Saturday, February 18, 2017

က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး - (၄)



အဲ့ဒီေန.မနက္ကခါတိုင္းေန.ေတြလိုပါပဲဗ်ာ.. နိမိတ္မေကာင္းတာဆိုလို.မနက္ခင္းေစာေစာႀကီး အိမ္ေခါင္းရင္းက က်ီးျပိဳသံေတြဆူဆူညံညံေႀကာင့္ႏိုးလာတာတစ္ခုပဲ။
ေႏြရာသီကုန္လို.မိုးေတာင္၀င္စျပဳလာပီဗ်။ ခပ္အံု.မိႈင္းမႈိင္းေနမသာတဲ့ေန.ေတြႀကံဳလာရေပမယ့္ မိုးနည္းတဲ့ေဒသမို.မိုးရြာတဲ့ေန.ေတာ့မႀကံဳရေသးဘူး။ ဘာလိုလိုနဲ.က်ေနာ္ဒီျမိဳ.ကိုေရာက္ေနတာ
ေတာ္ေတာ္ႀကာလာပါေပါ့လား။ ေရာက္စကမုန္းစရာေကာင္းတဲ့ျမိဳ.ႀကီးဟာခုေတာ့ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာလိုအေျခက်စေတာင္ျပဳလာပီ။ ခင္မင္တတ္တဲ့ကာတြန္းဆရာေတြနဲ.လည္းတဟားဟားနဲ.အဖြဲ.
က်တတ္လာသလို၊ဆံပင္ရွည္ညွင္းသိုးသိုး ႏႈတ္ခမ္းေမႊးရွည္ေတြနဲ. ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာေတြနဲ.လည္းအလြမ္းသင့္သင့္ ဖြဲ.စည္း(ရွပ္ကီခ်တာကိုဖြဲ.စည္းတယ္လို.သူတို.ေျပာေလ့ရွိတယ္)မိတဲ့ညေန
ခင္းေတြမ်ားလာတယ္။ ပီးေတာ့ က်ေနာ့္မွာတစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရွိေနပီေလ။ တစ္ေယာက္က ႀကင္နာတတ္တဲ့ ျဖဴျဖဴႏုႏု နာ့စ္မပိစိေကြးေလး..အျမဲခ်ိဳျပံဳးေန
တတ္ပီး လူနာေတြခ်စ္တဲ့သူနာျပဳဆရာမေလးေပါ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က အေနတည္တယ္လို.ထင္ရေပမယ့္..အင္မတန္မေနာျဖဴပီး က်ေနာ္အႏိုင္က်င့္သမွ်ေခါင္းငံု.ခံတတ္တဲ့ ဆရာ၀န္မေလးေပါ့။
အိပ္ယာကႏိုးလာတာနဲ.မ်က္နာသစ္သြားတိုက္ပီး ေရမခ်ိဳးေသးပဲနဲ.ျခံထဲဆင္းပီး အရိပ္လက္သီးထိုးက်င့္ေနလိုက္ေသးတယ္။ ရာသီဥတုကေအးစိမ့္စိမ့္ျဖစ္ေနေတာ့ေခၽြးနည္းနည္းထြက္မွ
ေရခ်ိဳးမယ္ဆိုပီးေပါ့။

Friday, February 17, 2017

က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး - (၃)



မနက္၈နာရီထိုးခါနီးမွက်ေနာ့္မ်က္နာကို တစ္ေယာက္ေယာက္လာပြတ္သပ္ေနသလိုခံစားရလို.ႏိုးလာတယ္။
အိပ္စံုမႈန္မႊားနဲ.မ်က္လံုးဖြင့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့မွ သနပ္ခါးေရက်ဲေလး ပြတ္ထားတဲ့ျပံဳးရႊင္ေနတဲ့ ပံု.ပံု.မ်က္နာကိုျမင္ရတယ္။ အိပ္ပုတ္ကေလး!! ထေတာ့ေရခ်ိဳးမ်က္နာသစ္ဆိုပီး ျပံဳးစစေလးေျပာေတာ့
မွလူးလဲထပီးေရတြင္းကိုတဘက္ေတြသြားပြတ္တံေတြဆပ္ျပာခြက္ေတြယူပီး ေရမိုးခ်ိဳးကိုယ္လက္သန္.စင္ေနမိတယ္။ ေရတြင္းေဘးက အုတ္ကန္ေလးကိုလွမ္းႀကည့္ရင္း ညကက်ေနာ္နဲ.ပံု.ပံု.
မီးကုန္ယမ္းကုန္ ခ်စ္ခဲ့ႀကတာျပန္ပံုေဖာ္ေနမိတယ္။ ၃ခ်ီေလာက္ဆက္တိုက္ -ိုး ခဲ့မိတာဗ်။ သူကေတာ့ဘယ္လိုေနမယ္မသိဘူး က်ေနာ္ကေတာ့ကိုယ္ေတြလက္ေတြနည္းနည္းေညာင္းသလိုေတာင္
့ျဖစ္ေနတယ္။ ေရေအးေအးေလာင္းခ်ိဳးလိုက္မွေျပသြားတယ္။ အိမ္ထဲကိုျပန္၀င္လာေတာ့ အဘိုးေလးရဲ.အခန္းထဲကေနပံု.ပံု.ထြက္လာတာေတြ.တယ္။ က်ေနာ့္ကိုျပံဳးျပရင္း ဘႀကီးကေတာ့ပံုမွန္ျဖစ္
ေနပါပီ..ဟိုမွာအရီးေမ နန္းႀကီးသုတ္ျပင္ထားေပးတယ္ သြားစားေခ်ေတာ့..ပီးမွပံု.ကိုေဆးရံုလာလိုက္ပို.ေနာ္ ဖိုးသက္ေလး..ပံု.ဟိုဖက္အိမ္မွာျပင္ဆင္ရင္းေစာင့္ေနမယ္လို.ေျပာပီးသူ.အိမ္ဖက္ကို
ျပန္သြားေရာ။

Sunday, February 12, 2017

က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး - (၂)



က်ေနာ္သတိ၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္နာမည္ေတာင္မသိေသးတဲ့ အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီး သံမံတင္းေပၚမွာေခြေခြေလးလွဲေနတံုးပဲ။
မ်က္လံုးေတြက က်ေနာ့္ကိုေဆြးေဆြးေလးေငးႀကည့္ေနတာေပါ့။ ၀စ္လစ္စလစ္ျဖစ္ေနတဲ့ကိုယ္လံုးေလးကိုဆြဲထူလိုက္ေတာ့ ေခြေခါက္ေခါက္ကေလး ပါလာတယ္။ စဥ့္အင္တံုထဲက ေရေတြကိုဖလား
နဲ.ခတ္ပီး သူ.ကိုယ္လံုးေလးကိုေရေလာင္းခ်ပြတ္သပ္ပီး က်ေနာ္သန္.စင္ေပးေနေတာ့ ကေလးေလးလိုျငိမ္ခံေနရွာတယ္။ လက္နဲ.ဖံုးထားတဲ့သူ. ေ-ာက္ဖုတ္ေလးကိုေရေဆးေပးဖို.ဆြဲဖယ္လိုက္
ေတာ့ေသြးစ ေလးေတြေပေနတာေတြ.ရလို. အံ့ႀသတႀကီးသူ.မ်က္နာကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုသြားျဖဴျဖဴေလးနဲ. ကိုက္ပီးမ်က္နာလႊဲသြားတယ္။ ဒီမိန္းမက အပ်ိဳစင္ပဲလားဗ်ာ။
က်ေနာ္ေတာ့မယံုႏိုင္ပါဘူး။ သူ.ေ-ာက္ဖုတ္ကိုေရေသခ်ာေဆးေပး၊တကိုယ္လံုးကိုသန္.ေအာင္ေရေလာင္းခ်ိဳးေပးပီးမွ... ထေတာ့!! ေရသုတ္အ၀တ္လဲေတာ့ လို.ေျပာေတာ့တုန္တုန္ရီရီနဲ.ထရပ္လိုက္
ပီးေရတြင္းေဘးအုတ္ခံုေပၚက တဘက္နဲ.ေရလဲထမီကိုယူပီးအ၀တ္ေတြလွဲ..ဆံပင္ရွည္ေတြကိုေျခာက္ေအာင္သုတ္ေနတယ္။ က်ေနာ္လည္း ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္လက္သန္.စင္ေရ၄-၅-၁၀ခြက္ေလာက္
ဆက္တိုက္ေလာင္းပီး အိမ္ဖက္ကိုျပန္လာခဲ့တယ္။

Friday, February 10, 2017

က်ေနာ့္သူနာျပဳဆရာမေလး - (၁)



ဒီႏွစ္ေႏြရာသီကအပူရွိန္ေတာ္ေတာ္ေလးျပင္းလြန္းတယ္။ အပူလိႈင္းျဖတ္တယ္ဘာညာေတာ့လူေတြေျပာေနသံႀကားတယ္။
ပံုမွန္ေႏြဖက္ဆိုခပ္စိမ့္စိမ့္ေလးျဖစ္ေနတတ္တဲ့က်ေနာ္တို.ျမိဳ.ေလးမွာေတာင္ ေတာ္ေတာ္သိသာလာတယ္ဗ်။ သႀကၤန္လြန္သြားတာနဲ.ေကာ့ေနေအာင္ကိုပူလာတာ။ အဲ့ဒီအပူလႈိင္းျဖတ္တဲ့ကိစၥေႀကာင့္
က်ေနာ္ခင္ဗ်ားတို.ကိုခုေျပာျပမယ့္ဇတ္လမ္းကျဖစ္လာတာေလ။ အပူဒဏ္ ဘယ္ေလာက္ျပင္းသလဲဆိုရင္ခါတိုင္း ရြာရိုးကိုးေပါက္ေလွ်ာက္သြားေနတတ္တဲ့ က်ေနာ္တို.ရပ္ကြက္ထဲက အဟန္ရႈပ္ဆို
တဲ့တရုတ္လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ကိုေရႊဘတစ္ေယာက္ေတာင္မနက္ေစာေစာနံျပားရိုက္ပီးတာနဲ.ရပ္ကြက္စာႀကည့္တိုက္က ရႈမ၀မဂၢဇင္းအေဟာင္းေလး၃-၄အုပ္ေလာက္ဆြဲပီးရပ္ကြက္ထိပ္ကအရိပ္
ေကာင္းတဲ့ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲလစ္ေတာ့တာပဲဗ်။အပူေရွာင္တာေပါ့ေလ။ ေမးလိုက္ရင္ေတာ့..ဟေကာင္ရ!! ဘုရားရိပ္တရားရိပ္ဆိုတာကဆိုပီး အာလူးေတြဖုတ္ျပလိမ့္မယ္။ အမွန္ကဒင္းဘုန္းႀကီး
၀ိုင္းကဆြမ္းဟင္းအက်ေတြအ၀တြယ္ပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းထဲကမရမ္းပင္အုပ္အုပ္ေတြမိုးထားတဲ့ေစတီေသးေသးေလးရဲ.ရင္ျပင္မွာေက်ာခင္း၊မဂၢဇင္းဖတ္ပီးဇိမ္နဲ.သြားသြားအိပ္ေနတာမသိတာ
လိုက္လို.။ အဲ့လိုေနရထိုင္ရခက္တဲ့ရာသီဥတုနဲ.စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းရတဲ့အထဲျပႆနာတစ္ခုက က်ေနာ့္ဆီအလိုလိုေရာက္လာပါေလေရာလား။

Monday, February 6, 2017

ကိုေရႊဘ၏စြန္.စားခန္းမ်ား



ႏွင္းေတြကတေျဖာက္ေျဖာက္နဲ.မီးကင္းတဲေခါင္မိုးေပၚက်သံႀကားေနရပီ။
ဒီႏွစ္ေဆာင္းကေတာ္ေတာ္ေလးေအးတာကိုးဗ်။ ကင္းတဲေဘးက ႀကက္ခြပ္ပင္ႀကီးေအာက္မွာ ထင္းတံုးႀကီးႀကီးကိုမီးဖိုထားပီး မီးဖိုေဘးပတ္ပတ္လည္မွာက်ေနာ္တို.ရပ္ကြက္ထဲကလူငယ္ေတြ
၀ိုင္းပတ္ထိုင္ရင္းစကားေျပာေနႀကတာေပါ့။
သာေရးနာေရးမွာသံုးတဲ့ေျကြရည္သုတ္မတ္ခြက္ကိုယ္စီနဲ.ေရေႏြးႀကမ္းခါးခါးပူပူကိုေသာက္ရင္းစကား၀ိုင္းေကာင္းေနႀကတာညဥ့္ေတာင္ေတာ္ေတာ္နက္စျပဳလာပီ။
ေစာေစာပိုင္းက ဂ်ပန္ေခတ္အေတြ.အႀကံဳေတြေျပာျပေနတဲ့လူႀကီးေတြေတာင္ျပန္အိပ္ကုန္ပီ။ က်ေနာ္တို.ခ်ာတိတ္ေတြရယ္၊ လူလတ္ပိုင္းတခ်ိဳ.ရယ္ပဲက်န္ခဲ့ပီးစကား၀ိုင္းဆက္ေနႀကတာေပါ့ေလ။
ေရာက္တတ္ရာရာေတြေျပာရင္း တေစၦ၊သရဲအေတြ.အႀကံဳေတြဘယ္ကဘယ္လိုေရာက္သြားမွန္းမသိပါဘူး။ တစ္ေယာက္ပီးတစ္ေယာက္ သူ.ထက္ငါအေတြ.အႀကံဳေတြဖလွယ္ေနႀကတာဇတ္လမ္း
ေတြကစံုလာေရာဗ်။ ဟုတ္တာေတြေရာ၊မဟုတ္တာေတြေရာစံုလာေတာ့ ဘယ္သူမွအေပါ့အပါးသြားခ်င္တာေတာင္မထရဲေတာ့တဲ့အထိျဖစ္လာတယ္။

အမုန္းတရား၏ အဆံုးသတ္မ်ဥ္း - (၄)




ဦးသက္ေအာင္က ... ေရထဲ ငုပ္သြားၿပီး ... ျပန္တက္လာေတာ့ ... တက္လို႔မရ ... ၾကမ္းခင္းကို ... ပိတ္ပစ္လိုက္ေတာ့ ... ေခါင္းေတာင္ ေဖာ္လို႔ မရ ... မြန္းေနသည္ ... ဟား ဟား ဟား ... အသက္ရွဴလို႔မရ ... ဟား ဟား ဟား ... ေမ ... ေရကန္က ေရေတြကို ေလွ်ာ့လိုက္သည္ .. ဟဲ ... ဟဲ ... အခုခ်က္ျခင္း ေသသြားရင္ ... ဦးသက္ေအာင္ ... ဘုမသိဘမသိ ေသသြားေတာ့ ... မမိုက္ဘူးေလ ... နည္းနည္းေလး ထပ္ႏွိပ္စက္လိုက္အံုးမယ္ ...

အာဖရိက ... ငါးခူေတြ ... ဦးသက္ေအာင္နားမွာ ... ကူးခတ္ေနသည္ ... အစကေတာ့ ... သူတို႔လည္း ... မကိုက္ရဲ ... ေတာၾကည့္ေတာင္ၾကည့္ ... ေနာက္ေတာ့ ... အနားပိုကပ္လာသည္ ... ဦးသက္ေအာင္ ... ေမာင္းထုတ္သည္ ... ေျခနဲ႔ ခတ္သည္ ... လက္နဲ႔ ရိုက္သည္ ... ဟိုေကာင္ေတြ ေဒါသထြက္လာၾကသည္ ... အသားနာေတာ့ ... ေဒါသထြက္လာၾကသည္ ... တြတ္ၿပီ ... အ၀တ္အစားမရွိ ကုိယ္တံုးလံုးနဲ႔ ... လူယုတ္မာကို ... တြတ္ၾကၿပီ ... ကန္သည္ ... ေၾကာက္သည္ ... ေသြးေတြ ထြက္လာသည္ ... ငါးခူေတြကလည္း ... တြတ္သည္ ... ဟား ဟား ဟား ...