Sunday, January 8, 2017

နတ္သမီးေပးတဲ႔ ... ခ်စ္လက္ေဆာင္ - (၃)



"ကိုခန္႔ ... ျမတ္ကို ဘာလို႔နမ္းတာလဲဟင္ ..."

ဟိုက္ ... သြားျပီ ... ျမတ္ ... မအိပ္ဘူး ... နိုးေနတယ္ ... မ်က္စိမျမင္ရတာ ... ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ဗ်ာ ... ကိုယ့္အေတြးနဲ့ကိုယ္ ျမတ္ အိပ္ေနမယ္ထင္တာ ...

"ဟုိေလ ... ျမတ္ကို အရမ္းေက်းဇူးတင္လို႔ပါ ..."
"ေက်းဇူးတင္ရင္ ... နမ္းေရာလား ..."
"ကြ်န္ေတာ္ ဒုကဿခေရာက္ေနတုန္း ... ကြ်န္ေတာ့္အေမ အစားျပန္ရသလို ... ခံစားရတယ္ ... စိတ္မရွိပါနဲ့ေနာ္ ... ကြ်န္ေတာ္က စိတ္ယုတ္နဲ့ ... နမ္းတာဟုတ္ပါဘူး ... ျမတ္နိုးလို႔ နမ္းတာ ..."
"ဟြန္႔ ... ေတာ္ပါ ... စကားတတ္တိုင္း ..."
"စိတ္ရင္းနဲ့ ေျပာတာပါ ျမတ္ရယ္ ... ျမတ္မယံုရင္ ... "
"ဟုတ္ပါျပီ ... ညာတာပါေတးနဲ႔ ... သီရိကိုေရာ နမ္းေသးလားဟင္"
"နမ္းတယ္ ... ဟိုေန႔က ... ေက်ာင္းလာတုန္းက ..."
"ဟယ္ ... လူဆုိးပဲ ..."

သီရိကို ခ်စ္ခဲ့မိပါသည္ ... သီရိကလည္း ျပန္ခ်စ္ခြင့္ေပးပါသည္ ... သိပ္လွတဲ့ သီရိကုိ ... အနမ္းပြင့္ေတြ ေခြ်ခဲ့တဲ့ ... ကြ်န္ေတာ္က လူဆိုးလားဗ်ာ ... အခုေတာ့ ... အခုေတာ့ ... ကြ်န္ေတာ္ မ်က္စိ မျမင္ရေတာ့ဘူး ... သီရိနဲ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျကီး ေရႊလည္တြဲခြင့္က ... ေ၀းကြာလို႔သြားျပီထင္ပါရဲ့ ... ကြ်န္ေတာ္ ျမတ္ကို ... စကားေတြ ျပန္မေျပာနိုင္ေတာ့ဘူး ... ျမတ္လည္း ရိပ္မိတယ္ ထင္ပါတယ္ ... စကားလႊဲသြားတယ္ ...

Tuesday, January 3, 2017

နတ္သမီးေပးတဲ႔ .. ခ်စ္လက္ေဆာင္ - (၂)



ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အခန္းထဲ ျပန္လာၿပီး ... သြားတိုက္ မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး ... အိပ္ယာထဲမွာ လွဲခ်လိုက္သည္ ... မနက္ ၅ နာရီ ထႏုိင္ေအာင္ ... ႏိႈးစက္ေလးကို ေပးထားၿပီး ... ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ ... ဖ်က္ကနဲ ျပန္ႏိုးလာေတာ့ ... ငါးနာရီထိုးဖို႔ တမိနစ္အလို ... အိပ္ယာကေန ျမန္ျမန္ထ ... ေရမိုးခ်ိုးျပီး ... သပ္သပ္ရပ္၀တ္ျပီး ... ဘၾကီးခန္႔ကေတာ့ ျပံဳးစိစိနဲ႔ ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္ေနတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ... ရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႔ ... ခပ္သုတ္သုတ္ ... ေျမနီကုန္းဘက္ ထြက္လာခဲ့တယ္ ... 

၅း၄၅ ... ခ်စ္ရသူေလးကေတာ့ ... မထြက္လာေသးဘူး ... သီရိထြက္လာမယ့္ လမ္းေလးကို .. ေစာင့္ၾကည့္ေနရင္း ... ကၽြန္ေတာ္ရင္ေတြ ခုန္လာတယ္ ... သီရိရယ္ ... ဘာေၾကာင့္ ... သီရိအေၾကာင္းေတြးရင္ ရင္ေတြ ခုန္ရတာလဲ ... ဘာေၾကာင့္ ... သီရိအလွေတြကို ... ေတြးမိရင္ ... ေသြးေတြက ဆူပြက္လာတာလဲ ... မေတြးတတ္ဘူးဗ်ာ ... ခ်စ္တယ္ဗ်ာ ... ခ်စ္ခ်င္တယ္ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ႏွလံုးကို ဖမ္းစားထားတဲ့ ... အခ်စ္နတ္သမီးက ... ေဟာ ... လာပါျပီ ... ပန္းႏုေရာင္ဇာ ၀မ္းဆက္ေလးနဲ႔ ... လွလိုက္တာဗ်ာ ... နုထြားတဲ့ ... ေရႊရင္မို့မို့ကို ... ပန္းနုေရာင္ ဖိုင္ေလးနဲ႔ ... ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ... ကြယ္ထားသည္ ... သီရိလမ္းေလွ်ာက္ပံုက ... ေမာ္ဒယ္ေတြလို ... မ်ဥ္းတေျပးတည္း ... ဒါ့ေၾကာင့္ထင္ပါရဲ့ ... မေန့က ... သီရိေလွ်ာက္တာ ... အလွုပ္အျပု နည္းနည္းေလး ... ၾကမ္းတယ္လို့ထင္တာ ... ပန္းေရာင္ ေဒါက္ဖိနပ္ေလးကို ... စီးထားတဲ့ ... ေျခဖ၀ါးေလးက ... မ်ဥ္းတေျပးတည္းက်ေအာင္ ... လွမ္းေတာ့ ... အေနာက္က ... တင္းသာဆိုင္ေတြ ... လွုပ္ခါျပီေပါ့ဗ်ာ ... သိပ္လွတဲ့ သီရိ ... လမ္းေလ်ွာက္လာတာက ... ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ... နတ္သမီးေလး ေလ်ွာက္လာသလိုပဲ ... ခ်စ္ရတဲ့သူဆိုေတာ့ ... အျပစ္မျမင္ဘူးေပါ့ ... အနားကို နီးလာေတာ့ ... သီရိမ်က္နွာေလးက ... သာမန္ေလာက္ပဲ ျပင္ထားသည္ ... ဒါေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္တာက ... ပန္းႏုေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းေလး ... ပန္းေရာင္ ၀မ္းဆက္ဖက္ရွင္လား မသိပါဘူးဗ်ာ ... သီရိ ႏႈတ္ခမ္းက မထူမပါး ... အေပၚႏႈတ္ခမ္းက ... ပါးတယ္ ... ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းက ထူတယ္ ... နမ္းးခ်စ္စရာေလးဗ်ာ ... အသဲယားလာျပီ ... ေနအံုးေပါ့ ... သီရိရယ္ ... ခ်စ္တယ္လို့ ... အေျဖေပးတဲ့ေန့ ... အားရေအာင္ ... နမ္းပစ္လိုက္အံုးမယ္ဗ်ာ ... စိတ္ဆိုးခ်င္လည္း ဆိုးပေလ့ေစ ... အသဲယားတယ္ဗ်ာ ...

Friday, December 30, 2016

နတ္သမီးေပးတဲ့ ... ခ်စ္လက္ေဆာင္ - (၁)





၀ါသနာဆိုတာမ်ဳိးကေလ ... တေယာက္မွာ တမ်ိဳးဆီေတာ့ ရွိၾကတာပဲ ... တံဆိပ္ေခါင္းစုတာ ၀ါသနာပါတဲ့လူ ... ေရွးေဟာင္း ပစၥည္း စုတာ ၀ါသနာပါတဲ့လူ ... ကၽြန္ေတာ္လည္း ... စာအုပ္အေဟာင္းေတြ စုတာ ၀ါသနာပါတယ္ ... ထားပါေတာ့ဗ်ာ ... ဘႀကီးခန္႔ဆိုတဲ့ ... ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေလးက ... လူ႔ဂြစာဗ် ... သူ႔၀ါသနာက အဆန္း ... ပုလင္းေသးေသးေလးေတြကို စုေဆာင္းရတာ အရမ္း၀ါသနာပါတယ္ ... သူက လူပ်ိဳႀကီး .. အင္းယားျမိဳင္က ျခံထဲမွာ ေနတာ ... ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ေမြးစားအေဖ ေက်းဇူးရွင္လို႔လည္း ေျပာလုိ႔ ရပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္တို႔က ျပည္ ေပါင္းတည္ ဇာတိ ... ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့နွစ္မွာ ... ကၽြန္ေတာ့္ မိဘေတြက ဆံုးသြားေတာ့ ... အေမ့ရဲ့ အစ္ကိုႀကီး ... ဘႀကီးခန္႔က ကၽြန္ေတာ့္ကို ... ေမြးစားလိုက္တာ ... ေဆြမ်ိဳးဆိုလို႔လဲ ဒီတူအရီးနွစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာ ... ဘႀကီးခန္႔က ... စိတ္ရင္းေတာ့ အရမ္းေကာင္းတယ္ ... လူေျဖာင့္လို႔ ေျပာရင္ရတယ္ ... ဘယ္ေလာက္ ေျဖာင့္သလဲဆုိရင္ ... ေပတံေတာင္ သူ႔ေလာက္မေျဖာင့္ဘူး ... ရိုးရိုးသားသားေနတယ္ ... မနက္ေစာေစာထ ... ဘုရားရွိခိုး ... လမ္းေလွ်ာက္ ... ျပန္လာရင္ ... ေကာ္ဖီနဲ႔ မုန္႔စား ... ျပီးရင္ ... သူ႔အခန္းေဘးက ... ပုလင္းေတြသိမ္းထားတဲ့ ... ေျမေအာက္ခန္းကို ဖြင့္ ... ရွိသမ်ွပုလင္းေတြကို ... အ၀တ္သန္႔သန္႔ေလးနဲ႔ ထုိင္သုတ္ေတာ့တာပဲ ... ဘႀကီးခန္႔က အလုပ္မလုပ္ဘူးဗ် ... အဘိုးလက္ထက္က အေမြေတြက ... ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ ... ဘဏ္ထဲမွာ အပ္ထားတယ္ ... ေနာက္ျပီး အင္းယားလမ္းထဲမွာ ျခံတျခံအေမြရတယ္ ... အဲဒီျခံကို နိုင္ငံျခားကုမၸဏီတခုကို ... ေဒၚလာနဲ႔ ငွားစားထားတာ ... တလ သိန္း သံုးဆယ္ေလာက္ ရပါတယ္ ... ရတဲ့ပိုက္ဆံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တူအရီးႏွစ္ေယာက္ ေလာက္ငွပါတယ္ ... ပိုေတာင္ပုိေသးတယ္ ... ေဟာ့ေဟာ့ရမ္းရမ္း သံုးၾကတာမွ မဟုတ္တာ ... ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ဂရုစိုက္ပါတယ္ ... အေဖအေမ ဆံုးထားေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ညစ္ေနမွာစိုးလို႔ ... သံုးခ်င္တာသံုးဖို႔ ... တလ သံုးသိန္း သံုးခြင့္ေပးထားပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ္က သိပ္မ၀ယ္တတ္ပါဘူး ... စာအုပ္ေတြ ဖတ္ရတာေတာ့ ႀကိဳက္တယ္ ... ဘႀကီးခန္႔က ... ပန္းဆိုးတန္းမွာ ... စာအုပ္ေတြ လိုက္၀ယ္ေပးပါတယ္ ...ဘႀကီးခန္႔က ... ကၽြန္ေတာ့္အေပၚေကာင္းရွာပါတယ္ ...

Saturday, December 24, 2016

အင္းယားလမ္းက ခ်စ္ဇာတ္လမ္း



သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ... ေမာင္ ... နဲ႔ ကၽြန္မ ... စေတြ႔တာ ... ဒီအင္းယားလမ္းမွာေပါ့ ...

UFL ေက်ာင္းမွာ  ညေနပိုင္း ... အဂၤလိပ္စာသင္တန္းတက္ဖုိ႔ သြားတုိင္း ... ေနာက္က တေကာက္ေကာက္လိုက္လာတဲ့ ... ခပ္ေတာင့္ေတာင့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ... အစကေတာ့ သတိမထားမိပါဘူး ... သံုးေလးရက္ေလာက္ေနေတာ့ သတိထားမိတာပါ ... ကၽြန္မအိမ္က ... ကန္လမ္းထဲမွာဆုိေတာ့ ... UFL ေက်ာင္းကို ... ဘက္စ္ကားစီးရမွာလည္း အဆင္မေျပဘူးေလ ... စီးလည္း မစီးခ်င္ဘူး ... လူေတြ ရႈပ္ယွက္ခတ္ေနတာမ်ိဳးကို ... ကၽြန္မ မႀကိဳက္ဘူးရွင့္ ... သံုးေလးရက္ေလာက္ ... ေနာက္ကေနလိုက္လာၿပီး ... ဘာမွလည္း မေျပာေတာ့ ... နည္းနည္းေတာ့ ခံရခက္တာေပါ့ ... ဒီေန႔လည္းၾကည့္အံုး ... ကန္ေဘာင္ကေန ... ဒီဘက္ေလွ်ာက္လာေတာ့ ... သူ ... လိုက္လာတယ္ဆိုတာ ... လွည့္မၾကည့္ေပမယ့္ သိေနပါတယ္ ...  ျမန္မာဆန္ဆန္ေလး ... ရင္ေစ့အက်ႌ ... ပါတိတ္ထမီအနီေရာင္ေလးက ... ကၽြန္မ ယဥ္ယဥ္ေလးနဲ႔ ... လွေစတာ သိတာေပါ့ ... ေဒါက္ေတြပါတဲ့ ... ပါတိတ္ေလးကလည္း ... တင္းတင္းရင္းရင္း ... ဖြံ႔ကားေနတဲ့ ... တင္အလွကို ေဖာ္ျပေနမွာပဲ ..... ေဒါက္ဖိနပ္ နည္းနည္းျမင့္တာေလးကလည္း ... တင္ေလးကို ... ပိုပင့္ထားသလိုျဖစ္ၿပီး ... ကားတက္ေနတဲ့ ... ကၽြန္မေနာက္ပိုင္း အလွကို ... ၾကည့္ၿပီး ... ခပ္စိုက္စိုက္ေနာက္ကေန လိုက္လာေတာ့ ... နည္းနည္းေတာ့ ရင္တုန္မိတာေပါ့ေနာ္ ... လူဆိုးေလးလား ... ႏွာဘူးေလးလား ... တစ္ခုခုပဲ ... ကၽြန္မေနာက္က တစ္ေယာက္ေယာက္ ... ဒီလုိမ်ိဳးလိုက္ၾကည့္ေနရင္ ... ဆက္မေလွ်ာက္တတ္ေတာ့ဘူးရွင့္ ... ရင္ထဲမွာ ... တစ္မ်ိဳးခ်ည္းပဲရွင္ ... ေၾကာက္တာလား ... ရြံ႕တာလား ေျပာတတ္ပါဘူး ... ဒီလိုမ်ိဳးအၾကည့္ခံရရင္ ... ဟိုေပါင္ၾကားက ... ခဏခဏ ... ညွစ္ညွစ္မိတတ္ပါတယ္ ... ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ... အတင္းလိမ္ေလွ်ာက္သလို ျဖစ္ျဖစ္သြားတတ္တယ္ ... ခက္ေတာ့တာပဲ ... ဖိုင္တြဲေလးကို ... ရင္မွာပိုက္ၿပီး ... ခပ္သြက္သြက္ ေလွ်ာက္လာမိတယ္ ... သူလည္း သြက္သြက္လိုက္လာတယ္ ...  အတင္းခ်ည္းပါလား ... ဒီလုိမ်ိဳး ေနာက္ကလိုက္ေနရင္ ... မေကာင္းဘူးရွင့္ ... အင္းယားလမ္း မီးပိြဳင့္နားေရာက္ေတာ့ ... ကၽြန္မ ရပ္လိုက္တယ္ ... ေကာင္ေလးက ... ကၽြန္မနားလာရပ္တယ္ ... ေကာင္ေလးပံုစံက ... မ်က္ခံုးေကာင္းေကာင္း ... ဗလေတာင့္ေတာင့္္ေလးပါပဲ ... တီရွပ္နဲ႔ ... ဂ်င္းေဘာင္းဘီေလး ၀တ္ထားတဲ့ဟန္က ... ေယာက်္ားပီသပါတယ္ ... သူ႔ပံုစံက ... ရည္ရည္မြန္မြန္ပါပဲ ...

Sunday, December 18, 2016

ဆင္းရဲတြင္းက နက္ေလေတာ႔ .



စကားလံုးဆိုတာ ... ဓါးလိုပဲ ... ေျပာတတ္ရင္ ထက္တယ္ ... အေျပာခံရရင္ ... ဓါးထိုးခံရသလို ... ႏွလံုးေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ ... ထြက္တတ္တယ္ ... ဟိုေန႔က ... ညီမေလး ေယာက္်ား အိမ္သစ္တက္ပြဲ လုပ္တယ္ ... ေအး ... မသြားခ်င္ပါဘူး ... ရွက္တယ္ ... သြားခိုင္းတာက ... အဖြား ... ညီမေလးဆီသြားလိုက္ပါတဲ့ ... ထင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ ... ဧည့္ခံပံုေလးက ...

နင္က ျပည့္တန္ဆာပဲ ... ေနာက္တခါ ဒီအိမ္မလာနဲ႔ ... ၾကက္သေရတံုးတယ္ ... အိမ္ယုတ္တယ္တဲ့ ...

တအူတံုဆင္း ... ညီအမေတြေလ ... ေျပာရက္လိုက္တာ ... သူ ေက်ာင္းတက္တုန္းက ပိုက္ဆံ ... ဘယ္ကရလဲ ... ေန႔တိုင္းစားတဲ့ ထမင္း ဘယ္ကရလဲ ... ေအး ... အရမ္း ၀မ္းနည္းတယ္ ... စကားလံုးေတြ နားထဲမွာ ပဲ့တင္ထပ္ေနတယ္ ... နင္က ျပည့္တန္ဆာ ... ဟုတ္ပါတယ္ ... ေအးက ... ျပည့္တန္ဆာ ... မေကာင္းတဲ့မိန္းမ ... လမ္းေပၚက မိန္းမ ... ေအးတုိ႔ ... လုပ္ငန္းခြင္က ... ပန္းဆိုးတန္းမွာ ... ရုပ္ရွင္ရံုေတြမွာ ... ဟိုရပ္ ... ဒီေငး ... ဟိုလူေခၚ ... ဒီလူခ် ... အေသြးအသားကို ... ခပ္ေပါေပါနဲ႔ ေရာင္းစားေနတဲ့ ... မိန္းမ ...

ဆံုခဲ႔ဖူးတဲ႔ တစ္ညတာ



“ငေအာင္ ... ေရသြားကူးမယ္ေလကြာ ... ေကာင္မေလးေတြက အရမ္းလန္းတယ္ကြ ... ေဟ့ေကာင္ ဘာငိုင္ေနတာလဲ”

သက္ႏိုင္ ... ဘန္ဂလိုထဲကေန ... ပင္လယ္ျပင္ကို တစ္ေယာက္ထဲ ေငးေနတုန္း ... သူငယ္ခ်င္းရဲႏုိင္က လွမ္းေခၚသည္ ...

“မင္းကြာ ... ဒီကမ္းေျခမွာ ... ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ေလာက္ ရႏုိင္တဲ့ဟာကို ... ငိုင္ေနရတယ္လို႔”

သက္ႏုိင္္ ... မ်က္ႏွာ နီရဲေနတဲ့ ရဲႏုိင္္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္ ... နီမွာေပါ့ ... ဘီယာ ႏွစ္ပုလင္းေလာက္ ကစ္ထားတယ္ ထင္တယ္ ...

“ဒါဆုိလည္း ... ငါ့အတြက္ ႏွစ္ေယာက္ေခၚလာခဲ့ေလ ... ဟား ဟား ဟား”

သက္ႏုိင္္နဲ႔ ... ရဲႏုိင္ ... ေခ်ာင္းသာကို မေန႔ကမနက္က ေရာက္တယ္ ... သက္ႏုိင္္က လူေအး ... တစ္ခ်ိန္လံုး ဘန္ဂလိုထဲမွာ ေအာင္းေနသည္ ... ရဲႏိုင္က ... လူသြက္ ... ေရာက္ကတည္းက ... ကမ္းေျခထဲ ဆင္းသြားလိုက္ ... ဘီယာေမာ့လိုက္ ... ဟုတ္ေနတာပဲ ... ညဘက္ ... ေရကူးကန္ေဘးမွာ ကေနတုန္း ... ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ... ညိတိတိ ျဖစ္လာေသးသည္ ... သက္ႏုိင္္ဆိုတဲ့ေကာင္က ... အခုထိကို မစြံပါဘူး ... ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ ... ရွက္ေနတာနဲ႔ ... စကားမေျပာရဲတာနဲ႔ ... ဘယ္ေတာ့မွ ရီးစားရမယ့္ေကာင္ ဟုတ္ဘူး ...

Friday, December 16, 2016

ဆံပင္ညိဳညဳိေလး



၁၉၃၃ ခုႏွစ္၏ ေအးျမေသာ ေဆာင္းညတြင္ျဖစ္ပါသည္။ မီးလင္းဖိုမွ လြန္႕လူးေသာမီးေရာင္သည္ ျဖာက်လ်က္ ရွိေနသည္။ ၁၈ ႏွစ္သမီးေလး ေထြးငယ္ သည္ ခိုက္ခိုက္တုန္လ်က္ရွိသည္။ ေဆာင္းေၾကာင့္ မဟုတ္၊ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ေၾကာင့္တည္း။ သူမတစ္ကိုယ္လံုးတြင္ အ၀တ္အစားမရွိ၊ မီးေရာင္သည္ သူ႕ကိုယ္ေပၚတြင္ ေျပးလ်က္၊ ေမႊ႕ယာခံုႀကီးေပၚတြင္ ေကြးေကြးေလး၊ ခံုေပၚတြင္ ဒူးေထာက္လ်က္သားမွ သူ၏ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းသည္ ခံု ေနာက္မွီ အထက္တြင္ တြဲေလာင္းျဖစ္လ်က္ရွိသည္။ သူမ၏ ရင္သား မ်ားသည္ တြဲေလာင္းျဖစ္လ်က္၊ ေျခေထာက္မ်ားသည္ ခံု လက္ရမ္းတစ္ဖက္စီတြင္ က်ဲကားလ်က္၊ သူ႕ အဖုတ္ႏွင့္ တင္ပါးတို႕သည္ ျဖဲထားသလိုျဖစ္ေနေၾကာင္း ခံစားမိရသည္။ သူမသည္ ကိုယ္တံုးလံုးျဖစ္လ်က္ ရွိသလို အားကိုးရာလည္း မဲ့လ်က္ရွိသည္။ မျမင္ရေသာ္လည္း ေနာက္ေက်ာဖက္ တြင္ သူ႕အလုပ္ရွင္ျဖစ္သူ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ ၏ အ၀တ္အစားမ်ား ခၽြတ္ခ် ပစ္ေနသံကို ၾကားေနရသည္။

Monday, December 12, 2016

“Let it snow, let it snow, let it snow …”



လြမ္းေ၀တစ္ေယာက္ SilkAir ေကာင္တာတြင္ boarding pass ရလာမွပဲ သက္ၿပင္းကို ဟင္းခနဲခ်ႏိုင္ေတာ့သည္။  လက္ကလက္ပတ္နာရီကို ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ၇နာရီေတာင္ ေက်ာ္ေနၿပီ။ မၿဖစ္ေသး ။ immigration ကို ၿမန္ၿမန္ၿဖတ္ရမည္။ အေဖအတြက္ duty free တြင္ ေဆးတံေသာက္ေဆး၀ယ္ရဦးမည္။ ေတာ္ႀကာေန အေမ့အတြက္ေတာ့ ပါတိတ္ေတြပါသြားၿပီး အေဖအတြက္ ဘာမွပါမလာလွ်င္ ႏႈတ္ခမ္းႀကီးစူေနဦးမည္။ လြမ္းေ၀သည္ ေကာင္တာက Airline staff ေကာင္မေလး ၿပန္ေပးလိုက္သည့္ passport ႏွင့္ boarding pass ကို ကိုင္ကာ ေနာက္လွည့္ထြက္လိုက္သည္။

“အယ္..“
“ေဆာရီးဗ်ာ ….“
“ရပါတယ္ ရွင့္ …“

သူႏွင့္ တိုက္မိမလို ၿဖစ္သြားသည္က မိန္းမလွေလးတစ္ေယာက္။ သူက အရင္ေတာင္းပန္လိုက္သည္။ သူမႀကည့္ရာတာ သူ႔လိုပင္ေနာက္က်မွ ေရာက္လာသည္ ထင္သည္။ စိတ္အလ်င္လိုေနတာ ၿဖစ္ရမည္။ ဒါေႀကာင့္ပင္ လြမ္းေ၀က ေနာက္အဆုတ္ သူမက ေကာင္တာကို အ၀င္တြင္ တိုက္မိမလို ၿဖစ္သြားၿခင္းၿဖစ္သည္။ သူမကိုယ္တိုင္လဲ အားတံု႔အားနာသံႏွင့္ လြမ္းေ၀ကို ၿပံဳးကာၿပေနရွာသည္။