Friday, December 16, 2016

ဆံပင္ညိဳညဳိေလး



၁၉၃၃ ခုႏွစ္၏ ေအးျမေသာ ေဆာင္းညတြင္ျဖစ္ပါသည္။ မီးလင္းဖိုမွ လြန္႕လူးေသာမီးေရာင္သည္ ျဖာက်လ်က္ ရွိေနသည္။ ၁၈ ႏွစ္သမီးေလး ေထြးငယ္ သည္ ခိုက္ခိုက္တုန္လ်က္ရွိသည္။ ေဆာင္းေၾကာင့္ မဟုတ္၊ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ေၾကာင့္တည္း။ သူမတစ္ကိုယ္လံုးတြင္ အ၀တ္အစားမရွိ၊ မီးေရာင္သည္ သူ႕ကိုယ္ေပၚတြင္ ေျပးလ်က္၊ ေမႊ႕ယာခံုႀကီးေပၚတြင္ ေကြးေကြးေလး၊ ခံုေပၚတြင္ ဒူးေထာက္လ်က္သားမွ သူ၏ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းသည္ ခံု ေနာက္မွီ အထက္တြင္ တြဲေလာင္းျဖစ္လ်က္ရွိသည္။ သူမ၏ ရင္သား မ်ားသည္ တြဲေလာင္းျဖစ္လ်က္၊ ေျခေထာက္မ်ားသည္ ခံု လက္ရမ္းတစ္ဖက္စီတြင္ က်ဲကားလ်က္၊ သူ႕ အဖုတ္ႏွင့္ တင္ပါးတို႕သည္ ျဖဲထားသလိုျဖစ္ေနေၾကာင္း ခံစားမိရသည္။ သူမသည္ ကိုယ္တံုးလံုးျဖစ္လ်က္ ရွိသလို အားကိုးရာလည္း မဲ့လ်က္ရွိသည္။ မျမင္ရေသာ္လည္း ေနာက္ေက်ာဖက္ တြင္ သူ႕အလုပ္ရွင္ျဖစ္သူ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ ၏ အ၀တ္အစားမ်ား ခၽြတ္ခ် ပစ္ေနသံကို ၾကားေနရသည္။

သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ အိမ္တြင္ အိမ္ေဖာ္အျဖစ္ မိဘမဲ့ေက်ာင္းမွ ေရာက္လာသည္မွာ တစ္လ သာ ရွိပါေသးသည္။ ထိုစဥ္က သူမသည္ ကံေကာင္းသူတစ္ဦးဟု ထင္ခဲ့မိသည္။ ခန္းနားေသာအိမ္ႀကီး၊ အခန္းႀကီး မ်ားအား သန္႕ရွင္းျပင္ဆင္ ရမည္ဟု ဂုဏ္ယူခဲ့ရသည္။ အစားအေသာက္မ်ားက ေကာင္းမြန္သလို ေနထိုင္ရပုံကလည္း သူၾကံဳခဲ့ဘူးသည့္ မိဘမဲ့ေက်ာင္းႏွင့္ မယွဥ္သာေအာင္ ျမင့္မားလွေပသည္။ ဤသို႕ေသာ အလုပ္မ်ဳိးကိုရခဲ့သည္မွာ သူမကံႀကီးေပလို႕သာ။ စီးပြားပ်က္ကပ္အတြင္း ဆင္းရဲျခင္း အနာကို ခံစားၾကရသူမ်ားအလယ္ သူကား ထြန္းထြန္းေပါက္ေပါက္ဟု ဆိုရမလို၊ သူႏွင့္အတူ မိဘမဲ့ေက်ာင္းတြင္ ေနခဲ့ၿပီး ၁၈ ႏွစ္ျပည့္သြားသူတို႕အဖို႕ ကံဆိုးမႈမ်ား ဆက္တိုက္ၾကံဳၾကရခ်ိန္တြင္ သူ႕ဘ၀က အေပၚစီးေရာက္ခဲ့ သည္။ ဤသို႕ျဖင့္ သူသည္ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ ၏ အပ်ဳိရည္ဖ်က္မႈကို ကိုယ္တံုးလံုး ေစာင့္ေနရေသာ အျဖစ္သို႕ေရာက္ခဲ့ေပသည္။
အမွန္ကေတာ့ သူ အလုပ္စ၀င္သည္မွသည္ အဆုိး မွ ပို၍ဆိုး ဆိုး လာျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အစမွာေတာ့ တကိုယ္လံုး အ၀တ္အစားမပါသလို စူးစူးရဲရဲ အၾကည့္ခံရရာ မွသည္ သူအလုပ္လုပ္ေနစဥ္ မေတာ္တဆ ထိမိေတြ႕မိသည္ သို႕ ေျပာင္းလာခဲ့သည္။ ဖန္ခြက္ကြဲ သည္ကို ဒဏ္ေပးရာမွ သူမ၏ ဖင္ပိုင္းတစ္ခုလံုး သူ႕ေပါင္ေပၚသို႕တင္ကာ အတြင္းခံ ေပၚသည္အထိ လံုခ်ည္ကိုလွန္၍ အရိုက္ခံရသည့္အခါ ဗိုက္ကို မာေတာင္ေနေသာ သူ႕ပစၥည္းျဖင့္ ထိုးထားျခင္း ခံရ သည္။ ေန႕စဥ္ပင္ သူ၏လုပ္ရပ္မ်ားက တစ္ေန႕တျခားသိသာလာကာ ည အခ်ိန္မ်ားကေတာ့ ျဖင့္ အဆိုး၀ါးဆံုးပင္ ျဖစ္သည္။ သူမကို စာၾကည့္ခန္းအတြင္းသို႕ေခၚသည္။ ညအိပ္အ၀တ္ရွည္ကို ၀တ္ထားေသာ္လည္း ယင္းေအာက္တြင္ ကိုယ္တံုးလံုးျဖစ္ေနမွန္းမၾကာခင္ေတြ႕ရသည္။ သူ႕ေရွ႕တြင္ သူမကို ရပ္ ေနခိုင္းကာ ကိုယ္လံုးကို ပြတ္သတ္သည္။ ေနာက္ ပိုင္းတြင္ သူ႕ေရွ႕တြင္ ဒူးေထာက္ခိုင္းကာ လေရ ထြက္သည္အထိ အစုတ္ခိုင္းသည္။ ယခုညေတာ့ျဖင့္ သူမသည္ ခံုေပၚတြင္ ကိုယ္တံုးလံုး ကုန္း ေနရၿပီ။ ဒီည သူ႕ကို လိုးေတာ့မည္ဟု လည္း ႀကဳိေျပာထားသည္။ သူမေနာက္ေက်ာ တြင္ ရပ္လွ်က္ ျဖဲထားေသာ သူ႕ အဖုတ္ကို ေတာင္ေနေသာ လီးႀကီးႏွင့္ ပြတ္၍ ေနသည္။ သူ႕ အပ်ဳိရည္ကို လံုး၀ပ်က္စီးသြားေအာင္ အပ်ဳိေမွးကို ေဖာက္၍ ထိုးထည့္လိုက္သည့္အခါ ေအာ္ငိုမိသည္။ သူ႕ပါးစပ္မွ ညည္းညဴသံမ်ားထြက္လာသည့္တိုင္ေအာင္ သူမ၏ ေသြးမ်ားႏွင့္ ေခ်ာေမြ႕ေစသြားေသာ အဖုတ္အတြင္းသို႕ စကာ လိုးေနေလၿပီ။
ေထြးငယ္ သည္ ငါးေပ ငါးလက္မ ေက်ာ္ အရပ္ရွိသည္ျဖစ္ရာ မိန္းကေလးထဲတြင္ အတန္ျမင့္သည္။ ဆံပင္ ညဳိညဳိ ရွည္ရွည္မွလြဲ၍ သူ႕တြင္ ထူးျခားေသာ သြင္ျပင္ မရွိလွပါ။ ယခုေတာ့ ယင္းဆံစမ်ားသည္ သူမ၏ ခါးကိုေက်ာ္ကာ တင္ပါး ေပၚထိ ဖံုးလ်က္ရွိသည္။ ေထြးငယ္ ၏ဘ၀ တြင္ ပိုင္ဆိုင္သည့္အရာဆို၍ ဆံပင္ရွည္ကိုသာ ျပရေပမည္။ မိဘမဲ့ေက်ာင္းတြင္ အစားအေသာက္ ခ်ဳိ႕တဲ့ျခင္းေၾကာင့္ပင္ ကိုယ္လံုးက ေသးသြယ္သည္။ သူ႕ရင္သားမ်ားသည္ ေသးငယ္ေသာ္လည္း မာက်စ္သည္။ ႏို႕သီးမ်ားမွာ ညိဳေဖ်ာ့ေဖ်ာ့၊ လက္သန္းဖ်ားခန္႕ရွိမည္။ ခါးေသးၿပီး လံုး၀န္း က်စ္လ်စ္ေသာ တင္ပါးမ်ားရွိသည္။ နီညဳိေရာင္ အေမႊးမ်ားက သူ႕ အဖုတ္ေလးကို ၀န္းရံထားသည္။
အဆိုးႏွင့္စခဲ့သည့္ ေထြးငယ္၏ ဘ၀က ၁၈ ႏွစ္ အရြယ္တိုင္ေအာင္ ထူးၿပီး ေကာင္းလာခဲ့သည္ကို မေတြ႕ရ၊ ၃ ႏွစ္သမီး အရြယ္တြင္ သူ႕မိဘႏွစ္ပါးလံုး မီးထဲပါသြားခဲ့သည္။ ေဆြမ်ဳိးမ်ားက လည္း မေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္သည္ျဖစ္ရာ အစိုးရ လက္ထဲ သို႕ ထိုးအပ္လိုက္ၾကသည္။ ယင္းမွသည္ သူသည္ မိဘမဲ့မိန္းကေလး ေက်ာင္း အဆင့္ဆင့္ ကို ေျပာင္းေရြ႕ လာခဲ့ရရာ ကေလးေမြးစားလိုသည့္သူ မ်ား ၏ လာေရာက္ ၾကည့္ရႈျခင္းကို တစ္ခါတစ္ရံ ၾကံဳရေသာ္လည္း အေတာ္မ်ားမ်ား မိသားစုမ်ား က ေမြးစားလိုသည္မွာ ႏို႕စို႕ ကေလး အရြယ္သာျဖစ္ၿပီး ဆယ္ေက်ာ္သက္ရြယ္ မဟုတ္ၾကရာ အရြယ္ေရာက္ လာသည္ႏွင့္ အမွ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နည္းပါးလာခဲ့သည္။  တိုင္းျပည္စီးပြားေရးက်သည္ႏွင့္ အမွ် မိဘမဲ့ေက်ာင္းေနဘ၀ကလည္း ၾကပ္တည္းလာသည္။ နဂိုကမွ အစားအေသာက္ ပါးရွားေသာ ေက်ာင္းတြင္ ပို၍ ပင္ ေလ်ာ့နည္းလာသည္။ ကိုယ့္ကေလးကိုယ္ မေကၽြးႏိုင္ေတာ့ေသာ မိသားစုမ်ား တိုးလာသည္ႏွင့္ အမွ် အေဆာင္ အခန္းမ်ားတြင္ လူဦးေရမ်ားလာကာ ၂၀ ဆန္႕ေသာ အခန္းတြင္ ၃၀ ေနရသည္။ ကေလးငယ္မ်ားကို အႀကီးမ်ားႏွင့္ တြဲ အိပ္ေစသည္။ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္သည္ႏွင့္ အစိုးရက ေထာက္ပံ့မႈ ရပ္ဆိုင္းလိုက္သည္ျဖစ္ရာ ရက္စက္ေသာ ေလာက အတြင္းသို႕ လႊတ္လိုက္ျခင္းခံရေတာ့သည္။ စီးပြားပ်က္ကပ္ ဆိုးရြားလာသည္ႏွင့္အမွ် အလုပ္လက္မဲ့ တိုးပြားလာကာ အသက္ေမြးပညာ နည္းပါးသူတို႕ သည္ ျပည့္တန္ဆာမ်ားအျဖစ္သို႕ ေရာက္ရွိသြားၾကေတာ့သည္။

ေထြးငယ္ ကေတာ့ သူ႕ဘ၀ က ေနာက္ဆံုးတြင္ အေကာင္းသို႕ေရာက္လာၿပီဟု ထင္ခဲ့သည္။ လြန္ခဲ့ေသာလက သူမ၏ ၁၈ ႏွစ္ေမြးေန႕မတိုင္ခင္ တနလာၤတစ္ရက္မွစခဲ့သည္။ အေဆာင္ထဲက အမ်ားပင္ သူတို႕ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္မည့္ေန႕ကို ေတြးေၾကာက္ၾကသလို ပင္ ေထြးငယ္ လည္းေၾကာက္ရြံ႕ခဲ့သည္။ မိန္းမေဆာင္က သူ႕ကို ပညာသင္ေပးခဲ့ေသာ္လည္း အသက္ေမြးႏိုင္မည့္ တစ္ခုခု ကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္တတ္ခဲ့သည္လည္းမဟုတ္ပဲ အျပင္ေလာကသို႕၀င္ရေတာ့မည္ မဟုတ္ပါလား။
ေထြးငယ္ သည္ ရံုးခန္းက အေခၚခံရၿပီ။ ဦးေဖခင္ သည္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးျဖစ္ခဲ့သည္မွာ ၅ ႏွစ္ၾကာခဲ့ၿပီ။ သန္႕ရွင္းေရး မ်ားပင္ မိန္းကေလးမ်ားျဖစ္ေသာ ဤ တ၀န္းလံုးတြင္ သူသည္တစ္ဦးတည္းေသာ ေယာက်ာ္းျဖစ္သည္။ ဗိုက္ေခါက္ထူ ထူ ထိပ္ေျပာင္ေျပာင္ႏွင့္ ၄၅ ႏွစ္ အရြယ္ခန္႕ရွိမည့္ ဦးေဖခင္အတြက္ ေတာ့ အစားအေသာက္ ႏြမ္းပါးသည္ မရွိေပ။ အေဆာင္ မွာသာ အစာျပတ္ခ်င္ျပတ္မည္။ သူကေတာ့ လစာ အေထာက္အပံ့နည္းသည္ကို အေၾကာင္းျပ၍ ေက်ာင္း စားစရိတ္မ်ားမွ ျဖတ္ယူထားသည္။ ခ်မ္းသာေသာ တကိုယ္ရည္တကာယ မ်ားထံ မိန္းကေလးမ်ား ဆက္သြင္းသည့္ အလုပ္ျဖင့္လည္း ပိုက္ဆံရွာသည္။ တိုင္းျပည္စီးပြားေရး ၾကပ္သည္ဆိုေသာ္လည္း အလြန္အမင္းၾကြယ္၀ေနသူမ်ားက ရွိေနသည္။ အိမ္ေစမ်ားျဖင့္ သူတို႕၏ ခ်မ္းသာမႈကို ျပသၾကရံုသာမက သူတို႕ေမြးထားေသာ အိမ္ေဖာ္မ်ားျဖင့္ မိတ္ေဆြ မ်ားကို ဧည့္ခံၾကသည္။ ၾကာလာလွ်င္ အရသာပ်က္သြားႏုိင္သည္ျဖစ္ရာ အပ်ဳိႏုႏုထြတ္ထြတ္ေလးမ်ား အျမဲ လိုေနသည္။ ဦးေဖခင္၏ မိဘမဲ့ေက်ာင္းသည္ ေယာက်ာ္းေလးမ်ားႏွင့္ မထိေတြ႕ႏိုင္ေအာင္ ထိန္းထားေပးသည္ ျဖစ္ရာ သူတို႕ အႀကဳိက္မ်ားကို ေမြးေပးႏိုင္သည္။ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ ကာမကိစၥ ဆို၍ အျမင့္ဆံုး မွာ အၾကီးမ်ားက အငယ္ မ်ားကို သင္ေပးတတ္ေသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျဖ ေဖ်ာက္ ျခင္းမွ်ေလာက္သာ တတ္ၾကသည္။

ဦးေဖခင္ သည္ သူ႕လုပ္သက္တေလွ်ာက္ ယင္း သူေဌးမ်ား လိုခ်င္ေသာ အေနအထားမ်ားကို ဖန္တီးေပးႏိုင္ခဲ့သည္။ ေထြးငယ္ ကို မႏွစ္က စ၍ သတိထားမိလာသည္။ သူမ၏ ဆံပင္ညဳိညဳိေလးသည္ သူ႕ေက်းဇူးရွင္ေဖာက္သည္ မ်ားအတြက္ အၾကဳိက္ေတြ႕ႏိုင္ေပသည္။ သူသည္တစ္ခါတေလ ေထြးငယ္ကို ကိုယ္တံုးလံုးႏွင့္ ဆံပင္မ်ား တင္ပါးေပၚ ဖံုးလွ်က္၊ နီညဳိေရာင္ ေစာက္ေမႊးမ်ားက အဖုတ္ပတ္လည္ ၀န္းရံလ်က္ ျမင္ၾကည့္ဘူးသည္။ ကေလးမကို သူသည္ ဦးဆံုး လိုးရသူျဖစ္ခ်င္သည္။ သို႕ရာတြင္ ပထမဆံုးအၾကိမ္အတြက္ သူ႕ကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ေပးမည့္ သူမ်ားကလည္း ရွိေနေပသည္။ သူ႕ဆႏၵကိုျဖည့္ေပးမည့္ အပ်ဳိမငယ္မ်ားစြာက အရန္သင့္ရွိေနေပသည္။ သူ႕တြင္ အာသာေျဖစရာ တစ္ေယာက္ေတာ့ အျမဲရွာထားသည္။ ရံုးခန္းသို႕တစ္ပတ္ တစ္ခါေလာက္ေခၚကာ ေက်ာင္းတြင္း အမွားတစ္ခုခုေၾကာင့္ ဒဏ္ေပးရာမွ စ၍ လိုင္းသြင္းယူသည္။ ရံုးခန္းတံခါးကိုပိတ္၊ အ၀တ္အစားမ်ားခၽြတ္ၿပီး ခံုေပၚတြင္ ကုန္း ခိုင္းၿပီး ၾကိမ္ႏွင့္ ေဆာ္သည္။ သူ႕ႀကိမ္ရိုက္ခ်က္သည္ အလြန္နာသည္ျဖစ္ရာ ဒဏ္ေပးခံရသူ ကေလးမငယ္ခမ်ာ တစ္ပတ္ခန္႕ ဆက္တိုက္နာေနရသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေတာ့ ထိုဒဏ္ကို မခံႏိုင္ေသာ မိန္းကေလးသည္ ပါးစပ္ အတြင္း အလိုးခံရျခင္း မွသည္ ေနာက္ဆံုးဖင္ အလိုးခံရျခင္းအထိ ၾကိမ္ဒဏ္မွ သက္သာေအာင္ လုပ္ေပးရရွာေတာ့ သည္။
တံခါးေခါက္သံၾကားရၿပီး ေထြးငယ္ အခန္းတြင္းသို႕၀င္လာသည္။ ေဒးဗစ္ သည္ အခန္းတစ္ဖက္တြင္ ထိုင္ေနကာ ဦးေဖခင္ က စားပြဲေနာက္တြင္ထိုင္ေနသည္။ သူသည္ ေထြးငယ္ ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဒးဗစ္ သေဘာက်ပါက က်ပ္ ၅၀၀ ျဖင့္ လႊဲေပးရန္ သေဘာတူၿပီးျဖစ္သည္။ ၅၀၀ ဆိုေသာေငြသည္ သူ႕လစာ ၆ လစာေလာက္ရွိသည္ျဖစ္ရာ အငန္းမရ လိုခ်င္ေနသည္ႏွင့္ အတူ ေထြးငယ္ အား တင့္တင့္တယ္တယ္ျဖစ္ေစရန္ ၂ က်ပ္ဖိုးခန္႕ အရင္းတည္၍ အ၀တ္အစား သစ္မ်ားဆင္ေပးထားေပသည္။
ေထြးငယ္ သည္ ဦးေဖခင္ လွမ္းေခၚလိုက္ေသာ အခန္းတြင္း၌ လူစိမ္းတစ္ဦး ရွိေနသည္ကို အံ့ၾသသြားသည္။ သူ႕ကို အ၀တ္ သစ္မ်ားဆင္ေပးထားသည္ ကို သတိထားမိေသာ္လည္း ယင္းမွာ မနက္ျဖန္ တြင္ ေက်ာင္းမွ ထြက္ရေတာ့ မည္ျဖစ္၍ ဟုသာ ထင္ေနသည္။ မ၀တ္ဘူးေသာ အ၀တ္မ်ားျဖင့္ သူ႕ဘ၀တြင္ အလွဆံုးျဖစ္ေနသည္။ ဘေလာက္စ္ အက်ီ ၤ ႏွင့္ စကတ္ထမီ သည္ သူ႕ကိုယ္လံုးကို ေပၚေစသည္။ ၀တ္စံုေပၚတြင္ သူ႕ဆံပင္ညဳိေလးမ်ားက ၀ဲက်လ်က္၊ ေဒးဗစ္ က သူ႕ကို စိုက္ၾကည့္ေနေၾကာင္းသတိထားမိသည္။ “ဆရာႀကီး ကၽြန္မကို ေခၚသလားရွင္”
“ဟုတ္တယ္၊ ေထြးငယ္။ ငါ ညည္းကို သတင္းေကာင္း တစ္ခုေျပာမလို႕။ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ ညည္းလည္း ၁၈ႏွစ္ ျပည့္ ၿပီ ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းက ထြက္ရေတာ့မယ္။ တိုင္းျပည္ကလည္း စီးပြားက်ေနေတာ့ အလုပ္အကိုင္ရဖို႕ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မလြယ္ဘူး။ ခုေတာ့ ငါ့ မိတ္ေဆြ ဦး ေဒးဗစ္ က အိမ္ေဖာ္ အသစ္တစ္ေယာက္ လိုခ်င္ေနတာနဲ႕ အံက်သြားတယ္။ ညည္း အေၾကာင္း လည္း ငါေျပာျပထားၿပီးၿပီ”
“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာႀကီး။ သမီးလည္း ဒီေန႕ၿပီးရင္ ဘာလုပ္ရမယ္ ဆို တာ မသိပါဘူး။ အေဆာင္က ထြက္သြားတဲ့ အမ ေတြလည္း အဆင္ေျပတယ္ ၾကားရတယ္ကိုမရွိဘူး။ လမ္းေပၚမွာ ပဲ လို႕ၾကားေနရတာ..”
“ေဒးဗစ္၊ အဲဒါ ေထြးငယ္ ပဲေလ”
“ေအး၊ ေထြးငယ္၊ ငါ က အိမ္ေဖာ္ တစ္ေယာက္ လိုခ်င္ေနတာ။ ငါ့ျခံက ျမဳိ႕စြန္မွာ။ အိမ္က အခန္း ၁၅ ခန္း၊ အိပ္ခန္းခ်ည္းပဲ ၆ ခန္းရွိတယ္။ တစ္ေယာက္တည္းေနေပမယ့္ ဧည့္သည္ေတြ ဧည့္ခံရတာ တစ္ခါတေလ ရွိတတ္တယ္။ ညည္းအတြက္ အခန္းတစ္ခန္းနဲ႕ေနရမယ္။ လစာလည္း ေကာင္းေကာင္းရမယ္။ အ၀တ္အစားလည္း ဆင္ေပးမယ္။ ငါဆင္ေပးတဲ့ အ၀တ္အစားေတြ၀တ္ရမယ္။ အလုပ္ကေတာ့ တစ္ပတ္ကို ၇ ရက္လံုး အခ်ိန္မေရြး လိုအပ္ တဲ့အခ်ိန္မွာ လုပ္ေပးရမယ္။ ငါ့ကို သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ လို႕ေခၚၿပီး ငါလိုအပ္တာေတြကို အစအဆံုးလုပ္ေပးဖို႕ပဲ။ သက္သက္သာသာ ေတာ့ ေနရမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္းေကာင္းေနေကာင္းေကာင္းစားရမယ္။ ညည္းအတြက္ အခန္းကိုယ္က ေရခ်ဳိးခန္းတြဲလ်က္ အဆင့္အတန္းျမင့္ျမင့္ေနရမွာ။ လစာကလည္း ဒီေခတ္ လူေတြ ရဖို႕မလြယ္တဲ့ ပိုက္ဆံမ်ဳိးေပးမွာပဲ။ အဲေတာ့… ငါ့အလုပ္ကို လက္ခံႏိုင္မလား ကေလးမ”
ေထြးငယ္ သည္ ေဒးဗစ္ ကို စိုးရြံ႕စြာၾကည့္မိသည္။ သူသည္ ဦးေဖခင္ ႏွင့္ ရြယ္တူေလာက္ျဖစ္ရာ သူလို ၁၈ ႏွစ္ အရြယ္အတြက္ေတာ့ အဘိုးႀကီးျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ဦးေဖခင္ ထက္ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး အမ်ားႀကီးသာသည္။ အရပ္က၅ ေပ ၁၀ လက္မေလာက္ရွိကာ အသားညဳိညဳိ ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းျဖင့္ ပို၍ ႏုပ်ဳိပံုရွိသည္။ သူသည္ အိမ္ႀကီးတစ္ခုတြင္ သခင္ႀကီးတစ္ဦးႏွင့္ အတူေနရမည္။ သို႕ရာတြင္ သူ႕အတြက္ ေရြးခ်ယ္စရာ မ်ားမ်ားမရွိ။ မနက္ျဖန္ တြင္ လမ္းေပၚသို႕သြားမလား။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ရသည့္အလုပ္ကို အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ရမည္သာျဖစ္သည္။ အလုပ္ သည္ မလြယ္မွန္းသူသိေသာ္လည္း သူ႕ဘ၀တြင္ လြယ္သည့္အလုပ္လည္း မရွိခဲ့ဘူးေသး။ “ဟုတ္ကဲ့ပါ  သခင္ႀကီး ေဒးဗစ္ ။ သမီး ..အဲ ကၽြန္မ သခင္ႀကီး သေဘာက်ေအာင္ ေနပါ့မယ္။ သမီးကို ယံုၾကည္လို႕ အလုပ္ရွာေပးတဲ့ ဆရာႀကီး ကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္”
ဦးေဖခင္ သည္ ေဒးဗစ္ ကို ျပံဳးျပသည္။  “ဒါဆို မင္းကို နက္ျဖန္မနက္ ၁၀ နာရီ ကားနဲ႕လာေခၚလိမ့္မယ္  ေထြးငယ္ ညည္း ပစၥည္းေတြ အဆင္သင့္ သိမ္းထုတ္ထားၿပီး အလုပ္လုပ္ဖို႕ျပင္ေပေတာ့။ ကိုေဒးဗစ္ေရ ခင္ဗ်ားလည္း သူ႕ကို သေဘာက်မွာပါ။ သူလည္း လမ္းေပၚအေရာက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။ ေဆာင္းလည္း၀င္လာၿပီဆိုေတာ့ အျပင္မွာ အေတာ္ ခ်မ္းေနၿပီ။ ေထြးငယ္ ညည္းလည္း အခန္းျပန္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကို ႏႈတ္ဆက္ေပေတာ့။ နက္ျဖန္ဆို ညည္းဘ၀ စၿပီ။ Good luck”
“ေက်းဇူးပါပဲ ဆရာႀကီး ဦးေဖခင္၊ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ကို လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္မကို စိတ္ပ်က္စရာ မျဖစ္ေစရပါဘူးရွင္” ေထြးငယ္ အခန္းထဲမွလွည့္ထြက္သြားသည္ႏွင့္ မ်က္လံုးမ်ားက သူမ ဖင္ေပၚတြင္ ကပ္ပါသြားၾက သည္။ 

ေထြးငယ္ ေပ်ာက္သြားေတာ့မွ ေဒးဗစ္  ဦးေဖခင္ ဖက္သို႕လွည့္လိုက္သည္။ “သူ႕ၾကည့္ရတာ မဆိုးပါဘူး။ အၾကာႀကီး သင္ေပးေနရမယ့္ပံု မေပၚဘူး။ ခင္ဗ်ား ၾကည့္ရတာ သူ႕ကို သေဘာက်ေနပံုပဲ။ ၂ လ ေလာက္ဆို လာခဲ့ေလဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားကို ခြဲေကၽြးမွာေပါ့။ သူက အရင္ ဟာေတြနဲ႕စာရင္ တကဲ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေလးပဲ။ ကဲ ဒီမွာ ေငြ ၅၀၀။ ဆံပင္ညဳိညဳိေလးဆိုေတာ့ က်ဳပ္ မိတ္ေဆြေတြလည္း အၾကဳိက္ေတြ႕ေလာက္တယ္ဗ်။” ေဒးဗစ္ ပိုက္ဆံေပးၿပီး ထြက္သြား ေတာ့သည္။
ေဒးဗစ္တို႕ ထြက္သြားသည္ႏွင့္ ဦးေဖခင္ သည္ ေငြမ်ားကို ေရတြက္ လ်က္က်န္ေနခဲ့သည္။ သူသည္အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ လ်က္၊  ေထြးငယ္ ကို စဥ္းစားရင္ ေတာင္လာေသာ သူ႕ လီးကို ဆႏၵျဖည့္ဖို႕ ၾကံေနေတာ့သည္။ “ေဒၚေကသီ ေရ ေနာ္ေနာ့္ကို ကၽြန္ေတာ့္ ရံုးခန္းလႊတ္ေပးပါ။ ခင္ဗ်ားလည္း ဒီေန႕ ရံုးေစာေစာဆင္းခ်င္ဆင္ေတာ့ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားလည္း မိုးခ်ဳပ္မွ ျပန္ရတာ မ်ားေနၿပီဆိုေတာ့ ဒီေန႕ ေစာျပန္ဖို႕ တန္ပါတယ္။” ဦးေဖခင္ သည္ ျပံဳးလ်က္၊ သူသည္ သူ၏ ေနာက္ဆံုး သားေကာင္ျဖစ္ေသာ ေနာ္ေနာ္ ကို စားခ်င္ေနသည္။ ေဒးဗစ္ သည္ ကိုယ္တံုးလံုးျဖစ္ေနေသာ ေထြးငယ္ ကို ဖက္လ်က္ လိုးေနပံု၊ သူမ၏ ဆံပင္ရွည္ ညိဳညိဳမ်ား သည္ ကုတင္ေပၚတြင္ ျပန္႕က်ဲလ်က္ ရွိပံု၊ ေဒးဗစ္၏ လီးႀကီးက နက္ရႈိင္းစြာ လိုးသြင္းလ်က္ရွိပံု တို႕ကို မွန္းလ်က္ သူ႕ လီးမွာ မာေတာင္လ်က္ရွိသည္။
“ဟုတ္ကဲ့ ဦးေဖခင္၊ ေက်းဇူးပဲရွင္၊ ကၽြန္မကေလးေတြေတာ့ ေစာေစာျပန္လာတာျမင္တာနဲ႕ အံ့ၾသကုန္ၾကေတာ့မွာ ပဲ၊ ေနာ္ေနာ့္ ကို ဒဏ္ေပးမလို႕မဟုတ္လား၊ သူ မေန႕ကေဒၚ၀င္းမ ရဲ႕ အတန္းမွာ ေပါက္ကရလုပ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ ၾကားပါတယ္” ေဒၚေကသီသည္ ဦးေဖခင္ က ေနာ္ေနာ္ကို ကာမလြန္က်ဴးေနမွန္း ရိတ္စားမိသည္။ သို႕ရာတြင္ သူ႕ အလုပ္ မဟုတ္၊ သူ႕တြင္ လစာသင့္ေသာအလုပ္ရွိေနၿပီး ဒီလို ခပ္မိုက္မိုက္ မိဘမဲ့ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ေၾကာင့္ အလုပ္ျပဳတ္ ခံရလို႕ မျဖစ္ေပ။
“ေအးဗ်ာ။ ဒီကေလးမကေတာ့ က်ဳပ္တို႕ေက်ာင္းကို ဖ်က္ဆီးေတာ့မွာပဲ။ အပတ္တိုင္း သူ႕ကို တစ္မ်ဳိးမဟုတ္ တစ္မ်ဳိး နဲ႕ ဒဏ္ေပးေနရတယ္။ အင္းေလ။ က်ဳပ္တို႕ ေက်ာင္းက ထြက္လို႕ ဆိုး၀ါးတဲ့ေလာက ထဲ ေရာက္မသြားခင္ တတ္ႏိုင္သမွ်ေတာ့ လူ႕စည္းကမ္းေတြ နားလည္ေအာင္သင္ေပးရမွာပါပဲ။ ေက်ာင္းျပင္ကေတာ့ ဆိုး၀ါးတဲ့ေလာက ပဲဗ်ဳိ႕။ ဒီေန႕ ေကာင္းသတင္းကေတာ့ ခုနက သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ က ေထြးငယ္ ကို အိမ္ေဖာ္ ေခၚသြားဖို႕ သေဘာတူလိုက္ၿပီဗ်။ နက္ျဖန္ မနက္ ၁၀ နာရီ လာေခၚလိမ့္မယ္ သူ႕ကို အဆင္သင့္ လုပ္ခိုင္းထားလိုက္အံုးေနာ္”
“ဟုတ္လား ေထြးငယ္ က နည္းနည္း ရိုးေပမယ့္ လိမၼာတဲ့ကေလးပဲ၊ ေကာင္းတာေပါ့။ အိမ္ေဖာ္အလုပ္ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္း လုပ္ႏိုင္မွာပဲ” ေဒၚေကသီသည္ ဦးေဖခင္၏ မိတ္ေဆြ သူေဌးမ်ားေနာ္ပါသြားေသာ သူ႕ေက်ာင္းသူ ေလးမ်ား မည္သို႕ျဖစ္သြားၾကသည္ကို သိပါသည္။ သူတို႕သည္ သူတို႕မလုပ္ခ်င္ေသာ တစ္ခုခုကို လုပ္ၾကရေပလိမ့္ မည္။ သို႕ရာတြင္ မိဘမဲ့ကေလးဘ၀အတြက္ ထင္သေလာက္ေတာ့ ဆိုးမည္မဟုတ္ဟု သူေတြးသည္။  “ဟုတ္ကဲ့ ဒါဆို ကၽြန္မသြားေတာ့မယ္ဆရာႀကီး ၊ ေနာ္ေနာ့္ ကို ခဏခ်င္းေရာက္ေအာင္ လႊတ္လိုက္ပါမယ္ေနာ” ေဒၚေကသီ ပစၥည္းမ်ား ကိုသိမ္း၊ တံခါးကိုပိတ္ကာ ေနာ္ေနာ္ ကို ဆရာႀကီး ဦးေဖခင္ ေခၚေနေၾကာင္း သြားေျပာရန္ထြက္ခဲ့သည္။
ေဒၚေကသီ သည္ အပ်ဳိေပါက္ ကေလးငယ္မ်ား ေနရာ အခန္းထဲသို႕၀င္လာခဲ့သည္။ ေနာ္ေနာ္ သည္ေတာ့ ေထြးငယ္ လို ကံေကာင္းမည္မဟုတ္၊ ဦးေဖခင္ သည္ သူ႕ကို ေကာင္းေကာင္း စားေနၿပီမို႕ အပ်ဳိစင္ ရိုးရိုးေလးမ်ားကို သာႀကဳိက္သည့္ သူ႕ မိတ္ေဆြ သူေဌးမ်ားထံ ေရာင္းမည့္ ပံုမရွိ၊  ထုိသူတို႕သည္ အပ်ဳိေလးမ်ားကို အရွက္ကုန္ေအာင္ အစံုလုပ္ခိုင္းၿပီးမွ အပ်ဳိရည္ကို အရယူ ျခင္းျဖင့္ အရသာခံတတ္ၾကသည္။ လမ္းေပၚမွာ အခ်ိန္မေရြး ၀ယ္လို႕ ရႏိုင္သည့္ အေတြ႕အၾကံဳရွိၿပီး မိန္းကေလးမ်ားကို မလို ခ်င္ၾက၊ “ေနာ္ေနာ္၊ ညည္းကို ဆရာႀကီး ဦးေဖခင္ က ရံုးခန္းကို ခ်က္ျခင္း လာဖို႕ ေခၚေနတယ္။ ညည္းမေန႕က ေဒၚ၀င္းမ အခန္းမွာ ေပါက္ကရ လုပ္ အသံေပး တယ္မဟုတ္လား။ ဒဏ္ေပးဖို႕ ပဲျဖစ္မယ္။ ညည္း သင္ခန္းစာပဲယူမလား ေနာက္ထပ္ပဲ ဆက္ဒဏ္ေပးခံေနအံုးမလား စဥ္းစားေပေတာ့” ေဒၚေကသီ သည္ ေျပာရင္း ကေလးမကို စိုက္ၾကည့္သည္။ သူ႕အတြက္ စိတ္ထဲကေတာ့ မေကာင္း။ သို႕ေသာ္ ဒီကိစၥသည္ သူ႕ ေန႕စဥ္ဘ၀အတြက္ ဘာမွေတာ့ အေရးမပါလွေပ။

ေနာ္ေနာ္ သည္ အိပ္ယာထဲမွ တုန္႕ဆိုင္းတုန္႕ဆိုင္း ထလာရသည္။ သူေတာ့  ဦးေဖခင္ ၏ ကာမက်ဴးမည့္ ဒဏ္ကို ခံရေပအံုးေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိေနသည္။ တစ္ခါက သူ႕ပါးစပ္ထဲတြင္ ၿပီးသြားသည္အထိ လီးႀကီးကို စုတ္ေပးခဲ့ ရဘူး ၿပီ၊ အရင္အပတ္ကလည္း ခံုတန္းရွည္ေပၚတြင္ ကိုယ္တံုးလံုး ေမွာက္ခိုင္း၊ ဖင္ကိုေျမွာက္ခိုင္းၿပီး သူ႕ အဖုတ္ကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ အပ်ဳိရည္ဖ်က္ခဲ့ဘူးၿပီ။ ေနာက္တစ္ခါဆိုရင္ ဖင္ခ်ခံရမည္ ဟုလည္း ေျပာလိုက္ေသးသည္။ သူလို ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ဖင္ေပါက္ထဲ လီးႀကီးထည့္ လိုးလို႕ရမယ္လို႕ေတာ့ မယံုႏိုင္၊ သူ႕ဖင္ေပါက္သည္ ေသးေသးေလးျဖစ္ၿပီး သူေတြ႕ဘူးသည့္ ဦးေဖခင္၏ လီးႀကီးက အလြႏ္ႀကီးသည္ျဖစ္ရာ ဘယ္လိုမွ မဆန္႕ႏိုင္ဟုသာ ထင္မိသည္။ မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ အ၀တ္အစားမ်ားကို ဆြဲျဖန္႕သတ္ယတ္ေအာင္ လုပ္ၿပီး ဦးေဖခင္၏ အခန္းဖက္ သာသာေလွ်ာက္လာကာ တံခါးကို ေခါက္သည္။
“လာလာ ေနာ္ေနာ္၊ ၀င္ခဲ့၊ ငါ ေစာင့္ေနတာ”  ဦးေဖခင္ သည္ ပုဆိုးေအာက္မွ လီးႀကီးကို ပြတ္ေနရင္း ေနာ္ေနာ္ ၀င္လာ သည္ကို ၾကည့္ေနသည္။ “ တံခါးပိတ္ၿပီး မင္းတုန္းခ်လိုက္” အမိန္႕ေပးသည္။ ေနာ္ေနာ္ သည္ ေထြးငယ္ ႏွင့္ အရပ္ အတူတူေလာက္ရွိေသာ္လည္း က်န္တာ ဘာမွ မတူ။ ေနာ္ေနာ္၏ ဆံပင္မ်ားသည္ မည္းညစ္ညစ္၊ ႏို႕ႀကီးမ်ားက အတန္ ႀကီးၿပီး ဖင္ကေတာ့ ေလွ်ာသည္။ သူသည္ အလိုးခံဖို႕ ေမြးလာသည္ဟုသာ စဥ္းစားၿပီး ရသေလာက္ အျမတ္ထုတ္ဖို႕သာ ဦးေဖခင္ စဥ္းစားသည္။  “ေဒၚ၀င္းမက မေန႕ကသူ႕အတန္းထဲမွာ ညည္း စကားမ်ားတယ္ လို႕တိုင္တယ္ ဟုတ္လား၊ ဘာမွ အတြန္႕တက္ဖို႕မစဥ္းစားနဲ႕၊ ဘယ္လို အေဆာ္ခံရမယ္ ဆိုတာ နင္သိတယ္ မဟုတ္လား” ဦးေဖခင္ ေျပာရင္း ခုံကို စားပြဲမွလြတ္ေအာင္ ဆြဲထုတ္သည္။ သူ႕ေပါင္ေပၚတြင္ ေနာ္ေနာ္ ေမွာက္ဖို႕ ေနရာ ရေအာင္ ေျခေထာက္ကို ခ်ဲလိုက္ၿပီး ေမွာက္ခ်ဖို႕ လက္ျဖင့္ ျပသည္။
ေနာ္ေနာ္ သည္ ဦးေဖခင္၏ အမိန္႕စကား သံအၾကားတြင္ ရွက္ေၾကာက္ျခင္းျဖင့္ ေခါင္းမ်ားပူကနဲျဖစ္သြားသည္။ သူ႕ဖင္ကို သံုးေလးရက္ ထိုင္လို႕မရေအာင္ ရိုက္အံုးေတာ့မည္ထင္၏။ ၾကိမ္လံုး ဆိုသည့္ စကားေတာ့ မၾကားရ သျဖင့္ နည္းနည္းမ်ားသက္သာေလမလား ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္သည္။ “ဟုတ္ကဲ့ ပါဆရာႀကီး ရွင့္” ဦးေဖခင္နား တိုးကပ္သြား ၿပီး ေပါင္ေပၚတြင္ အသာေလး ေမွာက္ခ်လိုက္ရသည္။ သူ႕ေခါင္းသည္ ၾကမ္းျပင္သို႕ စိုက္ေနၿပီး တင္ပါးမွာ ေပါင္ေပၚ တြင္ ဖင္ဘူးေတာင္းေထာင္ေပးသလိုျဖစ္ေနသည္။ ဦးေဖခင္၏ လီးႀကီးေတာင္ေနသည္ကို သူမ၏ ဗိုက္တြင္ သိေနရ သည္။ သူမ၏ေက်ာေပၚတြင္ သူ႕လက္ျဖင့္ ပြတ္ကာ အရသာယူရင္း ဖင္ကို ပြတ္ေနေၾကာင္း ခံစားမိသည္။ လံုခ်ည္ကို လွန္တင္လိုက္ကာ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲကားလိုက္တာ ခံရသည္ ေသာအခါ ကိုယ္ကို က်ဳံ႕လိုက္မိသည္။ လံုခ်ည္ မွာ ခါးအထိ အတြင္းခံေပၚေအာင္ ဆြဲလွန္ထားခံလိုက္ရၿပီး ေျပာင္ရွင္းေနေသာ ေျခေထာက္မ်ား ကို လက္ျဖင့္ ပြတ္သတ္ျခင္းခံေနရၿပီ။
ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ္ ၏ ေခ်ာမြတ္ေသာ အသားကို အရသာ ခံ၍ ေနရင္း လံုခ်ည္ကို ခါးအထိ ဆြဲလွန္ေသာအခါ အတြင္းခံ ေကာဆက္ ရွင္မွီး သည္ ရင္ပတ္မွ ေပါင္ၾကားထိ တစ္ဆက္တည္း ျဖစ္ေနေၾကာင္း သတိထားမိသြားသည္။ “ဒီ ဟာႀကီး၀တ္ထားလို႕ေတာ့ နင္နဲ႕ မျဖစ္ဘူး။ ငါက ဖင္လွန္ရိုက္မွာ။ အဲေတာ့ မတ္တတ္ရပ္ၿပီး အ၀တ္ေတြ အားလံုး ခၽြတ္လိုက္စမ္း ေနာ္ေနာ္.”
ေနာ္ေနာ္ ေတြ ေနသည္။ ဤအမိန္႕သည္ သူ႕ အတြက္ တုန္လႈပ္မႈကို ပိုတိုးေစသည္။ သူ ကိုယ္တံုးလံုးျဖစ္ရေတာ့ မည္။ မည္သို႕ျဖစ္ေစ သူ မတ္တတ္ရပ္၍ အ၀တ္မ်ားကို ခၽြတ္ခ်ပစ္ရသည္။ ၿပီးေတာ့ ခဏရပ္ေနသည္။ ထို႕ေနာက္ တစ္စတည္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ထားေသာ ရွင္မွီးအတြင္းခံကို ဆက္ခၽြတ္ ရသည္။ သူ႕ရင္သားမ်ားသည္ ၾကပ္တည္းစြာခ်ဳပ္ေႏွာင္ ထားရာမွ လြတ္ထြက္သြားသည္။ အစကို ဆြဲခ်သည္ႏွင့္ အဖုတ္လည္း ေပၚလာေတာ့သည္။ အားလံုးကို ၾကမ္းေပၚသို႕ ခၽြတ္ခ်ၿပီးေသာအခါ လက္တစ္ဖက္က ရင္ပတ္ေပၚ ေနာက္တစ္ဖက္က အဖုတ္ကို ဖံုးဖို႕ႀကဳိးစားသည္။ ေခါင္းကို ငံု႕ထား သည္။ ဦးေဖခင္၏ မ်က္လံုးမ်ားကို သူရင္မဆိုင္ခ်င္။
“မတ္တတ္ ဆန္႕ဆန္႕ရပ္ၿပီး လက္ေတြကို ေဘးခ်ထားစမ္း။ နင့္ကိုယ္လံုးက လွေတာ့ ငါ ေသခ်ာ ၾကည့္လို႕ရေအာင္” ေနာ္ေနာ္၏ လက္မ်ား ေဘးသို႕ ခ်လိုက္ရသည္။ ရင္သားမ်ားသည္ ႀကီးေသာ္လည္း တင္းေနသည္။ အတန္ႀကီး ေသာ ႏို႕သီးေခါင္းမ်ားမွာ အခန္းတြင္းေလေအးေၾကာင့္ ေထာင္မတ္၍ ေနသည္။ “ေျခေထာက္ေတြကို ခ်ဲလိုက္” အမိန္႕အရ ေနာ္ေနာ့္ ေျခေထာက္မ်ား ခ်ဲလိုက္ရေသာအခါ အဖုတ္၀သည္ ျဖဲၿပီးျဖစ္သြားသည္။ ေနာ္ေနာ့္မ်က္ႏွာတြင္ ရွက္ရိပ္ႏွင့္ ရဲ ေနသည္ကို ၾကည့္ရင္း သူ႕ လီးေတာင္လာသည္။ “တံုးလံုးေနရတာ ရွက္မေနပါနဲ႕ဟ။ ညည္းက ကိုယ္လံုးလွတာပဲ။ ခၽြတ္ၾကည့္ရတာ ငါေတာင္ သေဘာက်သြားၿပီ။ ကဲ ခုနအတိုင္းျပန္ေနေတာ့။”
ေနာ္ေနာ္ သည္ ဦးေဖခင္၏ ေပါင္ေပၚတြင္ ေမွာက္ရျပန္သည္။ ဒီတစ္ခါတြင္ ေတာ့ သူမ၏ အကာ မပါေတာ့ေသာ ရင္သားမ်ားသည္ သူ႕ေျခေထာက္မ်ားကို ထိလ်က္ေနသည္။ ေတာင္ေနေသာလီးႀကီးက သူမဗိုက္ေျပာင္ေျပာင္ကို ထိုးမိေနသည္။ လက္မ်ားျဖင့္ ျပန္ပြတ္လာတာကို ခံစားရသည္။ တင္သားမ်ားကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပြတ္သျဖင့္ ရဲ လာသည္။ လက္တစ္ေခ်ာင္းသည္ ဖင္ၾကားထဲသို႕ တိုး၀င္လာသျဖင့္ ဖင္ကို ရႈံ႕ထားမိသည္။
“ျဖန္း” အသံသည္ တစ္ခန္းလံုးၾကားရေအာင္ က်ယ္သည္။ ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ္ ၏ ညာဖက္ တင္ပါးကို အရမ္းနာ ေအာင္ လက္ျဖင့္ လႊဲရိုက္လိုက္ၿပီး ဖင္ရႈံ႕ထားျခင္းရွိမရွိ ျပန္ၾကည့္သည္။ ထို႕ေနာက္ ဘယ္ဖက္ တင္ပါးကို လႊဲရိုက္ ျပန္သည္။ တျဖန္းျဖန္းအသံမ်ား တစ္ခန္းလံုးဆူသြားသည္။ သူမ၏ ညည္းသံႏွင့္ အတူ တင္ပါးမ်ား ရဲတြတ္လာသည္ ကို ဦးေဖခင္ျမင္ေနရသည္။
“ဆရာႀကီးရယ္။ အရမ္းနာတယ္။ ေတာ္ေလာက္ပါၿပီေနာ္” သူမ တိုးတိုးေတာင္းပန္သည္။ ေတာင္းပန္လို႕ မရမွန္း လည္း သူမ သိသည္။ ရိုက္လိုက္တိုင္း သူမဗိုက္ကို ထိုးေနေသာ လီးႀကီးက တင္းကနဲျဖစ္သြားမွန္း သတိထားမိ သည္။ ခုလို ရိုက္ရတာ သူေက်နပ္ေနပံုရသည္။ ဘယ္တစ္လွည့္ ညာတစ္လွည့္ ရိုက္ခ်က္မ်ားက ဆက္၍ က်ေရာက္ လာသည္။ တစ္ခ်က္ထက္ တစ္ခ်က္ ပိုအားပါလာသည္။ ပို၍ စပ္ နာ လာ ရင္း ဗိုက္ကို ထိုးေနေသာ လီးႀကီးက ပိုတင္း လာေနရင္း သူ႕ေပါင္ေပၚတြင္ သူမ လိမ္တြန္႕ေနသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ သူ႕ေရွ႕မွ လႊဲရိုက္ခံေနရေသာ ကိုယ္တံုးလံုးမေလးဗိုက္က သူ႕လီးႀကီးကို သူ႕လီးႀကီးကို ပြတ္ေပးေနသလို ျဖစ္ေနတာကို ဖီးတက္ေနသည္။ ၁၅ ခ်က္ေလာက္ ဆက္တိုက္ရိုက္ၿပီးေသာအခါမွ ခဏ နားလိုက္သည္။
ဖင္ကိုရိုက္ခံရတာ ရပ္သြားေသာအခါ ေနာ္ေနာ့္ ဖင္သည္ မီးေလာင္သကဲ့သို႕ပူေနၿပီ။ သူမ ညည္းတြားရင္း မ်က္ရည္ ေတြက်ေနသည္။ ပူေနေသာ တင္ပါးမ်ားကို ဆက္အပြတ္ခံရေသာအခါ အရမ္းစပ္သည္။ ဦးေဖခင္၏ လက္မ်ားသည္ စားပြဲေပၚမွ အုန္းဆီပုလင္းကို လွမ္းယူလိုက္သည္။ ပုလင္းကို ဖြင့္ၿပီး သူ၏ အသားေျပာင္ေျပာင္ေပၚသို႕ တစ္စက္ခ်င္း ခ်သည္။ စပ္ေနေသာ အသားေပၚသို႕ ဆီျဖင့္ ပြတ္ေပးေနသည္။
“ဖင္ကို ရႈံ႕မထားနဲ႕ ေလွ်ာ့ထားစမ္း။ ငါ ဆက္ရိုက္လိုက္ရမလား” ေနာ္ေနာ္ ဖင္ကို ဆန္႕ေပးလိုက္ရသည္။ သူ၏ ဆီစြတ္ ထားေသာ လက္ေခ်ာင္းမ်ားသည္ ဖင္ၾကားသို႕ စမ္း၀င္သြားသည္။ ဖင္၀ကို ပြတ္လိုက္ေသာအခါ သူမ အသာ ဖင္ရႈံ႕လိုက္ ျပန္မွန္းသတိထားမိသည္။ “ငါ ေနာက္ဆံုးသတိေပးတာေနာ္၊ ေနာ္ေနာ္။ ဖင္ကို ေလွ်ာ့ထားစမ္း” ေနာ္ေနာ္ ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ရၿပီး လက္ေခ်ာင္းမ်ားသည္ ဖင္ၾကားထဲသို႕ တိုး၀င္ကာ တင္ပါးႏွစ္ခုကို ဆြဲ ခ်ဲ႕သြားသည္။
ဖင္အျဖဲခံရသည္ ႏွင့္ ေနာ္ေနာ္ အရမ္းရွက္ေနသည္။ ေလေအးတိုးမႈေၾကာင့္ ဖင္၀ ျဖဲခံထားရမွန္းသိေနရသည္။ ဆီမ်ား ပိုစိုလာၿပီး ဖင္၀ကို အသာထိုးထည့္လိုက္ေသာ လက္ေခ်ာင္းသည္ စြပ္ ကနဲ အတြင္းထဲထိ တိုး၀င္သြားသည္။
ဦးေဖခင္ ၏ လက္ေခ်ာင္းကို သူမ ဖင္က ညွစ္လိုက္သည္။ ျပဳတ္တူႏွင့္ ညွပ္ထားသလိုျဖစ္ေနသည္။ ဖင္ထဲသို႕ လီးထိုး ထည့္ပါက မည္သို႕ ခံစားရမည္ကို သူ စဥ္းစားမိေနသည္။ ဒီညေတာ့ ဒီကေလးမ ဖင္ကို ခ်ရမည္။ ဖင္ အတြင္းထဲသို႕ နက္နက္ ႏႈိက္လိုက္ေသာအခါ သူ႕ေပါင္ေပၚတြင္ တြန္႕သြားမွန္း သိေနသည္။ သူမ ကိုယ္ကို တင္းလိုက္ျပန္ၿပီ။ “ေလွ်ာ့ထား ေနာ္ေနာ္။ ငါ နင့္ဖင္ကို ဖြင့္ေပးေနတာ။ ငါ့လီးထည့္လို႕ရသြားေအာင္။ ခု ေန နင္ သည္းမခံရင္ ခဏေန လီးနဲ႕ ေတြ႕တဲ့အခါ နင္ ကြဲသြားမယ္”
ဖင္ထဲသို႕ လက္ထည့္ခံေနရသည္မွာ အခံရဆိုးလွသည္။ ေပါင္ေပၚတြင္တြန္႕လိန္၍ ေနသည္။ ဒီလို တြန္႕သည္ကပင္ သူ႕အတြက္ ဇိမ္က်ေအာင္ လီးႀကီးကို ဗိုက္ႏွင့္ ပြတ္ေပးလိုျဖစ္ေနသည္။ လက္ေခ်ာင္းတစ္ဆံုး ၀င္လိုက္ထြက္လိုက္ ျဖစ္ေနျခင္း ေၾကာင့္ မသက္မသာ ျဖစ္လ်က္ရွိသည္၊ လက္တစ္ေခ်ာင္းမွသည္ ႏွစ္ေခ်ာင္း ျဖစ္လာပီး ဖင္၀ကို ဆြဲျဖဲ ေသာအခါ “အရမ္းနာတယ္။ ေတာ္ပါေတာ့ ဆရာႀကီးရယ္” ဟု ေတာင္းပန္ရျပန္သည္။ လက္မ်ားသည္ ဖင္ထဲသို႕ ေျမြ၀င္ထြက္ ေနသည့္ႏွယ္ ျဖစ္ေနသည္။ ဖင္ထဲသို႕ ဆီေတြ အေတာ္ေလး၀င္ကုန္ၿပီ။
ဦးေဖခင္ သည္ သူမ ႏႈတ္ဖ်ားမွ အားကနဲထြက္ ေအာင္ ျပင္းျပင္းနက္နက္ တစ္ခ်က္ စိုက္သြင္းလိုက္ၿပီး လက္ကို ျပန္ႏႈတ္ယူလိုက္သည္။ “ကဲထစမ္း။ ငါ့ကို ေက်ာေပးၿပီးရပ္” ေနာ္ေနာ္ သည္ ဦးေဖခင္၏ ေရွ႕တြင္ ေက်ာေပးၿပီး ရပ္ေန ရသည္။ ဦးေဖခင္ က သူမ၏ ေပါင္မ်ားကို ဆြဲယူၿပီး သူ႕ဖက္ တိုးကပ္သည္။ သူ႕ ေပါင္မ်ားကို ေက်ာေပးလ်က္ ခြ ေစၿပီး ေျခေထာက္ကို ၃ ေပခန္႕ ဆြဲကားလိုက္သျဖင့္ သူမ ေပါင္မ်ားၾကားသို႕ မာေတာင္ ေနေသာ လီးႀကီး ႏွင့္ ထိုးမိသြား သည္။ လီးႀကီးသည္ ေပါင္ၾကားတစ္ေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္သြားေနသည္။
ေျခေထာက္မ်ားျဖဲကား ထားရသျဖင့္ ဖင္၀ ဟျပဲေနေသာ ေနာ္ေနာ္ကို ဦးေဖခင္ ေပါင္ေပၚသို႕ အသာ ဆြဲခ်သည္။
“ဖင္၀ကို ေလွ်ာ့ထားေနာ္ ေနာ္ေနာ္၊ ဒါဆို နင္အေတာ္ေလး သက္သာမယ္” အ၀င္ေခ်ာေစရန္ သူ႕လီးႀကီးကို ဆီ ျဖင့္ ပြတ္လိမ္းသည္။ သူ႕လီးထိပ္ႀကီးကို သူမ ဖင္၀က အသာေလးျမဳိေနသည္ကို ခံစားၾကည့္ေနသည္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း၀င္သြား ေနၿပီ။
ေနာ္ေနာ္ သည္ သူ႕ကို ဆြဲ ႏွိမ့္ခ်ခံရေသာေၾကာင့္ ဖင္ထဲသို႕ လီးႀကီး၀င္လာေနမွန္း အထိတ္တလန္႕သိေနရသည္။ “ဖင္ကို မလုပ္ပါနဲ႕ ဆရာႀကီးရယ္။ အဖုတ္ထဲပဲ ခ်ပါလားဟင္။ ဘာမ်ားထူးလို႕လဲ” သူ ေၾကာက္လန္႕စြာေအာ္ သည္။ ဦးေဖခင္ သူ႕စကားကို အေလးထားမည္ဟု ထင္ပံုရသည္။ ဖင္၀သို႕ ထုိးေနေသာ လီးႀကီးလက္မွ လြတ္ရာလြတ္ ေၾကာင္း ေျပာမိသည္။ သူ႕လက္မ်ားကေတာ့ ဖင္ထဲသို႕ လထစ္ႀကီး၀င္သြားေအာင္ ဆြဲ ခ်ေနသည္။ ေနာ္ေနာ္ ရုန္း၍ မရ။ “မလုပ္ပါနဲ႕ရွင္။ အရမ္းနာတယ္” သူမ၏ မ်က္ရည္မ်ား တေရာေသာပါး က်ဆင္းလာသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ္ ကို ဖင္၀ထဲ ထည့္ခံထားရသည့္ အေနအထားတြင္ ခဏေလး အနားေပးလိုက္သည္။ သူမသည္ ထိုင္တစ္၀က္ ထတစ္၀က္ ျဖစ္ေနသည္။ ဖင္ေခါင္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ လီးႀကီးႏွင့္ ထိုးျဖဲခံထားရသည္။ ခုဆိုလွ်င္ လထစ္ ႀကီး သာ၀င္ေသးသည္။ အျပင္ ၆ လက္မေလာက္ က်န္ေနေသးေၾကာင္း သူမ သိ သည္။ သူသည္ ကေလးမ၏ အသားမ်ားကို ပြတ္သတ္ေပးေနရင္း အသာ ဆြဲႏွိမ့္ခ်ေတာ့သည္။ ဖင္ထဲရွိအပူေငြ႕က လီးႀကီးကို ေႏြး ေတးေတး ျဖစ္ေစမႈကို ဇိမ္ယူေနသည္။ “ကဲ အေတာ္ေလး၀င္သြားၿပီ။ ငါ့လီးႀကီးတစ္ေခ်ာင္းလံုး ၀င္ေအာင္ထည့္ရမယ္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဆက္ထိုင္စမ္း ေနာ္ေနာ္။”
တစ္ကိုယ္လံုးကို လႈပ္ခံေနရရင္း ေနာ္ေနာ္ ငိုေနသည္။ လက္ျဖင့္ သူ႕ကိုယ္လံုးကို ဆြဲခ်ခံရေသာအခါ ဖင္ထဲသို႕ စို႕ ႀကီး ထိုးခံရသလို နာက်င္ရသည္။ လီးႀကီးေပၚမွ အေၾကာမ်ား အဖု အထစ္မ်ားကို သူ႕ဖင္က သိေနသည္။ သူ႕ကို ဆြဲ ခ်လိုက္ မတင္လိုက္လုပ္သည္။ ထို႕ေနာက္ ပို နိမ့္ေအာင္ ဆြဲခ်သည္။ အေရျပားမ်ား ျပဲစုတ္ကုန္သလို ခံစားရသည္။ စိုေနသလို လည္းခံစားရသည္။ ဆီ ေတြစိုေနတာလား သူမ၏ ေသြးေတြလား သူမသိ။ ဖင္ထဲသို႕ နက္နက္ စိုက္ေအာင္ ဆြဲခ်ခံရသည့္ အခါတိုင္း ေနာ္ေနာ္ စူးေနေအာင္ ေအာ္သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ သူသည္ လီးႀကီး တစ္ေခ်ာင္းလံုး စိုက္၀င္လ်က္ ဦးေဖခင္၏ ေပါင္ေပၚတြင္ ထိုင္မိေနေၾကာင္း သတိထားမိသည္။ “ခဏေလး ေနပါအံုး ဆရာႀကီးရယ္။ လႈပ္လိုက္တာနဲ႕ နာလြန္းလို႕ပါ။” ျငိမ္ ထိုင္ေနရေသာအခါ နည္းနည္းသက္သာသည္။ ဖင္ထဲတြင္ လီးႀကီး တစ္ေခ်ာင္း လံုး ၀င္ေနသည္ကို မႏွစ္မ်ဳိ႕ေသာ္လည္း ဆြဲထုတ္ခံရသည္ထက္ေတာ့ သက္သာပါေသးသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ သူ႕လီးႀကီးကို ေနာ္ေနာ္၏ ဖင္ေခါင္းတေလွ်ာက္ ႏွိပ္ နယ္ ေပးေနသလို ခံစားရျခင္းအား ေက်နပ္ လ်က္ ရွိသည္။ ဖင္၀ၾကြက္သားမ်ားက သူ႕လီးအားတြန္းထုတ္ ညွစ္ေပးေနသည္။ သူ႕လက္မ်ားက ေနာ္ေနာ့္ ႏို႕ေတြကို ပြတ္သတ္ေနသည္။ ႏို႕သီးေခါင္းကို ညွစ္ျခင္း၊ ေခ်ေပး လိွမ့္ေပးျခင္းတို႕ျဖင့္ ႏို႕သီးမ်ား မာလာေအာင္ လုပ္သည္။ ေနာ္ေနာ္ သည္ သူမ၏ အပ်ဳိႏို႕ ႏုႏု ေလးမ်ားအား နာက်င္ေအာင္ ညွစ္ခံရသျဖင့္ ရုန္းသည္။ ဖင္ထဲသို႕ လီးႀကီးက ပို၍ ေဆာင့္၀င္လာသည္။ ႏို႕ကနာလိုက္ ဖင္က နာလိုက္ ျဖစ္ေနရသည္။ “ကဲ ငါ့ကို နင့္ဖင္၀နဲ႕ လိုးေပးစမ္း ေနာ္ေနာ္။ ေကာင္းေကာင္းလုပ္ရင္လုပ္ မလုပ္ႏိုင္ရင္ ၾကိမ္လံုး သာ ၾကည့္ထားေပေတာ့” 

အမိန္႕စကား ေၾကာင့္ ေနာ္ေနာ္ တြန္႕သြားသည္။ သူ႕လီးကို သူမ ဖင္ျဖင့္ လိုးခိုင္းေနသည္။ အလြန္အမင္းလည္း နာလွသည္။ မလုပ္ေပးပါလွ်င္ ၾကိမ္လံုးစာမိမည္။ ၾကိမ္ျဖင့္ အေဆာ္ခံရၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ ဖင္ခ်ခံရအံုးမည္သာ ျဖစ္ ႏိုင္ေပသည္။ ေနာ္ေနာ္ အားယူ၍ တင္ပါးဆံုကို အသာဆြဲတင္သည္။ လီးၾကီးသည္ အသာေလး ေလွ်ာထြက္ က်န္ခဲ့သည္။ ဆြဲထုတ္လိုက္ေသာအခါ ဖင္ထဲမွာ ဟာသြားသည္။ ဖင္၀ ၾကြက္သားက လဒစ္ႀကီးကို ညွစ္ထားသည္ အထိ ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ ဦးေဖခင္၏ လက္မ်ား သူ႕ တင္ပါးဆံုေပၚ ပြတ္ေသာအခါ သူ႕ကို ျပန္ထိုင္ေစခ်င္မွန္း သိလာရသည္။ သူမ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျပန္ထိုင္ခ်ရသည္။ သူက ေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း သြက္သြက္ လုပ္ေစခ်င္ေနပံုရသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ္ ကို ဆြဲခ်လိုက္သည္။ သူ႕ လီးႀကီးသည္ ဖင္ထဲသို႕ တိုး၀င္သြားသည္ႏွင့္အမွ် ညွစ္ထားျခင္း ခံရျပန္သည္။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆြဲခ်ျခင္းျဖင့္ သူ႕ လီးကို ပိုမာေတာင္လာေအာင္လုပ္သည္။ ေနာ္ေနာ္ ပါးစပ္က ေအာ္ ညည္းသံ ထြက္လာေသာ္လည္း အပ်ဳိစင္ဖင္ကို လိုးေနရသည့္အတြက္ ပို၍ ထန္လာသည္။ လီးႀကီးတစ္ေခ်ာင္း လံုး အရသာရွိရွိ ၀င္ေနေအာင္ ဆြဲေဆာင့္ခ်လိုက္ၿပီးမွ “ျပန္ထ၊ ငါ့လီးကို ဖင္ထဲက ထုတ္ပလိုက္စမ္း”  အမိန္႕ေပးျပန္သည္။
ေနာ္ေနာ္ သည္ အသားကို စူးထိုးခြဲသကဲ့သို႕ လီးႀကီး ၀င္ထြက္ေနေအာင္ တြန္းတင္ တြန္းခ် ခံေနရသည္။ သူ႕ ဖင္သည္ ရက္စက္ေသာလီးႀကီး၏ အၾကမ္းပတမ္း လိုးသြင္းျခင္းကိုခံစားရသည္။ လက္ျဖင့္ အတြန္း အဆြဲ က အလိုးကို ပို၍ ျမန္ဆန္လာေစသည္ႏွင့္အမွ် သူမ၏ ခႏၶာကိုယ္က တြန္းကန္ထုတ္ေနသည္။ လီးအသြင္းက ပို၍ နက္ရႈိင္းလာၿပီး သူ႕ အူလမ္းေၾကာင္း ကို ထိုးခြဲလာသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ သူ႕ကိုယ္တြင္းသို႕ အနက္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ဖိခ်ခံရၿပီးေသာအခါ လီးႀကီး ၏ ဆတ္ကနဲ တုန္ခါမႈႏွင့္အတူ လေရမ်ား ထိုးသြင္းခံလိုက္ရသည္။ သူမ ငိုသည္။ သူ႕ဖင္ သည္ လေရထုတ္စရာေနရာတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ရၿပီ။ သူ၏ ဖင္ေပါက္သည္ အဖုတ္ကဲ့သို႕ပင္ ဦးေဖခင္၏ လီးႀကီးအား ဂြင္းတိုက္ ေပးစရာ ပစၥည္း တစ္ခုျဖစ္ရျခင္းကို မယံုၾကည္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ရသည္။ ဖင္ထဲသို႕ ပူေႏြးေသာ လေရမ်ား ဆက္ တိုက္ ထပ္၀င္လာသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ့္ ဖင္အျပည့္ လေရမ်ား ထုတ္ၿပီးသြားေသာအခါ သူ႕လီးႀကီးကို ညွစ္ေပးသလိုျဖစ္ေနေသာ လွပသည့္ ဖင္၀ေလးကို ၾကည့္ေနသည္။ ေခြက်သြားေသာ ေနာ္ေနာ္ကိုၾကည့္ရင္း ေပ်ာ့က်လာေနေသာ သူ႕လီးႀကီးကို ေလွ်ာ့လိုက္ကာ “ငါ့လီးကို ထုတ္လိုက္ေတာ့” ဟု အမိန္႕ေပးလိုက္သည္။ သူ႕ေပါင္ေပၚမွ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထသြားစဥ္ ဖင္ထဲမွ လီးႀကီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထြက္လာကာ နီရဲ ကာ ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ျဖစ္က်န္ခဲ့ေသာ ဖင္၀ ေလးကို ေသခ်ာၾကည့္ ေနသည္။ ဖင္၀မွ လေရမ်ား ပြက္ကနဲ ထြက္က်လာသည္ကို ျမင္ရသည္။ သူမကို အသာတြန္းဖယ္လိုက္ ၿပီး “အ၀တ္ေတြျပန္၀တ္ၿပီး အခန္းျပန္ေတာ့ ေနာ္ေနာ္၊ ေနာက္ အတန္းထဲမွာ ေကာင္းေကာင္းေန၊ မွတ္ထား” ဟု ေျပာကာ ရံုးခန္းထဲမွ ထြက္သြားသည္။ အခန္းထဲတြင္ ကိုယ္တံုးလံုးႏွင့္ ေနာ္ေနာ္သည္ မ်က္ရည္မ်ားက က်ဆင္းလ်က္၊ လေရမ်ားက ဖင္၀မွ သည္ ေပါင္မ်ားတေလွ်ာက္ စီးဆင္းလ်က္ က်န္ခဲ့ေတာ့သည္။

အပိုင္း (၂)
ေနာက္တစ္ေန႕နံနက္တြင္ ေထြးငယ္ တစ္ေယာက္ အႀကီးအက်ယ္ စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္။ တစ္ညလံုး အိပ္၍ မရ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ႏႈတ္ဆက္သည္။ သူ႕အနာဂတ္ကို ေတြးေတာေနသည္။ မိဘမဲ့ေက်ာင္း၏ လံုျခံဳေသာအရိပ္မွ ထြက္ရေတာ့မည္ကို လည္း ေၾကာက္ရံြ႕သည္။ တစ္ဖက္ကလည္း အားမာန္ေတြက ရွိေနသည္။ သူသည္ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ရေတာ့မည္ဟု ယံုၾကည္ေနသည္။ ဦးေဖခင္ သည္ သူ႕ဘ၀အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္သလို ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့သည္ဟုထင္သည္။ သူလုပ္ရမည္မွာ “သခင္ႀကီးေဒးဗစ္” လိုခ်င္တာ ျပည့္စံုဖို႕သာျဖစ္မည္။ သူ႕အေနႏွင့္ သခင္ႀကီးဟု ေခၚရမည္ကေတာ့ အနည္းငယ္ ထူးဆန္းေနသည္။ သို႕ရာတြင္ သူရမည့္ အခြင့္အေရးႏွင့္ စာလွ်င္ စာဖြဲ႕ေနစရာမရွိ၊ ေထြးငယ္ သည္ သူမ၏ ရွိမဲ့စုမဲ့ေလးမ်ားကို ထုတ္ပိုးကာ အၾကဳိကိုေစာင့္ေနသည္။ ခန္းနားေသာ အမဲေရာင္ ကားႀကီးတစ္စီး သည္ သူ႕ကို ေခၚရန္ေရာက္လာခဲ့သည္။ သူသည္ ကားမ်ားအေၾကာင္း၊ အထူးသျဖင့္ ေစ်းႀကီးေသာ ကားႀကီးမ်ားအေၾကာင္း နားမလည္ေသာ္လည္း အဆင့္အတန္းျမင့္မားမွန္းေတာ့ သိသည္။ ကားတြင္းသို႕၀င္လိုက္သည္ႏွင့္ သူမ၏ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ ေတာက္ပေသာအရိပ္မ်ား ေပၚလာသည္။ သူ႕ဘ၀သစ္ စခဲ့ေလၿပီ။
ရာဂ်ဴး သည္ ေထြးငယ္ ကို တံခါးဖြင့္ေပးရင္းျပံဳးေနသည္။ ကားထဲသို႕ငံု႕၀င္စဥ္ သူ႕ကို ေက်ာခိုင္းသြားေသာ ထမီတို ေအာက္မွ ဖူးထြက္လာေသာ တင္ပါးဆံု ေလးကို ၾကည့္သည္။ သူသည္ ေဒးဗစ္၏ ကာမဆႏၵႏွင့္ ေဒးဗစ္တို႕ အသိုင္းအ၀န္း၏ အရသာခံစားမႈ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေကာင္းေကာင္းသိေပသည္။ သူသည္ ေဒးဗစ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ ပါတီအၿပီး ညသန္းေခါင္မ်ား တြင္ အမ်ဳိးသမီးတို႕ကို အိမ္ျပန္ပို႕ေပးရတတ္သည္။ ယင္းတို႕သည္ အားလံုးကို အၾကိမ္ၾကိမ္ အသံုးေတာ္ ခံၿပီး ျပန္လာရသည္သာျဖစ္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံ တြင္ အၾကမ္းပတမ္းလုပ္ခံလာရသည္။ သို႕ရာတြင္ ယေန႕ ကာလတြင္ ေငြသည္ အပ်ဳိစင္ျဖစ္မႈႏွင့္တကြ အားလံုးကို ၀ယ္ယူႏိုင္ေနေလၿပီ။ ယခုတစ္ႀကိမ္သည္ ေဒးဗစ္၏ အိမ္တြင္ ဒုတိယအၾကိမ္ အခ်ိန္ျပည့္အိမ္ေဖာ္တစ္ေယာက္ ထားရွိမႈ ျဖစ္သည္။ အရင္က အိမ္ေဖာ္မွာ တစ္ပတ္သာ ခံခဲ့သည္။ ယခင္ကမူ ေဒးဗစ္သည္ ညအလုပ္လုပ္ေပးမည့္ အခ်ိန္ပိုင္း အိမ္ေဖာ္မ်ား သံုးစြဲခဲ့သည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္မွာ အိ္မ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္သည့္ အတန္ရင့္က်က္သူမ်ားသာျဖစ္သည္။ ေထြးငယ္ ကမူ တစ္မူ ထူးေနသည္။ ေဒးဗစ္ က သူ႕သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား သူ႕အတြက္ အထူး လိင္ကၽြန္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမည့္ ကိုယ္ပိုင္ အိမ္ေဖာ္တစ္ေယာက္ ေခၚ ထားေတာ့မည့္အေၾကာင္း ေျပာေနသံကို သူၾကားခဲ့ဘူးသည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ၀ိုင္းအားေပးရင္း သူတို႕ကိုလည္း အျမည္းေပးပါရန္ ေတာင္းသည္ကို ၾကားခဲ့ရသည္။ ေထြးငယ္ ေပးမည့္ အရသာ မ်ားကို သူလည္း တစ္ေယာက္ ရွယ္ရာ ပါရေလမည္လားဟု စိတ္ကူးယဥ္ရင္း ရာဂ်ဴး  လီးႀကီးေတာင္လာသည္။ သူသည္ ေထြးငယ္ အတြက္ေတာ့ အနည္းငယ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသလိုရွိသည္။ သို႕ေသာ္ ေထြးငယ္တြင္ ဒီအလုပ္မလုပ္ဖို႕ ျငင္းႏိုင္သည့္အခြင့္အေရး ရွိသျဖင့္ ထူးထူးျခားျခား စာနာေပးစရာေတာ့မရွိ။ သူမေနအျဖင့္ ေငြကိုယူၿပီး ေဒးဗစ္လိုတာေပးမလား၊ သူ႕သိကၡာကို ပဲ ထိန္းသိမ္းေနမလား ေရြးႏိုင္သျဖင့္ ကံဆိုးလွသည္ဟုမဆိုႏိုင္ေပ။
ေဒးဗစ္ သည္ အလုပ္ရွင္ႀကီး တစ္ဦး၏ ဟန္ပန္အျပည့္ျဖင့္ ေထြးငယ္ ေရာက္လာသည္ကို တံခါး၀မွ ဆီးႀကဳိသည္။ “ညည္းေနရမယ့္အခန္း လိုက္ျပေပးမယ္။ ငါ့ေနာက္လိုက္ခဲ့။” ခန္းမလည္ရွိ ခန္းနားေသာေလွခါးႀကီးမွ အေပၚထပ္သို႕ တက္ခဲ့ၾကသည္။ “တစ္ခန္းကလြဲၿပီး က်န္တဲ့ အိပ္ခန္းအားလံုးက ဒီအထပ္မွာရွိတယ္။ ေနာက္ထပ္ အိပ္ခန္းတစ္ခန္းက ေတာ့ ေအာက္ထပ္က ငါ့ရဲ႕စာၾကည့္ခန္းေဘးမွာ၊ တစ္ခါတေလ အလုပ္လုပ္တာ ညဥ့္နက္သြားရင္ ငါ အဲဒီမွာ အိပ္တတ္တယ္။ ညည္းအခန္းကေတာ့ ဒီခန္းမအဆံုးမွာ” ေဒးဗစ္ သည္ ခန္းမအဆံုးရွိ တံခါးတစ္ခ်ပ္ကိုဖြင့္လိုက္သည္ “ငါ့အခန္းက ဟိုဖက္ အေပါက္ပဲ။ ညည္းအခန္း ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္က အခန္းေတြက ဧည့္သည္ ေနတဲ့ အခန္း ေတြ၊ တစ္ခါတေလ မိတ္ေဆြေတြနဲ႕ ငါ့ အိမ္မွာ ဧည့္ခံပြဲလုပ္ရင္ သူတို႕ ဒီအိမ္မွာ ပဲ အိပ္ၾကေလ့ရွိတယ္။”
ေထြးငယ္ သည္ ဤမွ် ခန္းနားေသာ အခန္းမ်ဳိး ကိုတစ္ခါမွမျမင္ဘူး။ သူ႕မိဘမဲ့ေက်ာင္းရွိ အေဆာင္ တစ္ခု နီးပါးမွ် က်ယ္သည္။ အခန္းတစ္ေထာင့္တြင္ ကုတင္ႀကီးတစ္လံုးရွိသည္။ ကုတင္ေျခေထာက္မ်ားသည္ အႀကီးဆံုးေနရာ၌ အခ်င္း ၃ လက္မခန္႕တုတ္ၿပီး သိမ္သြားကာ အဖ်ားတြင္ လက္ေခ်ာင္းမ်ားသဖြယ္ ျဖာထြက္သြားသည္။ ေခါင္းရင္း တြင္ နာနတ္သီးပံု ပန္းပုလက္ရာမ်ား ႏွင့္ ဖုလံုးမ်ားရွိသည္။ မေဟာ္ဂနီေရာင္သည္ အခန္း တြင္းရွိ ပရိေဘာဂမ်ားႏွင့္ လိုက္ဖက္ လ်က္ရွိသည္။ ခန္းနားေသာ ဆက္တီႀကီးလည္းရွိသည္။ အခန္းစြန္တြင္ ေရခ်ဳိးခန္း တံခါးေပါက္ရွိသည္။ ေျခေထာက္မ်ားပါေသာ သတၱဳ ေရခ်ဳိးကန္သည္ ေရခ်ဳိးခန္းအတြင္းတြင္မရွိပဲ အိပ္ခန္းတြင္း ထိုင္ခံုအနီးတြင္ ေရာက္ေနသည္မွာ ထူးျခားသည္။ ေထြးငယ္ အတြက္ အဆန္းျဖစ္ေနေသာ္လည္း မိဘမဲ့ေက်ာင္းတြင္ ေနခဲ့ရေသာ ဖတ္ဘူးသည့္ စာအုပ္မ်ားထဲက ေလာက္သာ သိေသာ သူမအတြက္ ဘာမွ ထူးၿပီး နားမလည္ေပ။
ေဒးဗစ္ သည္ အခန္းတြင္းရွိ မွန္ခ်ပ္ႀကီးမ်ားစြာကို ျပသည္။ နံရံတိုင္းတြင္ မွန္ခ်ပ္ႀကီးမ်ားရွိၿပီး ယင္းတို႕သည္ အိပ္ယာ ႏွင့္ ေရးခ်ဳိးကန္တို႕ ကို အရိပ္ထိုးထားကာ မ်က္ႏွာက်က္ေပၚတြင္ မွန္အႀကီးႀကီး ရွိသည္။ “ဒီအခန္းက ငါ့အေမ မေသခင္က ေနခဲ့တဲ့အခန္းပဲ။ သူက အိုမင္းတဲ့အခ်ိန္ထိေအာင္ လွတုန္းပဲ။ သူ႕ကိုသူၾကည့္ခ်င္လို႕ ဒီမွန္ေတြကို တပ္ထားခဲ့တာ။ ငါက အေမကို သတိရတဲ့အေနနဲ႕ ဒီအတိုင္းပဲထားခဲ့တာပဲ။ ညည္းလည္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ၾကည့္ခ်င္တိုင္း ၾကည့္လို႕ရတာေပါ့။ ဟုတ္လား”
ေထြးငယ္ လွည့္ပတ္ၾကည့္သည္။ သူ႕အရိပ္ကို နံရံမ်ားတြင္ ျမင္ရသည္။ သူ႕ကိုယ္သူ ဆြဲေဆာင္မႈရွိသည္ဟု မထင္သည့္ အတြက္ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ႀကဳိးစား ရအံုးမည္။ မိဘမဲ့ဘ၀ ကကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈ ေမြးႏိုင္ခဲ့သည္လည္းမဟုတ္။ သို႕ေသာ္ -- “ဟုတ္ကဲ့ပါ…… သခင္ႀကီးေဒးဗစ္” စကားကို အျမန္ျဖည့္ေျပာလိုက္သည္။
“ ဘီရိုထဲမွာ ညည္းနဲ႕ သင့္ေတာ္တဲ့ အ၀တ္အစားေတြထည့္ထားေပးတယ္။ ငါေပးတဲ့ အ၀တ္ေတြကို ပဲ ၀တ္ရမယ္။ ဘာမွ ခ်ဳပ္တာ ျပင္တာမ်ုဳိးလည္း မလုပ္ရဘူး ။ ငါ့အလုပ္သမား အေနနဲ႕ ငါ စိတ္ကူးထားတဲ့ ပံုစံအတိုင္းပဲေနရမယ္။ ဒါနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး အတြန္႕တက္တာ မၾကားခ်င္ဘူးေနာ္။ ငါ ထားတဲ့ စည္းကမ္းေတြကို မႀကိဳက္ရင္ ညည္းအေနနဲ႕ အခ်ိန္မေရြး အလုပ္ထြက္လို႕ရတယ္။ ၾကားလား” ေဒးဗစ္ က ဘီရိုကိုဖြင့္ျပသည္။ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ ဘေလာက္စ္ အက်ၤ ီမ်ားႏွင့္ စကပ္မ်ားကို တစ္ဖက္တြင္ေတြ႕ရသည္။ ေအာက္ေျခတြင္ ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္မ်ား၊ အေတာ္မ်ားမ်ားက ခံုအျမင့္ႀကီးမ်ားႏွင့္။ ေဒးဗစ္က အံဆြဲ ႏွစ္ခု ကို ဆြဲထုတ္ျပသည္။ “ေအာက္ခံအ၀တ္ေတြက ဒီမွာ၊ ပိုး အတြင္းခံေတြနဲ႕ ပိုးေျခအိပ္ေတြ ၀တ္ရမယ္။ ည၀တ္ ဆိုရင္လည္း ပိုးခ်ဳံထည္နဲ႕ ည၀တ္ထည္ေတြပဲ”
ေထြးငယ္ သည္ ဤမွ်လွပေသာ ၀တ္စံုမ်ားကို တစ္ခါမွ်မျမင္ဘူး။ အတန္ၾကမ္းေသာ ပိတ္စမ်ားသာ ၀တ္ခဲ့ဘူးသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္ သခင္ႀကီး သေဘာအတိုင္း ၀တ္ပါ့မယ္။ အရမ္းလွတဲ့ အ၀တ္ေတြပါပဲ ရွင္။”
“ေအး။ ညည္းကို နာရီ၀က္အခ်ိန္ေပးမယ္။ အ၀တ္အစားလဲၿပီး ေအာက္ထပ္ဆင္းခဲ့ေတာ့။ အိမ္ရဲ႕ စည္းကမ္းေတြနဲ႕ တာ၀န္ေတြ ငါရွင္းျပမယ္။ အခ်ိန္တိက်ေအာင္လုပ္၊ ေျပာတဲ့အတိုင္း တိတိက်က် ရိုရိုေသေသ လိုက္နာမယ္ မဟုတ္လား” ေဒးဗစ္ ေျပာၿပီး အခန္းထဲက ထြက္သြားသည္။ တံခါးကို ျပန္ပိတ္ေပးသြားသည္။
ေထြးငယ္ သည္ သူ႕အိပ္ကို အခန္းေထာင့္တြင္ ခ်ထားလိုက္သည္။ ငါ ဒါေတြ မလိုေတာ့ပါဘူးေလ ဟုစဥ္းစားသည္။ ဘီရိုနားသြားကာ အျဖဴေရာင္အက်ၤ ီ ႏွင့္ စကပ္ အနက္ေရာင္တစ္စံုကို ထုတ္ူးသည္။ အံဆြဲထဲတြင္ ႀကဳိးေပ်ာက္ အျဖဴေရာင္ပိုးေဘာ္လီ ႏွင့္ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ကိုေတြ႕ရသည္။ ယင္းႏွစ္ထည္မွာ အစြန္းတြင္ အဆက္ရွိသည္။ ပိုးေျခအိတ္ တစ္စံုကိုလည္း ထုတ္ယူလိုက္သည္။ ခါးပတ္ကလည္း အဆင္သင့္။ ဘီရိုထဲတြင္ အျမင့္ဆံုးမဟုတ္ ေသာ္လည္း တစ္ခါမွ မ၀တ္ဘူးသည့္ အနက္ေရာင္ ေထာက္ျမင့္ဖိနပ္ ကိုပါ ထုတ္ယူသည္။
အ၀တ္မ်ားကို ခၽြတ္ကာ အိတ္ထဲသို႕ ပစ္ထည့္သည္။ နက္ျဖန္ဆိုလွ်င္ ယင္း အထုတ္ကို လႊင့္ပစ္ရေပေတာ့ မည္။ မွန္နံရံတြင္ၾကည့္သည္။ သူ႕ကိုယ္ကို ျခဳံလႊမ္းထားေသာ ဆံပင္ညဳိညဳိေလးကို စစ္ေဆးသည္။ ေထြးငယ္ အေတာ္ေတာ့ ပိန္သည္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ရင္သားေတြက ေသးေသးငယ္ငယ္။ႏို႕သီးညဳိညဳိမ်ားသည္ လတ္ေသာ သူ႕အသားအေရ တြင္ ထင္းလွ်က္၊ ေျခေထာက္မ်ားၾကားမွ အညဳိေရာင္ ေစာက္ေမႊးမ်ားကလည္း ၀င္းပလွ်က္ရွိ၏။ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ကိုယူ၀တ္သည္။ တိုင္းထားသည့္ပမာ အတိအက် တန္ေနသည္။ ထုိ႕ေနာက္ ေဘာ္လီႀကဳိးေပ်ာက္ကို ၀တ္သည္။ အ၀တ္မ်ားကိုၾကည့္ရင္းပင္ သူ႕ႏို႕သီးေခါင္းေလးမ်ား မာတင္း ေနသည္။ ခါးပတ္ပတ္ပီး ပိုးေျခအိတ္တို႕ကို ဆင္သည္။ ေနာက္ မွန္ကို ၾကည့္ျပန္သည္။ အံ့ၾသစရာပင္ သူသည္ အေတာ္ေလး sexy ျဖစ္ေနသည္။ ႏို႕သီးမ်ားသည္ ခၽြန္လ်က္။ အက်ီ ၤ ကို၀တ္သည္။ ေနာက္မွ စကတ္ကိုစြတ္သည္။ အေတာ္ေလးေတာ့ၾကပ္သည္။ တင္သားမ်ားေပၚထင္လွသည္။ ၿပီး ေဒါက္ဖိနပ္ကို စြတ္သည္။ မွန္ၾကည့္ျပန္ေတာ့ သူ႕ကိုသူ မယံုခ်င္။ ခုေတာ့ သူမသည္ မိဘမဲ့ကေလးမဟုတ္ေတာ့။ ကာမ ဆြဲေဆာင္မႈျပည့္သည့္ မိန္းမႀကီးျဖစ္ေနေလၿပီ။ 

ေထြးငယ္ တစ္ေယာက္ စာၾကည့္ခန္းသို႕ဆင္းခဲ့သည္။ ၄ လက္မေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္မ်ားသည္ သူ႕ႏွင့္ ေနသားမက်ေသး။ မည္သို႕ျဖစ္ေစ ေဒးဗစ္၏ စာၾကည့္ခန္းေလာက္ေရာက္ေသာအခါ သူအေတာ္ အားရေနၿပီ။  အခန္းျပင္တြင္ ခဏရပ္ၿပီး အ၀တ္မ်ားကို သတ္ခ်၊ စစ္ေဆးသည္။ ငါကေတာ့ လမ္းေပၚမေရာက္တာ ေသခ်ာၿပီ ဟု ေတြးမိသည္။ သက္ျပင္းခ်ရင္း တံခါးကို အသာေခါက္သည္။ 
“၀င္ခဲ့ေလ။ ေထြးငယ္,” ေဒးဗစ္ က ထူးသည္။ စာၾကည့္ခန္း ကား စာၾကည့္တိုက္တစ္ခုမွ် ၾကီးမားသည္။ မေဟာဂနီ ေရာင္ စားပြဲ ႀကီးသည္ မိဘမဲ့ေက်ာင္းက ညစာစားပြဲထက္ ၾကီးသည္။ ေနာက္တြင္ အနက္ေရာင္ သားေရဖုံး ထိုင္ခံုရွိ သည္။ မီးလင္းဖိုနားတြင္ ပက္လက္ကုလားထုိင္ႀကီးရွိသည္။ မီးေတာက္ က ၀င့္ထည္လ်က္ ျပင္ပေလေအးကို တြန္း ထုတ္ေနသည္။ နံရံတစ္ဖက္တြင္ စာအုပ္စင္။ ၾကမ္းျပင္မွ မ်က္ႏွာက်က္ထိ စာအုပ္ေတြမို႕ စာအုပ္နံရံ ဟုသာေျပာရ မည္။ စာအုပ္တက္ယူရန္ ေလွခါး ႏွစ္စင္း ပါေတြ႕ရသည္။ ေဒးဗစ္ သည္ ခံုတစ္လံုးတြင္ထိုင္လ်က္ သူ၀င္လာေသာ တံခါး ကိုၾကည့္ေနသည္။ သူမ ၀တ္ဆင္ထားပံုကို သေဘာက်ေနဟန္ျပံဳးသည္။
“လာစမ္း အနားကို။ ၀တ္ထားတာ ၾကည့္ရေအာင္” မီးလင္းဖိုအနားမွျဖတ္ကာ သူ႕ထံသြားရသည္။  ေဒးဗစ္ က ေလွ်ာက္ လာပံုကို ၾကည့္ေနသည္။ စကပ္သည္ သူ႕တင္ပါးဆံုတြင္ တိတိက်က် ျဖစ္ေနသည္။ လမ္းေလွ်ာက္ေသာအခါ အနည္းငယ္ လႈပ္ခါသည္။ ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ေၾကာင့္ အရပ္က ပိုျမင့္လာသည္။ သူသည္ ခါးပတ္ႏွင့္ ေျခအိတ္သာ ၀တ္ဆင္ ထားေသာ ေဒါက္ျမင့္ ဖိနပ္ေပၚမွ မိန္းကေလးအျဖစ္ျမင္ၾကည့္ႏိုင္ေနသည္။ မၾကာခင္ေတာ့ သူမသည္ သူ႕ကို ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ရေပေတာ့မည္။ ပိုးအက်ၤ ီေလးကိုသေဘာက်ေနသည္။ ႏို႕ကေလးေတြသည္ သိပ္မႀကီးေသာ္လည္း ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြ ကိုျမင္ေနရသည္။ “ကဲ လွည့္ျပစမ္း။ အဲ ဟုတ္ၿပီ ရပ္ေတာ့” သူမ ဖင္ကို ၾကည့္သည္။ စကပ္သည္ တင္သားမ်ားကို ခ်ဳပ္စည္းထားသည္။  ေဒးဗစ္ သည္ ဖင္ၾကဳိက္သူ။ မိန္းမ မ်ားတြင္ ဖင္ထက္ စိတ္၀င္စား စရာ မရွိဟု ထင္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ သူမကို ေက်ာခိုင္းေနေစျခင္းျဖစ္သည္။
ေထြးငယ္ သည္ သူမ မီးလင္းဖိုဆီေလွ်ာက္လာစဥ္ကပင္ ေဒးဗစ္၏ မ်က္လံုးမ်ားကို သတိထားၾကည့္ေနသည္။ သူမ အ၀တ္မ်ားကို ခၽြတ္ၾကည့္ေနသည့္ မ်က္လံုးမ်ားေၾကာင့္ အနည္းငယ္ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္လည္း၀င္လာသည္။ သူ စိတ္ကူး ယဥ္ေနတာ ျဖစ္မွာပါဟုလည္း ေျဖ ေတြး သည္။ ငါ့အလုပ္ငါလုပ္ရမွာပဲေလဟု စဥ္းစားသည္။ စုန္ခ်ည္ဆန္ခ်ည္ ၾကည့္ ေနျခင္းကို သူနားလည္သည္။ ေနာက္လွည့္ခိုင္းေသာအခါ သူ႕အ၀တ္အစား ပံုက်မက် ၾကည့္ျခင္းဟု သာ ထင္သည္။ ဆန္းေတာ့ဆန္းသည္။ ေဒးဗစ္ ကို မျမင္ရေတာ့လည္း ေငးၾကည့္ေနမွန္းေတာ့ ခံစားမိသည္။ အၾကာႀကီး ရပ္ခိုင္းထား ေသာအခါ မေနတတ္မထိုင္တတ္ျဖစ္သည္။ ျပန္လွည့္ ရေသာအခါ သူမမ်က္ႏွာ ရွက္ေသြးျဖင့္ ရဲ လာသည္။
“အ၀တ္အစားေတြ နဲ႕ တန္သားပဲ- ေထြးငယ္၊ ေန႕တိုင္း ဒီလိုပံုျဖစ္ပါေစေပါ့။ ငါ ညည္းကို အ၀တ္အစား စာရင္း တစ္ခု လုပ္ေပးထားမယ္။ ေပးထားတဲ့အတိုင္း ခၽြင္းခ်က္မရွိ ၀တ္ရမယ္။ ဒီအတြက္ အမွားမခံဘူးေနာ္။ ငါေျပာတဲ့အတိုင္း မလုပ္တဲ့ေန႕ အလုပ္ျပဳတ္ၿပီသာမွတ္ထားေပါ့။ မင္း အခုရထားတဲ့ ရာထူးအတြက္ တန္တဲ့ မိန္းကေလးေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္၊ သူတို႕ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မင္းထက္ ပိုလည္း ဆြဲေဆာင္မႈရွိၾကတယ္။ ငါေျပာတာ နားလည္တယ္ မဟုတ္လား ေထြးငယ္”
“ဟုတ္ကဲ့ပါ” သူမ လက္ခံပါသည္။ သူမတြင္ ထူးထူးျခားျခား ဆြဲေဆာင္မႈ မရွိလွေပ။ ေဒးဗစ္၏ ဓန ႏွင့္ဆိုလွ်င္ ၾကဳိက္ ရာ မိန္းကေလးကို ရႏိုင္ေပးသည္။ သူမအေပၚ စိတ္ေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ေအာင္ သာႀကဳိးစားဖို႕ပဲရွိသည္။ “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္”.
“မင္းရဲ႕ အလုပ္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး စည္းကမ္းေတြ ေျပာထားမယ္။ ပထမအခ်က္ကေတာ့ ဒါဟာ ငါ့ရဲ႕အိမ္ပဲ။ မင္းက ဒီမွာ ေရာက္ေနတယ္။ မင္းက မိန္းကေလးလည္းျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ငါ့အိမ္ပဲ။ ငါ့သေဘာအတိုင္းပဲ ရွိရမယ္။ ငါ့မွာ မိတ္ေဆြေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ေယာက်္ားေတြ၊ မိန္းမေတြ အစံုပဲ။ ငါတို႕ေတြ ဒီမွာ ပါတီပြဲေတြ ခဏခဏလုပ္ၾက တယ္။ အဲဒီအခါမွာ မင္းက စီစဥ္ျပင္ဆင္ေပးရလိမ့္မယ္။ မင္းအေနနဲ႕ မျမင္ဘူး မေတြ႕ဘူးတာေတြ၊ အထူးအဆန္း ေတြ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ ဒါေတြကို မင္းအေနနဲ႕ ၾကဳိက္ဖို႕၊ မၾကဳိက္ဖို႕ မဟုတ္ဘူး။ ေ၀ဖန္စရာလည္း မလိုဘူး။ မင္းတာ၀န္က ငါတို႕ကို လုပ္ကိုင္ေပးဖုိ႕ပဲ။ ဒီအခါမွာ မင္းက အံ့ၾသတဲ့ပံု၊ မၾကဳိက္တဲ့ပံု။ အျပစ္တင္ခ်င္တဲ့ပံု ျပတာနဲ႕ မင္းအလုပ္ ျပဳတ္ ၿပီ ဆိုတာ ေသခ်ာမွတ္ထားပါ။ ငါတစ္ေယာက္ထဲေနတဲ့အခါမွာလည္း ငါ က မင္း မျမင္ဘူးတဲ့ အ၀တ္အစား ၀တ္ရင္ ၀တ္မယ္။ ေနာက္ဆံုး ကိုယ္တံုးလံုးပဲ ေနေန ခုနက အတိုင္းပဲ။ မင္း ဖက္က ငါမႀကဳိက္တဲ့ တုန္႕ျပန္မႈမ်ဳိး မလုပ္မိေစနဲ႕” ေဒးဗစ္ က ေျပာရင္း သူ႕မ်က္ႏွာတြင္ မေက်နပ္မႈ တစ္ခုခု ျပမျပ ၾကည့္ေနသည္။ ဘာမွ မတုန္႕ျပန္ေတာ့မွ ဆက္ေျပာသည္။
“ငါ့ အိမ္သားအားလံုး အတြက္ စည္းကမ္းက တင္းၾကပ္တယ္။ ၀န္ထမ္းအားလံုးဟာ အေကာင္းဆံုး စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ရ မယ္။ နေမာ္နမဲ့ေတြ ငါ မၾကဳိက္ဘူး။ အမွားတစ္ခုခု က်ဴးလြန္တာနဲ႕ ခြင့္မလႊတ္ဘူး။ အဲဒီအခါမွာ အလုပ္ထြက္ရင္ ထြက္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ထိုက္တန္တဲ့ အျပစ္ေပးခံရတယ္။ ဒါကလည္း ေနာက္တစ္ခါ အျပစ္မလုပ္မိေအာင္ သတိေပးတဲ့ သေဘာပဲ” ေျပာရင္း ေထြးငယ္မ်က္ႏွာတြင္ အနည္းငယ္ ေၾကာက္လန္႕ရိပ္ ကို ေတြ႕သည္။ သူမအေနျဖင့္ အျပစ္ ေပးခံရမႈ ဆိုသည္မွာ ဘယ္သို႕ဘယ္ပံု မစဥ္းစားတတ္။ ေဒးဗစ္သေဘာက်ေနသည္။ သူမေတာ့ ခဏခဏ သူမၾကဳိက္တာလုပ္မိၿပီး ဒဏ္ေပးေတာ့ ခံရေတာ့ မွာပဲ ဟု စဥ္းစားေနသည္။ သူ ကေတာ့ မိန္းကေလးရဲ႕တင္ပါးကို ရိုက္ရသည္ အထိ ေစာင့္မည္မဟုတ္။
“မင္းအေနနဲ႕ ငါ လိုအပ္ရင္ တစ္ပတ္မွာ ၇ ရက္။ တစ္ရက္မွာ ၂၄ နာရီ အသင့္ရွိရမယ္။ သင့္ေတာ္တယ္ထင္တဲ့ အခ်ိန္ ေတြ မင္း အနားယူလို႕ရမယ္။ အားလပ္ရက္မွာလည္း ငါ့ရဲ႕ လက္ေထာက္ အျဖစ္ေနရမွာပဲ။ မင္း ဒီမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ အတြက္ ခံစားခြင့္ေတြလည္းရွိတယ္။ ဒါကေတာ့ ငါက အျမဲတမ္း ခိုင္းေစ ေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ခါတေလဆို ငါ အိမ္မွာ မေနပဲ အၾကာႀကီး သြားေနတတ္တယ္။ မင္း အတြက္ ေအးေအးေဆးေဆး နားစရာ အခ်ိန္ရမယ္။ အိမ္အလုပ္မရွိတဲ့အခ်ိန္ ငါ့ စာအုပ္ေတြ ဖတ္လို႕ရမယ္။ အျမင္လည္း ပိုက်ယ္လာတာေပါ့။” သူ႕တြင္ စာအုပ္မ်ားစြာ ရွိသည္။ လိင္ဆက္ဆံမႈႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ စာအုပ္ေတြ လည္း အေတာ္မ်ားသည္။ သူမကို ဒါေတြ ဖတ္ေစခ်င္သည္။ သို႕မွသာ သူႏွင့္ သူ႕မိတ္ေဆြမ်ား၏ ဆႏၵကို ျဖည့္ဖို႕ အတတ္ပညာ စံုမည္ မဟုတ္ပါလား။
“ငါ့ မိတ္ေဆြ ေတြ ေျပာစကားကိုလည္း နာခံရမယ္။ မင္းအေနနဲ႕ သူတို႕လည္း ငါလိုပဲ။ မင္းသခင္ ေတြလို႕ မွတ္ထား ရမယ္။  တစ္ခုခု ျပႆနာလုပ္မိတာနဲ႕ အျပစ္ေပးခံရမယ္ ဆိုတာ မွတ္ထားပါ” ေျပာၿပီး သူမ ဘယ္လို သေဘာထား လဲ စိုက္ၾကည့္ျပန္သည္။ သူ႕မိတ္ေဆြမ်ားသည္ ဆံပင္ညိဳညဳိေလးကို စိတ္လႈပ္ရွားၾကေပလိမ့္မည္။ သူတို႕သည္ ေစာက္ေမႊး နီနီေလးကို သေဘာက်မည္မွာေသခ်ာေပသည္။
ေထြးငယ္ သည္ ေဒးဗစ္ ၏ စည္းကမ္းမ်ားကို စဥ္းစားေနသည္။ မဆိုးလွပါ။ သူမသည္ အလုပ္အကိုင္ မည့ံ။ အမွား မ်ားမ်ား ျပဳမိမည္ဟုလည္း မထင္။ မွားလို႕ အျပစ္ေပးခံရလည္း သူ႕အတြက္ သိပ္နစ္နာစရာ ရွိမည္ဟု မထင္မိေပ။ ေဒးဗစ္ ကိုယ္တံုးလံုး ခၽြတ္ေနတတ္သည္ ဆိုသည္ကို ေတာ့ နည္းနည္း ပူသည္။ သူသည္ ေယာက်ာ္း ကိုယ္တံုးလံုး ကို မိဘမဲ့ေက်ာင္းတုန္းက အတန္းႀကီး ေသာ အမႀကီး မ်ားက ဖံုးဖံုးဖိဖိ ျပဘူးသည့္ ဓာတ္ပံု တခ်ဳိ႕ကလြဲ၍ မျမင္ဘူး။ သို႕ေသာ္ ေဒးဗစ္၏ အိမ္ျဖစ္သျဖင့္ သူေနခ်င္သလိုေန ႏိုင္သည္ကို လက္ခံသည္။ “ဟုတ္ကဲ့။ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္။ ကၽြန္မ စည္းကမ္းေတြကို လိုက္နာပါ့မယ္။ ကၽြန္မကို သေဘာက်ရပါေစ့မယ္” သူမ ျပဳံး၍ေျပာသည္။ ေဒးဗစ္က သူမေနာက္ကြယ္ တြင္ ျပံဳးေနသည္။
“ကဲ ခုေတာ့ မင္းတာ၀န္က ငါ့အခန္း၊ ဒီ စာၾကည့္ခန္းနဲ႕ မင္း ေနတဲ့အ ခန္းေတြ ကို ရွင္းဖို႕ပဲ။ တစ္ခါတေလ တစ္အိမ္လံုး ရႈင္းတဲ့အခါ ၀ိုင္း ကူရမယ္။ အစားအေသာက္ကိုေတာ့ မီးဖို ၀န္ထမ္းေတြက လုပ္ေပးလိမ့္မယ္။ သူတို႕က တျခား အလုပ္သမားေတြလိုပဲ ည ၇ နာရီကိုျပန္တယ္။ ပါတီပြဲရွိရင္သာ ေနတာ။ မင္းက ငါ့ကိုယ္စား သူတို႕ကို အုပ္ခ်ဳပ္ တဲ့ သေဘာ လုပ္ေပးလို႕ရတယ္။ ငါခိုင္းတာ ၿပီးရင္ က်န္တဲ့အခ်ိန္နားေနေပါ့။ ညဖက္ ငါ နားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရခ်ဳိးတယ္။ အဲဒီအတြက္ ေတာ့ ည ၉ နာရီတိုင္းမွာ ေရခ်ဳိးဖို႕ အဆင္သင့္လုပ္ေပးထားရမယ္။ မလိုတဲ့ေန႕ေတြဆို ငါၾကဳိေျပာမယ္။ ဒါက ေန႕တိုင္း ပံုမွန္ပဲ။ ငါ့အခန္းက ေခါင္းေလာင္းက မင္းအခန္းနဲ႕ တျခား အခန္းအားလံုးကို ဆက္ထားတယ္။ အသံၾကား တာနဲ႕ ခ်က္ျခင္းငါ့ဆီလာရမယ္။ ဒါ အေရးႀကီးတယ္။ မင္း တာ၀န္က ငါ့ကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႕ပဲ။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား”
ေထြးငယ္ ေခါင္းညိမ့္သည္။ “ဟုတ္ကဲ့။ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္။ စိတ္မပူပါနဲ႕။ ကၽြန္မက အအိပ္လည္း ဆတ္ပါတယ္။ သခင္ႀကီး လိုတဲ့အခ်ိန္ ျပဳစုေပးပါမယ္။”
…ဒါေပါ့။ မင္းငါ့ကိုေကာင္းေကာင္းျပဳစုရမွာေပါ့ ေထြးငယ္၊ မင္း ငါ့ကို လိုခ်င္တာဘာမဆိုေပးရမယ္။ မင္းရဲ႕ အပ်ဳိရည္ကို လည္းေပးရမွာေပါ့။… ေဒးဗစ္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေရရြတ္ေနသည္။ “ကဲ သြားႏိုင္ၿပီ။ ရာဂ်ဴး က မင္းကို အိမ္တစ္ပတ္ လိုက္ျပလိမ့္မယ္။ ဘယ္ဟာ ဘယ္မွာရွိတယ္ဆိုတာကို ..” သူ လက္ကိုေ၀ွ႕ယမ္းျပလုိက္သည္။ ေထြးငယ္ အခန္းထဲက ထြက္သြားသည္ကို ၾကည့္ေနသည္။ ျမင့္ေသာ ေဒါက္ဖိနပ္ေပၚတြင္ ေထြးငယ္၏ ေျခလွမ္းတိုင္း၌ လႈပ္ခါေနေသာ ဖင္မ်ား ကိုၾကည့္ရင္း လီးေတာင္လ်က္ရွိသည္။

ရာဂ်ဴး သည္ စာၾကည့္ခန္းအျပင္တြင္ ေစာင့္ေနသည္။ “အဆင္ေျပလား ေထြးငယ္”
“အင္း။ ကၽြန္မ ရွင္နဲ႕ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာလို႕ရမလားရာဂ်ဴး”
“ရတာေပါ့ ေထြးငယ္၊ ငါဘယ္သူ႕မွ ျပန္မေျပာပါဘူးဟ”
“ဒီေန႕ ေျပာတာ နည္းနည္းဆန္းတယ္ရွင့္။ သူက ကၽြန္မ မွားတာရွိရင္ အျပစ္ေပးမယ္တဲ့။ ေနာက္ သူနဲ႕ သူ႕ မိတ္ေဆြ ေတြနဲ႕ ပါတီပြဲေတြ အေၾကာင္းလည္းေျပာတယ္။ ဘာမ်ား ကၽြန္မ စိတ္ပူစရာရွိလဲ ဟင္”
“အင္း။ ေထြးငယ္။ ငါ အမွန္အတိုင္းေျပာပါ့မယ္။ ေဒးဗစ္ က အင္မတန္ခ်မ္းသာတယ္။ ထူးလည္း ထူးျခားတယ္။ သူေဌး ေတြဟာ အဲလိုပဲထင္ပါတယ္။ သူတို႕က နင္တို႕ ငါတို႕လို ဆင္းရဲတဲ့ လူေတြကို သူတို႕ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ၾကတယ္။ ငါတို႕က ေရြးစရာ မရွိဘူးေလဟာ။ သူတို႕ ခိုင္းတာလုပ္ရင္လုပ္ ၿပီးရင္ ေကာင္းေကာင္း ေနမလား။ ဒါမွမဟုတ္ မလုပ္ပဲ ဆင္းရဲတဲ့ဘ၀ ျပန္သြားေနမလား။ ဒါပဲရွိတယ္။ ငါကေတာ့ ငါ့သေဘာအတိုင္းပဲ။ ပထမဟာပဲေရြးခဲ့တယ္။ ငါ့သူငယ္ခ်င္း ေတြ လမ္းေဘးမွာ အမ်ားႀကီးပဲ။ သူတို႕ ေတြ ဘ၀ပ်က္ေနၾကတယ္။ သူတို႕လိုေတာ့ ငါက မျဖစ္ခ်င္ဘူးကိုး။  အရင္ လ က ေဒးဗစ္  က နင့္ေနရာမွာ တစ္ေယာက္ ခန္႕ဘူးတယ္။ တစ္ပတ္ပဲၾကာတယ္။ ေဒးဗစ္ က အျပစ္ေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕တယ္။ အျပစ္ေပးဖို႕လုပ္တယ္။ တင္ပါးကို ရိုက္မယ္ လည္း လုပ္တယ္။ ေကာင္မေလးက ဒါဟာ သူမွားတာထက္ ပို အျပစ္ ေပးခံရတယ္ ဆိုၿပီး ထြက္သြားေတာ့တာပဲ။ တစ္ေန႕က ေနာက္ဆံုး ငါၾကားတာေတာ့ အဲဒီ ကေလးမ လမ္းေဘး ေရာက္ ေနၿပီ။ သူဟာ နင့္လို မိဘမဲ့ကေလးပဲေလ။ အတတ္ပညာ ဘာမွ ရွိတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဖာသည္ အျဖစ္နဲ႕ ပဲ ဘ၀ ဆံုးမွာ ေသခ်ာေပါက္ပဲ။ နင့္ၾကည့္ရတာ မိန္းမေကာင္းေလးပဲ။ smart ျဖစ္ပါတယ္။ ေထြးငယ္။ ငါက ေတာ့ နင့္ကို အၾကံေပးခ်င္တာက ေဒးဗစ္ ကို ဆန္႕က်င္မယ္ စိတ္ကူးရင္ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီးမွလုပ္ပါ။ ဒါက နင့္အတြက္ တစ္ခု တည္းနဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခြင့္ေကာင္း ပဲ။ ကန္႕လန္႕မတိုက္မိေစနဲ႕”
“သူက မိန္းကေလး တင္ပါး ကို ရိုက္ဖို႕ လုပ္တယ္ ။ ဟုတ္လား ရာဂ်ဴးရယ္။ နည္းနည္းေတာ့ ဆန္းတယ္ေနာ္။ ကၽြန္မလို ကေလးမ ငယ္ငယ္ ေလး အတြက္ ေျပာတာပါ။” ေထြးငယ္ သည္ ပေဟဠိ မ်က္ႏွာျဖင့္ ရာဂ်ဴးကိုၾကည့္သည္။ ငါ့ ဖင္ကို ရိုက္မယ္ဆို ငါဘာလုပ္ရမလဲ.. စဥ္းစားေနသည္။
“သူေဌးေတြဟာ ထူးဆန္းတာပဲဟ။ နင္စဥ္းစားရမွာက ငါတို႕ အသက္ရွင္ေအာင္ ဘယ္လို ေမြးမလဲ ပဲ။ စီးပြားေရးက တျပည္လံုးက်ေနတာ။ လုပ္စားကိုင္စား လို႕ ေကာင္းလာတဲ့ အခ်ိန္ထိ ငါတို႕ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ရွိေနဖို႕ လိုတယ္ ဟ။ ငါကေတာ့ နင့္အနားမွာ ကူညီဖို႕ အျမဲရွိေနမွာပဲဆိုတာ ေတာ့မွတ္ထား။” ရာဂ်ဴး က ေထြးငယ္ ကိုၾကည့္ေနသည္။ ေဒးဗစ္က တြယ္ခ်င္သလို တြယ္ၿပီးရင္ေတ့ာ ငါ ဒီဟာမေလးကို စားလို႕ရမွာပဲလို႕ ေတြးေနသည္။ သူသည္လည္း ေစာက္ေမႊးနီနီႏွင့္ အဖုတ္ေလးကို ခ်ခ်င္သည္။ စဥ္းစားရင္း ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္း ကားထားေသာ သူမ ကိုယ္ေပၚ ေရာက္ကာ သူ႕လီးက ဆယ္ေက်ာ္သက္ အဖုတ္ေလးထဲ နစ္၀င္ေန သလို ခံစားကာ လီးက ေတာင္လာသည္။
“အင္း။ ဟုတ္ပါတယ္ ရာဂ်ဴးရယ္။ ကၽြန္မ တာ၀န္က ဒီအလုပ္မျပဳတ္ဖို႕ပဲ။ ကၽြန္မလည္း ရွင္နဲ႕ ေပါင္းရတာ သေဘာက် ပါ တယ္။ မိတ္ေဆြေကာင္း ေတြလို႕ သေဘာထားပါရွင္”
“ေကာင္းတာေပါ့။ ကဲ ငါ တစ္အိမ္လံုး လိုက္ျပမယ္” တစ္ေန႕လံုး ရာဂ်ဴး က တစ္အိမ္လံုး၏ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ မ်ားကို လိုက္ျပ ေျပာျပသည္။ “ကဲ ငါ ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ၿပီ။ ေဒးဗစ္ လည္း ညစာစား ေတာ့မယ္။ နက္ျဖန္မွေတြ႕ၾက တာေပါ့ ။ မင္း ရဲ႕ ဒီအိမ္မွာ ပထမည ဆိုေတာ့ အဆင္ေျပပါေစဗ်ား။” ရာဂ်ဴး ျပံဳးလ်က္ ထြက္သြားသည္။ ဒီည ေထြးငယ္ တစ္ေယာက္ ေဒးဗစ္ ဘာလုပ္တာ ခံရမလဲေတာ့ မသိ။
ေထြးငယ္ ညစာကို မီးဖိုထဲတြင္ စားသည္။ ေဒးဗစ္ ကေတာ့ စာၾကည့္ခမ္းမွာ စားေနသည္။ အစားအေသာက္တို႕ သည္ သူမဘ၀တြင္ အေကာင္းဆံုး အရသာ အရွိဆံုး ေတြျဖစ္သည္။ မိဘမဲ့ေက်ာင္းမွာ အသားဆိုတာ ရွားရွားပါးပါး။ ပန္းကန္ မ်ားေဆးၿပီးေသာအခါ အိပ္ခန္းသို႕၀င္သည္။ ၈ နာရီ ၄၅ တြင္ ေဒးဗစ္၏ အိပ္ခန္းသို႕ထြက္ခဲ့သည္။ တံခါးေခါက္သည္။ ေျဖသံမၾကား။ အခန္းထဲ၀င္သည္။ သူမ အိပ္ခန္းေလာက္ က်ယ္ေသာ ေရခ်ဳိးခန္းကို ဖြင့္သည္။ ေရခ်ဳိးကန္ကို ေရေႏြးျဖင့္ ျဖည့္ သည္။ ဆပ္ျပာရည္ အနည္းငယ္ကို ထည့္စပ္သည္။ ေရခ်ဳိးကန္ေပၚ ကုန္းၾကည့္ေနစဥ္ ေနာက္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ ေရာက္ေနေၾကာင္း ခံစားမိသည္။ “အံမေလး လန္႕လိုက္တာ” ေထြးငယ္ သည္ တံခါး၀တြင္ ေဒးဗစ္ သူ႕ကို ၾကည့္ေနသည္ကို ေတြ႕သည္။ “ၾကာၿပီလား သခင္ႀကီး”
“မၾကာေသးဘူး။ ဒီအိမ္မွာ အခန္းထဲမ၀င္ခင္ ညည္း တံခါး မေခါက္နဲ႕။ အခ်ိန္ကုန္တယ္။ အျမဲလို ညည္းနဲ႕ ငါ ႏွစ္ ေယာက္ ပဲ ရွိတယ္။ ငါက privacy သိပ္ မလိုဘူး။ ဒါက ငါ့အိမ္၊ ၿပီး ညည္းက ငါ့အတြက္ ကူညီဖို႕ထားတာ။ နင့္ အခန္း အပါအ၀င္ ငါ ၾကဳိက္ တဲ့ေနရာ ငါသြားမယ္။ တံခါးတိုင္းမွာ ေသာ့လည္း မရွိဘူး။ အျပင္ တံခါးေတြပဲ ရွိတာ။ နားလည္ လား။ ေထြးငယ္”
“ဟုတ္ကဲ့။ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္” ေရကို ပိတ္ၿပီး ရပ္လ်က္ ေျဖသည္။
“ေနာက္ တစ္နာရီၾကာရင္ ငါ ေရခ်ဳိးၿပီးလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ တစ္ေခါက္ဆင္းလာ။ ေရခ်ဳိးခန္းကို သန္႕ရွင္း၊ ၿပီးရင္ စာၾကည့္ခန္းကို လာခဲ့။ လာတဲ့အခါ ည၀တ္အက်ၤ ီ ၀တ္ခဲ့။ မင္း၀တ္ရမယ့္ ဟာေတြ ငါ မင္းကုတင္ေပၚမွာ တင္ထား ခဲ့ၿပိ၊ ဟုတ္ၿပီေနာ္” ဘာျပန္ေျပာမလဲ ေဒးဗစ္ ေစာင့္ၾကည့္သည္။ ဘာမွ ျပန္မေျပာ။
“ေရခ်ဳိးခန္း ရွင္းၿပီး အ၀တ္လဲ ရရင္ ၾကာမ်ားၾကာသြားမလား သခင္ႀကီး” သူမအား ည၀တ္အက်ီ ၤႏွင့္ မျမင္ေစလိုသျဖင့္ ႀကဳိးစား အတြန္႕တက္ၾကည့္သည္။
“ညည္းကို ေမးေနတာမဟုတ္ဘူး ေထြးငယ္၊ အမိန္႕ေပးေနတာ။ ငါ့ကို အတြန္႕တက္ေနတာလား” ေဒးဗစ္ အသံကို ျမွင့္ ၍ ေျပာသည္။ ေထြးငယ္ ကို ေျခာက္ၾကည့္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
“မဟုတ္ပါဘူး သခင္ႀကီးေဒးဗစ္၊ ခိုင္းတဲ့အတိုင္း ကၽြန္မလုပ္မွာပါ။ ေနာက္ ကို မေမးေတာ့ပါဘူးရွင္” ေထြးငယ္ အျမန္ ျပန္ေျဖသည္။ မရစ္မိေစနဲ႕ ေထြးငယ္၊ သူစဥ္းစားသည္။ ငါ အလုပ္မျပဳတ္ဖို႕နဲ႕ လမ္းေဘးမေရာက္ဖို႕ အေရးႀကီးတယ္ ဟု ေတြးသည္။
“ကဲ သြားေတာ့” ခ်က္ျခင္း ေမာင္းထုတ္သည္။ သူမ ထြက္သြားေနရင္း မ်က္လံုးေထာင့္စြန္းတြင္ သူ အ၀တ္ခၽြတ္ေန သည္ ကို ေတြ႕သည္။ အျမန္ ေလွ်ာက္သည္။ သူ တံုးလံုး ခၽြတ္ေနတာ သူမ မၾကည့္ရဲ။
အိပ္ခန္းသို႕ သူမျပန္သြားေသာအခါ အိပ္ယာေပၚတြင္ျဖန္႕ထားၿပီးသား ည၀တ္စံုကိုေတြ႕ရသည္။ အပိုင္း ႏွစ္ပိုင္းသာ။ အနက္ေရာင္ ည၀တ္လႊာစႏွင့္ နက္ျပာေရာင္ ခါးစည္းႀကဳိးသားျဖစ္သည္။ ခ်ည္စသည္ ထြင္းေဖာက္ျမင္သာၿပီး အ၀တ္ မ၀တ္သကဲ့သို႕သာျဖစ္သည္။ ၾကမ္းျပင္တြင္မူ ေထာက္ ၃ လက္မခန္႕ရွိမည့္ ဖိနပ္တစ္စံု။
ေထြးငယ္ အ၀တ္မ်ားကို ခၽြတ္ၿပီး ခ်ိတ္ဘီရိုထဲထည့္သည္။ အ၀တ္လဲေနရင္း သူ႕ ၀တ္လက္စအထည္ႏွင့္ ေျခအိတ္မ်ား ကို ေလွ်ာ္ဇလံုထဲထည့္စိမ္သည္။ ရွင္မီးခံ၀တ္ရမလား။ မျဖစ္ပါ။ သူ႕ကို ခ်ေပးထားသည္မွအပ မ၀တ္ရ ဟု ဆိုၿပီး မဟုတ္ပါလား။ ႏႈးညံ့ေသာ အစသည္ သူ႕အသားမ်ားကို ပြတ္တိုက္ၿပီး ႏႈးညံ့ေသာအသားမ်ားကို တင္းမာေစသည္။  မွန္တြင္ၾကည့္ေသာအခါ ညိဳေသာ သူ႕ အေမႊးအျမွင္မ်ားသည္ အနက္ေရာင္ တြင္ ထင္းေနေၾကာင္းေတြ႕လာရသည္။ ၁၀ နာရီထိုးကာနီးၿပီ။ သြားေတာ့မွပဲ။ ငါ့အ၀တ္ေတြ တန္မတန္ၾကည့္ရံုပဲျဖစ္မွာ။ ၿပီးရင္ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ၿပီ ဟုေတြးသည္။
ေထြးငယ္ စာၾကည့္ခန္းထဲ၀င္သည္။ တံခါးမေခါက္ေတာ့ပါ။ ေဒးဗစ္ က မီးလင္းဖိုေရွ႕မွာ။
“လာ။ မီးဖိုေရွ႕မွာရပ္စမ္း။ မေအးဘူးလား။” ေဒးဗစ္ က သူေလွ်ာက္လာသည္ကို ၾကည့္ေနသည္။ “ငါ့ဖက္လွည့္။ လက္ေတြကို ေဘးခ်ထား။ ဟုတ္ၿပီ” “အ၀တ္ေတြ တန္သားပဲ။ ေကာင္းတယ္ ေထြးငယ္၊ လွည့္လိုက္စမ္း ငါ့ကို ေက်ာခိုင္းၿပီးရပ္။ အင္း။ အဲဒီလို”
ေထြးငယ္ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္းလုပ္သည္။ ခုထိေတာ့သဘာ၀က်ဆဲ။ သူမ တုန္႕ေႏွးမႈမရွိ။ သူ႕ေနာက္ေက်ာကို စိုက္ၾကည့္ ခံေနရမွန္းေတာ့သိေနသည္။ မိနစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနာက္ထပ္ အမိန္႕မရပဲ ေက်ာ္သြားသည္။
“ကဲ ငါ့ဖက္လွည့္စမ္း ေထြးငယ္၊ ခါးပတ္ကို ေျဖခ်လိုက္စမ္း။ ငါ ည၀တ္သက္သက္ၾကည့္မယ္” ေထြးငယ္မ်က္ႏွာ ရွက္ ေသြး ရဲလာသည္။ ခုလိုစိတ္လႈပ္ရွားေအာင္တမင္လုပ္ေနျခင္းပင္။ “ငါထပ္မေျပာဘူးေနာ္” အသံကိုျမွင့္ေျပာသည္။
ေထြးငယ္ စိတ္ေတြ အမွန္ဖက္ေရာက္ေအာင္ျပန္ထိန္းလိုက္ၿပီး ခါးစည္းကို ျဖည္ခ်သည္။ သူမေမွ်ာ္လင့္ေသာ အမိန္႕ မဟုတ္ပါလား။ ေဖာက္ထြင္းျမင္ရေသာ အ၀တ္စႏွင့္ သူမ ရပ္ေနၿပီ။ သူ႕ရင္သားတို႕မွာ မႀကီးလွေသာ္လည္း ႏို႕သီးေခါင္းတို႕က တင္းမာေနသည္။
“အဲလိုမွေပါ့။ ေထြးငယ္၊ ညတိုင္း မင္းငါ့စာၾကည့္ခန္းကိုလာရမယ္။ ငါေရခ်ဳိးၿပီးတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ နားလည္လား။ ေထြးငယ္”
“ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္” သူသည္ သူမကိုယ္ခႏၶာကို ေငးၾကည့္ေနသည္။ ေထာက္ေနေသာ ႏို႕သီးမ်ားမွသည္ ၃လက္မ ေဒါက္ ေပၚမွ ေျခေခ်ာင္းမ်ားအထိ။ ကိုယ္တံုးလံုးနီးပါး ရပ္ျပေနရမႈေၾကာင့္ သူမ မအီမသာျဖစ္ေနသည္။
“ကဲ ဟိုဖက္လွည့္ၿပီး မီးဖိုနဲ႕ပိုကပ္လိုက္အံုး” “ဟုတ္ၿပီ။ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဘးခ်။ ေျခေထာက္ကို ခုထက္ပိုခြဲလိုက္။ ထပ္ခ်ဲအံုး”
ငါေတာ့ ပိုၿပီး တံုးလံုးျဖစ္ၿပီ “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္” ၃ ေပေလာက္ထိ ေျခေထာက္ကို ကားထားရသည္။
“ငါမေျပာမခ်င္း ထပ္မလႈပ္နဲ႕ေတာ့”
ေထြးငယ္ ေဒးဗစ္၏ ၀တ္ရံုလႈပ္ခတ္သံ၊ အသက္ရႈသံတို႕ကို ၾကားေနရသည္။ ငါးမိနစ္ေက်ာ္ၾကာသည္။ ေျခေထာက္ ေတြေတာင္ ေညာင္းလာသည္။
ထို႕ေနာက္. . “ကဲ အိပ္ေတာ့။ မနက္မွ ေတြ႕ၾကတာေပါ့”
ေထြးငယ္ ခါးစည္းစကို ဆြဲယူၿပီး မေျပးရံုတမယ္ အခန္းထဲကထြက္ခဲ့သည္။ သူမအခန္းသို႕ေရာက္သည္ႏွင့္ ၀တ္စံုကို ခ်ိန္ကာ အိပ္ယာထဲ၀င္ေတာ့သည္။ ေစာင္ကို လည္ပင္းထိခ်ဳံၿပီး မ်က္ေစ့မွိတ္ထားသည္။ မ်က္လံုးထဲမွာ ျဖစ္ခဲ့သမွ် ကို ျပန္ျမင္ေနသည္။ ေဒးဗစ္၏ မ်က္လံုးေအာက္တြင္ အ၀တ္ပါးႏွင့္ ရပ္ေနခဲ့ရျခင္းေၾကာင့္ ထူးဆန္းေသာခံစားမႈ။ ဆင္းရဲမႈေၾကာင့္ သူမသည္ အရွက္တကြဲျဖစ္ရသည္ဟု ထင္သကဲ့သို႕ပင္ လႊမ္းမိုးမႈႀကီးေသာသူတစ္ဦး၏ အရွိန္အ၀ါ ေႀကာင့္လဲ ခုလိုျဖစ္ရျခင္း။ စဥ္းစားေနရင္း သူမလက္မ်ားက အဖုတ္ဆီေရာက္သြားကာ ပြတ္တိုက္ေနမိေတာ့သည္။ အဖုတ္ထဲမွာ စိုရႊဲေနေၾကာင္း အံ့ၾသစြာသိလိုက္ရသည္။ ေဒးဗစ္ေရွ႕တြင္ ကိုယ္တံုးလံုးရပ္လွ်က္၊ ေျခေထာက္မ်ားကား ကာ အဖုတ္ကို ျဖဲ ထားရသလို စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္လာရင္း အဖုတ္ကို ပို၍ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပြတ္မိကာ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို ေပါင္ၾကားတြင္ အတင္းညွပ္ထားရင္း သူမ ၿပီးသြားေတာ့သည္။ 

မနက္မိုးလင္းေတာ့ ေထြးငယ္ စိတ္ထဲတြင္ အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္စဥ္းစားသည္။ ငါ ဒီည ခုလို ထပ္လုပ္ရအံုးမွာပဲ။ ဒါဆို ဘာျဖစ္မလဲ။ အင္း ..ဘာမွ မျဖစ္ဘူး သိပ္လည္း မဆိုးပါဘူး.. ဟု စဥ္းစားသည္။ ေန႕ခင္းဖက္တြင္ ေထြးငယ္ တစ္ေယာက္ အရင္က ေဒးဗစ္ လုပ္သလိုပင္ အနားမွ ကပ္သြားတတ္သည္။ ေဒးဗစ္က တစ္ခါတစ္ခါ အနားကပ္လာ ရင္း သူမကို ပြတ္သြားလိုက္၊ လက္ျဖင့္ ပုခံုး သို႕မဟုတ္ ေက်ာကို ပြတ္သြားလိုက္ လုပ္သည္။ သို႕ေသာ္ ညင္ညင္ သာသာ အျပစ္ကင္းကင္းပင္။ ညေရာက္ေသာအခါ ေဒးဗစ္ ေရခ်ဳိးၿပီးခ်ိန္ စာၾကည့္ခန္းသို႕ ေထြးငယ္ ေရာက္သြားၿပီး မီးေရာင္ေအာက္တြင္ ရပ္ရျပန္သည္။ ေနာက္ထပ္ ၂ ရက္ ဒီအတိုင္း ဆက္ျဖစ္သည္။ ဘာမွ မေျပာင္းလဲ။ ခုညေတာ့ ေထြးငယ္ တစ္ေယာက္ ေဒးဗစ္ ေရခ်ဳိးစဥ္ “မဂၤလာ ညပါ သခင္ႀကီး” ဟု ႏႈတ္ဆက္ရင္း ေရာက္သြားကာ ျပံဳးလ်က္ ေရ စပ္ ေပးေနသည္။ 

“ေကာင္းေသာညပါ ေထြးငယ္၊ ဒီည ညည္းကို ငါေရခ်ဳိးေနတုန္း ေနေစခ်င္တယ္။ ငါ့ေက်ာကံုးကို နည္းနည္း ေခ်းတြန္း ေပးစမ္းပါ။”
ေထြးငယ္ အံ့ၾသစိတ္ျဖင့္ သူ႕ကို စိုက္ၾကည့္သည္။ မျငင္းႏိုင္သည့္အတူ . . “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္၊ လုပ္ေပးပါ့မယ္”
ေရခ်ဳိးကန္ ေရျပည့္ေသာအခါ ေဒးဗစ္ အ၀တ္ခၽြတ္ႏိုင္ေစရန္ ေထြးငယ္ ေနာက္ဆုတ္ၿပီး ေက်ာခိုင္းေပးသည္။
“မလိုဘူး ေထြးငယ္၊ ငါက သူေတာ္စင္လည္းမဟုတ္ဘူး။ ငါနဲ႕အတူတူေနရင္ ငါ့ကိုယ္လံုးကို မျမင္စရာလည္း မရွိဘူး။ ခုနလိုပဲ ေနစမ္း” သူမျပန္လွည့္လာသည္ကို ေစာင့္ၾကည့္ရင္း အ၀တ္မ်ားကို စခၽြတ္ေနသည္။ ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ေသာ အခါ သူ႕ကိုစိုက္ၾကည့္ေနေသာ္လည္း မ်က္လံုးမ်ားက ခါးေအာက္ကို မဆင္းေခ်။ “ေရေႏြး က အေနေတာ္ေလးပဲ။ ေထြးငယ္ ညည္း ငါ့အၾကဳိက္ကို သိသား..” သူ ေရ၀င္စိမ္သည္။
ေထြးငယ္ စိတ္လႈပ္ရွားစြာအနားတိုးလာၿပီး ေခ်းတြန္း ေဖာ့တုံးကို ယူကာ ဆပ္ျပာႏွင့္ သုတ္သည္။
“အက်ီ ၤ ခၽြတ္လိုက္အံုး။ နင့္အ၀တ္ေတြ စိုကုန္အံုးမယ္။” သူစိုက္ၾကည့္ရင္း အမိန္႕ေပးသည္။
ေထြးငယ္ ၏ လက္မ်ားက ၾကယ္သီးမ်ားေပၚသို႕ ေျဖးေျဖးခ်င္းေရာက္လာသည္။ ထို႕ေနာက္ တစ္လံုးခ်င္း အေပၚမွ စကာ ခၽြတ္သည္။ ေအာက္ဆံုး ၾကယ္သီး သို႕ေရာက္ေသာအခါ ေမာ့ၾကည့္သည္။ ပါးလႊာေသာ ရင္စီးေအာက္မွ ေထာင္ေနေသာ ႏို႕သီးေခါင္းမ်ားအား စိုက္ၾကည့္ေနသည္ကို ျမင္သည္ႏွင့္ ရွက္ေသြးျဖန္းသြားသည္။ ဆက္ခၽြတ္လိုက္ ၿပီး အက်ီ ၤကိုအနီးရွိခံုေပၚသို႕ တင္လိုက္သည္။ ေဒးဗစ္ေနာက္ေက်ာသို႕ ေရႊ႕ကာ ေခ်းတြန္းေပးရန္ ျပင္သည္။
ေဒးဗစ္ က ခါးကိုင္းေပးသည္။ ေနာက္သို႕ေလွ်ာက္သြားစဥ္ ရင္စည္းေအာက္မွ ႏို႕သီးေခါင္းမ်ားကို ျမင္လိုက္ၿပီး ေက်ာကံုးကို ျဖည္းညွင္းစြာ အပြတ္ခံရင္း လီးေတာင္လာသည္။ “ေကာင္းတယ္ ေထြးငယ္ ညည္းေတာ္တယ္။ ဆက္လုပ္”
ရပ္ခိုင္းသည့္တိုင္ ေထြးငယ္ ဆက္ပြတ္ေပးေနရသည္။
“ကဲ သြားလို႕ရၿပီ။ နာရီ၀က္ေနရင္ ငါ့စာၾကည့္ခန္းလာခဲ့ေတာ့။” ေဒးဗစ္ အမိန္႕ေပးၿပီး အေျပးအလႊားထြက္သြား ေသာ ေထြးငယ္ကို ၾကည့္ေနသည္။ မၾကာခင္ သူ႕လီးႀကီးကို သူမကိုယ္တိုင္ ေခ်းတြန္းေပးရေပေတာ့မည္။ စိတ္ကူးထဲမွာ ေထြးငယ္၏ လက္ကေလးမ်ား သူ႕ လီးႀကီးကို ဆုတ္ကိုင္ရင္း စုန္ခ်ည္ဆန္ခ်ည္ ပြတ္ေနသည္ကို ျမင္ေနသည္။ ေထြးငယ္ ညည္းမၾကာခင္ ငါ့ လီးကို ညတိုင္းဂြင္းတိုက္ေပးရေတာ့မယ္။ ေနာက္တစ္ဆင့္ႏွစ္ဆင့္ဆို စာၾကည့္ခန္းထဲမွာ ဒူးေထာက္ၿပီး ခ်ဳိျမိန္တဲ့ အပ်ဳိစင္ႏႈတ္ခမ္းနဲ႕ ငါ့လီးႀကီးကိုစုတ္ေပးရမွာ။….. စဥ္းစားရင္း ထုေနသည္မွာ ေရခ်ဳိးကန္ထဲသို႕ လေရမ်ား ပန္းထည့္မိသည္အထိ။ အင္း… ေနာက္ဆို ဒါေတြ ညည္းပါးစပ္ထဲ ေရာက္မွာေပါ့ ေထြးငယ္ရယ္။

ေနာက္ထပ္ ရက္အနည္းငယ္တြင္ ေထြး သည္ ေဒးဗစ္ အနားသို႕ ကပ္ရန္ ပို ရဲလာသည္။ ခါးကိုင္း၍ အလုပ္လုပ္ေနရင္း ေမာ့ၾကည့္မိလွ်င္ ေဒးဗစ္ စိုက္ၾကည့္ေနသည္ကို ျမင္ရတတ္သည္။ မီးဖို ၾကမ္းျပင္ကို ကုံး၍တိုက္ ေနလွ်င္ ေဒးဗစ္၀င္လာၿပီး ေလးဖက္ေထာက္ထား၍ ဖင္ေထာင္ေနသည္ကို မုန္႕တစ္ခုခု ယူစားရင္း စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ တစ္ခါတစ္ခါ အိမ္တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာမွ ရုတ္တရက္ထြက္လာရင္း လက္က ပ်ံထြက္လာၿပီး သူမရင္ပတ္ကိုပုတ္သည္။ ရုတ္တရက္လို ျဖစ္ေသာ္လည္း နည္းနည္းၾကာမွ လက္ဖယ္သြားသည္။ ေၾကာင္အိမ္ နား ကပ္ရပ္ ေက်ာေပး ေနစဥ္ ေနာက္က ေရာက္လာၿပီး သူ႕တင္ပါးကို ၀င္ကပ္ေတာ့ ေတာင္ေနေသာလီးႀကီး၏ အေတြ႕ ကို ခံစားရသည္။
ေနာက္ေတာ့ တစ္ခုက ျဖစ္လာသည္။ ၀ိုင္ခြက္မ်ားကို မီးဖိုထဲတြင္ ေဆးေၾကာေနစဥ္ ရုတ္တရက္ ေခ်ာ္ၿပီး ၾကမ္းေပၚ က်သြားသည္။ လွမ္း ဖမ္းေသာ္လည္း မမွီလိုက္ေတာ့။ ဖန္ခြက္ကြဲသံသည္ တစ္အိမ္လံုးဆူသြားသည္။ သူ ခဏေလး ၿငိမ္ၿပီး နားစြင့္မိသည္။ ဘာမွေတာ့မၾကား။ အမွားအယြင္းတစ္ခုခုလုပ္မိလွ်င္ ဒဏ္ေပးခံရမည္ဟု ရာဂ်ဴး က ေျပာထား သည္ မဟုတ္ပါလား။ သူမေၾကာင့္ ခုလို ကြဲရွသည္မွာ ပထမဆံုး။ မေတာ္တဆပဲေလ ဟု ေတြးမိသည္။ သို႕ေသာ္…
 “ေဟ့ ဘာျဖစ္တာလဲ” ေဒးဗစ္ ၏ ေမးသံကို ၾကယ္ေလာင္စြာၾကားရသည္။
“ဟုတ္ကဲ့၊ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္။ ကၽြန္မ ေခ်ာ္ၿပီး လြတ္က်သြားပါတယ္။ ဖမ္းေပမယ့္ မမိလိုက္လို႕ ဖန္ခြက္ကြဲသြားတာပါ ရွင့္။ မေတာ္တဆျဖစ္သြားတာပါ။ ခု ပဲ ရွင္းလိုက္ပါမယ္။” သူမ၏ အသံက တုန္ခါေနသည္။ ဒါေလာက္ႏွင့္ ၿပီးသြား မည္ဟု လည္း ေမွ်ာ္လင့္ေနသည္။
“ဒီဖန္ခြက္က ငါ့အေမ အႀကဳိက္ဆံုး တစ္စံုထဲက ဟ။ သူဆံုးသြာကတည္းက ငါ ေန႕တိုင္း ဒါနဲ႕ ေသာက္ခဲ့တာ။ ခု ခြက္ က ေနာက္ဆံုးပဲ။ ဘယ္လိုလုပ္ အစားရမလဲ။ နင့္ကို ငါစိတ္ပ်က္တယ္ ေထြး။ နင့္ကို ငါ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းေပး တယ္။ ဂရုစိုက္တယ္။ နင္က ခုလိုလုပ္ပစ္တယ္။ ငါ့ကို ဘာနဲ႕ အေလ်ာ္ေပးမလဲ ေဟ။”
“ေဆာရီးပါ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္၊ ေနာက္ မျဖစ္ေစရပါဘူးရွင္။ သခင္ႀကီးက ကၽြန္မအတြက္ အေကာင္းဆံုး အလုပ္ရွင္ ပါ။ ဒီအလုပ္ကိုလည္း ကၽြန္မၾကဳိက္ပါတယ္” ေျဖသိမ့္ႏိုင္မလားလို႕ ၾကဳိးစားေျပာၾကည့္သည္။
“ငါ လက္မခံဘူး။ နင္တကယ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္တယ္လည္း မယံုဘူး။ အဲေတာ့.. နင္ ဒီည ၇ နာရီခြဲ ငါ့စာၾကည့္ခန္းထဲ လာခဲ့။ အလုပ္ေတြၿပီးေအာင္လုပ္ခဲ့။ နင္နဲ႕ တန္တဲ့ အျပစ္ေပးဖို႕ ငါစဥ္းစားထားမယ္။ ကဲ။ ငါ ဒဏ္ေပးတာ လက္ခံမလား မခံဘူးလား ေျပာ။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ကိုယ့္ အ၀တ္ကိုယ္ထုတ္ၿပီး ခုခ်က္ျခင္း ထြက္သြားလို႕ရတယ္။”
ေထြး အလြန္ေၾကာက္မိသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္ခံရေတာ့မည္သာျဖစ္သည္။ ခုအလုပ္မွာ သူေပ်ာ္ေနၿပီ။ ေဒးဗစ္ သည္ သူ႕ကို ေၾကာက္လန္႕ေအာင္ တမင္ေျခာက္ေနသည္ဟုသာထင္သည္။ သူေဌးေတြၾကားထဲမွ မေနဘူး သျဖင့္ သူ နားမလည္ႏိုင္။ ေရြးစရာလမ္းလည္းမရွိ၊ ၁၈ ႏွစ္သမီး မိဘမဲ့ တစ္ေယာက္အတြက္ ခုလို ေဆာင္းရာသီတြင္ တျခား လုပ္စရာ လည္း ဘာမွမရွိ။ “ဟုတ္ကဲ့ပါ၊ သခင္ႀကီး။ ကၽြန္မ ေက်နပ္တဲ့အထိ အျပစ္ေပးခံပါ့မယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္” ေဒးဗစ္၏ မ်က္ႏွာကို ျပန္မၾကည့္ရဲေတာ့ပဲ အကြဲ အစ မ်ားကို ရွင္းရန္ လုပ္ေတာ့သည္။ ခံရမွာေပါ့ေလ.. ဟု ေတြး မိသည္။ ရာဂ်ဴး ေျပာသလို တင္ပါးကို ရိုက္တယ္ ပဲဆိုဆို ဘယ္ေလာက္ ဆိုးမွာမို႕လဲ။ လမ္းေပၚေရာက္တာနဲ႕စာရင္ ေတာ္ပါေသးတယ္ ဟုေတြးေနရသည္။
ညေရာက္ရင္ ဘာျဖစ္ႏိုင္မလဲ တစ္ခါတေလ ေတြးၿပီး ပူေသာ္လည္း ေထြး တစ္ေန႕လံုး အလုပ္ဆက္လုပ္ေနသည္။ သူ႕တင္ပါးကို လက္ဖ၀ါးႏွင့္ ရိုက္ခံရႏိုင္သည္။ အေတာ္မ်ားနာမလား။ သူခံႏိုင္မလား။ စဥ္းစားရင္း ညစာကို ျဖည္းျဖည္း စားသည္။ စိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္ အစာေတာ့မ၀င္။
“အားလံုး OK ပဲလား ေထြး?”
ရာဂ်ဴး အသံေၾကာင့္ သူလန္႕သြားသည္။ “အင္း။ ကၽြန္မေတာ့ အခက္ေတြ႕ေနၿပီ။ သူ႕အေမ စိတ္ၾကဳိက္ ဖန္ခြက္ေတြ ထဲက ေနာက္ဆံုး တစ္လံုးကို ခြဲလိုက္မိတယ္။ ေဒးဗစ္ ေဒါေဖာင္းေနတယ္။ ဒီည ဒဏ္ေပးခံရမယ္တဲ့။ သူ ကၽြန္မကို မရိုက္ေလာက္ပါဘူးေနာ္။ ဘယ္လိုထင္လဲဟင္”
ရာဂ်ဴး အံ့ၾသဟန္ျပသည္။ ေဒးဗစ္ ဒီမနက္က သူ႕ကို စာၾကည့္ခန္းထဲေခၚၿပီး အထူး စီမံထားေသာ ကုလားထိုင္ အရွင္ တစ္ခု လုပ္ေပးရန္ခိုင္းခဲ့သည္။ ခံုကို ဘယ္လို မ်ဳိး အသံုးခ်ဖို႕ ဆိုတာ သူနားမလည္ခဲ့။ ခုေတာ့ သူ သေဘာေပါက္ၿပီ။ ေဒးဗစ္ က ရိုက္ဖို႕ ခံု လိုခ်င္သည္ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ခံု အေနအထားေၾကာင့္ ေထြး၏ ဖင္ကို ေပၚလြင္ေအာင္ လုပ္ထားၿပီး ျဖစ္မည္။ ခံုမွာ တျခား ထူးျခားခ်က္ေတြက ပါေသးသည္။ သူမ ဖင္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထိေတြ႕ႏိုင္ေအာင္။ ကိုယ္ ခႏၶာသည္ အားကိုးရာမဲ့ေနေအာင္၊ ဘယ္လိုလုပ္လုပ္ ခံရေအာင္ ဒီဇိုင္းဆြဲထားၿပီး ဒီစေနတနဂၤေႏြ အၿပီး လုပ္ခိုင္းထား သည္။ အင္း၊ ဒီည ေတာ့ သူမ အရိုက္ခံရႏိုင္သည္။ သို႕ေသာ္ အစသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ပိတ္ရက္မတိုင္မီ ေနာက္ထပ္ အမွားမ်ား ဆက္တိုက္ ေတြ႕ေတာ့မွာ ေသခ်ာပါသည္။
 “အင္း။ ငါ နင့္ကို ခင္ပါတယ္ ေထြး၊ ၿပီး ေတာ့ ဒီမွာ နင္ အလုပ္လုပ္တာလည္း အကုန္ ေကာင္းတာပဲေလ။ ခုေတာ့ နင္ အရစ္ ခံရၿပီေပါ့။ သူေဌးေတြအေၾကာင္း ငါလည္း ေျပာျပဘူးသားပဲ။ သူတုိ႕က ထူးဆန္းတယ္ဟ။ ေဒးဗစ္ ရဲ႕ မိတ္ေဆြ ေတြဆိုရင္ သူ႕ထက္ ဆိုးတယ္။ ဒါက နင့္အတြက္ ဆံုးျဖတ္ရမယ့္ အခ်ိန္ပဲ။ အနာဂတ္အတြက္လည္း စဥ္းစားရမယ္။ နင့္မွာ သြားစရာေနရာလည္းမရွိ၊ ေက်ာင္းကလည္း ျပန္လက္ခံေတာ့မွာမဟုတ္၊ ေဆာင္းကလည္း ၀င္လာေနၿပီ စဥ္းစား ေပါ့ဟာ။ လမ္းေပၚမွာ ဖာျဖစ္ရတဲ့ဘ၀ေတာ့ မေရာက္ေစခ်င္ဘူး။ နင့္အသက္ ၁၈ ႏွစ္ဆိုေတာ့ အဲဒါမ်ဳိးသြားလုပ္လည္း လတ္တေလာေတာ့ အဆင္ေျပႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ ၃ ႏွစ္ေလာက္ ဆို လူလည္း ရစရာက်န္မွာမဟုတ္ဘူး။ နင္ အဲလို ေတာ့ မျဖစ္ခ်င္ဘူး မဟုတ္လား “
ရာဂ်ဴး ေျပာတာမွန္ပါသည္။ သူမအတြက္ ေရြးစရာ မရွိလွ “အင္း။ ကၽြန္မနားလည္ပါတယ္။ ေၾကာက္စရာပဲ။ ရႈင့္ကို တစ္ခါမွမေျပာဘူးဘူး။ ကၽြန္မဟာ အပ်ဳိေလးပါ။ တစ္သက္လံုး ေက်ာင္းမွာပဲေနခဲ့ရၿပီး ဘယ္ေယာက်္ားနဲ႕မွ လည္း မပတ္သက္ခဲ့ဘူးပါဘူး။ ေဒးဗစ္ က ကၽြန္မကို ၾကည့္တာ က မရိုးဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ပြတ္တာထိတာေတြလည္း ပါလာတယ္ရွင္” ေထြး တစ္ေယာက္ ရာဂ်ဴးကို ေငးရင္း ဘယ္လိုမွတ္ခ်က္ေပးမလဲ ေစာင့္သည္။
ေဒးဗစ္ သည္ အပ်ဳိစင္ေလးကို စားေပေတာ့မည္။ ငါလည္း သူ႕ ဟာေလးကို တြယ္ခ်င္လိုက္တာ။ ဟင္း.. သူေဌး ငမိုက္ ေတြ။ အပ်ဳိစစ္ေတြဆို သူတို႕ပဲ စားရတယ္။ ဒီကေလးမလည္း မၾကာခင္ အတြယ္ခံရေတာ့မယ္။ တစ္ကိုယ္လံုး ရွိသမွ် အေပါက္ ေတြ အားလံုး ေဒးဗစ္ပစၥည္း အထည့္ခံရေတာ့မွာေသခ်ာတယ္။ ၿပီးရင္ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕ေတြ႕မယ္။ ဟိုလူေတြက အင္မတန္ဆိုးတဲ့လူေတြ။ ေဒးဗစ္ထက္ ၾကမ္းတမ္းတယ္။ သူတို႕ ပါတီေတြမွာ ငါေတြ႕ဘူးတာ ဖာသည္မေတာင္ ေၾကာက္ လန္႕ၿပီး ခံရရွာတယ္။ အင္း သူလိုးၿပီးရင္ေတာ့ ငါ့ကို လည္း အခြင့္အေရးေပးအံုးမယ္ ထင္ပါရဲ႕။ အင္း… “နားေထာင္စမ္း ေထြး၊ ငါ နင့္ကို ထပ္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူးဟာ။ သူေျပာတဲ့အတိုင္းပဲလုပ္။ ကန္႕လန္႕မတိုက္နဲ႕။ နက္ျဖန္ မွေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့” ရာဂ်ဴး ထြက္ခဲ့သည္။ လီးကေတာင္ေနသည္။ ကံေကာင္းတဲ့ ငနဲေတြ ပါလား။ ရိုက္ ဖို႕ ခံု လုပ္ေပးရင္းကို ေတြးရင္း တင္း လာေနသည္။ အရင္ လုပ္ဘူးသည့္ ခံု ေတြနဲ႕မတူေအာင္ ပို ေကာင္းေအာင္ လည္း လုပ္ထားရာ ေဒးဗစ္ ႀကဳိက္မည္မွာေသခ်ာသည္။ တစ္ခါတေလ ေတာ့ ေထြးကို ဒီခံု မွာ သူ႕လက္ထဲမ်ား ထည့္ေလမလား ..။ ရာဂ်ဴးစိတ္ကူးယဥ္ေနမိသည္.
ေထြး အခန္းသို႕ျပန္ကာ သန္႕ရွင္းသည္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မွန္ထဲၾကည့္ အက်ီ ၤ၊ စကတ္၊ ေဒါက္ဖိနပ္၊ ေျခအိတ္နက္ အားလံုး ေကာင္းပါသည္။ ေဒးဗစ္သည္ သူ႕ကို ၾကည့္ၿပီး သနားေလာက္ပါသည္။ စာၾကည့္ခန္းဖက္သို႕ ဆင္းလာခဲ့ သည္။ ေဒးဗစ္ သည္ ခန္႕ညားေသာ ထိုင္ခံုႀကီးေပၚတြင္ ထိုင္ေနသည္။ ေျခေထာက္က ေရွ႕က ခံုေလးမွာ တင္ထားသည္။ သူမ၀င္လာေသာအခါ ဖတ္လက္စ သတင္းစာကို ခ်လိုက္သည္။ သူသည္ ၀တ္စံုျပည့္ႏွင့္။ “ကၽြန္မ အျပစ္ေပးခံဖို႕ လာတာပါ သခင္ႀကီး။ ကၽြန္မ လုပ္ခဲ့မိတာ အျပစ္ရွိတဲ့အတြက္ သခင္ႀကီးေပးတဲ့ အျပစ္ကို ခံပါ့မယ္” ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေပါ့ေပါ့ျဖစ္ေစရန္ ႀကဳိးစား၍ ေျပာရွာသည္။
ေဒးဗစ္ က သူမကို ခပ္တည္တည္ၾကည့္ေနသည္။ “ဒါ နင့္အတြက္ ပထမဆံုး အမွားပဲ ဆိုတာ ငါလည္းနားလည္ပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါကို ေပါ့ေပါ့ထားလိုက္ရင္ ေနာက္ထပ္ ဆက္ျဖစ္လာမွာ စိုးရိမ္ရတယ္။ ငါက စည္းကမ္းနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ အေလွ်ာ့ေပးတဲ့လူမ်ဳိးမဟုတ္ဘူး။ အဲေတာ့ အျပစ္ ေပးမွသာ မသင့္ေတာ္တာေတြ ဆက္ မျဖစ္မွာလို႕ပဲ ယံုၾကည္တယ္။ အဲဒီေတာ့ နင္ဒီည အရိုက္ခံရေတာ့မွာေပါ့” ေဒးဗစ္ ခံုမွ ထကာ “နင္ ဒဏ္ေပးခံမယ္ မဟုတ္လား”
ထိုခဏေလးသည္ ေထြး၏ ဘ၀ အတြက္ အဆံုးအျဖတ္ပင္ျဖစ္သည္။ ျငင္းလိုက္သည္ႏွင့္ သူမဘ၀သည္ လမ္းေပၚတြင္ ဘာဆက္ျဖစ္မည္ မသိ၊ ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆိုလွ်င္ ယခု အလုပ္တြင္ တည္ျမဲေနမည္။ သူမ ဘာေၾကာင့္ အေလွ်ာ့ေပးရမည္ နည္း။ သူမ အလုပ္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ အေျခအေနအားလံုးကိုရင္ဆိုင္ႏိုင္ရေပမည္။ ခု သူမကို ရိုးရိုး တန္းတန္း ရိုက္ မွာ မဟုတ္မွန္းသူ နားလည္သည္။ ဤသည္မွာ အစသာ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ေဒးဗစ္ တြင္ သူမအား တျခား ရည္ရြယ္ခ်က္ မ်ားရွိမွန္း သူမ မႀကဳိက္တာေတြ လုပ္ရဖို႕ ရွိႏိုင္မွန္း သိသည္။ သို႕ေသာ္.. “ဟုတ္ကဲ့ပါ၊ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္” သူမအနာဂတ္ လမ္းတစ္ခုကို ေရြးလိုက္သည္။
ေဒးဗစ္ က အေျဖအတြက္ ျပံဳးၿပီးေက်နပ္ေနသည္။ သူ မ ကို သူပိုင္သြားၿပီ။ သူမအား ၾကည့္ဖို႕၊ ထိဖို႕ အတြက္ အေၾကာင္း ျပေနစရာမလိုေတာ့။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လုပ္မည္၊ တြန္းပို႕မည္၊ ေၾကာက္လာေအာင္ လုပ္မည္။ “အနားလာခဲ့ ေထြး၊ ငါ့အနားကပ္စမ္း” လက္တကမ္းကို ေခၚသည္။
ေထြး တစ္ေယာက္ လက္ႏွစ္ဖက္ ေဘးခ်လ်က္ ေဒးဗစ္ ေရွ႕တြင္ ရပ္ေနသည္။ သူ၏လက္မ်ားက သူမကို ကိုင္တြယ္ ေနသည္ကို ခံစားရသည္။ ခါးကို ေသခ်ာ ကိုင္ၾကည့္ေနသည္။ သူ႕လက္မ်ားက သူမ၏ ခါးထက္ပင္ ႀကီးမားေနသလို ရွိသည္။ သူမ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တုန္လႈပ္လာသည္။ လက္မ်ားက သူ႕ကို လွည့္ခိုင္းေနသည္။
“လွည့္လိုက္စမ္း။ ဟုတ္ၿပီ” ေဒးဗစ္ လက္မ်ားက စကပ္ အေပၚနားကို အသာကိုင္လိုက္ၿပီး တင္ပါးအတိုင္းျဖည္းျဖည္း ခ်င္း ေလွ်ာဆင္းသြားသည္။ “ျငိမ္ျငိမ္ေနေနာ္” လက္မ်ားက ဖင္ကို ေသခ်ာကိုင္တြယ္သည္။ “နင့္ဖင္က လံုးေနတာပဲ ေထြး၊ အတီးခံဖို႕ လုပ္ထားတာလား။ နင္ အရိုက္ခံရဘူးလား”
“ဟင့္အင္း၊ သခင္ႀကီး” သူမ ခ်ဳိသာစြာေျဖသည္။ “တျခားမိန္းကေလးေတြေတာ့ ဦးေဖခင္ ရိုက္တာ ခံရဘူးပါတယ္။ ျပန္ေတာ့ ေျပာမျပၾကဘူး။ ကၽြန္မေတာ့ ကံေကာင္းလို႕ တစ္ခါမွ မခံခဲ့ရပါဘူး။”
မဟုတ္ပါ။ သူကံေကာင္းသည္မဟုတ္။ ဦးေဖခင္ သည္ ေဒးဗစ္အတြက္ စုေဆာင္းထားခဲ့ျခင္းသာျဖစ္သည္။ တျခား မိန္းကေလးေတြ ဖင္လွန္အရိုက္ခံရသည္။ ၾကိမ္ေဆာ္ခံရသည္။ ေနာက္ဆံုး သူတို႕၏ အပ်ဳိရည္ကို ဦးေဖခင္ထံ ေပး ၾကရသည္။ မိဘမဲ့ေက်ာင္းမွမိန္းကေလးမ်ားစြာသည္ သူတို႕၏ အပ်ဳိပါးစပ္၊ အပ်ဳိအဖုတ္ႏွင့္ အပ်ဳိဖင္ တို႕ကို ျပင္းထန္စြာ ဖင္လွန္ရိုက္ခံရျခင္းႏွင့္ ၾကိမ္လံုးစာမိျခင္းတို႕ ေနာက္တြင္ ဦးေဖခင္၏ စားပြဲေပၚ၌ ေပးခဲ့ၾကရသည္။ “နင္လည္း ဒီမွာေတာ့ သိပ္ကံမေကာင္းႏိုင္ေတာ့ဘူး ေထြး။ ရက္ေတာင္သိပ္မၾကာေသးဘူး နင္ အေဆာ္ခံရေတာ့မယ္” သူ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ားက သူမ၏ တင္ပါးမ်ားကို ပြတ္ေနသည္။ ဖင္တစ္ခုလံုး ကို လံုးေျခေနသလို ကိုင္သည္။ “တစ္ပတ္လွည့္ လိုက္အံုး” လက္မ်ားကေတာ့ မဖယ္။ “နင့္ အက်ီ ၤ နဲ႕ ရႈပ္မေနေစခ်င္ဘူး။ ခၽြတ္လိုက္စမ္း” ေမးခြန္း မဟုတ္၊ အမိန္႕ေပးျခင္းသာျဖစ္သည္။

ေထြး သည္ ေဒးဗစ္ ေရခ်ဳိးေနစဥ္ က ေရွ႕တြင္ အက်ၤ ီ ခၽြတ္ေနဘူးခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ယခုတစ္ခါတြင္ ယခင္ လို မဟုတ္ေတာ့မွန္း နားလည္သည္။ သူမ တင္ပါးေပၚတြင္ ေအးေဆးစြာပြတ္သတ္ေနေသာ လက္မ်ားက သူမအေပၚ ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏိုင္မႈကိုျပေနသည္။ သူမသည္ ေဒးဗစ္ ၏ မ်က္လံုးမ်ားေအာက္တြင္ ၾကယ္သီးမ်ားကို ေျဖးေျဖးခ်င္း ျဖဳတ္ ေနသည္။ လက္ေမာင္းႏွင့္ ပုခံုးေပၚမွ အသာေက်ာ္ ခၽြတ္လိုက္သည္။ ေဒးဗစ္ ၾကည့္ေနစဥ္ အက်ၤ ီကို အသာကိုင္ထား ေသးသည္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ငံု႕ၾကည့္ေသာအခါ ပိုး ရင္စည္း ေအာက္မွ ရုန္းကန္ထြက္ေနေသာ ႏို႕သီးေခါင္းမ်ားကို ျမင္ရသည္။ ေဒးဗစ္ က အကၤ်ီကို လွမ္းယူၿပီး ေဘးရွိခံုေပၚတြင္ တင္ထားလိုက္သည္။
“နင့္ႏို႕ေတြက ငယ္ေသးေပမယ့္ ႏို႕သီးေခါင္းေတြက ႀကီးသားပဲ။ ဟုတ္လား။ ခၽြတ္ျပစမ္းပါအံုး ၾကည့္ရေအာင္” ေဒးဗစ္ က ေျပာရင္း သူမရွက္ေနသည္ကို ၾကည့္ရင္းျပံဳးေနသည္။
“ျပဖို႕ေတာင္ မလိုေလာက္ပါဘူးသခင္ႀကီး။ ကၽြန္မမွာ ႏို႕သီးေခါင္းကႀကီးပါတယ္။ ပိုးစေၾကာင့္ ေထာင္ထြက္ေနတာပါ” သူရွက္ရွက္ႏွင့္ ေအာ္မိသည္။ ဘာေၾကာင့္ ခုလို ဇြတ္ေျပာမိသည္ မသိ။ ဟုတ္ကဲ့ ဟုရိုးရိုးေျပာလိုက္ရင္လည္း ရသားပဲ ဟု ေတြးမိသည္။
“ေအး။ စကတ္၀တ္ထားရင္ ရိုက္တဲ့အခါ နင္သိပ္နာမွာမဟုတ္ဘူး ခၽြတ္အံုးမွျဖစ္မယ္။ လွည့္လိုက္စမ္း။ ငါခၽြတ္ေပး မယ္” သူ႕လက္မ်ားျဖင့္ အသာဆြဲလွည့္ရင္း “မွန္ကို ေသခ်ာၾကည့္ထား။ ငါ ဘယ္လိုလုပ္တယ္ဆိုတာ နင္ျမင္မွ ျဖစ္မယ္” အမိန္႕ေပးသည္။ သူမေရွ႕တြင္ ကိုယ္လံုးေပၚမွန္ႀကီးတစ္ခုရွိေနသည္။ တစ္ခါမွ သတိမထားမိခဲ့။ ခုမွ ဒီမွန္ ႀကီး ရွိေနျခင္း၏ အေျဖကို နားလည္ရေတာ့သည္။ သူမဖင္လံုးေပၚတြင္ လက္မ်ားက တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကို ပြတ္သတ္ ေပးေနသည္ကို ျမင္ရသည္။  ၾကယ္သီးမ်ားဆီသို႕ ေရြ႕သြားၿပီး သံုးလံုးလံုး ျဖဳတ္ၿပီးေသာအခါ စကတ္ကို ျဖည္းျဖည္း ခ်င္းခၽြတ္ခ်လိုက္သျဖင့္ သူ႕ေျခေထာက္ေပၚသို႕ ျပဳတ္က်လာသည္။ ငံု႕ၾကည့္လွ်င္ ရင္စည္းႏွင့္ ပိုးျခည္ျဖင့္ တြဲထားေသာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကိုျမင္ရသည္။
“ေသခ်ာ ေရွ႕ကိုၾကည့္ေနေနာ္။ စကားနားမေထာင္ရင္ အပို ျပစ္ခ်က္ေတြ တိုးလာမယ္” သူ႕ဖက္သို႕ အသာေလး လွည့္ ၾကည့္လိုက္ေသာ ေတာင္းပန္ မ်က္လံုးမ်ားကို ျမင္လိုက္သျဖင့္ စကားသံထြက္လာသည္။ သူသည္ ပိုး ေဘာင္းဘီ ေအာက္မွ ဖင္မ်ားကို ၾကည့္ေနသည္။ သူမက လွေတာ့ လွသည္။ ေဒါက္ဖိနပ္ေၾကာင့္ ျမင့္ေနေသာ ေျခေထာက္မ်ားမွ အနက္ေရာင္ေျခအိပ္မ်ားတြင္ ေပါင္သားတို႕သည္ ေတာက္ပလွ်က္။ ေဘာင္းဘီထဲအစြန္းတြင္ တိုးထြက္ေနေသာ အနီေရာင္ ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားကိုပင္ ျမင္ေနရသည္။ ဒီညေတာ့ သူ အတြင္းခံကို ခၽြတ္ဖို႕ စိတ္မကူး။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ မွာ တစ္ဆင့္တိုး လာဖို႕ ခ်န္ထားသည္။ ေနာက္ဆံုးခ်ိန္ထိ အရသာကို တိုးတိုးခံစားရမည္ျဖစ္သည္။
အျပစ္ ဘယ္လိုတိုးတိုးခံရဦးမည္လဲ။ သူမသည္ ခါးကို ဆန္႕ထားသည္။ ပိုးေဘာင္းဘီ တေလွ်ာက္ လက္မ်ားက ပြတ္သတ္ေနသည္။ ဖင္လံုးမ်ားအား လႈပ္ခါၾကည့္ေနသည္။ ဖင္ၾကားထဲ လက္ထည့္ေသာအခါ ဖင္ကိုအသာေစ့ ထားမိသည္။ လက္မ်ားကအတင္းမတိုး။ ပတ္ေ၀ွ႕သြားေနသည္။ ေနာက္ေတာ့ ေဘာင္းဘီေအာက္ မွ ေပါင္သားမ်ား ေပၚသို႕ ေရာက္သည္။ ေပါင္ၾကားတေလွ်ာက္ ပြတ္ေနျပန္သည္။
“ေျခေထာက္ ကိုခ်ဲလိုက္စမ္း ေထြး” ဆံုးျဖတ္ခ်က္အမွတ္ကို လြန္ခဲ့ၿပီမို႕ သူမသည္ အမိန္႕နာခံရန္သာရွိေတာ့သည္။ လက္မ်ားက ေပါင္ၾကားကို တြန္းထိုးၿပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ကားသြားေအာင္ လုပ္ေပးသည္။ “ကားအံုး။ နင္ဒီထက္ ပို လို႕ရပါေသးတယ္ ေထြးရဲ႕” ေပါင္မ်ားပိုကားလာေအာင္ ၾကားထဲကို လက္ထည့္ၿပီးတြန္းေပးသည္။ “နည္းနည္း ပို လိုက္ အံုး။ ခုပံုမ်ဳိး မွန္ထဲမွာျမင္ရတာ ၾကဳိက္ရဲ႕လား ေထြး?”
ေထြး ေျခေထာက္ကို ပိုခ်ဲ႕လိုက္သည္။ ခုဆိုလွ်င္ ၂ ေပခန္႕ ကားထားၿပီးၿပီ။ ေပါင္ၾကားမ်ားသည္ ေဒးဗစ္၏ ေသခ်ာ ပြတ္ေပးမႈကို ခံေနရသည္။ တစ္၀က္တစ္ပ်က္ တံုးလံုးျဖစ္ေနေသာ သူ႕ပံုရိပ္တြင္ ေဘာ္လီေအာက္မွ ေထာင္ေနေသာ ႏို႕သီးေခါင္းမာမာေလးမ်ား၊ ပိုးသား ပင္တီ အျဖဴေရာင္ ႏွင့္ ေျခအိတ္ကို ဆြဲထိန္းထားေသာ ခါးပတ္စမ်ား ကို ျမင္ေနရသည္။ သူ႕ေမးခြန္းကို ဘယ္လိုေျဖရမယ္မွန္းမသိ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လွသည္ဟု တစ္ခါမွမထင္ခဲ့ဘူးေပ။ သူမသည္ သာမာန္ရုပ္ေရသာရွိသည္။ ႏို႕အံုမ်ားက ေသးငယ္သည္။ သို႕ေသာ္ ဖင္ကႀကီးသည္။ “သခင္ႀကီး ေက်နပ္ ရင္ ၿပီးတာပါပဲရွင့္” ခုလိုေျဖရင္ သေဘာက်မည္ဟု ထင္သည္။
“ငါ ေက်နပ္ေအာင္ အျမဲလုပ္ေနရင္ ခုလို ရိုက္စရာ အေၾကာင္းမေပၚဘူး။ ကဲ ခုေတာ့ အခ်ိန္က်ၿပီ။ ဆိုဖာခံုေပၚတက္လိုက္ စမ္း။ ဒီဖက္ကို။ ဟုတ္ၿပီ ဒူးေထာက္လိုက္။ မွန္ဖက္ကို ၾကည့္ထား” ေဒးဗစ္၏ လက္မ်ားက သူလိုခ်င္သည့္ ပံုစံအတိုင္းျပင္ေပးသည္။
ေဒဗစ္လိုခ်င္သည့္ ပံုစံအရ ေထြး သည္ မွန္ကို မ်က္ႏွာမူလ်က္ ထုိင္ခံုေပၚတြင္ ေလးဖက္ေထာက္ အေနအထားျဖစ္ သြား သည္။ ေမးေစ့ကိုလက္ျဖင့္ ပင့္တင္ၿပီး သူမ ဘယ္လို လုပ္ခံရသည္ကို ကိုယ္တိုင္ ျမင္ေစရန္ မွန္ကို တည့္တည့္ ၾကည့္ေစသည္။ ေပါင္မ်ားကို ပြတ္ၿပီး ထပ္ကားေအာင္ လုပ္ေနသည္ကို ျမင္ရသည္။
“ဟုတ္ၿပီ။ အက်ယ္ဆံုးထိေအာင္ ေပါင္ကိုထပ္ကားလိုက္စမ္း။ ခံုနဲ႕ ထိသြားေအာင္ ႀကဳိးစား။” ကားၿပီး ေမွာက္ခ်လိုက္ ရာ တကုိယ္လံုး ဖြင့္ေပးထားသလိုျဖစ္သြားၿပီ “ဟုတ္ၿပီ။ ေကာင္းတယ္” ေက်ာကံုးကို အသာဖိခ်ၿပီး ေခါင္းကို ေထာင္ ေပးသည္။ ေနာက္ ဗိုက္ေအာက္မွ လက္လွ်ဳိကာ ဖင္ကို ေျမာက္ေနေအာင္ ျပန္လုပ္သည္။ “ကဲ ဒီအတိုင္းေန။ ထပ္ မလႈပ္ နဲ႕ေတာ့။ ပံုစံေျပာင္းသြားလို႕မရဘူးေနာ္” သူ ျမင္ခ်င္သည့္ ပံုအတိုင္း ျမင္ရ၍ သေဘာက်ေနသည္။
သူမသည္ ေလ့က်င့္ထားေသာ ေခြးေလးပမာျဖစ္ေနသည္။ မွန္ထဲတြင္ ၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္မယံုခ်င္။ ဖင္က ေျမာက္ တက္ေနသည္။ ေပါင္ေတြကကားေနသည္။ေနာက္က ၾကည့္လွ်င္ ဘယ္လိုျမင္ရမည္ကို စဥ္းစား၍ရသည္။ အလိုးခံရန္ အသင့္ျဖစ္ေနသည့္ ဖာသည္မေလးပမာပင္တည္း။ လက္မ်ားက ဖင္ကို လာပြတ္ျပန္သည္။ သူမ အဖုတ္ထဲမွာ အရည္ေတြ ထြက္လာသည္။ ဘုရားဘုရား။ ငါ အရည္ရႊဲလာတာ သူမသိပါေစနဲ႕။
ေထြး ကိုေနာက္ကၾကည့္ရသည္ မွာ အေတာ္ပင္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိလွသည္။ ကားထားေသာ ေပါင္မ်ားၾကားတြင္ ေစာက္ေမႊးေလး မ်ားျပဴထြက္ေနသည္ကို ပင္ျမင္ရသည္။ ဖင္ကလည္း ေထာင္လွ်က္။ စေနေန႕ဆိုလွ်င္ သူ႕အတြက္ ခံု အသစ္ရမည္။ ဒီထက္ပိုေကာင္းေသာ position ကုိ ခ်ိန္လို႕ရေပမည္။ သူ႕လက္မ်ားက ဖင္ကို ပြတ္ျပန္သည္။ ဖင္ၾကားက ေစ့ထားသည္။ “ငါ့ပစၥည္း ကို တန္ဖိုးထားတတ္ေအာင္ သင္ေပးရမွာပဲ” ပထမဆံုး လက္၀ါးက သူမ၏ ညာဖက္ တင္ပါးေပၚသို႕က် လာသည္။ ျဖန္းကနဲရိုက္သံသည္ စာၾကည့္ခန္းထဲတြင္ ပဲ့တင္ထပ္သြားသည္။
“အား” သူမ၏ ဖင္ႏုႏုေပၚသို႕ ရိုက္ခ်က္သည္ အရိုးမွသည္ ဦးေဏွာက္ထိ ေရာက္သြားသည္။ လႈပ္ဖို႕ ႀကဳိးစား ေသာ္ လည္း ေဒးဗစ္၏ လက္မ်ားက တင္ပါးဆံုကို ျမဲျမဲကိုင္ထားသည္။ အရိုက္ခံထားရေသာ တင္ပါးကို ပြတ္ေနျပန္သည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ “အား” ဒီတစ္ခါ ဘယ္ဖက္ တင္ပါး။ လက္က ပြတ္ရင္း ဖင္ကို ေျမွာက္ေပးထားသည္။
“အမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္။ ဖင္ကို ျပန္ျမွင့္ထားစမ္း။ ေထာင္ထား” “ေျခေထာက္ကို ထပ္ကားအံုး” ေပါင္ၾကားထဲက လက္မ်ားက ပိုကားေအာင္ ခ်ဲ႕ေနေသးသည္။ တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကို တစ္ခ်က္စီ အျမန္ထပ္ရိုက္လိုက္သည္။ ေနာက္ ဆက္ ပြတ္ေပးေနသည္။ ေဘာင္းဘီ အနားစြန္းေတြကို ပြတ္ေနျခင္းျဖစ္ရာ ကားေသာ ေပါင္ၾကားထဲသို႕ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လိတ္ ၀င္သြားသည္။ ပင္တီေတြ စိုရႊဲလာေနသည္ကို ျမင္ေနရသည္။ ဒီတစ္ခါ ၂ ခ်က္ ထပ္ရိုက္ေသာအခါ ရိုက္ခ်က္ သည္ ေဘာင္းဘီေပၚမဟုတ္ေတာ့။ ေပၚလာေနေသာ ဖင္သားမ်ားေပၚ ျဖစ္ေနၿပီ ။ ဖင္မ်ား က လိုးခ်င္စရာ တုန္ခါ ေနသည္ကို စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ ေနာက္ ထပ္ ႏွစ္ခ်က္။ “ေကာင္းတယ္ ေထြး “ လက္မ်ားက ေပါင္ၾကားထဲေရာက္လာ ၿပီး အတြင္းတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ကို ရိုက္သည္။ ေပါင္ က ပိုကားသြားကာ ပင္တီ ထဲမွ အေမႊးေတြ ပို ထြက္က်လာသည္။ သူ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ားက ေဘာင္းဘီ ခလယ္စြန္းကို ဆြဲလိုက္သျဖင့္ ဖင္ၾကားထဲညပ္ေနသလို ျဖစ္ လာသည္။ အဖုတ္ၾကား ညပ္ေနေသာ ေဘာင္းဘီစမွတစ္ဆင့္ သူ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ား စိုလာသည္။ “နင္ အေဆာ္ခံရတာ နဲ႕ အဖုတ္ေတြရႊဲေနၿပီ။ ဟုတ္လား ေထြး?”
ေထြး ေဒးဗစ္ ကို မွန္ထဲမွၾကည့္ရင္း ရွက္လွသည္။ သူမရႊဲေနမွန္း၊ စိတ္လႈပ္ရွားေနမွန္း သူသိေနၿပီ။ ခုလိုပံုစံမ်ဳိး လုပ္ခိုင္း ၍ စိုလာသည္လား ရိုက္ခံရလို႕ စိုသည္လား သူမ မသိ။ သို႕ေသာ္ ေနာက္ထပ္ ရိုက္ခ်က္ကို ဆက္ခံရဖို႕ ေသခ်ာသည္။ “ေတာ္ပါေတာ့ သခင္ႀကီး” ေလသံျဖင့္ ေျပာသည္။ “ေၾကာက္ပါၿပီရွင္”
ေဒးဗစ္ လက္တစ္ဖက္က ဗိုက္ေအာက္ကို ထပ္၀င္လာၿပီး ဖင္ကို ေျမာက္ေအာင္ တြန္းတင္ျပန္သည္။ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ခ်က္ အျမန္ရိုက္သည္။ သူမ၏ နာက်င္မႈ ႏွင့္ ညည္းတြားသံမ်ားေနာက္တြက္ သူ႕လီးက ေတာင္ ေနၿပီ။ သူ႕လက္မ်ားက ေပၚေနေသာ ဖင္သားမ်ားကို ပြတ္ေနသည္။ လက္ေခ်ာင္းတို႕သည္ အပ်ဳိေလး၏ လံုးက်စ္ေသာ ဖင္မ်ားၾကားသို႕ ၀င္သည္။ ဒီတစ္ခါတြင္ ဖင္သည္ ေစ့မထားေတာ့။ ပို၍ အတြင္းက်ေသာ ေနရာမ်ားထိ လြယ္လြယ္ ကိုင္၍ ရလာသည္။ “ဟုတ္ၿပီ ေထြး၊ ေလွ်ာ့ထား။ အဲလိုျဖစ္ရမွာေပါ့” သူ႕လက္ေခ်ာင္းက ဖင္ၾကားထဲသို႕တိုးလာသည္။ ေဘာင္းဘီကို ဖင္ၾကားထဲ ပိုတိုးထည့္လိုက္သည္။ ဖင္ၾကားက ညွစ္လိုက္သည္ကို လက္မ်ားက သိလိုက္သည္။ လက္က ေပါင္ၾကားကို ပိတ္ရိုက္လိုက္သည္။ အရမ္းကို ကားစန္႕သြားေသာ ေပါင္မ်ားၾကားမွ ပင္တီကို ပြတ္သည္။  ခ်ဳိင့္ေနေသာ ေနရာေလးနားတြင္ စက္၀ိုင္းပံု ပြတ္ေပးေနသည္။ ဖင္ေပါက္ေလးကို ပြတ္ေသာအခါ တုန္လႈပ္သြားသည္ ကို ခံစားမိသည္။ “ဖင္၀ကို ထိုးတာ ႀကဳိက္ပံုရတယ္။ ဟုတ္လား ေထြး” လက္က ဖင္ၾကားထဲ ေဘာင္းဘီစခံလ်က္ တိုး၀င္လာသည္။ သူမကိုယ္ခႏၶာက ျပန္ညွစ္ထုတ္သည္။ သို႕ေသာ္ အျခားလက္တစ္ဖက္ ေရွ႕မွ ျပန္တြန္းေနသည္။ ေနာက္ ထပ္ ၂ ခ်က္ရိုက္ျပန္သည္။ ဖင္ၾကားထဲသို႕ပင္ ထိေအာင္ ေဆာ္သည္။
ေထြး သည္ သူမဖင္ၾကားမွ လက္မ်ားကို ခံစားမိေနသည္။ သူ႕ဖင္ကို ေလွ်ာ့ခ်ထားလုိက္ျခင္းျဖင့္ လက္ထိုးထည့္မႈ ကို ဖြင့္ေပးထားသလိုျဖစ္ေနသည္။ လက္က ဖင္ၾကားထဲ ပိုတိုး၀င္ေနသည္။ သူဘာဆက္လုပ္မည္ကို မသိေသာ္လည္း ဖင္၀ကို ကစားေနမႈေတြင္ သူမ စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ သူ႕ကိုယ္က ျပန္ညွစ္ထုတ္ေတာ့ ေရွ႕က လက္ေတြက ျပန္တြန္းျပန္သည္။ မွန္ထဲမွာျမင္ေနရသည္။ ေဒးဗစ္သည္ သူမ၏ မည္သည့္ တြန္းလွန္မႈ ကိုမွ် မလိုခ်င္။ ေနာက္ထပ္ ၂ ခ်က္ရိုက္ျပန္သည္။ ဖင္ႏႈိက္၍ သူဘယ္လို ဇိမ္က်သည္ေတာ့မသိ။ သူမကိုယ္မွာ ေၾကာက္လန္႕မႈက ျပည့္ေနသည္။ လက္က ေအာက္ဖက္ပိုေရြ႕ကာ အဖုတ္ေပၚသို႕ အုပ္ကိုင္လာသည္။ လက္မက အဖုတ္ထဲ တိုး၀င္သည္။ လက္ ႏွစ္ေခ်ာင္း ေရွ႕ေနာက္ထိုးကိုင္ထားမႈမွာ ေဘာလံုးညွစ္ထားသလိုျဖစ္ေနသည္။
ေဒးဗစ္ က သူမ၏ အဖုတ္ကို ဆုတ္ၿပီး ေနာက္ကို ဆြဲျခင္းျဖင့္ ပြင့္ေအာင္လုပ္ေနသည္။ “ေလးခ်က္ က်န္ေသးတယ္။ ႏွစ္ခါစီေပါ့။ ဒီတစ္ခါ အဖုတ္ကို တီးမယ္။ ပြင့္ေအာင္လုပ္ထား။” လက္မ်ားက ေပါင္ၾကားကို တြန္းကားကာ လံုး၀ ဖြင့္ ေပးထားသည္။
ေထြး သည္ ေနာက္ဆံုးတစ္ၾကိမ္ရိုက္ခ်က္မ်ားအတြက္ စိတ္ကိုတင္းထားသည္။ အဖုတ္ကိုရိုက္မည္ဆိုသည္ကို မည္သို႕ မွ် နားမလည္၊ သို႕ေသာ္ သူ႕ကို ထားထားပံုက ေသခ်ာေပါက္လုပ္မွာမွန္း သိသာသည္။ အဖုတ္သည္ ႏူးညံ့ေသာ အစိတ္အပိုင္းမို႕ လန္႕လည္းလန္႕သည္။ ပို၍ပင္ စိုရႊဲလာသည္။ နာေတာ့မည္မွန္းလည္း သိသည္။ သိရင္းပင္ အရသာ ေတြ႕သလိုျဖစ္ေနသည္။ ႏွစ္ခ်က္ ဆက္တိုက္ တီးခံရၿပီ။ စိုေနေသာ ေဘာင္းဘီစ ကို အဖုတ္သြင္းရိုက္သြင္းလိုက္ သလို။ “အိုး။ အား။ ဘုရားဘုရား။ ေၾကာက္ပါၿပီ” 

ေဒးဗစ္ လက္မ်ား သူမ၏ အဖုတ္မွ အရည္မ်ားေၾကာင့္ စိုကုန္သည္။ စိုေနေသာ ေဘာင္းဘီ ေပၚမွ အဖုတ္ကို ဆက္ပြတ္ ေပးေနျခင္းျဖင့္ နာက်င္မႈကို ဏွာ စိတ္သို႕ေျပာင္းေပးေနသည္။ မိန္းမပ်ဳိေလးမ်ားသည္ သူတို႕၏ ဏွာ အဂၤါ မ်ားအား အလြန္ ႏႈးညံ့ အထိမခံ ဟုထင္တတ္ၾကသည္။ ေဒးဗစ္ကေတာ့ ယင္းတို႕သည္ အၾကမ္းပတမ္း အျပစ္ေပး ခံရဖို႕ လုပ္ထားသည္ဟု နားလည္သည္။ ထူေသာ အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားႏွင့္ ပန္းေရာင္အတြင္းသားမ်ား ကို ရိုက္ၿပီး တုန္႕ျပန္မႈကို ၾကည့္သည္။ ေနာက္တစ္ခါရိုက္လို႕ရမည့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။ မၾကာပါ။ သူမသည္ ျပန္ကား သြားကာ ေနာက္တစ္ၾကိမ္အတြက္ ေစာင့္ေနေလၿပီ။ “ႏွစ္ခ်က္ပဲ ေထြး၊ နင္က အေတာ္ရႊဲေနၿပီ။ ၿပီး သြားေတာ့မယ္ ထင္တယ္။ အရိုက္ခံရရင္ ၿပီးတယ္ေပါ့။ ဟုတ္လား” 
ေထြး ေရွ႕မွ မွန္ကိုၾကည့္ရာ သူ႕မ်က္လံုးမွ ရမၼက္ အျပင္ ရိုက္လိုက္တိုင္း ည၀တ္အကၤ်ီေအာက္မွ တိုးထြက္ေနေသာ လီးႀကီး ေတာင္တက္ တက္ သြားသည္ကို ျမင္ေနရသည္။ ေနာက္ဆံုးရိုက္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ကို အေႏွးျပကြက္ ၾကည့္ရ သလို ျမင္လိုက္ရသည္။ လက္ဖ၀ါးသည္ သူမ ဖင္ေနာက္တြင္ ေျပာက္ကြယ္သြားသည္ကို ျမင္ရၿပီး ခဏအတြင္း အလြန္ အမင္း နာက်င္မႈသည္ အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္း မွသည္ အတြင္း အဂၤါမ်ားအထိ ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားသည္။ “အား” သူမ ဟစ္၍ ေအာ္သည္။ သို႕ေသာ္ ဖင္ကို ေထာင္လ်က္ အေနအထားမွ မပ်က္။
ေဒးဗစ္ က လက္မ်ားကို အဖုတ္ေပၚတြင္ ကစားေနသည္။ လက္မက အဖုတ္တြင္း၀င္ေနေသာ ရႊဲေနသည့္ ေဘာင္းဘီ ကို အထက္ေအာက္ သြားေနေစသည္။ သူ မ အဖုတ္သည္ ၿပီးမည့္ အခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနမွန္းသိသည္။ ခုေတာ့ ဘယ္ ရမလဲ။ သူမကို သူ ၿပီးေအာင္ လုပ္မွာေပမယ့္ ယခု မျဖစ္ေစရေပ။ သူမကို ရႊဲေနေသာ အေျခအေနတြင္ ထားၿပီး သူ လို သလို ဆက္လက္ သံုးစြဲဦးမည္သာ။ “ညည္း မဆိုးဘူး။ ဒဏ္ေပးတာကို ေကာင္းေကာင္း ခံတယ္။ ကဲ အခု သင္ခန္းစာ ရထားၿပီဆိုေတာ့ အိမ္ ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ ဘာေတြ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ဆိုတာ သိေလာက္ၿပီ။ ေနာက္ဆို ငါ့စကား အတိုင္း ေသခ်ာ ေနတတ္ထိုင္တတ္ၿပီျဖစ္မယ္။”
ေထြး တစ္ေယာက္ အရမ္းကို ၿပီးခ်င္ေနသည္။ သူမသည္ ေဒးဗစ္၏ အမိန္႕အတိုင္းသာ လုပ္ရကိုင္ရ ေနထိုင္ရမည္ ကိုလည္း သိသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ရမွာေပတည္း။ ထရပ္လိုက္ရင္း ၀တ္စံုေအာက္မွာ လီးေတာင္ထြက္ ေနေသာ သူ႕ပံုရိပ္ကို မွန္ထဲတြင္ေတြ႕ရသည္။
“ညည္း မအိပ္ခင္ တစ္ခု ေျပာထားအံုးမယ္။ ေထြး၊ ခုကစၿပီး ငါညဖက္ေရခ်ဳိးရင္ လာစရာမလိုေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ မအိပ္ ခင္ ငါလိုတာ လုပ္ေပးရမယ္။ကဲ ထၿပီး ဒီနားလာစမ္း။ ငါ ညည္းကို ဒီည တစ္ခုသင္ေပးစရာရွိေသးတယ္။ ငါ့ အတြက္ ဇိမ္က်ေအာင္ လုပ္ေပးရမွာ။ လုပ္ေပးမယ္ မဟုတ္လား ေထြး”
ေဒးဗစ္ ျပန္ထုိင္သည္။ ေထြး ဆိုဖာမွ ထလာသည္ကို ၾကည့္ေနသည္။ သူမသည္ အလြန္ sexy ျဖစ္ေနသည္။ သူ၏ ရိုက္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ေခၽြးမ်ားျပန္ကာ အသားက ပို၍ စိုေနသည္။ ကားေနေအာင္ အၾကာႀကီး ကုန္းထားရာမွ ထလာရ ၍ ေျဖးေျဖးခ်င္း လႈပ္ရွားေနရသည္။ ဖင္ရိုက္ခ်က္မ်ားအား ေဘာင္းဘီစိုစိုျဖင့္ ပြတ္တိုက္မႈေၾကာင့္ လႈပ္တိုင္း နာေနသည္။ သူမကိုယ္ေပၚမွာ ေဘာ္လီ၊ ခါးစည္း၊ ပင္တီ၊ ေျခအိပ္ႏွင့္ ေဒါက္ဖိနပ္ တို႕ သာရွိသည္။ ေဒးဗစ္က ဆိုဖာခံု ကို ဆြဲဖယ္ လိုက္ကာ သူ႕ေရွ႕တည္းတည့္တြင္ ေခါင္းအံုးတ္တစ္လံုးကို ခ်ထားလိုက္သည္။ “ဒီကိုလာ ေထြး” လက္ယပ္ ေခၚသည္။ “ဒီေခါင္းအံုးေပၚမွာ ဒူးေထာက္လိုက္စမ္း။ ေအး ။ ဟုတ္ၿပီ” လက္မ်ားက ပုခံုးကို ကိုင္၍ ထိုင္ခိုင္းသည္။
သူမသည္ ေဒးဗစ္ေရွ႕တြင္ ဒူးေထာက္ရင္း ေၾကာက္စိတ္ျဖင့္ တုန္ရင္ေနသည္။ သူမ ဘာလုပ္ေပးရမည္ေတာ့ေသခ်ာ မသိ။ သို႕ေသာ္ ျဖစ္ႏိုင္သည္မွာ သူ႕လီးကို တစ္ခုခု လုပ္ေပးရေပေတာ့မည္။ လက္ကိုသံုးခိုင္းမလား။ ပါးစပ္ႏွင့္လား။ တစ္ခုမွ သူမလုပ္ဘူး။ သူ႕ေျခေထာက္က သူမေပါင္ၾကားသို႕၀င္လာၿပီး ကားခိုင္းေနျပန္ၿပီ။
“ေပါင္ကားၿပီး ထုိင္စမ္း။ နင့္ေျခေထာက္ေတြကားထားတာ ငါသေဘာက်တယ္။ ဟုတ္ၿပီ ေထြး” ေပါင္ၾကားသို႕လည္း ထုိးေသးသည္။ “နင္ စိုရႊဲေနတံုးပဲ ေထြး၊ ဒီတစ္ခါက ငါ့ကို ျပဳစုေပးဖို႕ပဲ။ ငါ့ လီးကို ဘယ္လို အရသာရွိေအာင္ လုပ္ေပး ရတယ္ဆိုတာ သင္ေပးမယ္။ ေသခ်ာ သင္ယူၿပီး ညတိုင္း လုပ္ေပးရမယ္။ ေကာင္းေကာင္းလုပ္ေပးရင္ ငါဆုခ်မယ္။ မေကာင္းရင္ေတာ့ ထပ္အရိုက္ခံဖို႕သာျပင္ထားေပေတာ့” သူေရွ႕နည္းနည္းတိုးထိုင္လိုက္ၿပီး ည၀တ္စံုကို ဟလိုက္ကာ လီးႀကီးကို ထုတ္လိုက္သည္။ ရုတ္တရက္ ျမင္လိုက္ရစဥ္ ေထြး ထိတ္လန္႕သြားသည္။
ေထြး သည္ ၈ လက္မေက်ာ္ရွည္သည့္ လူႀကီးလီးႀကီးႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ျဖစ္ေနၿပီ။ သူသည္ ေယာက်္ားတန္ဆာမ်ား အေၾကာင္း ၾကားဘူးေသာ္လည္း ဤမွ်ႀကီးမားမည္ဟု တစ္ခါမွ မထင္ဘူးခဲ့။ ထိပ္တြင္ အဖူးႀကီးပါသည္။ နီညိဳေရာင္ ႀကီးျဖစ္သည္။ ထိပ္ဖ်ားတြင္ အေပါက္ငယ္ေလးပါသည္။ အရည္ေလး အနည္းငယ္ထြက္ေနရာ အလင္းေရာင္တြင္ ေတာက္လွ်က္ရွိသည္။
“လက္ေတြ ေပးစမ္း ေထြး” သူမအားေျပာေနေသာ္လည္း မၾကားႏိုင္။ မ်က္လံုးထဲမွာ ေရွ႕ေမွာက္ရွိ လီးႀကီးကိုသာ အာရံု၀င္စားေနသည္။ သူ႕လက္မ်ားက ေထြး ေမးေစ့ကို မလိုက္ကာ “ငါ့ကို လက္ေတြေပး ေထြး၊ မင္း ခု ကိုင္လို႕ရ ေတာ့မွာေပါ့” သူမ မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္ခတ္လိုက္ၿပီး လက္ကို လီးအနားတိုးလိုက္သည္။ “လက္တစ္ဖက္ ေျမွာက္ၿပီး တစ္ေခ်ာင္းလံုးကို အေပၚေအာက္ ကိုင္လိုက္စမ္း။ ျဖည္းျဖည္း။ လက္ကို ဖြထား။ ဟုတ္ၿပီ။ အင္း… ေကာင္းတယ္။ ေထြး လက္ေတြက ႏုသားပဲ။ ဟုတ္ၿပီးျဖည္းျဖည္းဆင္း။ ကဲ ျပန္တက္၊ ျပန္ဆင္း အဲဒီနားမွာ ခဏနား။ ေအာက္ေျခကို ဆုတ္ထား ။ ေနာက္ လက္၀ါးတစ္ဖက္နဲ႕ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပြတ္တင္။ ျဖည္းျဖည္းေလးလုပ္။ ေကာင္းတယ္။ လထစ္ကို လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ ဆုတ္လိုက္။ နည္းနည္းၾကပ္။ ကဲ တက္လုိက္ဆင္းလိုက္ ျပန္လုပ္။ လထစ္ကိုပါ ပြတ္။ အေပါက္ေလး ေပၚကို လက္ေခ်ာင္းနဲ႕ အုပ္။ အသာေလး ပြတ္။ လရည္ေလးေတြ ထြက္ေနတာ ေတြ႕လား။ ဟုတ္ၿပီ အဲဒါကို လထစ္ေပၚ ျဖန္႕ပြတ္လိုက္။ နင္လည္း ရႊဲလာၿပီ မဟုတ္လား။ နင့္ႏႈတ္ခမ္းလွလွေလးကို ဖြင့္ၿပီး လထစ္ကို ေလနဲ႕ မႈတ္လိုက္။ အိုး။ ေကာင္းတယ္။ ေလေႏြးေလးက အေတာ္ေကာင္းတာပဲ ေထြး။ နင္ ဂြင္းတိုက္ေပးဘူးလား။ မလုပ္ဘူးဘူးလား။ နင္မဆိုးဘူးပဲ။ သဘာ၀အတိုင္း လုပ္တာ ဒါမ်ဳိးလုပ္သက္ရင့္ေနတဲ့အတိုင္းပဲ။
ေထြး လက္မ်ားက ပူေႏြးေသာ အသားကို ဆုတ္ကိုင္လိုက္သည္။ သူမထင္သေလာက္ မာေတာင့္ မေန။ ႏူးညံ့၍ ေႏြးေႏြးႀကီးျဖစ္သည္။ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကို နားေထာင္ရင္း လက္က လီးႀကီးကို အစုန္အဆန္ ပြတ္ေပးသည္။ လထစ္ႀကီးကို ပြတ္သည္။ ေႏြးေသာ လရည္မ်ားကို စမ္းမိသည္။ လထစ္ေပၚသို႕ အရည္မ်ားကို ပြတ္ေပးသည္။ ခိုင္းသည့္အတိုင္း ေလျဖင့္ မႈတ္ေပးသည္။ မႈတ္လိုက္လွ်င္ ေတာင္ ေတာင္ တက္သြားသည္ကို ၾကည့္ေနသည္။ “ကၽြန္မတစ္ခါမွမလုပ္ဘူးပါဘူး သခင္ႀကီး” “ကၽြန္မလုပ္တာ မွန္ရဲ႕လားရွင္” ေဒးဗစ္ က သူမလက္တစ္ဖက္ကို ဆုတ္၍ ေဂြးဥမ်ားဆီသို႕ ပို႕ကာ ကိုင္ခိုင္းသည္။ ဒါက တစ္မ်ဳိးဆန္းသည္။ ဥ ႏွစ္လံုးက ကပၸယ္အိတ္ထဲတြင္ လွိမ့္၍ေနသည္။ အနည္းငယ္ ညွစ္လိုက္ေသာအခါ ေဒးဗစ္၏ ညည္းသံကိုၾကားရသည္။

“ျဖည္းျဖည္း ေထြး၊ ဥေတြကို သိပ္မညွစ္နဲ႕။ အဲဒီထဲမွာ နင္ အရသာခံဖို႕ လရည္ေတြ တေထာႀကီးရွိတယ္။” သူခံုေပၚတြင္ ေသခ်ာျပန္ထိုင္ရင္း ေထြး ဂြင္းတိုက္ေပးေနသည္ကို ၾကည့္ေနသည္။ ခုမွစလုပ္ဘူးေသာ သူမသည္ သင္ယူမႈ အေတာ္ေလးျမန္သည္ဟုဆိုရမည္။ အစုန္အဆန္ ထုေပးေနရင္း လက္မျဖင့္ လထစ္ကို ပြတ္ေပးသည္။ လက္သည္းမ်ားက လထစ္ အရစ္ကို အသာခ်စ္သည္မွာ သူ႕ကို စ ေနသလိုျဖစ္သည္။  “မင္းလက္ေတြက အေတာ္ ေကာင္းတာပဲ ေထြး။ လီးတစ္ေခ်ာင္းကို ဘယ္လို ကိုင္တြယ္ရန္မွန္းသိေနၿပီ”
ေထြး အဖုတ္ထဲတြင္ ျပန္ရႊဲလာျပန္သည္။ သူ႕ လီး ႀကီးကို ထုေပးေနရသည့္ အလုပ္အေပၚ ဖီလင္ရေနသည္။ ထုသည့္ ႏႈန္းကို ေႏွးလိုက္ေသာအခါ ေဒးဗစ္ ခါးက ၾကြၿပီးေရွ႕တိုး လာသည္။ လဥမ်ာကို ညွစ္ေသာအခါ နည္းနည္းမ်ားသြား လွ်င္ ဖင္ၾကြလာၿပီး ညည္းသံထြက္လာသည္။ တစ္ခါမွ မလုပ္ဘူးေသာ္လည္း နားလည္လာကာ ေဒးဗစ္၏ ခ်ီးမြန္း အားေပး သံတို႕က ဆက္တိုက္ ထြက္လ်က္။
“အင္း။ အား လားလား။ အရမ္းေကာင္းတယ္ ေထြး။ ျမန္ျမန္ေလး ထုစမ္း။ ငါ ထြက္ေတာ့မယ္။ ထြက္တာနဲ႕ ငါ နင့္ေပၚကို တည့္တည့္ထားလိုက္မယ္။ နင့္ကိုယ္ေပၚကို လရည္ေတြ ပန္းပစ္လိုက္မယ္။ ဟုတ္ၿပီ လား ေထြး”
ေထြး ေက်ာင္းေနစဥ္ တခ်ဳိ႕ မိန္းကေလးေတြက လီး က ပူေႏြးေသာ လရည္ေတြ ပန္းထြက္လာတတ္မွန္း ေျပာတာ ၾကားဘူးပါသည္။ သို႕ေသာ္ ဘယ္လိုျဖစ္မည္ဆိုတာ သူမ မမွန္းႏိုင္။ အရည္ေတြ ခုနလည္းထြက္လာသားပဲ။ သို႕ေသာ္ လထစ္ေပၚက စိမ့္ရည္မွ်သာ။ ဒါမ်ဳိးပဲ ဆိုရင္ေတာ့ သူမေပၚကို ပန္းႏိုင္မည္ မထင္။ “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္” သူ႕လက္မ်ားက လီးႀကီးကို သူမဖက္ခ်ိန္ဖို႕ ႀကဳိးစားသည္။ ခံုေပၚတြင္ ထိုင္ေနရင္းမွ ေဒးဗစ္ သူမနား ပိုတိုးကပ္လာသည္။ လီးႀကီးက ပိုမာေတာင့္လာည္။ လက္တစ္ဖက္က လထစ္ေပၚတြင္လည္းေကာင္း တစ္ဖက္က ဥမ်ားကို အသာညွစ္ရင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ထြက္လာေအာင္ လုပ္ေပးသည္။
“ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္။ အား။ ေခြးမ။ ငါ့လေရေတြ ထြက္ကုန္ၿပီ” သူ႕ကိုယ္ ေရွ႕သို႕ တိုးရင္း ပန္းသည္။ ေဒးဗစ္ တစ္ေယာက္ ဥမ်ားအားညွစ္ကာ ေရွ႕သို႕ ထု ထုတ္ျခင္းေၾကာင့္ အရည္မ်ားစြာ ဆြဲထုတ္ခံရသလို ခံစားရသည္။ “အား” ပထမအသုတ္ လရည္မ်ား ပန္းထြက္ကာ ေထြး၏ ေဘာ္လီေပၚ၊ မ်က္ႏွာေပၚ က်ကုန္သည္။
ေထြး က ပထမသုတ္ လရည္မ်ားပန္းသည္ကို တအံ့တၾသ ၾကည့္ေနသည္။ သူထင္သည္ထက္ ပို၍ အရွိန္ျပင္းသည္။ ေႏြးေႏြးအရည္မ်ား သူမကိုယ္ေပၚက်လာသည္။ လက္က ဆက္၍ ထုေပးေနသည္။ ေနာက္တစ္ဖက္က ဥကို ညွစ္ေပး ေနသည္။ ေနာက္ တသုတ္ ထပ္ထြက္လာၿပီ။ တခ်ဳိ႕က သူမလက္ထဲကို ပန္းသည္။ လီးႀကီးတေလွ်ာက္ လရည္မ်ား ေပကုန္  ေသာေၾကာင့္ ပို ၍ ျမန္ျမန္ ဆက္ထုေပးေန ရသလိုျဖစ္သည္။ ေနာက္ ထပ္ တစ္သုတ္။ လက္၀ါးထဲသို႕က် သည္။ အားက ေလ်ာ့သြားသည္။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္လာအံုးမလားလို႕ သူမ ပိုျမန္ျမန္ တိုက္ ေပးေနသည္။ ထြက္ေတာ့လာသည္။ လီးထိပ္မွ အရည္မ်ား သာ စီးလာၿပီး လီးႀကီးတစ္ခုလံုး ႏွင့္ ထုေပးေနေသာ လက္မ်ားကို စိုေစသည္။
“အား။.. သိပ္ေကာင္းတယ္။ ၿပီးေအာင္ ဘယ္လုိထုရမယ္ဆိုတာ နင္ေကာင္းေကာင္းသိသားပဲ” ပူေႏြးေသာ လရည္မ်ား သူမေပၚတြင္ ေပကုန္ၿပီ။ “ငါလိုးမ။ အင္း.. ေကာင္းတယ္” ေနာက္ဆံုးတစ္ႀကိမ္ သူမလက္ထဲ ပန္းထုတ္လိုက္ၿပီးေတာ့ ထိုင္ခံုေပၚသို႕ ပစ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ လီးႀကီးမွာလည္း ေပ်ာ့က်သြားသည္။ “ကိုင္း သြားလို႕ရၿပီ ေထြး။ နင္ ေကာင္းေကာင္း လုပ္တတ္တယ္။ ေသခ်ာ သင္ယူလိုက္သားပဲ”
ေထြး ထလိုက္ၿပီး အ၀တ္မ်ားကို ေကာက္ယူကာ ျပန္မ၀တ္ေတာ့ပဲ ထြက္ခဲ့သည္။ သူမ အလြန္ရွက္ေနသည္။ အခန္းထဲ ေျပး၀င္ၿပီး တံခါးကို အျမန္ပိတ္သည္။ အိပ္ယာေပၚလွဲခ်လိုက္ၿပီး မ်က္လံုးမ်ားကို မွိတ္ထားသည္။ မ်က္လံုးထဲတြင္ သူမ ေဒးဗစ္ေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္လ်က္ လရည္မ်ား ပန္းထြက္ကာ သူမကိုယ္ေပၚက်လာတာ ျမင္ေနသည္။ သူမလက္မ်ားက အဖုတ္ ဆီေရာက္သြားကာ အေစ့ေလးကို ပြတ္သည္။ သူမ ဖင္က ေကာ့တက္လာသည္။ ပိုၾကမ္းၾကမ္းပြတ္သည္။ “အားလားလား” သူမညည္းသည္။ လက္ကို ပါးစပ္ထဲထည့္ၿပီး ၿပီးသြားမႈကို အသံမထြက္ေအာင္ ႀကဳိးစားသည္။ လက္က ေစာက္ရည္မ်ားကို အရသာခံမိသည္။ လွ်ာျဖင့္ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို လ်က္ ရင္း ထပ္ၿပီးသြားျပန္သည္။ ပါးစပ္ထဲတြင္ လက္မွာေပေနေသာ လရည္မ်ားပါ ၀င္သြားသည္။ သူ႕ေဘာ္လီကလည္း လရည္ေတြ စိုရႊဲေနဆဲ။


မနက္က်ေတာ့ ေထြး လန္းဆန္းစြာထလာသည္။ သူ ညက ၿပီးသြားတိုင္း ဒီလိုထလာျမဲ။ မိဘမဲ့ေက်ာင္းက မိန္းကေလး မ်ားက သူမကို သင္ၾကားေပးခဲ့သည္။ ေယာက်္ားေလး မရွိေသာ္လည္း အျပန္အလွန္ လုပ္ၾကကာ ၾကီးလာေလ ပိုလုပ္ျဖစ္ေလျဖစ္သည္။ ညက သူမ အရွက္ရခဲ့သည္ တစ္ကိုယ္လံုး လရည္မ်ား အျဖန္းခံရသည္။ ဒီေန႕ ေတြ႕လွ်င္ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမည္လဲ သူမသိ။ စိတ္လႈပ္ရွားေစသည္။ အ၀တ္လဲၿပီး မီးဖိုထဲသြားကာ မနက္စာ စားသည္။ ရာဂ်ဴးက ေရာက္ႏွင့္ေနကာ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ေမာ့ေနၿပီ။ သူမ၀င္လာသည္ကို ၾကည့္ေနသည္။ “မဂၤလာပါ ရာဂ်ဴး”
“ညက အဆင္ေျပတယ္မဟုတ္လား ဟ” သူ႕မ်က္လံုးမ်ားက အနည္းငယ္အေရာင္ေတာက္လွ်က္ ေမးသည္။
“အင္း။ ေျပပါတယ္” သူမ ညက ဒဏ္ေပးခံရမည္ကို ရာဂ်ဴးသိၿပီးမွန္း ေမ့ေနသည္။ ခုေတာ့ သူ႕မ်က္လံုးထဲမွာ ျပီတီတီ အၾကည့္ တစ္ခ်ဳိ႕ျမင္ရသည္ဟုထင္သည္။ သူမ ဘယ္လိုလုပ္ခံရမယ္ ဆိုတာ သူ သေဘာေပါက္ၿပီးသား ျဖစ္ေနမလား။
“ေကာင္းတာေပါ့ ေထြး၊ ဒါေၾကာင့္ ငါ နင့္ကို သေဘာက်တာ။ နင္က ဘယ္လို ေနရမယ္။ ေဒးဗစ္ ေက်နပ္ေအာင္ ဘယ္လို ထိုင္ရမယ္ သိသားပဲ။ ကဲ သြားေတာ့မယ္။ နင္လည္း လုပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္မဟုတ္လား” စေနေန႕တြင္ အၿပီးေပးဖို႕ ခံု ကို အျမန္ဆက္လုပ္ရအံုးမည္။ သူ႕ စိတ္ကူး စိတ္သန္းေၾကာင့္ ေဒးဗစ္ စိတ္လႈပ္ရွား ေနသည္။ ေထြးကို ခံုေပၚတြင္ ကုန္းလ်က္၊ ဖင္ ဘူးေတာင္း ေထာင္လ်က္၊ ေပါင္မ်ားကားလ်က္ ျမင္ေနသည္။ တစ္ေန႕ေတာ့ ေဒးဗစ္က သူမကို ေပးႏိုင္သည္။ သူ လည္း အဲလို ေနာက္က ေဆာ္ရမည္ထင္သည္။ ဖင္ကိုပါ ခ်ရလ်င္ ပိုေကာင္းမည္။ စိတ္ကူးႏွင့္ လီးေတာင္လွ်က္ သူ႕ အလုပ္ရံုဆီသို႕ သြားသည္။
ေထြး စားေသာက္ေနစဥ္ ေဒးဗစ္ မီးဖိုထဲ၀င္လာသည္။ ေခါင္းညိတ္ျပၿပီး ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ယူကာ ျပန္ထြက္သြားသည္။ ေန႕ခင္းက်မွ စာၾကည့္ခန္းေခၚၿပီး နည္းနည္း ေသြးတိုးစမ္းၾကည့္ဦးမည္။
ေထြး က ေဒးဗစ္ ကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေသာ္လည္း စကားသံထြက္လာခ်ိန္မွာ ေဒးဗစ္မရွိေတာ့ၿပီ။ ညက ျဖစ္ခဲ့တာ တကယ္မွ ဟုတ္ရဲ႕လား။ ေဒးဗစ္သည္ သူမကို ရွိသည္ေတာင္မထင္။ ကဲ ထားပါေတာ့ေလ။ သူမ ပံုမွန္အလုပ္မ်ားကို စသည္။ အခန္းမ်ားကို ရွင္းသည္။ ေဒးဗစ္၏ အိပ္ခန္း၊ ေနာက္ စာၾကည့္ခန္း။ ဆိုဖာခံုကို ၾကာၾကာၾကည့္မိသည္။ သူဒူး ေထာက္ခဲ့ျခင္း၊ ဖင္နွင့္ ေပါင္ၾကားမ်ားကို ရိုက္ခံခဲ့ရျခင္း။ ၿပီးေနာက္ ေဒးဗစ္၏ ထိုင္ခံု၊ သူမေပၚ လရည္မ်ားပန္းခ်သည္ ထိ ထုေပးခဲ့ရေသာေနရာ။ ေခါင္းထဲမွ မနည္းထုတ္ပစ္ရသည္။ ျပန္ေတြးတိုင္ အဖုတ္က စိုလာသည္။ မနက္ခင္းက လွ်င္ျမန္စြာ ကုန္သြားသည္။ ေန႕လည္စာအၾကာၾကီးစားသည္။ ထို႕ေနာက္ အလုပ္ဆက္လုပ္သည္။ ရာဂ်ဴးႏွင့္ ဆံုေသာ အခါ သူမ စာၾကည့္တိုက္ထဲေရာက္ေနသည္။
“ေဒးဗစ္ က သူ႕စာၾကည့္ခန္းထဲလာခဲ့ဖို႕ေခၚေနတယ္ ေထြး” သူမ တုန္႕ျပန္မႈကို စူးစမ္းရင္း လာေျပာသည္။
ေထြး အနည္းငယ္ အံ့ၾသသြားသည္။ “ေက်းဇူးပဲ ရာဂ်ဴး” သူမ တစ္ခုခု မ်ား မွားလုပ္ခဲ့မိေသးလား။
ေထြး အခန္းထဲ ေရာက္သည္ႏွင့္ နားလည္လိုက္သည္။ ေဒးဗစ္ က ခံုမွာထိုင္ေနသည္။ ဆိုဖာက သူ႕ေရွ႕ၾကမ္းျပင္မွာ။ ည၀တ္စံုကို ၀တ္ထားသည္။ “ငါ ဒီည အျပင္သြားစရာရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီေန႕ အလုပ္ကို ခုပဲ လုပ္လိုက္ရေအာင္။ ဒီကိုလာ ေထြး.” သူ႕အသံက ေလာေလာ ေလာေလာ ႏွင့္ ေတာင္းဆိုသည္။
ေထြး လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဘးခ်လွ်က္ သူ႕ေရွ႕ေရာက္သြားသည္။ “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္.”
သူ႕လက္မ်ားက သူမ ခါးကို ကိုင္ကာ ေရွ႕ဆြဲလိုက္သည္။ ၀တ္စံုကို အသာဟထား၍ လီးႀကီးကို တစ္စိတ္တပိုင္း ျမင္ ေနရသည္။ “ဒီေန႕ နင့္ဖင္ေတြနာေနလား ေထြး?” သူမကို လွည့္ၿပီး ဖင္ကို ၾကည့္သည္။ အသာပုတ္လိုက္သည္။ “ထပ္ ခ်ရအံုးမလား” ေနာက္ တင္ပါးတစ္ဖက္ကို ထပ္ ပုတ္သည္။
“သိပ္မနာေတာ့ဘူး သခင္ႀကီးေဒးဗစ္။ မနက္ကေတာ့ အေတာ္နာတယ္။ နည္းနည္းေတာ့ နာေသးတယ္။ အခု။” သူ႕ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းလို တင္ပါးမ်ားကို ကိုင္ၾကည့္ေနတာ ခံရသည္။ ပြတ္သတ္ ဆုတ္နယ္ ေနျပန္သည္။
“ငါ စကတ္ ခၽြတ္ၾကည့္မယ္” ၾကယ္သီးမ်ားကို အျမန္ျဖဳတ္ကာ စကတ္ကို ဆြဲလွန္လိုက္သည္။ “ခၽြတ္လိုက္ ေထြး၊ ၿပီးေတာ့ အကၤ်ီ၊ ခၽြတ္လိုက္စမ္း ျမန္ျမန္ေလး။ ငါအခ်ိန္မရဘူး။”
ေထြး အျမန္ခၽြတ္လိုက္ၿပီး ေဘာ္လီ၊ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ၊ ခါးစည္း၊ ေျခအိတ္ တို႕သာ က်န္ေတာ့မွ ေဒးဗစ္ကို ေက်ာ ျပန္ေပးလိုက္သည္။ ေဒးဗစ္လက္မ်ားက ပိုးသား ပင္တီ ေပၚမွ ပြတ္ေနသည္ကို ခံစားရသည္။
“ေပါင္ကားလိုက္အံုး။ ထပ္ ကား။ ဟုတ္ၿပီ” ေျခေထာက္ေတြက ျခဲထားတာ ၃ ေပေလာက္ ရွိၿပီ။ “ခါးကိုင္းၿပီး ဒူးေတြကို လက္နဲ႕ကိုင္လိုက္စမ္း၊ ဟုတ္ၿပီ။ ကုန္း၊” ခါးကို လက္ျဖင့္ ဖိခ်ၿပီး ဖင္ကို ေျမာက္ေနေအာင္လုပ္သည္။ တင္ပါးမ်ားက သူ႕မ်က္ႏွာေရွ႕မွာ ဖ်ားေယာင္း ေနသည္။ “ဟုတ္ၿပီ ေကာင္မေလး။ ေပါင္ၾကားကေန ငါ့မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ေနေနာ္။”
ေထြး စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္။ သူမ တစ္ကိုယ္လံုး ဖြင့္ေပးထားသလိုျဖစ္ေနသည္။ ဖင္မ်ားက သူ႕မ်က္ႏွာေရွ႕မွာ။ ေပါင္ ၾကားမွ သူလွမ္းၾကည့္ေတာ့ အားလံုးက ေစာက္ထိုး။ သူက သူမ တင္ မ်ားကို ေသခ်ာၾကည့္ေနသည္။ အသားမ်ားကို ပြတ္သတ္ေနသည္။ ေပါင္ၾကားကို ပြတ္သည္။ ေဘာင္းဘီ စြန္းမွျပဴေနေသာ ေစာက္ေမႊးေလးကို အသာဆြဲ ထုတ္သည္။ နာသျဖင့္ သူမညည္းသည္။
ေဒးဗစ္က သူမ၏ ေဘာင္းဘီကို ဆြဲၿပီး ဖင္လံုးမ်ား ေပၚလာေအာင္လုပ္သည္။ ေဘာင္းဘီစက အဖုတ္ထဲသို႕ တိုး၀င္သြား ၿပီး အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို ခြဲလိုက္သည္။ လက္ေခ်ာင္းမ်ားက ဖင္ၾကားထဲ ထိုး၀င္ၿပီး ေရႊ႕ကာ အဖုတ္အထိ ေရာက္သြားသည္။ ေဘာင္းဘီမွာ စိုလာမွန္းသူသိသြားသည္။ “ရႊဲလာျပန္ၿပီလား ေထြး? ေပါင္ၾကားမွ သူမမ်က္ႏွာကို စိုက္ၾကည့္ရင္း လက္ေခ်ာင္းမ်ား အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းပြတ္သည္။ ဖင္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းတစ္ခ်က္ပုတ္လိုက္ၿပီး “ဒူးေထာက္ၿပီး ေရွ႕မွာထုိင္စမ္း။ ျမန္ျမန္” အကၤ်ီထဲမွ လီးႀကီးကို ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ “ငါ့ကို ထပ္ ဂြင္းတိုက္ေပးစမ္း။ သင္ေပးစရာ မလိုေတာ့ဘူးမဟုတ္လား။ ေဟ”
ေထြး အဖုတ္ထဲမွာ ယားၿပီး စိုေနၿပီ။ သူမ ျပန္ရပ္လိုက္ၿပီးမွ ေရွ႕တြင္ ဒူးေထာက္ခ်လိုက္သည္။ “ရပါၿပီ သခင္ႀကီး။ ေက်နပ္ေအာင္ သမီး လုပ္တတ္ပါၿပီ” လက္တစ္ဖက္က လီးႀကီးကိုကိုင္၊ ေနာက္တစ္ဖက္က ဥမ်ားကို အသာ ကိုင္ သည္။ ဂြင္း စ ထုေပးၿပီ။ ေလႏွင့္လည္း အသာမႈတ္ေပးသည္။ ဥကို အသာေလး ညွစ္ေပးသည္။ တစ္ဖက္က ဖြဖြေလး စုန္ခ်ီဆန္ခ်ီ တိုက္ေပးသည္။
“ဒီတစ္ခါ ငါ ၿပီး ရင္ နင့္မ်က္ႏွာကို ပန္းမယ္။ အ၀တ္ေတြေပၚ မက်ေစနဲ႕။ မ်က္ေစ့ကို လည္း ပိတ္မထားမိေစနဲ႕။ ငါ ၿပီးရင္ နင့္မ်က္လုံးေတြကို ျမင္ခ်င္တယ္” ခံုေပၚတြင္ မွီထိုင္ရင္း ခ်စ္စရာ မိန္းမပ်ဳိေလးက ဂြင္းတိုက္ေပးေနသည္ကို ခံစားေနသည္။ ေလႏွင့္ မႈတ္ေပးေနသျဖင့္ သူ႕ လီးႀကီးမွ ႏွစ္ လက္မ ေလာက္သာ ေ၀းေသာ သူမ မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာ ၾကည့္ေနသည္။ အရသာ အလြန္ရွိသည္။ ေကာင္းတဲ့ မိန္းကေလးပဲ။ သို႕ေသာ္ ဒီညသည္ သူ႕ကို ဂြင္းတိုက္ေပးရတာ ေနာက္ဆံုးညသာ ျဖစ္ေပမည္။ နက္ျဖန္ ဆိုလွ်င္ စေနေန႕။ သူမ၏ ပါးစပ္ကို စသံုးရေတာ့မည္။ ၿပီးရင္ လုပ္ခိုင္းထား ေသာ ခံုအသစ္ကို သံုးရမည္။ ၾကည့္ေနရင္း သူသည္ ၿပီးကာနီးလာၿပီ။ သူမလက္မ်ားက လည္း ပိုျမန္လာသည္။ “ကပ္ထား။ နင့္မ်က္ႏွာကို” ပထမဆံုး လရည္ တစ္သုတ္က သူမ ႏွာေခါင္းကိုတည့္တည့္ပန္းသည္။ ရုတ္တရက္ ထြက္လာေသာ လရည္မ်ားေၾကာင့္ သူမ ေနာက္ကို တစ္ခ်က္ တြန္႕သြားသည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ပါးေပၚသို႕ က်သည္။ ပါးစပ္နားသို႕ေရာက္သည္။  “ငါ မေျပာမခ်င္း သုတ္မပစ္နဲ႕အံုး” သူမ ေခါင္းကို ဆြဲကပ္လိုက္ၿပီး “ဆက္ထု။ ေနာက္တစ္ေခါက္ထြက္ေအာင္ လုပ္စမ္း ေထြး ” သူမ ဆက္လုပ္ေနသည္။ ဥေလး မ်ားကို ညွစ္သည္။ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ သူမႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို ပန္းသည္။ သူက ႏႈတ္ခမ္းေပၚက လရည္မ်ားကို ဆြဲ စု ကာပါးစပ္ တစ္ဖက္မွ တစ္ဖက္စြန္းသို႕ ျဖန္႕သည္။ “ကဲ ႏႈတ္ခမ္းေတြေျပာင္ေအာင္ လ်က္လိုက္စမ္း ေထြး။ ဘာမွ မက်န္ ေစနဲ႕”
ေထြး မ်က္ႏွာေပၚသို႕ လရည္မ်ား ပန္းခံရၿပီ။ ပူေႏြးေသာ လရည္မ်ားက မ်က္ႏွာေပၚမွာ စီးေနစဥ္ ပို၍ ပို၍ သိမ္ငယ္ သြားသလို ခံစားရသည္။ သုတ္မပစ္ဖို႕လည္း ေျပာသည္။ မ်က္ႏွာကို ဆြဲကပ္ၿပီး ေနာက္ဆံုး တစ္သုတ္ထြက္ေအာင္ လုပ္ခိုင္းသည္။ သူမႏႈတ္ခမ္းကို ပန္းခ်င္မွန္း နားလည္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းက္ုိလ်က္ခိုင္းေနၿပီ။ သူမ မလုပ္ခ်င္။ သို႕ေသာ္ မျငင္းပယ္ႏိုင္။ ညက သူ႕လရည္မ်ားကို ကိုယ့္လက္ကို စုတ္ရင္း အရသာခံဘူးၿပီ။ လွ်ာကို အသာထုတ္ကာ ႏႈတ္ခမ္း မ်ားကို သတ္သည္။ ပါးစပ္ထဲ လ်က္သြင္းသည္။ ခၽြဲခၽြဲ ငံက်ိက်ိ အရသာကို ခံစားရင္း လွ်ာျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းကို ထပ္သတ္ ေနသည္။
“ငါ လရည္ထြက္လာတုန္း နင္ ေနာက္ကို တြန္႕သြားတယ္မဟုတ္လား။ နင္ နက္ျဖန္ညက် တစ္ခါ ဒဏ္ေပးခံရမယ္။ ကဲ သြားေတာ့။ ငါလည္း အျပင္ သြားေတာ့မယ္”
ေထြး အ၀တ္မ်ားကို ကိုင္ကာ အျပင္ေျပးထြက္ခဲ့သည္။ ႏွာေခါင္းႏွင့္ ပါးေပၚမွာ လရည္ေတြႏွင့္။ နက္ျဖန္ည ဒဏ္ထပ္ ေပးခံရမည္ ဆိုေသာေၾကာင့္ မ်က္ရည္ေတြလည္း က်ဆင္းေနသည္။ ဒီတစ္ခါ ဆို အရင္တစ္ခါထက္ ပိုဆိုးမည္မွန္း လည္း သိသည္။ အခန္းထဲျပန္၀င္ကာ ငိုညည္းေနသည္။ လက္မ်ားက ရႊဲေနေသာ အဖုတ္ဆီေရာက္သြားကာ အေစ့ ကို ရွာသည္။ မာေတာင္ေနေသာ အေစ့ကို ပြတ္သည္။ ခါးက ကုတင္ေပၚမွာ တစ္လႈပ္လႈပ္ႏွင့္ ၿပီးသြားသည္ အထိ ပြတ္ေနသည္။ သူမလက္ေခ်ာင္း တခ်ဳိ႕က မ်က္ႏွာေပၚက လရည္မ်ားကို သုတ္ကာ ပါးစပ္ထဲသို႕ ထိုးထည့္သည္။ က်န္လက္မ်ားကို ေပါင္ၾကားထဲမွာ ညွပ္ထားသည္။ 

အခန္း (၄)
ေထြး အိပ္ယာေပၚမွာထထိုင္သည္။ မ်က္ႏွာတြင္ ထိတ္လန္႕ျခင္းျဖင့္။ တစ္ခုခုေတာ့မွားေနၿပီ။ အိပ္မက္ဆိုးမွ လန္႕ႏိုး စဥ္ မသက္မသာ ျဖစ္သလိုမ်ဳိးလား။ အာရုဏ္တက္ေနၿပီ။ ျပဴတင္းမွ အလင္းေရာင္ စတင္ထိုးက်လာေနသည္။ အခန္း ေထာင့္တစ္ေနရာတြင္ လႈပ္ရွားမႈ ေတြ႕လိုက္သလိုရွိသျဖင့္ ရုတ္ခ်ည္း လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ အိပ္ခ်င္မေျပေသး ေသာ မ်က္လံုးမ်ားက အရိပ္မည္းတစ္ခုကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။
“သခင္ႀကီးေဒးဗစ္၊ ဟုတ္လားဟင္?” အခန္းေထာင့္ ရွိထိုင္ခံုေပၚသို႕ သူ႕မ်က္လံုးမ်ားက စူးစိုက္ၾကည့္မိသြားၿပီး ေၾကာက္ လန္႕တၾကား ေမးမိသည္။ ပိုရွင္းရွင္းျမင္ရလာသည္။ ေဒးဗစ္သည္ အခန္းေထာင့္ ခံုေပၚတြင္ ထိုင္ေနသည္။ ညက ၀တ္ထားေသာ ည၀တ္ရံုကို ၀တ္ထားၿပီး သူမကို ၾကည့္ေနသည္။
“ဘာေၾကာက္စရာရွိလည္း ေထြး။ ဒါ ငါ့အိမ္ေလ။ ငါ ၾကဳိက္တဲ့ေနရာကို ၾကဳိက္တဲ့အခ်ိန္ သြားမယ္ လာမယ္ ေျပာထားသားပဲ”
ေထြး ေစာင္ကို လည္ပင္းထိျခံဳလိုက္သည္။ သူမကိုယ္ေပၚမွာ ကိုယ္ၾကပ္ပိုးအတြင္းခံသာ ရွိေၾကာင္း သတိရ၍ျဖစ္သည္။ “ခြင့္လႊတ္ပါ သခင္ႀကီး၊ အဲဒါေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ၀င္လာတာ မသိလိုက္လို႕ လန္႕သြားတာပါ။”
“ငါရွိေနတယ္ဆိုတာ ရိုးေနမွျဖစ္မယ္။ ငါ က နင့္အခန္းအပါအ၀င္ တစ္အိမ္လံုးကို အခ်ိန္ျပည့္သံုးမွာပဲေလ။ ကဲ အိပ္ယာ ျမန္ျမန္ထ၊ ဒီနားကိုလာစမ္း။ ဒီေန႕ စေနေန႕။ နင့္မွာ လုပ္စရာ အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္။ ညက်ရင္လည္း ဒဏ္ေပး ခံရအံုးမယ္။ ငါ တစ္ေနကုန္ ေစာင့္မေနႏိုင္ဘူး”
ညက်အျပစ္ခံရအံုးမည္ဆိုေသာစကားမွ်ႏွင့္ပင္ ေထြး အိပ္ယာထဲက ခုန္ထလိုက္သည္။ ေနာက္ထပ္ အနာခံရမွာ ေၾကာက္ေနသည္မဟုတ္လား။ အတြင္းခံမ်ားကို အသာဆြဲဆန္႕သည္။ ပိုးစသည္ သူမ၏ အေရျပားတစ္ခုႏွယ္ ကပ္ ေနသည္။ ၀တ္ထားေသာ္လည္း တံုးလံုး လိုပင္ျဖစ္ေနသည္။ အေပၚပိုင္းကလည္း ဟိုက္လြန္းသျဖင့္ ရင္ႏွစ္မႊာၾကား က ထင္းထင္းေပၚေနသည္။ က်န္အ၀တ္အစားတို႕က သူမ၏ ေသးေသာခါး၊ က်စ္လ်စ္ေသာ တင္ႏွင့္ အတူ အဖုတ္ ကိုပါ ေရးေရးျမင္ေနရသလိုရွိသည္။
သူမ အျမန္လာသည္ကို ေဒးဗစ္ ၾကည့္ေနသည္။ ေျခေျပာင္ႏွင့္ ေလွ်ာက္လာစဥ္ လွမ္းလိုက္တိုင္း တင္ပါးဆံုတို႕က ဏွာထဖြယ္ လႈပ္ရွားေနသည္။ ညက သူ႕မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ေသာက္ ေနခဲ့သည္။ ထံုးစံအတိုင္း မိန္းကေလးေတြ ႏွင့္လည္း ဆံုသည္။ သို႕ေသာ္ သူ ၀င္မပါခဲ့။ စိတ္ထဲမွာ ေထြးကို ဘယ္လို က်င့္ေပးရမလဲ။ သူၾကဳိက္သည့္ ပံုစံ ဘယ္လို သြင္းယူမလဲ သာ စဥ္းစားသည္။ ဒီခံုေပၚမွာ ထိုင္ေနတာ တစ္နာရီေလာက္ပင္ရွိၿပီ။ အိပ္ေနေသာ ေထြးကို ၾကည့္ေနသည္။ ေနေရာက္က အခန္းထဲ ၀င္လာေတာ့ အျပစ္ကင္းေသာ သူမမ်က္ႏွာကို ေတြ႕သည္။ ဒီအျပစ္ကင္းမႈ ကို မၾကာခင္ သူမထံမွ သူ ရယူသြားေပေတာ့မည္။ အသက္ရႈသည္ကိုၾကည့္ေနရင္း သူ႕လီးက ေတာင္လာသည္။ သူမက ဂြင္းတိုက္ေပးေနသလို စိတ္ကူးယဥ္သည္။ သူမ၏ လွ်ာေလးျဖင့္ စုတ္ေပးခံရသလို ဖီလင္ျဖစ္သည္။ ေလေႏြး ေလးႏွင့္ လထစ္ကို မႈတ္ေပးေနသလို ခံစားသည္။ ညအထိ သူမေစာင့္ ႏိုင္ေတာ့။ ခ်က္ျခင္းပင္ ဆႏၵျဖည့္ခိုင္းဖို႕ လုပ္ ေတာ့သည္။
သူ႕အနားလာရန္ လက္ယတ္ေခၚေနသည္ကို ေထြး ေတြ႕ရသည္။ သူ႕လီးကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ေကာင္း ေအာင္ လုပ္ၿပီး သူမမ်က္ႏွာေပၚ ပန္းဦးမည္လား။ မည္သို႕ျဖစ္ေစ သူ စိတ္ဆိုးမွာ မလိုလားသည့္ အတြက္ ေရွ႕ကိုတိုးလာသည္။ သူ႕လက္မ်ားက သူမကိုယ္ေပၚ ေရာက္လာၿပီ။ ေဘာင္းဘီေအာက္မွာ ေခ်ာမြတ္ေနသာ တင္ပါးဆံုကို ဆုတ္ကိုင္သည္။ ဆြဲလွည့္လိုက္သည္။ တင္ပါးမ်ားကို ပြတ္ေနသည္။ သူမ ဖင္ကို ေလွ်ာ့ထားသည္။ ဖင္ရႈံ႕ထားလွ်င္လည္း အျပစ္ တစ္ခု ျဖစ္ဦးမည္မွန္း သိေနသည္။ သူမခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးကို အျပည့္အ၀ ထိေတြ႕ခြင့္ ေပးမွသာ ေက်နပ္မည္ျဖစ္သည္။
သူမအသားႏုႏုကို ကိုင္တြယ္ရင္း ေဒးဗစ္ ေက်နပ္စြာ လီးေတာင္ေနသည္။ “ေျခေထာက္” “ေျခေထာက္ေတြ ကားေပးစမ္း” ေပါင္ကားလိုက္သျဖင့္ အတြင္းခံက ပိုၾကပ္သြားသည္။ လက္က ေပါင္ၾကားကို ႏႈိက္သည္။ အဖုတ္ေပၚမွ အေမႊးႏုမ်ားကို စမ္းမိသည္။ ေစာက္ေမႊးနီနီေလးမ်ားဟု သူျမင္ေယာင္သည္။ ခ်က္ျခင္းပင္ ၾကည့္ခ်င္လွၿပီ။ “နင္ေရခ်ဳိးတာ ငါၾကည့္ခ်င္တယ္။ လုပ္စမ္း”

ေထြး သူ႕ေရွ႕မွာ တစ္ခါမွ ကိုယ္တံုးလံုးမခၽြတ္ဘူးေသး။ ခုေတာ့ ခၽြတ္ခိုင္းၿပီး သူေရခ်ဳိးသည္ကို ၾကည့္မည္ဟု ဆိုလာ သည္။ ေတြေတြေ၀ေ၀ႏွင့္ပင္ ေရခ်ဳိးကန္ဆီသူမေရာက္သြားသည္။ ေရပိုက္ကိုဖြင့္ၿပီး ေရေႏြးစပ္သည္။ ေဒးဗစ္ သူ႕ခံု ကို ေရခ်ဳိးကန္နားေရႊ႕လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ကန္ ေခါင္းရင္းမွာ ေနရာခ်သည္။ အဲဒီေနရာဆိုလွ်င္ သူမေရွ႕ပိုင္းကို ေသခ်ာျမင္ရမည္။ ဆပ္ျပာျမွတ္နဲ႕ ခ်ဳိးရင္ ပံုးသာ ကြယ္သာ ရွိမွာပဲဟု စဥ္းစားေနသည္။
“ငါ့ဖက္လွည့္စမ္း ေထြး၊ ခါးစည္းကို ျဖည္လိုက္။ နင့္ ႏို႕ေတြ ငါမျမင္ဘူးဘူး။ ႏို႕သီးေခါင္းေတြ ေထာင္ ေနတာပဲ ေတြ႕ ဘူးတာ။ နင့္ ႏို႕သီးေခါင္းေတြၾကီးတယ္လို႕ ငါ့ကို ေျပာဘူးတယ္မဟုတ္လား။ ကဲ ျပစမ္းပါအံုး။ ဟုတ္လား မဟုတ္လား အျမည္း ေပါ့။” ရယ္ရင္းေျပာသည္။
သူမရင္သားမ်ား ကမႀကီးလွေသာ္လည္း က်စ္လစ္လွပသည္ဟု ဂုဏ္ယူေလ့ရွိခဲ့သည္။ တခ်ဳိ႕မိန္းကေလးေတြဆိုလွ်င္ ႏို႕ႀကီး ႀကီး မ်ားရွိၾကၿပီး ငါးႏွစ္ေလာက္ၾကာရင္ ဗိုက္ေပၚေရာက္တဲ့ အထိ တြဲက်သြားႏိုင္သည္ဟု ေျပာခဲ့ၾကသည္။ ခါးစည္းကို အသာျဖဳတ္ရင္း ေဘာ္လီကို ျဖည္ခ်သည္။ လက္မ်ားက ျဖည္လက္စပုံစံျဖင့္ ရင္သားမ်ားကို တစ္စိတ္တစ္ ပိုင္း ကာကြယ္သည္။ ေဒဗစ္၏ လက္မ်ားက သူ႕ေဘာင္းဘီဆီေရာက္သြားၿပီး ဇစ္ကို ဆြဲဖြင္လိုက္သည္ကို ေတြ႕လိုက္ ရသည္။ ဇစ္ေနာက္သို႕ လက္ထည့္လိုက္ကာ သူ႕လီးႀကီးကို ဆြဲထုတ္ၿပီး ဆုတ္ကိုင္ထားသည္။
“နင္ ငါ့ကို လီးေတာင္ေအာင္ လုပ္တာပဲ ေထြး၊ နင္ဘာလုပ္ေပးရမယ္ဆိုတာ သိတယ္မဟုတ္လား။ လုပ္မလား?”
ကိုယ့္ဟာကို ဂြင္းတိုက္ျပေနေသာ သူ႕လက္မ်ားကို သူမေငးၾကည့္ေနသည္။ သူမကို လုပ္ခိုင္းေတာ့မည္။ “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္”
“ႏုိ႕ကိုျပစမ္း။ ႏို႕သီးေခါင္းကို” ေဒးဗစ္ စိတ္မရွည္ေတာ့။
လန္႕သြားၿပီ။ ေထြးငယ္ ေဘာ္လီကို ခါးသို႕ လႊတ္ခ်လိုက္သည္။ သူမရင္သားမ်ားကို ပထမဆံုးအျဖစ္ ေဒးဗစ္ကို ေဖာ္ ျပလိုက္ရသည္။ လက္မ်ားကို ေဘးမွာခ်လ်က္။ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ မဆံုးျဖတ္တတ္ေသး။ အ၀တ္ခၽြတ္ခိုင္းျခင္း မွာ သူမ တုန္လႈပ္ေနသည္။
သူမကိုၾကည့္ရင္း ေဒးဗစ္ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို လွ်ာႏွင့္သပ္မိသည္။ ျဖဴႏုေသာ အသားအေရေပၚ တြင္ အညဳိေရာင္ ေအာက္ေျခ အရစ္ မွ ခၽြန္တက္ေနေသာ ပန္းေရာင္ ႏို႕သီးေခါင္းေလးမ်ား။ ဆံပင္နီညဳိသူတို႕သည္ အသားျဖဴၿပီး ေနေလာင္ ခံရတတ္ေသာ အသားအေရရွိသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ သူမကို မ်က္ေစ့က်ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး နီညဳိေရာင္ ေစာက္ေမႊး ေလးမ်ားရွိလိမ့္မည္ဟုလည္း တြက္ထားသည္။ စဥ္းစားရင္း သူ႕လီးက ခုန္လ်က္။ သူမသည္ အလန္႕တၾကား ေငးလ်က္။ သူႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ေအာင္လည္း လႊဲဖယ္လ်က္။ ပထမဆံုးအေနျဖင့္ သူမကို လံုး၀ ေျပာင္သလင္းခါေအာင္လုပ္ခိုင္းျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း - “ႏို႕သီးေခါင္းေတြကို လက္ထိပ္နဲ႕ စမ္းၾကည့္စမ္း။ မာ တင္း လာတာ ၾကည့္ရေအာင္”
သူမသည္ ဤနည္းမ်ားျဖင့္ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ဆႏၶျဖည့္ေလ့ရွိပါသည္။ ခါတိုင္းထက္ပိုစြာပင္ ေဒးဗစ္ကို ဆႏၶျဖည့္ ေပးရ သည့္ အခါအၿပီးတြင္ လုပ္မိသည္။ သို႕ေသာ္ သူမ်ားေရွ႕တြင္ တစ္ခါမွ် မလုပ္ဘူးပါ။ ကိုယ့္ ႏို႕သီးေခါင္းေလးမ်ားကို စိုက္ၾကည့္ေနေသာ ေယာက်္ားႀကီးတစ္ေယာက္ေရွ႕တြင္ ပြတ္သတ္မိေသာအခါ ပို၍ သိသာေသာ ခံစားမႈကို ရသည္။ တင္းလာေသာ ႏို႕မ်ားကို ဆက္ပြတ္သည္။ ႏို႕သီးေခါင္းကို လက္သည္းႏွင့္ ဆိတ္မိၿပီးရလာသည့္ နာက်င္မႈတြင္ ပို၍ အရသာေတြ႕သည္။ ႏွိပ္စက္ျခင္းခံလိုသည့္ ဏွာစိတ္မ်ဳိးေတြသူမမွာ ၀င္ေနေလၿပီ။
ေဒးဗစ္ က သူမ၏ ႏို႕ေလ့က်င့္ခန္းကို စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ သူမမ်က္လံုးမ်ားက တစ္၀က္တပ်က္ မွိတ္ေနၿပီး ဖီလင္ တက္ေနသည္ကို ေတြ႕သည္။ သူမ ခါးတို႕က အနည္းငယ္လႈပ္ခါကာ မည္မွ် စိုေနသည္ကိုျပသည္။ “လက္ကို တံေတြးဆြတ္ၿပီး ႏို႕ကိုပြတ္ ေထြး” လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ကို ပါးစပ္ထဲထည့္ကာ လွ်ာႏွင့္ တံေတြးဆြတ္သည္ကို ၾကည့္ရင္း သူ႕ လီးႀကီးကို လ်က္ေနသေယာက္ ေဒးဗစ္ လီးက ရြထလာသည္။ သူမသည္ သူ႕ကို စ ေနပံုရသည္။ လက္ကို ပါစပ္ထဲ ထည့္လိုက္ ထုတ္လိုက္ လုပ္ေနသည္။
ေထြးသည္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မယံုႏိုင္။ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို လီးလိုစုတ္မိေနသည္။ ေနာက္ ႏို႕သီးမ်ားကို အသာပြတ္သည္။ စိုေသာလက္ အထိအေတြ႕ေၾကာင့္ ပို စိတ္လႈပ္ရွားသည္။ အဖုတ္ထဲမွာ ပို စိုလာၿပီ။ ေရခ်ဳိးရမွာ မို႕ ေတာ္ေသးသည္။ သူမႏို႕မ်ား ဤမွ်တင္းလာသည္ကို မၾကံဳဘူး။ ခုေတာ့ ေပါက္ကြဲေတာ့မတတ္ပင္ျဖစ္ေနသည္။ ႏို႕သီး အေျခ ေလးမ်ားကို ပြတ္ၿပီး အရသာပိုေတြ႕လာသည္။ သူမ၏ ဏွာအိပ္မက္သည္ ေဒးဗစ္၏ အသံေၾကာင့္ ဆံုးသြား သည္။
“ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္စမ္း။ ငါ ေစာက္ေမႊးနီနီေလးေတြ ၾကည့္ခ်င္တယ္” ေဒးဗစ္ သည္ ခၽြတ္ေနသည္ကို ၾကည့္ရင္း ဂြင္းတိုက္ေနသည္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ခၽြတ္ရင္း ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားကို ၾကည့္ကာ ၿပီးေတာ့မလုိပင္ ျဖစ္သြားရ သည္။ ဒါမ်ဳိးသူတစ္ခါမွ် မျမင္ဘူးေသး။ သူ စိတ္ကူးဘူးသည္။ သို႕ေသာ္ တစ္ခါမွ မၾကံဳ။ ဦးေဖခင္၏ ဖုန္းျဖင့္ သတင္း ေပးမႈေၾကာင့္ပင္ ေထြး အေၾကာင္းၾကားရင္း လီးေတာင္ခဲ့ဘူးသည္။ ေစ်းေတာ့ႀကီးသည္ဟုဆိုႏိုင္သည္။ သို႕ေသာ္ သူ႕ အေနႏွင့္ လက္လြတ္မခံႏိုင္။ ခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္တန္သည္ဟု ဆိုရမည္။ ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားသည္ ဆံပင္မ်ားကဲ့သို႕ ပင္ နီညဳိေရာင္ေတာက္လ်က္။ ေတာ္ေတာ္လညး္ ထူသည္။ သူ႕ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ မိန္းကေလးမ်ားကို အေမႊးရိတ္ေပး ေလ့ရွိေသာ္လည္း ဒီတစ္ေယာက္ေတာ့ မပါႏိုင္ေပ။
ေထြး လက္က်န္အ၀တ္ကို ၾကမ္းေပၚပစ္ခ်ၿပီး သူ႕ေရွ႕တြင္ တံုးလံုးရပ္ေနသည္။ သူ႕ကိုၾကည့္ေသာအခါ သူမမ်က္ႏွာ ကို ၾကည့္မေန။ ေပါင္ၾကားကိုသာ စူးစိုက္ေနသည္။ အလြန္အမင္း ရွက္ဖြယ္ပင္ျဖစ္သည္။ မည္သို႕ျဖစ္ေစ လက္ႏွစ္ဖက္ ေဘးခ်ကာ ေနာက္ထပ္ ဘာခိုင္းမလဲ ေစာင့္သည္။
“လွတဲ့ အေမႊးနီေလးပဲ။ ဒါေပမယ့္ ငါ အထဲကို ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္။ ရႈးေပါက္သလို ျဖဲျပစမ္း။ ေပါင္ကို ကားလိုက္။”
ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို ႏွစ္ေပခန္းေရာက္ေအာင္ကားလိုက္သည္။ လက္ကို အဖုတ္ေပၚတင္ၿပီး အသာပြတ္လိုက္သည္။ သူမလက္မ်ားက အေမႊးႏုေလးမ်ားကို သပ္တင္ကာ အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကို အသာျဖဲျပ သည္။ အခန္းတြင္းေလေအးေၾကာင့္ ရႊဲစိုေနေသာ အဖုတ္အတြင္းသား ေလးမ်ား ေအးကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ အဖုတ္ကို ျဖဲျပရင္း မ်က္ႏွာသည္ ရဲတြတ္လ်က္။ သူမလက္မ်ားက သူမ၏ အလွ်ဳိ႕၀ွက္ဆံုးေနရာကို သူတပါးကို လံုး၀ဖြင့္ျပ ေနရသည္။ “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္”
“ခ်စ္စရာေလးပဲ ေထြး၊ ပန္းေရာင္ အတြင္းသားေလးကို အနီေရာင္ ခ်ဳံပုတ္လွလွေလးနဲ႕ ၀ိုင္းထားတာပဲ” ေဒးဗစ္၏ လက္မ်ားက သူ႕လီးကို ဂြင္းဆက္တိုက္ေနသည္။ “ေရခ်ဳိးကန္ထဲ၀င္လိုက္ေတာ့။ ခ်ဳိးတာငါၾကည့္ခ်င္တယ္”
ရွက္လြန္းေနေသာ ေထြး သည္ ေရခ်ဳိးကန္ထဲသို႕ ၀မ္းသာအားရ ႏွစ္စိမ္လိုက္သည္။ ဆပ္ျပာကို ယူကာ ေဘးခံုမွာ ထိုင္ေနေသာ ေဒးဗစ္ ကို လွည့္မၾကည့္ေတာ့ပဲ တကိုယ္လံုးတိုက္ေနသည္။ ေဒးဗစ္ကေတာ့ လီးကိုကိုင္ပြတ္ရင္း ေငးေနသည္။ ေရခ်ဳိးရင္း သူ႕ကို စိတ္ထဲကထုတ္ထားသည္။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ အမိန္႕ေတြ ထပ္က်လာသည့္ အခါ သတိက ျပန္ျပန္၀င္လာသည္။ ထၿပီး အဖုတ္ကို ေဆးျပစမ္း၊ ေနာက္လွည့္ ဖင္ျဖဲၿပီး ႏႈိက္ေဆးစမ္း၊ စသည္ျဖင့္..။ ခိုင္းတိုင္း သူမက ခ်က္ျခင္းလုပ္ပါသည္။ ေနာက္ဆံုး ေရခ်ဳိးျခင္းအမႈၿပီးသည္။ ေရကို ဖြင့္ ထုတ္လိုက္ကာ မတ္တတ္ ထရပ္သည္။.

“ဒီကိုလာ ေထြး” ေဒးဗစ္၏ လက္မ်ား လႈပ္ရွားလာသည္။ သဘက္ေစာင္ကို ဆြဲဖယ္လိုက္ကာ သူမကို သူ႕ေျခေထာက္မ်ား ၾကား ဆြဲယူလိုကသည္။ လက္တစ္ဖက္က သူမေနာက္ေက်ာ။ ေနာက္တစ္ဖက္က ေရွ႕မွာ ထားသည္။ “ေပါင္ကားအံုး။ ဒီတစ္ခါ ပိုက်ယ္ေအာင္ကားေနာ္” သူ႕မ်က္ႏွာသည္ အဖုတ္မွ လက္မ အနည္းငယ္သာ ကြာေတာ့သည္။ ေရခ်ဳိးဆပ္ျပာနံ႕ ခ်ဳိခ်ဳိကို ရသည္။ လက္တစ္ဖက္က ရင္အံုကို အုပ္ကိုင္ရင္း ႏို႕သီးေလးမ်ား ျပန္ေထာင္ လာေအာင္ ပြတ္သည္။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးပြတ္ေသာအခါ သူမ ကိုယ္မွာ တုန္ရီလာသည္။ ႏို႕သီးေခါင္း ကို နီရဲလာေအာင္ ညွစ္သည္။ အနည္းငယ္ညည္းမိသည္မွအပါ သူမ ဒီတိုင္းခံေနသည္။
ႏို႕ကို လိမ္ဆြဲလိုက္သလို ျဖစ္ညွစ္ေသာအခါ သူမအံၾကိတ္ထားရသည္။ အရမ္းကိုနာသည္။ သို႕ေသာ္ သူမ မလႈပ္။ ညက် လွ်င္ ဒဏ္ေပးခံရအံုးမည္ျဖစ္ရာ ဒဏ္ေတြ ထပ္တိုးလို႕မျဖစ္။ “အမ္း…..” ညည္းတြားမိသည္။
လက္တစ္ဖက္က ဗိုက္သားမ်ားကို ပြတ္ဆင္းကာ နီညိဳေရာင္ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားေပၚေရာက္လာသည္။ ေမႊးႏုေလးမ်ားကို ဆြဲေမႊသည္။ တခ်ဳိ႕ အေမႊးေတြ ၾကြတ္ထြက္သျဖင့္ သူမ နာက်င္စြာ ညည္းသံကို ၾကားရသည္။ အဖုတ္ အံု တစ္ခုလံုးကို ေဘာလံုးလို ဆုတ္ကိုင္သည္။ သူမ တင္ပါးဆံုကို ေနာက္ဆုတ္ၿပီး လြတ္မလားႀကဳိးစား သည္။ ေနာက္လက္တစ္ေခ်ာင္းက ဖင္ၾကားမွ ေစာင့္ေနသည္။ ဖင္ထဲသို႕ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တိုး၀င္လာသည္။ သူမ တုန္တုန္ရင္ ရင္ ျဖစ္ေနသည္။
ေထြး သည္ သူ႕ ကိုယ္ခႏၶာကို ေဒးဗစ္ သိမ္းပိုက္လိုက္သလို ခံစားရသည္။ လက္ေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းက သူမဖင္ထဲထိုး ေနသည္။ ဖင္ကို ေလွ်ာ့ဖြင့္ထားသျဖင့္ ဆန္းျပားေသာ အေတြ႕ကိုခံစားေနရသည္။ ဖင္၀ၾကြက္သားကို လက္ေခ်ာင္းက ပြတ္ေပးေနသည္။ ေနာက္လက္တစ္ေခ်ာင္းက ေစာက္ရည္မ်ား ဖံုးလႊမ္းေနသည့္ အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို ပြတ္ေနသည္။ သူမကိုယ္ခႏၶာက သစၥာေဖာက္ေနၿပီ။ ေနာက္လက္တစ္ေခ်ာင္းက အေစ့ကို အထက္ေအာက္ ပြတ္ေပးသည္။ အေစ့မွ သည္ အဖုတ္ၾကပ္ၾကပ္ထဲအထိ။
ေဒးဗစ္ က ေထြးကို စၿပီး လက္နဲ႕လုပ္ေနၿပီ။ ေထြးတစ္ကိုယ္လံုး ေပါက္ကြဲထြက္ေတာ့မည္။ သူမကိုယ္က ေရွ႕တိုး ေနာက္ငင္ ျဖစ္ေနသည္ မွာ မဖံုးမဖိႏိုင္။ ဖင္ထဲက လက္ေခ်ာင္းက ပို၍ ပို၍ ၀င္သြားသည္။ အဖုတ္က စိုရႊဲေနၿပီ။ သူ႕လက္ေခ်ာင္းမွာ ေစာက္ရည္ေတြ လူးလို႕။ အဖုတ္နံ႕က တစ္ခန္းလံုး ေထာင္းေနသည္။ သူ႕လက္မ်ားက အပ်ဳိစင္ကိုယ္ ထဲကို ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္သည္။ မိန္းမကိုယ္၏ တုန္႕ျပန္ညွစ္အားေၾကာင့္ ၾကပ္ၾကပ္ေလး ျဖစ္ေနသည္။ ဖင္၀က ေခ်ာဆီမပါေသာ္လည္း သူမက ေရွ႕ေပါက္ ထိုးခ်က္ကို တုန္႕ျပန္လိုက္တိုင္း ေနာက္သို႕ ဆုတ္သြားရသည္ျဖစ္ရာ ပို၍ တိုး၀င္ခံရၿပီး ႏွစ္ဖက္ညွပ္ လက္သြင္းလိုးမႈမွာ နာၾကင္စြာညည္းမိသည္။
ေထြး ဏွာစိတ္ အျမင့္ဆံုးထိ စတက္ေနၿပီ။ သူမကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပီးေအာင္ လက္ႏွင့္လုပ္ဘူးျခင္းႏွင့္ သိသာျခားနား သည္။ ကိုယ္တံုးလံုးခၽြတ္ကာ တစ္ကိုယ္လံုး သူမ၏ရတနာမ်ားကို ေဒးဗစ္၏ မ်က္လံုးႏွင့္ လက္မ်ားထံ ဖြင့္ေပး ထားရသည္။ ဖင္ထဲက လက္ေခ်ာင္းသည္ သူမတစ္ကိုယ္လံုးကို ဆုတ္ျဖဲလိုက္သလိုျဖစ္ကာ မစဥ္းစားဘူးသည့္ အၾကမ္းဖက္မႈကို ခံေနရသည္။ ဖင္ထဲကို ေျမြတစ္ေကာင္လို တိုး၀င္လိုက္ ျပန္ထြက္လိုက္ႏွင့္ ဆက္တိုက္ပင္ လႈံ႕ေဆာ္ ေနသည္။ နာက်င္ေသာ္လည္း သူ႕ေၾကာင့္ပင္ အဖုတ္က ပိုရႊဲရသည္။ လက္ေခ်ာင္းႏွစ္ေခ်ာင္းက သူမကိုယ္ကို ဆုတ္ျဖဲ ကာ ဖင္ေခါင္းႏွင့္ ေစာက္ေခါင္းၾကားရွိ အေရျပားကို ျဖဲခ်လိုက္သလို ခံစားမိၿပီး “အန္း……” နာက်င္မႈႏွင့္ အရသာ ေပါင္းစပ္ကာ ညည္းတြားသည္။
ေဒးဗစ္ ေရွ႕တိုးလာၿပီး ေထြးလက္တစ္ဖက္ကိုဆြဲယူကာ သူ႕လီးေပၚတင္ေပးသည္။ “နင့္ကိုၿပီးေအာင္လုပ္ေပးေနတုန္း ငါ့ကိုလည္း ထုေပးအံုး” ခိုင္းေတာ့သည္။ လက္ဖ၀ါးႏုႏု က သူ႕လီးႀကီးကို စုန္ဆန္ ပြတ္သတ္သည္။ လထစ္ကို အသာ ညွစ္ရင္း လက္သည္းက လထစ္ေအာက္ပိုင္းကို ခ်စ္မိေသာအခါ လီးက တုန္တက္သြားသည္။ “အား။ ေကာင္းတယ္။ လုပ္၊ ေထြး” လက္ေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းက သူမဖင္ထဲသို႕ ထပ္တိုး လာေသာအခါ နာက်င္မႈျဖင့္ သူမေရွ႕ကို ရုတ္တရက္ တိုးလိုက္ၿပီး ေရွ႕ေပါက္က လက္က အပ်ဳိေမွးကို ေဖာက္ေတာ့မလုိပင္ျဖစ္သြားသည္။ “သတိထား ေထြး၊ ငါ နင့္ ကို အပ်ဳိရည္ မဖ်က္ခ်င္ေသးဘူး။ အဲဒါက ညက်မွ ငါ့လီးက လုပ္ေပးမွာေလ”
ေရေႏြး၏ အပူေငြ႕ႏွင့္ သူမကို ႏႈိက္ေနေသာ လက္ေခ်ာင္းမ်ား၏ ျပင္းထန္ေသာ လႈံ႕ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ေထြးကိုယ္မွာ ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္မ်ားက်လာသည္။ လက္မက သူမ ေစာက္ေစ့ကို ပြတ္သည္။ သူမ တင္ပါးဆံုက ဘယ္ညာယိမ္း လာသည္။ လက္ေခ်ာင္းမ်ား က သူမတစ္ကိုယ္လံုး ၏ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္မႈကို လႊင့္ပစ္လိုက္ကာ သူမ ေျခေခ်ာင္းမ်ား က ဆန္႕တက္လာသည္။ ကားထားရ၍ နာေနေသာ ေပါင္တြင္း နာက်င္မႈႏွင့္အတူ အဖုတ္က လိုးေနေသာ လက္ေခ်ာင္းကုိ ညွစ္လိုက္ရာ ေကာ့တက္သြားၿပီး ဖင္၀ကို လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းပူးအတြက္ အစြမ္းကုန္ဖြင့္လိုက္ ရင္း “အိုး…အန္း… ဘုရား ဘုရား” ေထြး ထပ္ၿပီးသြားၿပီ။ လက္မ်ားက ဆက္လိုးေနဆဲ။ ေစာက္ေစ့ကိုလည္း လက္မျဖင့္ ပြတ္ေခ်ခံေနရဆဲ။
ေဒးဗစ္ သည္ ေထြး ၿပီး တာေတြကိုၾကည့္ရင္းျပဳံးေနသည္။ သူမ၏ ေစာက္ရည္မ်ားသည္ သူ႕လက္တြင္ စိုရႊဲလ်က္။ သူမအေပၚ သူ႕လႊမ္းမိုးႏိုင္မႈေၾကာင့္ ပိုထန္လာသည္။ ဖင္ထဲကို နာက်င္စြာ ကလိျခင္းခံေနရသည္။ သူမလက္ကလည္း သူ႕ လီးႀကီးကို ပြတ္တိုက္ေပးေနသည္။ လက္ကလည္း ပိုၾကပ္ၾကပ္ညွစ္ရင္း ပို၍ ပို၍ ျမန္ျမန္ ထုသည္။ ၿပီးမသြားေအာင္ ေဒးဗစ္ က သြားကို ကိုက္ထားသည္။ သူမ ၿပီး သြားသည္ႏွင့္ ပါးစပ္ထဲသို႕ လရည္ ပန္းထဲ့ရန္ ျဖစ္သည္။ သူမျပဳိယိုင္လဲသြားသျဖင့္ သူက ထိန္းကိုင္ေပးထားရသည့္ အခ်ိန္တြင္ အနည္းဆံုး ၃ ၾကိ္မ္ေလာက္ ၿပီး သြားခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ သူမ ဖင္ေပါက္ထဲက လက္မ်ားကို ညွစ္ထားသည့္ စအိုၾကြက္သားမ်ားၾကားမွ ခက္ခက္ခဲခဲ ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ အဖုတ္ထဲကလက္မ်ားကေတာ့ ေစာက္ရည္မ်ားျဖင့္ ပြေနသည္။ အဖုတ္ေမႊးနီနီေလးမ်ားေပၚတြင္ အရည္မ်ား နံနက္ခင္းႏွင္းပြင့္ ပမာ လက္ေနသည္ကို ျမင္ရသည္။ သူ ေထြးငယ္ကို ၾကမ္းျပင္ေပၚအသာခ်လိုက္သည္။ သူမသည္ ဘာကိုမွ မျငင္းဆန္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ႏြမ္းလ်ေနေလၿပီ။ ဒီအခ်ိန္သည္ ေဒးဗစ္လိုသလို အျမတ္ထုတ္ ရမည့္ အခ်ိန္ပင္တည္း။
သူမေရွ႕ၾကမ္းျပင္တြင္ ေခါင္းအံုးတစ္ခု ခ်ထားသည္။ ေဒးဗစ္က ဒူးတက္ေထာက္ေစလိုက္သည။ သူ မတ္တတ္ရပ္ သြားသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရစဥ္ သူမလက္မ်ားက သူ႕လီးႀကီးေပၚတြင္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထုေပးေနဆဲျဖစ္သည္။ ေဒးဗစ္ လထိပ္ဖ်ားမွ ထြက္ေသာ အရည္ၾကည္မ်ားျဖင့္ စိုရႊဲေနသည္။ သူမမ်က္ႏွာႏွင့္ သူ႕လီးႀကီး တေျပးညီျဖစ္သြားေသာအခါ ေဒးဗစ္ ဘာလုပ္ေစခ်င္သည္ကို သူမရိတ္စားမိသြားသည္။ သူ႕လီးႀကီးကို စုတ္ခိုင္းေတာ့မွာ ေသခ်ာသည္။ ပိုေသခ်ာ သည္က ထြက္လာေသာအရည္မ်ားကို ေသာက္မ်ဳိခိုင္းေတာ့မည္။ သူမ မျငင္းဆန္ႏိုင္မီ သူမ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းမ်ား တြင္ လက္ေခ်ာင္းမ်ား၀င္လာၿပီး ပါးစပ္ကို ဆြဲခ်ဲ႕ခံလိုက္ရသည္ ႏွင့္မေရွးမေႏွာင္း ေဒးဗစ္၏လီးႀကီးက တိုး၀င္လာသည္။ ပူေႏြးေသာ လီးႀကီးတြင္ ပြဲၾကဳိရည္မ်ားျဖင့္ ေပက်န္ေနသည္။ သူမလွ်ာက လထစ္ကို ရမၼက္ျဖင့္ လ်က္ယူလိုက္သည္။ ငံက်ိက်ိ အရသာ ကို ရလိုက္စဥ္ လရည္တခ်ဳိ႕ပန္း၀င္လာသည္။ သူမပါးစပ္က ရုတ္တရက္ ေစ့သြားမိသည္။ သြားက လထစ္ကို ကိုက္မိသြားသည္။
“အိုး” ေဒးဗစ္ နာက်င္စြာေအာ္သည္။ “ေခြးမ” လီးကို ပါးစပ္ထဲမွ ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး ေထြး၏ ပါးႏွစ္ဖက္ကို လက္၀ါးျဖင့္ ဘယ္ျပန္ညာျပန္ ရိုက္လိုက္သည္။ ပါးမ်ားမွာ ရဲရဲနီသြားရသည္။ ေထြးဆံပင္ကို ဆြဲစုကိုင္လိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာကို ေမာ့ေစ လိုက္သည္။ “မင္းဒီည ေတြ႕မယ္ ေထြး” သူမ မ်က္ရည္မ်ားက်လာသည္။ “နင့္သြား ကိုသိမ္းထား။ လံုး၀မထိေစနဲ႕”
ပါးရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္ သူမ ေခါင္းမွာျပာေ၀ေနသည္။ ေဒးဗစ္၏ လီးႀကီး ပါးစပ္ထဲသို႕ တိုး၀င္လာျပန္သည္။ ညဖက္ ဘာ လုပ္ခံရမွာမွန္းမသိတာကို ေၾကာက္လွသျဖင့္ ပါးစပ္ကို အသာေလးဖြင့္သည္။ သူ႕လီးႀကီးက အရႈံးေပးသြားေသာ သူမပါးစပ္ထဲသို႕ တစ္ဆံုးထိုး၀င္သြားသည္။ သူမ သြားမ်ားကို ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ ကာလိုက္ကာ လထစ္ကို ေခ်ာေခ်ာမြတ္ မြတ္ ၀င္ေစလိုက္ရသည္။ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းျဖင့္ သူမ တုန္ယင္ေနသည္။ လီးႀကီး၏ တိုး၀င္တိုးထြက္မႈေၾကာင့္ ခက္ခဲစြာ အသက္ရွဴေနရသည္။
“လထစ္ကို ဒီတိုင္းပဲထား။ လိမ္လိမ္မာမာေန။ ငါ နင့္ကို လရည္ ေကၽြးမယ္” သူ ရယ္ေနသည္။ အျပစ္ကင္းေသာ မိန္းကေလး၏ လွ်ာက သူ႕လထစ္ကို ရစ္ပတ္ေနတာကို သေဘာက်ေနသည္။ သူမမ်က္လံုးမ်ားက အနားခံေနသည္။ လရည္ေတြအားလံုး ဗိုက္ထဲေရာက္သြားရင္ေတာ့ လႊတ္ေပးေပလိမ့္မည္။ “ကဲ လွ်ာနဲ႕ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလ်က္။ ထိပ္၀ကို ထိုးၿပီး သုတ္ ကို အရသာခံစမ္း” လက္မ်ားက သူမေခါင္းကို ထိန္းကိုင္ထားဆဲ။ “အမ္း…၊ အေတာ္ေကာင္း လာၿပီ။ ေထြး နင္က ပါရမီရွိတဲ့ လီးစုတ္မေလး ပဲ။ နည္းနည္း သင္ေပးၿပီး ဒဏ္နည္းနည္းေပးခံလိုက္ရရင္ အိုေကသြားၿပီ။ ငါ က ႏွစ္မ်ဳိးလံုး ေပးႏိုင္တယ္။ ကဲ နည္းနည္း ပို ၿမဳိလိုက္စမ္း” သူမ၏ ေခါင္းကို ဆြဲထားရင္း သူ႕ခါးကို ေရွ႕တိုးလိုက္သည္။ လီးႀကီးက စိုေနေသာ လွ်ာေပၚမွ ျဖတ္ကာ ပိုနက္ေအာင္၀င္သြားသည္။  “လထစ္ေအာက္နားကို လွ်ာနဲ႕လ်က္စမ္း အိုး..ေရး။ ေကာင္းလိုက္တာ ေထြးရယ္”
လီးႀကီးသည္ သူမ၏ ပါးစပ္တြင္းသို႕ ပိုနက္ေအာင္ တိုး၀င္လာသည္။ အာေခါင္တြင္းသို႕ေရာက္လာမည္ကို သူမ စိုးရိမ္ ေနမိသည္။ မတားႏိုင္ရင္ေတာ့ ဒုကၡပါပဲ။ နာက်င္မႈ မွ သက္သာေစရန္ လီးေပၚရွိ အဖုအထစ္အားလံုးေပၚသို႕ လွ်ာကို ကစားေပးေနသည္။ ငံက်ိက်ိ လရည္မ်ား စိမ့္ထြက္လာကာ လွ်ာေပၚတြင္တင္ေနသည္။ ေဒးဗစ္က ေခါင္းကို ဆြဲ တည့္ ၿပီး လည္ေခ်ာင္းကို ေျဖာင့္တန္းေအာင္ျပင္ဆင္ရင္း လီးကို သြင္းလိုက္ ထုတ္လိုက္လုပ္သည္။ လီးကို အ၀င္ ၾကပ္ေအာင္ ႀကဳိးစားမႈေၾကာင့္ လွ်ာျဖင့္ တျပတ္ ျပတ္ စုတ္သံက ဆူညံေနသည္။
“နက္နက္ေလး ေထြး၊ အေတာ္ေလး နက္နက္ သြင္းရရင္ေကာင္းမယ္။ အသက္ကို ျပင္းျပင္းရွဴစမ္း” ေဒးဗစ္ သည္ ေနာက္ဆုတ္ဖို႕ႀကဳိးစားေနေသာ ေထြး၏ ေခါင္းကို ကိုင္ကာ ဆြဲခ်ဳပ္ၿပီးလိုးေနေတာ့သည္။
“အ ..အ.. အား” လထစ္ႀကီး အာေခါင္ထဲသို႕၀င္လာေသာအခါ ေထြး ေအာ့ခ်င္လာသည္။ လယ္ေခ်ာင္းကို စစ္ေဆး မည့္ ဆရာ၀န္က တုတ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ထိုးေနသလို တစ္ဆို႕ဆို႕ႀကီးျဖစ္ေနသည္။ ယခု တုတ္ေခ်ာင္းကား ပို၍ႀကီးမား ေသာ အသားေႏြးေႏြး လီးတံႀကီးတည္း။ ဆြဲထုတ္သြားသည္။ ရုတ္တရက္ျပန္၀င္လာသည္။ “ဂ……လု” လထစ္ကို မ်ဳိခိုင္းသလိုျဖစ္မႈေၾကာင့္ ပို၍ ေအာ့ခ်င္လာၿပီ “အြမ္..” ႏွာေခါင္းမွ အသက္ႀကဳိးစားရႈသည္။ လယ္ေခ်ာင္းထဲမွာ ခၽြဲ လာသည္။ လယ္ေခ်ာင္းအတြင္းသားတို႕ကို ဆြဲယူသည္။ အာသီးကို ေကာ္ျဖင့္သုတ္သည္။ ဗိုက္ထဲမွ ေလဆန္သည္။
“အဲလိုဟုတ္တယ္ ေထြး၊ ႏွာေခါင္းနဲ႕ အသက္ကို ရေအာင္ရွဴ။ ၿပီးေတာ့မွာ” ေဒးဗစ္က သူမ ကိုယ္ခႏၶာ တုန္ခါလာသည္ ကိုသိသည္။ အသက္ကိုခက္ခက္ခဲခဲရွဴေနသည္။ လီးႀကီးကို လထစ္ လွ်ာေပၚေရာက္သည္ထိ ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး “အသက္ ကို တစ္ခ်က္ ၀၀ရွဴလိုက္စမ္း၊ ၿပီးရင္ မ်ဳိခ်တဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ရမယ္” ခါးကို ေရွ႕ျပန္တိုးလိုက္သည္။ အာသီးကို ျပင္းထန္စြာထပ္ထိသည္။ လရည္မ်ားရႊဲေနေသာ လီးႀကီးသည္ ေခ်ာမြတ္စြာပင္ ၀င္လာသည္။ ေထြး ေအာ့ ေသာ္လည္း ယခင္ေလာက္မဆိုးေတာ့။ “ညည္းေတာ္ေတာ္ တတ္လာၿပီ” သူ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ားက ကိုယ့္ လီး၏ အေျခကို ကိုယ္ကိုင္ထားသည္။ မ်က္ႏွာကို ဆက္လိုးရင္း တစ္ဖက္က ထုေနသည္။ လယ္ေခ်ာင္းထဲသို႕ ႏွစ္လက္မ ေလာက္၀င္သြားေအာင္ ေဆာင့္သြင္းသည္။
ေထြး ရုန္းကန္ႀကဳိးစားေသာ္လည္း ခံရမသက္သာပါ။ ေဒးဗစ္က ဆံပင္ ကို ဆြဲထားသည္။ သူမပါးစပ္သည္ ခုေတာ့ လီးထည့္စရာေနရာ တစ္ခု ျဖစ္ေနသည္။ သူမ မည္မွ်ခံႏိုင္ဦးမည္ကို ကုိယ္တိုင္မမွန္းႏိုင္။ မ်က္ႏွာကို အဖုတ္လို သေဘာထား သံုးခံေနရ၍ လယ္ေခ်ာင္းမွာ မီးေတာက္ေနသည္။ ျမန္ျမန္ေက်ာ္သြားေစခ်င္လွၿပီ။ သူ ျမန္ျမန္ၿပီး သြားေစခ်င္လွသည္။ လရည္မ်ား သူမ ပါးစပ္ထဲ ပန္းထည့္မည္ကို မုန္းတီးလွေသာ္လည္း မ်က္ႏွာကို အလိုးခံေနရ ျခင္း ရပ္တန္႕သြားဖို႕က ပိုအေရးႀကီးသည္။ သို႕ျဖစ္၍ လွ်ာကို ႀကဳိးစားျပင္ဆင္ကာ ၀င္လာေသာ လီးကို လွည့္ပတ္ လ်က္သည္။ လက္တစ္ဖက္က ပူေလာင္ ေလးလံေနေသာ လဥမ်ားကို ဆုတ္ကိုင္သည္။ အသာညွစ္ေပးသည္။ ျမန္ျမန္ထြက္ေစဖို႕ရာတည္း။ 

“လရည္ထြက္ေအာင္လုပ္ ေထြး …အား.. ေကာင္းတယ္။  ငါ့ဥထဲကလာမည့္ သုတ္ေတြကို စုတ္စမ္း” လက္ဖ၀ါး ႏုႏု ေလးမ်ားက ဥကို ႏွိပ္နယ္ေပးေနသည္ကို ဖီးလ္ယူသည္။ လီးကို လွ်ာႏွင့္ လွည့္ပတ္ လ်က္ ေနမႈေၾကာင့္ သူ ၾကာၾကာ မထိန္းႏိုင္ေတာ့။ သူမ လရည္အရသာ ခံလို႕ရေအာင္ လယ္ေခ်ာင္းထဲက လထစ္ကို ထုတ္ယူလိုက္သည္။ “နင့္လက္နဲ႕ ထုၿပီး ပါးစပ္ထဲကို သုတ္ေတြပန္း၀င္ေအာင္ လုပ္စမ္း”
သူမ၏ လက္တစ္ဖက္က လီး အေျခကို ကိုင္ကာစုန္ခ်ည္ဆန္ခ်ည္ အျမန္ပြတ္သည္။ တစ္ဖက္က ဥမ်ားကို သာသာ ညွစ္သည္။ လထစ္ႀကီးသည္ လွ်ာေပၚတြင္ ဖိတင္ေနသည္။ လထစ္ပတ္လည္ကို လွ်ာႏွင့္ လွိမ့္ေပးေနသည္။ ဥထဲတြင္ လရည္မ်ား လႈပ္ရွားေနသည္ကို စမ္းမိသည္။ လီးထိပ္ႀကီး တုန္ခါသြားသည္ႏွင့္ အတူ လည္ေခ်ာင္းထဲထိ တန္း၀င္လာ ေအာင္ ပန္းလိုက္ေသာ လရည္မ်ားကို ခံစားလိုက္ရသည္။ “အ ..အ..ဂ” ပါးစပ္အျပည့္ လရည္မ်ား၀င္လာသည္။ အျမန္ ျပည့္လာသျဖင့္ အတင္းမ်ဳိခ်သည္။ လက္က ဆက္ညွစ္ေပး ထုေပးေနသျဖင့္ ေနာက္တစ္သုတ္ က လာေတာ့မည္။
ေဒးဗစ္ က တင္ပါးဆံုကို ျမွင့္ၿပီး တြန္းထည့္လိုက္သည္။ ဥထဲမွ သုတ္မ်ားကို အပ်ဳိစင္ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားအတြင္းသို႕ ပန္းသြင္း သည္။ ပါးစပ္ထဲတြင္ လရည္မ်ား ခ်က္ျခင္းျပည့္သြားသျဖင့္ သူမမ်က္လံုးေတြ ျပဴး ၀ိုင္း လာသည္ကို ျမင္ရသည္။ အရည္ေတြက မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မ်ားလြန္းသည္။ သူမမ်က္ရည္မ်ားက်လာသည္။ လက္မ်ားက မူ အလုပ္ရႈပ္လ်က္။ ေနာက္ လရည္ တစ္သုတ္က ပါးေစာင္ကို ပန္းသည္။ သူမ အျမန္မ်ဳိခ်ရျပန္သည္။ လွ်ာက ေသးေပါက္ တံႀကီးကို လ်က္ေနသည္။ လထစ္က ခုန္ေနသည္။ ေနာက္ထပ္ တစ္သုတ္ ပန္းျပန္ၿပီ။
ေဒးဗစ္မွာ ဒါေလာက္မ်ားသည့္ လရည္ေတြ ရွိသည္ကို ေထြးမယံုႏိုင္။ ပါးစပ္ထဲမွာ မဆန္႕သျဖင့္ ဆက္တိုက္မ်ဳိခ်ေန သည္။ ခၽြဲပ်စ္ ငံက်ိေသာ အရည္ေတြက အာသီးကို ခို ေနသည္။ ႏႈတ္ခမ္းက လီးကို တင္းတင္း ေစ့ စုတ္ထားသည္။ လီး ႀကီးက လွ်ာကို ဖိထားသျဖင့္ မလ်က္ႏိုင္ေတာ့ “ဂု ..ဂု.. အု…” ပ်ဳိ႕တက္လာသည္။ ပါးစပ္ထဲက လီးႀကီး စတင္ ေပ်ာ့ က်သြားသည္ကို ခံစားမိသည္။ သူမသေရေတြႏွင့္ သူ႕ သုတ္ေတြလိမ္းထားေသာ ရာဘာေခ်ာင္းႀကီး ကို ငံုထား ရသလိုျဖစ္သြားသည္။
 “ငါ ျပန္ထုတ္လိုက္ရင္ စင္ေအာင္ ေသခ်ာ လ်က္ ေပး။ ငါ လိုးတဲ့အခါတိုင္း ၿပီး ရင္ လီးကို အဲလို သန္႕ရွင္းေရး လုပ္ေပး ရမယ္။ မွတ္ထားေနာ္” ခိုင္းသည္။ လီးႀကီးကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဆြဲထုတ္ေသာအခါ ႏႈတ္ခမ္းကို ေစ့ေပးထားရသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပါးစပ္ထဲက ျပြတ္ကနဲထြက္သြားသည္။ ေဒးဗစ္က သူမကို ငံု႕ၾကည့္ေနသည္။ မ်က္ရည္မ်ား လိမ္းက်န္ ထားေသာ မ်က္ႏွာ၊ နီရဲ စိုစြတ္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားတြင္ သူ႕ လရည္ေတြေပလ်က္၊ ေမးေစ့တြင္ လရည္ တစ္ခ်ဳိ႕ ေျခာက္လ်က္။ “နင္ လီးအစုတ္ေကာင္းသားပဲ ေထြး” သူ ေျဖသိမ့္သည္။ “ဒါေပမယ့္ နင္ဒီည ဒဏ္ေပးခံရအံုးမယ္ ေနာ္။ ငါ့လီးကို ကိုက္လို႕” သူ ထ ရပ္သည္။ တံဘက္ႏွင့္ အ၀တ္မ်ားကို ဆြဲယူ၍ ၾကမ္းျပင္တြင္ ဒူးေထာက္ေနဆဲ ေထြးငယ္ကို ထားကာ ထြက္သြားေတာ့သည္။ တံခါးကို အျပင္က ေစ့ေပးခဲ့သည္။

ရာဂ်ဴး သည္ သူ၏ လက္ရာ “လိုး စင္” ဟု ေခၚႏိုင္ေသာ ဒဏ္ေပးခံုႀကီးအတြက္ ေက်နပ္လွ်က္ရွိသည္။ စာၾကည့္တိုက္ အလယ္တြင္ ေဒးဗစ္အတြက္ လုပ္ေပးထားေသာ သစ္သား ခံုသည္ ခန္႕ခန္႕ညားညား။ ၾကမ္းျပင္မွ ၂ ေပခြဲခန္႕ ျမင့္သည္။ မလႈပ္ေအာင္ ခိုင္ခန္႕ေလးလံေသာ ေျခေထာက္မ်ားရွိသည္။ တင္ၿပီးလိုးရန္ အျမင့္က အေနေတာ္။ ခံုေရွ႕ပိုင္းတြင္ ေမႊ႕ယာခင္းထားသည္။ ခံုအစြန္းတြင္ ပ်ဥ္ခ်ပ္ႀကီး ေထာင္လ်က္။  လက္ႏွစ္ဖက္ ႏွင့္ ေခါင္းကို ထိပ္တံုး လို ထည့္ထားဖို႕ အေပါက္ သံုးေပါက္ပါသည္။ ပ်ဥ္  ၂ ပိုင္းကို ဆြဲလွန္ၿပီး ေခါင္း၊ လက္မ်ား ထည့္ကာ ျပန္ပိတ္လို႕ရေအာင္ လုပ္ထားသည္။ ခ်ဳပ္ထားလွ်င္ ပါးစပ္က အလိုးခံဖို႕ အတြက္ ဟ ေနလိမ့္မည္။ ေနာက္ပိုင္းက အရွင္လုပ္ထားသည္။ ခံု၏ ေျခေထာက္ ၆ ေခ်ာင္း သည္ ေထာင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ကစား ႏိုင္ေအာင္၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေပါင္ကို အမ်ဳိးမ်ဳိးကား လို႕ရေအာင္ လုပ္ထားသည္။ ပ်ဥ္ခ်ပ္ကို ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ ျခင္းျဖင့္ သားေကာင္ ၏ ဖင္ကို ေလထဲ ေထာင္ေနေအာင္ လုပ္ႏိုင္သည္။ တစ္ျပင္လံုးကို ေကာ္ေဇာအုပ္ထားသည္။ ပိရမစ္ပံု ခံုသည္ ႏွိမ့္ျခင္း ျမွင့္ျခင္း ျဖင့္ ေျခေထာက္ကို ေကြးေစကာ အဖုတ္ကို ျဖဲဟ ေအာင္ လုပ္ႏိုင္သည္။ အလိုးခံမည့္သူ၏ ရင္အံု ေအာက္ေနရာေလာက္တြင္ စပရင္ မ်ား ထည့္ထားၿပီး တြဲေလာင္းျဖစ္ေနမည့္ ႏို႕ကို ဆြဲဆုတ္ သလိုျဖစ္ေအာင္ စီမံထားသည္။
“သိပ္ေကာင္းတယ္။ ရာဂ်ဴး။ မင္းလက္ရာ အေတာ္ ခန္းနားေသသပ္တာပါလား။ ေထြးေတာ့ ဒီည သေဘာက်ေလာက္တယ္။ ငါ့လီးကို ကိုက္မိသြားလို႕ ညက်ရင္ အေၾကြးျပန္ဆပ္ရေတာ့မယ္ကြ။” စိတ္ကူးရင္းပင္ ေဒးဗစ္၏ လီးႀကီးက မာေတာင္လာေနသည္။

မွတ္ခ်က္။ လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ႏွစ္ေလာက္က အခ်စ္ရြာသစ္တြင္ တင္ခဲ့ဘူးေသာ  Indian Sex Stories တစ္ပုဒ္ျဖစ္ေသာ Maiden Maid ကို ျမန္မာမႈျပဳထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

No comments:

Post a Comment