Thursday, October 20, 2016

ခေရတပြင္႔ရဲ႕အက္ေႀကာင္း



ကၽြတ္… ကၽြတ္ … ကၽြတ္
နီလာလြင္ တေယာက္ ဆက္တီေပၚထိုင္အခ် ပါးစပ္ကေနျငီးသံေလး ကိုမထိန္းႏိုင္ပဲထြက္သြားပါတယ္။
 “ ဘာျဖစ္လို႔လဲ သမီး ” . . . တီဗီြႀကည္႔ေနတဲ႔ ေဖေဖကေမးေတာ႔ ဘာေျဖရမွန္းမသိဘူး။
“ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ”  . . . ဆုိျပီး ေနလိုက္ေတာ႔ ေဖေဖကအာရံုျပန္ေျပာင္း သြားေပမယ္႔ ေဘးမွာထိုင္ေနတဲ႔ေမေမကေတာ႔ ကြက္ႀကည္႔ကြက္ႀကည္႔နဲ႔။
သားသမီး ဘာျဖစ္ေနေန အေမေတြကုိလိမ္လို႔မရဘူးဆိုတာ အမွန္ပါပဲ။ နီလာေနမထိ ထိုင္မသာျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာေမေမ ရိပ္မိပါတယ္။
ခဏေနတီဗီြေရွ႔ကထေတာ႔ ေဘးကကပ္လိုက္လာျပီးေမးတယ္။
“ သမီးဘာျဖစ္ေနလဲ ” . . . ေရခဲေသတၱာကို ဖြင္႔ေနတဲ႔နီလာ႕ကိုအေသအခ်ာစိုက္ႀကည္႔ျပီးေမးေနတဲ႔ ေမေမ႔ကိုလိမ္လို႔မရမွန္းလဲ သိလုိ႔အမွန္အတိုင္းပဲ ဖြင္႔ေျပာလိုက္တယ္။
. . . “ အဲ အင္း သမီးေနာက္မွာ နည္းနည္းနာေနလို႔ ” . . .

. . . “ ဘယ္ေနာက္လည္းသမီး ”  . . . ၀ါးတားတားပဲေျဖလိုက္တာကို ေသခ်ာေအာင္ထပ္ေမးပါတယ္။
. . . “ ေနာက္မွာပါဆိုမွ အေမကလည္း အစကေတာ႔ ေနာက္ေဖးသြားမွနာတာ၊ ခုထိုင္ရင္ေတာင္ နည္းနည္းစပ္ျဖင္းျဖင္းျဖစ္ေနတယ္။  ” . . .
နီလာ႔ေမေမ သေဘာေပါက္သြားပါျပီ။ . . . “  ထင္သားပဲ တခုခုျဖစ္ေနပါတယလို႔ ဘယ္ေလာက္ႀကာျပီလဲ  ” . . .
. . . “ ၃၊ ၄ရက္ပဲရိွပါေသးတယ္။ ထားလိုက္ပါ ခဏခဏျဖစ္ေနတဲ႔ ဟာကို။ ၁ရက္၂ရက္ေနေကာင္းသြားမွာ။ ” . . .
ခပ္ေပါ႔ေပါ႔ေျဖလိုက္တာကို ေမေမ ႀကိဳက္ပံုမေပၚ . . . “  မိနီ ေပါ႔ရႊတ္ရႊတ္လုပ္မေနနဲ႔ ခဏခဏလည္းျဖစ္တယ္ဟုတ္လား  ”
. . . “  ဘယ္ေလာက္ေတာင္မွလဲ အေမ႔ကိုျပ  လာအခန္းထဲမွာႀကည္႔မယ္  ” . . .
နီလာ ကတအားအရွက္ႀကီးတာ ေမေမ႔ကိုလည္းရွက္တာပဲ။ မရဘူး။ ဒီအရြယ္ႀကီးေရာက္ေနျပီ မျဖစ္မေနလည္းမဟုတ္ဘူး အဲဒီ႔ေနရာကိုေတာ႔ မျပခ်င္ပါဘူး။
. . . “  ဟင္႔အင္း အေမကလည္း ေသးေသးေလးပဲဟာ။ ထားလိုက္ပါ။  ” . . .
. . . “  ဘာ ေသးေသးေလးလဲ စအို၀ျပဲတာကိုမ်ားကို ေပါ႔ေပါ႔ေလးမွတ္လို႔။ ေနာက္ဒီထက္ႀကီးလာရင္ ဘယ္ႏွယ္႔လုပ္မလဲ။  ” . . .
ေမေမ႔အသံႀကီးက်ယ္သြားေတာ႔ နီလာလန္႔ျဖန္႔သြားတယ္။ ေဖေဖတို႔၊ ေမာင္ေလးတို႔ႀကားကုန္မွျဖင္႔ ရွက္စရာႀကီး။ မမႀကီးဖင္ျပဲတယ္ဆိုျပီးေတာ႔။
လက္ေခ်ာင္းကို ပါးစပ္၀မွ ေထာင္ျပီး တရႈးရႈးနဲ႔ေမေမ႔အသံကို ခ်ခိုင္းရတယ္။
. . . “  အေမလုပ္မွ အကုန္သိကုန္ေတာ႔မွာပဲ။ ေသးေသးေလးပါဆိုမွ။  ” . . .
. . . “  ျပီးတာပဲ ငါ႔ကိုမျပခ်င္လဲေန။ မ်ိဳးကို ကိုေတာ႔ဖုန္းဆက္ေျပာရမယ္။ ဒီအတိုင္းထားလို႔ေတာ႔ မျဖစ္ဖူး။  ” . . .
နီလာမ်က္ႏွာႀကီး ရဲခနဲျဖစ္သြားျပီး ထူပူသြားတယ္။ . . . “ ဟာ ကိုမ်ိဳးကို မေျပာပါနဲ႔  သမီးရွက္လို႔ ” . . . “  အေမ  ”. . .


ကုိမ်ိဳး ဆိုတာနီလာလြင္႔ အကိုတ၀မ္းကြဲ ဆရာ၀န္ ေဒါက္တာ မ်ိဳးကို။ အမ်ိဳးေတြထဲမွာ တေယာက္တည္းေသာ ဆရာ၀န္။
ေမေမတို႔ အပါအ၀င္တမ်ိဳးလံုး က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး တခုတခုဆို ကိုမ်ိဳး ကိုပဲ၀ုိင္းေျပာႀက တိုင္ပင္ႀကနဲ႔။
ကုိမ်ိဳးကလည္း အားကိုးရပါသည္။ အမ်ိဳးထဲကတေယာက္တေယာက္ ဖ်ားတယ္နာတယ္ တခုခုျဖစ္တယ္ဆိုရင္ သူပဲဒိုင္ခံျပဳစုေပးတယ္။
လိုလာရင္သူ႔ဆရာႀကီးေတြနဲ႔ျပေပးတယ္။ ကုိယ္တိုင္ေဆးရံုထိလိုက္ေစာင္႔ပါတယ္။ ကိုမ်ိဳးကနီလာလြင္ထက္ ၂ႏွစ္ပဲႀကီးတာ။
သူကႀကေတာ႔႔ ငယ္ငယ္တည္းကေဆာ႔ေဖာ္ေဆာ႔ဖက္ဆိုေတာ႔ ခုထိစဟယ္ေနာက္ဟယ္နဲ႔ ဆိုေတာ႔ ေမေမတုိ႔ျမင္သလိုကို မျမင္တာ။
နီလာလြင္ကလည္း မာစတာျပီးစ တကၠသိုလ္မွာက်ဴတာေပါက္စဆိုေတာ႔ သူလည္းသူ႔ပညာမာနေလးနဲ႔ကတေထာင္ေထာင္ေပါ႔။
. . . “ သားေရ အားလား။ ေအးေအး မင္႔ညီမအေႀကာင္းေျပာမလို႔ ။ ”. . .
အခန္း၀ကေနေမေမ႔ အသံကိုႀကားေတာ႔ နီလာ စိတ္ညစ္သြားတယ္။
ခုလည္းအသံက်ယ္က်ယ္ က်ယ္က်ယ္နဲ႔တီဗီြက အသံနဲ႔မို႔ေဖေဖတို႔မႀကားေလာက္သာ ေတာ္ေသး။
သူ႔စအုိ၀မွာ စပါးတေထာက္ေလာက္ေလး ကြဲသြားတာကို ေမေမ ကေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ျပီး သြားေျပာသည္။
ရွက္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တဲ႔ျဖစ္ခ်င္း။ ေမာင္ႏွမ၀မ္းကြဲခ်င္းလည္းျဖစ္။ ဆရာ၀န္လည္းျဖစ္ေပမယ္႔ ရွက္ရွက္မွာျဖစ္တဲ႔ကိစၥမုိ႔ ရွက္ရွက္ျဖစ္ရပါတယ္။
. . . “ နီလာ လာနင္႔အကိုနဲ႔လာေျပာ ” . . .
ေမေမေပးတဲ႔ ဟန္းဖုန္းကို နီလာရွိန္းတိန္းဖိန္းတိန္းနဲ႔ပဲ လွန္းယူလိုက္တယ္။
. . . “  ဟီးဟီး ကိုမ်ိဳး  ” . . . လူႀကီးရွက္ေတာ႔ရယ္တဲ႔။ သူလည္း ၂၆ ႏွစ္တကၠသိုလ္ဆရာမပဲ ရွက္ရွက္နဲ႔ ဟီးဟီး ကေနစေျပာျဖစ္တယ္.
. . . “  ကဲေကာင္မေလး ဘယ္လိုျဖစ္ရတာတုန္း” . . . ဟြန္႔ လာျပန္ျပီဒီ ေကာင္မေလး နီလာကသူ႕ထက္၂ႏွစ္ပဲငယ္တာ။ ေကာင္မေလးလို႔ေခၚတာ ဟိုးငယ္ငယ္ေလးထဲကမႀကိဳက္ဘူး။
ဒါေပမယ္႔ခုေတာ႔ ျပန္လွန္ရန္ေတြ႔ဖို႔ အားမရိွ။ ျဖစ္ေႀကာင္းရယ္ကုန္စင္ကိုသာ ကိုမ်ိဳးကိုေျပာရပါေတာ႔တယ္။
ဖုန္းနဲ႔ဆိုေတာ႔ ေရွ႔မ်က္ႏွာ ေနာက္ထားစရာေတာ႔မလို။ ရွက္တာကေတာ႔ ရွက္တာပဲ အသံေတြမတုန္ေတာင္ ထိန္းရင္း တဟီးဟီး ေတြညွပ္ျပီး ေျပာရတယ္။
နီလာေျပာစရာရိွတာေတြျပီးေတာ႔ ကိုမ်ိဳးကလုပ္ရမယ္ ဟာေတြေျပာပါတယ္။
. . . “  အဲဒါ fissure ျဖစ္ေနတာ။ ကိုမ်ိဳးႀကည္႔ေပးရင္ေတာ႔ရတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဆာဂ်င္ (ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္) နဲ႔ျပရင္ပိုေကာင္းမယ္။  ” . . .
. . . “ ဘယ္ေန႔ျပခ်င္လဲ။ ခုနာေနေသးရင္ေတာ႔ တခါတည္းစမ္းသပ္လို႔ျပီးမွာ မဟုတ္ဖူး။ ေနာက္တေခါက္ထပ္သြားေနရမယ္။  ” . . .
ဘာကိုဆိုလိုခ်င္မွန္း နီလာမသိ။ ဒါေပမယ္႔ကိုမ်ိဳးကိုေတာ႔ ဘယ္နည္းနဲ႔မွမျပႏိုင္ပါဘူး။ ရွက္ျပီးေသလိမ္႔မယ္။
သူ႔ေျပာတဲ႔ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္မႀကီး တေယာက္နဲ႔သြားျပရင္လည္း ျပရမွာကျပရမွာပဲ။ ဒါေပမယ္႔အျမဲေတြ႔ေနမယ္႔မ်က္ႏွာ မဟုတ္ေတာ႔ေတာ္ေသးတယ္။
. . . “  ခုအရင္လုပ္ရမွာက ေရမ်ားမ်ားေသာက္၊ အသီးအရြက္မ်ားမ်ားစား။ သြားခ်င္ရင္ေအာင္႔မထားနဲ႔ ” . . .
. . . “  အပူစပ္မစားနဲ႔ ။ အဓိကကေတာ႔ နင္ႀကိဳက္တဲ႔ သေဘၤာသီးေထာင္းစပ္စပ္၊ မုန္႔တီစပ္စပ္ကိုေရွာင္ေပေတာ႔  ” . . .
. .  . “ ဟာ ကိုမ်ိဳးကလဲ ဒါသက္သက္ညစ္တာ  ”. . . နီလာသိပ္ႀကိဳက္တဲ႔ အစာေတြကိုမွေရြးေရွာင္ခိုင္းသလိုပဲ။
. . . “ အမယ္  စားခ်င္ရင္စားေပါ႔ ျပီးမွခံစားႀကည္႔။ ဖင္ေရစိမ္ေနရမယ္။  ” . .  .
ဟုတ္လည္းဟုတ္ပါတယ္။ ကိုမ်ိဳးမေျပာရင္ေတာင္ နီလာသိသာပါတယ္။ အရင္အေခါက္ေတြျဖစ္တုန္းကလည္းအစပ္ေရွာင္ရတယ္။
ဘယ္ေန႔ေဆးခန္းျပမွာလည္း ခ်ိန္းျပီးေတာ႔မွ ဖုန္းခ်လိုက္ပါတယ္။
“  ဟင္း  ” . . . . . . . .  


ႀကာသပေတးေန႔ ညေနကိုေရာက္မွာ နီလာလြင္ ေတြးျပီးေႀကာက္ေနပါတယ္။
ေဆးခန္းသြားရမယ္႔ေန႔ပါ။ ေမေမကလည္းလိုက္မယ္တဲ႔ သူ႕သမီးကိုး။ တားလို႔မရ။
ကိုမ်ိဳးကလည္းလုိက္မယ္တဲ႔ ဆရာ၀န္မႀကီးကလည္းသူ႔ဆရာမ လူနာကလည္းကိုယ္႔ညီမ၀မ္းကြဲ ။ ျငင္းလို႔မေကာင္း။
အထူးကုေဆးခန္းႀကီးတခုရဲ႔ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးေနတဲ႔ ခံုတန္းေလးမွာထိုင္ေနရင္း နီလာရင္ေတြတဒုန္းဒုန္းခုန္ေနပါတယ္။
ကိုမ်ိဳးကေတာ႔ ေမေမနဲ႔စကားေကာင္းေနေလရဲ႔။ ၅ရက္ခန္႔ရိွျပီမို႔ နီလာခေရပြင္႔ေလးလည္း အနာက်က္သြားပါျပီ။
ဒါေပမယ္႔ ခဏခဏျဖစ္ေနတဲ႔ ကိစၥမို႔ တခါတည္းရွင္းတာေကာင္းတယ္ဆိုလို႔ လာျပရတာပါ။
ေက်ာင္းသြားရင္ ဆရာမပီပီ ထမီနဲ႔ရင္ဖံုးေလးပဲ အျမဲ၀တ္ရတဲ႔နီလာ ဒီေန႔ေတာ႔ဂါ၀န္ပြပြပါးပါးေလးတထည္ ၀တ္လာပါတယ္။
ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာလည္းသိေနတယ္ေလ။ အဆင္ေျပေအာင္တခါတည္း အ၀တ္ေရြးလာတာ။
နီလာခုထိမွတ္ယူထားတာကေတာ႔ စမ္းသပ္ရင္ေတာ႔ကိုမ်ိဳးကိုေပးႀကည္႔လို႔မျဖစ္ဖူး။
အထဲမွာလည္း လိုက္ကာရိွမွာပဲ။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေဆးခန္းျပတုန္းကေတာ႔ ဒီေဆးခန္းႀကီးေရာက္ဖူးတယ္။ စမ္းသပ္ကုတင္ေဘးမွာလိုက္ကာရိွတယ္။
ဆရာ၀န္တေယာက္အဖို႔ အဲလိုကိစၥေတြကို ျမင္ဖူးေတြ႕ဖူးတာရိုးေနျပီ လူနာကိုလူနာလို႔ပဲ ျမင္တတ္မွန္းနီလာသိပါတယ္။
ကိုမ်ိဳးလည္း ဆရာ၀န္ဆိုေတာ႔ နီလာ႕အတြင္းပစၥည္းေတြကို စမ္းသပ္ေနတဲ႔အခ်ိန္မွာျမင္လည္း ဘယ္လိုမွေနမွာမဟုတ္။
လူနာတေယာက္အေနနဲ႔သာ ျမင္ျပီး ဆရာ၀န္တေယာက္ရဲ႔  ပညာမ်က္စိနဲ႔ပဲႀကည္႔မွာပါ။
ဒါေပမယ္႔ နီလာက ဆရာ၀န္ေနရာမွာမွ မဟုတ္တာ။
လူနာေနရာမွာ။ ဖင္လွန္ရမယ္႔သူေနရာမွာ။ ညီမ၀မ္းကြဲတေယာက္ေနရာမွာ ဆိုေတာ႔ ရွက္လြန္လြန္းခ်ည္ရဲ႔။
နီလာလြင္ ခုထိခ်စ္သူရည္းစားမရိွေသးတာမဟုတ္ဘူး။ ရုပ္ေခ်ာပါတယ္။ အိုးေကာင္းပါတယ္။ ပစၥည္းထြားပါတယ္။ ဘယ္သူကိုမွလည္းမျပဖူးဘူး။
ဒီေန႔ေတာ႔ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ဖံုးကြယ္အပ္တဲ႔ အရာေတြကို လွစ္ဟာျပရေတာ႔မယ္ဆိုေတာ႔ ရင္ထဲမွာေတာ႔ တမ်ိဳးႀကီးပဲ။
. . . “  မနီလာလြင္ မရမ္းကုန္း ရိွပါသလားရွင္  ” . . .
အခန္း၀ကေခၚတဲ႔ အသံေႀကာင္႔ သူတို႔၃ေယာက္လံုး ထလုိက္ႀကပါတယ္။


. . . “  ကၽြန္ေတာ္႔ညီမပါ အမ။  ” . . .ကိုမ်ိဳးရဲ႔စကားသံနဲ႔ အတူနီလာမရဲတရဲေလး ဆရာမႀကီးမ်က္ႏွာကိုေမာ႔ႀကည္႔ မိပါတယ္။
သူ႔ကိုျပန္ျပံဳးႀကည္႔ေနတဲ႔ အသက္၅၀အရြယ္ ဆရာ၀န္မႀကီးမ်က္ႏွာေႀကာင္႔ေတာ႔ တအားတက္ရပါတယ္။
ေဘးမွာကလည္း သူနဲ႔ရြယ္တူေလာက္ရိွမယ္႔ဆရာ၀န္မေလးတေယာက္။ လက္ေထာက္ထင္ပါတယ္။
မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ႔ သူနာျပဳအကူမေလးကလည္း အရြယ္မတိမ္းမယိမ္းပါပဲ။ သံုးေယာက္သား စားပြဲေရွ႔မွာ အစီအရီထိုင္လိုက္ရင္း ျဖစ္တဲ႔ကိစၥကို စေျပာျဖစ္ပါသည္။
ဆရာ၀န္မႀကီးေမးတာေတြကို နီလာ ေျဖပါတယ္။ ကိုမ်ိဳးလည္းတခြန္းတခြန္း၀င္ေျပာေပးပါတယ္။
လူ၅ေယာက္ႀကားမွာ ေျပာေနရတာဆိုေပမယ္႔ အင္တာဗ်ဴးေျဖသလိုပါပဲ။ မေျဖမီကရွက္ေႀကာက္ေနေပမယ္႔ ခုေတာ႔လည္းေလွ်ာေလွ်ာရႈရႈပါ။
“ စမ္းႀကည္႔ရမယ္ သမီးကုတင္ေပၚတက္  ” . .  .
အခုမွ ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္သြားသလိုခံစားမိလိုက္ပါတယ္။ ေလးေလးပင္ပင္နဲ႔ ပဲထလိုက္ပါတယ္။
လူကေတာ႔ အရွက္တရားကိုဖံုးကြယ္ထားဖုိ႔ ျပံဳးျဖီးျဖီးနဲ႔ပါပဲ။  ေနာက္ဖက္ကကုတင္ေျခရင္းမွာ ဖိနပ္ေလးခၽြတ္ျပီး တက္လိုက္ပါျပီ။
ႀကိဳတင္ေမွ်ာ္လင္႔ထားတဲ႔အတိုင္းပါပဲ လိုက္ကာကုိ သူနာျပဳအကူေကာင္မေလးကဆြဲျပီးကာလိုက္ပါတယ္။
ဆရာ၀န္မႀကီး၊ လက္ေထာက္ဆရာ၀န္မေလး၊ သူနာျပဳအကူမေလး၊ ျပီးေတာ႔ နီလာ႔ေမေမ။ လွဲအိပ္ေနရာကေန မ်က္လံုးေလးေပကလပ္ေပကလပ္နဲ႔ ႀကည္႔ေနရင္း
. . . “  သားပဲေျပာျပပါကြယ္ အန္တီတို႔နားမလည္ပါဘူး။  ” . . .ေမေမ႔ရဲ႔စကားသံနဲ႔အတူ ကိုမ်ိဳးမ်က္ႏွာကိုပါျမင္လိုက္ရပါတယ္။
ေသြးစုတ္ျပီးျဖဴစြတ္သြားသလား။ ေသြးေရာင္လႊမ္းျပီးရဲတက္လာသလား။ မသိပါဘူး။  ႏွလံုးခုန္ရပ္သြားသလို ခံစားလိုက္ရပါတယ္။
ဗိုက္သားေဖြးေဖြးေလးေတြကို ဆရာမႀကီးကေသခ်ာစမ္းသပ္ေနပါျပီ။ သူတို႔ကလည္းႀကည္႔ေနပါသည္။
ခ်စ္စရာ ခ်က္ေလးကလည္း စပ္ျဖဲျဖဲလုပ္ေနသလိုပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔နီလာ အာရံုက၀မ္းဗိုက္ေပၚမွာလံုးလံုးမရိွေတာ႔ပါဘူး။  မေတြးရဲတဲ႔ေနာက္တဆင္႔ကိုပဲ ေတြးေနမိတယ္။
. . .  “  သမီးဟိုဘက္ေစာင္းေပး ” . . .
ဘယ္ဘက္ကိုလွည္႔ျပီး ေဘးတေစာင္းေလးလွဲလိုက္ပါတယ္။ အားလံုးကုိေက်ာေပးထားလိုက္ပါျပီ။
. . . “  ညီမေလး မရွက္နဲ႔ေနာ္  ”  . . .
ဂါ၀န္ရဲ႔ေအာက္စကို လာကိုင္တဲ႔ ဆရာ၀န္မေလးရဲ႔အသံပါ။
တင္ပါးႀကီးတခုလံုးေအးခနဲျဖစ္သြားပါတယ္။ ခုနကရပ္မလိုျဖစ္သြားတဲ႔ႏွလံုး ခုေတာ႔ပါးစပ္က ထြက္က်မတတ္ခုန္ေနပါျပီ။
ရိုးရွင္းတဲ႔အနီေရာင္အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးက နီလာ႕ရဲ႔ ဖြံ႔ထြားတဲ႔တင္သားစိုင္ႀကီးေတြနဲ႔ ယွဥ္ျပီးေသးႏုတ္ေနပါတယ္။
အလယ္ေျမွာင္းေလးက ဖင္သားႀကီး၂ခုႀကားညပ္ေနမတပ္ ထင္ရပါတယ္။ ျဖဴျဖဴ၀င္း၀င္း ဖင္သားတစ္တစ္ႀကီးေတြကေတာ႔ ေဘးဘက္မွာလွ်ံႀကလို႔။
. . . “  သမီးေဘာင္းဘီေလးပါေလွ်ာ႔ေပးေနာ္။ အနာႀကည္႔လုိ႔ရေအာင္။  ”  . . .
နီလာမတုန္မလႈပ္။ အမ္းလို႔သာေနပါတယ္။ နီလာ႔ေမေမလက္က ေဘာင္းဘီေလးရဲ႔ေလွ်ာ႔ႀကိဳးကိုလာထိ ျပီးေတာ႔ ဆြဲျပီးေလွ်ာခ်သြားလိုက္ပါျပီ။
နီလာ႔ေခါင္းထဲ ရိွန္းတိန္းဖိန္းတိန္းျဖစ္သြားပါတယ္။
ေခါင္းထဲမွာက်န္ေနတာက . . .  “  ကိုမ်ိဳးပါရိွေနတယ္  ”  . . .


အတြင္းခံေလးက ေပါင္ရင္းေက်ာ္ေက်ာ္မွာ မလိပ္တလိပ္ကေလး။
၀င္း၀င္းႀကြႀကြ ၀ိုင္းစက္ေနတဲ႔ဖင္လံုးၾကီးေတြက အျပစ္အနာအဆာလံုး၀မရိွ။ ရွယ္ဆိုမွရွယ္အိုးႀကီးေတြ။
. . . “  သမီး အေပၚေျခေထာက္ကိုေကြးလိုက္ေနာ္။ ဒူးကိုေကြးႏိုင္သလိုက္ေကြး။ ေအာက္ကေျခေထာက္မပါဘူး  ” . . .
တခါတည္းေျပာလည္းေျပာ ကူလည္းကူေပးတဲ႔အတုိင္း အေပၚဘက္မွာရိွေနတဲ႔ ညာဘက္ေျခေထာက္ကို ရင္ဘတ္နားေရာက္တဲ႔ထိ ဒူးေကြးလိုက္ပါတယ္။ 
အရွက္တရား ေရကာတာႀကီးကေတာ႔ က်ိဳးသြားျပီ။ ရွက္ေႀကာက္ေနေပမယ္႔ ့့ျဖစ္ေနတဲ႔ ကိစၥကတားလို႔လည္းမရေတာ႔ဘူး ေမ်ာလိုက္သြားဖုိ႔ပဲရိွပါေတာ႔တယ္။
        ျမင္ခ်င္တာကိုမျမင္ရပဲ မလုိအပ္တာေတြကအရင္ေပၚလာပါတယ္။
ဆန္႔ထားေသာေျခေထာက္နဲ႔ ေကြးထားတဲ႔ေျခေထာက္ႀကားက ျပဲဟသြားတဲ႔ ဖင္ႀကားအရင္းမွာ အရင္ျပဴထြက္လာတာက နီလာ႔ဖုတ္ဖုတ္ႀကီး။
ႏႈတ္ခမ္းထူထူ အသားအစ္အစ္ ေရႊႀကဳတ္ႀကီးက အဖံုးအကာမရိွ။ 
အပ်ိဳေလးမို႔ ေစာက္ေခါင္း၀ေတာ႔ မျမင္ရ။ ႏႈတ္ခမ္းသား၂ခုက ေစ႕ကပ္လို႔ေနသည္။ အေပၚက်က် အသားစိုင္ေဘးေတြမွာေတာ႔ ေစာက္ေမႊးမဲမဲေလးေတြက တြန္႔တြန္႔ တြန္႔တြန္႔နဲ႔။
အေပၚဖက္ဖင္လံုးႀကီးကို မလိုက္ျပီး ဖင္ႀကားကိုပိုျပဲသြားေအာင္ျဖဲလိုက္ေတာ႔ နီလာ႔ဆီက ညည္းသံတိုးတိုးေလးထြက္လာပါတယ္။
ဖင္လံုးႀကီးႀကီး ဖင္ႀကားနက္နက္ ရယ္ဆိုေတာ႔ ညိဳတိုတုိဖင္၀ကေလးကို ခုမွပဲေကာင္းေကာင္းျမင္ရေတာ႔တယ္။
အခန္းထဲမွာ ရိွေနတဲ႔ သူအားလံုး၀ိုင္းျပီးႀကည္႔ေနတာကလည္း အဲဒီ႔ေနရာေလးပါပဲ။   ဘာမ်ားျဖစ္ေနသလည္းလို႔။   ခေရပြင္႔စူတူတူေလးကေတာ႔ သူပဲဘာမွမျဖစ္ခဲ႔သေရာင္ေရာင္ အေကာင္းပတိနဲ႔။

       အားလံုးမွာလည္းကိုယ္႔အေတြးနဲ႔ကိုယ္။ ဖင္၀ကိုပဲႀကည္႔တာေပမယ္႔ နီးနီးကပ္ကပ္ႀကီးနဲ႔ ျပဴးျပဴးႀကီးျမင္ေနရတဲ႔ အဖုတ္အယ္အယ္ႀကီးကို မျမင္ပဲနဲ႔ မေနႏိုင္။
ဆရာ၀န္မႀကီးကေတာ႔ ဘယ္မွာလည္းဟဲ႔ fissure၊ အနာရြတ္ေတြဘာေတြေကာ က်န္ေသးလား ဆိုျပီး အေပၚဘက္ဖင္လံုးႀကီးကျဖဲကာမကာနဲ႔ စအို၀တပတ္လည္ စစ္ေဆးရင္းအေျဖထုတ္ေနသည္။
       ဆရာ၀န္မအငယ္ေလးကလည္း  . . .  ငါေတာ႔ဘာမွမေတြ႔ဘူး။ အမေကာ ဘယ္လိုယူဆမလဲမသိဘူး။ ေတာ္ေတာ္ႀကီးျဖဲယူရတဲ႔ဖင္ႀကီး ဖင္၀ေတာင္ေကာင္းေကာင္းမျမင္ရဘူး။
ေသခ်ာႀကည္႔မွ ေတာ္ႀကာလြတ္သြားအံုးမယ္။ ျပီးလို႔အမက ဘာထင္လဲဘာေတြ႔လဲေမးရင္ေျပာလုိ႔ရေအာင္. . .  ဆိုျပီးေတြးေနပါသည္။
       သူနာျပဳအကူေလးကေတာ႔   . . . သနားပါတယ္ ငါသာသူ႔ေနရာမွာဆို ရွက္ျပီးေသမွာပဲ။ မိန္းမပ်ိဳေလး တန္မဲ႔ က်န္းမာေရးေႀကာင္႔ လူႀကားထဲဖင္ျဖဲျပရတာ
ကၽြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ မိန္းမကိုယ္ႀကီးကလည္း မနည္းမေနာ္ႀကီး။ ရွက္ဖုိ႔ေကာင္းလိုက္တဲ႔ျဖစ္ခ်င္း။ . . .
       နီလာ႔ေမေမကေတာ႔ ကိုယ္႔သမီးမို႔ ဘာမ်ားျဖစ္မလဲစိတ္ပူျပီး သူလည္းႀကည္႔ႀကည္႔သည္။ သူ႔အျမင္ေတာ႔ ဘာမွေတာ႔ထူးထူးျခားျခားမေတြ႔။ . . . ဆရာ၀န္ေတြေတာ႔ဘာေတြဘယ္လုိျမင္လဲမသိဘူး။
ျပီးေတာ႔မွ ေတာ္ေတာ္ႀကီးရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ကို အစမ္းသပ္ခံရတာ။ ငါ႔သမီးေလးေတာ႔ တအားရွက္ရွာမွာပဲဆုိျပီး စိတ္ထဲေတာ႔မေကာင္း။ . . .
        မ်ိဳးကို လည္းႀကည္႔သည္။ . . . ေတာ္ေသးတာေပါ႔။ ဘာမွအဆိုးႀကီးမျဖစ္ေသးဘူး။ ေကာင္းေတာင္ေကာင္းေနျပီ။ ဒါနဲ႔ ဒီေကာင္မေလး ပစၥည္းေတြကလည္းထြားလိုက္တာ။ 
ငါ႔ညီမငါ ဒီေလာက္ႀကီး ရိွမယ္လို႔မထင္ထားဘူး။ ႀကည္႔ပါဦး ေရွ႔ကအဂၤါဇာတ္ႀကီးကအျပြတ္လိုက္ႀကီး ေနာက္ကႀကည္႔တာေတာင္လိပ္ခံုးႀကီးက်ေနတာပဲ ဖူး  . . .
       တျခားသူေတြ ဘာေတြေတြးေနထင္ေနႀကလည္းေတာ႔ နီလာမသိ။ နီလာသိတာက . . . ဖင္ေဟာင္းေလာင္းႀကီးနဲ႔ဖင္ျဖဲထားရတယ္ဆုိတာပါပဲ။
ဖင္လံုးေျပာင္ေျပာင္ႀကီးလဲေပၚတယ္။ ဖင္၀လည္းေပၚတယ္။ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးလည္းေပၚတယ္။ ရွက္လို႔လဲေသေႀကးဆို ၁၀ခါျပန္ေသလို႔ရေနျပီ။
ဒါေပမယ္႔ ခေလးမွမဟုတ္တာ။ ဒါက်န္းမာေရးအရ မျဖစ္လုိ႔အစမ္းသပ္ခံေနရတာ လူႀကီးပီပီေတြးစမ္း   . . . ဆိုျပီးစိတ္ထဲတတြတ္တြတ္ေျပာေနရတယ္။
. . . “  အင္း အနာေတာ႔က်က္သြားျပီ။ အနာရြတ္ေတာင္မက်န္ဘူး။  ” . . .  ဆရာမႀကီးရဲ႔အေျပာကို ကိုမ်ိဳးတို႕ကလည္းေခါင္းညိမ္႔ရင္းေထာက္ခံပါတယ္။
. . . အင္း . . . စိတ္ထဲေတာ႔ထင္လိုက္ပါတယ္ ျပီးျပီလုိ႔။ 


ရုတ္တရက္ထိလာတဲ႔ လက္အိပ္ရဲ႔အထိအေတြ႔ေႀကာင္႔ လူေကာ စအုိ၀ေလးေကာ တြန္႔ကနဲ။
. . . “ သမီး ဆရာမအထဲကိုနည္းနည္းစမ္းမယ္ေနာ္ ။ နာရင္ေျပာ ဟုတ္ျပီလား  ” . . . ဆရာမႀကီးကအသိေပးရင္း ဖင္၀ေပၚလက္ညိႈးေလးတင္ရင္ ခဏေစာင္႔ေနပါတယ္။
. . . ဟင္ . . . ဘာေျပာလိုက္တယ္ အထဲကိုလက္ညိႈးနဲ႔စမ္းအံုးမယ္။ . . .  ဒုကၡပါပဲ။. . .
 “  အစ္ အစ္  ” . . . တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အထဲ၀င္လာတဲ႔ လက္ေခ်ာင္းေႀကာင္႔ လည္ပင္းထဲထိေအာင္ တစ္ဆို႔ဆို႔ျဖစ္သြားပါတယ္။
လက္အိပ္စြပ္လက္ညိႈးက ဖင္ထဲမွာ ျငိမ္ျငိမ္မေနပဲ ဟုိဘက္ဒီဘက္တိုးေနပါတယ္။ ကုိယ္႔ဖင္ထဲကိုယ္ တခါမွလက္နဲ႔ႏိႈက္မႀကည္႔ခဲ႔ဖူးတာ ခုမွသူမ်ားႏိႈက္တာခံေနရျပီ။
. . . “  သမီး ဆရာမလက္ညိႈးကို ညွစ္ႀကည္႔ . . . ဘာကိုေျပာလိုက္တာလဲ နီလာနားမလည္ပါ။
. . . “  စအုိ၀ကိုရံႈ႕ျပီးညွစ္ဖုိ႔ေျပာတာ ၊ အားရပါးရညွစ္  ” . . .  ေနာက္တေခါက္ေသခ်ာထပ္ေျပာေတာ႔မွ ဘာလုပ္ရမယ္မွန္းသိတယ္။
နီလာလည္း ေျပာတဲ႔အတုိင္းပဲ ရွက္ရွက္နဲ႔ ဖင္ႀကြက္သားေလးေတြကို အားရပါးရံႈ႔ျပီး ဖင္ထဲမွာရိွေနတဲ႔ လက္ညိႈးကိုညွစ္ပလုိက္တယ္။
လူလည္းႀကက္သိမ္းထသလိုေတာင္ျဖစ္သြားျပီး ဖင္ေႀကာေတြေတာင္တြန္႔သြားတယ္။ လက္ညိႈးျပန္ထြက္သြားေတာ႔ ထိပ္၀မွာဟာတာတာေလးျဖစ္သြားသလိုပဲ။
. . . “  သမီးမနာဘူးမလား  ” . . .  အဲဒီေမးခြန္းအတြက္ေတာ႔ နီလာေခါင္းျငိမ္႔မိလုိက္တယ္ ထင္တာပဲ။
. . . “  Scope ေလးႀကည္႔ရေအာင္  ” . . . ဆရာမ၀န္မႀကီးေျပာလိုက္တာနဲ႔ သူနာျပဳအကူမေလးက လိုအပ္တဲ႔ပစၥည္းကိရိယာေတြ ခ်က္ခ်င္းပဲမလာပါတယ္။
. . . သမီး ဆရာမအထဲကို ပစၥည္းတခုနဲ႔ႀကည္႔ခ်င္တယ္။ ဒါျပီးရင္ျပီးျပီ ဟုတ္ပလား။  . . .
နီလာ႕ကို ဖင္ေျပာင္ႀကီးအတိုင္းထားရင္း ဘာထပ္စမ္းသပ္အံုးမလို႔လဲမသိ။ ဒီတခါေတာ႔ေျခေထာက္၂ေခ်ာင္းလံုးကို ဒူး၂ဖက္ရင္ဘတ္နဲ႔ထိမေလာက္ထိ ေကြးခိုင္းလိုက္တယ္။
ခေလးေလးတေယာက္ ဖင္တံုးလံုးနဲ႔ေကြးေကြးေလး အိပ္ေနသလိုပဲ။  ေအာက္ကႀကည္႔ရင္ေတာ႔ဖင္ျဖဴျဖဴႀကီး၂လံုးႀကားထဲ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးညွပ္မိေနတဲ႔ျမင္ကြင္း။
ခုဏကေတာ႔ေပါင္၂ခုကဟထားတာ ဆိုေတာ႔ မဟာအဖုတ္ၾကီးကို ေနာက္ျပန္ခံုးၾကီးေတြ႕ရေပမယ္႔ အခုက်ေတာ႔ ယွဥ္မိေနတဲ႔ေပါင္တံအရင္းၾကားမွာ ဖိညွပ္ထားသလိုျဖစ္ျပီး ထူထဲထဲႏႈတ္ခမ္းသားၾကီးေတြက အလ်ားလိုက္ ေနာက္ဖက္ကို ျပဴးထြက္ကာလွ်ံၾကေနသည္။   မ်ိဳးကို ကိုယ္႕ညီမ၀မ္းကြဲရဲ႕အတြင္းပစၥည္းေတြ ျဖစ္ပ်က္ေနပံုကိုၾကည္႔ျပီး စိတ္ထဲေတာင္တမ်ိဳးျဖစ္သြားတယ္။ . . . ဖူး . . .
. . . “  နည္းနည္းေလးေတာ႔နာမယ္သမီး ခဏေလးပဲ ေနာ္  ” . . . ဖင္ထပ္ျပီးအျဖဲခံရျပန္ျပီ။
. . . “ အိ အင္း ” . . . မာမာေအးေအး စတီးေခ်ာင္းႀကီးက ဖင္ေခါင္းထဲကို တိုး၀င္လာျပီ။
ထင္ထားတာထက္ ႀကီးေနတဲ႔ပစၥည္းႀကီးေႀကာင္႔ နီလာလန္႔သြားပါတယ္။
. . . “ အင္႔ အင္႔ ” . . . ဖင္တုန္းႀကီး ေတြတုန္တက္သြားေအာင္တြန္႔ခါသြားျပီး တင္ပါးႀကီးကိုေရွ႔တိုးလိုက္ရင္း၊ နီလာ ဆက္လက္အစစ္ေဆးမခံပဲ ျငင္းဆန္ဖို႔ေခါင္းကို ေနာက္လွည္႔လိုက္မိတယ္။
မေမွွ်ာ္လင္႔ပဲ သူ႔ေအာက္ပိုင္းကိုပဲ အာရံုစိုက္ေနႀကတဲ႔မ်က္လံုးေတြ ေမာ႔လာတာနဲ႔ အႀကည္႔ခ်င္းသြားဆံုပါတယ္။ ငယ္ထိပ္ထိတက္သြားတဲ႔ ရွက္စိတ္ေၾကာင္႔ မ်က္လံုးေတာင္ျပာထြက္သြားတယ္။
. . . "  သမီးနာလို႔လား ခဏေလးေနာ္ခဏေလး  "  . . .
ဆရာ၀န္မႀကီးက ေျဖာင္းျဖစကားေျပာသလို ေအာက္နည္းနည္းျပန္ေလွ်ာ ဆုိျပီး အေပၚဘက္တက္သြားတဲ႔ ဖင္ဆံုၾကီးကို ေအာက္ဘက္ျပန္ေရႊ႔ခိုင္းပါတယ္။
နီလာလည္း ေျပာတဲ႔အတုိင္းပဲ ဖင္ၾကီးေအာက္ဖက္ျပန္တြန္းေရြ႔လိုက္ျပီး အတြန္႔ ထက္မတက္ေတာ႔ပါဘူး။ ျငိမ္ျငိမ္ေလးနဲ႔ပဲ တအိအိခံရင္း မ်က္ရည္ေလးကေတာ႔ လည္း၀ဲလာပါတယ္။
ခုနကလက္ညိႈးက အေနရခက္ေစတယ္ဆိုရင္ အခုကိရိယာႀကီးက လူကိုေနလို႔ကိုမရေအာင္ကို အခံရစိုးပါတယ္။  လက္ညိႈးထက္လည္းႀကီးပါသည္။
တခုခုလည္းသုတ္ထားတယ္ထင္တယ္ ခၽြဲက်ိက်ိနဲ႔။
. . . အိအိ . . . အံႀကိတ္ထားတဲ႔ႀကားကေတာင္ အသံကျမွင္းျမွင္းေလးထြက္လာပါတယ္။
ဖင္၀ကို ျဖဲဟျပီးအတြင္းသားေတြကိုပါ ႀကည္႔ရႈစစ္ေဆးရင္း။   . . . အင္းဘာမွေတာ႕မေတြ႔ပါဘူး . . . ဆရာ၀န္၃ေယာက္စလံုးရဲ႕စိတ္ထဲကမွတ္ခ်က္ပါ။
နီလာလြင္ ေနာက္ေပါက္မေျပာနဲ႔ အေရွ႔ေပါက္ေတာင္မဖြင္႔ရေသးပါဘူး။ အပ်ိဳစစ္စစ္ေလးပါ။ ခုေတာ႔လည္း ျပမယ္႔ျပရေတာ႔ လူစံုတက္စံုႀကားမွာ ဖင္ထဲဘာမွန္းမသိတဲ႔ ပစၥည္းႀကီးထိုးထဲ႔ျပီး ျဖဲအႀကည္႔ခံေနရပါျပီ။
ဖင္၀ကေန အဲဒီ႕ပစၥည္းႀကီး ျပလြတ္ခနဲ ျပန္ထြက္သြားေတာ႔  ဖင္ေခါင္းႀကီး ျပန္မပိတ္ေတာ႔ပဲ ဟစိဟစိနဲ႔ေဟာင္းေလာင္းႀကီးပြင္႔က်န္ခဲ႔သလိုလုိနဲ႔ အီလည္လည္ႀကီး။
. . . “  ျပီးျပီေနာ္သမီး ”  . . .
        ခၽြတ္တုန္းကေတာ႔ သူမ်ားလုပ္ေပးခဲ႔ေပမယ္႔ ျပန္၀တ္တဲ႔အခါေတာ႔ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ပါပဲ။
ကုတင္ေပၚက အဆင္းေမေမကလာတြဲ ေပးတာေတာင္ . . . ရပါတယ္အေမရယ္ . . . ဆိုျပီးေျပာလုိက္ေသးတယ္။ 
ရွက္လြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေလး ၀ဲတဲတဲေပမယ္႔ မ်က္ႏွာကေတာ႔ ဘာမွမျဖစ္သေယာင္ စပ္ျဖီးျဖီးနဲ႔ပါပဲ။ 
ဆရာမႀကီးေျပာတဲ႔ အႀကံေပးခ်က္ေတြကေတာ႔ ကိုမ်ိဳးေျပာတာနဲ႔ သိပ္မကြာပါဘူး။  စမ္းသပ္တာကေနလည္း ဘာမွမေတြ႔ပါဘူး။  အေကာင္းပတိပါပဲတဲ႔။
ေနာက္တေခါက္မျဖစ္ေအာင္ ေရမ်ားမ်ားေသာက္ျပီး အစားအေသာက္ဆင္ျခင္ ျပင္ဆင္ရံုေလာက္နဲ႔ပဲ လံုေလာက္တယ္လို႔ဆုိပါတယ္။


 ေဆးခန္းကျပန္ထြက္လာေတာ႔ နီလာလမ္းေလွ်ာက္တာကြခ်င္သလိုလိုပဲ။ ဖင္က်ိန္းေနတယ္။
လမ္းမွာ ကိုမ်ိဳးနဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ခ်င္လို႔ ကားျပတင္းေပါက္ေနအျပင္ဘက္ကိုေငးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး စကားလည္းသိပ္၀င္မေျပာပါဘူး။
ေမေမနဲ႔ ကိုမ်ိဳး ကလည္း နီလာရွက္ေနမယ္ဆိုတာ သိလို႔ထင္တယ္ အဲဒါနဲ႔ပတ္သတ္တဲ႔စကားလံုး၀ မဟဘူး။  တျခားေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးေတြေလွ်ာက္ေျပာေနႀကတယ္။
အိပ္ေရာက္ေတာ႔လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပဲ။    ပံုမွန္ စေနာက္ေနက် ကိုမ်ိဳး ဒီအခ်ိန္မွာေတာ႕ ဘာလုပ္ရမယ္ဘာေရွာင္ရမယ္ ဆိုတာပဲ ထပ္ေျပာျပီး နီလာစမ္းသပ္ခံခဲ႔ရတဲ႔ အေႀကာင္းတခြန္းေတာင္ထည္႔မေျပာပါဘူး။
ကိုမ်ိဳးျပန္ခါနီးမွ မေျပာပဲမေနႏိုင္လို႔ထင္ရဲ႔ . . .  ကဲေကာင္မေလးေရ ေနာက္တေခါက္မျဖစ္ေစနဲ႔ေတာ႔ မဟုတ္ရင္ရွက္ရွက္ထပ္ျဖစ္ေနမယ္။ . . . ဆိုျပီး ထြက္သြားပါတယ္။
နီလာကေတာ႔ ႏႈတ္ခမ္းတခ်က္စူလိုက္ရင္း စပ္ျဖဲျဖဲပဲလုပ္ေနလိုက္ပါတယ္။ အရင္လိုႏႈတ္လွန္ထိုးဖို႔ ေတာင္မစဥ္းစားမိဘူး။

      . . . “  ဟင္း  ” . . . နီလာလြင္ အိပ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနပါတယ္။
ဒီေန႔ကိစၥကိုျပန္ေတြးျပီး အိပ္လို႔ကိုမရဘူး။ တသက္လံုးဖံုးသမွ်၊ ျပဲခါမွေပၚျဖစ္ေနျပီ။
ရင္အတုန္လိုက္ဆံုးက စအိုထဲပစၥည္းႀကီးသြင္းတုန္း သူလွည္႔ႀကည္႔လိုက္ခ်ိန္မွာ ဆံုသြားတဲ႔ကိုမ်ိဳး မ်က္လံုးေတြပဲ။ . . . ရွက္ဖို႕ေကာင္းလိုက္တာ . . .
အေတြးေတြကလည္း ဘယ္လိုမွအမွ်င္ျဖတ္လို႔မရ။
သူ႔သူငယ္ခ်င္း အိမ္ေထာင္ရွင္မေတြလာလာျပီး ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေတြေျပာတဲ႔အထဲက ဖင္မ်ားအလုပ္ခံရရင္ေလ. . . ဆုိျပီးေျပာတာေတြလည္းသတိရ။
. . . ငါ႔ႏွယ္အိမ္ေထာင္မက်ေသးဘဲ လူၾကားထဲ စအိုကိုအေဆာ္ခံလုိက္ရသလိုပဲ။ . . . ငါ႔ဟာၾကီးကၾကီးပါဘိသနဲ႔ သူတုိ႕ၾကည္႔ေနတဲ႔ေနာက္ဖက္ကေနဆို ဘယ္လိုမ်ားျမင္ရမလဲမသိဘူး။  . . .
. . . ဟာ ဘာေတြေတြးေနတာလဲ ေတာ္ျပီ ရေအာင္အိပ္ေတာ႔။  . . . လို႔ အေတြးေပါင္းစံုကို ဒံုးတိျဖတ္ခ်ျပီး အေသအခ်ာအိပ္ဖို႔ တဘက္လွည္႔ရင္း ခြေခါင္းအံုးကို ညာဘက္ေျခေထာက္နဲ႔ ခြတင္ပစ္လိုက္ပါတယ္။  ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္ကေတာ႔ ေအာက္ဘက္မွာစင္းစင္းေလး။ ည၀တ္ဂါ၀န္ပြပြေလးလည္းကလည္း လႈပ္တာရွားတာနဲ႕မို႔ဒူးေလာက္ေရာက္ေနပါျပီ။ 
အေတြးေတြျဖတ္ျပီး အိပ္ဖုိ႔ႀကိဳးစားေနတဲ႔ နီလာ ရုတ္တရက္ အေတြးတခ်က္ေပါက္ကာ မ်က္ႏွာေလးမဲ႔သြားပါတယ္။
ဒီ ပံုစံပဲ။ သူအခၽြတ္ခံခဲ႔ရတာ။ ညာေျခေထာက္ေကြးေကြးနဲ႔ ဘယ္ေျခစင္းစင္း။   ရင္ထဲမွာလဲ တခုခုကိုခံစားမိလာသလို တခုခုကိုလည္းလုပ္ခ်င္ေနသလိုလိုႀကီးျဖစ္လာတယ္ ။
ခႏၶာကိုယ္တဲ႔ တခုေသာေနရာမွာေတာ႔ ရြစိစိကေန စိုစိစိ စျဖစ္လာပါတယ္။   ပညာတတ္ေခတ္မိန္းမသား တဦးျဖစ္တဲ႔နီလာ ဘာျဖစ္ေနမွန္းသိေပမယ္႔
. . . ဒါမ်ိဳးအေတြးေပါက္စရာအေႀကာင္းမရိွဘူး ဘယ္ႏွယ္႔ ေသာက္ရွက္အႀကီးအက်ယ္ကြဲခဲ႔တာကို ေတြးျပီး ရြလာရတယ္လို႕ . . . လည္း စိတ္ထဲေတာ႔ ျပန္ေျပာေနပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔  တေအာင္႔ေလာက္ေနေတာ႔ နီလာလြင္တေယာက္ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ ရွက္ျပံဳးေလးျပံဳးကာ ညာဘက္လက္နဲ႔ ဂါ၀န္ေအာက္စကိုအသာေလးလွမ္းကိုင္ျပီးမတင္လုိက္ရင္း။


ျပီးပါျပီ။     ။                                                                                                                                                

No comments:

Post a Comment