Sunday, February 26, 2017

က်ေနာ့္ပီယာႏိုဆရာမေလး - (၁)



 အထက္တန္းေအာင္ပီးစကာလေပါ့။
က်ေနာ့္ဇတ္လမ္းစတာက။ငယ္ငယ္ကထဲက သင္လိုက္ရတဲ့တူရိယာေတြစံုေနတာပဲ.. တေယာ၊ဟာမိုနီကာ၊ဂစ္တာ စံုေနတာပဲ။ တအား၀ါသနာျကီးတဲ့ကေလးလို.ေတာ့မထင္နဲ.ေနာ္။
က်ေနာ့္ေဖေဖကေတာျမိဳ.ေလးမွာလူပ်ိဳဘ၀ကေတာ္ေတာ္ေလးနာမည္ျကီးတဲ့ဂစ္တာသမား၊ေမေမက ဘုရားေက်ာင္းကတေယာဆရာမေလးျဖစ္ခဲ့ဖူးေတာ့က်ေနာ့္ခမ်ာလူမွန္းသိတတ္
စကတည္းကမိဘေတြရဲ.အတင္းအက်ပ္သင္ျကားမႈေအာက္မွာကစားခ်ိန္ေတာင္မရွိခဲ့ဖူးဗ်။ သူမ်ားေတြေက်ာင္းဆင္းလာလို.ေဘာလံုးကန္ျက၊စြန္လႊတ္ျက၊ကစားျကပီဆိုက်ေနာ့္မွာမ်က္ရည္
နဲ.မ်က္ခြက္။ အိမ္ကျမိဳ.ရဲ.ေဘာလံူးကြင္းနဲ.မ်က္နာခ်င္းဆိုင္ဆိုေတာ့ျပဴတင္းေပါက္ကေနတျခားကေလးေတြေဆာ့ေနတာကိုေငးျကည့္ပီး ပဲပင္ေပါက္ႏုတ္စ္ေတြဖတ္ ၀မ္းအန္တူးအန္ ဘာညာ
ဆိုပီးတိုင္မင္ေရေနခဲ့ရတဲ့ဘ၀ေပါ့။

Saturday, February 18, 2017

က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး - (၄)



အဲ့ဒီေန.မနက္ကခါတိုင္းေန.ေတြလိုပါပဲဗ်ာ.. နိမိတ္မေကာင္းတာဆိုလို.မနက္ခင္းေစာေစာႀကီး အိမ္ေခါင္းရင္းက က်ီးျပိဳသံေတြဆူဆူညံညံေႀကာင့္ႏိုးလာတာတစ္ခုပဲ။
ေႏြရာသီကုန္လို.မိုးေတာင္၀င္စျပဳလာပီဗ်။ ခပ္အံု.မိႈင္းမႈိင္းေနမသာတဲ့ေန.ေတြႀကံဳလာရေပမယ့္ မိုးနည္းတဲ့ေဒသမို.မိုးရြာတဲ့ေန.ေတာ့မႀကံဳရေသးဘူး။ ဘာလိုလိုနဲ.က်ေနာ္ဒီျမိဳ.ကိုေရာက္ေနတာ
ေတာ္ေတာ္ႀကာလာပါေပါ့လား။ ေရာက္စကမုန္းစရာေကာင္းတဲ့ျမိဳ.ႀကီးဟာခုေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာလိုအေျခက်စေတာင္ျပဳလာပီ။ ခင္မင္တတ္တဲ့ကာတြန္းဆရာေတြနဲ.လည္းတဟားဟားနဲ.အဖြဲ.
က်တတ္လာသလို၊ဆံပင္ရွည္ညွင္းသိုးသိုး ႏႈတ္ခမ္းေမႊးရွည္ေတြနဲ. ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာေတြနဲ.လည္းအလြမ္းသင့္သင့္ ဖြဲ.စည္း(ရွပ္ကီခ်တာကိုဖြဲ.စည္းတယ္လို.သူတို.ေျပာေလ့ရွိတယ္)မိတဲ့ညေန
ခင္းေတြမ်ားလာတယ္။ ပီးေတာ့ က်ေနာ့္မွာတစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရွိေနပီေလ။ တစ္ေယာက္က ႀကင္နာတတ္တဲ့ ျဖဴျဖဴႏုႏု နာ့စ္မပိစိေကြးေလး..အျမဲခ်ိဳျပံဳးေန
တတ္ပီး လူနာေတြခ်စ္တဲ့သူနာျပဳဆရာမေလးေပါ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က အေနတည္တယ္လို.ထင္ရေပမယ့္..အင္မတန္မေနာျဖဴပီး က်ေနာ္အႏိုင္က်င့္သမွ်ေခါင္းငံု.ခံတတ္တဲ့ ဆရာ၀န္မေလးေပါ့။
အိပ္ယာကႏိုးလာတာနဲ.မ်က္နာသစ္သြားတိုက္ပီး ေရမခ်ိဳးေသးပဲနဲ.ျခံထဲဆင္းပီး အရိပ္လက္သီးထိုးက်င့္ေနလိုက္ေသးတယ္။ ရာသီဥတုကေအးစိမ့္စိမ့္ျဖစ္ေနေတာ့ေခၽြးနည္းနည္းထြက္မွ
ေရခ်ိဳးမယ္ဆိုပီးေပါ့။

Friday, February 17, 2017

က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး - (၃)



မနက္၈နာရီထိုးခါနီးမွက်ေနာ့္မ်က္နာကို တစ္ေယာက္ေယာက္လာပြတ္သပ္ေနသလိုခံစားရလို.ႏိုးလာတယ္။
အိပ္စံုမႈန္မႊားနဲ.မ်က္လံုးဖြင့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့မွ သနပ္ခါးေရက်ဲေလး ပြတ္ထားတဲ့ျပံဳးရႊင္ေနတဲ့ ပံု.ပံု.မ်က္နာကိုျမင္ရတယ္။ အိပ္ပုတ္ကေလး!! ထေတာ့ေရခ်ိဳးမ်က္နာသစ္ဆိုပီး ျပံဳးစစေလးေျပာေတာ့
မွလူးလဲထပီးေရတြင္းကိုတဘက္ေတြသြားပြတ္တံေတြဆပ္ျပာခြက္ေတြယူပီး ေရမိုးခ်ိဳးကိုယ္လက္သန္.စင္ေနမိတယ္။ ေရတြင္းေဘးက အုတ္ကန္ေလးကိုလွမ္းႀကည့္ရင္း ညကက်ေနာ္နဲ.ပံု.ပံု.
မီးကုန္ယမ္းကုန္ ခ်စ္ခဲ့ႀကတာျပန္ပံုေဖာ္ေနမိတယ္။ ၃ခ်ီေလာက္ဆက္တိုက္ -ိုး ခဲ့မိတာဗ်။ သူကေတာ့ဘယ္လိုေနမယ္မသိဘူး က်ေနာ္ကေတာ့ကိုယ္ေတြလက္ေတြနည္းနည္းေညာင္းသလိုေတာင္
့ျဖစ္ေနတယ္။ ေရေအးေအးေလာင္းခ်ိဳးလိုက္မွေျပသြားတယ္။ အိမ္ထဲကိုျပန္၀င္လာေတာ့ အဘိုးေလးရဲ.အခန္းထဲကေနပံု.ပံု.ထြက္လာတာေတြ.တယ္။ က်ေနာ့္ကိုျပံဳးျပရင္း ဘႀကီးကေတာ့ပံုမွန္ျဖစ္
ေနပါပီ..ဟိုမွာအရီးေမ နန္းႀကီးသုတ္ျပင္ထားေပးတယ္ သြားစားေခ်ေတာ့..ပီးမွပံု.ကိုေဆးရံုလာလိုက္ပို.ေနာ္ ဖိုးသက္ေလး..ပံု.ဟိုဖက္အိမ္မွာျပင္ဆင္ရင္းေစာင့္ေနမယ္လို.ေျပာပီးသူ.အိမ္ဖက္ကို
ျပန္သြားေရာ။

Sunday, February 12, 2017

က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး - (၂)



က်ေနာ္သတိ၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္နာမည္ေတာင္မသိေသးတဲ့ အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီး သံမံတင္းေပၚမွာေခြေခြေလးလွဲေနတံုးပဲ။
မ်က္လံုးေတြက က်ေနာ့္ကိုေဆြးေဆြးေလးေငးႀကည့္ေနတာေပါ့။ ၀စ္လစ္စလစ္ျဖစ္ေနတဲ့ကိုယ္လံုးေလးကိုဆြဲထူလိုက္ေတာ့ ေခြေခါက္ေခါက္ကေလး ပါလာတယ္။ စဥ့္အင္တံုထဲက ေရေတြကိုဖလား
နဲ.ခတ္ပီး သူ.ကိုယ္လံုးေလးကိုေရေလာင္းခ်ပြတ္သပ္ပီး က်ေနာ္သန္.စင္ေပးေနေတာ့ ကေလးေလးလိုျငိမ္ခံေနရွာတယ္။ လက္နဲ.ဖံုးထားတဲ့သူ. ေ-ာက္ဖုတ္ေလးကိုေရေဆးေပးဖို.ဆြဲဖယ္လိုက္
ေတာ့ေသြးစ ေလးေတြေပေနတာေတြ.ရလို. အံ့ႀသတႀကီးသူ.မ်က္နာကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုသြားျဖဴျဖဴေလးနဲ. ကိုက္ပီးမ်က္နာလႊဲသြားတယ္။ ဒီမိန္းမက အပ်ိဳစင္ပဲလားဗ်ာ။
က်ေနာ္ေတာ့မယံုႏိုင္ပါဘူး။ သူ.ေ-ာက္ဖုတ္ကိုေရေသခ်ာေဆးေပး၊တကိုယ္လံုးကိုသန္.ေအာင္ေရေလာင္းခ်ိဳးေပးပီးမွ... ထေတာ့!! ေရသုတ္အ၀တ္လဲေတာ့ လို.ေျပာေတာ့တုန္တုန္ရီရီနဲ.ထရပ္လိုက္
ပီးေရတြင္းေဘးအုတ္ခံုေပၚက တဘက္နဲ.ေရလဲထမီကိုယူပီးအ၀တ္ေတြလွဲ..ဆံပင္ရွည္ေတြကိုေျခာက္ေအာင္သုတ္ေနတယ္။ က်ေနာ္လည္း ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္လက္သန္.စင္ေရ၄-၅-၁၀ခြက္ေလာက္
ဆက္တိုက္ေလာင္းပီး အိမ္ဖက္ကိုျပန္လာခဲ့တယ္။

Friday, February 10, 2017

က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး - (၁)



ဒီႏွစ္ေႏြရာသီကအပူရွိန္ေတာ္ေတာ္ေလးျပင္းလြန္းတယ္။ အပူလိႈင္းျဖတ္တယ္ဘာညာေတာ့လူေတြေျပာေနသံႀကားတယ္။
ပံုမွန္ေႏြဖက္ဆိုခပ္စိမ့္စိမ့္ေလးျဖစ္ေနတတ္တဲ့က်ေနာ္တို.ျမိဳ.ေလးမွာေတာင္ ေတာ္ေတာ္သိသာလာတယ္ဗ်။ သႀကၤန္လြန္သြားတာနဲ.ေကာ့ေနေအာင္ကိုပူလာတာ။ အဲ့ဒီအပူလႈိင္းျဖတ္တဲ့ကိစၥေႀကာင့္
က်ေနာ္ခင္ဗ်ားတို.ကိုခုေျပာျပမယ့္ဇတ္လမ္းကျဖစ္လာတာေလ။ အပူဒဏ္ ဘယ္ေလာက္ျပင္းသလဲဆိုရင္ခါတိုင္း ရြာရိုးကိုးေပါက္ေလွ်ာက္သြားေနတတ္တဲ့ က်ေနာ္တို.ရပ္ကြက္ထဲက အဟန္ရႈပ္ဆို
တဲ့တရုတ္လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ကိုေရႊဘတစ္ေယာက္ေတာင္မနက္ေစာေစာနံျပားရိုက္ပီးတာနဲ.ရပ္ကြက္စာႀကည့္တိုက္က ရႈမ၀မဂၢဇင္းအေဟာင္းေလး၃-၄အုပ္ေလာက္ဆြဲပီးရပ္ကြက္ထိပ္ကအရိပ္
ေကာင္းတဲ့ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲလစ္ေတာ့တာပဲဗ်။အပူေရွာင္တာေပါ့ေလ။ ေမးလိုက္ရင္ေတာ့..ဟေကာင္ရ!! ဘုရားရိပ္တရားရိပ္ဆိုတာကဆိုပီး အာလူးေတြဖုတ္ျပလိမ့္မယ္။ အမွန္ကဒင္းဘုန္းႀကီး
၀ိုင္းကဆြမ္းဟင္းအက်ေတြအ၀တြယ္ပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းထဲကမရမ္းပင္အုပ္အုပ္ေတြမိုးထားတဲ့ေစတီေသးေသးေလးရဲ.ရင္ျပင္မွာေက်ာခင္း၊မဂၢဇင္းဖတ္ပီးဇိမ္နဲ.သြားသြားအိပ္ေနတာမသိတာ
လိုက္လို.။ အဲ့လိုေနရထိုင္ရခက္တဲ့ရာသီဥတုနဲ.စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းရတဲ့အထဲျပႆနာတစ္ခုက က်ေနာ့္ဆီအလိုလိုေရာက္လာပါေလေရာလား။

Monday, February 6, 2017

ကိုေရႊဘ၏စြန္.စားခန္းမ်ား



ႏွင္းေတြကတေျဖာက္ေျဖာက္နဲ.မီးကင္းတဲေခါင္မိုးေပၚက်သံႀကားေနရပီ။
ဒီႏွစ္ေဆာင္းကေတာ္ေတာ္ေလးေအးတာကိုးဗ်။ ကင္းတဲေဘးက ႀကက္ခြပ္ပင္ႀကီးေအာက္မွာ ထင္းတံုးႀကီးႀကီးကိုမီးဖိုထားပီး မီးဖိုေဘးပတ္ပတ္လည္မွာက်ေနာ္တို.ရပ္ကြက္ထဲကလူငယ္ေတြ
၀ိုင္းပတ္ထိုင္ရင္းစကားေျပာေနႀကတာေပါ့။
သာေရးနာေရးမွာသံုးတဲ့ေျကြရည္သုတ္မတ္ခြက္ကိုယ္စီနဲ.ေရေႏြးႀကမ္းခါးခါးပူပူကိုေသာက္ရင္းစကား၀ိုင္းေကာင္းေနႀကတာညဥ့္ေတာင္ေတာ္ေတာ္နက္စျပဳလာပီ။
ေစာေစာပိုင္းက ဂ်ပန္ေခတ္အေတြ.အႀကံဳေတြေျပာျပေနတဲ့လူႀကီးေတြေတာင္ျပန္အိပ္ကုန္ပီ။ က်ေနာ္တို.ခ်ာတိတ္ေတြရယ္၊ လူလတ္ပိုင္းတခ်ိဳ.ရယ္ပဲက်န္ခဲ့ပီးစကား၀ိုင္းဆက္ေနႀကတာေပါ့ေလ။
ေရာက္တတ္ရာရာေတြေျပာရင္း တေစၦ၊သရဲအေတြ.အႀကံဳေတြဘယ္ကဘယ္လိုေရာက္သြားမွန္းမသိပါဘူး။ တစ္ေယာက္ပီးတစ္ေယာက္ သူ.ထက္ငါအေတြ.အႀကံဳေတြဖလွယ္ေနႀကတာဇတ္လမ္း
ေတြကစံုလာေရာဗ်။ ဟုတ္တာေတြေရာ၊မဟုတ္တာေတြေရာစံုလာေတာ့ ဘယ္သူမွအေပါ့အပါးသြားခ်င္တာေတာင္မထရဲေတာ့တဲ့အထိျဖစ္လာတယ္။