Monday, October 24, 2016

ယဥ္ယဥ္ အပိုးက်ိဳးပါျပီရွင္



      မေအးျမတဲ႕ မတ္လရဲ႕ ညေနခင္းတခုမွာပါ ။ အျပင္မွာလည္း မေအးသလို ရင္ထဲမွာလည္း ပူေလာင္ေနသည္ ။     

. . . “ ကဲ သမီး ေမေမတုိ႕သြားမယ္ ဘဘစကား နားေထာင္ျပီး လိမ္လိမ္မာမာေနခဲ႕ေနာ္ ။  လက္ေဆာင္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ၀ယ္လာမယ္ေနာ္ ”  . . .
. . . “ အင္း ” . . .
. . . “ မ်က္ႏွာၾကီးက ဘာလုိ႕စူပုပ္ေနတာတုန္း ေမေမ႕ခ်စ္သမီးေလးရဲ႕ ” . . .
      သက္သက္ေဖာင္းထားတဲ႕ ပါးတဖက္ကို အသာဆြဲျပီးေတာ႕ ေမေမလွည္႕ထြက္သြားပါတယ္ ။ ေဖၾကီးႏွင္႕ ေမာင္ေလးကေတာ႕ အိမ္ေအာက္ေတာင္ ေရာက္ႏွင္႕ေနျပီ ။
ကားေပၚကေန လက္ျပရင္းသြားတဲ႕ ေမေမတုိ႕ကိုႀကည္႕ျပီး ၀ရံတာကေန ငံု႕ၾကည္႕ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ဆုလတ္ စိတ္ထဲေလးလံျပီး က်န္ခဲ႕ပါတယ္ ။ ေမာင္ေလး၁၀ တန္း စာေမးပြဲႀကီးျပီးလုိ႕ ေဖႀကီးနဲ႕ေမေမက ျမန္မာျပည္အႏွံ႕ခရီးထြက္ေပးမယ္ ဆိုျပီး သြားၾကတာေလ ။ သူကေတာ႕ ေဆးေက်ာင္းေနာက္ဆံုးႏွစ္ ဆိုေတာ႕စာေတြပိေနတာနဲ႕ လိုက္လုိ႕မျဖစ္တာေၾကာင္႕ ေနခဲ႕ရတာပါ ။ အိမ္မွာကလည္း အိမ္ေဖာ္ေကာင္မေလးရိွေပမယ္႕ မိန္းခေလး၂ေယာက္ထဲ မထားခဲ႕ခ်င္တာမို႕ ေမေမ႕အကိုႀကီး ဘႀကီးဦးျမင္႕ေသာင္း ကိုအကူအညီေတာင္းတာမုိ႕ သူတို႕နဲ႕အတူတူလာေနပါတယ္ ။ အစကတည္းက ယဥ္ယဥ္နဲ႕ မ်က္ႏွာေၾကာမတည္႕တဲ႕ ဘႀကီးမုိ႕ မလာေစခ်င္ေပမယ္႕ ေမေမတုိ႕ကမရမက ေခ်ာ႕ေမာ႕ ေျပာတာေႀကာင္႕ အခုေတာ႕ ၃ပတ္တိတိ မတည္႕အတူေနရပါေတာ႕မယ္ ။

      ယဥ္ယဥ္ဆုလတ္က ရုပ္ေခ်ာ ေဘာ္ဒီေတာင္႕သေလာက္ ခပ္စြာစြာရယ္ ။ ငယ္ငယ္တည္းကလည္း စာေတာ္တာမုိ႕ အမ်ိဳးေတြက ပစားေပး ေျမွာက္စားထားတာေႀကာင္႕ ေထာင္ေထာင္ ေထာင္ေထာင္နဲ႕ေနတဲ႕သူ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္း ကေတာ႕ ဒုရဲမႈးဘ၀ကေန အျငိမ္းစားယူထားတာ တႏွစ္ေတာင္ ျပည္႕ေသးတာ မဟုတ္ ။ တဖက္က ေခတ္လူငယ္ စြာက်ယ္ တူမေလးနဲ႔ တဖက္က စည္းကမ္းတင္းႀကပ္တဲ႕ဘႀကီး ရယ္ ေတြ႕ႀကပါျပီ ။

      ေမေမတုိ႕သြားကတည္း အခန္းထဲတံခါးပိတ္ေနလုိက္တာ ညေနစာ ထမင္းစားမွပဲ ဘႀကီးနဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ျဖစ္ေတာ႕တယ္ ။ ေတြ႕ႀကေတာ႕လည္း စကားက ၄ခြန္းျပည္႕ေအာင္ေတာင္ မေျပာျဖစ္ဘူး ။ ဘႀကီးကေတာ႕ တူမႀကီးကိုေမးပါေသးတယ္။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ စာေတြလုိက္ႏုိင္ရဲ႕လား ” . . . “ ဟုတ္ ” . . .
. . . “ နက္ျဖန္ ေဆးရံုသြားမွာလား ” . . . “ အင္း ” . . .
ယဥ္ယဥ္ ကိုယ္တိုင္က ေမးခြန္းတခုကို တခြန္းေလာက္ပဲ ျပန္ေျဖေတာ႕ စကားမဆက္ျဖစ္ႀကေတာ႕ပါ ။ သူ႕ထမင္းသူစား ကိုယ္႕ထမင္းကိုယ္စားျပီး ထထြက္ခဲ႕ၾကသည္ ။

         ဦးျမင္႕ေသာင္း စိတ္ထဲေတာ႕ အဆင္မေျပ ။ ဘႀကီးအရင္းေခါက္ေခါက္ ေမးတာကိုေတာင္ မေျဖခ်င္သလို ေျဖခ်င္သလုိ လုပ္ေနတဲ႕ တူမကိုႀကည္႕ျပီး အခ်ိဳးလံုး၀မေျပ ဟု မွတ္သည္ ။ အခု အိမ္ေထာင္က်သြားတဲ႕ သူ႕သမီး၂ေယာက္ဆို ေကာင္းေကာင္း တီးထားေပးလုိ႕ အျမီးကိုကုတ္ေနသည္ ။ ဒီတူမက်မွ ကိုယ္႕ကို မတူမလို မတန္သလုိ ဆက္ဆံတာ ခံေနရတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕လည္း ခဏတျဖဳတ္သာ လာေနတာက တေႀကာင္း၊ တူမဆိုေပမယ္႕ သမီးအရင္းမဟုတ္တာက တေၾကာင္းမုိ႕ စိတ္ေလွ်ာ႕ထားမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ကာ မင္းစိတ္မင္းထိမ္း ျမင္႕ေသာင္းေရလုိ႕ ကုိယ္႕ကိုယ္ကိုသာ စိတ္ထဲသတိေပး လုိက္ပါေတာ႕တယ္ ။ 

        ေနာက္ေန႕ညေန ေဆးရံုကေန ေရျပန္ခ်ိဳးျပီး က်ဴရွင္သြားဖုိ႕ ျပန္ထြက္လာတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ ဧည္႕ခန္းကျဖတ္အသြား တူမၾကီးပံုစံက အျမင္မေတာ္တတ္တဲ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္းမ်က္စိထဲ ကန္႕လန္႕ႀကီး၀င္လာပါတယ္ ။ ၀တ္ထားတဲ႕ စကပ္ အ၀ါေလးက ဒူးအထက္ မေရာက္ခင္မွာတင္ ဆံုးသြားတယ္ ။ အသားကခပ္ေပ်ာ႕ေပ်ာ႕ရယ္ႏွင္႕ ဘာသားမွန္းေတာ႕မသိ ။ ဒါေပမယ္႕ ခပ္က်ပ္က်ပ္ကလည္း ၀တ္ထားေသး တင္ပါးႀကီးကလည္း ႀကီးတဲ႕သူမို႕ ယဥ္ယဥ္႕ေနာက္ပိုင္းေအာက္ပုိင္းက ဆူဆူျဖိဳးျဖိဳး အသားစိုင္ေတြက တင္းရင္းအယ္ထြက္ေနသည္ ။ လံုး၀ိုင္းျပီး ျပည္႕တင္းေနတဲ႕ တင္ပါးႀကီးေပၚမွာ ၀တ္ထားတဲ႕ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ အရာႀကီးကိုပင္ ထင္ထင္ရွားရွားႀကီး ျမင္ေနရပါတယ္ ။

  ဦးျမင္႕ေသာင္းက ေရွးဆန္တဲ႕သူ၊ ခုေလာက္ အတုိအျပတ္ မေျပာနဲ႕ မိန္းခေလး ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ဖင္က်ပ္ ၀တ္တာေတာင္ လံုး၀ မၾကိဳက္သူမို႕ ဒီတခါေတာ႕ ပါးစပ္ကမေနႏိုင္ေတာ႕ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ ညည္းဘယ္လုိ ၀တ္ထားတာလဲ ” . . .
      လွမ္းေျပာတဲ႕ အသံေၾကာင္႕ တံခါး၀က အျပင္ထြက္ခါနီး ယဥ္ယဥ္ ရုတ္တရက္လန္႕သြားသည္ ။ ျပီးေတာ႕ ကိုယ္႕ဘာသာကိုယ္ မလံုမလဲ တခ်က္ငံု႕ႀကည္႕လုိက္ေသးသည္ ။ ဘာမ်ား ျဖစ္ေနပါလိမ္႕လို႕ဆုိျပီး ။

. . . “ ဘာျဖစ္လို႕လဲ က်ဴရွင္သြားမလို႕ေလ ” . . .
ဦးျမင္႕ေသာင္းက ရဲပီပီ စကားေျပာတာ ဒဲ႕ဒိုးေျပာတတ္သည္ ။ လူတင္ႀကမ္းတာ မဟုတ္ စကားေျပာလည္း ႀကမ္းသည္ ။

. . . “ ဘာျဖစ္ရမလဲ ေပါင္ကလည္းေပၚေနျပီ။ ညည္းဖင္ကလည္း ေနာက္မွာ အလံုးလုိက္ ထြက္ေနတယ္ ”. . .
. . . “ လူတုိင္း စကပ္၀တ္ေနတာပဲ ထူးဆန္းလား ဘဘရယ္ ” . . .
. . . “ ဟ လူတုိင္း၀တ္တာနဲ႕ နင္၀တ္ေကာလား ။ သူတုိ႕ တံုးလံုးသြားရင္ နင္ေကာ တံုးလံုးသြားမွာလား ”  . . .
. . . “ သူတို႕နဲ႕ မဆိုင္ဘူး သမီးႀကိဳက္လုိ႕သမီး၀တ္တာေလ ” . . .
. . . “ ေအး ႀကိဳက္လို႕၀တ္ခ်င္တုိင္း မသင္႕ေတာ္တာေကာ သင္႕ေတာ္တာေကာ ၀တ္စရာလား ။ ကုိယ္ကမိန္းခေလး ။ ျပီးေတာ႕ ညည္းကိုယ္ညည္း ၄တန္း၅တန္း ဖင္မရိွတဲ႕ အရြယ္လို႕မွတ္ေနလား ။ ကိုယ္႕ တင္ပါးအရြယ္အစား ကိုယ္ျပန္ႀကည္႕အုန္း ။ ညည္းဖင္အရြယ္ၾကီးကို ဒီပံုစံနဲ႕ က်ပ္ထုပ္ေနေအာင္ ၀တ္သြားေတာ႕ ေယာကၤ်ားတုိင္းက နင္႕ေနာက္ပိုင္းကို လုိက္ငမ္းတာ ခံမလား ” . . .
ယဥ္ယဥ္လည္း ဘႀကီးေသာင္း ပြားတာေတြႀကားျပီး ေဒါပြေလျပီ ။ သူ႕ဘာသာ တသက္လံုး ၀တ္လာတာ အခုမွ အဓိပၸါယ္ မရိွတာေတြနဲ႕ လာဆံုးမေနတယ္ ။

. . . “ ဘဘ ဒီေခတ္အခါမွာ ဒီေလာက္၀တ္တာကို ဘယ္သူမွ အထူးအဆန္းလုပ္ျပီး လုိက္ႀကည္႕မေနဘူး ။ ဘဘ သာ ေခတ္အျမင္မရိွလို႕ ၾကည္႕မရျဖစ္ေနတာ ” . . .
. . . “ နင္ တခြန္းမက်န္ ျပန္ေျပာေနပါလား ” . . .
. . . “ မဟုတ္တမ္း တရားေတြ လာေျပာတာကို ။ သိပ္ေျပာခ်င္လည္း ေနာက္မွေျပာေတာ႕ က်ဴရွင္ေနာက္က်ေနျပီ ”  . . .
တံခါးကို ဂ်ိမ္းခနဲ ျမည္ေအာင္ ပိတ္ျပီး ထြက္သြားတဲ႕ တူမေၾကာင္႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း တရႈးရႈး တရွဲရွဲ ျဖစ္ျပီး က်န္ခဲ႕ေလျပီ ။

. . . “ ေတာက္ ဒီေကာင္မ ” . . .
. . . “ မိႏြယ္ သြားစမ္း သြားစမ္းကြာ ေရတခြက္သြား ခပ္လာစမ္း . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ႕ ဘဘႀကီး . . .
      ခုနတုန္းက အနားမွာ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕ ေႀကာင္ႀကည္႕ေနတဲ႕ အိမ္ေဖာ္မေလး ေရေျပးခပ္လာပါတယ္ ။ ေဒါသေတြ အလိပ္လိုက္ ထြက္ေနတဲ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္းကို ကတုန္ကရင္နဲ႕ ေပးရင္း ေဘးကရပ္ေစာင္႕ေနပါတယ္ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ အရင္ကလည္း ဒီအတုိင္းပဲ ၀တ္တာလား ။  ဟဲ႕ ညည္းကိုေမးေနတာ ” . . .
. . . “ ရွင္ ဘဘႀကီး ဟုတ္ဟုတ္ ” . . .
. . . “ ဘယ္သူကမွေကာ မေျပာႀကဘူးလား ။ မဆူႀကဘူးလား မဆံုးမၾကဘူးလား ” . . .
. . . “ ဦးဦးနဲ႕ အန္တီက မမေလးကို တအားခ်စ္တာ ဘဘႀကီး ။ စကားေတာင္ မာမာမေျပာဖူးဘူး ။ မမေလးကခ်ည္း နည္းနည္းေျပာတာနဲ႕ ျပန္ေအာ္ေနၾက ” . . .
မိႏြယ္က သူ႕အိမ္သခင္မေလး ယဥ္ယဥ္႕ကို မမေလး ဟုေခၚတတ္သည္ ။ မမေလးဟု ေခၚေပမယ္႕ ျမန္ျမန္ေခၚေနၾကဆုိေတာ႕ မေလး ဟုသာ တခါတရံ ၾကားရေတာ႕သည္ ။

. . . “ အင္း အဲဒါေႀကာင္႕ျဖစ္ေနတာ ။  ခုနက ငါ႕ကို တခြန္းမက်န္ ျပန္ေျပာသြားတာ ေတြ႕တယ္မလား ”  . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ ” . . .
. . . “ ေအး ငါ႕အိမ္ကသမီးေတြသာဆို ငါခ်က္ခ်င္းထေဆာ္တယ္ သိလား ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ ” . . .
      ဦးျမင္႕ေသာင္း စိတ္တုိျပီး ေျပာေနသမွ်ကို မိႏြယ္ တဟုတ္ဟုတ္နဲ႕သာ သံေယာင္ လုိက္ေနရပါသည္ ။ ဘဘႀကီး ႀကည္႕ရတာ စိတ္ႀကီးမယ္႕ ပံုႀကီး ။ မေတာ္ မမေလးနဲ႕ စကားမ်ားတာကို ငါ႕ပါပတ္ရမ္းျပီး ထရိုက္ရင္ေတာ႕ ဒုကၡ ဆိုျပီး ေႀကာက္လိုက္တာ ။

. . . “ ဒီေလာက္ေတာင္ သရုပ္ပ်က္တဲ႕ စကပ္မေျပာနဲ႕ ငါ႕သမီးေကာလိပ္ေက်ာင္းသူဘ၀က ေဘာင္းဘီဖင္က်ပ္ တထည္ ၀ယ္လာျပီး ၀တ္တုန္းက ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ ။ . . .
မိႏြယ္ မ်က္စိေလး ကလည္ကလည္နဲ႕ နားေထာင္ေနပါသည္။
. . . “ ကပ္ေႀကးနဲ႕ ကိုက္ျပီးလႊတ္ပစ္ပလုိက္တယ္ ။ ဖင္က်ပ္ေဘာင္းဘီ ၀တ္မရေအာင္ ဖင္ေယာင္တဲ႕ အထိခါးပတ္စာ ေကၽြးပစ္တာ နားလည္လား ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ” . .  .
. . . “ သြားသြား ညည္းႀကည္႕ရတာလည္း အူလည္လည္နဲ႕ ”  . . . 
မိႏြယ္ ေသာက္ျပီးသား ေရခြက္ကို ယူလို႕ ေနာက္ေဖးကိုျပန္ေျပးလာပါသည္ ။ ခုမွပဲ သူလည္းသက္ျပင္းခ်ရေတာ႕တယ္ ။

      မိႏြယ္လည္း ဒီဘဘၾကီးရိွတဲ႕ ရက္ပိုင္းမွာ အိမ္ေနရင္းေတာင္ ေဘာင္းဘီတုိ၀တ္တာေရွာင္ရမည္ ဟုေတြးလုိက္မိပါသည္ ။ မမေလးယဥ္ယဥ္က သူ႕မ၀တ္ေတာ႕တဲ႕ စကပ္တုိေလးေတြ ေဘာင္းဘီေလးေတြ ေပးထားတာတာေတြ အမ်ားၾကီးရိွသည္ ။ သူတို႕၂ေယာက္ကအသက္ ၄ႏွစ္ကြာေပမယ္႕ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္က သိပ္မကြာလွ ။ ဖင္ၾကီးတာခ်င္းလည္း တူသည္မို႕ သူ႕ကိုေပးတဲ႕ အ၀တ္ေတြက ကြက္တိျဖစ္သည္ ။ မမေလး ကဖင္ႀကီးဖင္ေကာက္တဲ႕ သူျဖစ္သလုိ မိႏြယ္ေလးရဲ႕ အုိးကလည္း စစ္ကိုင္းအိုးမို႕ ဆိုဒ္တူတူေလာက္ ရွိပါသည္ ။ မမေလးနဲ႕ မိႏြယ္ ကိုယ္လံုးမွာ ကြာတာကေတာ႕ ရင္သား ။ မမေလးႏို႕ေတြကို မိႏြယ္ ခိုးခိုးႀကည္႕မိတာႀကာျပီ ။ အိမ္မွာေနေတာ႕လည္း ကုန္းဟယ္ျပဳဟယ္နဲ႕ ေတြ႕မိတဲ႕ မမေလး ႏို႕ၾကီးေတြက ျပြတ္ေနတာပဲ ။ မမေလး ယဥ္ယဥ္ ေလ႕က်င္႕ခန္း လုပ္တာလည္း မျမင္မိ ။ ဒါေတာင္ ခါးေလးကသြယ္ ဖင္ၾကီးကလည္း ထြားျပီး ရင္သားႀကီးေတြအယ္ေနတာ အတိတ္ကံ ေကာင္းလုိ႕သာ ျဖစ္မည္ဟု မိႏြယ္ေတြးကာ အားက်မိပါတယ္ ။ တဖက္က ယဥ္ယဥ္ကို႕ အားက်ေနမိေပမယ္႕ တဖက္ကလည္း တခါတေလေတာ႕ စိတ္ခုမိသား ။ မမေလးက မာနတအားၾကီးတာ ။ စိတ္ကလည္း ၾကီးတယ္လုိ႕ေျပာရမလား ေမာက္မာတယ္လုိ႕ ေျပာရမလားပဲ ။ သူမ်ားအလုိမက်ရင္ မိႏြယ္ကို ပိတ္ေဟာက္တာ ရစရာကို မရွိဘူး ။

. . . “ မိႏြယ္ လာစမ္း ” . . .
ဘယ္ကစေတြးလုိ႕ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိေအာင္ အေတြးနယ္ေနခ်ယ္႕ေနတဲ႕မိႏြယ္ ေရွ႕ကဦးျမင္႕ေသာင္း ေခၚသံေၾကာင္႕ ရွန္ ခနဲျပန္ထူးလုိ႕ ဧည္႕ခန္းကို အေျပးကေလး ျပန္ထြက္သြားပါတယ္ ။


ယဥ္ယဥ္လည္း စိတ္ဆုိးသည္ ။ ေမေမတုိ႕ ေဖၾကီးတုိ႕ေတာင္ တခါမွ ေလသံမာမာမေျပာဖူးတဲ႕ သူ႕ကို ဒီလိုမ်ိဳး လာဆူဆဲတာ သက္သက္ လာေၾကာတာလို႕ ျမင္သည္ ။ ငယ္ငယ္တည္းက ဒီဘၾကီးႏွင္႕ ဆံုတိုင္း အဆင္မေျပ ။ ဘာရယ္ေတာ႕မဟုတ္ ၊ သူေမေမတုိ႕ကို ဆုိးျပျပီဆိုလွ်င္ ေဘးကေန မေနႏိုင္မထုိင္ႏိုင္ ၀င္၀င္ ေျပာေသာေၾကာင္႕ ျဖစ္သည္ ။ သယ္ထည္႕လုိက္ပါလားတုိ႕ ၊ နားရြက္ဆြဲလိမ္လိုက္တုိ႕ စသျဖင္႕ ၀င္အာရာ ယဥ္ယဥ္ မၾကည္ ။ ေမေမတို႕ကေတာ႕ ဘၾကီး ၀င္ေျပာလွ်င္လည္း ျပံဳးျပံဳး ျပံဳးျပံဳးႏွင္႕သာ တံု႕ျပန္တတ္သည္ ။ ယဥ္ယဥ္ကိုေတာ႕ လက္ဖ်ားႏွင္႕ပင္ မတုိ႕ဖူး ။ က်န္တဲ႕ အခ်ိန္မ်ားတြင္ေတာ႕ သူ႕ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံခ်င္ပံုပါပဲ ။ ဒါေပမယ္႕ သူကို ဆံုးမဖို႕ ေဘးက တြန္းကတည္းက အျမင္မၾကည္တာေၾကာင္႕ ယဥ္ယဥ္ကေတာ႕ ခပ္တန္းတန္းပဲ ေနသည္ ။

      ေနာက္၃ရက္မွာလည္း ဘႀကီးနဲ႕တူမ အဆင္မေျပႀက ။ အႀကိမ္ႀကိမ္ စကားမ်ားသည္ ။ ေစာေစာျပန္လာဖုိ႕ ေျပာထားတာကို ေႀကးအုိး၀င္စားသည္ ဆိုျပီး ေနာက္က်သည္ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္း မႀကိဳက္မွန္း သိရက္နဲ႕ပင္ ဖင္က်ပ္ေဘာင္းဘီ ၊ ဂါ၀န္စကပ္ တုိႏွံႏွံမ်ားကိုသာ တေန႕တမ်ိဳး မရိုးရေအာင္ ၀တ္ျပသည္ ။ ကေတာက္ကဆ ျဖစ္ျပီးတုိင္းလည္း ယဥ္ယဥ္က ေျပာခ်င္တာ ျပန္ေျပာျပီး လွည္႕ထြက္သြားကာ အခန္းတြင္း ေအာင္းသည္ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္း ျမိဳသိပ္ရတဲ႕ ေဒါသေတြ ေရကာတာက်ိဳးသလုိ လွ်ံၾကလုလုပင္ျဖစ္လာျပီ ။ သူ႕အရင္စိတ္ႏွင္႕သာဆို မလြယ္ ။

      ဒီေန႕ည အိပ္ေတာ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း နဖူးေပၚလက္တင္ျပီး ေသခ်ာစဥ္းစား ေနပါတယ္ ။ သူ႕ကိုဒီေလာက္ထိ ႏႈတ္လွန္ထုိးေနတာ အဆုိးဆံုးက သူ႕ကို ဘာမွမသိတဲ႕သူႀကီး ပမာ မတူသလို မတန္သလို အခ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ေျပာဆိုေနတာေတြကို ဆက္သည္းခံသင္႕မသင္႕ပါ ။

. . တူမႀကီး ယဥ္ယဥ္ဆုလတ္က ေခ်ာသည္ ။ မ်က္ႏွာေလးက ျပစ္မ်ိဳးမွဲ႕မထင္ေအာင္ လွသည္ ။ ေဒါင္ေကာင္းသည္ ။ အဓိကက တင္ပါးႀကီးေတြ အနည္းဆံုး ၃၈ ၊ ၃၉ လက္မေလာက္ရိွေအာင္ ဖြံ႔ထြားေတာင္႕သည္။ ထားပါ ဒါကသူနဲ႕ မဆိုင္ပါ ။ ဆုိင္တာက ေဆးေက်ာင္းသူပီပီ မာနႀကီးျပီး စြာသည္ ။ အျခားေနရာမွာ စြာတာကို လက္ခံႏိုင္သည္ ။ မာနၾကီးသင္႕တာေတြရိွလုိ႕ ၾကီးတာ မမွားပါ ။ မာနၾကီးသင္႕သည္႕ေနရာ မၾကီးသင္႕သည္ေနရာ ရိွသည္ကို ဒီတူမ သိပံုမေပၚ ။ သူလို ဘႀကီးအရင္းကိုပင္ မတူမတန္ ဆုိတဲ႕အမူအရာေတြကို ထပ္တလဲလဲ ျပေနသည္ ။ မေလးစားပဲ ႏႈတ္လွန္ထုိးသည္ ။ ရင္႕ရင္႕သီးသီး ဆက္ဆံသည္ ။ ဒါေတြကိုေတာ႕ သည္းမခံသင္႕ေတာ႕ ဟုထင္လာသည္ ။ သမီးအရင္းမဟုတ္ေပမယ္႕လည္း ကိုယ္႕ညီမကေမြးတဲ႕ တူမအရင္းစစ္စစ္ ျဖစ္တာမို႕ ဆံုးမသင္႕လွ်င္ ဆံုးမရမယ္ လို႕လည္း ေတြးျမင္မိပါတယ္ ။ အခုလည္း သူစိတ္ကိုထိန္းထားတာ ဆံုးခန္းတိုင္ေနျပီ ။ မၾကာမီ ေပါက္ကြဲထြက္ေတာ႕မည္ ။ ဒီေတာ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္းေတာ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါျပီ ။

     ခဏတျဖဳတ္ပဲေနမွာ မို႕လို႕ စိတ္ကို ထိန္းမေန သင္႕ေတာ႕ပါဘူး ။ ေနာက္ေန႕က စလုိ႕ သူ႕နဂို စိတ္အတိုင္းပဲ ေနမယ္ ။ အဲဒါကို လာျပီး အခ်ိဳးမေျပ ထပ္လုပ္လုိ႕ကေတာ႕ ဘႀကီးတေယာက္က တူမတေယာက္ကို ဆံုးမသလိုပဲ ဆံုးမရေတာ႕မယ္ ။ လြန္လာလွ်င္ ရိုက္တန္ရိုက္ ျဗင္းတန္ျဗင္းရေတာ႕မယ္ ။ သူ႕ဘာသာသူ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေဆးေက်ာင္းသူ မကလုိ႕ဘာႀကီးပဲျဖစ္ေနေန တူမက တူမပဲ ဟုဆံုးျဖတ္လုိက္ရင္း စိတ္ဒံုးဒံုးခ်ကာ အိပ္လိုက္ပါေတာ႕တယ္ ။  


    စေနေန႕မုိ႕ ေဆးရံုမသြားတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ အိမ္မွာပဲ ေနသည္ ။ ေန႕လည္ေရာက္ေတာ႕ ဧည္႕ခန္းမွာ တီဗီြဖြင္႕ရင္း ရုပ္ရွင္ထိုင္ ႀကည္႕ေနမိသည္ ။ ခဏႀကေတာ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္းလည္း ေန႕လည္ေန႕ခင္း တေရးအိပ္ရာက ႏုိးေတာ႕ ထျပီး သတင္းႀကည္႕ဖုိ႕ အလာ ဧည္႕ခန္းမွာ ၂ေယာက္ဆံု ျဖစ္ၾကပါသည္ ။  ယဥ္ယဥ္ အိမ္ေနရင္း ၀တ္ထားတဲ႕ အျပာႏုေရာင္ ေျဗာင္စပန္႕သား ေဘာင္းဘီကြာတားက အေျခပိုင္းမွာ ခပ္ပြပြရယ္ ။ အဲဒါကုိ ေျခတဖက္ေထာင္ကာ ထိုင္ေနတာမို႕ ေထာင္ထားတဲ႕ ဒူးဘက္မွာ ေဘာင္းဘီက ေပါင္ရင္းနားမွာ ပံုက်ေနသည္ ။ ျပည္႕ျပည္႕ျဖိဳးျဖိဳး ေပါင္လံုးျဖဴျဖဴၾကီးေတြက ၀င္းပေနသည္ ။

. . . “ ဘဘႏိုးျပီလား ” . . .
တခြန္းေမးျပီး ဒီအတုိင္းဆက္ထိုင္ေနလုိက္သည္။ တီဗီြ ရီမုေတာ႕ မေပး ။ ထလည္း မထေပး ။ ကိုယ္ကအရင္ေရာက္ေနတာ သူလာတုိင္း ထေပးစရာလား ။

      ဦးျမင္႕ေသာင္း မ်က္စိထဲ အျမင္မေတာ္တာက သူ႕ကို ဖယ္မေပးလို႕မဟုတ္ ။ သူ႕ၾကည္႕ခ်င္မွန္း သိတဲ႕ သတင္းလုိင္းကို ေျပာင္းမေပးလို႕လဲမဟုတ္ ။ ဆက္ထုိင္ေနတာလည္း ျပသာနာမရိွ ။ ဒါေပမယ္႕ ဘႀကီး လာတာေတာင္ ဒူးေထာင္ျပီး ထုိင္ေနတာကို မျပင္တာကို သေဘာမေတြ႕တာ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္း အယူအဆ အနည္းငယ္ ဒိတ္ေအာက္တယ္လုိ႕ ဆုိေပမယ္႕ သူလည္း ေခတ္ကို မ်က္ေျခပ်က္ေနသူ တေယာက္ေတာ႕မဟုတ္ ။ သူ႕သမီးေကာလိပ္ေက်ာင္းသူ ေခတ္က ေဘာင္းဘီဖင္က်ပ္ ၀တ္တာ ရိုက္ခဲ႕ေပမယ္႕ အခုေခတ္မွာေတာ႕ လူတုိင္း၀တ္တဲ႕ အ၀တ္အစားမွန္း နားလည္ေပးရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းသိသည္ ။ စကပ္ဆုိလွ်င္လည္း ဒူးေလာက္ရိွလွ်င္ လက္ခံသင္႕ႏိုင္သည္ ။ အိမ္ေနရင္း ေဘာင္းဘီကြာတားေတြ ဂါ၀န္ပြေတြ ၀တ္တယ္ဆိုကလည္း မဆန္းမွန္း နားလည္ပါသည္ ။ သူ႕စိတ္ဖုတာက ေနပံုထုိင္ပံု ျဖစ္သည္ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ ငါလူႀကီး လာတာေတာင္ ညည္းက ဒူးေထာင္ေပါင္ကားနဲ႕ ေပါင္ကလည္း ေပၚေနေသးတယ္ ။ ခ်စမ္း ေျခေထာက္  . . .
ယဥ္ယဥ္ ေထာင္ထားတဲ႕ ဒူးကိုေတာ႕ ခ်လုိက္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ ႏႈတ္သီးေကာင္းလွ်ာပါး ပီပီ ျပန္ေတာ႕ေျပာလိုက္ေသးတယ္ ။

. . . “ ေအာ္ ဘဘရယ္ ေပါင္ေပၚတာမ်ား ဆန္းလား . . .
. . . “ ညည္းမိန္းခေလး အရွက္မရိွဘူးလား . . .
ဦးျမင္႕ေသာင္း ဒီတခါေတာ႕ စိတ္ကိုခၽြန္းအုပ္မထားေတာ႕ ။

. . . “ အိမ္မွာေနတာပဲ ။ ဒီလိုပဲေပါ႕ေပါ႕ပါးပါးေနေနႀက ။ ဘဘ မျမင္ခ်င္ရင္ မႀကည္႕နဲ႕ေပါ႕ ။ . . .
. . . “ ေတာက္ ” . . .
ဒီတခါေတာ႕ ေတာက္ေခါက္သံ အက်ယ္ၾကီးေၾကာင္႕ ယဥ္ယဥ္ လန္႕သြားပါသည္ ။

. . . “ ေကာင္မ ညည္းေတာ္ေတာ္ တရားလြန္ျပီ ေနာက္တခြန္း ထပ္ေျပာရင္ ငါထရိုက္ေတာ႕မယ္ေနာ္ ” . . . 
ထရိုက္ေတာ႕ မယ္ဆိုတာထက္ ေကာင္မဆိုတဲ႕ စကားေၾကာင္႕ ယဥ္ယဥ္လည္း ေဒါသေထာင္းခနဲ ထြက္သြားသည္ ။ ဘယ္သူမွ သူ႕ကို ေကာင္မ လို႕မေခၚဘူး မေအာ္ဘူး။

. . . “ ရိုက္ရဲလား ရိုက္ရဲရင္ ရိုက္လုိက္ေလ ဘဘ ။ ဘဘသမီးေတြလို လုပ္တုိင္းခံမယ္ ထင္ေနလုိ႕လား ” . . .
. . . “ ညည္း ညည္း ” . . .
ဦးျမင္႕ေသာင္း ေဒါသကထိန္းမရေတာ႕ ။ ၀ုန္းခနဲ ထရပ္သည္ ။ ျပီးေတာ႕ ေစာနကတည္းက အသံေတြၾကားလုိ႕ ေရာက္လာတဲ႕ မိႏြယ္ကို လွမ္းေအာ္ျပီး

. . . “ မိႏြယ္ သြားၾကက္ေမႊး သြားယူစမ္း ” . . .
. . . “ ရွင္ ဘဘႀကီး ”  . . .
. . . “ ညည္းကို ႀကက္ေမႊးသြားယူဖုိ႕ေျပာတာ ။ သြားစမ္း ျမန္ျမန္ ”  . . .
. . . “ ဟုတ္ဟုတ္ ” . . .
       မိႏြယ္လဲ ေျပးေလျပီ ။ ယဥ္ယဥ္ကေတာ႕ ဘာမွမေျပာေသး ။ သူ႕ေရွ႕မွာ အခုပဲထ တခုခုလုပ္ေတာ႕မလုိ မ်က္တပ္ႀကီး ရပ္ျပီး ရႈးရွဲ ၀ူး၀ဲ ျဖစ္ေနတဲ႕ သူ႕ဘၾကီးကို ခပ္တည္တည္ပဲ စိုက္ၾကည္႕ ေနပါသည္ ။

. . . “ ငါလည္း သမီးေတြခ်ည္းေမြးထားတာပဲ ။ ညည္းကို ဘယ္သူမွမဆံုးမလုိ႕ အခုေလာက္ျဖစ္ေနတာ ” . . .
. . . “ ဘဘ သမီးေတြ ေမြးထားတယ္ေလ အဲဒါဘာျဖစ္တုန္း ။ သမီးက ဘဘသမီးမွမဟုတ္တာ ” . . .
. . . “ ညည္းေျပာေလ ဆုိးေလပါလား ။ ေအး ညည္းငါ႕သမီး မဟုတ္ေပမယ္႕ ငါ႕တူမဆိုတာ မေမ႕နဲ႕ ။ ထစမ္း ငါေျပာေနတယ္ေလ ” . . .
သူကသာ ေအာ္ေနေပမယ္႕ သူ႕တူမေခ်ာၾကီး ယဥ္ယဥ္ဆုလတ္ကေတာ႕ တုပ္တုပ္ေတာင္မလႈပ္ ။ မထီသလုိ မ်က္ႏွာေပးျဖင္႕ ျပန္ၾကည္႕ေနသည္ ။


. . . “ အား အင္း ” . . .
      ဦးျမင္႕ေသာင္း အရင္လုိ သည္းခံ မေနေတာ႕႔တာမုိ႕ ပါးစပ္နဲ႕ ေျပာလို႕မရတဲ႕ ယဥ္ယဥ္႔ကို လက္ေမာင္းက ဆြဲလို႕ ထခိုင္းပါေတာ႕တယ္ ။ ယဥ္ယဥ္ကလည္း ျငိမ္ျငိမ္ေလး ပါသြားမယ္႕သူ မဟုတ္ေတာ႕ ရုန္းေသးသည္ ။ ဒါေပမယ္႕ သူ႕ဘာသူ ေဒါင္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း အမ်ိဳးသမီးနဲ႕ သန္ဆဲမာဆဲ ေယာကၤ်ားၾကီးေပမို႕ မခံႏိုင္ပဲ ပါသြားသည္ ။ အဲဒီမွာတင္ လႈပ္ေနရုန္းေနဆဲ ယဥ္ယဥ္ရဲ႕ ဆက္တီခံုနဲ႕လြတ္ျပီး ၾကြတက္လာတဲ႕ ႏုႏုထြားထြား အပ်ိဳဖင္ၾကီးကို ၂ခ်က္ေလာက္ လက္၀ါးစာ ေကၽြးလုိက္ပါေတာ႕တယ္ ။

. . . “  ျဗန္း ”  . . . “ အ ” . .   .    .   .  . . . “  ျဗန္း ” . . . “ အင္႕ ” . . .
ၾကီးမားၾကမ္းတမ္းတဲ႕ လက္၀ါးၾကီးက ဖင္သားအိအိႀကီးေတြကို ထိတဲ႕ အသံၾကီး ထြက္လာသည္ ။ ယဥ္ယဥ္လည္း အင္႕ခနဲ ေအာ္ျပီး ဖင္ၾကီးေကာ႕ကာ လန္႕ျဖန္႕ထူပူသြားသည္ ။

. . . “ ရပ္စမ္း တည္႕တည္႕ ” . . .
      ယဥ္ယဥ္ သူ႕ဘၾကီးလက္ထဲ လြယ္လြယ္နဲ႕ပဲ ေဆြ႕ခနဲပါကာ မတ္တပ္ရပ္မိသြားတာ တျခားေၾကာင္႕ေတာ႕မဟုတ္ ။ ငယ္ငယ္ကတည္း လက္ဖ်ားနဲ႕ေတာင္ အတို႕မခံဖူးသူမုိ႕ ခုလို တကယ္အရိုက္ခံလုိက္ေတာ႕ မယံုႏိုင္ပဲ ေရွာ႕ျဖစ္ျပီး ရုန္းဖုိ႕ကန္ဖုိ႕ ေမ႕သြားတာ ။ ျပီးေတာ႕ ျဗင္းလုိက္တဲ႕ ေနရာကလည္း သူ႕ရဲ႕ ဖြံ႕ဖြံ႕ထြားထြား တင္ပါးၾကီးကို ။ မ်က္ရည္ေတြကေတာ႕ ခ်က္ခ်င္းကို၀ဲ တက္လာပါသည္ ။ နာလုိ႕မဟုတ္ပဲ ေဒါသေၾကာင္႕ ၾကိတ္မႏိုင္ ခဲမႏိုင္ ထြက္လာတဲ႕ မ်က္ရည္ေတြမွန္း တင္းတင္းႀကိတ္ထားတဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေတြက သက္ေသ ခံေနပါသည္ ။ အသက္ရႈတာေတြလည္း ျပင္းလာျပီး တီရွပ္အျဖဴ ေပၚကေရႊရင္အစံုကလည္း လႈပ္ရွားေနပါတယ္ ။

. . . “ ဘဘႀကီး ”  . . .
တုန္တုန္ရီရီနဲ႕ မိႏြယ္ လာေပးတဲ႕ ၾကက္ေမႊးကိုလွမ္းယူလုိက္ရင္း ။

. . . “ ညည္း တအားရိုင္းတယ္ ။ ငါေျပာတာကို တခြန္းမက်န္ကို ျပန္ေျပာတယ္ ။ ငါသိပ္လာေနခ်င္လုိ႕ လာတယ္မ်ား မွတ္ေနလား ။ ညည္းအေမက လာေနေပးပါဆိုျပီး မနည္းေတာင္းပန္လုိ႕ လာေနတာ ။ ညည္းက ငါ႕ကို မဆက္ဆံခ်င္သလို အခ်ိဳးခ်ိဳးေနတာ ငါမသိဘူးမ်ား ထင္ေနလား ။ ညည္းတုိ႕ မိသားစုက ငါ႕ထက္ အမ်ားၾကီး ပိုခ်မ္းသာတယ္ ။ ညည္းကလည္း သိပ္ေတာ္ သိပ္တတ္ျပီး ဆရာ၀န္ျဖစ္ခါနီး ဆုိေတာ႕ သိပ္ေထာင္ေနတာ ငါသိတယ္။ ေအး ဒါေပမယ္႕ ငါလည္း ငါ႕မာနနဲ႕ငါကြ ။ နင္ကတူမ ငါကဘႀကီး ။ လာေတာ႕ မေစာ္ကားနဲ႕ ”. . . 
      ေၾကာက္လုိ႕ ျငိမ္သြားတာ မဟုတ္ပဲ အံၾသေဒါသ ျဖစ္လြန္းလို႕ ေခတၱ ဆြံ႕အသြားတဲ႕ တူမကို ေျပာခ်င္တာေတြ တရစပ္ေျပာပစ္လုိက္ပါတယ္ ။

      ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာေတာ႕ လန္႕ေနတဲ႕ မိႏြယ္ မ်က္လံုးအျပဴးသားနဲ႕ ေက်ာက္ရုပ္ၾကီးလုိ မလႈပ္မယွက္ ရပ္ႀကည္႕ေနပါတယ္ ။ သူ႕မမေလး မ်က္ရည္ေတြ၀ိုင္းျပီး မီး၀င္း၀င္းေတာက္ေနတဲ႕ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ ဘဘႀကီးကိုျပန္ၾကည္႕ေနပါလား ။ ခုနကသူ ဧည္႕ခန္းထဲျပန္၀င္၀င္လာခ်င္း မမေလး ကုိလက္ေမာင္းကဆြဲရင္း ဖင္ဆံုၾကီးကို လက္၀ါးၾကီးနဲ႕ ေဆာ္လိုက္တာ ေတြ႕လိုက္ပါတယ္ ။ ဘဘၾကီးကေတာ႕ ေၾကာက္စရာၾကီးပဲ ။ မမေလးကလည္း မာနသိပ္ၾကီးတာ ။ အခုလည္း ေပးလိုက္တဲ႕ ၾကက္ေမႊးနဲ႕ မမေလး ကိုတကယ္ပဲ ရိုက္ေတာ႔မွာလား မသိဘူး ။ မိႏြယ္ စိတ္ကူး ထဲမွာ အေတြးေပါင္းစံုနဲ႕ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ စိတ္လဲလႈပ္ရွားရင္း ပြဲၾကီးပြဲေကာင္းကိုေစာင္႕ေနပါတယ္ ။


  ဦးျမင္႕ေသာင္း လက္ထဲက ႀကက္ေမႊးကိုၾကည္႕ျပီး တကယ္ ရိုက္မယ္ဆိုေတာ႕လည္း စဥ္းစားမိျပန္ျပီ ။ ရိုက္ဖုိ႕ႏွက္ဖို႕အတြက္ သူ႕တူမက အသက္လည္း ၂၂ႏွစ္ ႀကီးေကာင္ၾကီးမားၾကီး ။ အဲေတာ႕ ဆံုးမခ်င္တာ ေတြသာေျပာလိုက္ျပီး ေျခသလံုးကို သံုးေလးခ်က္ေလာက္ ခပ္စပ္စပ္ေလး တီးေပးလိုက္ရင္ မွတ္သြားမလားပဲဟု ေတြးထားလုိက္မိသည္ ။ ခုေတာ႕လည္း သူ႕စိတ္ထဲက ေျပာခ်င္တာေတြ ဆက္ေျပာေနမိပါတယ္ ။

      ယဥ္ယဥ္လည္း ေတြးေနသည္ ။ သည္ေခတ္သည္အခါ မွာ သူ႕လုိ အသက္အရြယ္ ေရာက္ေနတဲ႕ တူမကို ရိုက္မယ္ႏွက္မယ္ တကဲကဲ လုပ္ေနတာကိုက လြန္လွျပီ ။ ၁၈ႏွစ္ကို အရြယ္ေရာက္သူလုိ႕ သတ္မွတ္ရင္ သူ႕အသက္၂၂ႏွစ္ဆိုတာ ဘယ္သူ႕ထိမ္းကြပ္မႈမွ မရိွသင္႕ေတာ႕ ။ သူ႕တင္ပါးကို ရိုက္သြားတာဟာ တကယ္ေတာ႕ ေစာ္ကားတာ၊ သက္သက္ အရွက္ခြဲတာဟု ေတြးရင္း စိတ္ေတြ ပြက္ပြက္ဆူလာသည္ ။ ယဥ္ယဥ္ စိတ္ဆိုးလာလွ်င္ ပိုပိုျပီး ရြဲ႕တတ္တာ ဘဘၾကီး မသိဘူးေလာ ။

. . . “ ညည္းကို ငါကအျမင္မေတာ္လြန္းလို႕ ေျပာေနတာ ယဥ္ယဥ္ ။ ညည္း၀တ္ခ်င္တာ ၀တ္တယ္ အရင္ကလည္း ၀တ္ေနတယ္ ဆုိေပမယ္႕ အခုညည္းဆီမွာ ငါလာေနတုန္းေတာ႕ အဲလိုမေနနဲ႕ ။ ညည္းက်န္တဲ႕အခ်ိန္ၾကိဳက္တာ၀တ္ ။ ဒါေပမယ္႕ အခုဘႀကီးအရင္းေခါက္ေခါက္ ဆိုတာကို နည္းနည္းေလးစားျပီး ငါ႕ကိုလည္း မ်က္စိထည္႕အံုး ။ ငါမၾကိဳက္တာေတြ အားနာပါးနာနဲ႕ ေရွာင္ေပးပါအံုးလား ။ ညည္းငါ႕သမီးမဟုတ္လုိ႕ သည္းခံေနတာ ။ ငါ႕သမီးေတြသာ အဲလုိ အရွက္မရိွ စကပ္တို ေဘာင္းဘီတို၀တ္ရင္ ေတြ႕တဲ႕ေနရာတင္ ဆြဲခၽြတ္ပစ္မယ္ ။ နားလည္လား ”  . . .

. . . “ သမီးကိုေကာ ဆြဲခၽြတ္ခ်င္ေနလုိ႕လား ဟင္ ” . . .
မထိတထိ ေငါ႕ေတာ႕ေတာ႕ေျပာလုိက္တဲ႕ စကားေၾကာင္႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း မင္သက္သြားပါသည္ ။

. . . “ ဘာ ” . . .
. . . “ ေအာ္ ဘဘက အတုိ၀တ္ရင္သာ မၾကိဳက္သာ ဆြဲခၽြတ္ဖုိ႕ၾကေတာ႕ စဥ္းစားသား ” . . .
. . . “ ညည္း ငါ႕ကိုစိန္ေခၚတာလား ။  ငါညည္းကိုေရာ မလုပ္ရဲဘူးလို႕ ထင္ေနလား ”  . . .
. . . “ ေအာ္႕ သမီးကိုေရာ အျမင္မေတာ္ဘူး ဆုိတဲ႕ပုဒ္မနဲ႕ ဖင္ခၽြတ္ႀကည္႕ခ်င္ေနတာ လား ဟင္းဟင္း ကုိယ္႕အသက္အရြယ္မွ အားမနာ ” . . . 
      ယဥ္ယဥ္ ေဒါသေၾကာင္႕ေျပာသင္႕လား မေျပာသင္႕လားကိုပင္ မစဥ္းစားမိပဲ နားထဲႀကားတာကုိပဲ ပါးစပ္က အတတ္ႏိုင္ဆံုး ျပန္ရြဲ႕ျပီး ေျပာလုိက္ပါတယ္ ။ တဖက္ကလူ ရဲ႕သိကၡာကို အထိဆံုးျဖစ္မယ္႕ စကားေတြကိုခ်ည္းကို ေရြးေျပာမိရက္သားလည္း ျဖစ္ေနပါတယ္ ။

. . . “ ငါ   ငါ    တယ္   . . . ေတာက္ . . . တယ္ေလ ”  . . .
 ေစာနကလုိ စိတ္ဆိုးေနခ်ိန္မွာ ေတာင္မွ မသိစိတ္ထဲ ရိွေနေသးတဲ႕ အတားအဆီးတခုက အရိွန္အဟုန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ပဲ ျပိဳပ်က္သြားပါျပီ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ ” . . .
       ဦးျမင္႕ေသာင္း ဒီတခါေတာ႕ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုေအာင္ တည္႕တည္႕ျပန္စိုက္ရင္း ေအးစက္စက္ အသံနဲ႕ ေခၚလိုက္ပါတယ္ ။ ခုနကထိ သူတို႕ျဖစ္ေနတာ အခ်ိဳးမေျပတဲ႕ကိစၥ ။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ႕ သူ႕တူမက ဘႀကီးကို စိန္ေခၚေလသည္ ။ သူ႕သိကၡာကိုလည္း ရြဲ႕ေစာင္းေျမာင္းလုိ႕ ေစာ္ကားေနျပီ ။ ဆိုးပါတယ္ ေပပါတယ္ မိုက္ပါတယ္ ဆိုတဲ႕သူေတြရဲ႕ စိတ္ကိုေတာင္ တစဆီျဖစ္ေအာင္ စစ္ေက်ာခဲ႕တဲ႕ အရင္စိတ္ဓါတ္က ျပန္ေနရာယူသြားပါျပီ ။ 

. . . “ ညည္းတရားလြန္သြားျပီ ။ ငါေျပာမယ္ ငါအသက္ ၆၀ ရိွျပီ ။ မိန္းမရတာ ႏွစ္၃၀ ေက်ာ္ပီ ။ ေမြးတာလည္း သမီး ၂ေယာက္ ။ ငါမျမင္ဖူးတာ ဘာမွမရိွဘူး ရွင္းတယ္ေနာ္ ။ ငါလုပ္လာတာကလည္း ရဲ ။ ညည္းထက္ မိုက္တဲ႕သူေတြကုိခ်ည္း ကိုင္လာတာ ”  . . .
. . . “ အဲေတာ႕”  . . .
. . . “ ငါလုပ္ရဲလုိ႕ ညည္း တံုးလံုးျဖစ္ရင္ ငါဘာမွမျဖစ္ဘူး ။ ညည္းပဲ ေသာက္ရွက္ ကြဲမွာေနာ္ ယဥ္ယဥ္ ။ တသက္နဲ႕ တကိုယ္ အရွက္အကြဲဆံုး အျဖစ္နဲ႕ ညည္းႀကံဳသြားမယ္ ” . . .
. . . “ အဲေတာ႕ ” . . .
ေမးေလးကိုရြဲ႕ကာ မထီတဲ႕အျပံဳးနဲ႕ ျပန္ေမးလုိက္တဲ႕ ယဥ္ယဥ္ကို မထီျပံဳးနဲ႕ပဲ တုန္႕ျပန္လုိက္ရင္းက

. . . “ အဲေတာ႕လား အဲေတာ႕ အခု ညည္းေဘာင္းဘီခၽြတ္လိုက္ ” . . .
အဲေတာ႕ ဆုိတဲ႕စကားထပ္မထြက္လာပဲ ပါးစပ္ ပိတ္သြားတာက ယဥ္ယဥ္ ။ အံ႕ၾသမင္တက္ျပီး ပါးစပ္ အေဟာင္းသားျဖစ္သြားတာက မိႏြယ္ ။


. . . “ ညည္း မႀကားဘူးလား ။ ညည္းကို ခါးမွာရိွေနတဲ႕ အဲဒီ႕ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ခိုင္းတာ ။ ၁ထပ္တည္းမကလုိ႕ ၂ထပ္ျဖစ္ေနရင္လည္း အစံုလိုက္သာ အခုအဲဒီ႕ေနရာမွာတင္ ရပ္ျပီး ခၽြတ္ဖုိ႕ေျပာတာ ။ ညည္းရဲ႕ ခါးေအာက္ပိုင္းမွာ ေမြးကတည္းကပါတဲ႕ ပစၥည္းေတြက လြဲလုိ႕ တျခား ဘာတခုမွ မက်န္ေအာင္ ခၽြတ္ နားလည္တယ္ေနာ္ ” . . .
တလံုးခ်င္းဆီ ေျဖးေျဖးနဲ႕ သဲသဲကြဲကြဲေျပာလုိက္တဲ႕ စကားသံက ေသြးေအးလြန္းလွပါတယ္ ။ ရုတ္တရက္ အမ္းေနတဲ႕ မာနခဲမေလး ယဥ္ယဥ္႕ ကိုႀကည္႕ျပီး ဆက္ေျပာပါတယ္ ။

. . . “ ငါေျပာျပီးျပီေလ ။ ညည္းဆီမွာ ပစၥည္း ငါမျမင္ဖူးတာမရိွဘူးလုိ႕ ။ ကဲကြာ ခုအခ်ိန္က စျပီး ရိုင္းရိုင္းပဲ ဒဲ႕ေျပာေတာ႕မယ္ ။ ညည္းဂြႀကားက ပစၥည္းေလ ရိုင္းရိုင္းေခၚရင္ အဖုတ္ေပါ႕။ လြန္ခဲ႕တဲ႕ ႏွစ္၄၀ထဲက အဖုတ္ေပါင္းစံု ငါျမင္ဖူးျပီးသား ။ ဒီအသက္အရြယ္ေရာက္မွ ကိုယ္႕တူမဟာ တခု ပိုျမင္လုိ႕ငါအတြက္ ဘာမွမထူးဘူး ။ ညည္းအဖုတ္ႀကီး က်ေတာ႕မွ အေစ႕ကေန အတက္ထြက္ေနရင္ ေတာ႕လည္း အထူးအဆန္းေပါ႕ ယဥ္ယဥ္ရယ္ ” . . .

      တသက္လံုး ေကာင္းေကာင္းပင္ မၾကားခဲ႕ဘူးတာေတြနဲ႕ ပက္ပက္စက္စက္ကို အေျပာခံလုိက္ရသလို ေသြးေအး ရက္စက္လြန္းတဲ႕အသံေၾကာင္႕ ခ်က္ခ်င္းပဲ ငယ္ထိပ္ေရာက္ေနတဲ႕ ေဒါသေတြ ေျခဖ်ားထိဆင္းျပီး ေျမၾကီးထဲ ၀င္သြား ပါတယ္ ။ ေက်ာရိုးထဲမွာ စိမ္႕ခနဲ ေအးလာကာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေႀကာက္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚလာပါတယ္ ။ သည္လို အေျပာခံ ေနရမယ္မွန္း လည္း ကိုယ္႕နားကုိယ္ပင္မယံု ။

. . . “ မိႏြယ္ ေဘးကတံခါးကို ေသာ႕သြားခတ္လုိက္ အျပင္သံပန္း ေခတ္တဲ႕ ေသာ႕နဲ႕ပဲ ဒီအထဲက မင္းတုံးမွာ ခက္လုိက္။ ျပီးရင္ ၀ရံတာ တံခါးလည္းေသာ႕သြားခတ္လုိက္ ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ ” . . .

      မိႏြယ္လည္း ေျပာတဲ႕အတုိင္း ေသာ႕ခေလာက္ကိုယူကာ ေျပာတဲ႕အတိုင္း ေျပးခတ္ရွာပါတယ္ ။ တူမေခ်ာ ေဆးေက်ာင္းသူႀကီး ယဥ္ယဥ္ကေတာ႕ ခုနကလုိ ေဒါသအရိပ္အေယာင္ေတြ မရိွေတာ႕ပဲ ရုတ္ျခည္းၾကီး ေပ်ာ႕က်လာတဲ႕ အေျခအေနက မ်က္ႏွာမွာ အထင္းသားေပၚေနျပီ ။ ဒါေပမယ္႕ ေဘာင္းဘီခၽြတ္ရေတာ႕မွာကိုေတာ႕ လံုး၀မယံုေသးပါဘူး ။ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏိုင္တဲ႕ ကိစၥႀကီးမို႕ သူ႕ကိုေျခာက္ေနတယ္ လုိ႕ပဲ ထင္ေနတုန္းပါပဲ ။

      ဦးျမင္႕ေသာင္း မေလာေတာ႕ပါဘူး ။ သူ႕ခြန္အားနဲ႕ ဒီတူမႀကီး ခ်ဳပ္ျပီး ခၽြတ္ျပီး ရိုက္ခ်င္သလို ရိုက္လုိ႕ရပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ အဲဒီလုိ တခါတည္း ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျဖစ္တာမဟုတ္ပဲ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာပါ လံုး၀ရိုက္ခ်ိဳးျပီး ေပ်ာ႕က်သြားေအာင္ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ လုပ္ပါေတာ႕မယ္ ။ ျမင္႕ေသာင္းဆိုတာ ရဲလုပ္လာတဲ႕ သက္တမ္းမွာ ဒီလိုပဲ အေႀကာမာပါတဲ႕ဆိုတဲ႕ သူေတြကို စစ္ေႀကာရင္း ခ်ိဳးခ်လာတဲ႕သူပါ ။

. . .  “ ညည္းေျပာတယ္မလား သမီးကိုေကာ ဖင္ခၽြတ္ႀကည္႕ခ်င္ေနသလားဆုိ ။ ေအးခၽြတ္ခ်င္တယ္ကြ ။  နင္ရြဲ႕သလို ႏွာထျပီး နင္႕ဟာေတြျမင္ခ်င္လုိ႕ ေတာ႕မဟုတ္ဘူး ။ ညည္းေစာက္ရွက္ကြဲျပီး အခ်ိဳးေျပေအာင္ ။ မခၽြတ္ရဲေသးဘူး မယံုေသးဘူးမလား ” . . .
လက္ထဲက ႀကက္ေမႊးကို ေလထဲရမ္းႀကည္႕ရင္း တူမႀကီးရပ္ေနတဲ႕ ေနရာနဲ႕အနီးဆံုး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ခံုမွာ ထုိင္လိုက္ပါတယ္ ။ လက္လွမ္းလုိက္ ယံုနဲ႕တင္ ထိတဲ႕ေနရာေလာက္မွာပါ ။

. . . “ အင္း ခၽြတ္ရမွာ အေႀကာက္လြန္ျပီး အရိုက္ခံရမွာကို ေမ႕မသြားနဲ႕အုံး ။ ဟင္းဟင္း ငါကေတာ႕ ဖင္ကိုရိုက္ရင္ေတာင္ ညည္းအသက္အရြယ္နဲ႕ အရွက္ရမွာ စိုးလုိ႕ ေျခသလံုးေလးကို ၃ခ်က္ ၄ခ်က္ေလာက္ပဲ ရိုက္ေပးလိုက္မယ္ စဥ္းစားထားတာ ။ ခုေတာ႕လည္းဗလာက်င္းတဲ႕ တင္ပါးေပၚကို ျဖစ္ေတာ႕မယ္ ။ ညည္းဖင္ႀကီးကလည္း အယ္စတံုႀကီးပါ ဒီႀကက္ေမႊးေလာက္ေတာ႕ ခံႏုိင္မွာေပါ႕ မဟုတ္ဘူးလား ။ ညည္းအသက္၂၂ႏွစ္မလား ။ အဲေတာ႕ ညည္းအကုန္ခၽြတ္ျပီးရင္ ဖင္ေျပာင္ေျပာင္ အရိုက္ခံရမယ္႕ အခ်က္အေရအတြက္ကလည္း ၂၂ပဲ ။ ကၽြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ ငါ႕သမီးအႀကီးမ ကိုေတာင္ ၁၂ႏွစ္ ထိပဲ ဖင္ခၽြတ္ေဆာ္ဖူးတယ္ ။ တူမႀကီးက်ေတာ႕မွ ၂၂ႏွစ္အရြယ္ၾကီးကို ဖင္လွန္တီးရေတာ႕မယ္ ။ ညည္းလည္း တခါမွလက္ဖ်ားနဲ႕ေတာင္ အတုိ႕မခံဘူးတာ ဒီအရြယ္ေရာက္မွပဲ ညည္းဖင္ထြားထြားၾကီး ခၽြတ္အရိုက္ခံရေတာ႕မယ္ ဆိုတာကေတာ႕ ျဖစ္ရေလ ယဥ္ယဥ္ရယ္ ” . . .

      သူ႕ဘၾကီး သက္သက္ေျခာက္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာကို စတင္လက္ခံမိျပီး ေက်ာရိုးတေလွ်ာက္ ေၾကာက္စိတ္နဲ႕ အတူတူ ေအးစိမ္႕သြားပါတယ္ ။ ထထြက္ေျပးဖုိ႕ ႏိႈးေဆာ္စိတ္ေတြ ရုတ္ျခည္းေပၚလာတာေၾကာင္႕ မ်က္စိက က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္နဲ႕ ေဘးဘယ္ညာကို ၾကည္႕ျဖစ္သြားပါတယ္ ။

. . . " ေျပးဖို႕ႀကံျပီလား ယဥ္ယဥ္။ ႀကိဳးစားမေနပါနဲ႕ကြာ ေျပးစရာ တေပါက္မွ မရိွေတာ႕ဘူး။ ကဲကဲ  ညည္း မခၽြတ္ရဲေသးလို႕ ဒီအတိုင္းၾကီး ရပ္ေနျပီး ေညာင္းမွာ အတူတူ ထုိင္ထေလာက္ေတာ႕ လုပ္ေနသင္႕တာေပါ႕ " . . .
. . . “ မိႏြယ္ ညည္းလဲေညာင္းေရာ႕မယ္ ။ ဒီေဘးနားလာထိုင္ ညည္း မမေလး ကရွက္ေနေတာ႕ သူ႕ ဖင္နဲ႕အဖုတ္က ျမင္ရဖုိ႕က ႀကာအံုးမွာ ” . . .

      အိမ္ေဖာ္မေလး မိႏြယ္ေလး တုန္ခ်ိတုန္ခ်ိနဲ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း ေဘးတခံုေက်ာ္မွာ လာထိုင္ပါတယ္ ။ ဘဘႀကီး ႀကည္႕ရတာေတာ႕ မမေလးကို တကယ္လုပ္ေတာ႕ မယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္ ။ မ်က္ႏွာေႀကာ တင္းလွတဲ႕ မမေလးယဥ္ယဥ္လည္း အခုေတာ႕ မ်က္ရည္ေတြေ၀႕ ေနတဲ႕ဇီးရြက္သာသာ မ်က္ႏွာျဖစ္ေနျပီ ။ ဘဘႀကီးေျပာတာေတြကလည္း ဒဲ႕ဒိုးနဲ႕ ပက္စက္လြန္းလို႕ ေတာသူမိႏြယ္ေတာင္ နားထဲ မသက္သာလွဘူး ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ ေျပာေနတယ္ေလ ။ ေဘာင္းဘီမခၽြတ္ရဲေသးရင္ ထုိင္ထလုပ္ေနလုိ႕ ။ နင္ထုိင္ထလုပ္တာ ႀကာလြန္းလို႕ ငါပ်င္းျပီး စိတ္ေျပာင္းသြားေတာ႕ တမ်ိဳးျဖစ္တာေပါ႕ ။ ကဲကဲ နားရြက္ေလးကို ႀကက္ေျခခတ္ ဆြဲ ။ ညည္း ဒီေလာက္ေတာ႕သိပါတယ္ ။ ဆြဲေလနားရြက္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ ”  . . .
. . . “ ဖ်န္း ” . . . “ အ ” . . .
       ေျပာေျပာဆုိဆိုပဲ ထိုင္လ်က္သားျဖင္႕ပင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ေပါင္လံုးၾကီး ေဘးဘက္ကို တခ်က္ လွမ္းရိုက္လုိက္ပါတယ္ ။ စိတ္ေျပာင္းသြားရင္ ဆိုတဲ႕ စာလံုးက တာအလြန္သြားပါတယ္ ။ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက နားရြက္ ၂ဖက္ကို ကိုင္လုိက္တာနဲ႕အတူ

. . . “ ဟီး ဟီး ဟင္႕ ” . . .
တဟီးဟီး ထြက္လာတဲ႕ အသံၾကီးနဲ႕ အတူ ေ၀႕ေနတဲ႕ မ်က္ရည္ေတြ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ စီးႀကလာပါတယ္ ။ စိတ္ဓါတ္ခ်င္း တုိက္ပြဲမွာ ယဥ္ယဥ္ ရံႈးနိမ္႕သြားပါျပီ ။
. . . “ ကဲကဲ စေတာ႕ ” . . . 


    ေဘာင္းဘီခၽြတ္ရမွာ ထက္စာရင္ ထိုင္ထဆိုတာက ခေလး ကစားစရာသာသာပါ ။ မာနႀကီးလွတဲ႕ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေဆးေက်ာင္းသူေခ်ာႀကီး ယဥ္ယဥ္လည္း နားရြက္ဆြဲလုိ႕ ထိုင္ထလုပ္တဲ႕ ခေလးမေလး ဘ၀ကို တခါတည္း ေရာက္သြားျပီ ။

. . . “ မိႏြယ္ ဘယ္ႏွေခါက္လဲဆိုတာ ေသခ်ာ ႀကည္႕ျပီးလုိက္ ေရစမ္း ။ အသံထြက္ျပီးမွန္မွန္ေရ ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ ဘဘႀကီး . . . ၁ . . . ၂ . . . ၃ . . . ၄ . . . ၅ ”  . . .

      မိႏြယ္ အသံကိုႀကားရေတာ႕ ေရြးစရာမရိွလုိ႕ ထုိင္ထလုပ္ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ အသိေပးေနတာ နဲ႕အတူတူပါပဲ ။ သူ အင္မတန္ႏိုင္တဲ႕ အိမ္ေဖာ္မေလး လည္းသူ အခုလိုမ်ိဳး အရွက္တကြဲ ျဖစ္ပ်က္ေနတာကို ငုတ္တုတ္ႀကီး ထုိင္ႀကည္႕ေနတယ္ ရိွေနတယ္ ဆိုတာ တရစပ္ သတိေပးေနသလိုပဲ ။ ေႀကာက္လန္႕တုန္လႈပ္တဲ႕ မ်က္ရည္ေတြအျပင္ အရွက္ေႀကာင္႕က်တဲ႕ မ်က္ရည္ေတြပါ ေရာေႏွာျပီး စီးေနပါတယ္ ။ မ်က္စိကို ေထာင္႕နားကပ္မိေတာ႕ သူ႕ကိုျပဴးျပီး ႀကည္႕ေနတဲ႕ မိႏြယ္နဲ႕မ်က္လံုးခ်င္း ဆိုင္သြားပါတယ္ ။ ေသးသိမ္ရွက္ရြံ႔မႈေတြ ပူသြားျပီး ခ်က္ခ်င္းပဲ မ်က္လႊာခ် လိုက္ပါတယ္ ။ အရင္က မိႏြယ္ဆိုတာ သူ႕ကုိမ်က္လံုးခ်င္းေတာင္ ေစ႕ေစ႕ဆုိင္ျပီး ႀကည္႕ရဲတဲ႕သူမဟုတ္ ။

      ဦးျမင္႕ေသာင္းက ေတာ႕ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ထိုင္ႀကည္႕ေနပါတယ္ ။ အျဖဴေရာင္တီရွပ္ေလးေအာက္ ဖြံ႔ဖြံထြားထြား ရင္အစံုကေတာ႕ အထုိင္အထႏွင္႕ အတူ စည္းခ်က္ညီစြာ နိမ္႕တုန္ျမင္႕တုန္ လႈပ္ရွားေနသည္။

. . . “ မိႏြယ္ ညည္း မမေလး ထုိင္ထလုပ္တာ ဘယ္ႏွယ္႕လဲ ႀကည္႕လုိ႕ေကာင္းရဲ႕လား ” . . .
. . . “ ၄၃ . . . ရွင္ဘဘႀကီး . . . ၄၄ . . . ၄၅ ”
အထိုင္နဲ႕အထေပါင္းမွာ ဂဏန္းတခုေရရတာမုိ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္းနဲ႕ ေျပာတာျပန္ေျဖဖုိ႕ေတာ႕ ေကာင္းေကာင္း အခ်ိန္ရပါတယ္ ။

. . . “ ေအာ္ ႀကည္႕ရတာ ဘယ္လုိေနတုန္းလုိ႕။ သည္အရြယ္ သည္ကိုယ္လံုးႀကီးနဲ႕ ခေလးေပါက္စေတြလုိ ထိုင္ထလုပ္ေနေတာ႕ေလ ” . . .
      မိႏြယ္ အက်ဥ္းအက်ပ္ထဲ ေရာက္ေလသည္ ။ ဘဘႀကီးကလည္းေမးေနျပီ ။ မမေလး ခုလိုအေျခအေန ေရာက္ေနေပမယ္႕ အရင္က တအားေႀကာက္ခဲ႕ရတဲ႕ အခံကရိွသလို ေနာက္လည္း ေတြ႕ေနရမယ္႕ သူေတြဆုိေတာ႕ ဘယ္ႏွယ္႕ေျဖရမွာတုန္း မသိ ။

. . . “ ငါေမးေနတာမႀကားဖူးလား ” . . . အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႕ ေျပာလိုက္ေတာ႕ မွ
. . . “ ၅၆ . . . ဟုတ္  ဟုတ္ . . .၅၇ . . . ရွက္ ရွက္စရာႀကီး ” . . .
. . . “ ေအးေပါ႕ ရွက္ရမွာေပါ႕ ။ ရွက္ရမွာက သူေလ ညည္းေကာ ေဘးကႀကည္႕ရတာ ဘယ္လုိေနတုန္း ” . . .
       တူမႀကီးမ်က္ႏွာကို တည္႕တည္႕ႀကည္႕ေျပာေပမယ္႕ အခုအခ်ိန္မွာေတာ႕ တူမႀကီးက မ်က္လႊာ အျပီးခ်ထားျပီမို႕ ႀကက္ေျခခတ္ လက္၂ဖက္ႀကား မ်က္ရည္မ်ားနဲ႕ ရႊဲေနတဲ႕ မ်က္ႏွာကိုသာျမင္ရပါတယ္ ။ တဟီးဟီး ရိႈက္သံကေတာ႕ ပံုမွန္ထြက္ေနတဲ႕ အသံျဖစ္သြားပါျပီ ။

. . . “ ၆၀ . . . ဟုတ္ ရယ္ ရယ္စရာႀကီးပါ ဘဘႀကီး . . . ၆၁ . . . ၆၂ ”  . . .
မိႏြယ္လည္း ဘယ္လုိလုပ္ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးေတြ ေ၀႕လည္ေၾကာင္ပတ္ေတြ ေျဖႏိုင္မတုန္း ။ နဂိုကတည္းကမွ ပညာသိပ္မတတ္သူမို႕ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ သူျမင္တာသာ တန္းေျဖပါေတာ႕သည္ ။
. . . “ ဟားဟားဟား ” . . .
သူ႕ဘႀကီးရဲ႕ ရယ္သံနဲ႕အတူ မိႏြယ္ရဲ႕ ရယ္စရာႀကီးပါဆိုတဲ႕ အသံက ယဥ္ယဥ္႕ ရင္ထဲ ထိထိမိမိကို မွန္ပါတယ္ ။
. . . “ သိပ္မၾကာမီ ဒီထက္ အျပန္ ၁၀၀ ရွက္ရ ရယ္ရအုန္းမွာ မိႏြယ္ရဲ႕ ” . . .
စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လုိပဲေနေန ခႏၶာကိုယ္က ပင္ပန္းမႈကိုစတင္ သတိျပဳမိလာပါျပီး ။ ဒူးထဲမွာ ေလးလံစျပဳလာျပီ ။ ထရထုိင္ရတာ ပိုခက္လာျပီ ။

. . . “ ၉၈ . . . ၉၉ . . .၁၀၀ ” . . .
. . . “ ကဲကဲ ခနရပ္ ဘယ္ႏွယ္႕တုန္း ေညာင္းေနျပီလား ။ ေမးရင္ေျဖေလ ” . .
. . . “ ဟီးဟီးဟီး ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ႕ ” . . .
. . . “ ေညာင္းလဲ ညည္း ေဘာင္းဘီမခၽြတ္ခ်င္ေသးဘူးမလား ။ ဆက္လုပ္ရမွာေပါ႕။ ကဲကဲ ဟုိဘက္လွည္႕ ျပီးဒီဘက္ေက်ာေပးလိုက္ ”  . . .
တေရြ႕ေရြ႕လွည္႕သြားတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ လံုး၀ေက်ာေပးအျပီး ။

. . . “ ကဲ ျပန္စျပီးလုပ္ေတာ႕ ” . . .
. . .  “ ရွင္ ဘဘႀကီး ဟီးအီးအီး ” . . .
. . . “ ေအာ္ ညည္းက တဖက္တည္း လွည္႕လုပ္ေနေတာ႕ ငါေတာ႕ႀကည္႕ရတာ ပ်င္းလာျပီေလ ။ အခုလုိက်ေတာ႕ ညည္းတင္ပါးႀကီး တက္လိုက္က်နဲ႕လုိက္တဲ႕ လုပ္တာႀကည္႕ရေတာ႕ ပိုရယ္ရတာေပါ႕ ။ မဟုတ္ဘူးလား ။ ညည္းဖင္ႀကီးက ႀကီးလြန္းေတာ႕ ပိုေတာင္လႈပ္အံုးမွာ ” . . . 
ႈႈႈဦးျမင္႕ေသာင္း စကားက ယဥ္ယဥ္႕ကိုယ္လံုးကို ခ်က္ခ်င္းကို ျပန္လွည္႕လာေစပါတယ္ ။

. . . “ ဟီးဟီး ဘဘရယ္ သမီး မလုပ္ပါရေစနဲ႕ ။ ဟီးအီး ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဟီးဟင္႕ ” . . . 
ယဥ္ယဥ္ရဲ႕ ပထမဆံုးေတာင္းပန္စကားသံေႀကာင္႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း ေက်နပ္သြားပါတယ္ ။ ဒီေကာင္မေလးေတာ႕ မာနလံုး၀က်ိဳးသြားပါျပီ ။

. . . “ ကဲေလ ခုနကမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က်ေတာ႕ လုပ္ျပီး ခုမွဘယ္ႏွယ္႕ျဖစ္တာတုန္း ” . . .
. . . “ သမီးေတာင္းပန္ပါတယ္ ဘဘရယ္ ဟီးဟီး ” . . .
. . . “ ဖင္ေပးလုပ္ရမွာ ရွက္တယ္ေပါ႕ ။ ညည္း ဖင္ထြားႀကီးနဲ႕ ေဘာင္းဘီအက်ပ္ေတြ၊ စကပ္အတုိေတြ က်ပ္ထုပ္ေနေအာင္၀တ္ျပီး လမ္းမွာ ဖင္ဆံုႀကီးတရမ္းရမ္းနဲ႕ လႈပ္ျပေလွ်ာက္ျပ ရတာႀကေတာ႕ မရွက္ဘူးလား ။  ဟင္ ေျဖအံုးေလ ” . . .
. . . “ ဟီးဟီးးဟင္႕ . . . သမီး မွားပါတယ္ ဘဘရဲ႕ ” . . .
. . . “ ကဲကဲ ကိုယ္႕တူမကေတာင္ေတာင္းပန္မွေတာ႕လည္း ငါလည္း တဆင္႕ေတာ႕ အေလွ်ာ႕ေပးရတာေပါ႕။ ညည္း ထုိင္ထအခါ ၁၀၀၀ ျပည္႕ေအာင္လုပ္ႏိုင္ရင္ ဖင္မခၽြတ္ရေတာ႕ဘူး ။ ဒါေပမယ္႕ အေခါက္၁၀၀ ျပည္႕တုိင္း ညည္းဖင္ၾကီးကို ႀကက္ေမႊးနဲ႕ ၁ခ်က္ရိုက္မယ္ ။ ကဲ ဘယ္႕ႏွယ္႕တုန္း ” . . .

       ေရနစ္လွ်င္ ေကာက္ရိုးတမွ်င္ကိုပင္ ဆြဲမိဆြဲရာ ဆြဲႀကသည္ဆိုသည္႕ စကားမွာ အလကားမဟုတ္ ။ လူတိုင္း ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္နဲ႕ သာရပ္တည္ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားႀကသည္မွာ ေလာကရဲ႕အမွန္တရားပါ ။ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္မရိွလွ်င္ မည္သူမွမရပ္တည္ႏိုင္ပါေခ် ။ အခုလည္း ယဥ္ယဥ္ တေယာက္အဖုိ႕ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ ေရာင္ျခည္ေလး တခုေပၚလာပါျပီ ။ အခုအခ်ိန္က စျပီး ယဥ္ယဥ္႕ရဲ႕ ရုန္းကန္မႈအားလံုးက ထုိင္ထေခါက္ေရ ၁၀၀၀ ျပည္႕ေျမာက္ျပီး ခါး၀တ္ေဘာင္းဘီ ကိုခါးမွာျမဲေအာင္ ကာကြယ္ရပါေတာ႕မယ္ ။

. . . " ဘယ္လိုလဲ သေဘာတူလား " . . .
. . . " ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ႕ "  . . .
ေခါင္းျငိမ္႕ရံုကလြဲလုိ႕ ဘာတတ္ႏိုင္အံုးမွာလဲ မယဥ္ယဥ္ဆုလတ္ ရယ္။


. . . “ ကဲ ဟိုဘက္ျပန္လွည္႕ျပီး စလုပ္ေတာ႕ ။ ဘယ္ဘက္လွည္႕ လုပ္ရမယ္ ဆိုတာေတာ႕ ငါကတိအထဲ မပါဘူး ။ ငါေျပာတဲ႕အခါမွာ ေျပာတဲ႕အေျခအေနအတုိင္း အေခါက္၁၀၀၀ ေပါ႕။ ဒါေပမယ္႕ ေျပာထားတဲ႕ အတုိင္း တခ်က္ေတာ႕ရိုက္ရမွာေပါ႕ ။ ရိုက္တာကိုလည္း ဘယ္လို ပံုစံနဲ႕ ရိုက္မယ္ဆိုတာ ငါ႕သေဘာပဲ အဲေတာ႕ တခါတည္းလွည္႕ ” . . .
ယဥ္ယဥ္ ငိုရင္းရိႈက္ရင္းပဲ တဖက္သို႕ ျပန္လွည္႕ကာ သြားေလသည္ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္း မတ္တပ္ထရပ္ရင္း တေဇာင္းေလာက္မွ ေနရာယူလိုက္သည္ ။

. . . “ ညည္းအရိုက္ခံရမယ္႕ ပံုစံကိုေျပာမယ္ ။ ဒူးကိုေကြးလုိက္ လက္ကိုေပါင္မွာေထာက္ျပီး ဖင္ကိုေနာက္ပစ္ေပး ” . . .
. . . “ ငါေျပာတာ ဒူးကိုေကြး လူကို ေရွ႕ကုန္း ” . . .  ေျပာရင္းနဲ႕ တခါတည္း ေက်ာကုန္းကိုပါ လက္တဖက္နဲ႕ ဖိေပးလိုက္ပါေတာ႕ အိုးအကိတ္ႀကီးက ေနာက္ဖက္ကို ေကာ႕ထြက္လာပါတယ္ ။
. . . “ ျပီးရင္ ဖင္ကိုေကာက္ေပး ။ ေျပာတဲ႕အတုိင္းလုပ္ေလ ” . . .

      မခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဆိုးတဲ႕ အရာေပမယ္႕ မ်က္ရည္ေပါက္ေပါက္က်ရင္း ဖင္ဆံုထြားထြားႀကီးကို ေနာက္ပစ္ေပးလိုက္ရပါတယ္ ။ နဂိုကတည္းမွ ခါးေသးဖင္ၾကီး ခါခ်ဥ္ကိုယ္လံုးၾကီးကို သည္႕ႏွယ္လုပ္ေတာ႕ နဂိုရိွတဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္းႀကီးေတြ နဂိုင္းထြက္ကာ ေရအိုးတအုိးမက ႏွစ္အုိးတင္လို႕ရေသာ ဖင္ဆံုႀကီးပမာ ျဖစ္သြားေလသည္ ။ ကိုယ္႕ဘဘႀကီး ရုိက္ဖုိ႕ ကိုယ္႕ဖင္ႀကီးကိုယ္ေကာ႕ေပးထားရတာ ။ ႀကက္ေမႊးက ခ်ိန္ဖုိ႕အတြက္ တဖတ္ဖတ္လာထိတာနဲ႕ ဖင္တြန္႕သြားသည္ ။ ခ်စ္ဘႀကီးကလည္း အခ်ိန္ဆြဲသည္ ဒီအခ်ိန္မွာခံစားရတဲ႕ စိုးရြံ႕မႈက အဆိုးဆံုးဆုိတာ သိလို႕ ။ ျပီးေတာ႕ တူမေခ်ာႀကီး ျဖစ္ေနတဲ႕ ပံုစံၾကီးကလည္း ရယ္ျပံဳး အသားယားစဖြယ္ ႀကီးမို႕ အရွက္ၾကီးရွက္ ေနမွန္းလည္း သိလို႕ ၾကာၾကာထား ထားတာ ။

. . . “ ျဖန္း ” . . . “ အား အူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ”  . . . 
      အားပါးတရ အလႊဲခံရျပီး မွက်လာတဲ႕ ရိုက္ခ်က္ေႀကာင္႕ ေနာက္ပစ္ထားတဲ႔ဖင္ႀကီး ေရွ႕ျပန္ေကာ႕သြားသည္ ။ က်ယ္ေလာင္တဲ႕အသံႀကီးနဲ႕ ေအာ္ျပီး လက္၂ဖက္ကလည္း သက္သာလုိသက္သာျငား ဖင္ကိုဆုပ္ကာနယ္ကာ ပြတ္ပါသည္။ တသက္နဲ႕တကုိယ္ ႀကက္ေမႊးစာ ပထမဆံုး အျမည္းခံဖူးျခင္းမွာတင္ အရသာကို တသက္လံုး စြဲသြားေတာ႕မည္ ။ အျပန္ျပန္အခါခါ ပြတ္လုိ႕ ခုန္လုိ႕ ၀ေတာ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္းအသံႀကီးက ျပန္ထြက္လာသည္ ။

. . . “ ကဲ ထိုင္ထကိစၥျပန္စဖုိ႕ လုပ္ေတာ႕။ ညည္း လုပ္ရမွာ ၁၀၀၀ ေနာ္ ”  . . .
ေျခေထာက္ေကာ လက္ေကာ ေနရာျပန္ယူပါသည္ ။ ေျခေထာက္က သူ႕ဘႀကီးေရွ႕ ခုနကေနရာ ၊ လက္က နားရြက္၂ဖက္ေပၚမွာ ။ သို႕ေပမယ္ ခ်က္ခ်င္းမစမိေသးပဲ တုံ႕ဆိုင္းေနေသးသည္မို႕
. . . “ ႀကာတယ္ စေတာ႕ ” . . . “ ျဗန္း . . . ျဗန္း . . . ျဗန္း ” . . .
       အားထည္႕ျပီး ရိုက္လုိက္တာေတာ႕မဟုတ္။ ဗံုတီးလုိက္သည္႕ ပမာ ဖင္လံုးထြားထြားအယ္အယ္ႀကီး ၂ဖက္စလံုး ဘယ္ညာ တျဗန္းနဲ႕ တီးေပးလိုက္တာ ။ တင္ပါးအိုးၾကီးေတြက အိကနဲအိနဲ တုန္ခါသြားသည္ ။ ဒီတေခါက္ေတာ႕ မိႏြယ္ ခိုးျပံဳးလုိက္မိပါတယ္ ။ မမေလးကို သနားေပမယ္႕ အခုလုိၾကေတာ႕ စိတ္ထဲ တခုခုကို ရယ္ခ်င္လာသလိုလို ေက်နပ္သလိုလုိ ျဖစ္လာပါလား ။
ယဥ္ယဥ္ကေတာ႕ ရိႈက္သံအက်ယ္ၾကီး ထြက္လာျပီး ထုိင္ခ်လုိက္ကာ ထိုင္ျခင္းထျခင္း အလုပ္၂ခုကိုျပန္စလုပ္ပါေတာ႕သည္ ။

. . . “ ဟဲ႕ ေရေလ ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ . . . ၂ . . . ၃ . . . ၄ ” . . .
မိႏြယ္ အာရံုေျပာင္းေနသည္မို႕  ေမ႕ေနတာ ဘဘႀကီးေသာင္း ေျပာမွပဲ သတိရျပီး အလွ်င္အျမန္ျပန္စ ေရရေတာ႕သည္ ။

       ဘႀကီးဦးျမင္႕ေသာင္း ေျပာသလိုပဲ ပိုရယ္ဖုိ႕ေကာင္းသည္ဆိုသည္မွာ မွန္သည္ ။ ထိုင္အခ်မွာ အိုးႀကီးကိုေနာက္ပစ္ကာ ထိုင္ခ်မိျပီးလွ်င္ အိုးႀကီးက ကားသြားသည္ ။ ျပန္အထမွာ ဖင္လံုးၾကီး အရင္ေထာင္ တက္လာသည္ ။ ႀကည္႕ေနရင္းနဲ႕ သတိထားမိလာတာက လြတ္ေနတဲ႕ခါးေဖြးေဖြးကို ။ အက်ႌက ခါးတုိ မို႕လုိ႕ ခါးကလြတ္ေနသည္ ။ ပိုဆုိးတာကေတာ႕ ေဘာင္းဘီကစပန္႕သားဆိုေတာ႕ ထုိင္လိုက္ထလိုက္နဲ႕ ေလွ်ာေလွ်ာက်လာသည္မုိ႕ အခုဆုိလွ်င္ မိတ္ကပ္ေရာင္ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ကခါးမွာ ေပၚေနျပီ ။ ထုိင္ရင္းထရင္း ၅၀ ေက်ာ္ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ႕ ေလးရံုမကလုိ႕ ဒူးေတြကနာလာျပီ ။ ထိုင္အခ်မွာ မထိန္းႏိုင္ေတာ႕ပဲ ပစ္ပစ္ထိုင္ခ်လိုက္ရသလုိ ျပန္အထမွာလည္း တ၀က္တပ်က္ ဖင္ေနာက္ပစ္ ကာလကေန မနည္းအားယူကာ မတ္ရပ္ယူရသည္။

. . . “ ဘယ္ႏွယ္႕လည္း အထအထုိင္ခက္လာျပီလား”   . . .
သိသိသာသာ ေႏွးလာျပီျဖစ္တဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ကို ႀကည္႕ျပီး ဦးျမင္႕ေသာင္းက ၀င္ေျပာပါတယ္ ။
. . . “ ႀကည္႕ရတာ ညည္း ၁၀၀၀ မလုပ္ေတာ႕ဘူးထင္တယ္ေနာ္ ” . . .
မ်က္ရည္ေပါက္ႀကီးငယ္နဲ႕အတူ ေခၽြးေပါက္ႀကီးငယ္ပါက်စ ျပဳလာတဲ႕ ယဥ္ယဥ္လည္း ငါမလုပ္ႏိုင္ေတာ႕ဘူး ထင္တယ္ ဆိုေတာ႕ အေတြးဆိုးႀကီး၀င္စျပဳလာပါတယ္ ။

. . . “ အင္း ညည္း အဖုတ္ႀကီးေတာ႕ ငါတုိ႕ကိုျပရေတာ႕မယ္ ထင္တယ္ ယဥ္ယဥ္ရယ္ ” . . .
      အဖုတ္ႀကီးဆိုတဲ႕ စကားကေဆးခါးႀကီး နားထဲေလာင္းခ်သလို ၀င္လာပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ သူသာ ၁၀၀၀ ျပည္႕ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ရင္ သူ႕ဘႀကီးရည္ညႊန္းေျပာေနတဲ႕ သူ႕ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို လက္ေတြ႕ျပရေတာ႕မယ္ ဆိုတဲ႕ အေတြးက ဘာႏွင္႕မွမတူေအာင္ ဆုိးရြားလွသည္ ။ အသည္းထိတ္စရာ ေကာင္းလွသည္ ။

. . . “ ႀကြရခက္ေနျပီမလား ညည္းေအာက္ပုိင္းက အေလးခ်ိန္စီးတာကိုး ဖင္ႀကီးမရဲ႕ ” . . .
      မိႏြယ္ အသံထြက္သြားမွာ စိုးလို႕ မနည္း ထိန္းလုိက္ရသည္ ။ ရယ္ခ်င္တာေလ ။ ပထမအစတုန္းက မိႏြယ္ပါေရာ ေႀကာက္ေနေပမယ္႕ အခုေတာ႔လည္း ေႀကာက္ရမယ္႕သူက သူမဟုတ္။ သူကေဘးက ထုိင္ရႈစားရတဲ႕ ပရိသတ္သာ ျဖစ္မွန္း သိလာျပီမို႕ စိုးရြံ႕စိတ္ေပ်ာက္ကာ ရယ္ခ်င္စိတ္၊ မမေလး အရွက္အၾကီးက်ယ္ ကြဲေနတာကို ေက်နပ္တဲ႕ စိတ္က အလုိလုိ  ေပၚလာပါသည္ ။ သနားစိတ္ကေလး တခ်က္တခ်က္ ၀င္လာေပမယ္႕ ဟိုဘက္ အာရံုမ်ားကို လႊမ္းမုိးႏိုင္ေလာက္တဲ႕ အတုိင္းအတာ အထိေတာ႕ မရိွေတာ႕ ။

. . . “ ဖုတ္ ” . . . “ ႀကြဟ ဒီဖင္ႀကီးႏွယ္ ” . . .
  ညာဘက္ဖင္လံုးႀကီးဘက္ကို ႀကက္ေမႊးနဲ႕ ခပ္စပ္စပ္ေလးတုိ႕ေပးလိုက္ေတာ႕ ဘယ္ဘက္ကိုတြန္႕သြားသလို။
. . . “ ဖုတ္ ” . . .
 ဘယ္ဘက္ကို ဖတ္ခနဲ႕ ရိုက္လုိက္ေတာ႕ တင္ပါးႀကီးက ညာဘက္ကို ရမ္းသြားပါတယ္။
. . . “ ၆၇ . . . ခြိခြိ . . . ၆၈ ” . . .
မိႏြယ္ရဲ႕ ရယ္သံေလးက ထိန္းမရပဲ ထြက္လာပါသည္ ။ မိႏြယ္သူ႕ဘာသာသူေတာ႕ လန္႕သြားသည္ ဦးျမင္႕ေသာင္းမ်ား သူ႕ကိုပါစိတ္ဆိုးသြားမလားဆိုျပီး။ သို႕ေပမယ္႕
. . . “ ႀကားလား မိႏြယ္ေတာင္ ရယ္ေနျပီ ။ နင္ျဖစ္ပ်က္ေနပံုကို ႀကည္႕ျပီး ” . . .
အခုအခ်ိန္မွေတာ႕ ရယ္ေနလဲ ယဥ္ယဥ္ဘာလုပ္ႏိုင္ေတာ႕မွာတုန္း ။ အံကိုၾကိတ္လို႕ အားကုန္တင္းရင္း ။
. . . “ ၉၉ . . . ၁၀၀ ” . . . 

၂၀၀ အျပည္႕မွာ ယဥ္ယဥ္တေယာက္ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထိုင္က်သြားပါတယ္ ။ ရင္ထဲက ေမာတာထက္ သူ႕ေပါင္ႀကြက္သားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနျပီ ။
. . . “ ညည္းႀကည္႕ရတာ ၁၀၀၀ ဘယ္လုိမွျပည္႕မွာမဟုတ္ဘူး ” . . .
ယဥ္ယဥ္ ျပန္မထေသးပဲ ဆက္ထုိင္ေနရင္း တရံႈ႕ရံႈ႕နဲ႕ငိုေနသည္ ။ သူကိုယ္တုိင္ လည္းသိပါသည္ ၁၀၀၀ ဆိုတာမျဖစ္ႏိုင္ေတာ႕ပါ ။

. . . “ အဲေတာ႕က ညည္းကိုငါ ေရြးခ်ယ္စရာတခုေပးမယ္ ။ ညည္းေအာက္ခံေဘာင္းဘီပါတယ္ဆိုတာ ငါေတြ႕ျပီးျပီ။ အဲေတာ႕ အေပၚက ေဘာင္းဘီကိုခၽြတ္ျပီး ထုိင္ထဆက္လုပ္မယ္ဆိုရင္ ၃၀၀ ေလွ်ာ႕ေပးမယ္။ အခါ ၇၀၀ ပဲလုပ္ရေတာ႕မွာေပါ႕ ”  . . .
. . . “ ရွင္ အီးဟီးဟီး ” . . .
ေရြးခ်ယ္စရာတခုရိွေသာ္လည္း ရင္းရမယ္႕အရာကမေသးလွ။ ေအာက္ခံစက္စပိုင္နာ နဲ႕ပဲ ဘဘႀကီးတုိ႕ ေရွ႕မွာ ေနရမယ္ဆိုတာလည္း အပ်ိဳေလး၁ေယာက္ဖုိ႕ လြယ္ကူတဲ႕ ကိစၥေတာ႕ မဟုတ္ ။

. . .  “ ငါက အေကာင္းေျပာတာကို ညည္းစဥ္းစားေနာ္ ၁၀၀၀ မျပည္႕ရင္ ညည္းအဖုတ္ႀကီးကို ငါတုိ႕က အဖုံးအကာ မက်န္ပဲ အရိွအတိုင္း အကုန္ေတြ႕မွာ ။ အခု ေအာက္ခံက်န္ေသးတယ္ ။ ညည္း စကပ္ေတြက ေပါင္လယ္သာသာရိွတာ ။ တခါတေလ ဒီ႕ထက္ေတာင္တုိေသး ။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီနဲ႕ လက္တဖ၀ါးေလာက္ပဲ ကြာတာ ။ မဆိုညည္း ေရသြားကူးလဲ အဲေလာက္ေတာ႕ ေပၚတာပဲ မဟုတ္လား ”. . .
ယဥ္ယဥ္ကေတာ႕ တအင္႕အင္႕ နဲ႕ျပန္မေျပာ။

. . . “ ညည္းသေဘာပါ ။ ငါကေတာ႕ ၁၀၀၀ မျပည္႕ရင္ တကယ္ခၽြတ္မွာ ။  . . .
ယဥ္ယဥ္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ရင္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ဒံုးဒံုးခ်လုိက္ပါတယ္ ။
. . . “ ဟီးအီးအီး သမီး ခၽြတ္ပါမယ္ ဟီးးးးး ”. . .
. . . “ ကဲခၽြတ္ရင္လည္း ထ ” . . .

      အားယူထရင္း မတ္တပ္ျဖစ္သြားေတာ႕ ယဥ္ယဥ္ ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းစိျပီး ရပ္ေနေသးသည္ ။ ျပီးမွ သတၱိေမြးကာ ဆတ္ခနဲ ေဘာင္းဘီကို ဒူးေခါင္းေလာက္ေရာက္ေအာင္ ဆြဲခ်လုိက္ေတာ႕တယ္ ။ ျပီးလွ်င္ ဘႀကီးေသာင္း ႀကက္ေမႊးနဲ႕ ညႊန္ျပတဲ႕ အတုိင္း ေဘာင္းဘီကိုေျခေထာက္ကေန အျပီးခၽြတ္ရင္း ေဘးဖယ္လုိက္ပါသည္ ။ ကြဲေလတဲ႕ အရွက္ရယ္ ခုေတာ႕စက္စပိုင္နာရယ္သာ က်န္ေတာ႕သည္ ။ လက္ ကေပါင္ရင္းခြဆံုမွာ ယွက္လ်က္သား ကာသည္ ။

. . . “ နားရြက္ျပန္ဆြဲထား ယဥ္ယဥ္ ” . . .
      အတြန္႕မတက္ မတက္ေပမယ္႕ တြန္႕ဆုတ္စြာနဲ႕ လက္ကိုရုတ္ျပီး နား၂ဖက္ကို ျပန္ဆြဲထားလိုက္ပါတယ္ ။ မိတ္ကပ္ေရာင္ ေအာက္ခံစက္စပိုင္နာက မႀကီးလြန္း မေသးလြန္းေသာ အရြယ္အစား ။ ဆီးခံုတျပင္လံုးကို ျမင္ကြင္းကေန လံုျခံဳေအာင္ ဖံုးလႊမ္းေပးထား ေသာ္လည္း မို႕ေဖာင္းတက္ေနမႈကိုေတာ႕ မကာရံသာ ။ ေစာက္ဖုတ္ေနရာႀကီးက ဖားဂံုညင္းၾကီး ပမာာ သိသိသာသာ ခံုးႀကြထ ေနသည္။

. . . “ ညည္းဟာႀကီး ႀကည္႕ရတာေတာ႕ မဟားဒယားႀကီးမယ္႕ ပစၥည္းႀကီး ထင္တယ္ ။ ေဖာင္းေဖာင္းကားကားၾကီးနဲ႕ ခံုးထေနတာ ကုိယ္႕ဟာကကိုယ္ ျပန္ငံု႕ႀကည္႕အံုး ” . . .
ဘယ္ေနရာကို ရည္ညႊန္းေျပာမွန္း သိသည္မို႕ ဆတ္ဆတ္တုန္ေအာင္ ရွက္ကာ ။
. . . “ အီးဟီးဟီး ဘဘ သမီးကိုအဲလုိေတြ ဟင္႕  မေျပာပါနဲ႕ ဘဘရယ္ ဟီးး ” . . .
. . . “ ဟီးဟီးဟင္႕ သမီးရွက္လြန္းလုိ႕ပါ ဘဘရယ္ ဟီးးး ” . . . 
. . . “ ဟဲ႕ဘာေတြတုန္း ငါေျပာတာပါးစပ္ကပဲေလ တကယ္လည္း ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေအာက္က ညည္းအဖုတ္ႀကီး ေဖာင္းေနတာ ျမင္ေနရလုိ႕ ငါေျပာတာပဲဟာ မဟုတ္လုိ႕လား ။ ေျပာတာက်ေတာ႕ရွက္တယ္ ငါအခုမ်က္စိနဲ႕တပ္အပ္ျမင္ေနတာကိုက်ေတာ႕ မရွက္ဘူးလား ” . . .
ရွက္ပါတယ္လုိ႕ ေတာင္းပန္ခါမွ ပိုဆိုးေအာင္ ေျပာလိုက္ေတာ႕ ယဥ္ယဥ္ငိုသံကလြဲျပီးထြက္မလာေတာ႕ ။

. . . “ ေနာက္ေက်ာေပးစမ္း လွည္႕ ”  . . .
      ေျပာတဲ႕အတုိင္းလွည္႕ေပးရေတာ႕ ျမင္ကြင္းထဲ ေရာက္လာတာက အိုးျဖဴထြားႀကီးေတြ ။ စက္စပိုင္နာေလးက ၾကီးမားလွတဲ႕ တင္ပါးႀကီး တ၀က္ေလာက္ကိုသာ ဖံုးကာေပး ထားႏိုင္သည္ဖို႕ ဖင္သားေဖြးေဖြးႀကီးေတြက ေဘးတဖက္စီမွာ အျပင္ဘက္ အစ္ထြက္ေနသည္ ။ ဗလာမက်င္းရဖုိ႕ အေရး အခုလုိ ေအာက္ခံ တလႊာတည္း  အၾကည္႕ခံခ်င္တုိင္း ႀကည္႕ဖုိ႕လွည္႕ျပရေသာ အေနအထားကို ယဥ္ယဥ္ဆုလတ္ တေယာက္ ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္လို႕လာပါျပီ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ နင္႕ကိုငါေနာက္ထပ္ ေရြးစရာတခုထပ္ေပးမယ္ ။ အဲဒါကိုလုပ္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္၂၀၀ အေလွ်ာ႕ေပးျပီး နင္ ၅၀၀ ပဲလုပ္ရေတာ႕မယ္ ” . . .
၅၀၀ ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္၃၀၀ ပဲက်န္ေတာ႕တယ္။ အံႀကိတ္လုပ္ရင္ရႏိုင္ေသးတာမုိ႕ ဘႀကီးရဲ႕ထပ္ထြက္လာမယ္႕ စကားကို နားစြန္႕ေနမိသည္ ။

. . . “ ညည္း ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကုိ အေပၚကိုဆြဲတင္ႏိုင္သမွ် ဆြဲတင္ျပီးရင္ ညည္းေနာက္ဖက္က ေဘာင္းဘီကို ဖင္ႀကားထဲ ညွပ္လုိက္ ။ ခါးေတာင္းေျမွာင္ေနေအာင္ ႀကိဳက္သလုိေပါ႕ ” . . .
. . . “ ဘဘရယ္ မလုပ္ပါနဲ႕ ဟင္႕ အီးးးးးး ” . . .
လုပ္ခိုင္းတဲ႕ ပံုစံကရက္စက္သည္ ။ အဲလိုသာ လုပ္လိုက္လွ်င္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘာမွမရိွသလိုပဲ ျဖစ္သြားမွာ ကိုလည္း သိသည္မို႕ ယဥ္ယဥ္မလုပ္ရဲ ။

. . . “ သေဘာပါပဲ ။ ငါကညည္းကို ၇၀၀ လုပ္ဖို႕ မလြယ္ေတာ႕ဘူးဆိုတာ သိလုိ႕ ေျပာတာ။ ေရြးခ်ယ္တာကေတာ႕ ညည္းသေဘာပဲ ။ ေအး ငါအခုေျပာတဲ႕ပံုစံဆို ညည္းဖင္ေတာ႕ပိုေပၚသြားမွာေပါ႕ ဒါေပမယ္႕ ညည္းအေရွ႕က ညည္းေပၚမွာ အေႀကာက္ဆံုး ပစၥည္းႀကီးလည္း မေပၚဘူး ။ ျပီးမွ ၇၀၀ ေတာင္မျပည္႕လို႕  အဲဒီ႕လက္က်န္ေလးပါ ခၽြတ္ရေတာ႕မွ ကုန္းေကာက္စရာ အရွက္ပါမက်န္ဘူး ျဖစ္သြားမယ္ ”. . .
တကိုယ္လံုး တုန္တုန္တက္တဲ႕ အထိ ငိုရိႈက္သံ အက်ယ္ၾကီး ထြက္လာျပီး ယဥ္ယဥ္႕လက္က တင္ပါးေပၚက စက္စပိုင္နာေပၚကို ေရာက္လာပါတယ္ ။

. . . “ ဒီဘက္ျပန္လွည္႕မလာနဲ႕ အခုအတိုင္းပဲ ရပ္ျပီးလုပ္ ။ အေပၚကိုဆြဲ ႏိုင္သမွ်အရင္ဆြဲတင္စမ္း ။ ဆြဲအုန္း ဆြဲတင္ ”
. . .  ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို ခါးေပၚတက္တဲ႕ အထိကို မရမက ဆြဲတင္ခိုင္းတာမို႕ ေပါင္ရင္းဂြႀကားက ေဘာင္းဘီအသားက တအားကုိတင္းက်ပ္ လာပါတယ္ ။ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးဆို က်ပ္လြန္းလုိ႕ ေနရခက္လွပါသည္ ။
. . . “ ေနာက္ကဟာကို ဖင္ႀကားထဲညွပ္ ။ ႀကာတယ္ ယဥ္ယဥ္ ။ ျမန္ျမန္လုပ္စမ္း ” . . .
      ေျပာတဲ႕ အတုိင္း ေဘာင္းဘီအသားေတြကိုစုျပီး ဖင္လံုးတုန္တုန္ၾကီး ၂ခုၾကားေရာက္တဲ႕ အထိစုလုိက္ေတာ႕ ဖင္သားျဖဴျဖဴၾကီးေတြက လံုး၀ကို အတုိင္းသားေပၚလာသည္ ။ ခုနကႀကက္ေမႊးစာရဲ႕ အမွတ္အသားအျဖစ္ ခပ္ရဲရဲ ျဖစ္ေနတဲ႕ အရိႈးရာတခုက ကန္႕လန္႕ျဖတ္ႀကီး ရိွေနသည္။

. . . “ ညည္းက ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုယ္ ညွာေနတာပဲ ။ ငါလုပ္ခိုင္းတာက ဒီလိုမ်ိဳး ” . . .
ဦးျမင္႕ေသာင္း ေရွ႕နည္းနည္းကိုင္းလုိက္ျပီး အေပၚဘက္တက္ေနတဲ႕ စက္စပိုင္နာ ရံႈ႕ၾကိဳးစကို ကိုင္ကာ အားရပါးရေဆာင္႕ျပီး ဆြဲတင္လုိက္ေတာ႕
. . . “ အား ဟီးဟီး ” . . .

      ဖင္ႀကားေရာ ေစာက္ပတ္ၾကီးပါ က်ိန္းျပီးနာသြားတာေၾကာင္႕ ယဥ္ယဥ္ ေအာ္သံၾကီးနဲ႕အတူ ခါထြက္သြားပါသည္ ။ လက္ကလည္း နာသြားတဲ႕ ဆီးခံုေပၚကုိ အလုိအေလ်ာက္ ေရာက္သြားပါတယ္ ။ ေနာက္ပိုင္းက ေဘာင္းဘီစကေတာ႕ ဖင္လံုးအိအိတုန္တုန္ၾကီး ၂လံုးၾကားမွာ လံုး၀ညွပ္ျပီး ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ဖင္လံုးၾကီးလုိ႕ ဖင္ၾကားၾကီး နက္တာေၾကာင္႕လည္း ပါပါတယ္။ ဂြၾကားက ေဘာင္းဘီတခ်ိဳ႕တ၀က္ ေစာက္ပတ္ ႏႈတ္ခမ္းၾကီး၂ခုၾကားထဲ နစ္၀င္သြားလုိ႕ ေစာက္ဖုတ္ကို ထက္ျခမ္း ျခမ္းခံရသလုိကို နာပါတယ္ ။
ေဘးကၾကည္႕ေနတဲ႕ မိႏြယ္ေတာင္ အသည္းယားျပီး ဖင္ေၾကာရံႈ႕သြားသည္ ။ မမေလးေတာ႕ ေတာ္ေတာ္အီစိမ္႕သြားမယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္ ။


. . . “ ရျပီ ဒီလုိမွ ဖင္တခုလံုး ေကာင္းေကာင္းေပၚတာ ” . . .
 ဦးျမင္႕ေသာင္း ေျပာေျပာဆုိဆို မတ္တပ္ရပ္လုိက္ရင္း
. . . “ ကဲ ၁၀၀ျပည္႕ျပီမုိ႕ ၾကက္ေမႊးေနာက္တခ်က္ ။ ခုနက အရိုက္ခံရတဲ႕ ပံုစံအတိုင္း ျပန္ေန ။ ဒူးေကြး ေရွ႕ကိုကုန္း ဖင္ကိုေနာက္ပစ္ ။ ၾကားလား ” . . .
      တေခါက္လုပ္ဖူးျပီးသား မုိ႕ဒီတခါေတာ႕ ပံုစံက်သည္ ။ ထြားထြားစြံ႕စြံဖင္ၾကီးက ေနာက္ကိုေကာ႕ထြက္လာသည္ ။ ေျခေထာက္ေတြက မတရားေညာင္းေနျပီမုိ႕ ေပါက္မွာေထာက္ထားရတဲ႕ လက္ေတြေကာ၊ ေပါင္သားေတြပါ တုန္ရီေနသည္ ။

. . . “ ျဖန္း ” . . . “ အားးးးးးးးးးး ” . . .
      အခုအခံဆိုလုိ႕ တလႊာမွ်ပင္ မရိွေတာ႕တာမို႕ ၾကက္ေမႊးနဲ႕ ဖင္သား တသားတည္း တန္းထိသည္ ။ ယဥ္ယဥ္ ဖင္လံုးတုန္တုန္ၾကီးေတြကို သက္သာလုိသက္သာျငား ဆုပ္ရင္းကိုင္ရင္း ေစြ႕ေစြ႕ခုန္ပါတယ္ ။ စကပ္က်ပ္က်ပ္ ၀တ္လည္း ဖင္သားၾကီးေတြ တုန္တာပါပဲ ။ ထိုင္ထ လုပ္တုန္းကလည္း တင္ပဆံုၾကီးေတြ လႈပ္တာပါပဲ ။ သို႕ေပမယ္႕ အခုတေခါက္  မွာေတာ႕ ဖင္ၾကီးက ေျပာင္ေနျပီ ။ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ အရိႈးရာတခုနဲ႕ အေရာင္မွိန္မွိန္ အရိႈးရာတခုက ယွဥ္ရက္သား ။

. . .  “ ျပီးရင္လည္း ထုိင္ထျပန္စမယ္ ။ ဒီတခါဒီဘက္ျပန္လွည္႕ျပီး လုပ္ ” . . .
ယဥ္ယဥ္႕မ်က္ႏွာၾကီးမွာ ငိုရလြန္းလို႕ မို႕အစ္လုိ႕ ။ မ်က္ရည္မ်ားကလည္း ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္နဲ႕ပါးျပင္ထက္က စီးက်ေနသည္ ။
. . . “ ငါလည္း ျမင္တာကိုမေျပာပဲကို မေနႏုိင္တာ ။ ညည္းပစၥည္းက ထြက္ေနျပီ ”  . . .  “ လက္ကိုနားမွာ ျပန္ကပ္ထားစမ္း ” . . .
      လန္႕ျဖန္႕ျပီး လာကာတဲ႕လက္ လမ္းတ၀က္တင္ ရပ္သြားပါတယ္ ။ ဟုတ္ပါရဲ႕ ေဘာင္းဘီက ေရႊၾကဳတ္ၾကား ညပ္ေနျပီ ဆိုေတာ႕ ေစာက္ဖုတ္ ေဘးသားထူထူၾကီးေတြရဲ႕ တခ်ိဳ႕တ၀က္က ေဘးတခ်က္တခ်က္ကေန အျပင္ကို ျပဴထြက္ေနၾကျပီ ။ အသားထဲ နစ္၀င္မတတ္ တင္းက်ပ္တဲ႕ စက္စပိုင္နာေၾကာင္႕ ထြက္ေပၚေနတဲ႕ ေစာက္သားတစ္ေလးေတြက နီျမန္းလို႕၊ တင္းေျပာင္ဖုေဖာင္း လို႕ေနသည္ ။ ဆီးခံုမွာလည္း ေစာက္ေမႊးစေလးေတြကလဲ ဟိုတေမႊးဒီတေမႊး ေလာက္ ေဘာင္းဘီအျပင္ကို ေရာက္ေနပါတယ္ ။

. . . “ ဟီးဟင္႕ ဘဘ သမီး သမီး ရႈးေပါက္ခ်င္တယ္ ဟီး ” . . .
      ေသးကလည္း တကယ္ပင္ေပါက္ခ်င္ေနျပီ ။ တခါတည္း အခုေလာက္ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ျဖစ္ေနတဲ႕ ေပါင္ၾကားကိုလည္း နည္းနည္း ျပဳျပင္လို႕ ရမွာပါ ။ တူမေခ်ာၾကီးက ေတာင္းဆိုေတာ႕လည္း ဘၾကီးက အေျဖျပန္ေပးပါတယ္ ။

. . . “ ရပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕တံခါးမပိတ္ရဘူး ။ ငါလုိက္ေစာင္႕မယ္ ” . . .
ဘၾကီးဦးျမင္႕ေသာင္းက ႀကမ္းတမ္းေပမယ္႕ ဒီေလာက္ရက္စက္မယ္လို႕ ထင္ေတာင္ မထင္ထားမိခဲ႕ပါ ။
. . . " မေတာ္ ညည္းတံခါးျပန္မဖြင္႕ပဲ အထဲမွာ ပိတ္ေနရင္ ဘယ္ႏွယ္႕ လုပ္မလဲ ။ ဒါမွမဟုတ္ ညည္းက ေသာက္ရွက္ကြဲ ထားျပီဆိုေတာ႕ အရွက္လြန္ျပီး တခုခု လုပ္လုိက္ရင္ ဘယ္လုိ လုပ္မလဲ ။ သည္ေတာ႕ ငါလိုက္ေစာင္႕မယ္ ။ ငါေရွ႕မွာ ေပါက္ရဲတယ္ဆုိရင္ေတာ႕ သြားေပါက္ေပါ႕ ။ သြားမွာလား " . . .
အငိုမ်က္ႏွာႀကီးနဲ႕ပဲ ေခါင္းခါရပါျပီ ။ ဘယ္လုိလုပ္ေပါက္ရဲ မွာလည္းကြယ္ ။

. . . “ ဒါဆိုရင္ ျပန္စေတာ႕ ” . . .
. . . “ ၁ . . . ၂ . . . ၃ . . . ၄ ” . . .
ယဥ္ယဥ္႕ ရဲ႕အႀကိမ္ေရ လိုက္ေရတဲ႕ အသံနဲ႕အတူ ကြတကြတထုိင္ထ လုပ္တာကို ျပန္စရပါျပီ ။

      ဦးျမင္႕ေသာင္းရဲ႕ အျမင္မေတာ္တာေတြပဲ လုိက္ျမင္တတ္တဲ႕ မ်က္စိက ဒီတခါေတာ႕ ထိုင္ထိုင္ ခ်လုိက္ရင္ ဟဟသြားတဲ႕ ေပါင္ၾကားကုိ ေရာက္ေနပါတယ္ ။ ဒါကေတာ႕ အျမင္မေတာ္တာလား ေတာ္တာလားမသိပါ ။ ယဥ္ယဥ္မွာေတာ႕ အင္မတန္ခံစားေနရသည္။ ထုိင္လုိက္ရင္ စက္စပိုင္နာက ပိုပိုတင္းသြားလို႕ ေစာက္ေျမွာင္းၾကီး တေလွ်ာက္ ပြတ္ဆြဲခံေနရ သလို က်ိန္းက်ိန္း ေနပါေတာ႕သည္ ။ ေခါက္ေရ ၅၀ အေက်ာ္ ေလာက္မွာေတာ႕ ျပန္ထလုိ႕မရခ်င္ခ်င္ ျဖစ္လာသည္ ။ လုိက္ေရေနတဲ႕ မိႏြယ္ေတာင္ တၾကိမ္နဲ႕တၾကိမ္ၾကားမွာ ေတာ္ေတာ္ ေစာင္႕ေနရျပီ ။ မိႏြယ္လည္း ေတြးသည္ ။ မမေလးက ပင္ပန္းတဲ႕ အလုပ္လည္း မလုပ္ဖူးတာမို႕ ဘယ္လုပ္ႏိုင္ပါ႕မလဲ ။ သူသာဆို အနည္းဆံုးေတာ႕ အေခါက္ ၅၀၀ ေလာက္ ေကာင္းေကာင္း ျပီးေအာင္လုပ္ႏိုင္မွာပဲ ေတြးမိသည္ ။ ဒါဆို မမေလး ထပ္ခၽြတ္ရေတာ႕မွာေပါ႕ ။ ခုလည္း မိန္းမကိုယ္နဲ႕ စအို၀ပဲ ေပၚဖုိ႕ က်န္ေတာ႕တာပါပဲေလ ။

. . . “ မရေတာ႕ဘူးလား ။ အခုမွ တ၀က္က်ိဳးတာေနာ္ ” . . .
      ဒူးေတြကတုန္ ေပါင္ကႀကြက္သားေတြ တဆတ္ဆတ္ ခါေနျပီးေတာ႕ မရမက ျပန္ထဖုိ႕ ၾကိဳးစားေနတဲ႕ တူမၾကီးကို ၾကည္႕ျပီး ဦးျမင္႕ေသာင္း ၀မ္းသာသံၾကီးနဲ႕ ေမးပါတယ္ ။ ယဥ္ယဥ္ အံကိုႀကိတ္လို႕ အားထုတ္ပါေသးတယ္ ။ ဒါေပမယ္႕ ဘယ္ႏွခါမ်ား ထပ္ရပါအံုးမွာလဲ ။

. . . “ ဟီးဟီး . . . . . အီးဟီးဟီး " . . .
က်ယ္ေလာင္တဲ႕ ရိႈက္သံၾကီး ထြက္လာကာ အားကုန္ရံုးရင္း ဖုိ႕ ၾကိဳးစားေနရာကေန ဖင္ထုိင္က် သြားပါတယ္ ။ ယဥ္ယဥ္ ဘယ္လုိမွ ျပန္မထႏိုင္ေတာ႕ပါဘူး ။ ႀကမ္းျပင္မွာပဲ ဖင္ခ်ထုိင္ရင္း အာပ်ဲၾကီးနဲ႕ ေအာ္ငိုေနပါေတာ႕တယ္ ။
. . . “ ၂၇၉ ႀကိမ္ မွာရပ္သြားပါတယ္ ယဥ္ယဥ္ရယ္ ”  . . .  “ အဲေတာ႕ ငါတုိ႕သေဘာတူထားတဲ႕ အတုိင္း နင္႕ခါးက လက္က်န္ေလးကိုပါ ဖယ္ရေတာ႕မယ္ ”  . . .

     မတ္တပ္ထရပ္ရင္း ဦးျမင္႕ေသာင္း ခပ္က်ယ္က်ယ္ပဲ ေျပာလုိက္ပါတယ္ ။ မိန္းမတေယာက္ ရိႈက္ငိုတဲ႕ ပံုစံမဟုတ္ေတာ႕ပဲ တျဗဲျဗဲနဲ႕ ေအာ္ငိုေနျပီျဖစ္တဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ကိုၾကည္႕ရတာ ခေလးေလးေတြ ကစားစရာေပ်ာက္လုိ႕ ေအာ္ငိုတာနဲ႕တူေနပါတယ္ ။
. . . " ညည္းဘာသာညည္း ခၽြတ္မွာလား " . . .

      ေမးသာေမးရတယ္ ။ အာပ်ဲၾကီးနဲ႕ ေအာ္ငိုရင္း မယံုႏိုင္သလို ေခါင္းခါေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ကုိ ၾကည္႕ကတည္းက အေျဖကရေနျပီ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္း အခ်ိန္ဆြဲလာသမွ် သည္တခါေတာ႕ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ လႈပ္ရွားလိုက္ပါသည္ ။ ကိုက္ခဲေနတဲ႕ ေျခေထာက္ေတြေႀကာင္႕ ထြက္ေျပးဖုိ႕ ေနေနသာသာ မတ္တပ္ေတာင ္ရပ္ဖုိ႕ေတာင္ မလြယ္ေတာ႕တဲ႕ တူမကို ေစာနကလုိပဲ လက္ေမာင္းကေနကိုင္ရင္း ဆြဲမပါတယ္ ။ ယဥ္ယဥ္ ေအာ္ရင္းဟစ္ရင္း ရုန္းပါတယ္ ။ ဒီတေခါက္ ဆြဲမတာက မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းဖို႕ မဟုတ္ပဲ ေရွ႕ဘက္က ဆုိဖာဆက္တီဆီကို ဆြဲသြားတာပါ ။ ယဥ္ယဥ္ ဖင္ႀကီးတရြတ္တုိက္နီးနီးနဲ႕ပဲ ပါသြားပါေလေရာ ။
. . . “ ဟီးဟီး မလုပ္ပါနဲ႕ မလုပ္ပါနဲ႕ ” . . .
. . . “ မိႏြယ္ ” . . . “ ဘာထုိင္ၾကည္႕ေနတာလည္း ။ လာကူစမ္း ”  . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ ” . . . 


    လက္တဖက္ကၾကက္ေမႊးနဲ႕ မအားတာမို႕ ဆြဲရျပဳရတာ သိပ္အဆင္မေျပလွ။ သည္ေတာ႕မိႏြယ္ပါ ကူျပီး သူ႕မမေလးကို ဆိုဖာဆီရုန္းရင္းဆန္ခတ္နဲ႕ တရြတ္ဆြဲ ေခၚၾကပါတယ္ ။ ဆိုဖာဆီေရာက္ေတာ႕ မ်က္ျပဴးဆန္ျပာနဲ႕ ရုန္းကန္ေနဆဲ ယဥ္ယဥ္႕ ကိုယ္လံုးၾကီးကို မရမက လွည္႕ရင္း ကိုယ္အထက္ပိုင္းကို ဆက္တီေပၚမွာ ေမွာက္တင္လုိက္ပါတယ္ ။ ျပီးေတာ႕မွ ဦးျမင္႕ေသာင္း သူ႕လက္နဲ႕ တူမႀကီးေက်ာကုန္းကို ဖိခ်၊ မိႏြယ္ကိုလည္း ကူျပီး ခ်ဳပ္ခိုင္းနဲ႕ ။ အခုေတာ႕ယဥ္ယဥ္ ပံုစံက ဆိုဖာခံုမွာ အေပၚပိုင္းေမွာက္လုိ႕ ၾကမ္းျပင္မွာ ဒူးေထာက္ကာ ဖင္ကုန္းေပးထားရတဲ႕ ပံုစံျဖစ္ေနပါျပီ ။ ဘယ္ေလာက္လႈပ္လႈပ္ ေက်ာကုန္းေပၚကေန မိမိရရ ခ်ဳပ္ခံထားရတာမို႕ လြတ္ေျမာက္ဖုိ႕ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ႕ ပါဘူး ။ ေအာက္ပိုင္းကလည္း ရုန္းဖုိ႕ေနေနသာသာ လႈပ္ဖုိ႕ေတာင္ အားမရိွေတာ႕ဘူး ။
      ဦးျမင္႕ေသာင္း ကိုင္ထားတဲ႕ ႀကက္ေမႊးကို ေဘးမွာ ခဏခ်ျပီး ယဥ္ယဥ္႕ခါးက ေအာက္ခံေဘာင္းဘီစကို ကိုင္လုိက္ပါျပီ ။ ေနာက္တဖက္ကေတာ႕ တူမၾကီးရဲ႕ ေက်ာကုန္းကိုဖိထားဆဲ ။ တြန္႕လိမ္ခါရမ္းေနတဲ႕ ကိုယ္လံုးၾကီးေၾကာင္႕ ခၽြတ္ရခက္ေနတာမို႕ မိမိရရ ကိုင္ျပီး အားကုန္ဆြဲခၽြတ္ခ်လုိက္ပါတယ္။

. . . " အားးးးးးးး  ဟီးးဟီးး " . . . 
      ယဥ္ယဥ္႕ အာေခါင္သံခ်စ္သံၾကီးနဲ႕ အတူေအာက္ခံက တခ်က္ထဲနဲ႕ ဖင္အရင္းပိုင္း အထိ ေရာက္သြားပါတယ္ ။ ႀကားညပ္တုန္းက က်ိန္းခဲ႕သလို အခုလိုေဆာင္႕ဆြဲရင္း ထုတ္သြားေတာ႕လည္း ပြန္းမိပြတ္မိျပီး ဖင္ၾကားနာပါတယ္ ။ ယဥ္ယဥ္႕ေအာ္သံကေတာ႕ ေစာက္ဖုတ္က်ိန္းလုိ႕ထက္ အခၽြတ္ခံလုိက္ရလို႕ ၀မ္းပန္းတနည္း အရွက္တကြဲ ေအာ္တဲ႕ အသံၾကီးပါ ။ စက္စပိုင္နာလည္း ဒူးေခါက္ေကြးေလာက္အေရာက္ လႈပ္ရွားေနတဲ႕ ကိုယ္လံုးၾကီးလည္း တျဖည္းျဖည္း ျငိမ္က်သြားပါတယ္ ။ ခုနက ေနာက္ဆံုး လက္က်န္ အရွက္ေလးအတြက္ အားကုန္ထုတ္ ခဲ႕ရတာေတြလည္း ရပ္သြားပါျပီ ။ မ်က္ႏွာကို ဆက္တီမွာ အပ္ခါငိုရံုကလြဲလုိ႕ ဘာမွမွ မတတ္ႏိုင္ေတာ႕တာ ။ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကို အျပီးတုိင္ ေျခက်င္း၀တ္ကေန ဆြဲထုတ္ျပီးခၽြတ္သြားတာလည္း ခံလိုက္ရပါျပီ ။
ႀကက္ေမႊးကိုျပန္ယူလိုက္ကာ ဦးျမင္႕ေသာင္းမတ္တပ္လုိက္ပါသည္ ။

      သူေရွ႕မွာ တူမေခ်ာၾကီးကေတာ႕ ဖင္ေျပာင္ၾကီးျဖင္႕ ကုန္းေပးေနရျပီ ။ ဒီေကာင္မေလးကို ခုလိုပံုစံျဖင္႕ သူဆံုးမရလိမ္႕မယ္လုိ႕ တခါမွပင္မေတြးမိဘူး ။ အပ်ိဳမ ဖင္လံုးေျပာင္ေျပာင္ၾကီး ေတြက ေဖြးဥကာ ျပစ္မ်ိဳးမွဲ႕မထင္ စင္းလံုးေခ်ာ ။ ေပါင္ကိုတင္းတင္းစိထားေပမယ္႕ ဖင္တုံးၾကီးဆံုရာ ေအာက္ကေန အဂၤါဇာတ္ေခၚ ေစာက္ဖုတ္ၾကီးက ျပဴးထြက္ေနသည္ ။ ေတာ္ရံုေစာက္ဖုတ္အရြယ္အစားနဲ႕ မိန္းမဆို ဒီေလာက္ဖင္ကုန္းရံုနဲ႕ ဘာမွေပၚအံုးမွာမဟုတ္ ။ ေပါင္လည္းစိထား၊ ကုန္းတာကလည္း ဖင္ကိုေနာက္ပစ္ေပးေသးတာ မဟုတ္ပဲ တည္႕တည္႕သာကုန္းထားတာ၊ ဖင္သားကလည္း ႀကီးေသးသည္ ။ ဒါေတာင္ ဒီေလာက္ ျပြတ္ထြက္လာမွေတာ႕ ဒီတူမ အဖုတ္ကေတာ႕ စံတင္ေလာက္တယ္လို႕ ေျပာရပါမယ္ ။ စျပီးမရိုက္ခင္ စြာေတးလန္မာနခဲေလး အရွက္အေၾကာက္လြန္ျပီး ထူပူေနတာနဲ႕ ဘ၀ေမ႕သြားမွာ စိုးလုိ႕နည္းနည္း ျပန္သတိေပးရ အုန္းမယ္ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ ” . . . “ ကိုယ္ကိုမေရြ႕ပဲ ေခါင္းကို ေနာက္လွည္႕ျပီး ငါ႕ကိုၾကည္႕စမ္း ” . . .
. . . “ လွမ္႕စမ္းဆုိ ” . . .  “ ျဖန္း ျဖန္း ” . . .
      ေျပာသည္႕အတုိင္းမလွည္႕အတြက္ ဖင္ၾကီးကို ႀကက္ေမြးနဲ႕၂ခ်က္ ခပ္စပ္စပ္ေလး ေဆာ္ေပးလိုက္သည္ ။ ယဥ္ယဥ္႕ရဲ႕ မ်က္ရည္ေပါက္ႀကီးငယ္ က်ေနတဲ႕မ်က္ႏွာေလးလဲ အခုမွသူ႕ဘၾကီးဘက္ သမင္လည္ျပန္ေလး လွည္႕လို႕လာပါတယ္ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ ညည္းေမ႕ေနမွာစုိးလုိ႕ပါ ။ ညည္းအခုလိုဘာလို႕ အဆံုးမခံရလဲ သတိေကာရေသးရဲ႕လား ။ ေျဖေနာ္ မေျဖရင္ ႀကက္ေမႊးနဲ႕ ဖင္ထပ္ျပီးမိတ္ဆက္သြားမယ္ ” . . .
. . . “ သမီး သမီး ဆိုးလုိ႕ပါ ” . . .ငိုသံၾကီးနဲ႕ေျဖတဲ႕ ယဥ္ယဥ္အေျဖကမျပည္႕စံု ဟုထင္သည္။
. . . “ ဆုိးတယ္ ေအးေပါ႕ဆုိးတယ္ ဆိုတာထက္ ညည္းဖင္ေခါင္းက်ယ္တာ ဆိုပိုမွန္မယ္ ။ ဖင္ေခါင္းက်ယ္တယ္ ၊ အခ်ိဳးမေျပဘူး၊ မာနကငယ္ထိပ္တက္ေစာင္႕ေနတယ္၊ ငါ႕ကိုစိန္ေခၚတယ္။ အခုေျပျပီလား အခ်ိဳး ။ ေျဖစမ္း ငါ ဟုတ္တလံုးတည္း မၾကားခ်င္ဘူး။ ျပည္႕ျပည္႕စံုစံု ေျဖ ” . . .
. . . “ ဟုတ္ဟုတ္ ဟီးးးဟီးးး အခ်ိဳးေျပပါ ပါျပီဘဘရယ္႕ ” . . .
. . . “ အင္းငယ္ထိပ္က မာနေကာဘယ္ေရာက္သြားျပီလည္း ရိွေသးလား ” . . .
. . . “ မရွိေတာ႕ပါဘူး ဟီးဟင္႕ ”  . . .
. . . “ ေအးဘယ္ရိွေတာ႕ မလည္း ဖင္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕ ကုန္းေနရျပီကုိး။ ညည္းကုိယ္ညည္း ဘာမွန္းေကာ သတိရပါေသးတယ္ေနာ္ ။ မရရင္လည္း ငါပဲေျပာျပမယ္ ။ ၂၂ႏွစ္ ေဆးေက်ာင္းသူဆိုတာ ေခါင္းထဲအခုျပန္ထည္႕ထား ။ အဲဒီအရြယ္က်မွ ဖင္ခၽြတ္ ေဆာ္ခံရေတာ႕ ညည္း မာနက်န္ပါေတာ႕အုန္းမလား ေဟ ” . . .
ဟတ္ထိမယ္႕ စကားခ်ည္းေရြးေျပာေတာ႕ ယဥ္ယဥ္အရွက္၂ဆတုိးရသည္ ။

. . . “ ေျပာအံုးမယ္ ။ ညည္းဖင္စိထားလို႕ လံုတယ္ထင္မေနနဲ႕အံုး ညည္းအဖုတ္ၾကီး ဒီမွာျမင္ရတယ္ ” . . . “ ဖုတ္ ” . . .
ေျပာရင္းဆုိရင္း ေနာက္ျပဴ အဖုတ္သားၾကီးကို ၾကက္ေမႊးထိပ္ျဖင္႕ ပင္႕တင္ရင္း ရိုက္လုိက္ရာ ယဥ္ယဥ္ ကိုယ္လံုးၾကီး ဓာတ္လိုက္သလုိ တုန္တက္သြားေလသည္ ။ နာလြန္းလို႕ေတာ႕မဟုတ္ ေျခမြဖ်က္ဆီးျခင္း ခံလုိက္ရေသာ အရွက္တရားေၾကာင္႔ ျဖစ္ပါသည္ ။
. . . “ ကဲကဲ ရိုက္ရမွာကလည္း မ်ားတယ္ ၂၂ခ်က္ ဆိုေတာ႕ စမွျဖစ္ေတာ႕မယ္ ။ ညည္းလက္၂ဖက္ ေနာက္ဖက္ကိုလံုး၀ ေရာက္မလာေစနဲ႕ ”  . . .


. . . “ မိႏြယ္ ညည္းမမေလးကုိ ေသခ်ာခ်ဳပ္ထားေနာ္ သူထလာရင္ ညည္းပါနာမယ္ ” . . .
      အီး မိႏြယ္ ျခိမ္းေျခာက္ခံရေတာ႕ ေၾကာက္သည္။ ဒီဘဘၾကီးက အေျပာမဟုတ္ လက္ေတြ႕သမားၾကီးမွန္း ေလာေလာလတ္လတ္ သိထားျပီမို႕ မမေလးသာ လြတ္သြားရင္ တကယ္လုပ္မွာ ။ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ႕ မမေလးကို လႈပ္မရေအာင္ အားကုန္သံုးကာ  ဖိခ်ဳပ္ ထားရေပေတာ႕မည္ ။ မ်က္ႏွာနာစရာရိွရင္လည္း ေနာက္ပိုင္းကိစၥလို႕သာ သေဘာထားရေတာ႕မည္ ။
. . . “ ျဖန္း ” . . . “ အီးးးးး ” . . .   

လႊဲကာရိုက္လုိက္ေသာ ၾကက္ေမႊးေၾကာင္႕ ေအာ္သံၾကီးနဲ႕ အတူ ဖင္လံုးၾကီးေတြ တသိမ္႕သိမ္႕တုန္ခါသြားပါသည္ ။ မိနစ္၀က္ခန္႕ျငီးတာျငဴတာ ကိုေစာင္႕ျပီးေနာက္တခ်က္ထပ္ေဆာ္သည္ ။
. . . “ ျဖန္း ” . . . “ အားးးးးးး” . . .
ပထမတခ်က္ အတုိင္းပင္ ရဲရဲတြတ္သြားေသာ အရိႈးရာက ခ်က္ခ်င္းေပၚလာသည္ ။ ခါသည္ ရမ္းသည္ လႈပ္သည္ ။
. . . “ ျဖန္း ” . . . “ အားးးးးးးးးဟီးအီးအီး ” . . . 

      နာလြန္းလို႕ တင္ပါးၾကီးေတြက ေဘးဘက္ကို ရမ္းရံုတင္မက ေနာက္ဘက္ကိုပါ ေကာ႕ျပီး တက္လာပါေတာ႕တယ္ ။ ေနာက္ဖက္ ဖင္ၾကီး ပစ္လုိက္ေတာ႕ ေစာနက ျပဴးထြက္ေနတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္က ပိုလို႔ျပဴးကာ ထြက္လာသည္ ။ ဖင္ေျပာင္ၾကီးေပၚ ႀကက္ေမႊးက က်လာလိုက္၊ တင္ပါး၀ိုင္း၀ိုင္းၾကီးေတြကို ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ဘက္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေ၀႕၀ိုက္ရင္း သက္သာလုိသက္သာညား ခါရမ္းလိုက္ ျဖင္႕ အခ်က္ေရ တုိးလာတာႏွင္႕အမွ် ယဥ္ယဥ္ေအာ္သံေတြပိုက်ယ္လာသလို ရုန္းကန္မႈေတြက ျပန္လည္ ျပင္းထန္လာသည္ ။ မိႏြယ္ ကအလုပ္လုပ္ရသူမို႕ ပိုသန္တာေတာင္ အခုေတာ္ေတာ္ ခက္ခက္ခဲခဲနဲ႕ ဖိထားရသည္ ။ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး ဖင္သားၾကီးေတြက အခုေတာ႕ ေယာင္ကိုင္းစျပဳကာ ပန္းနီေရာင္ေျပာင္းေနျပီး ကာလာ အနိမ္႕အျမင္႕ မတူတဲ႕ အရိႈးရာေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားလာျပီ ။

. . . “ ျဖန္း ” . . . " အူးးးးးးးးးးးးးးး " . . . 
တခ်က္နဲ႕ တခ်က္ျခားတဲ႕ မိနစ္၀က္မွာလည္း ၾကက္ေမႊးထိပ္က ျငိမ္ျငိမ္မေန ။ လႈပ္ခါေနတဲ႕ ဖင္လံုးၾကီးၾကားက ဖင္အကြဲေၾကာင္းၾကီး တေလွ်ာက္ကို တို႕လိုက္ ဖိပြတ္လိုက္ လုပ္ရင္း တူမကို ကလိေနေသးသည္ ။
. . . “ ျဖန္း ” . . . “ အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ” . . .

      ၁၂ခ်က္ေျမာက္ အျပီး ယဥ္ယဥ္ ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္တဲ႕ အသံၾကီးနဲ႕ ကိုယ္လံုးၾကီး တခုလံုး တြန္႕တြန္႕လူးရင္း အားကုန္သံုးျပီး ရုန္းလုိက္ရာ အေပၚက ဖိထားသည္႕ မိႏြယ္ ေနာက္လန္ သြားေလသည္ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္းေတာင္ ရုတ္ရက္ လန္႕ျဖန္႕ျပီး ေၾကာင္အမ္းသြားသည္ ။ ခ်က္ခ်င္းပဲ ယဥ္ယဥ္႕ရဲ႕ ကုန္းထားသည္႕ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို တပတ္လွည္႕သြားတာမို႕ သူ႕ဘၾကီးဘက္ မ်က္ႏွာမူ ရက္သားျဖစ္သြားေလသည္ ။ အနည္းဆံုးေတာ႕ သူ႕တင္ပါးၾကီးကို ဆက္ရိုက္လို႕ မရေအာင္ ကာကြယ္ျပီးသား ျဖစ္လို႕ေနသည္ ။ လက္တဖက္က အလုိအေလ်ာက္ ရဲရဲေတာက္ ပူက်စ္ေနျပီ ျဖစ္တဲ႕ ေနာက္ပိုင္းဆီေရာက္သည္ ။ ဖင္မခ်ႏိုင္ေတာ႕ သည္မို႕ ဖင္ႀကြေနရသည္ ။ ေက်ာကုန္းက ဆက္တီအျခကို မွီျပီးအားျပဳကာ ေျခေထာက္ကေတာ႕ ႀကမ္းျပင္မွာဆန္႕ကာထားသည္ ။ အ၀တ္မပါတဲ႕ ေအာက္ပိုင္းၾကီးမွာ ဖင္ကႀကမ္းျပင္နဲ႕မကပ္ႏိုင္ေအာင္နာေနတာေႀကာင္႕ ခါးပိုင္းက ေလထဲမွာေျမွာက္လို႕ ေနပါတယ္ ။ ေပါင္လယ္ေလာက္ကစျပီး ဖင္ႀကြထားေတာ႕ ေရွ႕ဘက္ကို ေကာ႕ျပေနသလုိ ျဖစ္ေနသည္ ။ ေစာက္ဖုတ္အံု ခံုးခံုးၾကီးက တြန္႕လိမ္ေကာက္ေကြး ေစာက္ေမႊးမ်ားျဖင္႕ ထူထဲလုိ႕ ။ ေစာက္ေမႊးထုထူထူၾကီးရဲ႕ အေျခအကြဲေႀကာင္းနက္နက္ႀကီးရဲ႕ ေစာက္စိၾကီးက ေငါက္ေတာက္ထြက္ေနသည္ ။ ေဘးႏႈတ္ခမ္းေတြကလည္း ထူထဲျပီးေဖာင္းၾကြ ေနတာပဲ ။ ေနာက္ဖက္ကႀကည္႕တာေတာင္ ျပဴးထြက္လာတဲ႕ ေရႊႀကဳတ္ႀကီးက အခုေရွ႕ဖက္ကျမင္ရေတာ႕လည္း ၾကီးမားထြားက်ိဳင္းလွတဲ႕ မဟာ အဖုတ္ၾကီးျဖစ္ေၾကာင္း သိသာ ထင္ရွားလွပါတယ္ ။

. . . “ အီးဟီးဟီး ဘဘရဲ႕သမီး ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဟီးးးးးး ”  . . .
ရဲတြတ္ေနျပီျဖစ္တဲ႕ မ်က္လံုးေတြကေန မ်က္ရည္ေတြရႊဲနစ္ျပီး မို႕အစ္ေနတဲ႕ ပါးျပင္ေတြနဲ႕ အတူ လည္ေခ်ာင္းသံၾကီးႏွင္႕ တတြတ္တြတ္ ေတာင္းပန္ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ ။
. . . “ ဟီးဟီးအီး မခံႏိုင္ေတာ႕လုိ႕ပါ ဘဘရဲ႕ အဟင္႕အဟီးးးးးးးး  ရိွခိုးပါတယ္ ဘဘရယ္႕ ” . . .
. . . “ မိႏြယ္ ညည္းကိုငါေျပာထားတယ္မလား ၊ ဟိုဘက္လွည္႕စမ္း ” . . .
. . . “ ရွင္ ” . . .

       တိုးရိႈးေတာင္းပန္ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ကို ခနမ်က္ႏွာလႊဲလုိက္ရင္း ေျပာထားတဲ႕အတိုင္းမလုပ္ႏိုင္ခဲ႕တဲ႕ အိမ္ေဖာ္မေလးဆီ ပစ္မွတ္ေျပာင္းသည္။  မိႏြယ္လည္း တုန္တုန္ရီရီနဲ႕ ဆုိဖာေပၚတင္ ဒူးေထာက္ရင္း ဖင္လွည္႕ေပးသည္ ။
. . . “ မလႊတ္ပါေစနဲ႕လို႕ ေျပာထားရဲ႕သားနဲ႕  . . . ျဖန္း . . .ျဖန္ း . . . ျဖန္း ” . . . 
. . . “ အေမ႕ . . . . . အမေလး . . .  အား အေမ႕ ” . . .
မိႏြယ္ဖင္ၾကီးကိုေတာ႕ ဆက္တုိက္ပဲ ၃ခ်က္တိတိ တရစပ္ေဆာ္ပလုိက္သည္ ။ ထမီတလႊာသာ ရိွတဲ႕မိႏြယ္ရဲ႕ ဖင္၀ိုင္း၀ိုင္းႀကီးေတြ ဂ်ယ္လီတုန္းၾကီးေတြလုိ တုန္ခါသြားသည္္ ။
. . . “ အား ကၽြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ ” . . .

       ပူသြားတဲ႕ တင္ပါးႀကီးေတြကိုပြတ္ရင္း ဘဘၾကီးရဲ႕ လက္ရာ ဘယ္ေလာက္ျပင္းမွန္းသိသြားသည္ ။ မိႏြယ္တင္ပါးက မမေလးလို ဘယ္တုတ္မွ မျမည္းစမ္းဖူးတဲ႕ တင္ပါးမဟုတ္ ။ ရြာမွာေနတုန္းက အေမ၊ ႀကီးေတာ္ ေတြရဲ႕ တံျမက္စည္း၊ ႀကိမ္လံုး ေတြနဲ႕အႀကိမ္ႀကိမ္ အတီးခံဖူးသည္ ။ သူ႕လို တင္ပါးကို အခုလို ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ၃ခ်က္ဆက္ျပီး ထမီခံ ရိုက္တာေတာင္ ဒီေလာက္ျပင္းရင္ နာရင္ ။ မမေလးယဥ္ယဥ္လုိ သူသိတေလာက္ တခါမွအရိုက္မခံဖူးတဲ႕ ဖင္ႏုႏုထြတ္ထြတ္ႀကီးကို အေျပာင္ခၽြတ္ျပီး တခ်က္ခ်င္းဆီ အားကုန္သုံး ရိုက္မွေတာ႕  . . . အားပါးပါး မမေလး ေနရာကေန ေတြးေတာင္ မေတြးရဲ ။

. . . “ ယဥ္ယဥ္ နင္႕အစိကတကယ္ အတက္ထြက္ေနတာပဲ ” . . .
       မဟားဒယား ႀကီးမားေနတဲ႕ ေစာက္စိႀကီးကို ႀကည္႕ရင္း ဦးျမင္႕ေသာင္း မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါတယ္ ။ ယဥ္ယဥ္ကေတာ႕ လက္အုပ္ခ်ီလုိက္ လက္ကာလုိက္ ဖင္ပြတ္လုိက္ႏွင္႕ ေတာင္းပန္ေနတာ မရပ္ ။ ကိုယ္႕ေစာက္ဖုတ္ပင္ကိုယ္ မကာႏိုင္ေတာ႕တဲ႕ ဘ၀ ။

. . . “ ငါေျပာသလို ႏွစ္၄၀ေလာက္ အဖုတ္ေတြျမင္ဖူးလာတာ ညည္းဟာႀကီးကေတာ႕ စံပဲ ယဥ္ယဥ္ ။ ညည္းအဖုတ္ႀကီးေလာက္ ႀကီးတာ မျမင္ဖူးဘူး ”  . . .
. . . “ ဟီးအီးဟီး ” . . .
. . . “ ရိုက္တာကေတာ႕ ရပ္လုိ႕မရဘူး ယဥ္ယဥ္။ ငါကေျပာတဲ႕ အတိုင္းလုပ္တတ္တယ္ ။ ၂၂ခ်က္မွမျပည္႕ေသးတာ ”  . . .
. . . “ ဟီးအီးအီး မလုပ္ပါေတာ႕ မရိုက္ပါနဲ႕ေတာ႕ အီး သမီးေတာင္းပန္ပါတယ္ ” . . .
. . . “ နင္ျပန္ကုန္းလား မကုန္းဘူးလား ” . . .
     
      ေျပာဆုိကာ ဦးျမင္႕ေသာင္းေရွ႕တုိးသြားေတာ႕ ယဥ္ယဥ္ လက္ေကာေျခေကာ သံုးလုိ႕ ကာတယ္ ။ ဆိုဖာဆက္တီ အေျခကို ေႀကာမွီရင္း လက္နဲ႕ကာ ဒူးေတြေထာင္ျပီး ေျခေထာက္နဲ႕ကန္ျပီးေတာ႕ကို ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ကာကြယ္သည္ ။ ဖင္ေထာင္ကာ အရိုက္ခံရတယ္႕ ဘ၀ကို ထပ္မေရာက္ေအာင္ ေမ်ာ႕ေမ်ာ႕ပဲက်န္ေတာ႕တဲ႕ ခြန္အားေတြကို ျဖစ္ညွစ္ထုတ္ကာ ခုခံသည္ ။ ဆြဲမျပီး ခုနကလို ျပန္အလွည္႕ မခံရေအာင္ ခုခံေနတာမို႕  လူေတာင္ ေအာက္ပိုေလွ်ာသြားေသးသည္ ။ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္က ေတာ္ေတာ္ဆိုးလာသည္မို႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း စိတ္မရွည္ေတာ႕ ။ 


. . . “ ငါေျပာေနတာေလ ဟဲ႕ ဟာကြာ ” . . .
. . . “ အီးဟီးဟီး ” . . . 
      ေလေျမွာက္လာတဲ႕ ညာဘက္ေျခေထာက္ကို ေျခက်င္း၀တ္ကေန ကိုင္ျပီး ေဆာင္႕ဆြဲကာ မလုိက္တာမုိ႕ ယဥ္ယဥ္ ေလွ်ာခနဲ ပါလာသည္ ။ ေက်ာျပင္တခုလံုး ႀကမ္းျပင္နဲ႕ တသားတည္း ျဖစ္သြားျပီ ။ ေတြေ၀မေနတဲ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း မိမိရရ ကိုင္ထားတဲ႕ ေျခခ်င္း၀တ္ကို တတ္ႏိုင္သမွ်ျမင္႕ေအာင္ ေလထဲဆြဲေျမွာက္ လိုက္ပါသည္ ။

. . . “ မိႏြယ္ ဟိုဘက္ေျခေထာက္ကို လာဆြဲမစမ္း ” . . .
      ဦးျမင္႕ေသာင္း ေအာ္လုိက္သည္ႏွင္႕ မိႏြယ္အလွ်င္အျမန္ပင္ သူ႕မမေလးရဲ႕ ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ကို လက္၂ဖက္ျဖင္႕မရမက အတင္းဖမ္းကာ မသည္ ။ ေျခေထာက္၂ဖက္ ေလထဲအေျမွာက္ခံ လုိက္ရေသာ ယဥ္ယဥ္ ခုခံရုန္းကန္လို႕ မရသေလာက္ ျဖစ္သြားပါသည္ ။ လက္နဲ႕လဲမမွီေတာ႕ကာမရေတာ႕ ။ ျပန္ထလုိ႕လဲမရ ။ သူလုပ္ႏုိင္တာက ၾကမ္းျပင္မွာ ေက်ာကုန္းနဲ႕ ပြတ္တုိက္ေရြ႕ရင္း ဘယ္ညာ ရမ္းရံု ရိွေတာ႕သည္ ။ ဒါေတာင္ ခုႏွစ္ခ်ီသံႀကီးျဖင္႕ ေအာ္ရင္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ ရုန္းေနေသးသည္။
ဘယ္လက္ႏွင္႕ ေျခတဖက္ကို ကိုင္ထားရင္း ရိုက္ရမယ္႕ ပစ္မွတ္ကို ႀကက္ေမႊးနဲ႕ ခ်ိန္သည္ ။  ရုန္းကန္ေနတဲ႕ ေပါင္၂ေခ်ာင္း ၾကားမွာ ေဖာင္းၾကြ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးတခုလံုး ပုိျပီးထင္ထင္ရွားရွား ေပၚေနသည္ ။ ေစာက္ပတ္ အကြဲေႀကာင္းႀကီးကို အလ်ားလိုက္ၾကီး အစအဆံုး ျမင္ေနရသည္ ။ သို႕ေပမယ္႕ ရိုက္လို႕ကအဆင္မေျပ အခုရိုက္လွ်င္ ဖင္ထက္ ေပါင္လံုးႀကီးေတြသာ ပိုမွန္မည္ ။ ျပီးေတာ႕ ခ်ဳပ္ထားတဲ႕ပံုစံကလည္း ထိထိမိမိမဟုတ္ ေျခေထာက္ေတြက ေဆာင္႕ေဆာင္႕ခါရင္း ကန္ေနေသးတယ္ ။ ဒါေတာင္ ယဥ္ယဥ္႕ေအာက္ပိုင္း တခုလံုးက ထုိင္ထတန္ခိုးနဲ႕ အားက ေမ်ာ႕ေမ်ာ႕ပဲ က်န္ေတာ႕တာ ။ မတတ္ႏိုင္ေတာ႕ မိမိရရ လည္းျဖစ္ ဒီ႕ထက္ပိုျပီးလည္းျငိမ္ ရိုက္ကြင္းလည္း ေကာင္းတဲ႕ပံုစံ ေျပာင္းေပးရေတာ႕မည္ ။

. . . “ အီးးးးးးးးးးးးး ” . . .
ဦးျမင္႕ေသာင္း ကိုင္ထားတဲ႕ ေျခေထာက္ကဒူးကို ဖိေကြးခ်လုိက္ရာ ယဥ္ယဥ္႕ဆီကေန ေအာ္သံအက်ယ္ႀကီးထြက္လာသည္ ။
. . . “ မိႏြယ္ ဒူးကိုရင္ဘတ္ထိေအာင္ေကြးပစ္စမ္း ” . . .

      ရက္ရက္စက္စက္ ကိုလုပ္ရမွာမုိ႕ မိႏြယ္ အမ္းေနေသးေသာ္လည္း အခုအခ်ိန္မွာ ဘဘႀကီးကို ပိုေႀကာက္ရသည္မုိ႕ ေျပာသည္႕အတုိင္းအားထည္႕ကာ ဖိေကြးသည္ ။ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ မိထားတဲ႕ ၾကက္ေမႊးသံုးခ်က္ရဲ႕ အစြမ္းလည္းရိွေသးသည္ ။ ဒူး၂ဖက္က ယဥ္ယဥ္႕ရင္သားအစံုကုိ မိမိရရၾကီး လာထိပါေတာ႕သည္ ။ ဖင္ၾကီးကလည္း ၾကမ္းျပင္က လြတ္ကာ ေလထဲေျမွာက္ျပီး မုိးေပၚေထာင္ေနသည္ ။

      နာက်င္ေႀကာက္လန္႕မႈေတြေႀကာင္႕ အရွက္တရားကို ခဏတာမွ်ေမ႕ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ ပူေလာင္ေယာင္ကိုင္းေနတဲ႕ တင္ပါးကိုပင္ ျပန္ေမ႕သြားသည္ ။ ႀကမ္းျပင္မွာ ပက္လက္လွန္တင္ရင္း ဒူးကိုရင္ေခါင္းထိ ေကြးတင္ျပီး ဖင္ျဖဲအဖုတ္ျဖဲ အကုန္ျဖဲျပထားတဲ႕ ပံုစံႀကီးမွာ ကုိယ္႕အဖုတ္ႀကီးလည္း ကိုယ္ျမင္ေနရသည္ ။ အေပၚကေန စီးျပီး ငံု႕ႀကည္႕ေနႀကတဲ႕ ဘႀကီးေသာင္းမ်က္ႏွာကိုေကာ မိႏြယ္မ်က္ႏွာကိုေကာလည္း ျမင္ရသည္ ။

      ရိုက္ကြင္းေကာင္းေအာင္ လုပ္လုိက္ရတဲ႕ ပံုစံမွာ ျမင္ကြင္းကေတာ႕ ပက္ပက္စက္စက္ကို ေကာင္းသည္ ။ အပ်ိဳမေလး ယဥ္ယဥ္ရဲ႕ ေစာက္စိထိပ္ဖ်ားက စလုိ႕ ညိဳတိုတို စအုိ၀အထိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မေတြ႕ရတာ ဘာမွမရိွ ။ အျဖဲခံေနရျပီမို႕ ေစာက္ေျမွာင္းႀကီးတေလွ်ာက္ နီေစြးေစြး ေစာက္ပတ္ အတြင္းသားၾကီးမ်ားက အသည္းယားစရာ ။ ခုနက တပိုင္းျမွပ္ေနေသးတဲ႕ ရွည္လေမွ်ာ ေစာက္စိျပဴးျပဴးၾကီး ကလည္း ပိုရွည္ပိုျပဴးလာသည္ ။ ေစာက္ေမႊးထူတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ ေဘးႏႈတ္ခမ္း ထူထူေဖာင္းေဖာင္းႀကီး အေပၚမွာပါ တြန္႕လိမ္ေလာက္ေကြး ေစာက္ေမႊးတုိေတြကလည္း သိပ္မမ်ားလွေပမယ္႕ ႀကိဳႀကားေပါက္ေနသည္ ။ တခါမွ ေကာင္းေကာင္း မေတြ႕ရေသးတဲ႕ ဖင္၀ပါ ထင္ထင္ရွားရွားႀကီး စူပြပြနဲ႕ ေပၚေနသည္ ။

     တခ်ိန္လံုး ရိုက္ဖုိ႕ႏွက္ဖုိ႕ႀကီးေတြးေနတဲ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္းေတာင္ စိတ္ထဲတမ်ိဳးျဖစ္သြားသည္ ။ ဒီတူမ ဖင္ႀကီးႏုိ႕ႀကီးတာ အေစာႀကီးကတည္းက သိေပမယ္႕ မိန္းမအဂၤါၾကီးကလည္း သည္မွ်ပင္ ဆူျဖိဳးေနရာ ဒီကေလးမကို ရတဲ႕ေယာကၤ်ားေတာ႕ ေခြးကံေကာင္းပဲ ။

     မိႏြယ္လည္း အံ႕ႀသသည္ ။ သူ႕ပစၥည္းသူ ႀကီးလွျပီဆိုျပီး မွတ္ေနတာ သူ႕မမေလး ဟာႀကီးကိုေတြ႕မွ ဟာ ဒီေလာက္ထြားတဲ႕ အဂၤါဇာတ္ၾကီး ရိွေသးတကိုးဟု မွတ္ခ်က္ ခ်မိသည္ ။ မနာလုိခ်င္ခ်င္ေတာင္ ျဖစ္သြားသည္။  ဒါလည္း အတိတ္ကံေကာင္းလုိ႕ပဲ ေနမွာပဲေလ ဟုေတြးျပီးမွ ခုေလာက္ ေစာက္ရွက္တကြဲႀကီးကို ျဖစ္တာလဲ အတိတ္ကံပဲ ေနမွာဆိုတဲ႕ အေတြးက ျဖတ္ကနဲ ၀င္လာသည္ ။ ေတာ္ပါျပီ သူ႕ေလာက္ ေစာက္ဖုတ္မၾကီးရင္ ေနပါ သူ႕လုိ ႀကီးတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ျဖဲမျပရင္ ေက်နပ္ပါျပီဆုိျပီး ေတြးလိုက္ပါတယ္ ။


. . . “ ယဥ္ယဥ္ ညည္းကိုေျပာတယ္မလား တသက္လံုး အရွက္အကြဲဆံုး အျဖစ္ျဖစ္သြားမယ္ ဆိုတာေလ ။ ဘယ္လုိလဲ အခုေတာ႕ အဖုတ္ျဖဲျပရတဲ႕ ဘ၀ေရာက္ေနျပီမလား ” . . .
လက္နဲ႕တင္မက ပါးစပ္ႏွင္႕ပါ မႏွိပ္စက္ရ မေနႏိုင္ေသာ ဦးျမင္႕ေသာင္း ေျပာျဖစ္ေအာင္ ထပ္ေျပာလုိက္ေသးသည္ ။
. . . “ ကဲ ဘယ္ႏွခ်က္ က်န္ေသးတာလဲ ၁၀ခ်က္က်န္ေသးတာ ဟုတ္တယ္မလား ” . . .
. . . “ အီးဟီး မလုပ္ပါနဲ႕ ” . . .
မလုပ္ပါနဲ႕ဆုိတဲ႕ စကားကို အာရံုပင္ မထားပဲ ၁၃ခ်က္ေျမာက္ေသာ အခ်က္ကို လႊဲရိုက္ခ်လုိက္သည္ ။

. . . “ ျဖန္း . . . အူး းးးးးးးးးးးးး ” . . .
ေစာနကလုိ စိထားတာလည္း မဟုတ္ေတာ႕ပဲ ဒူးေကြး ေပါင္ကားသလို ျဖစ္ေနတာမို႕ အတြင္းသားေတြကို ပိုထိပါတယ္ ။ မိုးေမွ်ာ္ေနတဲ႕ ဖင္ၾကီး ေ၀႕၀ိုက္ကာ ရမ္းသြားသည္ ။
ေနာက္တခ်က္ . . . “ ျဖန္း . . . အီးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးား ” . . .
လႈပ္ကလည္း လႈပ္ရွားေန ေအာက္ပိုင္းကလည္း အေပၚပိုေရာက္ေနေတာ႕ တီရွပ္အျဖဴေလးပင္ လန္တက္ကာ ရင္ညြန္႕ေရာက္ေနျပီမို႕ ဘရာဇီယာေတာင္ ေပၚလုလုျဖစ္ေနျပီ ။
. . . “ ျဖန္း . . . အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ” . . . 
. . . " ညည္း လက္ေတြဖယ္ထားစမ္း " . . .
လြတ္ေနတဲ႕ လက္၂ဖက္က ၾကက္ေမႊးအက်ကို လာလာကာသည္မို႕ သတိေပးရသည္ ။

      ဖင္ၾကီးကို ေဆာ္သည္ ျဖစ္ေပမယ္႕ ေပါင္အရင္းမွာ ေစာက္ဖုတ္သား ထူထူၾကီးေတြက ေပါင္၂ေခ်ာင္းႏွင္႕ အညွပ္ခံထားျပီး အစ္ထြက္ေနသည္မို႕  အထိမေတာ္တဲ႕ အခ်က္မွာ မေနသာပဲ ျပြတ္ထြက္ေနတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ပါ အဆစ္မွန္ ေတာ႕သည္ ။ ဒါေတာင္ တည္႕တည္႕မဟုတ္ေသးပဲ ကန္႕လန္႕ျဖတ္ ပဲထိေသးတာ ။ ႏူးညံလွတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္သားကို အရိုက္ခံရတာ ဘာႏွင္႕မွ်မတူ အသည္းခုိက္ေအာင္ နာလွသမို႕ အာေခါင္ကြဲေအာင္ ေအာ္ရသည္ ။ ေအာ္ေပမယ္႕လည္း ဘၾကီးက မရပ္ ။

      တခ်က္ျပီး တခ်က္ျပီး ယဥ္ယဥ္႕ လႈပ္တာခါတာေတြက ပိုႀကမ္းလာျပန္သည္ ။ ႀကက္ေမႊးနဲ႕ တင္သား မိတ္ဆက္ဆက္ျပီးခ်င္း တင္မက မိနစ္၀က္ရပ္ျပီး ေနာက္တေခါက္ ရိုက္ခါနီးမွာပါ လႈပ္ခါေနမို႕ ရိုက္ရခက္လာသည္ ။ ထိခ်က္ေတြမမွန္ ။ ေပါင္ရင္းကိုလည္း တခ်က္သြားထိသည္ ။ လက္တဖက္က မအားသလို ဖင္ကုန္းထားတာကို ရိုက္သလို ခ်ိန္သားမကိုက္ ။
. . . “ နည္းနည္းျငိမ္စမ္း ငါခ်ိန္မရေတာ႕ဘူး ။ မေတာ္တေရာ္ေတြ မွန္ကုန္ရင္ ငါအျပစ္မဟုတ္ဘူးေနာ္ ” . . .

      ေျပာလို႕လဲ သူ႕တူမၾကီးက ျငိမ္က်မသြား ။ ေနာက္ျပီးေတာ႕ ဖင္ျဖဲထားရတာ ၾကာလုိ႔ရယ္ ၊ နာက်င္မႈေၾကာင္႕ ဖင္၀ကို အရံႈ႕အပြ လုပ္လုိ႕ရယ္ ၊ မိုးေပၚေထာင္ေနရင္း ေလထုနဲ႕ တုိက္ရိုက္ ထိေတြ႕ေနတာရယ္ေၾကာင္႕ ညိုတိုတိုစအို၀ ကဟလာသည္ ။ ဖင္ေခါင္းၾကီး က်ယ္လာသည္ေပါ႕ ။
. . . “ ညည္းလႈပ္ေနတာနဲ႕ ညည္းဖင္ေခါင္းေတာင္ က်ယ္လာျပီ ။ မထူးပါဘူး ညည္းကအရင္တည္းက ဖင္ေခါင္းက်ယ္တဲ႕သူပဲ ” . . .

     ေျပာလို႕မွ မဆံုးေသး ေနာက္တခ်က္ အရိုက္မွာ ယဥ္ယဥ္က တင္ပဆံုၾကီးကို ပစ္ျပီးရမ္းခါ ဦးျမင္႕ေသာင္းကအရိုက္ လက္ဆေခ်ာ္ကာ ေပါင္ရင္းၾကားထဲ ႏုထြားတဲ႕ေစာက္ဖုတ္ကို ထိထိမိမိၾကီး ရိုက္မိပါေတာ႕သည္ ။
. . . “ ရွီးအားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး . . . အ အ အ အ အ ”  . . 

    ယဥ္ယဥ္႕ငယ္သံပါေအာ္ျပီးေနာက္ တအအႏွင္႕ တကိုယ္လံုး တဆတ္ဆတ္တုန္ေနသည္ ။ ၾကိမ္လံုးထိပ္က ေစာက္စိၾကီး တည္႕တည္႕ က်သြားတာကို အေသအခ်ာ ျမင္လုိက္ရတဲ႕ မိႏြယ္ ၾကက္သိမ္းျဖန္းျဖန္း ထလို႕သြားသည္ ။ အလ်ားလိုက္ ထိထိမိမိ အေဆာ္ခံရလိုက္တဲ႕ ညာဘက္ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသား မို႕မို႕ၾကီးက နီရဲတက္လာသည္ ။ တကယ္႕ငရဲပဲ ဟုေတာင္ ေတြးမိသည္ ။ နာလုိက္မယ္႕ ျဖစ္ျခင္း ။
. . . “ ငါေျပာသားပဲ မွန္ကုန္ပါမယ္လုိ႕ ” . . .

ဒီတခါေတာ႕ ၁မိနစ္ခန္႕ ေစာင္႕ျပီးမွ ေနာက္တခ်က္ ထပ္ေဆာ္သည္ ။ ယဥ္ယဥ္ အသိစိတ္ပင္ မကပ္ခ်င္ေတာ႕ဘူး ။ တ၀ူး၀ူးႏွင္႕ ျဖစ္ေနျပီ ။ ၂၁ ခ်က္ေျမာက္မွာေတာ႕ ဘယ္လုိမွ မထင္ထားတာ ျဖစ္လာသည္ ။ ထံုးစံအတုိင္း အာေခါင္ခ်စ္ ေအာ္သံၾကီး ထြက္လာအျပီးမွာ အီးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ဆိုျပီး တြန္႕ခနဲျဖစ္သြားကာ 
. . . “ ဟဲ႕ဟဲ႕ ” . . .

      ဦးျမင္႕ေသာင္းေကာ မိႏြယ္ပါ လန္႕ျပီးေနာက္ဆုတ္ လိုက္မိသည္ ။ ေျခက်င္း၀တ္ကို ကိုင္ထားတဲ႕ လက္ေတြကိုေတာ႕ လႊတ္ဖုိ႕ ေမ႕ေနျပီး မွင္တက္ကာ ၾကည္႕ေနႀကသည္ ။ ယဥ္ယဥ္႕ရဲ႕ ေစာက္ပတ္ၾကီးထဲကေန ရႈးရႈးေတြ တလေဟာ ထြက္ႀကလာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ အေပၚေထာင္ပန္းတဲ႕ ေရပန္းလို ပန္းထြက္လာတဲ႕ ရႈးရႈးေတြက ေစာက္ပတ္ဆီသာ ျပန္က်လာပါသည္ ။ ေစာက္ဖုတ္က မိုးေမွ်ာ္ျပီး ျမင္႕တဲ႕ေနရာ ေရာက္ေနတာမုိ႕ ထြက္လာတဲ႕ ေရွ႕ဘက္ဗိုက္သား ေဖြးေဖြးေပၚကိုေကာ ေနာက္ဖက္ ဖင္ႀကားဆီကိုပါ တရစပ္စီးက်ပါေတာ႕သည္ ။ ရင္ညြန္႕ေရာက္ေနတဲ႕ တီရွပ္အျဖဴပါ စိုရႊဲသြားေအာင္ စီးက်လာတာပါ ။

      ဦးျမင္႕ေသာင္း ေသးေတြ တပြက္ပြက္ထြက္ေနတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ရဲရဲၾကီးကို ေၾကာင္ၾကည္႕ေနရင္းက ယဥ္ယဥ္႕မ်က္ႏွာဆီ အၾကည္႕က ေရာက္သြားပါတယ္ ။ မ်က္လံုး အေၾကာင္သားနဲ႕ သူ႕ကုိျပန္ၾကည္႕ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ ႏႈတ္ခမ္းေတြက တင္းတင္းစိ ေနျပီး ေမးေတြ တဂတ္ဂတ္ တုန္ေနပါျပီ ။ ကိုယ္႕အျဖစ္ကိုယ္ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ျခင္းႏွင္႕ ရိွရိွသမွ်ေသာ အရွက္တရား၊ သိကၡာ ၊ မာနေတြ ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရမႈေၾကာင္႕ ယဥ္ယဥ္ အသိလက္လြတ္ ျဖစ္သေလာက္ ျဖစ္သြားပါတယ္ ။ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ၾကီးနဲ႔ မခ်ိမဆန္႕ ျဖစ္ေနတဲ႕ ကိုယ္႕တူမအရင္းၾကီးကို ၾကည္႕ျပီး ဦးျမင္႕ေသာင္း စိတ္ထဲ နင္႕ခနဲ တခ်က္ေတာ႕ ခံစားလုိက္ရပါသည္ ။ ဒါေပမယ္႕ အသဲမာတဲ႕ ရဲသားေပမို႕ ေအာက္ပိုင္းဆီကို အႀကည္႕ျပန္လႊဲျပီး တခ်က္က်န္ေသးတယ္ ဆိုတာ အာရံု ျပဳလုိက္ပါတယ္ ။ ရႈးရႈးေတြ ထြက္တာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ရပ္သြားပါျပီ ။ ဒါေပမယ္႕ ေစာက္ေမႊးအံုမဲမဲၾကီး တခုလံုး ရႊဲနစ္ျပီးက်န္ခဲ႕သလို ေစာက္ေခါင္းႀကီးထဲမွာ အရည္ေတြ အုိင္ေနဆဲ ။ မိႏြယ္ကို ေမာ႕ႀကည္႕မိေတာ႕ ပါးစပ္ၾကီးဟျပီး မ်က္လံုးျပဴးလို႕ အမ္းေနသည္ ။

      ကဲကြာ လို႕ စိတ္ကို တခ်က္တင္းကာ ေနာက္ဆံုးအခ်က္ အေနနဲ႕ လႊဲရိုက္လုိက္ပါတယ္ ။ အရင္ အခ်က္ေတြေလာက္ အားမပါေတာ႕ေပမယ္႕ ရဲရဲေတာက္ ေနျပီျဖစ္တဲ႕ ဖင္သားေတြအတြက္ေတာ႕ အသည္းခုိက္ေအာင္ နာက်င္ပါေသးသည္ ။
. . . “ ျဖန္း . . . အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ” . . . 


ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ ေအာ္သံထြက္လာအျပီး မွာ ဦးျမင္႕ေသာင္း သူမိမိရရ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ႕ ေျခမ်က္စိကုိ ခပ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ၾကမ္းျပင္ေပၚကို ခ်လုိက္ပါတယ္ ။ မိႏြယ္ကလည္း သူလုပ္တဲ႕ အတုိင္း လုိက္လုပ္ပါတယ္ ။ ယဥ္ယဥ္ဆုလတ္ ဧည္႕ခန္းက ၾကမ္းျပင္ၾကီးေပၚမွာ ေအာက္ပိုင္းဗလာျဖင္႕ ပက္လက္ၾကီး ။ မ်က္လံုးေတြက ဖြင္႕ရင္း တန္းလန္းအေႀကာင္သား၊ ရင္သားအစံုက လိႈက္ဖုိစြာႏွင္႕ တက္လုိက္က်လုိက္ ျဖစ္ေနသည္ ။ လက္သီးေတြက က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားသည္  ။ ေပါင္ကႀကြက္သားေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနသည္ ။ တခ်က္ခ်က္ ရိႈက္တက္လုိက္ရင္ ေက်ာႀကီးေကာ႕သြားကာ ေလထဲေကာ႕တက္လာသည္ ။

. . . “ ငါ႕တူမ ယဥ္ယဥ္ ” . . .
      ကုိယ္႕ေသးအိုင္ထဲ ကိုယ္လွဲေနရသလို ျဖစ္ျပီး တကိုယ္လံုး ရႈးရႈးေတြ ရႊဲနစ္ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ေဘးမွာ ဦးျမင္႕ေသာင္းအသာ ထုိင္ခ်လိုက္ရင္း ေခၚလိုက္သည္ ။ ယဥ္ယဥ္ မ်က္လံုးေလး ေပကလပ္ေပကလပ္ျဖင္႕ သူ႕ဘက္ကိုေစာင္းရင္း
. . . “ ဘဘ ဘဘ သမီးကို  မရိုက္ပါနဲ႕ေတာ႕ေနာ္  ေနာ္ ဟီးဟီးဟီး ” . . .  ငိုရင္းရိႈက္ရင္း အထစ္ထစ္ နဲ႕ ေျပာပါတယ္ ။
. . . “ ေအးေလ ျပီးျပီ ။ ငါ႕တူမကို ဆံုးမလုိ႕ျပီးျပီ ”  . . .
. . . “ သမီး သမီး ေႀကာက္ပါျပီ အီးးဟီးး . . . မဆိုး . . . မဆိုးေတာ႕ပါဘူး ” . . .
. . . “ ေအးေအး ” . . .

ႏွာေခါင္းထဲကို ၀င္လာတဲ႕ က်င္ငယ္နံ႕ေၾကာင္႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း ဟိုဘက္ေဘးမွာ ရပ္ေနတဲ႕ မိႏြယ္ကိုလွမ္း ေအာ္သည္ ။
. . . “ မိႏြယ္လာစမ္း ညည္းမမေလးကို ဆြဲထူ ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ဟုတ္ ” . . .
မိႏြယ္ ခ်ိဳင္းေအာက္ကို လက္ရိႈကာ ယဥ္ယဥ္႕ကိုယ္လံုးၾကီးကို ဆြဲမထူသည္ ။ ေလးလုိက္တာ ။ လံုး၀ေပ်ာ႕ေနျပီျဖစ္တဲ႕ ယဥ္ယဥ္ကို သူ႕တေယာက္တည္း မဖုိ႕မလြယ္ ။
. . . “ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ သြားမယ္ ။ ဟာ ညည္းမႏိုင္ဘူးလား ” . . .
တ၀က္မွာတင္ မႏိုင္မနင္းျဖစ္ေနတဲ႕ မိႏြယ္ ကိုၾကည္႕ျပီး သူကိုယ္တုိင္ပါ ေနာက္တဖက္ကေန ဆြဲမရေတာ႕ သည္။
. . . “ မမေလးက လံုး၀မလႈပ္ႏိုင္ေတာ႕တာ ။ သမီးမႏိုင္ဘူး ဘဘၾကီး ”  . . .

      ယဥ္ယဥ္႕လက္ကို ပခံုးတဖက္ဆီေပၚမွာ သိုင္းလုိက္ရင္း တေရြ႕ေရြ႕ႏွင္႕ ေရခ်ိဳးခန္းဆီ ခ်ီတက္ၾကပါတယ္ ။ ရႈးရႈးေတြ ရႊဲရႊဲနစ္ေနတဲ႕ ယဥ္႕ယဥ္႕ကိုယ္လံုးေၾကာင္႕ သူတို႕ေတာင္ အနည္းငယ္ ထိမိျပီး စိုကုန္ပါတယ္ ။

ေရခ်ိဳးခန္းထဲေရာက္ေတာ႕
. . . “ မိႏြယ္ ဒီတီရွပ္ကို ခၽြတ္စမ္း ” . . .
. . . “ ဟုတ္ဟုတ္ ” . . .
      ဦးျမင္႕ေသာင္းက ထိန္းေပးထားတုန္း ယဥ္ယဥ္႕ကုိယ္က အက်ႌကို မိႏြယ္ ခက္ခက္ခဲခဲ ခၽြတ္ရသည္ ။  ျပည္႕ျပည္႕တင္းတင္း ရိွလွေသာ ႏို႕အံုအစံုကို အ၀ါေဖ်ာ႕ေရာင္ ဘရာဇီယာနဲ႕ မႏိုင္မနင္း စီးေႏွာင္ထားသည္ ။ ဆူျဖိဳးတဲ႕ ႏို႕ၾကီးေတြကို ျပြတ္သိပ္ ထည္႕ထားသလို ျဖစ္ျပီး လြတ္ေနတဲ႕ ရင္သားေတြက ျဖဴ၀င္းတင္းေျပာင္ေနသည္ ။

. . . “ ဟဲ႕ နင္႕လက္ထဲကဟာကို ဟိုဘက္ေဘးပစ္ျပီး ဒါကိုျဖဳတ္ဟဲ႕ ” . . .
ဘရာဇီယာပါ စိုေနသည္မုိ႕ ေျပာလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ သနားစဖြယ္ မ်က္ႏွာေလးနဲ႕ ယဥ္ယဥ္ သူ႕ဘၾကီးကို ေပကလပ္ေပကလပ္ ၾကည္႕သည္ ။ ဘာကိုဆိုလိုမွန္း ဦးျမင္႕ေသာင္းသိပါတယ္ ။
. . . “ စုိေနျပီေလ ယဥ္ယဥ္ရဲ႕ ။ ေရခ်ိဳးလုိက္မွရမွာ ” . . .
. . . “ ခၽြတ္ဟဲ႕ ” . . .

      ဦးျမင္႕ေသာင္း အသံေၾကာင္႕ မိႏြယ္ အေနာက္က ဘရာစီယာခ်ိတ္ကို ျဖဳတ္ျပီး လက္ကလွ်ိဳလုိ႕ ခၽြတ္ယူလုိက္ပါသည္ ။ အစတည္းက ေအာက္ပိုင္းေဟာင္းေလာင္း ျဖစ္ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ အခုေတာ႕ မိေမြးတိုင္း ဖေမြးတိုင္းၾကီး ၀တ္လစ္စလစ္ ျဖစ္သြားပါျပီ ။ တင္းတင္းရင္းရင္းနဲ႕ ျပြတ္အယ္ေနတဲ႕ ႏို႕ျဖဴျဖဴၾကီးေတြက အသက္ျပင္းျပင္း ရႈေနတာေၾကာင္႕ တုန္ခါေနသည္ ။ ပန္းေရာင္ မက်တက် ႏုိ႕သီးေခါင္းေလးေတြကေတာ႕ အပ်ိဳေလးပီပီ ခပ္ေသးေသးရယ္ ။

. . . “ မိႏြယ္ ခံုပုတလံုးနဲ႕ ခပ္ထူထူေစာင္တထည္သြားယူလာစမ္း ” . . .
      မိႏြယ္ ေျပးထြက္သြားတဲ႕ အခ်ိန္မွာ ဦးျမင္႕ေသာင္း သူ႕တူမကို လက္ေမာင္းကေန အသာထိန္းေပးရင္း က်န္ခဲ႕သည္ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္း စကားတခု စေျပာမယ္ လုပ္ျပီးကာမွ ပါးစပ္ကို ျပန္ထိန္းလိုက္သည္ ။ ယဥ္ယဥ္ကလည္း ၾကမ္းျပင္ကိုသာ စိုက္ၾကည္႕ေနသည္မုိ႕ ႏွစ္ေယာက္သား စကားမေျပာမိ ။ မိႏြယ္ပလစ္စတစ္ ခံုပုေလး တခုနဲ႕ ေစာင္ထူထူၾကီး ကိုယူျပီး ျပန္ေရာက္လာေတာ႕ ခံုပုေလးကို သမံတလင္းမွာခ်ျပီး ေစာင္ကိုေခါက္ကာ တင္လုိက္သည္ ။
. . . “ ယဥ္ယဥ္ ဒီမွာထုိင္ ” . . .

ေစာင္ခုထားေသာ ခံုမွာေျဖးေျဖးခ်င္း ထိုင္ခ်လုိက္ပါတယ္ ။ ဒါေတာင္ တင္ပါးၾကီးနဲ႕ အထိမွာ တြန္႕ခနဲ ျဖစ္သြားျပီး တကၽြတ္ကၽြတ္နဲ႕ ျငီးသံ ထြက္လာေသးတယ္ ။
. . . “ ေရပန္းဖြင္႕ရင္ ငါတုိ႕ပါ စိုကုန္မွာ အုတ္ကန္ထဲကပဲ ခပ္ေလာင္းဟဲ႕ ” . . .
     ဖင္တံုးလံုးၾကီးနဲ႕ ထုိင္ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ကို မိႏြယ္ ေရတခြက္ခ်င္းဆီ မွန္မွန္ ေလာင္းေပးပါတယ္ ။ အခုအခံနဲ႕ ထုိင္ေနတာေတာင္ မသက္မသာ ျဖစ္ေနေသးတယ္ ဆုိတာ ဖင္ႀကြခ်င္လုိ႕ ေတာင္႕ေတာင္႕ၾကီးျဖစ္ေနတဲ႔ ကိုယ္ခႏၶာ အေနအထားက ညႊန္ျပေနပါတယ္ ။ ျပီးေတာ႕ ေပါင္လည္းဟထား ရေသးသည္ ။ ေစာက္ဖုတ္ပါ ေရာျပီးအတီးခံထားရသည္မုိ႕ ေယာင္ေနျပီး ေပါင္တင္းတင္း စိလုိ႕မရ ။

. . . “ ဆပ္ျပာယူလုိက္ မိႏြယ္ ” . . .
. . . “ ယဥ္ယဥ္ ကိုယ္႕ဘာကိုယ္တုိက္ႏိုင္လား ” . . .
. . . “ ဟုတ္ ” . . .
ေလးေလးပင္ပင္ အက္ကြဲသံၾကီးနဲ႕ ျပန္ေျဖတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ ဆီ႕ကို ဆပ္ျပာ လွမ္းလုိက္ပါတယ္ ။
. . . “ တကိုယ္လံုး ေသခ်ာတုိက္လုိက္ မဟုတ္ရင္ အနံ႕ေတြ စြဲ ေနလိမ္႕မယ္ ” . . .
      ေရစိုလာလို႕ ပိုျပီး တင္းတင္းေျပာင္ေျပာင္ ျဖစ္ေနတဲ႕ ႏုိ႕အံုၾကီးေတြကို ဆပ္ျပာထပ္တုိက္ေနတဲ႕ ၀တ္လစ္စလစ္ ကိုယ္လံုးၾကီးက ေက်ာက္စစ္ရုပ္ႏွယ္ လွပေနပါသည္ ။ ေရေဆးငါးၾကီး ဆိုတာ ဒီလိုဟာမ်ိဳးကို ေခၚတာေနမွာ ။
. . . “ မိႏြယ္ ညည္းမမေလးကို ဆက္ကူေပးလိုက္ ငါအ၀တ္သြားလဲ အံုးမယ္ ။ ဒီအခန္းထဲကေန ဘယ္မွမထြက္နဲ႕ ညည္းမမေလး ေဘးမွာပဲေန ” . . .

      ဦးျမင္႕ေသာင္း ထြက္သြားအျပီးမွာ ေပါင္ၾကားႏွင္႕ ဖင္မ်ားပါမက်န္ ဖင္ၾကြျပီး ဆပ္ျပာနဲ႕ ခပ္ေႏွးေႏွးပဲ တုိက္ပါတယ္ ။ မိႏြယ္ကေတာ႕ တခြက္ခ်င္းဆီ ေျဖးေျဖးခ်င္း ေလာင္းေပးသည္ ။ အခ်ိန္လည္း အတန္ၾကာသြားျပီ ။ ေရေအးေအးနဲ႕ ထိေတြ႕ျပီးျပီမို႕ အစြန္းဆံုေသာ နာက်ဥ္မႈ၊ ရွက္ရြံ႕မႈ၊ တုန္လႈပ္မႈ၊ အားငယ္မႈ တုိ႕ေၾကာင္႕ ဂေယာက္ဂယက္ ျဖစ္ထားေသာ စိတ္ေတြ ျပန္လည္ တည္ျငိမ္စ ျပဳလာသည္ ။ ျဖစ္ပ်က္ခဲ႕သမွ် အားလံုးလည္း ေခါင္းထဲမွာ တရိပ္ရိပ္ ျပန္ေပၚလာသည္ ။
. . . “ မမေလး ေတာ္ျပီလား ” . . .
. . . “ အင္း ႏြယ္ေလး ” . . .
မမေလးယဥ္ယဥ္ အသံက အရင္ကနဲ႕ မတူတာေတာ႕ကို မိႏြယ ္သတိထားမိပါတယ္ ။ ပံုမွန္ရိွေနက် မာေက်ာမႈ၊ အထက္စီးရွိမႈ ေတြ အကုန္ ကြယ္ေပ်ာက္ ေနပါတယ္ ။
. . . “ ထႏိုင္ရဲ႕လား မမေလး ” . . .
. . . “ ရပါတယ္ ” . . .

      ယဥ္ယဥ္ အားယူျပီး ထသည္ ။ ေရလဲထမီေကာ သုတ္ေနက် သဘက္ပါ သြားမယူထား မိသည္မုိ႕ မိႏြယ္ ေဘးတန္းမွာ ရိွေန႕တဲ႕ တဘက္ကိုပဲ ထယူရသည္ ။ ဘဘၾကီးက အျပင္ မထြက္ခိုင္းေတာ႕ သြားလဲမယူေပးရဲ ။ ဘဘၾကီး ေျပာခဲ႕တာလည္း သဘာ၀က်သည္ ။ ကုန္းေကာက္စရာ မရိွေအာင္ အရွက္ကြဲထားတဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ကို တေယာက္ထဲ ထားခဲ႕လွ်င္ တခုခုျဖစ္သြားမွာ စိုးလုိ႕ေနမယ္ ။ အဲဒီ႕တုိႏွံႏွံ တဘက္နဲ႕ပဲ ေရစိုေနတဲ႕ တင္းတင္းေျပာင္ေျပာင္ ကိုယ္လံုးၾကီးကို သုတ္ေပးေတာ႕
. . . “ ရတယ္ ႏြယ္ေလး မမေလး ကိုယ္တုိင္ လုပ္လိုက္မယ္ ” . . .
. . . “ ရပါတယ္ မမေလးရယ္ သမီးလုပ္ေပးပါ႕မယ္ ” . . .
မိႏြယ္ ဂရုတစိုက္နဲ႕ ေက်ာကုန္းေတြ၊ ေပါင္ေတြ၊ ႏို႕အံုၾကီးေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ သုတ္ေပးပါတယ္ ။
. . . “ ႏြယ္ေလး တင္ပါးေတာ႕ ” . . .
. . . “ သမီး သိပါတယ္ မမေလး ” . . .

      ေျပာတဲ႕ အတိုင္းပင္ တင္ပါးေျပာင္ေျပာင္ၾကီးေတြ ကိုေတာ႕ ထိရံုေလာက္ ဖြဖြေလးနဲ႕ပဲ သုတ္ေပးပါတယ္ ။ နဂိုတည္းကၾကီးမားတဲ႕ ဖင္ၾကီးေတြက ေယာင္ကုိင္းျပီး ပိုၾကီးပိုတင္း ပိုေဖာင္းေနသလုိပင္ ။ အရင္လုိ ျဖဴျဖဴေျပာင္ေျပာင္ၾကီးေတာ႕မဟုတ္ အရိႈးရာ အထပ္ထပ္နဲ႕ ရဲရဲေျပာင္ေျပာင္ၾကီး ျဖစ္ေနသည္ ။ အခုေတာ႕လည္း ဖင္နီမ ယဥ္ယဥ္ေပါ႕ ။ အနည္းဆံုး ၁ပတ္၂ပတ္ေတာ႕ ေကာင္းေကာင္း ဖင္ခ် ထုိင္ႏိုင္မယ္ မထင္ ။ မမေလးယဥ္ယဥ္ ကိုယ္လံုးၾကီး တခုလံုးကေတာ႕ အိစက္ေနသည္မွာ မိန္းမခ်င္းပင္ တက္မက္ ေစေလာက္သည္႕ ႏုႏုထြားထြား ေဘာ္ဒီၾကီး ျဖစ္ေၾကာင္း မျငင္းႏိုင္ပါေပ ။

      ဦးျမင္႕ေသာင္း အ၀တ္လဲျပီး ျပန္ေရာက္လာေတာ႕ ေရသုတ္ျပီးလုျပီ ။ ဘာမွမရိွသည္မို႕ သဘက္ႏွင္႕သာ ရင္ရွားပတ္လုိက္ရသည္ ။ ဒါေတာင္ သဘက္က တုိေနေတာ႕ အစ၂ဖက္ၾကားနဲနဲ မမွီေသးသည္မို႕ ယဥ္ယဥ္လက္တဖက္နဲ႕ အစ၂ခုကို ပူးျပီး ကုိင္ထားရသည္ ။  သဘက္က ခါးသာသာ ေရာက္ေသာေၾကာင္႕ ခါးေအာက္ပိုင္းက ေဟာင္းေလာင္း ။ မပတ္ထားသည္ႏွင္႕ ဘာမွေတာ႕ မကြာ ။ ဒီေန႕အတြက္ ယဥ္ယဥ္ ခါးေအာက္ပိုင္း အ၀တ္မကပ္မယ္႕ ကံဇာတာ ပါေနပံုရသည္ ။

. . . “ တြဲေပးရမလား ယဥ္ယဥ္ ” . . .
. . . “ ရပါတယ္ ဘဘ ။ သမီးေလွ်ာက္ႏိုင္ပါတယ္ ” . . .
      အာေခါင္သံ ကြဲအက္အက္က မေပ်ာက္ေသးေသာ္လည္း စကားေတာ႕ေကာင္းေကာင္း ျပန္ေျပာျပီမုိ႕ ဒီတူမ ပံုမွန္ ျပန္ျဖစ္လာျပီဟု ဘၾကီးေသာင္း စိတ္ထဲ မွတ္ခ်က္ျပဳလုိက္ပါသည္ ။ ဖင္တုန္ၾကီး လႈပ္တုပ္လႈပ္တုပ္နဲ႕ ယိုင္နဲ႕ျပီး ေပါင္ကြကာ ေလွ်ာက္လာတဲ႕ တူမေဘးက အသာလုိက္လာရင္း ယဥ္ယဥ္႕အခန္း၀ ေရာက္ေတာ႕ ေနာက္ကပါလာတဲ႕ မိႏြယ္ကို လွမ္းေျပာပါတယ္ ။

. . . “ မိႏြယ္ ဒီေန႕ ညည္းမမေလးကို ငါဆံုးမတာ ျပီးသြားျပီ ။ ညည္းေနာက္ကို ဒီအေၾကာင္းနဲ႕ ပတ္သတ္ျပီး ယဥ္ယဥ္႕ ေရွ႕မွာေကာ ေနာက္ကြယ္မွာပါ တည္႕တည္႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေစာင္းေစာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပန္မေျပာရဘူး ။ ၾကားလား ”  . . . 
. . . “ ဟုတ္ကဲ႕ ဘဘၾကီး ” . . .
. . . “ ဆံုးမရမယ္႕ အခ်ိန္မွာ ဆံုးမသင္႕ဆံုးမတန္သေလာက္  ဆံုးမျပီးျပီမို႕ ညည္းေမ႕လုိက္ေတာ႕ ။ ဒီကိစၥကျပီးသြားျပီ ။ ၾကားတယ္ေနာ္ ” . . .
. . . “ ဟုတ္ကဲ႕ ” . . .
. . . “ ေအး ညည္းပါးစပ္သရမ္းတယ္ လုိ႕ငါၾကားရင္ ညည္းငါ႕အေၾကာင္းသိတယ္မလား ”  . . .

      ဘဘၾကီး အေၾကာင္းကေတာ႕ ေလာေလာလတ္လတ္ၾကီးကို အရွင္လတ္လတ္ ျမင္ထားရတာမုိ႕ မိႏြယ္ ဟုတ္ကဲ႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ထူးရင္း ေခါင္းကို တဆတ္ဆတ္ ျငိမ္႕ရင္း နားေထာင္ပါမည္ ဟု၀န္ခံပါေတာ႕သည္ ။ မမေလးလုိ ကိုယ္႕တူမ အရင္းရင္းေခါက္ေခါက္ ေဆးေက်ာင္းသူ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ၾကီးကို ေတာင္မွ ဒီေလာက္ေတာင္ ဖင္ခၽြတ္၊ အဖုတ္ျဖဲ၊ ဖင္ျဖဲ ျပီး ေသးထြက္က်တဲ႕အထိ ရိုက္တာ သူ႕လို အိမ္ေဖာ္မေလးကို ဆိုရင္ေတာ႕ အားပါးပါး ေတြးေတာင္ မေတြးရဲ ။

. . . “ သြားသြား လိမ္းေဆး ဘာရိွတုန္း ရိွတာေတြအကုန္ယူခဲ႕ ” . . .
မိႏြယ္ လွစ္ကနဲ ေျပးထြက္သြားေတာ႕ ယဥ္ယဥ္႕ကို အခန္းထဲထိ လုိက္ပို႕သည္ ။
. . . “ အ၀တ္လဲလုိက္အံုး ငါျပီးမွ ေဆးလူးေပးမယ္ ” . . . 

. . . “ ဘဘ ” . . .
     အျပင္ထြက္မလို႕ လုပ္ျပီးမွ ခက္အက္အက္ေခၚသံေၾကာင္႕ ျပန္လွည္႕ၾကည္႕မိသည္ ။ သူ႕ကို တည္႕တည္႕စိုက္ၾကည္႕ေနတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ ။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ငိုထားတဲ႕ မ်က္လံုးေတြက မုိ႕အစ္ေနဆဲ၊ မ်က္ႏွာၾကီးကေဖာင္းမုိ႕ေနဆဲ ။ သူ႕ကိုမ်က္လံုးခ်င္း ေစ႕ေစ႕ၾကည္႕ေနေပမယ္႕ အရင္ကလို မာနေတြ၊ တင္းမာမႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနသည္ ။ နာက်ဥ္းမႈေတြ လည္းမပါ ။ အရိုးခံ အၾကည္႕ျဖစ္မွန္း ေျမၾကီးလက္ခတ္မလြဲ ေျပာႏိုင္ပါတယ္ ။
. . . “ ေျပာ ယဥ္ယဥ္ ” . . .

. . . “ ဘဘ အေပၚကုိ သမီးမိုက္ရိုင္းခဲ႕တာေတြ အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဘဘ ” . . .
ဦးျမင္႕ေသာင္း ရုတ္တရက္မို႕ အံၾသသြားသည္ ။ ျပီးမွ တျဖည္းျဖည္း ျပံဳးလာရင္း
. . . “ ဘဘ ခြင္႕လႊတ္ပါတယ္ ငါ႕တူမ ” . . .
 ေျဖးေျဖး နဲ႕ေအးေအးပဲ ျပန္ေျဖလုိက္ျပီးမွ ဆက္ေျပာလုိက္ေသးသည္ ။
. . . “ ငါ႕တူမကို ဖင္ခၽြတ္ျပီး ရိုက္ႏွက္ဆံုးမ အျပစ္ေပးခဲ႕တာေတြ အတြက္ေတာ႕ ဘဘစိတ္ေျဖာင္႕ပါတယ္ ယဥ္ယဥ္ ” . . .
ယဥ္ယဥ္မ်က္ႏွာ ရံႈ႕မဲ႕မဲ႕ ျဖစ္သြားျပီးမွ မဲ႕ျပံဳးေလး ျပံဳးေလးကာ ေရွ႕သို႕လွမ္းလာသည္ ။ ဦးျမင္႕ေသာင္းလည္း အလုိအေလ်ာက္ပင္ တူမရိွရာသို႕ လွမ္းလိုက္မိသည္ ။

     ဦးျမင္႕ေသာင္း ရင္ခြင္ထဲကို ေခါင္းတုိး၀င္ကာ ဖက္လုိက္ေတာ႕ ယဥ္ယဥ္ကိုယ္ေပၚက တဘက္ လက္ကလြတ္ျပီးသား ျဖစ္ကာ အသာအယာပင္ ေလွ်ာက်သြားသည္ ။ ဖင္တံုးလံုးၾကီးနဲ႕ပဲ ဘၾကီးရင္ခြင္ထဲကို ခေလးေလးပမာ မ်က္ႏွာအပ္ထားတဲ႕ ယဥ္ယဥ္ နဲ႕ ကိုယ္႕တူမေခါင္းက ဆံပင္စေတြကို အသာအယာ သပ္ေပးရင္း မိန္႕မိန္႕ၾကီး ျပံဳးေနတဲ႕ ဦးျမင္႕ေသာင္း ။ တူ၀ရီး ၂ဦးတုိ႕ရဲ႕ျမင္ကြင္းက လြန္ခဲ႕ေသာ နာရီ၀က္ခန္႕ကႏွင္႕ လားလားမွမဆိုင္ ။ အခန္း၀က မိႏြယ္ ကေတာ႕ လိမ္းေဆးေပါင္းစံု ထည္႕ယူလာတဲ႕ ပလစ္စတစ္ ဇကာကို ဆက္ကိုင္ထားရင္း ၀င္ရမလုိ ထြက္ရမလုိ ေ၀ခြဲမရနဲ႕ ရပ္ေနမိပါေတာ႕သည္ ။



၂ရက္ခန္႕အၾကာ ။

. . . “ သမီး က်ဴရွင္သြားေတာ႕မယ္ ဘဘ ” . . .
      အေလာသံုးဆယ္ ထြက္လာရင္း ေျပာတဲ႕ ယဥ္ယဥ္႕ အသံေၾကာင္႕ တီဗီၾကည္႕ေနတဲ႕ ဘၾကီးဦးျမင္႕ေသာင္းေကာ၊ စားပြဲကို ဖုံသုတ္ေနတဲ႕ မိႏြယ္ပါ လွမ္းၾကည္႕လိုက္ ၾကပါတယ္ ။ ၀တ္ထားတဲ႕ ခပ္ပြပြ ဂါ၀န္ေလးက ဒူးေခါင္းေအာက္နား မက်တက် ထိေရာက္ေနသည္ ။ နဂိုအတုိင္းပင္ ဖြံ႕ထြားေနဆဲ တင္ပါးၾကီးေတြ ေပၚမွာေတာ႕ ျမင္ေနၾက အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ၾကိဳးရာၾကီး ရိွမေန ။ ဂါ၀န္ပဲ ပြေနလုိ႕လား ဒါမွမဟုတ္ . . .

ဦးျမင္႕ေသာင္း ျပံဳးရိပ္သန္းသြားရင္း တံခါး၀ ေရာက္ေနျပီ ျဖစ္တဲ႕ ယဥ္ယဥ္ဆုလတ္ကို
. . . “ ေစာေစာျပန္ခဲ႕ေနာ္ ငါ႕တူမ ” . . .



။ ျပီးပါျပီ ။                                                                                            

No comments:

Post a Comment