ပိုထည့္လာေပးမယ္ေနာ္ ... စားမယ္မွတ္လား"

"သီရိ ေကၽြးရင္ ... အကုန္စားမယ္"

"အုိ ... ကိုခန္႔ေနာ္"




သီရိမ်က္ႏွာ ... ရဲကနဲ ျပန္ျဖစ္သြားတယ္ ... ေရာ္ ... အထအန သိပ္ေကာက္တာပဲ ... ထမင္းကို ေျပာတာပါဗ် ... ထမင္းကို ေျပာတာ ... ဒီလို... မထိတထိေလးေတြ ေျပာ ... သီရိကလည္း ... မထိတထိေလး ျပန္ေျပာ ... ၾကာရင္ ... ထိသြားေတာ့မယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕ ... ၿမိဳ႕ထဲေရာက္လာေတာ့ ... စကားစ ပ်က္သြားသည္ ... ၿမိဳ႕ထဲက ... ကားေတာ္ေတာ္ရႈပ္သည္ ... ထရိတ္ဒါးေနာက္ဘက္မွာ ... ကားရပ္လိုက္သည္ ... သီရိ အရင္ဆင္းသည္ ... ဆိုဖာခံုေလးကေန အထမွာ ... ကၽြန္ေတာ္ မသိမသာေလး လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္ ... သီရိ ဖင္ေလးက ... လံုးလံုးေတာင့္ေတာင့္ေလးဗ် ... ကားတက္ေနတာပဲဗ်ာ ... ကားထဲကထြက္ေတာ့ ... သီရိအေနာက္ပိုင္းေလးက ... သိသိသာသာ ေကာက္ၿပီး ... ေနာက္ကို ပစ္ထားသလိုျဖစ္ေနသည္ ... အနီးကပ္ ျမင္ခြင့္ရေတာ့ ... သက္ျပင္းကို ခပ္ျပင္းျပင္းခ်ပစ္လိုက္တယ္ ... ဟင္း ... ဘယ္ဘ၀က ကုသိုလ္အဟုန္ေတြေၾကာင့္ ... ဒီေကာင္မေလး ... ဒီေလာက္လွၿပီး ေတာင့္ေနတာလဲ မသိပါဘူးဗ်ာ ... လမ္း ၃၀ ဘက္ကို ကူးလာသည္ ... ကားေတြက ၾကပ္ညပ္ေနတာပဲဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ ဒုကၡ ေရာက္ၿပီ ... လမ္းမကူးတတ္ဘူးဗ် ... မကူးရဲဘူးဗ်ာ ... ေ၀ါကနဲ ... ေ၀ါကနဲ ... သြားေနတဲ့ ကားေတြ ၾကား ဘယ္လို ဘယ္လို ကူးရမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး ...




"လာေလ ... ကိုခန္႔ ... ျမန္ျမန္ ..."




သီရိ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္ၿပီး ... သေဘာေပါက္သြားသည္ ... ေတာသား ၿမိဳ႕ေရာက္ေတာ့ ... ဘယ္ကူးတတ္ပါ့မလဲ ...




"လာ ... ျမန္ျမန္ ... သီရိေနာက္ကလိုက္ခဲ့ေလ ..."




လိုက္ခဲ့ေလ ... ဆိုေပမယ့္ ... မလိုက္ရဲဘူးဗ် ... ကားေတြက ၀ွီးကနဲ ၀ီွးကနဲ ျဖတ္ေနတာ ... ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ ရပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ... သီရိ ... စိတ္မရွည္ေတာ့ ... ဆက္ကနဲ လက္ကို ... ဆြဲၿပီး ... လမ္းကူးေတာ့သည္ ... ဒါေၾကာင့္ေျပာတာ ... မိန္းကေလးေတြက ... ေယာက္်ားေလးေတြထက္ သတိၱပိုရွိပါတယ္လို႔ ... ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို ... ဆြဲၿပီး ... ဟိုဘက္ေရာက္တဲ့အထိ ... မလႊတ္ေသးဘူးဗ် ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... ရင္ေတြ တအားခုန္တာပဲဗ်ာ ... ေကာင္မေလးတေယာက္က ... လက္ဆြဲၿပီး ... ကားလမ္းကူးတာ ... ဒါပထမဆံုးပဲဗ်ာ ... အရမ္းကို ... စိတ္လႈပ္ရွားမိပါတယ္ ... ႏူးညံ့တဲ့လက္ကေလးကို ... ကိုင္ၿပီး ... တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔ ... ကားလမ္းကူးတာ ... ကၽြန္ေတာ့္တသက္မွာ စိတ္အလႈပ္ရွားဆံုး အခ်ိန္ေလးပါပဲ ... သီရိလက္ကေလးက ... ေႏြးေႏြးေလး ... ၾကင္နာမႈေတြပါတဲ့ လက္ကေလးကို ... ကၽြန္ေတာ္ ... မလႊတ္ပဲ ကိုင္ထားတုန္းပဲ ... တကယ္ပါ ... မလႊတ္ခ်င္ပါဘူး ...




"ကုိခန္႔ ... လက္ကိုလႊတ္အံုးေလ ..."

"ဟင့္အင္း ... မလႊတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး"

"အြန္ ... လႊတ္ပါ ... ကုိခန္႔ရယ္ ... လူေတြအမ်ားႀကီး ၾကားထဲမွာေနာ္ ... ဟင့္"




သိပ္လွတဲ့ ... သီရိမ်က္ႏွာေလး ... ညိဳသြားသည္ ... အသံေလးကလည္း တိုးသြားသည္ ...




"လႊတ္ပါေနာ္ ..."




ေဆာင့္ရုန္းလိုက္ခ်င္ရေပမယ့္ ... သီရိ မရုန္းေသး ... ကၽြန္ေတာ္ကလည္း မလႊတ္ေသး ...




"တသက္လံုး ကိုင္ခြင့္ေပးပါလားဗ်ာ ... ေနာ္ ... သီရိ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... သီရိကို ..."

"ဟုိးဆရာ ... ဟိုးထား ... ဟိုမွာကားလာေနၿပီ ..."




ကၽြန္ေတာ္ လွည့္ၾကည့္လိုက္တုန္း ... သီရိ ... ဇတ္ကနဲ ... ရုန္းၿပီး ... လမ္းထဲကို ခပ္သြက္သြက္ ေျပးေတာ့သည္ ... လူလည္မေလး ... သီရိ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို လွည့္စားတယ္ ... သီရိမ်က္ႏွာေလးကို ... ရိပ္ကနဲ လွမ္းျမင္လိုက္ရသည္ ... ရွက္ရြံ႕စြာ ရင္ခုန္ေနတဲ့ ... မ်က္ႏွာေလး ... အထိအေတြ႔က ... ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ကို ... ယိမ္းယိုင္ေစသလား ... ကၽြန္ေတာ္မေျပာတတ္ ... အစက ... ယြန္းအိကို ... စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ႏွစ္သက္မိသည္ ... အခု ... သီရိ ... ခ်စ္တယ္လို႔ ဖြင့္ေျပာဖို႔ စကားေလးပဲ က်န္ေတာ့သည္ ... ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ေတြက ယိမ္းယိုင္လြယ္တာလား ... ဒါမွမဟုတ္ ... သိပ္လွတဲ့ သီရိက ... ညွိဳ႕ယူဖမ္းစားႏုိင္တာလား ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ပဲ ျဖစ္မွာပါေလ ... သိပ္လွတဲ့ လူလည္မေလး သီရိ ... ခပ္ေကာ့ေကာ့နဲ႔ ... အေရွ႕ကေလွ်ာက္သြားတာကို ... မနည္းမွီေအာင္ ... လိုက္ရင္း ... သီရိ ေနာက္ပိုင္းေလးကို ... စိုက္ၾကည့္မိျပန္သည္ ... လွသည္ ... ေတာင့္သည္ ... တင္သားဆိုင္ေလး ... ႏွစ္ခုက ... သီရိအပ်ိဳစစ္စစ္ပါလို႔ သက္ေသခံေနသည္ ... ခပ္သြက္သြက္သြားေပမယ့္ ... ယမ္းခါမေန ... ေ၀့ကနဲ ၀ိုက္ကနဲ ... သိမ့္ကနဲ ... စေကာ၀ိုင္းေလးလို ... ေအာက္ကို က်ၿပီး အေပၚကို ျပန္ျပန္တက္သြားသည္ ... သီရိတင္သားဆိုင္ေလး ... ေအာက္ကို ... အိကနဲ က်သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ... ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ ... သိမ့္ကနဲ ျဖစ္သြားပါတယ္ ... တကယ္ပါဗ်ာ ... တင္သားဆုိင္ေလး ျပန္တက္သြားတဲ့အခ်ိန္ ... ရင္ထဲမွာ ... ဒုန္းကနဲ ရင္ခုန္သြားတယ္ ... လွတယ္ဗ်ာ ... သိပ္လွတယ္ ...




စာေရးကိရိယာဆိုင္ထဲ ... သီရိ၀င္သြားမွ ... ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ေတြ ... နည္းနည္း ျပန္ၿငိမ္သြားသည္ ... မေကာင္းပါဘူးေလ ... သီရိ ... A3 စာရြက္ တလိပ္ ... တီ ေပတံ ... ၀ယ္တယ္ ...




"ကိုခန္႔ ... ပံုဆြဲဖုိ႔ ... ဘာေတြလိုေသးလဲဟင္ ... "

"compass နဲ႔ pencils လိုတယ္ ... ruler ေကာင္းေကာင္းလိုတယ္"

"ဘယ္တံဆိပ္ ၀ယ္ရမလဲဟင္"

"STAEDTLER ၀ယ္ေလ ... ကိုလည္း ... ဒါပဲသံုးတယ္"




ဟဲ ဟဲ ... ခပ္တည္တည္နဲ႔ ... ကိုယ့္ကုိကိုယ္ ကို လို႔ သံုးၾကည့္လိုက္တယ္ ... သီရိ ... ဆတ္ကနဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို ... လွန္ၾကည့္တယ္ ... သူ႔အၾကည့္က ... ဘာမွလည္း မဆိုင္ေသးပဲနဲ႔ ... ဒီလိုေျပာရလားေပါ့ ...




ေဘာက္ခ်ာျဖတ္တဲ့ ကုလားက ... ေတာ္ေတာ္ စကားရွည္တယ္ ... ဘာယူအံုးမလဲ ... ဟိုဟာလိုေသးတယ္ ... ဒီဟာလိုေသးတယ္ ... သူေျပာတုိင္း ... သီရိက ... ကၽြန္ေတာ့္ကို လွမ္းလွမ္းၾကည့္တယ္ ... ေထာက္ခံမဲေတာင္းေနတာ ... လိုအပ္သလား ... ယူသင့္သလား ... ေပါ့ ... လိုအပ္တာေလး နည္းနည္း၀ယ္ၿပီး ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပန္ထြက္လာတယ္ ... သီရိ ၀ယ္သမွ်အထုပ္ေတြကို ... ကၽြန္ေတာ္ပဲ ဆြဲတယ္ ... ေယာက္်ားေလးပဲဗ်ာ ... ဒီေလာက္ေတာ့ ... လုပ္သင့္ပါတယ္ ... ဟုတ္ဘူးလား ... ဒီတခါေတာ့ ... ကားလမ္းကူးတာ ... ကၽြန္ေတာ္ေသၿပီ ... ကၽြန္ေတာ္ မကူးရဲဘူး ... ခုနက သီရိ ဆြဲေခၚသြားေတာ့ ... အလြယ္တကူပဲ ... အခုေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ မကူးရဲ ... မကူးတတ္ ... သီရိလမ္းကူးတာ တ၀က္ေရာက္သြားၿပီ ... စိတ္ထင့္သြားတယ္နဲ႔ တူတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ... ျပန္လွည့္ၾကည့္တယ္ ...




"လာေလ ... ကိုခန္႔ ... ျမန္ျမန္"




ကၽြန္ေတာ္ ဘာစကားမွ ျပန္မေျပာတတ္ ... တကယ္ပါဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ ... အရမ္းငိုခ်င္လာတယ္ ... ေျခေထာက္ေတြက ... တလွမ္းဆို ... တလွမ္းမွ ေရႊ႕လို႔မရဘူးဗ်ာ ...ခ်ီတံုခ်တံုနဲ႔ ... မကူးရဲဘူးဗ်ာ ... မကူးရဲဘူး ...



သတိၱနည္းတယ္ပဲေျပာေျပာ ... တကယ္ကို ... မကူးရဲတာဗ်ာ ... သီရိ ... ျပန္လွည့္လာတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း၀မ္းသာသြားတယ္ ... ကယ္တင္ရွင္မေလး ... ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို အတင္းဆြဲၿပီး ...




"ျမန္ျမန္ကူး ... ဟုိမွာ မီးပိြဳင့္စိမ္းသြားၿပီ ..."




ညာဘက္ကေန ... ကားေတြ ေ၀ါကနဲ ေျပးခ်လာသည္ ... သီရိက ေရွ႕ကေျပး ... ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္က ေျပး ... မိုင္ကုန္ပဲ ... ကၽြန္ေတာ္ဗ်ာ ... ၀မ္းသာတယ္ ... အရမ္း၀မ္းသာတယ္ ... ဒုကၡေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ... ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူက ... ျပန္လာေခၚတဲ့ ... ခံစားခ်က္ကို ... ဒီတသက္ေမ့မွာမဟုတ္ဘူး ... သီရိလက္ကို ... ခပ္တင္းတင္းကိုင္ထားရင္း ... ၀မ္းသာပီတီေၾကာင့္ ... ကၽြန္ေတာ့္ ေျခေထာက္ေတြ ... ကတၱရာလမ္းနဲ႔ ထိတယ္လို႔ ... မထင္ဘူးဗ်ာ ... ဟိုဘက္ျခမ္းက ... လူတခ်ိဳ႕ကလည္း ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို ... ၀ိုင္းၾကည့္တယ္ ... သိပ္လွတဲ့ ေကာင္မေလးက ... လမ္းတ၀က္ကေန ... ေကာင္ေလးကို ျပန္လာေခၚၿပီး ... ေျပးတယ္ ... အားက်တဲ့အၾကည့္ေတြကို ... ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာျမင္လုိက္ပါတယ္ ... အရမ္းကို ေက်နပ္တယ္ဗ်ာ ... ေက်နပ္တယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ... မ်က္ႏွာက ၿပံဳးၿဖီးၿဖီး ျဖစ္ေနမွာပဲဗ်ာ ...




"ကုိခန္႔က ... ကားလမ္း မကူးတတ္ဘူးလား"

"ဟင့္အင္း ... ကူးတတ္ဘူး"

"ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္ ... ေၾကာက္လို႔လား"

"အင္း ... ကားေတြက ၀ွီးကနဲ ၀ီွးကနဲ ျဖတ္ေနတာ ... မကူးတတ္ဘူးဗ်ာ ... သီရိလာေခၚလို႔ ... ႏုိ႔မုိ႔ဆို ... မလြယ္ဘူး ..."

"အားကိုးတယ္ေပါ့ ... ေတာ္ေတာ္ဟုတ္တယ္ ... သီရိက ... အားကိုးရမလား မွတ္တယ္ ... ကိုခန္႔က ... ဆုိးတယ္ေနာ္ ..."

"မဆိုးပါဘူးဗ်ာ ... နယ္ကလာေတာ့ေလ ... အက်င့္မရေသးလို႔ပါ ..."

"ေတာ္ပါ ... ကားလမ္းကူးတတ္မွ ... ရီးစားစကား လာေျပာ ... ခစ္ ခစ္"

"တကယ္ေျပာတာလား ..."

"အင္း ... လက္လႊတ္အံုး ..."

"ဟင့္အင္း ... တသက္လံုး သီရိလက္ကို ကိုင္ထားခ်င္တယ္ ..."

"အပိုေတြ ... လမ္းျဖင့္မကူးတတ္ပဲနဲ႔ ... လႊတ္ေပးကြာ ... သီရိ ရွက္လာၿပီ ..."

"ေဆာရီး"

"မေစာေတာ့ဘူး ... ၄ နာရီခြဲေက်ာ္ေနၿပီ ..."

"ဟား ဟား ဟား"

"ဘာရီတာလဲ ..."

"ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း ၀မ္းသာတယ္ သိလား ... သီရိ ျပန္လာေခၚတာကုိေလ ... အရမ္း၀မ္းသာတယ္ ..."

"ခစ္ ခစ္ ... လမ္းမကူးတတ္တဲ့ ေတာသား ..."




လမ္းမကူးတတ္တဲ့ ... ေတာသားကို ... ၿမိဳ႕သူလွလွေလးက ... လက္ဆြဲၿပီး ေျပးတယ္ေလ ... ဟဲ ဟဲ ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ... အရမ္းေပ်ာ္ေနတယ္ဗ်ာ ... ကားေပၚတက္ထိုင္ၿပီး ... အထုပ္ေတြေနာက္ထဲထည့္ေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အလွည့္ ... သီရိကလည္း အလွည့္ ... သီရိမ်က္ႏွာေလးနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး ကပ္သြားတယ္ ... သီရိရဲ႕ ၀င္ေလထြက္ေလ ... ေႏြးေႏြးေလးက ... ကၽြန္ေတာ့္ပါးကို လာထိတယ္ ... တစကၠန္႔ ... ႏွစ္စကၠန္႔ ... သံုးစကၠန္႔ ... ရုတ္တရက္ဗ်ာ ... ကမာၻႀကီး ရပ္သြားသလိုပဲ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... အခ်ိန္ေတြကို ရပ္ဆိုင္းလို႔ရရင္ ... ဒီအတုိင္းေလးပဲ ရပ္ထားပစ္လိုက္ခ်င္ပါတယ္ ... အရင္ဆံုး လႊဲဖယ္လိုက္တာက ... သီရိ ...




"ခန္႔ေနာ္ ... လမ္းလယ္ေကာင္ႀကီးမွာ"




ခန္႔ ... တဲ့ဗ်ာ ... ကုိ တလံုး မၾကားမိတာလား ... ျပဳတ္က်န္ခဲ့တာလား ... မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ... ဒီေလာက္ကပ္ကပ္ေလး ေျပာတာကို ... တမင္သက္သက္ သီရိ ခ်န္ခဲ့တာ ... ေသခ်ာတယ္ ... ဟာဗ်ာ ... လိႈက္ကနဲ ၀မ္းသာသြားတဲ့ ... စိတ္ကို ... ဘယ္လို ေျပာရမွန္းကို မသိေတာ့ပါဘူး ...




"ခန္႔ တလံုးပဲ ေခၚတာလားဟင္ ..."




ကၽြန္ေတာ္က မေသခ်ာမွာစိုးလို႔ ... သီရိမ်က္၀န္းေလးကို ... ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ... သီရိ အၾကည့္လႊဲသြားျပန္တယ္ ... ဒါေပမယ့္ ... ႏႈတ္ခမ္းဖူးေလးက ...




"အင္း ..." တဲ့ ...




သီရိနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ္ ပိုရင္းႏွီးသြားတယ္လို႔ ခံစားမိပါတယ္ ... ၀မ္းသာလိုက္တာဗ်ာ ... ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ... ၾကည္ႏူးျခင္း ... ခ်စ္ျခင္းေတြေၾကာင့္ ... ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ေတြ ေလထဲ လြင့္ေနသလို ခံစားရပါတယ္ ...




"သီရိလက္ကို ... တသက္လံုး ကိုင္ထားခြင့္ ဘယ္ေတာ့ရမွာလဲဟင္"

"တုိ႔ ေျပာၿပီးၿပီပဲ ... ကားလမ္းကူးတတ္မွလို႔ ..."

"တကယ္လား ..."

"တကယ္ေပါ့ ... ခန္႔ရဲ႕ ... သီရိ မလိမ္တတ္ဘူး ... ဟာကြာ ... မေမးနဲ႔ေတာ့ ... သီရိ အရမ္းရွက္လာၿပီ ..."

"ဟား ဟား ဟား ... အရမ္းေပ်ာ္တယ္ ... ေနာ္ ... သီရိ"

"ခစ္ ... ခစ္ .. ခစ္ ... ေတာ္ပါ ..."




သီရိ ... ရွက္လြန္းလို႔ထင္ပါရဲ႕ ... ဟိုဘက္လွည့္ၿပီး ... အျပင္ကို ၾကည့္ေနတယ္ ... မ်က္ႏွာလႊဲထားတဲ့ ... မ်က္ႏွာေလးက ... ရွက္ေသြးေတြ ယွက္ျဖွာလို႔ ေနသည္ ... ခ်စ္တယ္ သီရိရယ္ ... ခ်စ္တယ္ ... ေဘာက္စဂြန္ကားေလးက ... အခ်စ္ေတြ လွ်ံက်ေနလုိ႔လား မသိပါဘူးဗ်ာ ... ရႊတ္ကနဲ ... ေျမနီကုန္းေရာက္သြားသည္ ... ဟာဗ်ာ ... ျမန္လိုက္တာ ... သီရိ အိမ္နားေရာက္ေတာ့မယ္ ...




"လမ္းထိပ္မွာပဲ ... ရပ္လုိက္ေနာ္ ... ခန္႔ "

"အင္း ... သီရိအိမ္ကို လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေလ"

"ဟင့္အင္း ... ေမေမ ဆူလိမ့္မယ္ ... နားလည္တယ္မွတ္လား"

"အင္း ... ဖုန္းနံပါတ္ေပးအံုးေလ ..."

"တို႔ ဆက္လိုက္မယ္ေနာ္ ... ဒီမွာေရးေပး ..."

"အင္း ... သီရိ ... မနက္ ေက်ာင္းဘယ္လိုသြားမွာလဲဟင္ ..."

"၂၁၆ လိုင္းကားစီးသြားမယ္ေလ ... "

"ဟင့္အင္း ... သြားနဲ႔ ... ကို လာႀကိဳမယ္ ... ၆ နာရီ ... ဒီေနရာမွာပဲ ေစာင့္ေန ..."

"အင္း ... ၆ နာရီေနာ္ ... ေစာင့္ေနမယ္ ..."

"သီရိ ... တို႔က ... တကယ္ခ်စ္တာေနာ္ ... ျပန္ခ်စ္မယ္ မွတ္လားဟင္"

"တုိ႔ ေျပာၿပီးၿပီပဲ ... လမ္းကူးတတ္မွ ... ရီးစားစကား လာေျပာလို႔ ... ခစ္ခစ္ ... ေတာ္ပါ ... ကားေသခ်ာေမာင္းသြားအံုး"

"အင္းပါ ... ခ်စ္တယ္ေနာ္ ... သီရိ"

"သြားေတာ့ေနာ္ ... ေမေမ ထြက္လာရင္ ... ျပႆနာတက္မွာစိုးလို႔ ..."

"ဖုန္းဆက္လိုက္ ... ေစာင့္ေနမယ္ ..."

"အင္း"




ကားေလးကို ... ေမာင္းထြက္လိုက္ေပမယ့္ ... စိတ္ေတြက ... ခ်စ္သူဆီမွာ က်န္ခဲ့သည္ ... ေနာက္ၾကည့္မွန္ကေန ... သီရိလက္ျပေနတာကို ... ေက်နပ္သေဘာက်ေပမယ့္ ... သီရိက်န္ခဲ့တာကို ... စိတ္မေကာင္းဘူး ... ခ်စ္ဦးစဆုိေတာ့ေလ ... အခ်ိန္ေလးတခု ခြဲေနရတာကို ... ၀မ္းနည္းမိတာ ... ရင္ထဲက ဆႏၵပါ ... တကယ္လည္း ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ... သီရိလက္ေလးကို ... တခ်ိန္လံုး ကိုင္ထားခ်င္တယ္ဗ်ာ ... ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ... အခုမွ စသိေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... အခ်စ္ကို မေ၀ခြဲတတ္ေသးဘူး ... သိပ္လွတဲ့ ... သီရိကုိ ... ခ်စ္မိတာ ... သီရိရဲ႕ အလွတရားေၾကာင့္လား ... အေတြ႔အထိေၾကာင့္လား ... မနက္တုန္းက ... ယြန္းအိကို ကၽြန္ေတာ္ ... စိတ္၀င္စားမိတာကေကာ ... ကၽြန္ေတာ္ ... ယြန္းအိကို ခ်စ္တာလား ... ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္တာ ... ယြန္းအိလား ... သီရိလား ... ဟာဗ်ာ ... ေခါင္းေတြ ရႈပ္လာၿပီ ... အခ်စ္ဆုိတဲ့ အရာဘယ္လိုမွန္း ဘယ္လိုဆံုးျဖတ္ရမယ္မွန္း ... မသိေပမယ့္ ... ေသခ်ာတာေတာ့ သီရိကို ရီးစားစကားေျပာခဲ့ၿပီးၿပီ ... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သီရိကို ခ်စ္တယ္ဗ်ာ ...



အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ... ဘႀကီးခန္႔က ... ဧည့္ခန္းထဲမွာ ... ပုလင္းေသးေသးေလး တခုကို တသသနဲ႔ ၾကည့္ေနပါတယ္ ... ပုလင္းေလးထဲက ... အရည္က အျပာေရာင္ ... တခ်က္တခ်က္ ... လက္ကနဲ လက္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္ ... ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ စိတ္မ၀င္စားဘူး ... သီရိနဲ႔ ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ ၾကည္ႏူးမႈေတြ ဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို ... ဘႀကီးခန္႔ ပုလင္းေလးက ... မလႊမ္းမိုးႏုိင္ပါဘူးဗ်ာ ... ဘႀကီးခန္႔က ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္ၿပီး ...




"သား ... ေက်ာင္းသြားတာ ... အဆင္ေျပရဲ႕လား"

"ဟုတ္ ... ေျပပါတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔ရဲ႕ ..."

"ဟုတ္လား ... သားပံုစံက ... ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပလာပံုရတယ္ ..."

"ခင္ဗ်ာ ..."




ကၽြန္ေတာ္ နည္းနည္းေတာ့ လန္႔သြားသည္ ... ဘႀကီးခန္႔ပံုစံက ဆူတာလည္း မဟုတ္ ... ရိတာလည္းမဟုတ္ ... သူ ဘာေျပာခ်င္တာလဲ ... ကၽြန္ေတာ့္ကားေပၚမွာ ေကာင္မေလး သံုးေယာက္ပါလာတာ ... သီရိနဲ႔ ... ၿငိတိတိျဖစ္ခဲ့တာ ... ဘႀကီးခန္႔က သိေနတာလား ... ေမေမ မေသေျပာဖူးတာက ... ဘႀကီးခန္႔က ... အန႔ံအာရံု ခံႏုိင္တယ္တဲ့ ... လူေတြရဲ႕အနံ႔ကို ခံၿပီး လူေကာင္းလား ... လူဆုိးလား ... ဘ၀ျဖစ္စဥ္ကို တခါတေလ ေျပာျပေပးႏုိင္တယ္တဲ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေမေမဘက္က အမ်ိဳးေတြမွာ ... တေယာက္ကုိ တမ်ိဳးစီ ... စိတ္စြမ္းအင္ေလးေတြ ပိုင္ဆုိင္ၾကပါတယ္ ... တခါတေလလည္း ... ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အာရံုရတယ္ ... တခါတေလလည္း ... မရဘူး ... ဆန္းေတာ့ ဆန္းတယ္ဗ် ... အထူးသျဖင့္ ... ဘႀကီးခန္႔ေပါ့ ... လူတေယာက္ကို အာရံုစိုက္ၿပီး အန႔ံခံရင္ ... မိုင္ေထာင္ခ်ီေအာင္ေ၀းလည္း ... ဘယ္မွာ ရွိတယ္ဆုိတာ သိတယ္တဲ့ ... ငယ္ငယ္က ေမေမေျပာတုန္းကေတာ့ ... ပံုျပင္လို႔ပဲ ထင္ထားတာ ... အခုေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚက အနံ႔ေတြ ... သူ ရေနၿပီ ...




"ဟား ဟား ... ငါ့သားကိုယ္ေပၚမွာ ... အပ်ိဳနံ႔ေတြ သင္းထံုေနတယ္ေလ ..."




ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္ၿပီး သေဘာက်သလိုနဲ႔ ... ဘႀကီးခန္႔ ... ေျပာေတာ့ ... ဘႀကီးခန္႔နားမွာ ထိုင္ၿပီး ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ နမ္းၾကည့္တယ္ ...




"ဟုတ္လား ... ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ဘာနံ႔မွ မရဘူး ..."

"အင္း ... သားက ဘယ္ခံစားလို႔ရအံုးမလဲ ... ဒါေတြက အေလ့အက်င့္နဲ႔ ဆိုင္တယ္ေလ ..."

"ဟုတ္ကဲ့ ... ေက်ာင္းကအျပန္ ... ေကာင္မေလးသံုးေယာက္နဲ႔ အတူတူျပန္ခဲ့ပါတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔ ..."

"ငါ့သားက တယ္စြံပါလား ... ေဟ့"

"မစြံပါဘူး ... ဘႀကီးခန္႔ရယ္ ... အခုမွ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ၾကတာ"

"အင္း ... တခုေတာ့ သတိေပးမယ္ ... သား ... ဂရုစိုက္ရမယ္"

"ဟုတ္ကဲ့ ေျပာပါ ဘႀကီးခန္႔ ..."




လူႀကီးသူမက ဆံုးမတာကို နာခံရမယ္ေလ ... ဘႀကီးခန္႔ဆိုတာကလည္း ... အလကားေနရင္ ဆူပူတာမ်ိဳးတခါမွ မရွိဘူး ... အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ ... ေျပာျပသြန္သင္တတ္ပါတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔ေျပာတာကို ... ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာ နားေထာင္ျဖစ္တယ္ ... ဘႀကီးခန္႔က မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ...




"သားနဲ႔ ... အတူတူျပန္လာတဲ့ ေကာင္မေလး သံုးေယာက္ထဲက ... တေယာက္က ... Aphrodite ရဲ႕ ကိုယ္န႔ံမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္ ..."

"ခင္ဗ်ာ ... "




Aphrodite ဆိုတာ ဘာလဲဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိဘူး ... အလွကုန္ပစၥည္းလား ... ျဖစ္ႏုိင္တယ္ ... ေပါင္းတည္ ဘုရားပြဲတုန္းက ... အလွကုန္ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္မွာ ဆိုင္းဘုတ္အႀကီးႀကီး ေတြ႔ဖူးတယ္ ...




"ဘာေျပာတာလဲဟင္ ... ဘႀကီးခန္႔ ... ကၽြန္ေတာ္ မသိလို႔ပါ ..."

"အင္း ... Aphrodite ဆိုတာကေလ ... ဂရိနတ္ဘုရားမ တပါးေပါ့ ..."

"ဗ်ာ ... ဟုတ္ ..."




Aphrodite နဲ႔ ... သီရိတို႔ ဘာဆုိင္လို႔လဲဗ်ာ ... တမ်ိဳးပဲ ... သိပ္နားမလည္ေတာ့ ... ဘႀကီးခန္႔ေျပာတာကို ဆက္နားေထာင္ျဖစ္တယ္ ...




"ဒီနတ္ဘုရားမက ... လူသားေတြေနတဲ့ ... ကမာၻေျမဆီကို ... ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရယ္ ... အလွတရားရယ္ သယ္ေဆာင္လာတယ္ ..."

"ဟုတ္ကဲ့ ..."

"သူက အရမ္းလွတယ္ သား ... ဘယ္ေလာက္လွသလဲဆုိရင္ ... နတ္ဘုရားအခ်င္းခ်င္းေတာင္ ... ေဖာက္ျပန္ေစေလာက္ေအာင္ ... လွတယ္ ..."

"ေနာက္ သူက ... အလိုရမက္လည္း ႀကီးတယ္ ... သစၥာလည္းမရွိဘူး ... သူ႔ေယာက္်ား ... နတ္ဘုရား ေနာက္ကြယ္မွာ ... ေဖာက္ျပန္တယ္ ... ဇာတ္လမ္းေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ... ေနာက္ၿပီး စိတ္ဆိုးလြယ္တယ္ ... အျပစ္ဒဏ္ေပးလြယ္တယ္ ..."

"ဟုတ္ ..."

"မိန္းကေလး တေယာက္မွာ ... Aphrodite ရဲ႕ အနံ႔မ်ိဳးရရင္ ... အမ်ားအားျဖင့္ ... အဲဒီမိန္းကေလးဟာ ... ေရႊအဆင္းလို လွတယ္ ... ေတာ္ရံုေယာက္်ားေလး ... မၾကည့္ပဲမေနႏိုင္ဘူး ... အလိုရမက္ႀကီးတယ္ ... သစၥာမရွိဘူး ... အခ်စ္ေနာက္ကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ ... လိုက္တဲ့ သေဘာရွိတယ္ ... သား"

"ဗ်ာ ..."




ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းအံ့ၾသသြားတယ္ ... ဘႀကီးခန္႔ ေျပာခ်င္တာ ... နည္းနည္းေတာ့ နားလည္လိုက္တယ္ ... သီရိ ... ယြန္းအိ ... ေအးျမတ္ ... ဒီသံုးေယာက္ထဲက ... တေယာက္က Aphrodite နတ္ဘုရားမလို ျဖစ္မယ့္သူလား ...




"Aphrodite ရဲ႕ ကိုယ္ရနံ႔မ်ိဳးနဲ႔ ေမြးဖြားလာတဲ့ ကေလးမ တေယာက္ကို ... မခ်စ္ပါနဲ႔ မႀကိဳက္ပါနဲ႔ ... တားဆီးဖို႔ခက္တယ္ ... ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ ... Aphrodite က ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားကို ... ကမာၻေျမကို သယ္ေဆာင္လာလို႔"

"ဟုတ္လား"

"သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္န႔ံကို ရလိုက္တာနဲ႔ ... အခ်စ္စိတ္ေတြ ၀င္သြားတယ္ ... တျခားအာရံုေတြ ေပ်ာက္ၿပီး ... သူ႔ကိုပဲ ခ်စ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ပဲ ေပၚေနေလာက္ေအာင္ ... ဖမ္းစားႏုိင္တယ္ ... သတိထားေပါ့သားရယ္ ... ဟုတ္ၿပီလား"

"အျပစ္ဒဏ္ေပးလြယ္တယ္ ... ဆုိတာကေကာဟင္"

"သူ႔စိတ္အလိုက ... အေျပာင္းအလဲ ျမန္တယ္ ... သူ႔ကို ခ်စ္တဲ့စိတ္ေလ်ာ့သြားတာနဲ႔ ... သူက ျပႆနာေတြ ဖန္တီးေလ့ရွိတယ္ သား"

"ဟုတ္ကဲ့ ... သား ဂရုစိုက္ပါ့မယ္ ..."

"ေအးပါ ... သားရယ္ ... အထိအေတြ႔ကို ... ဂရုစိုက္ေပါ့ ... ဘႀကီးကေတာ့ ဒါပဲ မွာခ်င္တယ္ ..."

"ဟုတ္ကဲ့ ... စိတ္ခ်ပါ ... ဘႀကီးခန္႔"



ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ္ထလာၿပီး ... ကၽြန္ေတာ့အခန္းထဲ ... ေရာက္ေတာ့ ... ေခါင္းထဲ ၀င္လာတာက ... သီရိ ... သိပ္လွတဲ့ေကာင္မေလးက ... Aphrodite ရဲ႕ ကိုယ္ရနံ႔မ်ိဳးရွိေနလို႔လား ... သီရိနဲ႔ အတူတူသြားတဲ့အခါ ... ဘာလို႔ ခ်စ္စိတ္ေတြ ယိုဖိတ္လာတာလဲ ... အခ်စ္ဆိုတာ ကုိယ့္စိတ္နဲ႔ ကုိယ္ျဖစ္တာလား ... ဒါမွမဟုတ္ ... ဘႀကီးခန္႔ ေျပာသလို ... ျဖစ္ေနတာလား ... သူနဲ႔ ခ်စ္ရင္ ... သီရိကေကာ သစၥာေရာရွိပါ့မလား ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္မွာ ... ခ်စ္မိေလေတာ့လည္း ... ခ်စ္ရသူေလးဘက္ကို ... ေဖးေဖးမမေလးေတြးၾကည့္သည္ ... သီရိက ... မ်က္ႏွာမ်ားတဲ့ ... မိန္းကေလးေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး ... မာနေတာ့ နည္းနည္းႀကီးတယ္ ... လွတာကိုး ... မာနႀကီးတာလည္း တမ်ိဳးေကာင္းတာပဲ ... ေတာ္ရံုေယာက္်ားေလး ... ကပ္လို႔မရေတာ့ဘူးေပါ့ ... ခ်စ္တယ္ ... သီရိရယ္ ... ခ်စ္တယ္ ... သီရိနဲ႔ ခ်စ္ၿပီးမွ ... ခ်စ္ၿငိဳးျပစ္ဒဏ္ေတြလည္း ... ေပးခ်င္ေပးပါေစေလ ... ေပးမွာမဟုတ္ပါဘူး ... သီရိက ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ... ခ်စ္လို႔ မလုပ္ရက္ဘူးလို႔ ယံုတယ္ ... ဒီအခ်ိန္မွာ ... ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲမွာ ... ယြန္းအိအေၾကာင္းေမ့သြားတာ ... အမွန္ပါပဲ ... ေအးေအးေလးနဲ႔ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ... ယြန္းအိကို ... စစခ်င္းေတြ႔ေပမယ့္ ... အခုေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ... သီရိမွ ... သီရိ ျဖစ္ေနပါတယ္ ... သိပ္လွတဲ့ ... သီရိ ... အခုခ်ိန္ဆို ... ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနမလဲဗ်ာ ... အာရံုစိုက္ၿပီး ... သီရိအေၾကာင္းေလးကို စဥ္းစားေတာ့ ... အေတြးထဲမွာ သီရိေပၚလာသည္ ... သီရိ ... ေရခ်ိဳးဖို႔ ... အက်ႌေလးကို ခၽြတ္ေနသည္ ... သိပ္လွတဲ့ သီရိမွာ ... စြဲေဆာင္အားေကာင္းတဲ့ ရင္ႏွစ္မႊာရွိတာ ... ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ ... အရင္တုန္းက ... မိန္းကေလးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္က ရုိးသားေပမယ့္ ... အခုေတာ့ ဆန္းျပားခ်င္ေနပါတယ္ ... သီရိရဲ႕ လွေသြးၾကြယ္ေနတာေလးကို ... ျမင္မိေတြ႔မိေတာ့ ... ေယာက္်ားစိတ္ေတြ ... ထၾကြလို႔လာပါတယ္ ... ခ်စ္ခ်င္တယ္ သီရိရယ္ ... ထြားအိတဲ့ ရင္သားေတြက ... လွလိုက္တာဗ်ာ ... အေတြးထဲက ... သီရိ ရင္ႏွစ္မႊာက ... ၀င္းမြတ္ေနသည္ ... ပန္းသစ္ေတာ္သီးလို ... ထြားထြားမုိ႔မို႔နဲ႔ ... ထိပ္ဖ်ားေလးက ... ပန္းနီေရာင္ေလး ... ဂြမ္းပံုေလးထဲမွာ နစ္ေနသလို ... ေသးေသးေလး ... ဟင္း ... ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြ ပူလာသည္ ... ခ်စ္ခ်င္လာၿပီကြာ ... သီရိ ရင္သားေလးကို ပြတ္သပ္ခ်င္တယ္ ... ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ... အနမ္းပြင့္ေလးေတြ ေပးၾကည့္ခ်င္တယ္ ... သီရိက ... ခြင့္ျပဳပါ့မလား ... ခြင့္ျပဳပါ သီရိရယ္ ... ေနာ္ ... ရင္ႏွစ္မႊာကို ေဆာ့ကစားၿပီးရင္ ... ေအာက္က ... တင္သားဆုိင္ေလးေတြကိုလည္း ... ကိုင္ၾကည့္ခ်င္တယ္ ... ေက်ာင္းကအျပန္ လမ္းေလွ်ာက္တုန္းက ... ဖြံ႔ဖြ႔ံကားကား ... တင္သားဆိုင္ေလးေတြ ... လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ ... ျဖစ္ေနတာကို ... ျပန္သတိရမိသည္ ... ရင္ပူေစတယ္ဗ်ာ ... စိတ္ၾကြေစတယ္ ... ဘယ္အခ်ိန္မွ ... သီရိရဲ႕ တင္သားဆုိင္ေလးေတြကို ... ပြတ္သပ္ခြင့္ ရမလဲမသိပါဘူးဗ်ာ ... ကိုင္ခြင့္ရရင္ေတာ့ေလ ... ကၽြန္ေတာ့္လက္၀ါးနဲ႔ အုပ္ၿပီး ... ခပ္တင္းတင္း ကိုင္ၾကည့္ခ်င္တယ္ ... လက္၀ါးနဲ႔ေတာင္ ဆန္႔ပါ့မလား ...




ျဖတ္ကနဲ ေပၚလာတဲ့ အေတြးထဲမွာ ... ေဖာင္းမို႔ေနတဲ့ ... ပန္းႏုေရာင္ ေတာင္ကုန္းေလး ... သြယ္သြယ္လ်လ် ... ေပါင္တံေလးႏွစ္ခုၾကားက ... ၀င္း၀င္းမုိ႔မို႔ေလး ... ႏုထြားေလးမို႔ ... ကိုင္ၾကည့္ခ်င္သည္ ... ေရႊအိုေရာင္ ေျပာင္းဖူးေမႊးေတြလို ... အေမႊးႏုေလးေတြက ... ေပါက္ခါစ ... ေသခ်ာျမင္လိုက္ရတာ ... ညာဘက္ပြင့္ဖတ္ေလးေပၚမွာ ...အနီေရာင္ အစက္ေလးတစက္ ... ခဲတံေနာက္က ... ခဲဖ်က္အရြယ္အ၀ိုင္းေလာက္ရွိတဲ့ ... အမွတ္ေလး ... လွလိုက္တာဗ်ာ ... တကယ္ခ်စ္ၿပီဆိုမွ ... ဟုတ္မဟုတ္ ... ေသခ်ာေအာင္ ၾကည့္ရမယ္ ... အခုေတာ့ ... နမ္းခ်င္လာၿပီဗ်ာ ... ေအာ္ သီရိ ... သီရိ ... အလွခ်င္းၿပိဳင္ရင္ ... ဘယ္သူႏုိင္ပါ့မလဲ ... ဘႀကီးခန္႔ေျပာသလို ... Aphrodite ဖန္ဆင္းထားတဲ့ သမီးပ်ိဳလားမသိပါဘူး ... သီရိရယ္ ... မနက္ျဖန္မနက္ ... ေတြ႔လို႔ ... စိတ္မထိန္းႏုိင္ရင္ ... ဖက္နမ္းပစ္မိလိမ့္မယ္ ... အမ်က္ေတာ္ရွၿပီး ... ျပစ္ဒဏ္ေပးလည္း ... ခံခ်င္ပါတယ္ ... ျဖစ္ခ်င္တာသာ ျဖစ္ပေလ့ေစေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... Aphrodite မေလးကို ... ရယူပိုင္ဆိုင္ခ်င္လာၿပီ ... ဆႏၵေတြေၾကာင့္ ထၾကြလာတဲ့ တဏွာကို ... ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုရွင္းရမလဲ ... အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေအာက္မွာ ... ေတာင့္တင္းေနတဲ့ ... ေအာက္ကေကာင္ေၾကာင့္ ... ကၽြန္ေတာ့္ ေအာင့္လာပါတယ္ ... ခႏၶာကိုယ္က ... အေၾကာေတြ တင္းလာၿပီး ... ရင္ေတြလည္း ပူလာပါတယ္ ... ေသြးသားက ေတာင္းဆိုလာလို႔ ... ေသြးေၾကာထဲမွာ ... ပုရြက္ဆိတ္ေတြ ေလွ်ာက္သြားေနသလို ... ယားေနေတာ့ ... ဟာဗ်ာ ... မျဖစ္ေသးပါဘူး ... စိတ္အေျပာင္းအလဲျဖစ္ေအာင္ ... ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္ၿပီး ... ေခါင္းကေန ... ေလာင္းခ်ိဳးပစ္လိုက္တယ္ ... ေအးျမတဲ့ေရက ... ခႏၶာကိုယ္က အပူေတြကို ... ေလ်ာ့က်သြားေစပါတယ္ ... ဒါေပမယ့္ ... သီရိကို ခ်စ္တဲ့ စိတ္က ... ဒီေရအလား တုိးလို႔သာေနပါတယ္ ... ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ ... စာအုပ္ေတြထုတ္ၿပီး ... စာၾကည့္လုိက္တယ္ ... အာရံုစိုက္ၿပီး စာဖတ္ေနရင္း ... ယြန္းအိေလးက ... အေတြးထဲ ေရာက္လာျပန္တယ္ ... ဟင္း ... ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ယြန္းအိကုိေလ ... သိပ္လွတဲ့ သီရိသာ မရွိရင္ ... ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္မိသြားလိမ့္မယ္ ... ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သက္သေဘာက်တဲ့ မိန္းကေလးပံုစံမ်ိဳးက ... ယြန္းအိေလးလိုမ်ိဳး ... ခ်စ္ဖို႔လည္း ေကာင္းတယ္ ... မ်က္စိလည္း ေအးေစတဲ့ ေမ့ေမ့လို မိန္းကေလးမ်ိဳးကို ... လိုခ်င္ပါတယ္ ... ေယာက္်ားေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ... သူတုိ႔ရဲ႕ အေမနဲ႔ တူတဲ့ ... မိန္းကေလးမ်ိဳးကို ... လိုက္ရွာၾကတယ္တဲ့ ... အေမ့ရဲ႕ ေႏြးေထြးမႈ ... ယုယမႈ ... ၾကင္နာမႈ လိုမ်ိဳးေပးႏိုင္တဲ့ ... မိန္းကေလးမ်ိဳးကို ... ေတာင့္တၾကတယ္တဲ့ ... ဒါေပမယ့္လည္း ... ကံဆိုတဲ့ ဇာတ္ဆရာအလိုက် ... ဖူးစာဖက္ရတာပါပဲ ...




စာအုပ္ေတြ ဖြင့္ထားၿပီး ... အေတြးေတြက ... ေတာေရာက္ေတာင္ေရာက္နဲ႔ ... ျဖစ္ေနတုန္း ... ဘႀကီးခန္႔ တံခါးလာေခါက္တယ္ ...




"သား ... ဖုန္းလာေနတယ္ ... ေကာင္မေလး တေယာက္ပဲ"

"ဟုတ္ကဲ့ ... ဘႀကီးခန္႔"




သီရိမ်ား ဆက္တာလား ... ကၽြန္ေတာ္ ... ဖုန္းသြာကိုင္ေတာ့ ... ခပ္ခ်ိဳခ်ိဳအသံေလးက ... ယြန္းအိ ...




"ဟယ္လို ... ကိုခန္႔လား"

"ဟယ္လို ... ယြန္းအိလား"

"အင္း ... ျပန္ေရာက္ၿပီေပါ့"

"ျပန္ေရာက္ၿပီ ..."

"သီရိကုိ ... ေသခ်ာမွ ျပန္ပို႔ေပးလိုက္ရဲ႕လား"

"အင္း ..."

"ဟိတ္ ... မွန္မွန္ေျပာေနာ္ ... သီရိကို ႀကိဳက္လား"




ဘယ္လို ေျပာရမလဲဗ်ာ ... သိပ္လွတဲ့ ေကာင္မေလးကို ... မႀကိဳက္ဘူးဆိုတာ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး ... သီရိကိုလည္း ... ရီးစားစကားေျပာၿပီးသြားၿပီ ... ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ေလ ... ယြန္းအိကို ... မေျပာျပခ်င္ဘူး ... ဘာေၾကာင့္ရယ္ဆိုတာ ေသခ်ာမသိေပမယ့္ ... ယြန္းအိ မသိေစခ်င္ဘူး ...




"ယြန္းအိကလည္း ... အခုမွ ခင္ၾကမင္ၾကတာကို"

"အခုမွဆိုေတာ့ ... ေစာေသးတယ္ေပါ့ ... ေနာက္မွေပါ့ ဟုတ္လား"

"ယြန္းအိ ... သိပ္မစနဲ႔ကြာ ... အျဖဴကို အေရာင္မဆိုးရဘူးေလ"

"အင္းပါေနာ္ ... ေနာက္မွ ... အဲဒီအျဖဴကို အေရာင္ဆိုးခ်င္လို႔ ... ယြန္းအိရယ္ ... ကူညီပါအံုးဆို ... ဟိ ဟိ ..."

"ဟား ဟား ... ေျပာေလ ... ကဲေလပဲ ... ယြန္းအိ ... စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ ... ေျပာျပမယ္ ... သီရိက တအားလွတယ္ ... အရမ္းႀကိဳက္တယ္ ... ဟုတ္ၿပီလား"

"ဟင္ ... အဲဒါမ်ား ကိုခန္႔ရယ္ ... ညေနက အတူတူ ျပန္တာ ... ကားေပၚမွာ ... အပိုင္ပဲ ..."

"ဟုတ္တယ္ေနာ္ ... ဒါေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္ မေျပာတတ္ဘူး"

"အလိုက္တာ ... ဟိတ္ သီရိ ... မင္းတုိ႔ကို ျပန္ခ်စ္ခ်င္ခ်စ္ ... မခ်စ္ရင္ ... အိမ္ေခၚသြားမယ္"




ဟိုက္ ... ဗိုလ္ေအာင္ဒင္ေလသံနဲ႔ ... ယြန္းအိ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို လက္ခ်ာလာေပးေနတယ္ ... သီရိကို ... ခ်စ္ခြင့္ေတာင္းတာ ... လက္တကမ္းအလိုေတာင္ ေရာက္ေနတာ သူမသိေသး ... စိတ္ထဲမွာ တဟားဟားရီၿပီး ... ကေလးဆန္တဲ့ ... ယြန္းအိေျပာသမွ် ... ေလွ်ာက္ေျပာရင္း ... ဖုန္းခ်လိုက္တယ္ ... ယြန္းအိနဲ႔ စကားေျပာရင္ ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ... ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးလာတာ ... ယြန္းအိ အစြမ္းလားေတာ့ မသိပါဘူး ... ကၽြန္ေတာ္ ... ဖုန္းေမွ်ာ္ေနတာက ... သီရိ ... ဆက္တာက ... ယြန္းအိ ...




သီရိ ဆီကဖုန္းကို ... ေစာင့္ရင္း ... ဧည့္ခန္းထဲမွာ တီဗီ ထိုင္ၾကည့္ေနတာ ... ၁၀ နာရီလည္း ... မလာေသးဘူး ... ၁၁ နာရီလည္း ... မလာေသးဘူး ... ၁၂ နာရီ ... မ်က္စိလည္း ေညာင္းလာၿပီ ... အိပ္ခ်င္လာၿပီ ... ဘႀကီးခန္႔ကေတာ့ ... အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီ ... အိပ္ခန္းထဲ ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့မွ ... ဖုန္းေလးက ... ကလင္ ကလင္ ထျမည္သည္ ... သီရိ ... ေသခ်ာတယ္ သီရိဆက္တာ ... ၀မ္းသာအားရ ... ဖုန္းေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ အေတြး မွန္တယ္ ...




"ဟယ္ ... လို ..."

"ခန္႔လား ..."

"ဟုတ္တယ္ ... အခ်စ္"

"ဘာအခ်စ္လည္း ... ဟြန္႔ ... သူ႔ကိုေတာင္ အေျဖမေပးရေသးပဲနဲ႔ ... လူကိုေနာ္ ... ပိုင္စိုးပိုင္နင္းနဲ႔ ... ခန္႔ေနာ္ ... မအိပ္ေသးဘူးလား"

"အိပ္ေသးဘူး ... သီရိဖုန္းကို ေစာင့္ေနတာ"

"ဟုတ္လို႔လား"

"ဟုတ္တယ္ ... သီရိက ဆက္မယ္ဆိုလို႔ ထိုင္ေစာင့္ေနတာ ... အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ ... ခ်စ္တယ္ ခန္႔ရယ္လို႔ မ်ား ေျပာမလားလို႔ ..."

"ဟား ဟား ... ျဖစ္ရမယ္ ... တို႔ေျပာၿပီးၿပီပဲ ... ကားလမ္း ကူးတတ္မွလို႔ ..."

"ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ... သီရိကို အရမ္းခ်စ္ေနၿပီသိလား ..."

"အင္း ... ဒါပဲေနာ္ ... ေမေမလာေနၿပီ ... ၆ နာရီေစာင့္ေနမယ္"




ဂြပ္ကနဲ ဖုန္းခ်သြားေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ရင္ေတြ ဟာကနဲ ျဖစ္သြားသည္ ... ခ်စ္သူေလးနဲ႔ ... စကားေျပာလုိ႔ ... ဖီလင္ေလးက တက္ခါစ ... ဖုန္းကို ... ခြပ္ကနဲ ခ်သြားသည္ ... သီရိပံုစံက ... သူ႔အေမကို ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္တဲ့ပံု ... ေယာကၡႀကီးက လြယ္ဘူးနဲ႔တူတယ္ ...


...

အပိုင္း(၂) ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္

No comments:

Post a Comment